장음표시 사용
151쪽
Commendat Io locor. Theolog. I 37
Doctoris nomenclatura insignitur, ad quod non sufficit sola probatae doctrinae antiquitas,sed peculiare requiritur judicium Ecclesiae tam eximiam honoris praerogytivam decernentis. Illos Bonitacius VIII. in cap. Gloriosus, de reliquiis is
veneratione Sancian 6. determinavit. Quo etiam
titulo Aquinatem nostrum sublimavit Pius V.& Bonaventuram Sixtus V. Quintus est judicium specialeae aliquo singulari libro , materia, tractatu , 3 doctrina. Sic Ecclesia Augustini de praedestinatione Sc gratia sententiam consecraVit, ut patet ex epiit cla Hormisdae ad POL
sessorem Episcopum, & Celestini I.ad Episcopos Galliar Addit haec approbatio supra praecedentem specialem quenJam commendationiS modum. Sextus gradus est judicium magis particulare MEM. ad individuas circunstantias descendens, quo propositio aliqua ventilata, vel opus culum examini Ecclesiae suppositum comprobantur. Sic officium SS. Sacramenti a S.Thomaeditum, Ecclesia tanquam suum rccepit & sacra vit. Sic in Clementina de si m. Triniri ut proba bilior eligitur opinio de infusione virtutum cum
irati a. septimus denique gx dus est approbatioecreto ia & desinitiva Ecclesiae. Sic approba tur Epist cla Magni t Leonis ad Flavianum , in eap. Saricta Tomana. Sic in Concilio Arausicano
II. quaedam Augumnianae Aoctrinae capitula firimata sunt. Sic epistolae Agathonis 'et Sophronii in VI. Synodo generali, Sc anathematismi Cy rilli tu Concilio Ephesino accepta sunt. Secundus locus probabilis est authoritas Do-' ctorum Scholasticorum , quorum concorS sententia sine temeritate non respu tur ; in quacumque enim aiae peritis credendum est. Nec
152쪽
Ecclesia toleraret grassantem Scholarum om nium errorem circa fidei vel morum capita si stincri. In hac etiam sede reponuratur Doctores
Canonistae , seu juris Pontificii periti, quorum
in Ecclesia praecipua ratio habetur. Haec tamen non ita intelligito ut quilibet Theologus,quantumcunque gravis appelletur , imo trium vel quatuhr consensus opinionibus suis securitatem conciliet. Vidimus enim his temporibus , C suistarum quos eruditissimos morum Doctores indocti praedicant in fluxam authoritatem a Religiosis & Sacerdotibus quamplurimis, ab Episcopis sine numero , R a Romano Antistite ne-duin contemptam , sed damnatam ut exitiosam, Unde de illis potissimiim testibus eorumque t stimoniis, juxta Augustini regulam, tantum credere vel non credere licet, quatrium momenti ad faciendam fidem habere vel non habere perpenderimus. Cum enim non e puris Ecclesiae fontibus conclusiones suas derivent, sed iis neglectis, turbidis se proluant probabilitat fluentis,unde in tam horrenda inciderunt opinionum portenta , non sol iam sua authoritate opinationibus suis non asciscunt probabilitatem,sed potius detrali int corrupti sui iudicii fundatissima suspicione. Sed de his infra sermo redibit. Tertius locvi probabilis est ratio naturails, rua utantur Tiseologi veluti ancilla ad res Fideiectarandas confrmandasque. Utitur autem sacra doctrina ratione humana, ut monet S.Th.-mas l. p.7. .art. g. ad a. non quidem ad probandam fidem. quia per hoe tolleretur merituria fidei sed ad inanifestandum aliqua quae traduntur in hac docti in a. Cura enim vatia non tollat nataram , .sed Perficiat, oportet quod naturalis
153쪽
Commendatio locor. Theolog. a 'νatio subserviat fides,sicut & naturalis inclinatio voluntatis obsequitur charitati. Unde ait Apo
nem intelleo Eum in obmutum fidei. Ex Getntiles & Infideles instructi sint. doctrina Ἀ-culari , qua veluti castrorum acie impetunt orthodoxam , operaepretium est iisdem armis eos confodere , & veluti alterum Goliath proprio mucrone truncare. Qua in re mire eXcelluis . . Thomas, qui ita rationem fidei servue coegit, ut merito a R.P. de Gondran, secundo Congregationis Oratorii Generali, Philosophiae & Pii Iosophorum Apostolus dictu, sit, quia suae ab illis scripta sunt,collegit, & in usum fidei vindicavit possessoribus illis injustis erepta :& sordentem per se , parumque mundam scholari mbarbariem depurgare atque illustrare aggrestus est sapientiae suae Sole. . - Saartus locus est auctoruas Philosophorum
rationem praeeuntem sequentium .Licet enim mmultis ob superbiam vel ingenitas ignorantiae tenebras per peccatum immensum addensatas cespitarint, tamen in cis scintiliarunt quandoque non pauci veritatis radii, lumine illo vallus divini signato super omnes,praeclaraS interdum boni malique notitias imprimente. Si ergo non pauca quae rationabiliter, sapienter , eruoltcaOmisti sant, habent E divina sapientia quam enfudi i rus super omnia opera sua, linuro cit ut quae in scriptis eorum velut gemmae In luto veritates latent , in Dei sapientiae gloriam usurpentur, sine qua omnis cognitio vanitas & delitarium est , dJcente Tertullian O : Cui vertim corn siua Deo ' Crai D, M sine Christor In Palaestra Theologica imitamur exercituum copias u riti
154쪽
r o DLfert. praeambula. cap. II.
