장음표시 사용
61쪽
per redemptionem quae es in soJesu ,
dum peccatores se esse inultigentes a divinae justriae timore quo utiliter consentiuntur, ad rensideran Dei misericordiam, se convertendo inspem eriguntur, Menies
fore ς illumque tanquam omnis,sitiae fontem diligere imipiant, ac propterea mo-zentur adversus peccata per odium aliquod
detestationem , irae es per eam panιtcuriam quam ante Baptismum agi opo rtet, denique dum proponunt suscipere Baptismum , inchoare novam vitam , ο Iervare diuina mandata . Quibus verbis nihil et rius desiderari potest ..C A P U T XXII.
C Eremonia est actus externus religi nis qui fit ad cultum Dei α honorem vel promovendum vel augendum, ut flectere genua , cereos accendere , a
qua benedicta Fideles aspergere,. quales sunt etiam exorcismi, infunJationes &aliae id genus quae usurpari solent vel in. Ossieto ditino, vel in solemni Sacramentorum administratione α
Quaeritur autem utrum vitio verti merito possit Ministris Ecclesiae Catholicae,
quod ejusmodi caeremonias usurpent vel etiam novas frequenter instituant. Partem assirmantem tenent Calvinistae qui non modo caeremonias nostras. contemnunt & ridenti veluti mera superstutiosi cultus arsumenta, & totidem, ut aiunt, incantationes magicas, verum in hac caeremoniarum. disciplina, falso &malitiose multa nobis tribuunt , quae nec . tacemus, nec docere intendimuτ, qu
lia sunt ista, ut ipsisti extimini Bella minus , qui praesentem conimversiam sese discussit in suo tractatu de Sacramentis, ,
I. Nempe aiunt Romanae Eceles Catholicos praecipuum Dei cultum reponere in his caeremoniis, ita Calvinus lib. .
institia cap. Io. sed istud manifeste
sum est: profitentur enim omnes Cassi lici caeremonias Ecclesiae non esse praecipuum Dei cultum, nec illas habere virtutem justificandi, ut habent Sacramenta ma. Dicunt nos anteponere humanas caeremonias divinis praeceptis, ita ut putemus sine his ritibus humanis Sacrame ta ipsa nullam habere virtutem & emeaciam Sed istud mendacium est impudentissimum ; contendimus enim Deo s li cultum praecipuum irandi debere. a. Quod Concilium Tridentinuma pro vetit quoscunque ritus ab hominia. bus excogitatos licet absurdissimos , ita Keri initius in a. p. Examinis pag. III. quod etiam scribit Calvinus in antidoto. Sed aperte hoc falsum est , Concilium enim nusquam approbavit nisi ritus receptos in Ecclesia universali, quos similiter approbavit S. Augustinus, Ep. LI 8. dicens contra eos disputare esse insolentissimae insaniae . Alia similiter effutiunt adversus Catholicos ut in eos odium & invidiamico itent, puta quod aiseramus retinendos esse ritus qui cum Dei verbo pugnant . Quod dicamus peccatum ei lamortale vel minimum mutare in caerem iis-Quod Hirsmodi caeremonias diuinis praeceptis anteponamus .. Quod pro-fiteamur sine his. ritibus humanistacramenta a Christo instituta G1ullam his re vim & emaciam. Sed istac omnia itotidem sunt mendacia quae talis & c lumnio. Catholicis, tribuuntur , . ut ex . mox dicendis manifesse compertum erit . . Porro Calvinistis non consentiunt Lu- thermi & Protestantes Angliae, qui contra nostras sere omnes' caeremonias O,
Uitio non debet verti riclesiae Cath licae quod multas: usurpet eaeremonias tum in ossicio divino, tum in admini--
Probatur : Illud 'on' improba dum quod suit ab ovi aevo laudabit
62쪽
ter usurpatum in Ecclesiar sed tales simiceremoniae ecclesiasti ae . Ae quidem id ostenditur ex eo quod in antiquo Testamento innumerae apud populum Iudaicum erant ea remoniae quarum unaquaeque suam habebat sym licam significationem , Omnia in figuram gebant illis, inquit S. Paulus i. ad Cor. io. ejusmodi fuere sacrificia , quae Abraham & Iacob Deo obtulerunt ;item Cenes. cap. 23. Jacob erexit Iapi-M ' in titulum , f ens oleum desuper. e quidem olei emisio sacrum quid aedivinum signi Mabat, qua scilicet Sacerdotes consecrabantur , qua Reges inaugurabantur .
