장음표시 사용
171쪽
'Romana Desenseret ab advioralli distinguebantur Patet e, ordine
primo, in quo praecipitur, ut Defensores una cum acolythis Pontificem usque ad Ecelesiam praecederent, deinde additurr AIυoeatores autem Ecclesiae stant quidem eum majoribus t domus Ecclesiae Romanaeo non autem praeeedunt euminis, sed lysi tantummodo sequuntur fellarum Pontificis. DEFUNCTI. Vide P us Auras. Fieri omnium Defunctorum comme morationem primus s. o DILO cluataeensis Abbas a. DCCCCXCVIII. sui, in Monasteriis instituit: qui mos a summis Ponti fieibus postea probatus in universam Eeelesiam pervasit. offieium defunctorum a Vesperis incipit , nec nisi Matutinum & Laudes habet, ut cum DURANDO Ration. ιib. VII. cap. 3 s. docet CATALANUS in caerem. Diseop., lieet alicubi dicturi sit cum primis, & secundis Vesperis , ceterisque horis Canoni eis. Vide Raso
DEGRADATIO, quae & exatictoratio , depositis, dejectio vocabatur. V. BARONIUM ad an. LVII. n. xx. O' 13. olim degradari dicebantur Clerici, qui a superiori ordine ad inseriorem detrudebantur , aut ad communionem laicam redigebantur. Hi ne si ordinibG suis restituerentur, ordinum ill rum insignia ipsis reddebantur. Gradus amissor reeipiat, in coram Altari de manibus Episcoporum , si Episcopar est , orarium, baculum , O anulum s si Presbyter est , orarium , O Planetam I si Diaconus , orarium , Albamz aeanis Episcopiis II. quaest. s. Nunc degradatio loeum habet, si ita gravis fueris
excelsus, quod morιem , vel detruneationem membrorum debeant c qui ejus criminis rei sint fustinere. Nam antequam Curiae saeculari tradantur , eos Episcopus exuit omni ordine oe privilegio clericali. Formam degradationis habes in hodierno Romano Ponti fiea Ii, in quod transiit ex deere tali BONIFACII VIII. in eap. a. de poenis in s. Ex praescripto tamen eiusdem Pontificalis Ponti sex degradator, ne ad sanguinis vindictam concurrere videatur, intercedere debet apud Iudicem saecularem, ne ullum degradato mor' sis , .el mutilationis periculum inferat. DELPHINI, certum Lychnuchorum genus, quod Delphinum vocabant. Ita enim scribitur : Fecit pharum unum eum x. delphinis. Pharum porro etiam coronam vocabant , sorte, quod rotundus esset. Fecit , inquit Bibli thecarius , coronam, idest pharum, cantharum eum delphiη is quatuor oleo ardem
tibis ubi illud animadversione dignum e st , quod, quamquam idem sere esselyelinuchum , & delphinum dixerim, nonnihil tamen inter se differre opus fuit. Nam delphini ardentes cum pharis, eantharis, vel cum coronis con junguntur, lychnuchi vero cum lucernis. Ita PAN VINIUS. Vide supra
DENARIUS S. PETRI, qui a Romano Pontisee in Anglia, Galilis, Po-IOnia , Hibernia annuatim per singula capita exigebatur.
DENUNTIATIO festorum, jejuniorum &e. Vide BONAM lib. x
DEPOSITIO, quae & in saxis Christianis barbare inscribitur depos, deini Gio tVide LUPIUM ad Epitaph. S. SEVERAE p. 173. diem sepulturae significat, non c quod SCALIGER in Indice Gruteriaηο scripsit diem obi
172쪽
RIUM tum in biII. VII. Dormieηtium e. I 2., tum in dissertatione philologiea, nonnulla monumenta saerae vetustatis vulgantur, & Cl. de VITA Thesauri
DESPONSATIO B. M. V. 13. Januarii celebratur. Job. GERSON primus hujus mysterii officiuna proposuit, & cone in navit. PAULLUS III., qui ut Desponsatio B. V. a Fratribus Minoribus , ac Sororibus eoIeretur, concesserat, Petrum DORE' Dominicanum officium proprium. hujus sestivitatis comis ponere jussit, quod ab eo editum etiam probavit. Post Breviatii reformationes Ecelesiastieae ditionis regionibus, aliisque Italisis , atque adeo & existeris Ecclesiis, ejus ossicii reeitandi facultatem BENEDICTUS XIII. die 21. Aug. MDCCXXV. impertiit. DEVOTUS. Eeelesia oratione haer Sancta MARIA Deeane miseris σe orat primum pro afflictis in. populo , quo utrumque sexum eontineri nullus dubitate deinde pro Clero, quo viri in sortem Domini vocati: postremum pro devoto foemineo sexu. Cave autem putes , heic devotum ad Italicum nomen Divoto pro Pio usurpari. Nihil minus. Feminae hele designantur per vota Deo devotae. Extat hoe sensu AMBROSII libellus ad Retinem devotam, de AUSONIUS Poeta Christianus de Λmita sua Virgine devota se eanit Parentcli sept. Faemiηei sexus odium tibi semper; cy' inde
