장음표시 사용
141쪽
xv IL Feliκ quoque IV. suorum Praedecetarum exempla secutus, ut lites de divinae gratiae auxilio , quibus per annos plus minus centum Ecelesia Gallicana iactata fuerat, tandem componeret , sententias viginti quinque , ex sancti Augustini libris sere omnes exiscerptas . ad S. Cssarium Arelatensem transmisit, in Canones trans serendas ,& ab Ecclesiae illiu , Episcopis subscriptione acceptandas . Quod tactum sui Dia liquet in Synodo Arausicana secunda , cujus Canones , nedum Episcoporum , sed sc L 1icorum nobilium acceptatione fit miti Sancti Augustini sententias spirant. Unde Bella minus sul-gidum Societatis Sydus tib 1. de gratia , Θ libero arbitr. cap. I r. ait e PotiIIa Celesini tempora , cum nondum factio illa Gallorum quiesceret, S. Leo Pontifex verius dixi Set Felix IU.ὶ misit
Ia de gratia , ω Iibero arbitrio , ex I bris Sancti Augustini wrbatim excepta , que voruit ab Episcopis illis reeipi , γ' eribi , ut etiam factum est. Porro in
Addit laudatus Bel Iarminus, qu bd
cti Augustiui , S. Prosperi , seae etiam
contra damnavit libet os Dan uir Cassiani , or Fausti Reienses s eum tamen non ignorarer , potissmam eontentionem in-
inter Fu gentilem . ω Faustum de seriaptis S. augustini de Pegdemnatione Sanissorum , or sona Perse Derantis fuisse . Ηςc Bellarminus .
XVIII. Nec minori studio Sancti
Augustini doctrinam confirmarunt B ni factus II., Se Ioannes II. Primus quidem epist. ad Casarium Arelatensem , qua Synodi Ar ausicanae decreta confirmat . Cum enim acceptis a Pelice praem
moraio capitulis , aliqui Episcopi acquievillant , quidem caetera bona ex
Dei gratia provenire eonfitentes , fidem tamen , qua in Deum credimus, naturae esse vellent, non gratiae, postulabat Caesarius, ut Sedis Apostolicae auctoritate firmaret etiam fidem rectam , & totius bonae voluntatis initium per praevenientem Dei gratiain inspirari. Cui Bonifacius respondit e
Cam de bae re multi Patres , ω prs cateris beata retorsutianis Augustinuι uia
scopur , sed Ur majores nostri apostolica
Sedis Aut sites it a ration pν obentur diseferuisse latus a , ut nulli ulterius Aberet esse ambiguum , fidem quoque nobi ipsam venι re de gratia , supersedendum duximus respons e muli 0liei. Et infra :Certum enim est , atque Catholicunta , quia in omnibus bonis , quorum eaput est si ies , nolentes nus adbiae misericoriis di Dina praeventat , ut intimus , insit nobis , cum volumus εἴ e. Ioannes etiam
II. epist. 3. ad Eenatores . Sanctus i quit in Augustinus , cuius doctrinam , se eunium prscessiorum meorum saluta , Roma ua sequitur , ω fervat Ecclesia. Susis fragantur caeteri Romani Pontis. , Gr gorius Magnus, Lib. ro. eps. 3 . ad In nocentium Africa Praefectum , petentem sibi transmitti codicem suum exposit.D-
eupitis pabulo saginari , beati Augusini patriola vestri opuscula ligite , tr ad eomparationem siliginis illius , nostrum furis
furem uota quaratis . Agatho in sextL. Synodo relatus Auguilinum vocat prudentissimum veritatis P dicatoνem. Maristitius I. eximium Eceloia Catholis a Doctorem . II idrianus I. Pereipuum Patrem, ω optimum Doctorem . Leo IX. Beatum , Ur Carbolietim Doctorem , in latinaque Iingua clarismum, atquae noarum CbἹμ- stomum. Abis, quos recensere taedium foret , adde Ioan. 11. eousti t. h. , Urbanum U. in diplomate translationis D. Thoms, quem potissimum laudat. quod Αua ustini vestigia fideliter presserit. XIX. Ea propter merit 6 Clemens VIII. initio Congregationum de Auxiliis divinae gratiae hanc primariam legem posuit, ut cuncta ad Sancti Augustini mentem exigerentur . Ω Im- vis
142쪽
vir inquit in Prolusione disputati
num in nemini, nisi Deo , rationem rediadere debeam mearum a fronum , dreant. tamen 1 n praesentiarum rationes, propter
quas a Uringere satur totam bane dis putationem ad normam doctrina Augustiis, de Gratia .