a. Id clarius exprimitur in nova lege , .ue suas semper habuit caeremonias praesertim in administratione Sacramentorum , sunt enim v. gr. in Baptismo exorcismi, insufflatio, unctio, tactus aurium , cereus accensus , & alia id genus. Suas etiam caeremonias, suos ritus
habent Eucharistia & Confirmatio , idque ab initio Ecclesiae . S. Paulus ait ,
I. ad Cor. cap. I r. se omnia dispositu-xum quae ad Eucharistiae sacramentum smctant , Caetera , inquit , cum venero
ais nam; quod intelligi non.potest nisi de quibusdam eaeremoniis. Probatur a. ex SS. Patribus & ex iis praesertim qui scripserunt quatuor primis clesiae saeculis, eum nondum , ut i quinitur Calvinime, in errorem incidis 1et Eallata, hu varios passim recensentritus qvi apud illos observabantur. Disertum est Tertulliani v. g. testim nium ex libro de Corona , cap. 3. ubi
res multas quae tunc observabantur in Ecclesia accurate commemorat rita a
Baptismate ingrediar , inquit , aquam adituri ibidem , sed o' aliquanto prius in Ecclesa sub antisitis mauu contestimur nos renuntiare diabeso , oe pom , angelis ejus. Dehinc ter mereitamur amplius aliquid re nudentes, quam Do minus in Daneeliis determinavit . Inde sis pii lactis est mel is concordiam ρων - , exque ea die lavacro quotio
diam per totam hebdomadam absinemus . Eticlini ae Sacramentum edi in tempore victus, omnibus mandarum a Domι-m , etiam antelucanis coelisus , nec de aliorum manu quam praefulantium fumimus. Oblationes pro Defunctis, pro natalitiis annua die facimus. Die dominico sejuniam nefas ducimus , vel de ν niculis adorare . Eadem immunitate et Die Paschae in Pentecosen usque gaudemus Calicis aut Panis etiam nostri aliquid decuti in terram anxie patimur . Ad omnem progressum atque promotum ad omnem aditum oe exitum , ad caruciatum, ad lavacra , ad mensas, ad lumina , ad cubilia, ad sedilia , quacu m-que nos conversatio exercet, frontem crucis signacula terimus . Hartim ali
rum eiusmodi disciplinarum , s legem
exposules Scripturarum, nullam invenies rtraditio tibi praetendetur aufrix, consuetudo confirmatrix fides observatrix. Huic testimonio quid respondere possent Calvinistae nemo vel oculatissimus cogitare rit est , quod enim Scriptura non praecepit, traditio docet, consuetudo confirmat , & multis quidem exemplis rerum ac rituum qui etiamnum hodie usu pantur in Ecclesia . infinitum esse me oporteat, si velim referre ritus ecclesiasticos de quibus t uuntur alii Patres, aquam vino misce
am in consectione Eucharistiae seribit S. Cyprianus, Epist. 63. varios ritus in Baptismo feri solitos commemorat S. Cyrillus in suis Catechesibus; S. Augustinus meminit in suis libris contra Pelagianos exorcismorum qui fieri soletant in Baptismi administratione , ex quibus existentiam peccati originalis advertus illos demonstrat. Quid utilitatis sit in Canticis & Hymnis ad fovendam pietatem mirum in modum deseribit lib. q. Consessionum cap. 6. δα. 7. Quantum flevi, inquit, Deum alloquens , in 'mni Canticis tuis
sua is Duantis Ecclesiae tuae vocibus comis motus acriter . Voces illae influebant auribus meis , eriguabatur veritas in
63쪽
Habemus etiam ex eodem S. Doctore genuflexiones aliosque orantium gestus , non parum prodesse ad orandum& humilius coram Deo gemendum, lib. scilicet de cura pro mortuis gerenda , c. . Nam, inquit, Orantes de membri, sui corporis faciunt quod supplicantilus congi uit, cum genua figunt , cum extendunt, vel etiam prosernuntur solo ,
Y si quid aliud visibiliter faciunt, q&amiis eorum invisibitis voluntas o cordis intentio Dei nota sit , nec ille indigeat his indiciis , Mi humanus ei pandatur animas. Sed hinc magis seipsum excitat homo ad orandum gemendumque s timilius atque ferventius . Quod manifeste