crevit devotae Hirginitatis amor. Idem Parentali 27. de Matertera: Ianaba devotae quae Virginitatis amoremi
Et in ossicio de S. LUCIA habet Breviatium i Soror mea LLICIA Fsieti Deo
DIACONIAE a Diaeonis dictae sunt. Erant hae publieae pauperum hospitales domus, quae oratoria, Be saeella adjuncta habebant, in quibus a patre diaconiae, sive Diacono egenis neeessaria subministrabantur. Nam Diaconi inopia laborantium viduarum, & pupillorum ministri erant, hisque domibus, hospitalibus praeerant. Antiquitus in Romana Eeelesia per singulas Urbis regiones Diaconi distincti erant, Diaeonique regionarii vel talis , &talis regionis appellabantur. Post eorum praecipuo usu exolescente, & ho pitalibus domibus eorum negligentia dirutis, ipsorum sacella, vel aediculae supersuerunt , quae Diaeoniae nomen retinuerunt; a quibus Diaconi Cardinales Urbis iomae postea denominationem habuerunt di sic Diaconus Cardina*lis Ss. COSMAE, & DAMIANI, vel S. THEODORI. DIACONICUM , Diaconionia Diaeonium , idest loeus Eeclesiae proximur ἰin quo Episcopus peregrinos reeipiebat. Significabat etiam Sacrarium, in
quo indumenta, vasaque sacra conservabantur. Educitur e Diacoηico ,σ' Di cono ipsum praecede 'r, σ deduceηtibus Presburis duobus per portam Tempudexteram: SIMEON ' hessaloηicensis deseribens eomitatum Episcopi Graeci sacris vestibus induti usque ad altare. Eadem vox occurrit hoe sensu ean. 2 1. Cone. Laodiceni ἔ immo παρατετα Oo, qua voce utitur S. GREGORIUS
173쪽
ia saerario BASILIUM eonveniente , NICETAS InterpretatarDIACONISSA . In Diaconissas eligebantur viduae non minus sexaginta annorum, & quod supra excurrit, quaequae sapientiae, & in proximos beneficentiae fama ceteris praestabant. Nonnunquam Virgines huie eidem muneri praeficiebantur. Solebant autem Diaconissae appellari, non quod inter Clemrieos numerarentur 3 nullius enim vel remoti gradus ad Sacerdotium capax ille sexus est; sed quod erga feminas Diaconorum ipsorum partes aliquas obirent. Singuli enim sui sexus personas adibant, quas inopia, aegritudo, aliave ealamitas Ecclesiae cura speciatim dignas fecerat. Porro Catechumenas instituebant, vel potius Catechistae institutiomm repetebant, easdem ad saerum deducebant fontem, inque ponendis vestibus, ac subinde recipiendis operam suam conserebant I recenter Baptismo tinctas apud se aliquamdiu tenebant, quo eas ad vitae christianae normam magis magisque excolerent. In Ecclesiis, qua parte feminae intrabant, fores a Diaeonisiis custodiendae erant, & Iuus singulis adsignandus locus, in quo cum silentio, modestiaque unaquaeque versaretur . offeti quoque sui rationem Episcopo, vel Episcopi Iussu Presbyteris, aut Diaconis reddere debebant, quod eo potissimum spectabat, ut certiores ipsos redderent de reliquarum mulierum statu, di quod commode per se ipsi sacere viri Ecclesiastiei propter sexus discrimen non poterant, id viearia opera ipsae emeerent. Diaeonissarum habitus erat a saeculari distinctus, quod doeet Canon Io . Concilii IV. caribQ.: Viduae, quae se devoverunt Domino , o veste laicali abjecta Db testia monio Episcopi, O Eeelesiae is religioso habita apparuerint. Manuum quoque, non illa tamen Saeramentali, impostione antiquitus ordinabantur, Deserve scente tamen pietatis, ae religionis studio, & glistentibus Diaeonarum vitiis, deficiente pariter eonsuetudine Baptismum in provectiorem aetatem disserendi , paullatim exolescere coepit Diaeonissarum ministerium. Siquidem sub ipso S. LEONE I. habitum Arauseanum primum Concilium eo. 26. de
illis abolendis cogitans decernita Dia-ηae omnimodis non ordisandae r siquae
jam sunt, Maedictioni , quae populo impenditur , capita submittaηt. Quibus verbis eas, quae supersunt, in statum redigit vulgarem ae saecularem. Deinis de sub ΗΟRMIS DA Pontifice Coneilium Epaonense se decernit Can. 11.
