장음표시 사용
191쪽
perpetua ec lipsi. J qu 3d deterius est,caecitatem suam non agno fotant, vel non dolent. Augustia Cyiψ miserius misera non miser an e seipsum ς Falsus est mundus. P l. s. Vt quid diligitis vanita rem . is Iuaeri is mιndacium 8 Assimilantur enim bona terrena Solomae mictibu ad speciem puruchiis & suavibus , sed morsu prestuve tentati in fumum ac favillam vanescant. Sic inutidiansaniae falsae promittunt & ostentant copiam, sed revexa indigentiam augent. Modicu/ est mundus. Sa- Pient. H. Tanqtiam momentum statera ,scqnte trςrbis terrarum. Nam rei pectu coeli tota terra punctum est. Seneca : Fundium e t id in quo n migatis , bellatis, regnaiis. Implicatus est mundus. Luc. I o. Mai tha, Martha sollicita est& turbaris erga plurima. August. in illud Psalmi, Diligite Dominum omnes sancto ejusinit: Disce non di- gera mundum,ut disias diligere Deumiant erte inteon Pertaris . funde ust implearis. Felices exonerati qui sequi possunt expetiti,addit Bernarii. Ira tre ius est mundus. Sa fient se Transa uni omnia it lasa quam umbra , is tanquam uuntius pracvrrennet, ranquam navis , qua pertransi fluctuantem aquam. Spes impii tanquam lanugo est , qua a mento tollitur : tanquam Juma gracilis, qua a procella di 'ergitur, ρο tanquam fumus, qui in mento Effusus es , o tanquam memoria hespitis Mnsus dieitrarer euntis. Crucians est mundus. Ec
Ie α. Cu ii dies eius lavarit pleni sunt dolori Huo arumnis. Augustin. Curre per singula, is inve
ηi es tot anima tot mensa, quot vitia. Periculosus in mundus. Psal. Io3. Hoc mare magnum 91' stofum. Cuias periculum, ait Bernard. probazaranseuntium raritas,& pereuntium multitudo
mari Massilia: de quatuor animabu, non P
192쪽
it una: in hoc mari de quatuor animabus non salvatur una. Mirabiles elationes hujus mariri in quo qui perit, in aeternum perit. Si modicum frumenti totam massam corrumpit, quem non corrumpet munduS , cujus tota massa corrupta est 3 Felicitas ergo in mundo non est. Sed potius terque quaterque beatus est, quem Deus a mundo educit in secessum claustri vel communitatis, unde exire non liceat nisi ad salutem animarum.
Animam rationalem sim Dem uniti sttrinus implere ct beare potest.
HAEc speculatio est corolliarium praecedentium. Si enim creatur a intellectuaIis felicitatem invenire nequit, nec insea se in bonis ter- , renis, nec circa se in deliciis corporis , nec intra se in ornatu virtutum ; restat ut illam quaerat
supra se , in Deo scilicet totius bonitatis fonte,
extra quem quiescere nequit animus immorta lis. Nam dum circa creaturaS occupatur, aut
sequitur bonum quod non assequitur , & non habet requiem V aut bonum obtinet quod retrinere non potest, Sc sentit dolorem ; vel illud retinet , sed perdere potest , & habet timorem Unde oportet verum bonum in Deo quaerereia Bonorum summa Deus nobis est ait praeclare Alia gust. lib. demor. Eccles. cap. R. J Deus ect nobis summum bonum nee infra remnnendum nobis ely, nec ultrAE qukrendum , alterum enim periculo uis, alterum nullum est. Plane nullum de inane; , bona enim terrena desideria non extingunt, sed: aucendam , unde Ioannes omne quod est
193쪽