Prima es , quod si, te se B. Prospero ,
θνὸ initio Iibri eontra Collatorem . via ginιi annorum spatio Eeelesia CatbοItea aeter ita dimisavit pro gratia eonsra Pe Iagianos , ut tandem Augustino Duee viaeerit ; oportet etiam , ut in ea a eon iali eundem Ducem agnoscamur , Θ Ρ-
Secunda es , quod idem Sanctus nihi Ioidetur praterii Be eorum , qua ad prssenter eontroversiar pertinent oee. Tertia tandem ratio es , quod e -- mu Iti Pontifees , ω Pradee orer nostri doctrina Sancti Augusini tam aeres fuerint assertores , ac vindices , ut quasi Bareditario iure eam in Eeelesia relinqui voluerint , aluum non es , ut patiar , illam bae bareditate privari . Η cClemens VIII. XX. Et tandem Benedctus XIII. seliciter sedens, cum audisset, erroribus a se l. retord. Clemente XI. per Constitutionem , quae incipit et Unigeniis tui Dei filius: reiectis , damnatisque, Augustinianae , & Angelicae doctrinae nomen obtendi , suis litteris 6. Novemb. I 24. datis, postquam declaravit discipulorum Divi Augusti m , &Thomae causam in hac parte a Sanctae Sed is rationibus seiunctam esse non posse , & quod aliquς prorsus, calumniosaeque interprelationes ad constandam memoratae constitutioni invidiam Iemere excogitatae fuerint; Ad fideles SS. Augusti m , 8e Thomae asseclas conis versus ribdit. Magno igitur animo eon i mnite dilacti filii ea Iumnias intentatas sententiis vestris de gratia praesertim per se, ω ab intrinsero eseaei, ae de gratuita prς destinatione ad gloriam sinetilla petvisione meritorum , quas lauda iabit, ter bactentis doeusir . ω quas ab
rumque Pont eum , Θ conethinum Deineretis , o Patrum dictis eonsonas es schola vespa eommendabilistidio glori tur . Haec Benedictus, comminatus inis super canonicas poenas calumniatoribus , si in calumniis struendis prosequantur . Ut propterea ei merito aptari possit elogium supra laudatum , quo in s mili causa ob deterritos Aῆost lica auctoritates Sancti Augustini o trectatores, Sanct. Prosper Cς testinum
ornavit. Et cum eodem addi evide ter pronuneians , quantum sibi prsfumini ionis sius novitas dio irere ι, qua auderent qωidam adver3as antiquos Magi
fros insolenter insurgere , ω indisciplia
nata ea lumnia pradicationi veritatis obis Arepere a
XXI. Ad haec omnia si animum vel semel , & obiter intendisset Launo ius , calamo temperasset, nec Sancti Auguis stini placita de Gratia, & Praedestinatione gratuita secutis ab ejus obitu seculis despecta suisse in Ecclesia , alisque proscripta , ausu temerario pronunciasset in suo post humo libello Veria table Tradition deit Eglife cre. iusti csimh a Clem. XI. proscripto & flammis damnato die 18. Ianuarii x o 4. speciali diplomate , quo , ut, par est , suo honori, & S. Ausustinus , & Eecles a Romana , quae illi tanquam fideli duci adhaesit, restituitur . Libet istum prae salum in suo Augustino vindicato eruditissimus P. M. Serry invicte prostravit. . III.
Qua ex S. Augustino pro Seientia media referantur
XXII. T Iderunt scientiae mediς dein V sensores , quam math de sua causa actum esset , si Augustinum faterentur sibi esse contrarium; Idedque etsi primi scienti et inventores , seu magis renovatores , hanc sibi gloriam
asciverint, ut superius observavi inus ;Posteriores tamen tali inans gloriae rein Dunctantes conantur, Augustinum , Vel repuis
143쪽
repugnantem in patrocinium suae causae trahere. XXIII. Primb igitur afferunt Sanctum Auxu linum lib. de Dono Persever. e. Io. , ubi traetans quaestionem, cur
Deus noluerit apud Tyrios, & Sid nios fieri illa signa , quibus visis essent in Deum credituri, addit: Quidam ditputator Catboliciar non ignobilis hune EDangelii Ioeum sie exposuit , ut
dieeret , prastisse Dominum , Drior , ω Sidonio, a fide fuisse postea recessuror , eum factis apud se miraeulis eredidi fent, Θ misericordia pollisi non eum itatis issa fecisse e quoniam graditori pena obnoxii orent , si si em , quam tenuerant , reliquisent , quam si eam nullo
rempore tenusent. Quam opinionem
cum non reprobet Sanctus Augustinus , sed potius approbet , fit ut approbet quoque scientiam , qua Deus praevide-
rit Tyrios, si illis praedicasset, fidem
acceptaturos, & a fide accepta postea re Cessuros e quae quidem scientia debet esse ante decretum , cum Deus non potuerit Apostasiam a fide , quam prς- viderat , decrevisse ; Et conicquenter debet esse scientia media.
