R.P.Fr. Vincentii Contenson, ... Theologia mentis et cordis seu Speculatio uinuersae Sacrae Doctrinae, pietate temperata; è patribus, doctore potissimum angelico deriuata. Tomus 1. 10 R.P.Fr. Vincentii Contenson ... Tomus 3. In quo praemissa disserta

발행: 1681년

분량: 903페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

201쪽

gerantem profundit , sed intra nosmet; psos sinogreditur , ut per se satiet, per se repleat Deus unus & trinus , qui solus beare potest. Ο aternuverita. , ct vera charit, . ct chara aternita, si exclamat Aug.lib.7.Confess. cap.ip.ὶ Tibi su piro die ac nocte. Ibi fige mansionem tuam , ibi commenda quidqui/ inde habes anima, saltem fatigata fassariis.Nam is m. moerum, heti l subdit Bernard.serm. 33.in Cant.) longe agentem , is de Iovὰ salutantem. En ipsa ejus recordatio ad lacrν-mns provocat plane , juxta assectionem, ct vocem dicentium: Super flumina Babylonis illis fidimus Ofeυimus, dum recordaremur tui Sion. Ut tanti boni desiderium in te concites, placet melleum simul & igneum Augustini hymnum hic apponere ex meditationibus ejus collectum, paucis eantisper a me mutatis , ut verborum pariter λ- nantium servetur rhithmus,& concinnitas.

A d ρerennis vita fontem mens sitimis arida. Clau ira carnis irasto frangi mens exoptat lam guida. G ij cito ambit, eluctatur exul frui Patriis Iu ρressuris γ arumnis caeli cupit atria. Sitiam amist cum deliquit, contemplatur guriam: Praesens malum auget boni perditi memoriam. . Ecquis promat summa pacis quanta sit titillar Ubi τἰυis margaritis surgunt ad ci . Solis gemmis pretiosis hac structura nectitur:

Auro mundo tanquam vitro urbis via fleretur. Hyems horrens , astas torrens illis nunquam sae

viunt:

virent prata, mamant fata, rivi mellis is uni. Nos perpetuus rosarum ver agit perpetutam:

A ct tompus desunt ei, diem fert continuum. τ

202쪽

Beatitudo objectiva. NICandent lilia , rubet crocι , γ' desidat bal α-

Pigmentorum 'irat odor , liquor ct aromatum. Non ariternat Luna vices, Sol vel cursim s derum. Agnus est filicis urbis lumen inocciduum, Nam is Saucti quique velut Sol praeclarus rutilant Polli triumphum coronati merito conjubilant. Mutabilibus exuti repetunt originem: Et vitalem vivi fontis hauriunt dulcedinem. Vno pane vivunt omnes in coelesti gloria r2 γέ il est ultra quarendum habentibus omnia. i/i ct semper pleni, quod habent desiderant. Inhiantes semper e ut, , edentcs inhiant. Non sati sim fastidit, neque sames cruciat: aeuia sitis saturatur, is saturos recreat. Chri te palma bellttorum rumpe meum vinculum. Heu e me quase post solutum militare cingulum, Fac consortem donativi beatoruh; civium, Ut te merear videre sine fine promium.

De 6sentia, o proprietatibus formatis

beatitudinis.

203쪽

et ρα Dufert. III. Cap. II.

choative. Neque enim existimandum est creata

turam intellectualem in visione & possemionesu ni boni mere passive se habere, Deumque per increata intellectionem intueri. Cum enim intellectio sit actio immanens,& vitalis,quae necessario egreditur a principio intrinseco, non potest ab extrinseco advenire, sed ab interno principio edientialiter promanat. In quo differta sibsistentia Aivina,quae cum non sit actio vit lis, sed complementum substantiae, optime potest naturae creatae communicari ; quid enim vetat ens participatum ab ente per essentiam susti- neri,&. portari Verbo virtutis elus λ At vero in- tellemo est operatio vitae, a principio interiori essentialiter promanans, & in eo manenS a quo manat. Quae ratio convincit etiam contra Nominales intellectionem beatam non infundi a Deo,intellectu mςre passive se habente , id enim characteristicae actionis vitalis notioni repu-gnat.

