장음표시 사용
241쪽
pus totum imme gunt. Peccatum protopararentum , dc sibilus antiqui serpentis aquas tribulationum affuso veneno M amarore , gustatinita fecerat iiij ucvadas, ut nemo vellet bibere at postquam Verbum incarnatum potatum est aceto, Sc ut loquitur Apostolus Hebr. 9. pro a-nibus gustavit morum, jam Sancti juxta Moysis. Prophetiam , Deuteron. 33. inundationes maris
quasi lar fugunt. Quia sicut aqua maris per subterraneos ducta meatus salsedinem perdit, sic te tribulatio amaritudinem,dam per Christum flu- cit, amisit. Sicut enim ejus morS vivificavit nos, sic ejus & trepidatio robustos, de moestitia laetos , & taedium alacres , & turbatio quietos ἱς-ci , dc desolatio consolato S. Hinc Laurentius tristis quod non moreretur cum Sixto, sublavatus fuit dum audivit: Maior tibi deb/ntur ρνο Chriati Ade. certamina. Quod merito suspicit Au iast. tract.27. inJonm dicens: Qua consolatio ista 8 Hinc S. Ignatius Martyr, Beatus Dominicus,& alii sexcenti sitiebant martyrium , sicu 4esiderat cervus ad fontes aquarum , quia a tempore passionis Christi , ut ait S.I eo , Crux omnium ess fons benedictionum , per quam credentibus datur virtus da infirmitate, si xia 4e opprobrio, vita de mane. Amandus prorsu Sitalis medicus , qui amarituiuinem medicinae bubendo abstulit, ut non rusi suavitatem infirmus inveniret. Hac de causa in mediiS tormentorum. carnificinis stabant Martyres & triumphante' in laboribus, vigiliis, jejuniis Consessores- imodi delicatae Virgines,aut mori,aut pati anhelai , wS non modo fortiter, sed aIacriter . Unde hoc . Unde tantum prodigium , tam animali homini
. an talaita Z Nun faciebat hoc stueor, sed. - ,
242쪽
non amittebatur sensus, sed perfusus coelesti delectatione submittebatur , non deerat dolor, sed victrici delectatione superabatur. Igitur si tribulationem patimur, si aporiamur, ii deficimas. recogitemus eum qui talem pro nobis sustulit
adversus semetipsum contradictionem , noli fatigemur animis nostris deficientes : & Chi isto in carne palso,eadem noS cogitatione armemur.
Nam nobiscum est ire tribulatione , & carni in finiue & murmuranti dicit, quod olim B. Petro Martyri: Et ego Petre quid fecer mi Tertio demum tribulatio tendit in bonum, Nam sola est arcta via quae ducit ad vitam : dc ideo Apostolus Rom. s. inculcat: Gloriamur iis
se gloria filiorum Dei: non flum autem, sed se
gloriamur in tribulationibus, scientes quoniam tribulatio patientiam operatur ,patientia autem pro- vationem, probatio υero φem , Ves autem non com 'fundit. Miram gradationem l ΤQtidem Verba, totidem documenta , quae tuae meditationi e*-
Pendenda relinquo . Certe si oportuit Christum pati, ut intraret in gloriam suam , si eaput regro
nare noluit L inqait August. neque levaresarsum eorpus nisi per tribulationis viam, non 'eremus meliorem viam: qua pracepit,eamm k qua duxit,.sequamur: s enim a vestigio eius aberraverimus, per Q. Ne nobis perperam blandiamur: nen . Quotest transire a deliciis in delicias : qui in labore hominum non sunt, in labore profectendae monum erunt diit S.Bernard. Non potest quis,
inquit August. in hoc solo in futuis gauderer sed unum neeesse est ut per/at, qui uberum volueriti φοίsidere AEt ideo Abraham dicebat diviti epui. Ioni, Luc.16. Fili recordare quia bis recessiti am vis tu AE La ruismisiur mala. Num Huram.