ctorem non approbasse absoluth illam explicationem , sed illam admisisse , inquantum per illam confirmabatur argumentum , quod tunc tractabat , videlicet , neminem a Deo puniri propter peccata , quae praevisus su isset facturus. , si vixisset, ut dicebant Seini pelagiani de pueris, quos opinabantur a Deo reprobari ob peccata , quae prae- visi fuerant patraturi , s ad adultam
pervenissent aetatem : sed tantum puniri hominem ob peccata , quς revera an vita sua patraturus est. Hanc autem esse mentem s. Doctoris aperte evincunt, quae subdit , ait enim . In qua sententia dom hominis , ω admodum
acuti . . . . quid me nune adtrnet dire
re , eum Θ ipsa nobis ad id , quod viamus , suffragetur Sa enim miseratione Dominus usu θυι in oris Dirtutes , per quas feri possent fideles , ne gravius pu-υι rentur , cum postea sterent infideler , Tom. III. s
. quod eos futuror fuisse priscivit : satis ,
apertὸque moni ratur , de his precatis
se vit fu D murum ; si aliquo modo
ea ne ιι la faeιat subven/ιών. Igitur illius Doctoris sententiam non admittit ut veram , sed solum ea posita utitur ad revincendam Semipelagianorum i-
ctorein admisisse , Deum praescivis Tyrios , si fierent apud illos virtutes . credituros , sed in fide non permansuros. Sed nunquid hoc praescivit ante decretum ρ Unde hoe non valet praescivit Deus , ergo praescivit ante decretum. Sicut ergo Deus praescivit eos credituros, visis signis, quia decreverat eis in tali circumstantia dare, ut crederent, ita praestivit eos inti de non mansuros , quia non decreverat pro eis perseverantiam in fide rutrumque donum Dei est , & fidem acceptare, & in fide perseverare. Neque hoc esset Apostasiam a fide postive decrevisse , sed solum permisisseis et quia perseverantiae dono denegato, lapsus a fide logica insallibilitate conis sequitur. Legite quae apud S. Docto
aperte repugnant, Deum absolute decrevisse, ut non fierent coram illis ea
signa, ne credentes , & postea a fide recedentes gravius sorent puniendi: &Deum decrevisse illis dare actum s dei. Instabis secundo. Deum decrevisi dare Tyriis actum fidei, si coram eis fierent illa signa, est idem ac dicere, Deum decrevisse dare eis fidem , si decrevisset fieri apud eos signa , cum hoc ab eius voluntate pendeat . sed hoc videtur insulsum; ergo &c. XXVII. Respondetur ad primam instantiam , negando alliim tum e Clim c-nim primum decretum sit absolutum tam ex parte subiccti, quam ex parte objecti, secundum verA sit absolutum quidem ex parte subjecti , sed ex parte objecti conditionatum , non repugnant . Sicut nec repugnat , quod R Deus
144쪽
, cura. m. De Scient. futur. condit.
Deus praescierit non fienda coram eis verum est ἰ non volentis, neque eur en signa, ne credentes, & a fide receden- tis, sed miserentis est Deir quia, etsi, tes gravius pii ii rentur , & praescivisi multor voeat, eorum tam v miseretur , se, eos credituros. quos ita meat, quomodo eis voeari ap- Ad secundam initantiam, nego min. tum es , ut sequantur . Falsum es au Eodem enim modo, quo insulsum non rem . si quis dieit. Igitur non miserru- est dicere, Deu in praescivisse dandam tir es Dei, sed voleratis , atque euisen Tyriis fidem , si praescivisset fiendata tis es bominis ; quia nullus Deus fruis apud eos signa . Sic neque in casu . fra miseretur a euius autem miseretur , Eo modo, quo insulsum non est dice- sic eum Doeat , quomodo frit ei eongruere, Deum decreu illa alterum mundum re, ut vocantem non respuat. Ecce a
regete, & administrare, si illum con- perte scientiain mediam . qua Deus dere decreviiset. scit, & explorat circumstantias , in XXVIII. Afferunt secundd eundem quibus homo est consensurus vocati S. Augustinum M. citato de Dono Peri ni , ut misereri Dei sit ipsum in ea sever. e. r4. de eisdem Tyriis, & Si- occasione vocare, in qua novit , voca-doniis , qui suissent visis virtutibus tionem congruam illi suturam .eredituri, sic dicentem: Ex quo appa- XXX. Et hoc ulterius rohorant iis, res, habere quosdam in ingenio ipso di- quae docet S. Doctor lib. 11. de Cloit. vinum naturaliter munus intelligeutis , Dei eap. 6. , ubi per velle, & nolle quo moveantur ad fidem , si eongrua Dir creati arbitrii, & non aliam gratiam mensibus, wI audiant verba , vet signa efficacem, solvit illam quςstionem , curoonspiciant. Ex propensione ergo na- ex duobus aequaliter affectis unus tenturali Tyriorum , & docilitate , non tetur e1dem tentatione, & cadat , al- in decreto praestivit Christus illos vi- ter vero stet. Si inquit aliqui duo sis signis credituros. squaliter assecti animo , ω corpore. . . .