Non est etiam existimandum , formaleia beatitudinem in aliqua Dei unione, Vel aliquorum donorum apparatu operationem Beati a tevertente consistere. Quantumcunque enim Deus intime in animam vel potentias ejus illa-.batur , & quamlibet exquisitus sit habitualium virtutum ornatus , nondum tamen potitur vel fruitur summo bono qui ipsum operatione non assequitur, vel tenet ; Deus vero sola visione tenetur , ut postea dicemus. Et quomodo beatus esset, qui se beatum esse non perciperet ξ Quo modo autem perciperet,nisi actu videret ξ Vnde Benedictus XII. determinavit animas visioneo, fruissena fe=i beatiti. Accedit quod beatitudo formalis est ultima persectio hominis in genere vitae

. . e

204쪽

vitae intellectualis dii habitus autem non est uitima perfectio , cum tendat ad ulteriorem per&ctionem actus. Non est etiam perfecta vita, ni ubi est motus vitae , quia habere virtutem in actu primo commune est non Viventibus. Relinquitur ergo , beatitudinem formalem in alliaua Beati operatione consistere, nec aliter pone intelligi quomodo beauitudo ad creaturam qntellectualem pertineat, nisi ab ipsa per modum operationis procedat. Potest quidem Devo effectum quem producit causa secunda producere , aut se solo coaservare, qui causarum omnium virtutem eminentissime praehabet, sed tamen efficere non potest , ut operatio vitalis sit. si a solo Deo procedat. Sicut potest quidem Deus producere hominem sine generante; efficere tamen nequit ut homo ille productus sit filius alterius hominis , qui ipsum non generavit. Plura contra Eu jusmodi veterum nonnullorum Theologorum , beatitudinem in habitu, vel illapsu divinae essentiae , vel in operatione infusa , & de foris adventitia constituentium positiones dicenda occurrerent, nisi forent ipsa sua improbabilitate obsoletae. Nec in Verum. ut quidam ignoranter dixerunt , opinionem Thomistarum negantium Verbum creatum invisione Beati, confundi cum aliquo ex illis placitis ; nam rationem verbi seu speciei expressae

distinsui ab intellectione, in seliola D.Tuomae

noti humum est.

Supposito ergo,summum bonum non nisi optaratione obtineri, restat explicandum quaenam

operatio formaliter bonam illud assequatur. Et quidem non est discultas de operationibus se sitivis; purissimus euim spiritus Deus est omui-

205쪽

no extra sphaeram objecti adsequati potent aesensitivae , quae materialia & senubhia transilitare non potest ; sed dubium duntaxat est de opeia ratione intellectus & voluntatis; quae potentiae cum sint universales , illa in cognolcendo, ista in appetendo , ad universale bonum ferri possunt, x internis cognitionis & amoris motibus veluti pennis ad ipsum volant, ut in ipso quiescant.

In quo actu consi at formalis beati

tudo, cum Patriae , tum via.

NEmo ambigit plures in beatitudine actus

reperiri ; cum enim per cam constituatur homo in statu bonorum omnium aggregatione perfecto , planum est in beatitudine facultates omnes bonis omnibus repleri, & ut ait Scriptura , inebesari ob ubertate domus Dei, & tor-xente voluptatis epis potari. Quare restat inquirendum quidnam in tot operationum apparatu se habeat ut formale & essentiale, quiἀper modum comitantis , consequentis, di com-Dlementi , sive in beatitudine patriae , sive in eatitudine Hae

206쪽

Formalis beatitudo. 39

Anc velitatem totissem sere Verbis ex Augustino desumptam fatis clare indicat Scriptura. Joan. 17. Haec est vita aeterua, ut cognoscant te solum Deum merum. isto etiam illa s,pe pio- ponitur tanqNam tota merces. Matth. F. Beati mundo erede , quoniam ipsi Deum etidebunt. I. Joan. 3. Cum apparuerit, si miles ei erimus sub

indeque beati J quia miae bimus eum sicuti est. Dan. IT. Pater quos dedisti mihi, molo ut ubi famego , illi sint mecum , ut m deam clarisatem meam , quam dedisti mihi. Quod bene noverat Philippus dum dicebat, Ioan. Ι . Domίne ostende nobis Patrem , is si ocii nobis.