pus abrogamus, Iola poenitoriae benedictione , si romerii ambiuηt, imponeηda. Demum Aurelianensis secunda Synodus sub JOANNE Papa secundo ita ordinavit Can. a 8. Placuit etiam, ut nulli poRmodum feminae Diacoralis benedictis pro rondictionis hujus fragilitare eredatur. Diaeonissarum aliquod etiamnum in Mediolaneo Ecelesia vestigium superest ι in ea enim ubicumque Archiepiscopus pontificaliter celebrat, in Missis cantatis, nonullae seminae, aetate provectae, habitu particulari indutae , panem & vinum pro sacrificio osserunt, aliaque praestant. Vide VEGLovas. DIACONITAE, Et DIACONITES. Horum mentio in libro Diarao eap. VII. Tit. 17. Cangius in suis ad Glossarium Med. er ins Latinit. additioni
hus T. II. pavperex interpretatur, qai in Diaeoniis alebantur. Viri summi erratum corrigit Muratorius Ant. Ital. diis XXXVII. ex veteri apud Turrigium lapide, ubi Eustathiio aliqua offert Diaconiae S. MARIAE ia Cosmedia Dissilirco by Gorale
174쪽
d in in Qua star saηctae Diaeoniae pro fustentati e chrisi Pauperum omnium hie defervientium DIACONITARUM . Hine enim constat , Diaeonites fuisse Diaeoniae Ministros, qui pauperibus alimenta , & eleemosynas sub Rectore
Diacono suppeditabant. DIACONUS Graecae, Minister Latiae dicitur. Apostoli verbi Dei praedicationi vaeantes , quum inopia laborantium sublevationi adtendere nequiis rent, ministros septem, quos Diaconos appellavere , elegerunt , quibus pauperum, de viduarum curam cui LUCAS 6. tradita demandarunt. Λ-postolorum exemplo EvARISTUS Papa primus in Romana Eeclesia septem Diaeonos ordinavit, qui, quum Presbyteri docendis populis, & Saeramentis admiaistrandis vaearent, ipsi viduis, pupillis, pauperibus, & egenis ex Eeclesiae thesauris, & oblationibus fidelium subvenirent . Hi quum antea praescriptum sibi, & eertum locum non haberent, primus Urbis Regiones singulis divi fit FABIANUS Papa, eertaque loea adsignavit , quae Dioconiae,
di pauperum hospitalia dicta sunt, quibus ii praeerant , & in suis quisque
regionibus fidelium pauperum necessitatibus ex Eeclesiae peeunia, & Christianorum eleemosynis a Subdiaconis collectis, atque ab ipsis custoditis, quantum in se esset, suppeditabat. Longo tempore post Diaconorum in Ecelesia Romana numerus auctus est, x ex septem quatuordecim primum facti sa laeeulo deinde XII. octodecim , saeculo XIV. modo sexdecim , modo novemdecim numerati. Ex his porro quatuordecim Regionaria vocabantur, quod singularum regionum, quae quatuordecim erant, Diaconiis praeessent: qu tuor Palatini, vel Baslicarii dicti, quod ia Palatio, & Basilica Lateraaensi Papae ministrarent. Diaeoni vero Stationarii nomen perpetuum non erat, sed ad tempus. Ita enim appellabatur is, qui ea vice Ponti fiet ad statio nem aliquam profecto ministraret. Erat ex Legionariis unus sub finem sal rem decimi saeculi oblati artar, qui oblatas, idest panem & vinum, celebrante Pontifice, pro saerificio praeparatum Archidiacono porrigebat, ut Iobannes
Diaconus, qui a. DCCCCXCIII. diplomati JOHANNIS XV. de S. UDAL-RICO Auginaao Episeopo in Sanctorum album relato subscripsit. Antiquitus erant Diaconi Testimoniales, qui Episeopum praedicantem custodirent 3 qui usus jamdiu exolevit. Diaeonorum Cardinalium numerum coercuit SIXTUS V., edita ea de re Constitutione, & Diaconos Cardinales quatuordecim esse statuita & quae Diaeoniae retinendae essent, edixit. Apud alias quoque Civitates numerus septenarius Diaeonorum praefinitus fuerat a Concilio Neo-eaesariensi, hoc edito Canone et Diaconi septem debent esse iuxta regulam, licet σvalde magna sit civitas: id sum autem Actuum Apostolorum liber insinuat s licet SoZOMENI aetate immutata pluribus in Urbibus hae e foret distiplina: scribit enim lib. I. cap. I s. r Apud Romanos Diaroni non sunt plurex hacteis rus quam septem, qui ab Apostolis primum ordinati sunt. Apud alios vero hau aquaquam definitur en numerus Diaeonorum . Praecipua Diaconorum munera e
rant, Evangelium c in Hispania, de in Galliis etiam Apostolum a legeret
monere quum orandum erat, aut quum genua flectendas silentium indicere , poenitentes, & caleehumenos dimittere I pallium ab altari amovere ς eorporalia super mensam altaris extenderes oblationes arae in serres aquam lavan
dis manibus sacerdρti infunderes diptyeha recitare ι calicem elevare; signum yom I. st faeie
175쪽
saetendae paeIs Communicantibus porrigeres absoluta Missa populum dImitteres lucernae St cerei Paschalis solemnem benedictionem praeferre &e. De vestibus Diaeonorum vide ΑL3A , DALMATIca , PLANETA &e. DIAPSALMA , pausa , seu intervallum in reeitatione Psalterii. Legimur in st. Nalmo sub seeundo diastismate spiritum dixisse r peceatori autem dixit Deus. optat. MILEV. lib. q.