XXIX. Urgent ex lib. r. de div. eadem tentatione ambo tententur , ω Min ues. ad Simplicianum ques. a. , ubi nur ei eedat , atque consentiat , alter
vocationem Dei esse congruam idonei- idem , qui fuerat , perseυeret ἰ quid a-tati , de aptitudii ii ejus, qui vocatur, Dus apparet , nisi unum voluisse , alte- ostendit his verbis: an fortὸ ilIi, qui rum noluim a eastitate defere ' Unde
hoe modo vocati non consentiunt , pos nisi propria voluntate , ubi idem fuerat sent alio modo Docati aeeommodare fidei in utνoque eorporis , ω animi affectur 'ooluntatem , ut Θ iliud οενum sit mul- amborum oeulis pariter visa ea eadem si voeati, pauei vero electi ; ut quam- pulebritudo ; ambobus pariter institit o vis multi uno modo voeati δει , tamen rutra tentatior propriam igitur in ianoetita non omues eodem modo assecti funt , eorum voluntatem malam , qur res fe-iIIi soli sequantur vorationem , qui ei eerit seire volentibus , si benὸ intuean- eapienda reperiuntuν idonei s 9 illud tur , nihil Oeeurrit. non minkr verum sit et Igitur non volen- XXXI. Respondeo , negando consetis, neqwe eurrent 3s, sed miserentis est quentiam. Hanc enim certitudinem Dei , qui hoe modo vocavit , quomodo praescientiae de Tyriorum poenitentia aptum erat eir , qui fleuti Iuut Noea- se non in aliud refundere , quam in rionem Nunquid non is est modus , quo decretum divinum de danda illis gra- scientiat mediae affertores loquuntur tia conversionis testatur ipse e naim Concludit SVetus Augaitinus . Verum ante dixerat : Ao quisqv.am dieere aues erga , multi vocari , pauci elec t. In debit , Deum non prmcise , quibur es
It enim electi , qui eongruenter vorati, set daturus , ut crederent, aut quos da-Πli autem , qui non congruebant, nec turur esset Filio suo, ut ex eis non per contemperabautur vocatioui , non electi , deret quemquam ' uua utique s prcst quia non secuti , quamvis vocati. Item υiι , profecto beneste ιa sua , quibus nos
145쪽
dunatuν liberare , pr scivis . Hae es Prςdestinatio Sanctorum , nibia aliud :ννVeientia scilicet, oe prsa ratio bene-feiorum Dei , quibus cert me liberam tur , quieumque liberantur. De Tyriis autem , de Sidoniis loquens : sed quoniam inquit ut crederent, non erat eis datum , etiam unde erederent , est negatum . Et poli multa concludit et Audiunt hae , ω faciunt , quibus da
datum es . Quia vobis , in=uit, datum est nosse mytterium Regni Coelorum, illi, autem non est datum. Matth. I 3.
Cum ergo dicit, habere quosdam im
ingenio ipse divinum naturaliter munus intelligentia . Non intendit naturalem
ingenii perspicacitatem , & docilitatem
esse dispositionem proximam , qua m veantur ad credendum , alias initium
fidei esset ex nobis , quod Semipelagianum est e & rursus cum ibi loquatur de solis signis externis , si ulterius non admitteret Samstus Augustin. gratiam interius moventem , eum Pelagianis sentiret, qui ad fidem non aliam neceIsariam esse graciam asserebant , quam externam legis, & praedicationis Evangelii. Soluin ergo ex ipso ingenio . & naturali docilitate arguit Augustinus dis positionem remotam , & negativam , quatenus talis docilitas removet impedimenta quaedam ad credendum . Sunt enim quidam ob excellentiam ingenii ,& docilitatem magis dispositi ad apprehendendas veritates sibi propositas, seu motiva extrinseca credibili tatis earum ;quo sensu dici potest, habete aliquos in ingenio divinum naturaliter munus intelligentiae , quo moveantur negati vh, & remote ad fidem. Sed ut Pr xime polsint credere, &assentiri, imbut po1sint inchoare fidem , requiritur gratia lassiciens , 3ζ essicax ul actu credant: quare dicit, audiunt enim , ea saerunt , quibus datum es .
XXXII. Ad id , quod urgent , &eui maxime fidunt Adversarii, sumtum
ex lib. ad Simplis. Dico , mentem S. Augustini non esse, quod illa congruitas, qua quis se reddit idoneum , ain
tum , congruum , contemperatum v
cationi , de gratiae, illam faciendo e ias cacem . consistat in quadam naturali conteinperatione, ει dispositione liberi arbitrii ad gratiam , quae praecedat , Sc non sit effectus gratiae , alia eum Pelasianis sentiret, sed qubd illa congruitas sit sacta a gratia prςp iante voluntatem, ut sit bona. Quare citato loco prius dixerat . Si quςramus , utrum Dei donum sit istanaas bona , mirum , si negare quisquam au deat . At enim quia non praeedri v Iuniar bona voeationem , sed meatio b nam voluntatem , propterea vocanti Deore 13 tribuitur , quod benὸ volumus , no bis verὸ tribui non potes , quod me mur . Non igitur ideo dictum putandum
es : Non volentis, neque currentis , sed mi serentis est Dei, quia nisi ejus adiutorio non possumus adipisei quod volumus t quod Mediatiae dicunt ponentes gratiam solum concomitantem fediἀeo potius , quia nisi ejus voeatione non volumus . Et ne quis de sua mente ad ubitare posset , lib. a. retracto eap. I.
eam sic ex preisit . In euius quasionis solutione i loquitur de hoc lib. i. ad Simia plicianum taboratum es quidem pro Itabero arbitrio voluntatis humana ; sed visit Dei gratia , nee nisi ad illud potuit perveniri , ut Iiquidi mo DPritate
dixise , intelligatur Apsolus. Quis eis nim te discernit; quid autem habes, quod non accepisti haberet aut euia aliquid , quod non accepi IIet , imo &quo se discerneret si. illa idoneitas ,
Scaptitudo ad consentiendum vocatio iani prae alio , eκ se ipso haberet , &donum Dei non ellit. Solum ergo indicare voluit prae satis verbis S. Doctor , quM cum gratia etsi essicacia sua faciat nos velle , facit tamen nos libere, & delectabiliter velle ; & sie quodammodo se attemperat nostrae indoli : agit enim in unoqu que secundum eius proprietatem , ut suo loco cum D. Thoma dicemus. Cς-R A terum