munὸo concupiscentiam vocat , quia rabidam sitim in staminat. t i Ratio est, quia in Deo inveniuntur omneSillae conditiones, ob quarum carentiam felicitas in bonis creatis non invenitur. Nam Deus est suminum bonum, ad nullum aliud ordinatum est omne bonum , omnia possibilia eminentissime praeconii aens ; est purum bonum, omnis defectus & imperfectionis incapax ; est iustaeiens , & exuberans bonum , fitians omne des derium ; est stabile bonum , cum sit aeternum est connaturale bonum,ad quod videndym cre tura rationalis naturaliver inclinatur. Unde Α sust. lib. de spirit. γ litt.cap. 3 3. ait: Illa cognitione, Ara Uisione , id .. contemplatione f. ti. zbitur bonis anima di siderium ό hoc enim eis iam set est: Altra non habet quod appetat, quo iubiet, quoa requi at. mae alias diximus de possibilitate si- sonis,faciunt aὰ praesens institutum. Sed quia itatam uberi materia sterilem esse non decet, Probatur amplius haec veritas: In illo objectu invenitur summum bonum hominis es quo pos sesso s1 iatur omne desiderium cordis humani onum enim est quoiu omnia appetunt, & bonum hominis ad quod ascistendum tendunt omnes desideriorum ejus motus , & quo adepto omnes cessant Atqui per fruitionem Dei optimῖMaximi omne desiderium hominis compleidi .. Ergo in possessione Dei vera selicitas invenitur-Probatur minor: Quatuor sunt potissimum desideria, quibus clatur cor humanum , non dissε-
anilia quatuor clementis , quibus constat mundus , quatuor humoribus, quibus componitia corpus , quatuor ventis, quibus perstatur orbis,
194쪽
restiis . Primum est desiderium veritatis , commune cum Angelis. Secundum est desiderium voluptatis, commune cum bratis. Tertium desiderium aeternitatis, commune cum omnibus entibus , quae fugiunt interitum dc corruptionem quantum postant. Quartum desiderium honoris& dignitatis,proprium hominibus ad vitam politicam & civilem. Ex hac quadruplici staturigia
ne omneS actus, artes, & industriae vitae humatanae , virtutes etiam & vitia promanarunt dirimamor veritatis studium & scientiam , amor voluptatis artium amoenitatem i, amor aeternitatis.
honestam matrimonii foecunditatem, Sc Reipublicae perennitatem ; amor dignitatum politicae& regiminis maximas peperere. Sicut e contra dum haec letaeria exorbitant, omnia sus deque confunAunt nam appetitus inendi inordinatus haereses Sc errores; appetitus voIuptatis obscce nitates, superstitiosam sanitatis curam ; appetitus aeternitatis liberorum caecum amorem, m -
numentorum vanitatem i, appetitus dignitati; ambitionem, & tyrannidem germinarunt. Atqui haec quatuor desideria cumulatii Θ ac 'uxta tionestillime complet Deus clare visus de possessius. Tunc enim apparet veritas sine aenigmate , sicuti est. Tunc torrente voluptatis potatur animus, quando perfectum objectam per-DEhe potentiae perfectissime unitur , quae est triplex conditio delectationis. Tunc attol itutnostra vilitas ad divinitatis consortium, quo kihil sublimius. Tunc ynamissibilem obtinet 'perseverantiam bonorum , & interminabilem perfectie vitae posset sonem. Quana doctus 'ux omnia scit , & H4entem omnia videt Quam
raecus qui intrae in gaudium Domini sui, quoa
195쪽
non Γmitat capiendo , sed quo inundatur iii trando i Quam excelsus, cui disposuit Filius, ueedat & bibat super uieusam suam in regno Patris suit Quam securus , cui aeternitas bonorum firmat possessionem. Vere tunc erit. longitudo, latitudo, sublimitas & profundum: profundum scientiae scrutantis arcana Dei, sublimitas dignitatis evehentis ad regnum Dei, latitulo cha-xitatis cor dilatantis & implentis voluptate Dei. longitudo aeternitatis firminiis stabilitate Dei Emo in Deo vera felicitatis ratio cumulatissime invehitur.