243쪽
brc consolatur , tu me o cruιiaris. In quae verba Gregor. homil. P. ait : hia sententia pavore t irius iudiget, quam expositione. Dices : Beatitudo δ miseria, felicitas & salamitas c diametro opponuntur : Ergo. tolerantia adversitatum non potest constituere beatitudinem Christi maria.. Respondeo adversitatem in se & nude sumptam non polle constituere felicitatem , se Stin i ctione divina conditam,& amore Dei laevigatami esse istius vitae maximum b um,honestum iurile,& delectabile : honestam quidem , quia nil illi 'gloriouus quam pati pro gloria Dei; nihil honorificentius, quam tequi Cluilium: utile vero, quia si compatimur,& com egnabimus: deled - bile autem, quia in eo quod amatur,noli labora tur 1, aut si laboratur,& labor amatur. Cujus signum est, 'tiod Sancti pati volunt, Se inciribula tione gaudent, quoniam digni habiti sunt pro nomine Jelii contumeliam pati. Hanc rationem 'praeclare illustrat Salvian. lib. i. de pν Isient. Sancti quamlibet videantur ignorautibus esse miser non possunt tamen esse aliud quam beati Superfluum autem est ut eos quispiam vel infirmidate, vel paupertate, vel aliis i Eusmodi rebus existimet esse miseros , quibus se illi con idiei esse felices. Nemo enim aliorumse usu miser est, sed suo ; ac ideo non potiunt cuiusquam falso judicio esse miseri , qui sunt vere sua conscientia beati. Nulli enim, ut opinor, beabiores sunt. . quam qui ex sententia sua , atque Volo agunt. Humiles sunt Religio si , hoc volunt v pauperes . x, pauperie delectantur: sitne ambitione lint, lambitum res uunt : inhonori sunt, honore:
resea inti: lugent, lugere gestiunt tantasiosa
244쪽
infirmitate laetantur. Itaque quidquid ilina tae rit , quicumque vere Religiosi sent, beati esse dicendi sunt; quia inter quamlibet dura nulli
beatiores sani, quam qui noc sunt quod volunt soleatat quanuis esse nonnulli, qui tarpia atquz . obscoena sectantes , etsi juxta opinionem suam
beati sunt, quia adipiscuntur quod volunt ; re tamen ipsa beati non sunt quia quod volunt, nolle debuerant. Relietiosi autem hoc cunctis
beatioreSiunt , quia Sc habent quae Volunt, remeliora quam quae habent omnino habere non possunt. Labor itaque, jejunium, & paupertas, & humilitas , & infirmitas non omnibus sani onerosa tolerantibus , sed tolerare nolentibus. sive enim gravia haec,sive levia, animus tolerantis facit. kam licui nihil est tam leve , quod ei non grave sit qui invitus facit; sic nihil est tam . grave , qRod non ei, qui id libenter exequitur, . leve esse videatur. 9 ait a P.
Audiant, quaeso inimici crucis Christi , qui
terrena sapiunt,& quorum Deus venter est: nec putent se esse i felices , quia quod male volunt, consequuntur. Nam velle quod non decet, miserrimum est : nec tam mi serum est non adipi
ci 'uod 'clis, quam adipisci velle quod non
Dyorpeat. Quam dolendum ouosdam sic a Deo' e1le desertos, ut ipsis in infelicissimis consiliis tam felicibus eventis uti sinati Nihil ista eortini felicitate miserius , nec invideri ipsis potest, nisi ab eo qui veram felicitatem ignoret .Vivere Omnes beatὲ volunt, sed ad discernendum quid sit quoa beatam hiram efficiat , terreni homines,
245쪽
bore quaerunt, quia Onanes mundi xiae GH iquaedam sunt, quae eo perducere hon valent, quo se perductura falso promittunt. Oculata sane, & valde artificiosa Ethica Christiana , quae felicitatem ibi invenit, ubi mundus miseriam arbitratur Stoico supercilio dicebat olim Seneca epist.SI. Sapiens es artifex domandi mala: dolor egenas , carcer, ignomi nia, exilium, is catera forerenda,eum ad hunc pervenere,mansueta sunt. Oid. mi uris , si uri, vulnerari , alligari iuvat ' Azi- quando etiam libet. Haec quidem Ethnicus effutiebat, sed ad praxim minimὸ redigebat. Pra- Arn verba, inquis Ambros epist.T. verbia tameπ.