ostendit externam corpor ς consormati
nem non est e utilem in Christianae pietatis exercitiis. Cereorum usum in sacris ossiciis commemorant antiqui Patres , S. Gregorius Naeti anZenus orat. q. adversus Iulianum,
S. Gregorius Nyssenus de vita Macrini. Aiunt id moris suisse, ut Christiani cereos accendcrent in exequiis defunctorum . Praeclarum vero est quod scribit S. Hieronymus adversus Vigilantium , Cereos inquit, non clara luce accendimus fetit supra calumniaris .... quod si alia
quis per imperitiam o simplicitatem
cularium hominum , vel certe religiosarum foeminarum ... hoc pro honore Mar-υrum faciunt, quid inde perdis ρ Gusabantur quondam oe Apostoli , quod
periret unguentum , sed Domini incecorrepti sunt . Neque enim Chrisur indigebat unguento , nec Mar res lumine cereorum , Cr tamen illa mulier in honore Christi hoc fecit, devotisque mentis ejus recipitur .... nam o absque Marorum reliquiis per tatas Orientis Des tas , quando legendum est Evangelium, acee duntur luminaria, non titique ad fugandas tenebras, sed ad signum laetitiae δε-
De usu thuris nemini dubium subortiari potest , qn in scilicet ad Dei eultum
suo modo reseratur , vel ex ipsus Dei praecepto & institutione , ut patet ex cap. 3o. Exodi, ubi sic habetur, Talem compositionem non facietis in usus veis fros, quia sanitium est Domino. Unde S. Thomas I. p. q. 83. art. 3. ad a. sic t qui tur , Thurificatione non utimur quasicam emoniali praecepto legis, sed sicut G. clesiae statuto ... primo quidem ad reverentiam hujus Sacramenti, ut scilicet per bonum odorem depellatur, si quid α raliter praes odoris in loco fuerit , quod posset prolocare horrorem , secundo ad representanuum essestum gratiae. Id rursus colligitur ex variis caerem ni is quae semper usurpatae sunt erga peccatores poenitentiae publicae addictos , tum vero ex iis quae praedicari solent designo crueis quod in usu suit primis Ecclesiae sarculis. uapropter hac merito statuit Concilium Trident. sess. 7. can. I 3. Si quis dixerit receptos approbatos Ecclesiae
Catholitae ritus , in solemni Sacrament .rtim admini iratione adhiberi consuetos , aut contemni, aut me peccato a Miniafris pro libito omitti, aut in notos alios murari possct , anathema D. Objicies cum Calvino: Deus hoc posuit discrimen Iudaeos inter & Christianos , quod illos ut pueros docuerit per signa sensibilia , nos vero simplicius ut viros sne talibus fgnis, ut collisitur ex cap. q. Joannis, ubi Dominus ait : V nit hora qua veri adoratores , in spirituo veritate adorabunt Patrem : igitur externae illae caeremoniae non sunt necessariae ad cultum Dei promovendum, sed satis est Deum adorare in spiritu. Respondeo , hoc argumentum nimis probare , inde enim colligeretur nulla admitti debere Sacramenta in nova lege pro Christianis , non Baptismum , neque
Eucharistiam , quod certe non contendunt ipsi Caluin istae , qui duo illa Sacramenta non reiiciunt . . propter huius
loci sensus est, quod cultus Iudaicus sere
totus erat corporalis & externus, cultus vero
64쪽
vero Chrimanorum est principaliter internus & spiritalis; ita ut tamen exhiberi possit per quasdam signa sensibilia , quod utique sem- approbavit Ecclesia . Objic. illud Deuteronomii, Quod praeeipis tibi illud osservabis , ut facias, non
addes quidquam Nec detrahes ς & Provella 3 o. Non audas ad verbum Dom ni, neqae
minuas ex eo , ne te forte arguat, inveniarisque mendax s igitur Christus non praecepit , imo prohibuit hanc caeremo- citarum multitudinem , quae hodie usu pantur in Ecclesia.