DICERlON, & TRICERION , Cerens bisuleus, & trisuleus, quibus Episeopus celebrans apud Graecor saepe populo benedicit , de utrumque frequenter manibus gestat.
DICTERIUM, Atabo, Pulpitum, eui id nominis datum, quod ex eo Evangelia dieuntur &e. DIIS ALITURGICI ii sent, in quibus nulla Missa peragebatur. Olim
exandriae, & mae, SOCRATE teste l. s. hin. Metis. c. Ar ., hujusmodi fuit dies sabbatis in quadragesima vero j eria sexta apud Medistinoso, M seria quincta apud Romanos usque ad GREGORIUM II., immo seria quinincta etiam extra .adragesimam diu mansit sine proprio, & solemni sacrificio, & siquis privati in sacrificare voluisset . praecedentis Dominicae Missa utebatur. Apud Graeeos dies iaciturgiei erant ,& etiamnum sunt, omnes dies Quadragesimae, quibus Missam Praefanctimatorem usurpant; nobis autem una nune est seria sexta Majoris hebdomadae. Goth Hispari omnibus diebus Domini eis, & qualibet feria quarta, & sexta i dempta feria sexta authenticae hebdomadae tempore Quadragesimae Saerificium offerebant, aliis diebus quadragesimalibus sexcepto Sabbatho Sancto Missam non celebrabant. Ex deincreto Coneilii Eraeearensis can. s. initio Quadragesimae eonvenientes in ullum vicinae Ecclesiae per ιriduum eam Maloris , per Sanctorum Basilicas ambulantes celebrabant litanias, tertio autem die nimirum seria IV. post primam D minicam Quadragesimae relebratis bora nona, sive deeima Missis, dimisso populo praeeipiebant Quadragesimae servare jejunia. Hine etiam colligitur, quod Goth Hismai feria II., & feria III. hebdomadae primae Qnadragesimae Miselas eelebrabant.
DIEI LUMINUM cst P. AMELIO in adnotationibus ad CYPRIANUM . GALE SINIo in Martyr. , aliisque Purifieationis Marianae festum. Revera tamen Graecis, quibus id nomen usitatum, est Epiphaniae dies, sive a Baptismo, quem eo die sole inniter eonserunt, & p ri in illuminationem appellant. Vide hac de re disierentem Sebastianum PΑOLI ia dist de Herse
DIES POLITURGICI ii sunt , quibus ab uno saeerdote plures Missae dicebantur, sient hodie fit Dominieae Nativitatis die, & apud Hispaηοι, LM tanosiue BENEDICTI XIV. saeuitate die Commemorationis omniam Deianinctorum. Plures olim ejusmodi dies suere , de quibus vide BONAM Rer.
Litarg. lib. I. eap. XVII. f. s. in 7., eum primis Cl. AZEVEDO in tueu- lento opere de catholieae Eeelesiae pietate erga Animas in Purgatorio detentas . Porro hae plures Missae olim non in uno, sed in diversis altaribus ab e dem Sacerdote celebrabantur a eautum enim fuerat Can. Io. Cone. Antig doreUν a. Di.XXVIII., neqais super uno altari in area die duar Missas faceret ,
atque, ubi dicerentur, in ultima tantum Missa ablutio, de purificatio, qua diei -
176쪽
dieimus uti & fiune die Dominicae Nativitatis, sumebatur: V. ahurro zDIES RAMOLIVAE, Dominica Palmarum , saepae apud PURI CELLUM in monumentis Basil. Ambros. appellatur, ut p. ars : ipsa die Ra- molisae Abbas eum MoDebis eant at Missam suam.