Sola Religio Christiana plus facit, quam fabula
finXit, quamve arrogans Stoicorum bucca crepuit. Sola etiam in catenis, atque suppliciis besetitatem vel invenit, vel infundit. Si enim inquit salvian. ante laudatus j a quibusdam nunc etiam sapient bus viris miseri non putantur , qui nullos
laboris fui fructus nisi ex prasenii tantum laude
viebant, quanto magis reliriosi ac Sancti virimi feri non putandi sunt, qui ' prasentis fidei ob-ti tamenta ea inns, ct beatitud nis futura pramiaeonsequentur. Porro advertant spiritales illi si superis placeti rectores, qui nolunt loqui nisi
placentia, & crucem Christi evacuantes, delicias corporis cum pietate Spiritus sociare nituntur.. Et tamen viri sancti mortificationem Irsu in corpore suo circumferentes, infirmi esse volunt:
Quia si forte, fuerint,sancti esse vix possunt,inquit
idem Salvianus. Corpus suum cum Apostolocastigant, & mentis sub ictunt servituti, ne reprobi efficiantur. Si infirmitatem corporis appetendam sibi etiam Apostolus putat, quis sapienter evitat 3 Si fortitudinem carnis Apostolus me,
246쪽
iat, quisarationabiliter fortas esse praesumit Legimus Timcineum carne infirmissimum fuis se ; quemque etiam ipse Apostolus paulus, licci nimis vim infirmitatibus. laborantem , non tamen nisi pauxillulum vini sumere ac delibare permisit : hoc est, ita sim voluit infirmitati suaecqnsulere, quod noluit tamen ad fortitudinem pervenire. Et ratio est, quia caro immodicis distenta blanditiis , & nimiis deliciis affluens,' concupiscit adversus Spiritum. Quod si repugnante exundantis voluptatis fortitudine, quae optamus facere non possumus, infirmandum nobis est carne, ut optata faciamus. Infirmitas autem carnis vigorem mentiS exacuit, ut mortificatis membris, affectisque artubus, Vires corporum in virtutes transferantur animorum , uti non turpibus sanari s medullae a stilent, ut mentem latentῖa concupiscentiae incentiva non succendant , ut non vagi sensus per uaria oblecta
menta lasciviant ; sed lota exultet anima , lata corpore infirmo , quasi adversario subiugato. Haec serE omnia Salvianus.
Praerogativae , se proprietates
Beatitudinis. OCto sunt beatitudinis gradus. Primus est
Iustorum, qui inter vitae huius aerumnas hinc timore perculsi,hinc spe allecti , absque cer- titulina perseverantiae vivuunt Secundus est is
247쪽
quem habuere in Paracliso Protoplasti ante peccatum , quemve sei noto peccato habuissent Posteri. Suam felices eram, inquit August.lib. I . deciVit. cap. Io. primi homiMes s Nullis agitasantuin perturbationibas ansmorum, nullis corporum Dde- bautur incommodis..i Hoc grada,potiebantur etiam Angeli in statu viae, tametsi eo perfectius, quo natura angelica longe praestavi mana.Ter- orius gradus est justorum habentium revelationem de salute, cujus securi sunt. Quartus. est ille quem habent Enoch & Elias', non soluna justitia
praediti, secutitate quieti , sed etiam a miseriis, omnibus immunes. Qaintus est animarum Pur- gatorii, qMae in mediis flammis non soluim justitiam habent & ieeuritatem, sed etiam consumma pant finalem agonem, solveruntque terribialissimum debitum mortis, cui adhuc Enoch S Elias obnoxii suiu, nec constat utrum ad statuna imortalitatis reversi immunes futuri sint a noxa 'eniali, quam non tollit confirmatio in gratia. Sextus est gradus ille quem habebant olim P tres in sinu Abrahae , seu lymbo , qui supra animas purgatorii addebat a poena temporali immunitatem. Septimus est animarum beatarumn illum corpori reunitarum,s uentium quidem Deo, sed bellitudine accidentali corporis orbatarum. Octavus est eorum , qui resumpto cor pore immortalitate donato consumitate beati nihil ultra desiderant, sed suaviter cantitant: .
vum. De proprietatibus sex priorum graduum non agimus inpi aesenti, de octavo vero plemus
agemus in fine Theologiae , ubi quae S. Doctor in Supplemento edisserit, exponemus ; sed de pioprietatibus septimi gradus agendum est,quae:
248쪽
sunt potissimum tres , perpetuitas , impeccabi litas . M feliκ Dei amandi necessitas.