146쪽
132 Quas. VI. De Scient. futur. condis.
terum haec delectatio , qua lubenter vocantem audimus, donum Dei est, non solum, quia nos ponit in circumia
stantiis , in quibus positi delectamur
vocatione , sed quia facit, ut vocatione deleelemur. Ita sese explicat Sanct. Doctor circa snem prae laudatae quae stionis: Quis s inquit babet in potesate tali viso odtingi mentem fuam , quo ejus volantar moveatuν ad fidem y suis amem animo amplectitur aliquid , Mod eum non delectat aut quis habet in potestate, ut Pet Oeeurrat, quod eum delectare possit , vel delectet, cum oceuriarnit 3 Cum ergo notent Adversarii Inos est delectent, quibus proflamur ad Deum , tu piratur hoc, ω praebetur gratia Dei , non nulti nostra , inlustriἄ ,
aut operum meritis comparatur e quia
ut sit nutus voluntatis , ut sit industria sudii , ut sint opera earitate ferventia ,sIle tribuit , ille largitur . Hi ne illi sunt vocati, & electi , quos Deus vocando congruos vocationi facit : illi autem vocati, & non electi, quos vocat quidem , sed congruos vocationi non reddit et congruos vocationi secinset Tyrios , non secit Iudaeos . Sic
Deus , euiur vult miseretur , Ur quem vult indurat : Er nota volentis , neque currentis , sed miserentis est Dei. Rom.
XXXIII. Ad id , quod pro robore
adiiciunt ex lib. I a. de Ciυ. Dei eap. 6. Si bene advertant, contra ipsos quoue stare deprehendent . Si enim ex uobus aequali ter affectis, de aequaliten latione pulsatis , unus succumbit tentationi, quia vult, alter vero resistit , quia praecise non vult a castitate recedere. & hoc , spectatis puris viribus liberi arbitrii , iam ad vincendam gravem tentationem nulla requiritur gratia , neque externa . quod nec Pelagius sorth ausus elt dicere. Respondendum ergo est, S. Augustiis num eo in loco volo Ise considerare illos duos Iuvenes solum quo ad externas circumstantias, & si ena exteriora , quae reducuntur ad polle, seu ad auxilium sit uiciens, & in hoc aequaliter affecti erant, ideo unus succubuit quia voluit, alter stetit quia noluit; at non respexisse ad gratiam internam , & eLfieatem , quae illi, qui stetit, adsuit; ei vero , qui succubuit , defuit , &gratiam qua stetit ille , qui stetit, & sine qua non stetisset: unde in v. t 13. ei qui vincit : Manifessum es t inquit
quia non vicissa tu , sed vicit ille . quies in te . . . . Quιre vicit , nisi, ut te doceret eum diabolo dimieare y Et tamen
iam coctus , nisi in te sit ille, qui prior tibi vicit, vineὸris. Ne autem qui S putaret, liberum arbitrium nihil agere. Lib. de gratia , ω lib. arb. eap. 4. docet , quod continentia, & alia non praeipeis ν ntur , nisi homo haberet propriam dio Iuutatem , qua divinis praeeptis obedi rei r ω tamen donum Dei es, sine quo servari prazepta castitatis non possisnt .
XXXIV. Respondeo secundδ , S. Doctorem in illo loco unice esse intentum , ad ollendendum contra Manichaeos malam voluntatem, seu volitionem a nais tura bona , & pro ut a principio b no non esse , sed ex se ipsa , pro ut ex nihilo est, ac deficiens , dixisse, eam in tentationem labi , quia vult , non solicitum ibi statuere de altero , qui stat , an siet , quia ex puris arbitrii viribus vult. Sed hoc distulit ad c. . , ubi de Angelis, qui ceciderunt, & de iis , qui steterunt , ait: Sa utrique boni
aquatiter creati sunt, isis mala voluntate eadentibus , iII. amplitis adisti , ad eam beatitudinis plenitudinem , unde se nunquam easuros certissimi fier/m , pc
XXXV. Afferunt tertio alios D.
Aug. t tus. Primo lib. de Peades. SS. e.