DIMISSORIAE, Graecis Ax. v in s Am λει erant litterae, quibusseribebatur, Clerieum de sui Antistitis voluntate esse profectum. Dabantur autem primo, ut licite ab alieno Episcopo ordinari possent i de quibus C. segnisic ii de of Archidiae. ι secundo ut Clerici a propriis Episcopis iam omdinati possent in alienis dioecesibus ministerium suum exercere. Illis quoque dabantur , qui in alienae Ecclesiae catalogum referri, alterique Clero connumerari cuperent s Episcopis praeterea ioogius peregrinantibus ἀ Prima
DIOECESIS . In Episeoporum Caeremoniali territorium Episcopi
quod olim Paroebiam voeabant, ex nostris moribus designat. Veteres Dioeia cestos nomine plures Provineias a Primate aliquo administratas denotabant,
ut videre est in Arelauinum Patrum ad SILVESTRUM Papam epistola ;lib. VI. capitularium a item in epistola NICO LAI I. ad Miehaelem Imper. Saepius vero contrahebatur ad Provinetam Archiepiseopo obnoxiam significandam , ut in Chronteo FRO ARDI ad ann. DCCCCLXII. ex Canone Chalcedonensi XXVII. In Asticanis tamen Canonibus, di apud SIDONIUM lib. IX. ep. 16. pro Episcopatus unius iurisdictione , quemadmodum a
Misop. Neapol. ρα. DIPTYCΗΑ, dupliees tabulae, quibus nomina vivorum, di defunctorum inscribebantur: defunctorum nomina in tres classes dividuntur: prima est Sanctorum veteris, & novi Testamenti, qui publice colebantur; altera in duas elasses subdividebatur, in quarum prima erant nomina omnium Episcoporum ejus Eeelesiae, in qua Solemnia celebrabantur, iis solis exeeis piis, qui haeresis, aliusve criminis legitime damaati fuerant: his adcede-hant nomina Presbyterorum , aliorumque e clero ejusdem Eeelesiae r in sericunda classe erant nomina aliquorum Episcoporum defunctorum aliarum Ecelesiarum, & Regionum, quorum fides & pietas ab universa Ecclesia lauis dabatur: tales erant ΛTHANASIUS, CHRYSOS MUS, LEO Papa &e. Tertia elassis habebat nomina lateorum defunctorum, non omnium sane, sed praecipuorum, di eorum, pro quibus ea die specialiter offerebant. Di-ptyeha vivorum habebant nomina GmMi Pontificis, Metropolirant, Epila pi ejus Eeelesiae, ad quam spectabat, in Oriente Patriarchae. Praeterea habebant nomina quorumdam Episcoporum, qui speetali nota digni habeba tur 3 post hos habebant nomina Imperatoris , aut Regis , cui civitas pare, bar, Reginae, prolis Regiae, praeeipuorum Magistratuum , fundatoris E clesiae , & nomina quorumdam offerentium dignitate, aut pietate eoaspi cuorum, aliorumque, quos Diaeonus pro suo libito nominare volebat. λ- rnum in Orirere, saltem crastantinopoli, e diptychis legebantur nomina quatuor Coneiliorum Nicaeni, conssuatinopolitani, obesint , & calcia osiis. In Hispania , dc Gallia diptycha ante eonsecrationem elementorum , immo ante
177쪽
orationem pest n-lia legebantur ἔ ante conseerationem leguntur quoque in i Liturgia Graeea S. MARCI Renaudoi. TOm. I. pag. Iso. λ, & S. CYRILLI Coptica c ibid. pag. i. a. olim quoque coinantinopoli diptyeha ante conse- jerationem recitabantur c coneli. const. sub MENNA Act. V. . At modo in lLiturgiis S. CHRYSOSTOMI, & S. BASILII post consecrationem, & lavo cationem leguntur. Post consterationem diptyeha reeitantur in Liturgia s. lJACOBI Syriaca, in S. BASILlI coptica, & Greca Alexandrina, & in Li- lturgia Theodori MopSVESTENI Vestoriana. In Saeramentariis Gelasiano , l& Gregoriaηis diptycha vivorum ante eonsecrationem; mortuorum vero post Consecrationem reeitabantur . Ceterum diptycha pro Eeelesiarum saeuit eibus magis, aut minus pretiosa erant: frequenter eburnea, non raro M. gentea, nonnumquam aurea . & aliquando gemmata inveniuntur . Charta
