장음표시 사용
121쪽
perscrutari, vel vitiligando dijudicare oportet, tiled pie sed humiliter,sed quiete eorum judicium . . suscipiendum est, quibus pascere oves,dc dubios
confirmare fratres a Domino commistum est.
Falli in his judiciis & Pontifices Sc Concilia imposse omnes alicuius notae Theolo postea re-- ,
ferendi docuerunt: at non continuo respuenda
illa judicia sunt, quandiu falsitas vel subreptio non apparet. Quod in his falli pol sint,dum falli Aeos nulla bona ratio pertiadet,nihil mea refer . Nut cum Berhard.ἰ- . de prae t. ct di e cap. loquar, qui non sum conscius. P aesertim cum teneam de Scriptura, quod labia Sacerdotis custodiunt scientia, & legem ex ore eius requirdiri a quia Angelus Domini exercituum est. Ergo a la- biis custodientibus scientiam leges omnes reverenter accipiam : i sumque pioimie Verba sunC in Bernardi quem pro Deo habemu tauq ram Deuasi vin his qua serte non sunt contra Deum,audire de trib mus. Hi fuere snsus inquit praefatus Aurelius .i Bernardi verba ponderans j hec pie res, blam Deae ν Dei Praesules honor meliorum Christianorumω ipfrum etiam hareticoram qui nimirsm Epi- nscopalia judicia hoc solo nomine nunquam elu- ferunt, quot dicerent insalIibilis: n esse in i ittit Oritatis. Tunta enim subdito per omnem Ecclesia an , tam humilis, tam crita tu Epi opos Eccles t ,
I aeres obse, an ia percrebueras,ut ejus etiam sola in transfugis hae Messis 1 emanerent. Usane si in humcinis judiciis nemo menti Scommi rpos eo defensionis seuelpigii genere utitur ,quis, tu to eo solo titulo Ecclesiastica judicia ludifica- . . xi,& ad nihilum redigere pr sum et quod errori. absolute obnoxia sint 3 At nemo ita insanit, ut ' .
122쪽
tua , vel Regis sinitentiam repudiet, quod sit homulibus lata, infirmis utique ac labilibi ceYceptio item illam admittit, iudicem nimirum selli posse, dum reipsa deceptum esse non,pMet. Certe nisi gravis urgeat in contrarium ratio, hoc effugium nemo cordatus aliud esse cen fuerit, quam pertinacis animi ,& ipso lumine sommuni carentis obstinationem obedire detrectantem. Privilegium infallibilitatis , inquis, in rebus facti non habet Ecclesia. Dictum bene. hi tu privilegium iis judiciis sine gravi caus, obsistendi unae habes 3 In facti litibus dirimen dis Ecclesiae Pra sules non sunt ab errandi per culo immunes, addis, infirmitate circundari, labilex, mortales denique, non Angeli, vel Beati. Ita plane, sed an pr*pterea expectandus de coelo Angelus , vel Beatus immobili'aeternitate .siuens, ut quaestiones illas exerto ore definiantruHanc cogitatῖonem resipuit communis sensus, respuit sani quietique animi verecundia. Stulti um est aurea sent Aurelii verba ct imauditum Uiud genus exceptionis adfersus consitutas publice authoritates,quarum nuta incolumis ego potem se deo tum eis honorem pudoremque hoe telo
concutere liceat,quo humanarum rerum omnis ordo:
O di erimen evertitur , omniaquν.ad per aquationem is eo usionem foedissimam deducunt r. Falli posse publicarum poti statum iudicia non infici mur; homines enim Jmus, ct natura nostra meminimu . Sad si illa judicando sacri passunt ut nantisque prs iis quibus ab eruore vindicentur pramunitae , quanto magis in reprehendando facti pavpune privati homuniciones, nulla re cum eis conferendit Superbia nimia o i modegiam exigere , quam ipsae,n exhibeas , infirmitatis humana a uera m
123쪽
te, is nihil est quod in te audiendo me securum aberrandi perisulo praestet, quanto a Vim Dectatarum commenἀatarumque publine authoritatum jud/tia reverebor,quoad mihi de earu errore, s loli subest.