Io. , ubi habet : PrAdesinatio sine ρος- fetentia non potes esse : potes autem esse sine pra destinatione praseientia , Ergo stat in Deo praescientia absque decreto . Seeund. in exposit. quatumdam
proposit. epist. ad Rom. proposit. II. Nouomues linquit qui vocati sunt , fecundam propositum vocati sunt : hoe enim propositum a s prVeientiam , cr pr defit narionem pertinet 2 nee prsdsεnavit aliquem , nisi quem preservit ereditiarum ,
147쪽
ω si euturum vaeationem suam , quas γeIὰctos dieit. Ecce aperth scientiam mediam . Tert id ex m. de Dono Perseu. r. s. eert δ inquit poterat illos Deus p*stiens esse tapsuror, antequam id fieret, auferre illos de bae vita . Respondetur ad primum, D. Augustinum ibi aperte loqui de praescientia
peccatorum e subdit enim . rigdestinatione quippὸ Deutea prmisit, qua D rat ipse facturus : unde dictum est et feeit , quς futura sunt: msserre autem potens es etiam , que ipse non feeit , icut sunt quaeumque peccata et haec enim prςdestinatione non praescit , quia ea non praeparat. Praescit tamen etiam peccata , praescientia supponente decretum permissivum , seu nolens illa impedire , vel absolutum , videlicet si peccata absolute sutura sint , vel eonditionatum obiectivE, si sutura fini Q-lum sub conditione. Ad secundum Augustinus ipse resipondet Io. r. retrassi cap. 13. , se haec
scripssse, cum adhuc Presbyter esset, nec plenό hanc materiam assecutus esset. Nondum i inquit J diligent in qua-sieram , nec adbuc inseneram , qualis sit electio gratia .... profecto non diceis
rem , si iam scirem , etiam ipsam Ddminter munera Dei reperiri , qua daιυν in eodem spiri M. inrumque ergo nostraianes, propter arbitrium voluutatis e uia
trumque tamen datum est per spiritum fidei, ω caritatis . Retractat ergo A u-gustinus , quod dixerat: Deum sic elegisse , ut quem sibi crediturum praseivit, ipsum elegerit, cui Spiritum Sanctum daret ; retractavit igitur scientiam mediam. Ad tertium. S. Doctor non loquitur de praescientia conditionatorum , quae a pud ipsum sutura potius non sunt e sed de praescientia peccatorum , quae reipsa erant sutura , quia iusto suo iudic o
decreverat non impedire , rapiendo scilicet hominem ita aetat iminatura, an tequam fierent.
DUBIUM UI. An D. Thomas Seientiam Mediam admiserit.
I. π N eκ ploranda mente Sancti Aut gustini diu non immerito deten
ii suimus nunc ad e us fidelem discipulum D. Thomam procedimus . Quamquam autem ex eo , qudd probatum sit, scientiam mediam ab Auis gustino reprobatam fuisse, legitime insertur , eam quoque a D. Thoma , qui
nec latum unguem a doctrina Augustini receisit unquam , reprobatam quo que fuisse . Attamen . quia Adversariorum aliqui oppositum contendunt, hoc etiam specialiter tractandum suit. II. Probatur prim b. Quia nedum unis
quam D. Tho. scientiς mediae meminit . sed passiin in Deo aliam scientiam non cognoscit, nisi scientiam visionis , de simplicis intelligentiae. Secund5 . Quia , ut supra ostensum est , quam docuit, res ided a Deo sciri , quaa suturae sunt , seu ideli futuras este , quia sciuntur 1 Deo. oa
art. . ad 3. IIIud inquit J quod nunes, ex.eo futurum fuit , antequam ese set, quia in causa sua erat , ut fieret.
de s lata eausa non esset futurum illud fisri. Sola autem eausa prima estaterna . Unde ex bor non sequitur , quod ea , qua sunt, semper fuerit verum , ea
esse futura, nisiquatenus in eausa feminpiterna fuit , ut essent futura et quς quiadem ea a DIur Deus est . Ergo sicut futura absoluta eκ eo sutura sunt, quia in causa sempiterna fuit, ut absolut Esorenr: ita conditionata ex eo sutur a essent, posita conditione, quia in causa sempiterna fuit , ut essent ea pO. ta conditione. Quibus tota scientia media evertitur.
148쪽
134 cura. VI. De Scient. sutur. eondit.
menta, quae moderni accumulant cir- nantis s quod ea eontra auctονDarein ea concordiam voluntatis divinae cum Scripιura , ct contra dicta Sanctorum humana i inrtate, nu quam ad ullam Patrum. de prster eeνtitudant m pra-
praescientiam creatae libertatis explo- scientia , ipse ordo tradesinationia ha-ratricem confugit ; sed Sanctum Augu- het infalIibilem certitudinem. Quod suo si inum Magistrum Ilium imita ius , re- loco cum eodem D. Thom. I. p. qu. 13. currit semper ad eificacissimam vim art. I. exponemus. divinae voluntatis , qu 1 non solum res fiant, sed fiant eo modo , ouo vult illa fieri, ut x. p. qu. I9. art. X., lib. I. Periermen. lerii. x ., & alibi . Quarto. Qu. 6. de verit. rri. 3. Clim
obiecisset , praedestinationem non habere certitudinem absolutam, sed conditionalem tantum , sicut non es eem tum , si Sol ea et fructum in planta , nisi ea m bae eonditione , si virtus generativa in planta fuerit bene dispositata.
Si igituν certitudo pradesinationis ι cum prasuppositione causa fecunda , non erit eertitudo absoluta , sed eonditionaIis tantum , sicut in me en certitudo ; quod Sortes movetur , si eurrit cre. Respondet ibi ad quartum, dicendum, quod causa secunda , quam oportet supponere ad indueendum praedesinationis effectum , etiam ordini praedestinationis subiaeet , non autem est it is in virtutibus inferioribus respectu superioris virtutis agentis. Et ideo ordo divinς pradeninationis , quamuli sit cum suppositione voluntatis
humana , nihilominus tamen absolutam habet renitudinem , etsi in exemplo ad ducto eontrarιtim appareat. In principiis autem scientiae mediae dispositio causae secundae , idest consensus voluntatis, non subiacet ordini praedestinationis , quia praevidetur laturus ii statu conditionato secundum omnes ,& in statu etiam absoluto secundum plui es, ante praedestinationem aelii existentem; quo fit, ut consensus non
subiaceat praedestinationi, sed pra destinatio consensui : Cuius oppositum
sentit D. ΤhOm. laudatus in cor p. per haec verba . Sie enim disendo non diaceretur pradesinatus disserre is non pra- desinato ex parte ordinis, sed tantum ex parte praescientia eventus ἱ Θμ prς- scientia esset ea a pradolinationis; nee
pridesinatio esses per electionem priaenis. II.