quibus equitum quidem praecipua opera est, sed non propterea spe nuntur fagitarii, & funditores. AGns Litur etiam Theologicum opuS construendo aedificio, in quo Architecti quidem industria primas obtinet,sed non despiciuntur administrorum operae. Sic sacra doctrina Divina& Christiana ut meliora & graviora praeponit; vera ratamen lapides , caementa , aliaque ex dia lapso Philosophiae aedificio comportari sinit, ut Omnibus omnia facta omnes lucrifaciat, ipsius Apostoli more, qui authoritate cujusdam Aretae Poetae Atheniae es alloquutus est , A Z. et s. Quintus locus probabilis est histo, ia humana , c qua eo veri umiliora erciuntur argumenta, quo ejus authores sunt accurati. Nihil autem refert sive historia illa sit per autho re locupleteS scripta , sive de gelue in gentem tradita, modo non superstitiose atque aniliter , sed gi sui constantique sibi ratione narretur. Postponendi porro sunt illi authores, qui absque delectu non tam curarunt quid scriberent, quam ut nihil omitterent, quibus credimus leviter, si cito. Aliis vero gravibus , doctis, piis, & emunctioris
naris historicis fidem detrectare fastidiosi est Amorosi , praesertim si plures fide d gni in eandem rem gestam narrandam concurrant, cum in ore duo iam vel trium testium stet omne verbum : alias si homines hominibus non crederent, humana societas interiret. Theologum etiam Lectorem hic monere placet, ut Ecclesiasticae historiae operam navet , multa enim e the
Duris suis histori, suppeditat non sc tum grata, sed necessem, quibus si careamus , in re Theologyca saepe sepida apud doctos peregrini & ri
155쪽
. commendat Io locorum Theolog. r rREFLEXIO. Ex decem ergo locis argumentatur Theologia ; in hoc tamen ab aliis scientiis differt,quod in his primum locum ratio tenet, postremum authoritas. At sacra doctrina non tam rationis quam aulsioritatis momenta quaerit ; dc locum a diviso testimonio ita proprium sibi vendicat, ut rationes vel tanquam hospites & peregrinas accipiat , vel in suum obsequium asciscat, quasi ancillas vocatas ad arcem. Quia nimirum vera Theologia fidei potissimum innititur ; fides autem ita ab authoritate proficiscitur, ut sine ea si ies eise non possit ; fides enim ex auditu , auditus autem per verbum Dei, cui credimus. Si haec ita sint,profecto Theologiae moralis nomine indigna est illa doctrina,quae uni rationis humanae infirmitati subnixa est. Si praecipuus verae
Theologiae locus sit Verbum Dei, illud potissime quo in Evangelio voce Veritatis erudimur. Ergo adoranda Christi verba audiamus , scrutemur , legamuS, meditemur , quibus ut Augustinus dixit, & salubriter prava corriguntur , &parva nutriuntur.& magna oblectantur ingeni a. Et ille huic doctrinae inimicus est animus , qui vel errondo eam uescit esse saluberrimam, vel odit aegrotando medicinam. Evangelium reverenter & assidue lectitatum uberrima est curandarum animarum officina, e qua medelom qui seque suo morbo accommodatam potest seligere; apotheca est instructissima omnibus & singulis arma, pharin ca , & spiritalia instratinenta suppeditans. The turus est inexhaustus, unde Martyres constantiam , Doctores sapientiae lumen,
nutantes fidei firmitatem, tepidi diligentiam α
156쪽