certiore argumento constet, quam reprehens ne tu
hominis longe iisterilaris, ct futilioris, is ad erram dum pronio ι, is rebus omnibus i ro earum pra- stantiam authoritatemque dejecti Z Nam quandi dubitandi locus est,nec aperta erroris fides e spici aque erroris evidentia in Judiciis publicis o stenditur, repudiari debent, longeque amandarι privntcram voculatas reo, si praecipue, damnatorumque proterυῖ clamores. Nec ἱ lustres probarique iudicantrum cora sessus a porpetua nothsimaque suthoritat/s, ac sider
mentis depelli possunt. Hoc enim gentiam omnium
commune ius in minimis rerum minimarum contro
versis quotidiano usu observatur, nec sine summa. iniquitate in rerum omnium maximis negligitotest Hoc denique cuneo Ecessa Catholica fuam in f Ei mysteriis, divinique miniflersi perpetuitate authoritatem tuer olet adversus h reticorum temeritate emores ei,imperistas, hareses, foedaue in omni genere
Iab ssmiliter objectantium frenueque asseveras,o hoz uno verbo petitiones eoru esidit,non possesibi sina respicua iniquitata abjudicari is eripi antiquae perpetuaque AEuthoritatis possessione ii si illa erimina ct ille reprehen siones ita evidenter is apertissimEpatefiant,ut nulla penitus dubitatio supersi, quemadmodu in legitimis tribunalibus usurpasur , alij quin in dubiis meliorem osse conditionem possidentis, atque adeo m b te intina ErM cuna Ecclesia Catholica judicandorum sectorum potestatem
possideat inee Pota illi antiquae, gerPerua Et
124쪽
authoritatis possessio sine perspicua iniquitate eripi, iubal lucidistimae & penitus ineluctabiles
in contrarium rationes proferantur, ex ce tis Γ-
a justitiae lege judicia illa revereri tenemur.
Altera corollarii pars exponitur,st demo stratur , atque eoncordi Theologorum assensu confirmatur. T
Praecipuus & totus difficultatis cardo in hoc positus est, utrum hujusmodi de factis occurret tibus lata judicia tam infallibili polleant autho - ritate,ut non solum illa revereri, illis parere debeamus , sed illis etiam assentiri fifie divina teneamur. Res fiet exemplo illustrior S: planior: Quando Concilium, vel Papa pronuntiant, ali- quem librum esse haereticum ob quasdam propo-
uxiones in suo naturali sensu erroneas,quae ex eo, Hirmantur exscriptae, quaeritur utrum tunc non
solum sint reprobandae propositiones damnatae quod pertinet ad quaestionem de jurein sed 'et rami utrun, credendum ut fide divina & supernaturali, propositiones illas totidem verbis reperi i in authore damnato, sansumque erroneum fuisse ab ipso authore praetensum , nec posse ad catholi- cum revocari. Et haec vocatur quaestio facti non revelati. Dico non reτelati : nam de factis reve latis & aper .e in sacris paginis expressis nemo ambigit quin ad objectum fidei saltem secunda viana pertineant i, quῖn cum divina revelatione quae es, ratio formalis & motivum fidei innotescant, non minus repugnat illis posse subesse nisum, tuam impossibile iit mentiri Deum. V.g.. .
non solum doctrina Hy menei A Phileti de qua, zmianua . I fa et barzetica , si l etiam ipso&ὶ -
125쪽
Commena alio Iocor. Theolog. et 'as ginate excidisse , & in. haeresim lapsos esse , sicutis etiam Sadducaeos & Samaritanos schismatico lasextitisse, ea fide credimus, qua sacris Scripturis na& verbo Dei assentimur, id est immobili; supci in naturali, divina, falli vel fallere nescia. Statu quaestionis sic ob oculos posito,senteis tia nostra ita certa est,ut nullus alicujus non irri Theologus ante quindecim circiter annos in- veniatur, qui non solum oppositum non senserit, sed qui eam etiam vel in dubium unquam revocarit. Imo illud firmissimum adversus hae ac qreticorum calumnias prae si tum esse existima iarent, si Conciliis & Pontificibus nonnullis ab ua aliis Conciliis , aliisque Pontificibus impositas yri haereses ad errorem & deceptionem circa fata ri
nnunquam contingentem revocarent. i