Secunda pars , quae asserit Trinitatem personarum ingredi essentiale beatitudinis objectu m,
indica ur a veritate, Joan. II. Nasebi vita Mema,
Mi cognoscant te Deum et erMis, is quem m isti Jesum Christam. Ubi pro obiecto vitae aeternae aD signat Patrem & Filium cognitos Probatur ratione contra Scotistas ex essentiali
conditione objecti beatifici. Ligd solum potest esse objectum beatificum, quod potest explere desiderium beati ; quandiu enim desiderium Di
strabitur , tandiu miseria erit, non felicitas ', α ideo rationem objecti beatifici ab omnibus creaturis exclusimus , qaia desiderium quidem accendere , sed minime explere possunt. Atqui Deus non satiaret Beati julia desideria,nisi cideretur ut trinus.Tiim quia Beatus desiderat Deum videre ut in se est intuitive & quid dilative ', cognitio autein intui sua, Se quid ditativa feruntur ad objectum eo modo quo subiistit: Deus vero subsistat in tribus personis Tum quia Beatus Videndo. essentiam connaturaliter desiderat vidire Proprietates cum essentia necessariό con exaset
I OP icta es audem personales iunt ita necesi
196쪽
Tio cum essentia connexae, ut sint de concepta
implicito Divinitatis , ut libro 3. demotastravimus. Ergo Trinitas personarum ingreditur rationem essentialem ob3ecti beatifici, & summi boni, cujus praecipua diffusio Se infinita --cunditas in distinct one personarum relucet. Dices : Sola essentia divina est objectum formale visionis, sicut & divinae cognitionis : Ergo in praecisa cognitione illius sita est beatitu QO,eo modo quo concipimus Patrem AEternum beatum in illo priori originis , in quo nondum concipitur Filius productus, nec subinde visus. Respondeo, ipsas etiam personas ingredi rationem objecti primarii divinae cognitionis; quia eadem indivisibili veritate, & immaterialitate gaudent cum essentia divina, quae liccest ratio siue qua attingendi, non est tamen sola Iazio qua primario attacta. Accedit quod licet essentia est et sola objectum visionis ut cognitio est , non tamen ut est cognitio beatificans &explens omne desiderium Beati, quod sertur ad Deum ut est in se. Sicut alias diximus, quod licet daretur solam essentiam ese objectum cognitionis paternae, ut cognitio est ; non tamen ut est cognitio comprehensiva , quae omnia perVa-ἡit , nihil relinquit. Similiter cognitio beatificans ut talis omnia illa attingit, quae voluntas concupiscit.J Quid autem connaturalius inclinationi videntis Deum , quam intueri personas in quibus subsistit 3 Pater autem aeternus in illo priori non est beatus sine Filio, & quia nunquam est sine illo , & quia semper contemplatur in sua tacunditate filium in signo posteriori producendum. Vide plura circa hoc lib. I.
197쪽
In stibis: Sub ea ratione Deus est beatitudo objectiva dc ultimus finis , sub qua est primum principium creaturarum ; nam ad illud tendit
creatura rationalis a quo processit,sicut ad mare unde exeunt flumina revertuntur. Atqui Deus non est principium creaturarum ut Trinus, sed tis tum ut unuS , nam monas genuit monadem is
in sie buum reflexit ardorem , id est, unus Deus unum mundum propter suam gloriam proauxit, ut exponit D.Thomas alias citatus. Et certe si a Deo trino per se procederet mundus , posset eκ creaturis Trinitas demonstrari. Ergo Deus ut trinus non ingreditur formaliter rationem ultimi finis, & beatitudinis creaturarum. Respondeo , omissa solutioiae corum qui di- cunt, Trinitatem non pertinere ad constitutionem metaphysicam Dei & ultimi finis bene tamen ad constitutionem physicam , quam exigis penetrare cognitio batificans ; omissa, inquam,& quia valde obscura & metaphysica est illa r sponsio , & quia non satis tacit comparationi finis ultimi cum primo principio , & quia hic
quaerimus constitutivum metaphysicum & sor- malissimum objecti beatifici, a quo si removeatur Trinitas , prosecto vera erit lententia Scotistarum, qui non inficiantur Trinitatem phys cc&realiter inveniri in obiecto beatifico, sed contendunt illam non ingredi formalem & metaphysicam ipsius rationem constitutivam.
Dicendum igitur planius Si solidius,quod licet illud idem quo A est primum principium , sit
etiam ultimus finis Se beatitudo objectiva,tamen plura mporrat ratio beatitudinis quam primi principii ut fateri coguntur ii si adversarii Nam
ratio primi principii importat solunt perfectio'
198쪽
heim naturaliter cognoscibilera t, ratio vero ulti-m s fili simportat ei sentiam Dei etiam ut autho.