donationis RUIDIS INDI Episcopi s Oncit. Hi p. Tom. III. pag. 17s. J ano DCCCXXXV. facta, inter alia donaria diptagos argeηteor imaginator O' de aurator recenseti unde etiam habemus , decimo saeculo Morarabes c nam eorum Liturgia in Hispania adhue vigebat usum diptychorum ad nomina sin Ecelesia reeitanda retinuisse . olim in Hispania recitatio nominum , sive ldiptyehorum ad Diaconum pertinebat . Vide S. ISIDORUM ep. ad Ludi-fred. Plura de diptychis ex ROS EVDI Onomastico dedi T. III. Discipi inae Fleuryanae popuIι Dei par. 18 Ven. edit. 1782. iDIRECTORIUM chori. Liber , in quo continentur quae tu chorosunt dicenda , quo ritu , quibus caeremoniis &c. DISCIPLINA. Existimabat Iohannes MORINUS istud poenae, seu mea dieinae poenitentialis genus inauditum in Ecelesia Hisse ante annum non- sentesimum quinquagesimum, exempIumque datum fuisse a Dominico LORICATO , cujus virtutem, ac sortitudinem humana majorem celebrat Fe-ιrus DAMIANI. Sed BALUZIUS in Regula sancti AURELIANI Episcopi Arelatensis ita legit cap. XLI. Pro qualibeι eulpa, si neeesse fuerit flagelli adci
pere disciplinam , nAηqaam legitimus eaeedatur numeras , idest triginta in novem. Et Concilium Mogontiacum sub CAROLO M. habitum ita fatuit in eapite XLV. 'Iumus Et disciplinam eoUignam habeant, qui batae discere negligunt, sive in jejunio, sive in alia eaRigatione emeηdentur. Descriptum est autem caput istud in libro quincto Capitular. cap. XCV. DISCUS, vas magis ea vum & eapaeius Patena, ne panis, aut micaeSaeramenti excidant. Discus lectica ess, in qua corpus Domini a Sacerdote σDiacono componitur, qui sunt IOSEPH O NICODEMUS. s. GERMANus
DISPARO, disparare, ornamenta auferre, tollere 3ee. cireumeso D mini eelebratar sicut una de superioribus feRivitatibus, excepto quod aula mona-nerii non ornatur , quae quinta Dominicae Nativitatis die dissiparari debet. LΑm FRANCI Statuta a DOLORES B. M. V. Festum ad B. M. N. reeolendos dolores Conei lio Provinetali coloniensi a. MCCCCXXVI. debemus, quod ad comprimen dum saeti legum in sacras Christi , ae Deiparae patientis imagines IIusta
rum furorem illud praeseripsit . Vide RAYNALDUM ad eum ann. ,& BE NEDICT. XIV. Lib. II. de Fess. cap q. DOMI
178쪽
DOMINE NON sUM DIGNUs, verba, quae Communicaturi diuunt,
ex antiquissimo ritu descendunt; ea enim praestribunt non solum plures antiqui Missales libri , licet in aliis desiderentur, sed etiam CHRYSOST
NUs in homilia de S. THOMA Apostolo, & GRIGENES hom. V. in di-
DOMINICA. Primus hebdomadae dies, quique Ethnieis latine dierniis, Iudaeis una sabbathi, vel Sabbathorum , σ prima Sabbathi dicebatur, Christianis Dies Domitiuus dictus est. Cod. Th. leg. s. de spectaculis . Da miniso die, qui septimaηae torius Dimur est ι de leg. s. tit. 8. Solis die , quen
Dominisum rite dixere majores. S. MARCUS in Evangelio e. I s. m. s. sa-geηι autem malle prima Sabbathi apparuit σe. S. IOHANNES in Evangelio α o. F. a. ulla autem Sabbathi , εe ibid. v. I s. quum fero estet, die illo, alla Sabbathorum . Apostoli abdicato Judaico Sabbatho, qui dies ultimus hebdom dis erat, in ejus locum, diem primum hebdomadis substituerunt, quia eo die Christus a mortuis resurrexit ι qua de ea ulla re diem hune speciali modo Domini eum appellaverunt, & enltui divino, saerisque conventibus hahendis dedicaverunt. Acta Apost. 1 o. I., ad Cor. I. I 6. 1., S. JOHANNES
e. 4., S. ISIDORUS Q. Eeel. ι. I. e. 1 , S. AUGUST. ser m. I 69. de Verb. Do m. Nomisi vesusitatio eonsecravis nobis diem Dominisum , qui vocatur Domi. Risus, quia eo die Dominus resurrexit. Α Fidelibus singulari veneratione diis