Perpetuitas est per se ct ab intrinseco
HAnc veritatem perspicue tradit Scriptura,
quae beatitudinem nostram Vocat , haereditatem incorruptibilem , incontaminatam, immar cessibilem , vitam a termam , g μήium qGod nemo tollet. Ut patet I. Petr. I. Maessi. 2s. & Joan. 22.5ullo enim modo esse poterit vita veraciter beata,
nis fuerit sempite na , inquit August. lib. I S. de
Probatur ratione : Beatitudo formalis est vitaysio Dei assequens summum bonum , satians &implens omnes, animae desideri una, ut ex dictis constat: Atqui visioni,& assequutioni summi boni ab intrinseco convenit perperilatas,& per se Connaturaliter repugnat corruptibilitas. Visioni quidem quae non potest cessare ex voluntate vi
dentis,qui percipit in illa visione sitam es e suam
ultimam felicitatem, ac proinde tam non potestillam respuere , quam non potest velle non esse
felix: & postibila est quod aliquis a bono quo fruitur,velit discedere, nisi propter aliquod1 malum quo8 in fruitione illius boni apprenen
ditur. Quodnam autem malum apparere potest in visione illa quae est consummatio omnis desi- .
decli,possessio summi boni, conjunctio fonti to
tius bonitatis, vita aeterna,& operatio attollens
hominem ad modum agendi . divinum. Nec in
249쪽
ejus du ratione potest essς fallidium, quod accidit solum propter hoc, quod res, qua Plius all- quis delectabiliter Duebatur,immutationem S
ciat in re , corrumpendo vel debilitando virtu tem ipsius.Unde post longam, yel Vehementem meditationem fastidium patimur, quia potentiae sensitivae organis a/dictae, a quibus pro hoc statu pendet intellectualis operatio,fatigantur; di, vina autem substantia non corrumpit,iud perfici intellectum nec ad ejus visiqnem concurrit aliquis actus qui per organa corporalia eXerceatnr. Non potest etiam cessare visio ex parte Dei, qui nunquam recedit a nobis,nisi nos recesserinius ab ipso , cum ejus dona sint sine poenitentia,qui nunquam infligit poenam,& tantam pC2nam qualis est privatio Dei visi; nisi praecedat culpa , juxta Augustini communem doctrinam,
cui praecinuerat Tertuli. lib. 2. coni. Marcion.
Deus exfeipso bonus est , ex nobis luctus: prior est
bonitas Dei seundum naturam, ponerioro veritnseundum ea am: illa propria,haec accoumodata:
illa odita , hac adhibita. Nullum autem peccatum committi potest a vidente Deum, ut postea ostendemus. Nullum denique assisnari potest principium naturale corruptivum visionis, quae cum sit actionum creatarum persectissima,nulla potest creata potestate dissolvi; de cum perfecte compleat totam intellectus beati capacitatem, totamque ejus satiet dc impleat potentiam, nulla prorsus rimula est, per quam subintrare possit corruptio. Sicut quia forma coelorum totaliter replet materiae apphtitum, nulla potest naturali causa corrumpi. . Perpetuitas etiam per se convenit assequutioni summi boni , quae talis esse non potest nisi
250쪽
justis desiserirs satis Liciat ; cum enim voluntas sit appetitus boni, laruitu non adipiscetur. sum .iuum Ic omne bonum , quandiu inquietus clitappetitus. Q ait autem justius , quid con natur lius Beato quam desiderare non privari summo bono, cujus possidendi si desit securitas, non potest non affligi timore, non intermisceri dolo .e3Κuid enim illa beatisadsne falsus vel fallacius,
ait Aug. ubi nos futuros miseros nut tu tanta lucenemamus aut in summas elicitatis arce timeamus 'Ergo ex intrinseca conditione podessionis summi boni exigitur ut Beatus habeat claram noritiam , firmum iudiciam , & perenne dictamen deiecuritate tuae felicitatis. Vel ergo illud judicium verum est , vel falsum & erroneum; si verum, igitur revera beatitudo est de se incorruptibiIis; si falsum , phantastica erit eorum beati ludo , sin iisque felicitati somniantium , nihil post somnum in manibus suis anuenientium; si quidem falso judicio , dc ignorantiae innitetur. Ergo beatitudo ex sua ratione, ex intrinseca conditione,atque ex intimis assequationis sum mi boni visceribus sicut petit securitatem, ita ic
exigit perpetuitatem. Nunquam enim obtinetur summum bonum , vel saltem non beate obtine. tur,si cum anxietate perdendi habeatur; forma- Iis namque bearitudo est radix omnium bonorum. Si autem radix illa sit de se corruptibilis, est etiam origo amittendi tanta bona, quod est
grande malum. Quomodo autem arbor bona,&tam bona possiet tam malum fructum facere 3
vel quid infelicius esse potest , quam assequi summum bonum, & posse perdere illud 3Dices: Nonae satis est ad removendum timorem & anxietatem , quod malum non sit s