Opera omnia, graece;

51쪽

PRAEFATIO. XLV

tes Peripetia ei Agnitio. Undecimo Peripetia altera

pars exponitur altera, nimirum Agnitio , inchoatur.

Duodecimo, in principio de duabus partibus superioribus egisse se satur quod olfalsum. Decimo enimo sexto de Agnitione quam iam inchoarat , agit. Hoc ergo capite tertiam Fabulae partem, quae en Perturbatio, proponit quam 5 desilit Pos de Anitionem, quasi absoluisset aut saltem indicasset capite

superiori qualitatis partes, partes quantitatis in Tragoedia sendit, cum adhuc in prima qualitatis parte versetur. Capite decimo , tertio generalibus se praeceptis, quid in Fabula aut arguinent vitandum. quid sequendumst, sensurum ait suo decimo a men septimo se decimo e lavo demum agit Statim pos haec verba, eam partem, cuius desnitionem capite superiore proposuerat , pertracilat Perturbatio-riem, nimirum quod propterea animadversum non fuit. Ita partes quatilitatis, cum deinceps capitibus adhuc quinque privram qualitatis expostumis esset. quod festi urar omnino est, proposuit. Capite dechnol quarto de Perturbatione, o quo pacἱ e Consitutione rerum e Fabula excitanda st Uendit Capite decimo e quinto , de moribus, quae es pars secunda qualitatis in Pragoedia, cum tamen primam nondum absoluisset, nunc agit Capite decimo se sexto de Agnitione agit, quae ad primam qualitatis partem spectat quam cum Peripetia capite undecimo c9niunxerat, si de qua capite duodecimo se egis dixerat. Adde, quod capite decimo , quarto , quomodo ex Agnitione iovenda snt τὰ et ciθη, Vendi .

cum Agnitionem nondum expostiisset scilicet eius

52쪽

ergo species nunc demum sendit. Capite decimo fe-ptimo bisectavo adhuc de Fabula id es, primatu litatis parte , git e secundam tamen , qui sunt mores , capite decimo , quinto absolverat. Ita in sequentibus de Sententia ex lectione agit C. Apparet ex his tametsi rise, Parrim tamen Perspicue ab Hesnso disputatis, quam debiles sint

Tationes, quibus, suspicio traiectionis locorum quorundam in teXtu Poetices Aristotelicae , qualis ad nos pervenit, olim factae, M restitutio illorum in ordinem integrum in Mam proposuit, suffultae sint. Primum dicit, philosophum Stagiri tam testari in principio capitis XI svulgati ordinis), se de duabus partibus fabulae impleXae, peripe tra agnitione, in superioribus egisse quod tamen esse falsum, cum ille demum a P. I de agm-tione, riam iam inchoaverat, agat Stant autem verba Aristotelis: Mi 'η δὲ τραγ*ῖiας, οἷς φάλως εἰδεσι δεῖ χρ ησθαι, πρότερον εἰπο χεν, i. e. Parte tragoediae.

quibus tanquam formis uti oportet, supra indicavimus Male interpretatus est haec verba HAn tus: non ait philosophus , se de partibus tragoediae inst. perioribus egisse . sed se has partes indica id quod etiam in superioribus fecit; nam Praecediant CAP.

hoc loco iistoteles de partibiis tragoediae tam quoad inllitatem quam quoad quantitatem in universum, quas in se iiDentibus singulas deiticeps uberius declarat; quo animadverso etiam Oil Ci-dtin qua Heinfers Posthac asteri. Aristotelena

53쪽

partes quantitatis tragoediae Proposuisse, Cum mvitibus adhuc quinque primam talitatis X positi irus esset. Secundo contendit Helnsus Aristotelem cap. ΙΙΙ promisisse se generalibus Praeceptis osteiasurum, quid in fabula aut argumento vitandum , quid sequendum sit fecisse eum

autem hoc demum capp. XVII XV ΙΙΙ. Sanes

Non assequor, quomodo adeo caecutire Potuerit vir alias perspicacissimus Aristoteles inquit

