장음표시 사용
131쪽
Commendat o locor. Theologi IIT Dei Spiritu regitur & agitur Verum in secti quaestionibus sensibus, rationi i& diligentiae humanae innititur, quae licet saepe certa sint interdum ta- , naen patere deceptioni nemo ambigit, qui scit cogitationes hominum timidas,& incertas providentias nostras. H nc Cardinalis Baronius ad annum 68Ι. num. 39. In iis qua ad personaι periinret cripta 'farum , non tam rigi.e reperitur
eugodita censura In his enim quo fabi sunt unumquemque contingere posse falli, nemini dubium os; is tutio illud Pauli ad Corinthios usurpari potes:
Non en m possumus aliquid adversis veritatem, faep o meritate. Et Cardinalis Bellai m. lib. . de sumino Ponti cap. H. Concilium generale legitimum non potest emarem dogmatibus fidei dὸbiniendis, tamen errare potest in quanionibus defactoant cap. L. Conveniunt omnes Catho iei posse Ponti cem etiam ut Pontificem , , cum sub coetu Consitiariorum, mel cum generali Concilio errare in controversis facti particularibus, qua ex ino matione testimoniisque hominum praecipuὸ pendent. Ratio a posteriori petitur ex variis exemplis in quibus aperte claret, sacra Concilia acumenica,summosque Pontifices non semel in his fa-
ct controversiis a veritate aberrasse.Etenim se
ta S, nodus generalis,& Constantinopolitana II. cur praeerat Papa Agatho per Legatos , Honorium I. tanquam Monothelitarum haeresi infectum solenniter damnavit,ejusque epistolam lectam & excussam diligenter cum aliis haereticorum scriptis pala cremari mandavit. Quod sextae Synodi decretum non solum omnes Doctores Ier septem aut octo saecula receperunt,sed etiam uo Concilia oecumenica , itemque Leo II. &Adrianus II. clarissimis verbis confirmaverunt
132쪽
i Q od si dicas cum Baro ni0 aribus acti sextae Synodi a 'liariis fui ite coi rupta, adulaerata a Theodoro Archiepiscopo Constantinopolitano, propter obfilmatam in haeresi Mono thelitam pertinaciam dejecto , & deinde conciliata Imperatoris gratia restituto, qui nis-men suum obliteravit, & Honorium supposuit, cujus signum est quod nulla in actibus illis metio fit Theodori,qui tamen ob Moncilietismum
merito fuerat exauthoratus. Si etiam dicas cum
aliis . Honorium in sua ad Sergium epistola reprehcsibilem futile, quia quativis ejus verba sint
ita contexta ut possint Catholico sensu exponi, in speciem tamen videntur Monothelitanae causae favere: unde infertur Honorium non leviter peccasse, simulationem tunc temporis adhibens,
quando ei ex ossicio incumbebat granante haeresim cohibere ; sub ndeque non contra fidem, sed contra ossicium Pastorale peccasse quando toto Oriente tumultibus & Monothelitaru publicis moliminibus vexato siluit, & mali granditatem verbis ambiguis & haeresi verisimiliter astipulantibus dissimulavit, non ascendit ex adverso,nec pro domo Dei murum se& propugnaculu opposuit,ut staret in pranio in die Domini,
atque speculator constitutus vidit gladium venientem super terram, δί non insonuit buccina, ut loquitur Scriptum,imo laquam mercenarius, Sc non Pastor, vidit lupum venientem, & fagit. Quocirca Sergius Constantino Θolitanus sceleratissimus totique orbi notissimus lia resiarcha,
cui dudu perspecta erat Honorii pusillanimitas, apud Pontificem accusat Monachum Sophronium intrepidum Catholicae doctrinae defenso - Iem, ad Jcrosolymitanam postea Sedem evectu S
133쪽
Commen lat o locorum Theolog rip
uod duarum Christi voluntatum &: opera O-ngio allertione Christiantina orbem mosestaret. Cui Honorius accommodato ad omniRtem Oiara ingenio respondit supprimendas esse voces unius aut duarum voluntatum , conclusuque: unum esse Christum Domi ιm divina , vel huq Mna in utrisque naturis operantem , ut hac Verborum, eludentium tergiversatione importu
nam Sergii in aula Imperatoris plurimum Valentis insectationem declinaret. Si, inquam, haec dicantur,libenter audio, eOrymque Doctorum intentionem probo,qui non sol uni Pontifices prout Pontifices ab errore logi illine abfu iste asseverant,sed etiam contendunt,
cx speciali Dei providentia nullum Romanum Antililitem, etiam ut privatam personam in fidem Catholicam p ςasse. Iod confirmant tum ex celebri S. Maximi cum Pyrrho Monothelita disputatione , in qua ab Honorio haeresis crimen amolitur. Tum ex successoris Agathonis verbis: V mihi,inquit, si veritatem Domini mei quam illi Pontifices praedecessores j sinceriter praedicave- .rVrat,pradicare neglexero. Ubi aifirmat Pontifices de celsores a tramite Apostolicae traditionis nun-
qua errasse, vel aliqua haereticae suspicionis labe hac tenus aspersos fuisse. Sed ex his magis instau-xatur & roboratur veritas nostri confectarii. Etenim tametsi haec omnia Baronio concedamus, demusque sextam Synodum Lipposititiis
ad Attamentis suisse falsaxam, quantumvis in con trarium obstare videantur non modo exemplaria Graeca, sed etiam Latina translatio contexta a Leone Papa , qui primus Synodum confirmavit,. Agathone qui eam indixerat, morte praevento.