es Dominicus semper habitus est, di tanquam festum Christianorum sempe edi ubique celebratus. chriniani omnes, inquit EIS EBIUS de laud. CONSTANTINI, per orbem tiniversum dispersi, sive in mari, sive in terνa veUans tkν, diem Domisitum culta festivo eelebrant, qui in agris , σ qui is urbibus degunt, die solis ad Ecclesiam eoinuuηr. JUST . . Ol. PLINIUS Junior ep. Io. lib. 97. Neque id tempore persequutionis omissum, etiam eum vitae periculo. c Acha Ss. SATURNINI , DATIVI dee. Die Domini ea nefas erat Christianis opera servilia aut ipsis nee te , aut servis eorum , cois.. in . lib. s. eap. 33., Cone. Laod. can. as., cod. leg. Wisigoth. tib. I . Tit II. l. f., cod. γω. leg. 3. Tit. de feriis, nisi sorte quae aut caritas, auene eessitas exigebat: nefas quoque erat negotiis forensibus vacare, c. Od. Th. ter. 8. de feriis, cod. Leg. Win. lib. 2. Tit. I. leg. II. nisi cauta earitatis, ut servum manumittere, aut necessitatis , ut proditorem aec illare. Die Dominico elegantiori cultu corporis, & lautiori mens utebantur fideles. TERT. de Idolol. eap. I A., idem Apol. eap. 6., EUSEB. de Resurrectioηe σμUeensiora lib. 1., Sirm. oper. T. I. eoI. 8y. solebant quoque Agapes , & collectiones e pecuniarum facere die Dominico cad cor. I. c. I s. I. I. & divites menissa tenuiores excipere. Die Dominico nec jejunare, nee genua flecte re mos erat . ccoηe. I. caesar- Q. caa. I., Brae. I. e. 6., TERTULLIANUS de eo- Ton. mil. e. 3. , S. ISIDORUS de ine. lib. I. c. x .st Nefas erat die Domini. eo spectacula publiea edere, scod. Th. leg. 2. O s. de oectaculit., in cod.
179쪽
nondum abrogata liturgia Goth Hiis in celebratum, e p. s. statuit, ut omnes chriniaai, die Sabbatbo advesperaserate, ad Ecclesiam eoMurrant, O' Diemmis ira , Matutina , Missas, o' omner horas audiaηt, opus serviis non exerceaηt, non sectentar itinera nisi oratio is caussa , aut sepeliendi mortuos, aut vistandi infirmos , aut pro Regir feeretto , aut pro Sarecmoram impetu . . . . si ouis autem hane ηοBram constituιiorem fregerit , per septem dies poeaitentiam agat se quod si noluerit, si major persona sit , per annum integrum commusione careat . si inferior persona fuerit, centum flagella adeipiat. Vide etiam GgNDFLaxio.
Ceterum quod ad offieium, di Liturgiam spectat, Dominieae aliae di-euntur majores, aliae miuores, sive per annum. Majores habentur illae, in quibus praecipua Creationis, & Redemptionis mysteria recoluntur ι nimirum Dominicae Adventus, di quae occurrunt a Septuagesima usque ad Dominieam in Albis inelusive; Dominieae Pentecostes, & Sanctissimae Trinita tis. Minores vero, sive per annum sunt reliquae, quae per totum anni decursum occurrent. Rursum Dominicae majores in duas dividuntur elasses tquae autem primae Classis sunt, nulli Festo cedunt, ideoque numquam omittuntur, uti prima Adventus, prima Quadragesimae, Passionis, Palmarum, paschae, in Albis, Pentecostes , & Trinitatis. Dominicae quoque seis eundae Classis non omittuntur, nisi occurrente Patrono prineipali, vel Titul
ri Ecelesiae, & ejusdem dedieatione, & tune de iis semper fit Commemoratio in utrisque Vesperis, de Laudibus. Huiusmodi sunt: Seeunda, tertia, α quarta Adventus, Dominicae Septuagesimae, Sexagesimae, minquagesimae, secunda, tertia, di quarta Quadragesimae . Ulterius bipartiuntur Domini- eae tu et aeaater c vide supra V. ADvENTus & non vaeantes. De illis nihil omnino fit in ossicio currentis diei, uti contingit, quando Festum Nativitatis, aut circumcisorie, aut Epipianiae Domini, vel Fena, aut octavae S. STEPHANI, vel JOHANNIS . Ostori, aut INNOCENTIUM Martyrum, vel
denique rigilia Epiphaaiae in Dominieam incidunt. vaeantes dicuntur illae, quae vel totum officium, vel saltem commemorationem, & lecti uem Evangelii de suo ossieto habent. Α Nativitate Domini usque ad Epiphaniam vacanus adsignantur propter rationem a GAVANTO allatam 1 videlicet incongruum fuisse, si occurreret Festum Nativitatis, vel Circumcisi nis, vel Epiphaniae in Dominiea, quod una smul eum Festo Domini fieret commemoratio eodem die de Festo ejusdem Domini, quod est Dominiea. Item in Cetas, de Das Domini eae distribuuntur. Quae vagae habentur, nee certum cum aliis ordinem, nec certum introitum, nec alia determinate necessaria in Missa habent, di post longum tempus transferuntur. Tales vero sunt tercia, quarta, quinta de sexta post Epiphaniam .. Reliquae autem omnes ob rationem contrariam fixae dieuntur, nisi prioribus addenda sit Dominiea XXIII. post Penteeosten, eo quod di ipsa proprium in die Domin eo aliquando non habeat Ioeum. God quidem contingit quando post Penteeostea usque ad Adventum numerantur solum XXIII. Dominicae r tunc