cap. XIlIci 'c o ιεῖ στοχάζεσθαι, καὶ α δεῖ εὐλαβεῖ -

σθαι συνωταντας τοὐς μύθους, και πίθ&ν ἔσται τί της

τραγ*ὸia ἔργον, φεξης ab εἴη λεκτέον τοῖς ip ημένοἰς. suae oportet poetam segesari s quae cavere in fabularum compositione, se unde Olcietur tragoediue opus, iam deinceps erit declarandum. Quae sequuntur in hoc capite M in proXimis omnia non nisi ad hoc argumentum spe fiant, quod Aristoteles sibi tractandum proponit minimc ver inserta sunt post illa verba statim argumento Proposito Peregrina; hiare etiam ho caput Cum sequentibus optime cohaeret. Egit enim philosophos capite XII de constitutione tragoediae omnino, de peripetia eiusque speciebus capite lUde πάθεσι, Momodo illa sint excitanda ipsa fabulae constitutione Capite V de moribus e sonarum tragicarum cap. XVI de variis agnitionis speciebus cap. XVII nonnulla alia generatim praecepit Poetae tragiCO Observalida; a P. XVII de complicatione fabulae M solutione serismo est c. Desideratur itaque in textu vulgato Poetices Aristotelicae immanis illa traiectio, quam

54쪽

insus offendisse sibi videbatur fuit potius hic

ipse, qui pristinum teXtus ordinem temere turbaret, crim)nanis traiectionis auctor esset, hiana posteriores editores recte sustulerunt. Quod si revera textus membra Olim ita disiecta essent, ut Heinsius sibi Persuasit, mirum sane esset, ea in

vulgato teXtu adeo bene congruere, ut Praeter foliam Hein sitim nemo talem traiectionem suspicatus sit, Sc membra disie Hi non miniis con- fruant, quam X Hein si sententia si Componantur. Vitigat iis igitur teXtus ordo servandus est.

Sunt certe in libro de Poetica Aristotelis loca plura luXata atque etiam traiecta, quod ipse tum infra in Argumento libri, tum in Dotis passim animadverti Cuius aiatem rei causa altius repetenda erit: e qua simul patebit, etiamsi immanis traieectio iii te et rori im capitum olim facta fuerit, nos tamenii hodierna libri conditione pristinum M verum

textus ordinem restituere nunquam Posse m

litisque nos a Piliros esse, si vulgatum ordinem, omnium Codd. Mis fide firmatum, servemus.

Haud mi illo post Heliasium denuo edidit Aristotelis librum de Poetica Graece Theodorus ou Lylonus iam Paraphrasi Latina notisque criticis analyticis, Londini 162 3. 4. Haec Prima oti

I CL Curtii pracs ad vers. Germ. manuferit . qui exsent, OV ou-Baueto in praef. ad Qtiatre Poe tes Ves editions sui ne font astiques p. 3 ,, tine semit pas dif- 'Heinsus is Est tamen hoc ar- felle de prouuer, que 'es Heinsius timentum, ex Codd. Mis con- Itii-meme, qui a mis es gland a stantia in vulgato tertius ordine I place des epis Mais, quan petitum, per se levissimum nec toti semit gal 'alaiaura, a re contra Heinsiani aliquid probat. ference emit enco tousis

55쪽

foni oditio mihi defuit. Repetita autem est Carmetabrig. 1696. . Um notis accessoriis Iacobi Ustoni, editorem se non diserte professi, Cui tamen in Catal. bihi Bodlei p. 17 instant ei praes la ab aliis haec editio Catabrigie is tribuitur Pa raphrasis ou loni inprimis tironibus Perquam iuilis esse potest, quamvis ea saepe sit inepta cfalsa sublesiae ei sunt quoque notulae, in qui

hus praecepta Aristotelis siligula in tirorum sum repeti intur, illustraratur Textum dedit oulsionus ylburgianum quae ipse Praeter notas variorum ad illius emendationem vel interpretationem attulit, sunt fere nullius momentii paucissima. In ed. Cantabr. adiectae sunt vari te lectiones D coniecturae ex notis Sylburgii Castel-vetri, Heliasii, acerii, uvallii, ex Samuelis Petiti commentario in Leges Atticas cc. ipsitis toni ingenio Sed odirinae parum debetur,ac magnam Partem huius farraginis Criticae ab illo col- lediae iam Gouylonus in prima editione annotaverat. Secutae sunt textum Sylburgia num quoque edd. nitidissimae Poetices Aristotelicae Min.