Subscribunt SS. Patrcs. Nazianz. orat. od piri. grand. Regnum Coelcrum est contemplatio Trinitatis. Ambros. lib. 2. de ossi cap. 2. Scrι fura divina vitam beatam n cognitione posuit Diminitatis , Chrysost. hom. 8 I. in Dan. dicit beatos non

participare gloriam Dei, fed videre ; quia omnis requies est filium Tei et idore. C ll. Alcxand. lib. 3 .cont.Jul. Hominum felicita, es habere fum

mam contemplationem. Basil. const. monast. c.I'.

Contemplatio summi boni G thesauruι Angel νum. Sed praecipue sententi ni tuam ex Augustino Magistro suo deprompsit Angelicus Doctor. Quid enim apertius his verbis libri 1. de Trinit. cap Hae eontemplatio promittitur nobis omnium actionum nograrum finis ' Sed nihil planius , nihil evidentans istis lib.83. qq. quaest. U-

207쪽

Dissert. III. Cap. I.

Nemo beatam vitam nolit is miser est: hoc eseam nosse,quod habere. Quid est aliud beate misere, nis uernAm aliquid cognoscendo habere ρ AEle num est enim, de quosolo recti fiditur, quod amantio erri non potes , idque ipsum est, quod nihil faliud habere , qciam nosse. Omnium enim rerum

rastantisimam est , quod aternum est , se propterea id habere non possumus , nisi ea re qua Ira n Ores fumus , ἰή est mente. Luidquid autem me

is habetur, noscendo habetur. Scio aliquos testimonis Scripturarum & Ρ trum hac in controversia fastidire , utpote quae

facile eludi possint dicendo fignificari solum

beatituὰinem formalem appellari visionem,quia ad eam Praesupponitur.Unde inferunt recurrendum esse ad totas rationes metaphysicas , quibus unice confidunt. Verium id sine ulla specie veritatis obtenditur. Cum enim expressissimEScripturarnm Patrumque conspiratio inculcet visionem esse totam mercedem, totum Sanctorum thesaurum, veramque & plenam beatitudinem constituere, profecto negari non potest visionem claram Dei ingredi essentiam beatitu dinis. Cum enim tota Scriptura & Traditio ad hunc scopum unicum collimet, ut creaturaS rationales ad ultimum finem verum dirigat, prosecto dum tam constanter visionem Dei pro praemio laborum, & mundi cordis mercede pro . ponit, illam pertinere a/ beatitudinem nemo negare potest.Unde funditus evertitur sententia Scoti,quae solum amorem amicitiae ad essentiam Beatitudinis requirit,visionem excludit. MaximEl est eximii Magistri Ioannis a S.ΤEῖma ponderatio in quia Scriptura sacra a capite ag calcen, nullibi unquam mentionem facit nisi visionis εο

208쪽

gaudii ; nullibit meminit amoris amicitiae pro beatitudine nostra futura explicanda : Ergo dicere visionem non ingredi essentialem rationem beatitudinis formalis , est ut videtur , sacris litteris contradicereia pertinuit enim ad sacrani Scripturam pertinuit ad Patres veram & propriam beatitudinis rationem non soldm objectivam , sed etiam formalem indigitare alias valde diminute procederent. Cum ergo indicent solum visionem & gaudium , in alterutro, Vel in utroque beatitudo essentialiter consistit. Ergo viso non debet excludi ab essentia beatitudinis,

ut voluit ScotuS.

Duplicem rationem nostrae sententiae tradidAugustinus loco ante citato , quam eX tantis Doctore derivavit S. Thomas. Prima continetur

his verbis: Luid ess aliuil beate vivere, nisi Hernum aliquid cognoscendo habere r Ex quibus sic formatur discursus : Beatitudo formalis consistit in assequutione & possessione Dei ; in eo quippe essentialiter sita est beatitudo formalis, per quod essentialiter possidetur, & fit nostrabeatitudo objectiva, quae Deus est: possidetur

autem Deus, dum illum Beatus assequitur,eique veluti centro coniungitur : Atqui creatura intellectualis perfecte possdet & assequitur Deum

per actum intellectus , non vero per actum Voluntatis : Ergo in . sola operatione intellectus, scilicet clara Dei visione , sita est formalis beatitudo nostra. Probatur minor. Tum quia haec est differentia inter intellectum & voluntatem, quod intellectius trahit res ad se,easque sibi praesentes efficit, vel secundum esse intelligibile , si cognitio sit rei aut absentis , aut materialis ; vel .