Imo Leo in episto sua forniat ex ait: Honorium,
134쪽
qui hanc Apostolicam Sedem non Apoesica tra -rsonis doctrina lustravit , θἀ profana proditione immaculatam fidem sul vertere conatus est: qui iterum epistola ad Hervigium Regem,& ad Episcopos Hispaniae memoriam Honorii damnat. Sea esto demus illa omnia tam multa , tam ant 'ua,tanta consensione per multa secula admissa, fuisse corrupta,quid responderi poterit ad septimam Synodum,quae eundem Honorium damnat ita luculenter, ut Cardinati Bellarinino nihil aliud dicendum occurrat,nisi Patres septimae Synodi su sse deceptos sequendo sextain , quae vel coi Tupta erat, vel per errorem facti Honorium damnaverat 3 Quid ad octavam Synodum, & ad epistolam Adriani in ea insertam, quibus conceptis verbis asseritur Honorium fuisse anathem vietatum, replicari poterit 3 Cum ipse Cardinalis Baronius confiteatur utriusque illius Synodi, maxime octavae acta esse sincera& integra: quid .
inquam, responderi poterit, nisi quod ait iceni Baronius , gemina illa Concilia cum Adriano fuisse decepta ex adulteratis sextae Synodi exemplaribus 3 Sed ex hoc habemus intentum, nimirum Pontifices & Concilia in quaestionibus facti posse errare, ut praelaudatus Cardinalis ita certum esse dicit, ut de hoc nemini posse cile
Accedit quod In sexta Synodo , quae falsata
perhibetur, refertur epistola Honorii, quam esse ipsius legitimum partu nemo ambigit, cunt
CX ea conentur eruere Authores,Pontificis illius in fide innocentiae argumenta. Et tamen legentibus costat Honorium in suis literis approbare epistolam Sergii haereticam. Quo in facto excu--nt Honorium ejus vindices, dicendo Papam
135쪽
Commendatio locorum Theolog. si e
illum haud bene epistolani Sergii penetrasse
eamque quantumvis haeresi sordentem,in Calli6lico , quem pati poterat,sensu benigne fuisse inditerpretatum ita Honorium excusat P.Petavius libI. de Incarn. car. Sed ex hoc clarius habetur intentio nostra,nimirum illu non continuo est e .
haereticum, qui decisiones facti fide divina non creati s ut quida moderni de nihilo magnas turbaS commoventes plane ignoranter effutierunt '& aliquam propositionem in suo naturali sensa haereticam,quales erant Sergii propositiones, in alio esse Cainolicam censet ; subindeque si Honorius non fuit haereticus exponendo epistolant haereticam haeretici aperti in sensu orthodoxo, multo minus,nisi per summam iniquitatem,ce seri debere haereticum , qui Catholicum Autho- . rem in communione Romani Pontificis dece- εdentem aJ sensum catholicum redricere conatur. Hujusinodi benignarum interpretationum Meliaritate plenissimarum innumera occurrunt 'exempla. Et certe qui non sunt historiae Ecclesiasticae omnino rudes & imperiti, probὶ sciunt, .