OXoniensis ex typographeo Clarendoniano i 76 3.8). In edd. Edini, urgens M. Glasguetis adiuncta est ovistorii versio Latina posterior habet in

calce insigniores varias lectiones e notis Sylburgii maXimam partem depromtas. In ed. X niensi teXtus Graecus sine accentibus impressus est in fine additae sunt nonnullae praeci Phiae lectiones variantes cum notis c coniecturis qui-

56쪽

x PRAEFATI .husdam editoris Caput Aristotelis, quod in hon

te huius ditionis conspicitiir, XCLisum est hercem Plari, quod Thomas hare, celeberrimus

Orientis peregrinator, sibi a Clemente XII, Ponti f. maX. oblatum Collegio Reginensi Xoniae dono dedit. Haud in i lite prorsiis iudicavit Petr Co=rrellius, nobilissuratis inter Gallos poeta dramaticus Ludovico XIV regi iant , superiores libri Aristotelis

de Poetica interpretes Xplicasse illum ut Gram- Disticos vel Philosophos Caruisse autem rei scenicae CXperientia ; ideoque laud raro aut Aristotelis praecepta male cepisse, aut male impugnasse vel defendisse. Disseruit itaque ipse de carmini dramatici indolei regulis eo potis limum consilio, ut fabulas a se Comi Ositas Partim cum Aristotelis praeceptis OnVenire, Partim, si quandociam his non Conveniant, id Aristotelis errori tribuendum esse ostenderet. x Ouae Corneliti disia sertatio, atque etiam ardor, quo ingeniosissimi lacultissimi Galli tum temporis rem scenicam XCOlebunt, C Cassionen Andreae acerio dedissovidetur, libri in Aristotelis de Potitica denuo Gallice vertendi uberioribus De annotationibus illustrandi Versio ipsi laudem millime mere

Vid. Discotio de Tutitite O des A eia r 33. 8. De versione ipsa

e Fran Ois ave de remurque par tendit, Ou tili ne Pentendit pas.

Andre acier a Paris 16 2. 2. Niniis acerbe taliae in Dace tu n

57쪽

PRAEFATIO. Li

tur, quam adepta est. Ubi Verbis Graecis, quemadmodum legebantur, sanus sensus non inerat Daceritis ensiam intrusit haud raro non magis

sanhim; multa loca plane non intellexit, sed per- Peram vertit. An notatione vero eius singulis Capitibus subiunctae multum bonae frugi coiitinent: Praeter Uam quod acerius teXtum XPosuit, quantum k quomodo ipse eum perspiciebat, diiudicavit saepius aculea docte varias lectiones, S attulit coniecturas nonnunquam haud infelices disputavit qhioque tanquam strenuus Aristotelis assecla adversus Cor rellirimamios iae , M legenis

tu illae annotationes omnino maXima cum Utilitate ab iis, qui qualem vini Poetica Aristoteli habuerit in Poeticen Gallor Lim, praesertim in

Dramaticen , a CuratiUS Pernoscere cupiant. Fadium est hinc etiam, Ut nostrates, Cum Poes In dra' maticam ab initio maxime ad exemplum Poetarum Galloriam Conformarent, Oeticen tioque

Aristotelis utilia 1imum ex versione Daterii lege Tent, M. in disputationibus suis de singulis Aristotelis praeceptis ad eiusdem annotationes Praecipue respicerent. Ipse effingius ita Di amaturgia Hamburgens e tot libri Aristotelis de Postica interpretibus non nisi acerium M. Curtirni lauda-

nonnunquam invectus est Volta Paris I 6 π. I 2. - Remai qties furritis, ipse propter dramaticen suain tes noupem refexion totichant laegregie arae singi nostro castiga poetique, partae P. Vuvas scur atus Versionem acerii praeive Paris I 67J. Q 2. - α Poetiquerunt Rapini Resiexions furcia poe- 'Arsole, traduite uire paritique Grisore O fur es ouνrages Sieti de Norvilieri a Paris I67I. de poetes anciens O moderne i a 2.