secundum esse entitativum,s cognitio sit objecti

209쪽

spii Italis intime praesentis , qualis est Deus ciare 'visus. Voluntas vero non trahit ad se res , sed potius fertur in illas ; nam amor meus pondus msum,eo feror quocumque feror. Atqui trahere res ad te, castue sibi facere praesentes, est eaS conse-

qui & posidere; trahi vero, est possideri , veIpotius i inpelli in rem amatam , ut ibi mens vivat ubi amat, non tibi aes mat.

Tum qaia illa operatio est vera assequutio &possessio beat tudinis objecilvae , quae ita Deum ponit in potestate ipsius Beati , ut ex eo omne commo lum percipere pussit , quod percipi potest quia tunc Deus fit bonum nostrum: Sed per . visionem Deus fit ita praesens Beato , S si dicere

fas est , ita in eius potestate constituitur, ut ex Deo omnia commoda, omnesque frumis perci - Pera pollit, quae ex Deo percipi potiunt , ex Vlasione cnim amor intensissimus , delectatio sua-VHilao, potentiarum omnium perfectio eamulatii linia continuo derivautur e erga visio ne intuitiva vere Deum possi1demus. Visio quidem auri, vel agri sui oc petur tacita instantia non est eorum posse ui ; bene tamen viso Dei. Trim quia ager , & aurum non per se , sed perem Gin speciem uniunt 1r visui ; Deus seipsi, illabitur. Tum quia . per mlam visionem agri ager non ita fit praesens videnti , ut omnia sua

commoda in intuentem derivet: Deus aute in . visus est omnia in omnibus, & singIlis.

Tam quia per illam operationem Deum pos-sdemus , per quam in eum intime tra S sinamur , & transformatione ei nisi initamur: Atqui per tala ri v sionem intim us in eum transformamur , sumusque D isomnes ; ait enim Joan-zς Cum an morit dimites ei erimus , quia i at

210쪽

Formalis beatitudo. rq

tenge causalem ὶ υidebimus enm sicuti est. Ratio est , qui i sola operatio intellectas est persecta asstini laeso cogi scentis cum rc cognita 1, & ideo processio verbi D vini eae generatio , non vero processio Spiritus sancti, quia illa est assimilatia . va , ista impulit va : Ergo actio intellectus pei se

tendit ad uniendum , & veluti identificandum cognoscentem cum re cognita : unde, teste Phi- losopho , intelleiatis inteli gendo fit omnia. ' Quid autem intimius conjungitur cum alio quam ' . quod per se tendit ut sit ciem cum ipso 3 Ergo per visionem Dei clare & sine specie visi Deum assequimur, & summo bono intime conjungimur, & in eum veluti transfundimur. Pul clare D.Thomas in . dist. 9. q. I. art. Ivi.2. Pervisionem Dei sit quasi quidam contactis Dei ad intellectum , cum omne cognitum sit in cognoscente fecundum quod agnoscitur , ct ideo ultimus finis hominis est in actu intellectus. ' ' 'Tum demum,quia nullus ex actibus Voluntatis potest habere rationem possessionis.Non de- siderium, quod est 4e re absente nondum habita

Non delectatio , quae bonum non possidet, sea possessum supponit, & de possessione gaudet e

Non amor alui citiae, ut vult Scotus, quia abstrahit a bono praesenti & absenti, solumque tendir in bonum amici prout est in se. Unde charitas viae est vera omitia erga Deum, ejusdem speciei cum illa quae habetur in Patria, nam charitas nunquam excidit, & utraqua respicit idem obieetiim, & eandem formalem rationem oblecti, nempe Deum summe bonum,& propter se amacium. Imo in quibusdam viatoribus maior & in tensior est charitas , quam in pluribus Beatis, v. p. charitas B.Vliginis longe cnaritati Angeha-

SEARCH

MENU NAVIGATION