quod licet in Fidei decretis legitima Concilia inter se nunquam dissideant,vel quaestiones buris& dogmatum Universalis Synodi judicio semeΙ ,
sopitae nunquam iterum excitentur, quia regula
fidei semper una & eadem est , semper immobi- Iis,semper irreformabilis , ut ait Tertuli. nihilominus in facti quaestionibus, in exponendo Authorum sensiti non raro a se invicem dissentiunt, decisasque quaestiones aZ judicium iterato revocant. Sic quandam Monachorum Seytha-
tum propositionem quam Hormisdas Papa
haeretico sensu acceptam damn erat, Joannes
II. successor benignius intelligens Catholicam
136쪽
est e declar vit, nec ex duobus istis Pon fit bus ulteruter haereseos reus peractas est. Sic Dion 3 si Alexandrini Episcopi scri pia ut Cicholica de-εendebat Athanatius , quia illa ad Ecclelix sen- cum inflectebat; reprobabat vero Basilius , quia in eis Arianorum sensum sibi legere videbatur: nec propterea Arianitari fuit insimulatus Atha Masius,qui fuit Arianorum hostis capitalis,sed ad summum in pura facti quaestione errare potuit, dum Asianum sensum abesse , & Catholicum inesse arbitratus est. Sic Origenis libro, innumeri Doctores, plura Concilia, non pauci Pontifices, de tota qainta Synodus cecumenica ut haeresibus
scateutes condemnarunt .Et tamen Picus Maran
dulanus,Genebrarias Doictor Sorbonicus & Ai-chiepiscopus Aquensis , P.Binetus, aliique Or Weni quidem assertas haereses detestanteS , Iplum nillilominus Origenem ab erroribus a talibus x tantis impositis vindicarunt. Sic Theodote tum in Cyrillum scribentem , eadem quinta SV nodus , tanquam Nestorianae impietatis reum proscripfit, cujus tamen libros innoxios lab: staque puros esse testatur & contendit P. Si mundus. Nec propterea hujuscemodi Apologistae pro haereticis habentur, quia damnat OS eri OIes psi rejiciunt ; sed in scriptis corum, quos defendunt,inesse errores non concedunt. Sic ab Apol- Iiaario Damasum, a Celestio Zoetimum circiu ventos in quaestionibus facti nemo inliciatui Sic per quosdam Monachos ad Innocentium II. fἐliaciam obrepsisse testatur Bernard. epist. 27. Nee
mirum, nec noυum,sinquit, humanum animum
posse fasii is fallere. Monachi venerunt ad vos in piritu menda ii is lyiritu erroris adversm Domi --m , advers- Chri tum ejin. Verbum iniquum
137쪽
Commendat Io locarum Theolog. 3 t s
η ituerunt adversm Episcrem, cujus conversatiouis G vita bonus odor fuit hactenim in omni loco.
Ωui sunt isti, qui ut caines mordent, qui dicant bonum malum, qui ponunt lucem tenebras ' aeui siunei si, qui contra legem maledicunt surdo . is coram caco ponunt offendiculum ' aenare Domine irasceris, in filium tuum Z Luare iat scam mimicos ejus 7 Vbi est illud Apostoli Nolite omni Piritui credere, sed probate Oiritus,s ex Deo sunt I In Domino con-βήe, quia ἐissipabitur consilium eorum ἔ, is ciam sparuerit quod verum est,evacuabitur quod ex falso ess, ut mensita sit iniquitas sibi. Sic postulanti bis Ratisponensibus Monachiω Lea J X corpus S. Dionysii e Gallica Abbatia Ratisponam transsatum pronuntiavit,nec tamen tanto thesauro orbatam se Galila credit. Sic Coimographorum quorumdam minimε malorum suasu cireumventus Zacharias Papa S.Virgilium anathemati subiajecit, quod antipodas dari doceret: nec propterea antipodae deserunt; quia Veritates fam,cum non sint supra naturam,non Scripturae,Ecclefice. Pontificumque decretis sed sensibus aut ratione metimur, quibus istorum judiciam a natura a sertum est. Sic demum ipsi Summi Picesules in omnibus suis quotidianis diplomatis, deeretis. concessionibus, dispensatiouidus, factorumque judiciis istam aut exprimunt,aut subaudiunt ex ceptionem, Si preces veritare uitantur Quia recte sciunt multa sibi prava insinuatione Laggeri: sciunt nou desituros calumniatores, quandia non deerunt innocentes : sciunt tantum suis circa facta decretis inesse veritatis, quantum sibi facta rite vereque exposita sunt: sciunt nullam tantam in mundo vigere authoritatem, quae su oepondere aliquod racti caput Persuadeat; nullam
138쪽
extare potentiam, quae facta reddat infecta ; sed soli Deo eximiam cpse praerogativam dicere dc