Solvuntur ea , qua ex D. Tbom. Ueruntur
It dis. 4. quas. 1. artis. A. inarga sed contra dicentem et Distina Sancti communiter Dion us , augustinur, Θ Anselmus , quod causa , quare iste non habet gratiam , est , quia se noluit acincipere , ω non quia Ddus noluit ei dare. Et incorp. art. Patet ergo inquit quod buitis defectus absoliate causa prima es ex parte hominis, qui gratia ς ret: sed re parte Dei non es ea a buisjus defectus scilicet carentiae gratiae ins ex funesstione illius , quod es eausa ex parte bominis s Sed negata scientia media potius homo non acciperet gratiam, quia noluit eam Deus dare, vel eum pisdefinire, ut acciperet eringo &c. IV. Respondeo pri md , retorquendo instantiam . D. Thomas dicit quidem , quod iste non habet gratiam ,
quia noluit accipere, & non quia Deus noluit ei dare et non dicit tamen,
qtiod iste habet gratiam , quia voluit accipere , & non quia Deus vo uit dare. Sed posita scientia media, ςque dicitur , quod iste non habuit gratiam sibi efficacem , quia noluit , ac dicitur, quod iste habet gratiam , quia
voluit eam reddere efficacem , non quia Deus voluit , eam enim Deus vult omnibus dare quantum in se est; ergo &c.
Respondeo ergo secundo, D. Thomam ibi , & Patres ab eo indicatos loqui de gratia sufficiente , quam Omnibus offert. Addit enim, quia lumen suum omnibus osserι , quod tamen ab
149쪽
mnibur non pere pitur , Rut nee tum- Suis a edico. Quod si velis, eum loqui et lain de gratia efficaci , dicito , eam non omnibus dari desectu se tenente ex parte hominis, qui lichi eam ad se advocare non possit, tamen sua
obeceatione bonum propositum non areipit , eam accipere post , de qua ut ait ibi ad quartum a Deo prae te se absentat , sicut i prasente lumine , qu/elaudit oeutis. Ideoque D. Tho. ibi ineorp. concludit, cautam primam desectus gratiar ex parte hominis esse, se Deo permittente , in pςnam : unde ait Ahi uitinus lib. r. confess. e. xx. Iulsisti
Domine , ω sie est, ut paena sua sibi sit
omnis inονἀinatus animur. Sed de hoe
inserius de voluntate Dei. v. Secundb objiciunt D. Thom. 3δ.
u. I. an. . ad 4. , ubi ait , quod , Prς-
sinatio supponit praseientiam futur rum . Ex quo concludit , quod praedesinavit etiam opus Inearnationir in remedium humani ieeeati s Sed humanum peccatum praevisum fuit suturum anie praedestinationem Incarnationis: ergo etiam merita praevisa suerunt ante praedest nationem ad gloriam .
Confirmatur ex eadem 3. p. qu. I. a . s. or s. ubi, ut reddat rationem , cur Incarnatio non debuit esse in mundi initio , nec ad finem eiusdem di Dserri , recurrit ad praescientiam eorum , que libere patraturi essent homines , qui e sent, si in aliquo ex dictis temporibus incarnatus fuimet ; sed talis prescientii non po uit haberi, nisi per
scientiam inediam antevertentem decretum Incimationis; ergo &c.
VI. Respondetur ad min. , qu Ad si praedestinatio futura supponit eo modo , quo Incarnalio supponit humanum peccatum , sit, ut scut Incarnatio supponit peccatum praevisum , ut absolute futurum, ita quoque praedestinatio supp at sutura in statu a soluto , Se non solum conditionato iaUnde nihil pro scientia media . At de quibus suturis praescientiam supponit praedestinatio 3 de meritis
nequaquam. Nam cum secundum do-
ctrinam S. Τh m. r. p. qu. 13. art. s.
merita sint effectus, & cadant sub oris dine praedes inarionis, non pollunt es se praevisa sutura ante illam . saltem adaequat E sum tam . Debet ergo explicari D. Τhomas, vel de praescienti suturorum pertinentia ad providentiam naturalem , puta homines conditos ;quos praedestinatio supponit ex vi proinvidentiae naturalis su 'uros, an esuam
praedestinet , ex vi decreti ordinis naturalis: Uel si loquatur de meritis , dicendum est , D. Thomam umere prς- destinationein inadequite, ut dicit prς- scientiam meritorum . quae Deus deincreto suo electivo elegit, & praeparavit , ut essent. Unde praescientia quo modocumque sumatur . supponit Dei propositum, sive absolutum , sive coninditionatum VII. Ad confirm. lateor , Deum,
praescivisse effectus liberos , qui essent, si Incarnatio . vel esset in mundi initio , vel ad finem mundi differretur .