ini via rem mae, in pro peris nauacita ina, in aduersia patientiam hauriunt. Compenatum est. Sctotius Philosophiae Christianae breviarium, cujus author Unigenitus qui est. in sinu Patris;
cujus materia lex immacusata convertens animas , ipsis Genxibus pervenerabilis ; cujus finis beatitudo sempiterna. Speculum est nemini blandiens, nullum seducens, in quo se quisque talem reperiet,qualis fuerit. Ibi foeda , ibi pulchra nostra cognoscimus : ibi sentimus qua tum proficimus , ibi a profectu quam longe di-
stimus,cujus assiduus intuitus mentem irradiat, cor turifici t,timorem gehennae incutit,ad ga dia superna cor instigat contemplanti S. Erfio Evangelium , mi Theologe , pervolve assidue,adeo ut tenenii codicem, ut Hieronymus
ait , somnus obrepat , ct ca entem fariem pula sancta susci/iat. Hilariter lega, quia ut idem Hieronymus contra Vigilantium scribit,quando
legitur Evangelium, accenduntur luminaria etia Sole rutilante, non utique ad fugandas tenebras, sed ad signum laestiae demonstrandum, & ut sub lumin s corporalis typo duina lux ostendatur, de qua scriptum est : Lucerna pedibus meis verbum tuum, is lumen semitis meta. Lege reverenter,non enim minori cultu audiendum est Evana -- gelium, quam Christus ipse. Nam monente Au gustin.traist. 3 o. in JOan. Nos itaque sic audiamus Evangelium , qMasi pra entem Dominum. Sur amasi Dominus , sed etiam hic est veritas Dominus. Unde juxta sacrum Ecclesiae morem Evangelio quas Christo loquensi omnes aduri unt. Lege instanter, cogitans ibi latere aliquid quod petentibus datur, oblatrantibus negatur , a quaerentibus invenitur, reprehendentibus subtrahu
157쪽
ti r,pulf iuribus Apectetur, oppugnant bus es a librur, ut August. ub. 3. contra Fausium, cap. 2. Profeci uitur. Lege sincere , ut tam diu na do zma asia mores conferaS tuoS. No)ι siti mora in faciendo, inquit August. scrin. - . de temp, qt ou in Da a pilis Atelligondo. Et iue beati simus, qui dietinoeci 'turus vertit in opera.
Divinas ergo novi potissimum Testamenti paginas saepius lege, imo nunquam de manibus tuis f cra lectio deponatur , inquit Magn. Greg. in quibus prohibentur mala,praetcpiuntur bona, conreduntur media , suadentur perfecta. Quidquid homo extra didicerit, addit August ians, si noxium est,hic damnatur; si utile cst , hic inve-uitur ; & cum ibi quisque invenerit omnia,quae utiliter alibi didicit, multo abundantius ibi in-Veniet ea , quae nusquam alibi invenire potuit. Sic loquitur in Evangelio veritas , ut altitudine superbos irrideat,profunditate attento S terreat, virtute magnos pascat, affabilitate parvulos nutriat.'Ad tam divina eloquia penetranda amore potius opus est . quam eruditione compunctione , quem investigatione; suspiriis quam argumentis, , crebris gemitibus quam copiosis rationibus 1, lacrymis, quam verbis t, oratione , quam
lectionet. His inst. uini praesidiis percip emus quod quidquid ibi docetur , veritas est i, quidquid praecipitur,bonitas ti quidquid promittitur,
felicitas : vcritas sine fallacia, bon tas sine ne quitia, selicitas line miseria. Ad ciendos etiam pietatis 3c reverentiae in sacra Christi verba motus observat ex Patribus Theologus modernus praestanti eruditione, nec minori pietate praeditus , plure S esse inter verbum Dei & Divinam Euckaristiam analogias.