facere , mandare & creare, videre res & causare: sciunt non debere Ecclesiam solicitari, nec in ea contentiones ac turbas foveri ob leviculas demeris factis concertationes,quia parum Reipub. Christianae interest, parum summi Pontificis, parum Episcoporum, Doctorum & Ecclesiae,mo ἐοproscripti errores libentissime damnentur. Sciut Ecclesiam debere prorsus esse contentam jure sibi divinitus tradito Fidei capita infallibili au thoritate decernendi,& Jecretis suis refragantes corpore suis resecandi, si pertinaciter Spiritui veritatis, quo in quaestionibus juris finiendis agitur, imbecillam rationis humanae sapientiam opponant; ad facta verδ in fallibiliter determi nanda sensuum judicio permissa, jura sua non protendi , quia ex ejusmodi disceptationibus a constari haeresis nequaquam potest.Id recte scivit beatissimae memoriae Clemens IX. qui ad tranquillitatem Ecclesiae Gallicanae his facti quaestionibus superioribus annis interturbatae vires omnes suas conatusque selici me contulit
Nonntista occupantur objectiones. Objicies i. Si vera sit nostra doctrina, haereses reddentur immortales , omniumque haereticorum libri tuti & intacti: nullus siquidem liber erit ita proscriptus, cuius censurae non pos sint eludi distinctione juris & facti, & adinventione cuiusdam sensus Catholici, ad quein damnatae propositiones insectentur. Respondeo sufficere ad extinctionem haereseon , quod possit Ecclesia proposuiones erroneas in eo , quem naturaliter praese ferunt, sensu
infaltabiliter damnare, quantumvis in dubiis
139쪽
Commendatio loror. Theolog. i 1
sachi non sit infallibilis. Sanε sicut saepe contingunt calumniatores , qui innocentibus coram Judicibus Ecclesiasticis falsa crimina imponunt, ob quae insontes & plectuntur & infamaatur, quia in ore duorum vel trium testium stat omne verbum: ita & Catholicis viris possunt erroneae
affertiones ascribi ; & tunc Ecclesia infallibili quidem judicio haeresili impositim proscribit, sed nequit infallibili judicio definire , utrum
actores jurene an iniuria, verξne an falso accusarint. Nec sequitur propterea omnes libros haereticos in tuto poni,tum quia ad proscribendos libros non exigitur infallibilitas, sed potestas allegatis & probatis innixa 1 sicut crimina sceleratorum in tuto n-n ponimus,licet Principibus & Senatibus infallibilitatem non asseramus. Tum quia praeter securitatem fidei datur
humana certitudo, cui nemo sine temeritate velamentia contradicit. Sic nemo sanae mentis Arii,
Nestoriique perfidiam negaverit, de qua nullus Catholicus Scriptor dubitavit.Tum quia sensum libri proscripti sepissime non inficiantur ipsi haeretici , puta Calvinistae non negant sensum Calvini suisse transsubstantiationem impugnara: unde tunc & error, & author erroris justissime proscribitur , ille infallibiliter , iste evidenter Tum demum quia religiosa filiorum Catholicorum obedientia librorum proscriptioni humiliter obsequitur , nec latis censuris cum scandalo se opponit, probe sciens Ecclesiam non solunt veritatum infallibiliter definiendarum jure, sed etiam factorum secundum allegata x probara determinandorum facultate potiri. Ergo nec haeresibus,nec haereticis favet nostra doctrina. Objicies i. In Concilio Nicaeno post anathe-
140쪽
ras Dissert. Praam uia. Cap. II.
male perculsum Arii errorem,procedere ulterius voluerunt Patres ad ipsius Haeresiarchae 8amnationem .Et quia Eusebius Episcopus Nicomedi ε- lis , & Theognis Nicaenus damnationi personae subscribere noluerunt, eos, tametsi ab haeresi se abhorrere profitentes , prius excomi nunicatoSi sancti Patres Sedibus privarunt. Ergo censebat.
Concilium cecumenicum , non errorem mOao,.sed haereticum etiam anathematizari oportere Respondeo argumentum multis peccare .Primo enim etiamsi totum antecedens verum foret, nihil tamen contra nos concluderetur. Nunqua
enim negavimus,posse Ecclesiam de personis e rumque fibris pronuntiare,cum de illis ipsa tribunalia saecularia serre judicium queant. Sed in
illa lia, fide divina credenda esse illa judiciae
nemo unquam probaVerit, nullusve Theologus ante paucos aliquot annos affirmare ausus fuerit. Secundo permisso toto antecedente, de cujus veritate statim, nihil inde contra nos. Fate
mur enim quod quando haeresis est manifesth ab aliquo tradita, nec est in Ecclesia Catti lica
controversia, utrum author illam docuerit tune
tueri haereticum est haeresim propugnare, sicque nolle damnare Arium erat consubstantialitatem Inficiari. Etenim nemini Catholico dubium erat, quin in Cliristum blasphemiarn Arins eu
armis et i, erant enim con inceritia testimonia N
axotorietate facti minifestissima. Sed enim in antecedente .historia Eusebii N eomediensis , 3c Theognidis Episcopi Nicaeni
perperam nobis objicitur , quippe quae nost adicententiae non solum non incommodat, sed eam potius singulari luce illustrat. Etenim si Socrati, ex citius narrati me licc obiectio constata est,