Ita expresse Cardinalis Bellarminus lib. 4. de 'fummo Pontifce, eap. 12. assii mat sextam & septi FiNam Synodum , necnon Adrianum Papam, Leonem II. in causa Honorii potuisse decipi. aquando cum haereseos Monothelitanae damna- , Verunt. Eadem ratione affirmat Stephanum εα Sergium errasse in quaestione non 3uris,sed facti :' 'gravit simi , dum pronuntiarunt Formosum no in esse Papam legitimum , ab eodemque ordinatos. x iterum ordinari praeceperunt. Idem affirmata Cardinalis Baronius in eadem causa Honorii, o contestans id nemini dubium esse posse. Subscri- blbunt eidem veritati Nicolaus Coelataeas in uis Q pro Pontificibus apologiis, satis notis ; Duvallius in et sub de infallibilitate Smmi Pontificis tractatum 4 mv.q. i. Staplet Onus in si is controversisSeta- bavius lib. I. de paenitent. publica, cap. 1. 3c opere dc 2 . dogmatibM H Logici, collatam a Conciliisl imam uium. α Theodorum liraestos, i ta inda , s
126쪽
tionem hac nostia domina diluendam con en- ait. Idem Dominicus Gravina in stiis procris tiο-nibi, Melchior Cano uere de locis . & Joannesa ancto Thoma in tractatu de summo Pontifice, non semel docuerunt. Denique Cardinati, Palia lavicinus nostram assertionem tanquam exploratam supponit Hii loria Concisii Triden ita lib.7. cap.Ι . Sc lib. II. cap. a. De mente porio S.Thoniae postea clarebit Nec sane potuerunt Catholici Theologi illῖ asserto suum non praebere a GetaIum, quod in Jus, Canonicum tanquam regula immobilis & indubitata insertum est. Nam cap. Nobis, ἐς sententia
εχ ommunicarionis, sic habetur: radicium Dei τι-
fori, qua nota fallit nec fallitur, semper innitit r:
iudicium autem Ecessa nonnunquam opinionem
squi ur iii definitionibus nempe D storum,judicia enim Ecclesiae de jure & controversiis fidei ulli etiam veritati,nimirum verbo Dei scripturis v et traditione ad nos transiit ilo innixa sunt, ,
quam is fallere sepe contingit 9 falli. Proster ρ:ιod contingit interdum, ut qui ligatus est apud Deum , apud Ecclesiam si solutus , is qui liber est apu/ Deum. Ecclesiameά sit sententia innoda ue.
Hujus etiam sententiae veritate fuisse persua-fam sacram Congrcgationem Cardinatium,ssatet judicio lato de opere Gregorii de Laude.Neapoli edito anno 166o. Scopus ejus Authoris c. 67. V. 3I.is est,Abbatem Ioachim ab erroribus iliga Magno Concilio Lateranensi affertis vindicare uic suo conatui proe mittit ex Dona ico Gradina, Unum interesse discrimen us quaestioniς Myter & tactum autho is, quo posito non intendicJoachimo sententias adversus Concitalia terancnse defendere ed iesum ab Eupala
127쪽
Commendatio locor. Neolog. x i 3
modi errorum labe purgare. Ad examen vocavit Iibrum illam sacra Congregatio , N. re maturC discussa,verba illa Authoris,quibus se id intendere profestus fuerat,ita mutari praecepit: Conaosmuν tamen, s fieri potest , Joachimum defendere. Er o ex mente sacrae Congregationis etiam post judicia Ecclesiae , & tale judicium , quo nullum in Ecclesia solennius hactenus fuit, Masili nimirum Concilii Lateranensis I 28 o. PatribuS constantis,licitum est ob graves rationes ,reprobando errores , Authores idos purgare, qui eis inspersi sunt.Noverat siquidem sapientissima Congregatio , quoa sicut Augustinus lib. de utilitate credendi docet, non solum nihil esse detrimenti, sed non parum esse utilitatis , cum ex alieno scripto intelligitur aliquid veri , etfi forte hoc ille qui scripsit,non intellexerit,nec ob aliud Au- alior placeat, nisi quod cum sensisse non putatur,quod sentiri non oporteat,tunc nullus error obbibitur: quoὰ si in mald intelligendo , & ad bonum sensum Austore reducendo contingit, I ric error non modo humanus est, sed etiam homλne digni simm. Non enim mala fae additidem Pater vim 38. quod de libris & scliptis
perseque valet in hominum eognoscendo, sed cognitis non consentiendo, de incognitis autem non te mere iudicaado, innocentiam custo imus. Ipsi etiam summi Pontifices non negarunt,
sed consessi sunt, se in factis judicandis & falli
quandoque, & fallere etiam posse , & humiliter α vere agnoverunt se interdum intellectu imprudentia obscurato,interdum voluntate infiim Ppeccare, qui propterea sicut alii ad Sacramentum poenitentiae quotidianarum culparum conscientia acti acccdere teuentur. Luid miraris inqui:
128쪽
Magnus GPegorius lib. i. dialog. c. quia falli
mar quia homines sumi uid mArum si ore ineu-rientium aliq cndo in alia i ducimur, qui Propheta 'non sumus t Mu. tum vero ent quod uniuscujusquo Prκ uis me neem curarum Ee Poes vaniat,cumque animu/ dividitur ad mtilia, sit minor ad si ulla: Mu oque ei fn un qualibet re subripitur , qManto ita tas in mul is octi patur.Hinc lata ab uno Pop.