ris supernaturalis clare Scin se visam i & tamen clara & explicata possibilitas visionis per lumen gloriar non potest naturuiter cognosci: Ergo in possessione ultimi finis aliquia necessario importatur , quod non includi ur in primo principio. Similiter a Deo trino per se non proceditereatura intellectualis non beatur tamen nisi per Deum trinum', quia nunquam contenta
erit nisi videat Deum sicuti est. Unde negari debet major , licet enim illud quod est primum principium , sit etiam ultimus finis beatificans;
non tamen per illam eandem rationem constituitur beatificans , qua constituitur primum principium. Insistes: Ergo etiam creaturae ingredientur objectum beatitudinis , nam Beatus desiderat
videre aliquas in Verbo : saltem ipsum ens creabile ut sic non potest non videri in omnipotentia divina , quae habet necessariam connexio nem cium possibilitate creaturarum. Resipondeo Beatum desiderare videre aliquas in Verbo creaturas secundum ex gensiam sui status, non ex necessitate . sed ex abundantia , &veluti requentia beatitudinis, non ut objectum efffiitiale beatitudinis,sed ut accidens, R corollarium illius. Quia ut alias ex S. Thoitia &D. Augustino accepimus , si solus Deus videreiatur , qui est fons totius esse & Veritatis , ita repleret naturale desiderium sciendi , quod nihil aliud quaereretur. Et qui Deum & creaturas novit , non propter illas beatior , sed propter Deum solum beatus. Quod vero additur de ente creabili relucente in divina omnipotentia,
199쪽
facilis est solutionis. Non enim inde sequiturens creabile beatificare, sed solam .omnipotentiam in qua relucet.Unde non ex propriis,ut sic loquar , meritis beatitudinis obiectum ingreditur, sed solum ab object0 beatifico con notatur. Persistes : Eodem proportionali modo philosopha dum est de beatitudine obiectiva, quo deformali: Sed pio beatitudine formali cqnstituenda non collis mus omnes Beati operatio nes, sed unam quaeri iras & selisimus , quae sit aliarum radix & origo: Exso similitex ad constutuendam rationem essentidem beatitudinis objectivae non est assignandus bonorum omnium eum ulus aggregatione perfectus,sed inquirenda est una ratio fontalis, Moest bonorum omnium origo b radix satietatis appetitus. Atqlla esse 'tia divina est illud primarium & praecipuum bonum, quod est radix prima totius boni, er quod satiatur appetitus , cum sit ratio a priori omnium attributorum & personarum: Ergo oricctum cisentiale beatitudinis est sola eslentiae
Dei, non vero attributa aut persenae.
Respondeo latum discrimen beatitudinem objectivam inter & formalem inveniri, quia beatitudo formalis est posscssio summi boni ; unde illa operatio , quae prima su lim bonum ponsidet, sortitur rationem formalis beatitudinis: at vero beatitudo objectiva est bonum satians& implens appetitum , ita ut nihil possit ultra desiderare : illud autem bonum consummatum& replens in bonis desiderium, est Deus ut in se
est unus & trinus ob rationes allatas , quibaSadde, quod eo solam modo potest Deus satia re cor num anurn, quo potest esse objectum appetitas intellectualis ; creatura enim non eleu
200쪽
tur aJ si uendum Deo , ut alias libro I. ostendimus, nisi sub ratione naturae intellectualis : Sed Deus est ob; ectum appetitus intellectualis lubratione universalissima, nimirum secundum escsentiam dc personas: Ergo non habet rationem satiantis appetitum , subindeque obJectivae feli citatis , nisi secun/um essentiam, attributa, &personas. Adde rursum quod illud est objectunt appetitus nostri satiativum , quod est nostrae dilectionis objectum : tota autem Trinitas est objectum supremum & essientiale nostrae dilectionis super omnia,quae ratio magis urget Scotistas afferentes formalem beatitudinem in acta
dilectionis sitam esse. Hanc dilectionem tibi &mihi opto , Lector , ut per illam consequamur infiniti objecti beatitatem. Vel potius eam ab 7pso petamus, qui sicut solus Beatos , ita solus
efficere valet amantes. Uterque er o nostrum cum Bernardo dicat ': Etsi quantum Iebeo, amare non possum, tamen ultra quam pussum : potero versplus, cum plus donare dignaberis ἱ nunquom i men prout dignus haberis.
R IO. Hic non tam reflexione opus est, quam suspi-His. Dum enim quidquid temporale est, transit Sc evanescit , quid superest nisi gemere & suspirare ad illam aeternitatem , quo tendunt omnia
sitientis animae desideria, ubi requies appetendi, ubi fruendi securitas, ubi tranquillissimum gaudium optimae voluntatis invenitur. Concupis cat plane,& deficiat anima nostra in atria Domini,qui erit omnibus plenitudo Iucis , mHltitudo pacis,fecuritas aeternitatis.Prorsus expedit illum Hlire fontem,qui non solum nobis aquam restia