enim quia ultima illa Dominiearum, quae sunt post Pentecosten usque ad Adventum, semper debet esse illa Dominica, quae est in ordine XXIV. ideo effetuta Dominicae XXIV. ponitur tune loco Dominicae XXIII., officium
180쪽
vero comInleae XXIII. inne sonitur in sabbatho, Dominieam illam ultimam
post Penteeosten im edlate praecedente, dummodo illud non sit impeditum e Festo novem lectionum, etiam translato, vel F sto novem les Mum ad lia . u. bitum, non tamen ossieto votivo , ut de SS. Sacramento , Immaculata Conisceptione, se etiam Festo simplici, alioquin in alia praecedenti die similiter non impedita . Tandem alia est Dominiearum minorum subdivifici in pria vilegiatas, & Ma privilegiaras . Ad illam classem revocantur Domini eae infra octavas Nativitatis, Epiphaniae, Adseensionis Domini, de Corporis Christi, utpote in quibus ossietum non sit Dominieale, sed de octava, at de Domino tamen. pristi giatae illae dieuntur , in quibus ossietum est Do minieale , non vero octavae illius, infra quam aliquando incidunt. DOMINICA IN ALBIS. Variis haee Dominiea appellatur nominibus 2 1In octava Pasthae vorat Missa Ie Monarabume in octavis Pasehu Breviariem H aarabum , di orationaIe Gothicum habet mmin. da is octavas Paschae r Sacramentarium Gelasianum THOMASII die Dominieo octavas Paschaei Gre.,
gorianum MENARDI Dominica Oct. Paschao Se ita in Capitularibus mvangeliorum GEORGII legitur. In Lectionario Laxovie , de in Missalibus Gallicaηο, δέ GaIIo-Gothico clausum PHebae appellatur, in Sacramentario Gregoriano P. AMELII appellatur Domialea pis albas , in vetusto Lectionario V mbrosiano ab Em. THOMASIO edito Dominica pon albar demitas, de in Missali Mediolaneo anno Domini MDXLVIII. edito Doctialea in asia depostis. Ratio hu)us nominis petenda est ab antiqua plurium Eeelesiarum disciplina, qua per dies octo post laseeptum Baptisma Neophyti seorsim acoetu fidelium habebantur, qui fidei mysteriis , & regulis morum pecu
liariter imbuebantur, quotidie Missae saerificio intererant, de communie bant, toto hoe tempore albis vestibus induebantur, quas exeuntes de sacro ilavacro adceperant. Hinc feriae omnes octavarum Pasthae, Saeramentariis lGregorranis P. AMELII, de MENARDI inscribuntur in albis, puta freta II. inalbir, feria III. in albis, eodemque modo Missali Ambrosianos at pro varia Eeelesiarum consuetudine, aut sabbatho in albis vespere, aut certe Dominica sequenti, octava die post Pascha, Neophyti albas suas deponebant, δι
fidelium turbae miseebantur. S. AUG. serm. 23 . T. f. ed. Maar. aliastas. de temp. Apud Gotho - Hispons albae solemniter deponebanturr in libro adnotatisnam de cognitiora Baptismi S. HILDE FONSI cap. 3 o. extat oratio propter alias tollendar , dc eapite sequenti I I. extat specialis Maedi lio, quam super Neopbytos Episeopus fundebat, de ea p. a a. extat ab Episcopo sermo dicendar ad infanter die tertia post paseba propter albas tolleadas . modhae Oeeasiola sermo haberetur, constat etiam ex S. AUGUSTI No eitato iat illud die tertia videtur per errorem in titulo irrepsisse pro die octava. Iisdem de eatissis haee Dominiea dieitur a Graecis Dominica nova.
DOMINICA IN ALLELUA vulgo apud Moraratis dieitur Dominie a
prima Quadragesinae , quia festive ab omnibus celebratur, unusquisque pro saeuitatibus splendide epulatur, de in Ecelesia magna cum solemnitate c/ι- Diuia eanitur, de quo Orationes Missalis, Breviarii, di orationalis Gothita fidem faciunt: apud Graeeor Dominiea prima Quadragesimae festive celebratur ob restitutum cultum sacrarum Imaginum, atque peculiari nomine ea de eadia