ti fide de his saetis juilicia,& ab eodem & ab alii
Pontificibus nonnunquam rescinduntur, aut revocantur, aut abrogantur, aut immutantur, aut
temperantur.Quia nimirum Pontifices in hujusmodi decretis condendis nec divina ulla revela tione nec Scripturis, nec traditione, sed huinalia duntaxat prudentia reguntur. Quamvis auten , cu dens este possit videntibus , & ab absentibu Lyr e sumi debeat, summum Pont sic in ede pri identem & fidelem dispensatorem,id tamen numquam fide constat. Cum etiam sep entiores sanctiores Pontifices veritate coacti & propriis. euperimentis eruditi ultro fateantur, supremam. suam dignitatem non solum in applicandis imi bus, aut in iudiciis quae pendent ex informatio- ne fictorum & ponderatione circunstantiarum ferendis ab errandi periculo non eximi sed potius p popter illam qua obruuntur negotiorum D a mensam molem, pluribus erroribus aut fran-,,dibus exponi. Unde Alexander III. cap. Si qua sedo, de resηρ H, ad Archiepiscopam Ravenna
tensem aiebat: Aut mandatum nostrNm reveren rer adimplear , aut ρεr litteras tuas quare ad Ilere nou possis, rationabilem causim praetendas: iqnia patienser sust nebimus , si non feceris quod se
E go ipsisinet Pontisicibus fatentibus judicia r
129쪽
. 'Commendat 7o locor. Theolog. 33yzde factis errori obnoxia sunt & reformati oni .
Unde omne de q u ac uinique re etiam ex informaA .
tione factorum Sc circunstantiarum pendens judicium eadem fide suscipere,&. sine delectu deues fendere , non est Ecclesiae vel Apostolicae sedis authoritatem & jura fovere,sed labefactare; non .
- . sed evertere; non decorare gloriam,i a Imminuetu, feticorum ludibrio &nis exponere. Non Pget --stro nienda ircio , adulatione nolira n OH eget , priri,ctu -- summa Sedes veris tam abunde cumulata praero . stativaru titulis, falsis & commentitiis non eget .
non Oribus .Quin potius non in vindicanda sibi in 'factis judicandis infallibilitate, sed in revocand squae interdum per subreptionem judicata sunt, gloriam suam quam verissime constituit, quia . nihil illi veritate charius, nihil antiquius aequi irate. Hoc olet habere ampuum Apostolica Seuerbi inquit Bernardus epist. 18o. J ut n'n pigeat re ii vocare, quod a se fortὰ deprehenderit fraude elian ira ,Hon veritate pro meritum. Res plena aquitate, . o laude dignn , ut de mendacio nemo lucretur
Rationes hujus secundae partis.
Ratio a priori hujus posterioris partis tradἰ- . tur a S. Thoma 2.1. r. I. ubi doret articulos fide; itemporum successione non crescere qRoad sub - ,st intiam ess penes explicationem duntaxat. Ma- .nifestum est autem,sdem nova quotidie stis cep- turam esse incrementa , si facta emergentia ad . objectum fidei p.rtinerent. Sic ergo formatur ratio : Ut al7 quid ingrediatur objectum fidei es sentiali ter, requiri tur ut innotescat verbo Dei vel
scriptis , vel continua traditione ab Apostosis.
130쪽
extra suam objectuin a quatum & specificati- viam dilatari. Ratio autem formalis fidei Clixi'ai sti an .e est divina revelatio in Scripturis vel Traditione expressa. Atqui facta singularia de novo contingentia, V. g. utrum ille Author haeretice senserit, utrum a talis fuerit eius sensus, necne,& alia similia, non , . innotescunt verbo Dei in Scripturis exarato,vel 1: da manu in manu,de ore ad os ab Ecclesa recepto,& ad nos per Apostolos virosque Apostolicos perent traditione trasmisso,ut est per se evi a des Ergo nec in summo Potifice,nec in tota Ec- ib.
clesia residet facultas definiedi in fallibiliter du- 1 ε bia facti; ita ut determinatio circa hujusmodi i o ltametsi summa sit humilitate & reverentia excGlI cipienda, nunqua tamen fide divina credenda sit. si , Unde qui fictis singularibus ab Ecclesia defini- btis fidem derogeti, non continuo haereseos reusa censendus est leA ad summu temeritatis accusari epotest, si se torres totius Ecclesiae sine causa op- 'p'nat. Quia fides ex singulis fictis a Deo mini bme revelatis no pendet; ideoque Ecclesia in dis. Acestandis quidem fidei controversiis infallibili