158쪽
In primis corpus Christi realiter praesens prius
ad Oramus, quam sumamus : sic adoranda Scripturarum Verba prius venerari congruit quam legere, more B. Caroli Episcoporum gemmae, qui genibus provolutus adoratione continua
Biblia sacrum legere solebat. Secundo, sicut sub signis Eucharisticis latent res eximiae, nimirum corpus Christi realissime praesens: sic sub simplicium verborum cortice includuntur immensi sapientiae & scientiae Dei thesauri. Tertio, dum
panem Angelorum manducamus, remanentium
accidentium saporem non quaerimus,sed spiritus pinguedine e corpore Christi profluente sagi nari
peroptamus. Sic in verbis Domini non concupiscentiam oculorum , vel humanam cupiditatem pascere, sed cor veritate alere curandum est. Quarto, in Eucharistia non sumitur caro
mortua , sed viva ; sic verbi Dei non superficies attendenda est, sed medulla, sed spiritus Christi,
quem qui non habet, hic non est ejus : sicut enim caro non prodest quidquam, ita sola littera occidit, spiritus aurem vivificat, & unctio docet nos omnia. Quinto , in hoc quadante uias verbum Dei divinae Eucharistiae praestat, quod hanc nemo nisi sacrilege accipit, qui non fuerit
ante senatus : at vero sacram Scripturam utiliter legunt peccatores , in qua & vulnera detegunt,& peccatorum remedia inveniunt, & intentatas sceleribus poenas discunt, quibus salubriter per-moVentur,ut coelestis Medici, qui venit salvum facere quod perierat, misericordiae se committant. Eucharistia ergo est Sacramentum vivorum . & cibus justorum : verbum autem Dei est yeccatorum solamen, caecorum lux, medicina infirmorum , mortuorum resurrectio & Vita.
159쪽
Sexto , praecipua dispositio ad Eucharistioni est fervor chaestatis,quein sane excitat ignitum eloquium Cliristi serio mente agitatum ; in meditatione enim exardescit ignis. Hinc Christus coi
pus siuum glori obum discipulis euutibus in
Vmam traditurus, verborum suorum sacr: eos staruma aptavit, quam persentientes exclama-Γunt : Nonne cor m rem ardens erat in nobis.
iam INueruur in via , o friret nabis Scriptu-Hac ρ In Actis etiam expresse dicitur, discipulos non minus in doctrina Apostolorum, quam infractione ranis perseveraste. Denique certis tantum diebus & horis Divinorum Mystenorum iacet nos esse participes; saepius etiam infirmi ratibus, 'eccatis, negotiis, aliis tu' obicibus fa 'cra mensa vel privamur , Vel arce ur. At Ver- hum Dei tandiu revolvimus, ouandiu volumus ' ctu & interdiu, intus & soris , domi & ruri illud corde, mente, & ore versamus. Eucharistia est panis, quem non fert aegroti stomachus. nisi
rurgatus. Verbum Dei aes est , que vi su tan*omentis captare pollumus & debemus
160쪽
r, Id cujus gratia aliquid sit i vel , Cuius gratia
agens operatur. FiniS enim amatur propter se , dopropter illum caetera diliguntur. Varias etiam ejus divisiones in finem qui, seu rem illam quast intenditur 1, & finem eui, seu subjectum cui res intenta desideratur: finem formalem, seu operationem obtinentem finem; & finem objectivum seu rem ipsam obtentam : finem ultimum actquem omnia reseruntur , nec ipse ad ulteriorem ordinatur; & finem intermedium, cujus bonitagnon solum est in se amabilis, sed etiam utilis a ciscendo alteri fini, cui subordinatur. Nam sicut: in causis efficientibus subordinatio secundae acrprimam non tollit rationem causis in se cudacta solum subjicit illam primor:ita a fine intermedio non aufert rationem finis respecta medio ruinanteriorum ulterior relatio ad finem, ut Vasqueo frustra contendit. Sed in his tricis theologica Iravitate non satis dignis immorari non vacat;
sed , ut dixi, omnia philosophica principia supponimus, ad utiliora progrediamur, ut ad finem illum perveniamus, non qui consumat,sedeonsummet & impleat creaturae rationalis appetitu.
PRobatur duplici ratione D.Thomae. Prima: Omnia quae sunt in aliquo genere , derivan tur principio illius generis ; primum enim in unoquoque Fenere est causa caeterorum sibi in tali genere sus ordinatorum ; si enim sibi subof-