Ceterum hos praescivit Deus , non ante omne suum decretum. ε per scientiam mediam, sed per scientiam liberam in suo decreto actu ab aeterno in Deo existente. & conditionato ex parte obiecti . Quare notanda est imia Adversariorum illatio , qui audientes in Deo praescientiam conditi Onatorum , statim inserunt scientiam inediam ἔcum deberent probare priux , talem
praescientiam antevertere omne decreia Ium et quod nos negamus, nec ex D. Thoma potiunt evinces e .
UIII. Tertio objiciunt. Eundem S.
D. qu. 6. de veritate art. 3. citato sic dicere e Liberiam arburium deficere potessa saluter tamen in eo , quem pradestianat, tot alia adminicula prvarat . quod vel nou ea dat, vel si eadat . ati Od reis fur τ at : sicut exhortariones, o suffragia Orationum , aeonum gratia . cr alia hu-i moli, q ι bus Deus adminiculatur ho-nmm ad falutem . Ereo necesse est, ut
Deus ner scientiam med iam praevideat, quaenam adminicula certo conducent prae deitinatum ad salutem , si in io . vel illis circumstantiis fuerint praeparata. IX
150쪽
idis Quaest. n. De Scient. futur. condit.
enim Deus praevidet, non in scien Mamedia , sed in suis decretis , vel positivis , vel permissi vis . Posset enim si vellet quaelibet adminicula reddere cemtissima , sed decrevit permittere , ut aliqua ex ipsis deficiant, etiam in prς- destinatis , ut appareat eorum liberum arbitrium , & humilientur videntes , qudd sine perpetuo ejus adjutorio nihil possunt. Decrevit autem , ut omnia simul adminicula respectu praedestinatorum deficere non possint, sed certissimE vi eius definitionis, & gratiae eos ad salutem perducant. Et hoc clarum fit exemplo , quo utitur ibi S. Thom. de perpetuitate speciei humanae, quam cum in quodlibet singulari, quia corruptibili , non obtineat, in tota tamen successione eam obtinet ,
diυina providentia taliter gubernante in , tit non omnia deficiant uno deficiente .
in is autem negabit, Deum , si voluisset, potuisse quodlibet individuum perpetuo conservare, & E contra , uno individuo pereunte , sinere , ut Omnia perirent. Sed quia ex una parte humana in speciem voluit perpetuo conservare . & ex alia individua illius corruptibilia secundum eorum naturam relinquere, decrevit ut per successionem eorum haberetur speciei perpetuitas , quae in singulis haberi non potest, quia noluit. At in positione scientiae mediae sic in singulis adminiculis non haberetur certitudo salutis absque praevisione , qudd voluntas creata ea esset eonsensu suo redditura infallibilia . ut Deus aliter , nec decernere sposseI, nec sacere, ut infra dicemus.
verit. ar. Io. in corpore distinguens ea,
quae fiunt a solo Deo, ab illis , quae
praeparantur , ut fiant per homines , dicit : Pradestinatio quasi quadam praepa
parat, quod facturus es ipse, non quod
alius . Ωusdam ver explemur operatione causarum altarum , e naturalium ,
sive Noluntariarum , 6' hae in quantiam per alias causas complentur , non sunt
praedestinata , funt tamen praseita. Uno de ibi d. ad quartum dicit, qudd ia, quod ex nostro arbitrio ea , pradesin ironi subesse dicitur per aceidens. Ergo quae per liberum arbitrium iacienda sunt non praedestinantur , idest praedefiniuntur, sed praesciuntur. ma autem sesentia, nisi media λ-
destinatione magis stricte sumta , conciseon seqv. minus stricte sumta , nego consequentiam. Pretdestinatis sumi potest dupliciter , ct propriE , seu striacie , & minus proprie, seu minus stricte.
Primo modo est ratio transinissionis creaturae rationalis ad vitam aeternam , in mente Dei existens , ut d et D.
sic nil aliud est, quam praescientia ν& praeparatio gratiae in praesenti , dc Floriae in suturo , quorum utrumque a Deo per se ipsum iaciendum est: juxta illud Ps. 83. v. ia. Gratiam , ct gloriam dabit Dominus , & in hoc sensu dicit S. Thomas ab arguente citatus ad quartum, quod meritum nostrum non
Lubjacet praedestinationi , nisi secundum quod est ex gratia , quae a solo Deo eit; unde id , quod ex nostro arbitrio est, praedestinationi subeo dicitur per accidens, id eli non per seis , quia subesse gratiae, & praedestinati O-ni non convenit ei per se, & ex natura sua, sed ex voluntate , & pisparatione Dei. Secundo modo dicit prς- destinatio ordinationem creaturae ad aliquem finem , & praeparationem quorumcumque mediorum , sive a Deo, sive a creatura ponendorum ; & hoc modo omnia, quaecumque sunt, sive a Deo solo , sue per creaturam , uipo te a Deo provisa , per se ordinata sunt , vel permisia . Ideo tamen dicuntur potius praescita, quam prςdestinata . Tum quia praedellinata ea sola sunt, quae a Deo solo per se ipsum facienda sunt. Tum quia quae a libero arbitrio fiunt , pro ut ab ipso sunt ,
possint esse etiam mala, & sic subsunt potius praescientiae , quae , ut docet S. . Thom. 1. a. quςst. I74. art. I. potes esse