58쪽

aer PRAEFATII

vit. Recentiori tempore prodii iii Gallia Battem. ii opus inscriptum: es quatre Poetiques ci Ar sole. 'Horace , de ida, de Deipreaux , ave lesti aduections se des rem arques par r. Abbe Bat

celle destifcription o belles et tres a Paris. Voll. II. 1771 8. In teXtu Graeco plerumque Balteusius secutus est Sylburgi iam Sc Vi fiorium vel sio Gallica est Daceriana multo elegantior melior, nequaquam tamen ab omni Parte consummata; notae ipsa Alistotelis praecepta illustrant, respe- Etu etiam ad Ornellii sententiam a abito partim

Dacerii vel sonem Corrigiant animadversiones criticas non repeii. Mutavit autem alter ius teX-

tum passim e duobtis Codd. bibliothecae Parisiensis olim Regiae M MCXVIL MMXL. post

hac diligentius collatis, quae mutationes in iii finia teXtus margine breviter indicatae sunt in Tentavit praeterea loca quaedam emendarei Xpli ea re in Memoires de Academi de Inser Vol. XXXIX. XLI. Paris. 1777 1782). Inter Germanos recentiores librum Aristololis de Poetica in Vernaculum sermonem traiistulit M. C. Curtius, vir dodiissimus, postea Pros eloq.

59쪽

Marhiar sensis. Est haec Versi summa tum industria elaborata congessit insuper austo In notis uberrimis e optimoriam interpretii Commentariis maliis de re poetica scriptoribus, Prae sertim Gallicis, quidquid tam ad optimam lectionem teXtus Graeci Cotistituendam , quam ad Praecepta Aristotelis explananda D recte diiudicanda pertinere existimabat Enimvero industria, qua Curtius opus suum perfecit, praecipua eius laus est iam in versione ab Aristotelis mente sae-

PC aberraVit, Cum multae textus corruptelae Pos,

hac demum sublatae sint, multaque adminicula ad interpretationem ei defuerint, quibus nunc tilicet. Sic etiam in notis salubriter Sc recte monita mixta sunt cum falsis D ieiunis. Quae iri commentationibus subiunctis de potis epica, dramaticatam Veteri quam recentior Cur ius disseruit, post elim ab aliis, maXime esset vix, melius declarata inconstituta stant Sapit insuper tota dictio tradi tionisque modus Gottschedianismum adeo, Ut hodie vix aliquis cultioris inge iiii piis Curtii Perlegere sustineat. Est tamen illud a me non neglectum. Novam deinde Poetices Aristotelicae editionem

adornavit Lips. 78o. . Theophilus Christoph.

Hartes, Pros eloq. Erlangensis Textiim reddidit Sylburgianum, perpaucis lectionibus mutatis, in quibus sunt, quas melius non mutasset, reli-

Insertus est quoque liber Ari Ch oph. Godo . Sehutiis Halaestotelis de poetica ex rec Sylbur 4772 8. editae. tii Chrestomathiae Graecae P. I a

60쪽

13 PRAEFATIO.

Eiis ceterum omnibus mendis, quae in textu Syl- burgiano letiorem ostendi int. Est insuper te Xtii Sin hac editione valde vitiose impressus. Addidit Hariesus, Praeter Paraphrasin Goliis ora lanam Proxime friti textu varias testiones ex edd. Ald Sytb. Casauhon Hetris. Sciat tensii Xcerptas, qui bia Sunam alteram V coniecturam de suo immiscuit. In infima textus margine legi intur tam notae

Sythii rgii, tu in ipsi iis editoris, in qui bii P sterioribus aut de varietate lectonis pluribus di Dceptatiar, Ut loca quaedam fusius X plicantur.

In locis tamen dissicilioribus friistra has notas adieris, aut omnino nota qMaes1Veris.

Omnibus superioribus libri Aristotelis de Postica editoribus palmam praeripuit f=uclericus o se gangus elatus, Professor quondam Lipsiensis Graeco doctissimus. EYhibi iit itidem in editione sua lips. 1786. . non nisi teXtum GraeCiam, at eum diligentissime recensitum, Plurimisque

enclis, ilibus adhuc inquinatus erat, etiamsi iam dudum a priori us interpretibus melior lectio Proposita esset, tandem liberatum. Utinam per fata licuisset praestantissimo viro addere aio Vae lilii teXtris recensioni commentarium suum inlucescet quidem e notis meis, Unde petieriti. Rei-zius maXimam saltem emendationum suartim Pa tema Uibus tamen causis fuerit adductus in platribus locis, ut lectionem ita constitueret, iam Non constat, neque divinando satis tuto asse iiii

licet Spem fecit ante aliquot annos F. A. Eo , Pros eloq. Halensis clarissimus, ad quem schedae