Respondeo , Deum in his locis non prohibere quamlibet additionem , unde quoad hanc materiam spectat , . Iudaei pollinuteronomium scriptum novas initit runt caeremonias pro novis festis occurrentibus , ut colligitur ex cap. 9. Esther,& i. Machab. 4. , ita prohi ut Dominus
additionem corrumpentem, ut respondet
Pellarminus, & idem est nem addas, nec minuas, ac si diceret, integre & perfecte observa quod . tibi praecipio. Id patet ex
ratione quae redditur Proverb. 3o. Ne forte arguat re , o inveniaris mendax . Non enim potest dici mendax & falsarius , quii stituit novam caeremoniam modo illa
nihil ossiciat caeremoniis Dei, sed ille dicitia mendax & salsarius, qui corrumpit Dei verba aut praecepta . Quaeres quem in finem institutae fuerint caeremonia quae in usu sunt in Ecclesia. Respondeo, id melius innotescere non possie quam ex ipso Concilio Tridentino in. 22. cap. 3. mentem Ecclesiae se declarat et Ctim natura hominum ea sit, titnon facile queat sine admini lis exteri ribus ad rerum Atianarum medita: ovem sustolli , propterea pia matre Ecclesia ri-rus quosdram , ut scilicet quaedam summissa voce , alia vero clariore , in Missa pro--ntiaremur , injtituit. Caeremonias ιtem
adhibtiis , ut rusticas benedictiones , tamina , tbmiamata, vestes, aliaque id genus multa , ex Apostolica disciplina traditione , quo majestas tantι Sacrifieii commendaretur, o mentes fidelium per
Me lisibilia religisuu pietatis sua
ad rerum altissimarum , quae m lo Sacrificio latent , contemplationem excita
Quaeres , utrum Ecclesia possit prudenter novas identidem instituere caeremo
Respondeo amrmative ; primo , quia laneatur in his S. Pauli verbis I. ad Cor.
cap. II. Caetera cum venero disponam .
Quibus nonnullas promittit observantias& additiones, ad Eucharissiae ad minuitationem pertinentes ; secundo , quia hoc iure novas instituendi caeremonias semper usa est Ecclesia in variis temporibus, ut ostendimus supra ; tertio, quia in eo nihil mali est, quod cum minima veri specie redarguere possint Calvinistae. Quapropter Concilium Trident. declarat , sessa l. cap. a. hanc potesatem perpetuo in Ecclesia fui sse , tit in Geramentorum dispensatione saris illarum subsantia , ea latueret , vel mutaret , quae suscipientium,
utilitati seu ipsorum Sacramentorum venerationι , pro rerum , temporum oe locorum varietate , magis expedire Iudicaret. quaeres utrum caeremoniae producant
gratiam & quomodo ZRespondeo eas non producere gratiam ex opere operato , quia id competit si lis novae legis Sacramentis quae ad hunc finem suerunt a Christo instituta ; sed negari non potest nonnullas ex illis producere gratiam ex opere operantis , cum& antiqui etiam Patres signo crucis , exorcismis &c. vim tribuanti peccata remittendi , daemones abigendi & ali rum eiusmodi effectuum priaucendorum
65쪽
De nomine θ definitione Baptismi.
Nomin Baptismi in genere significat Ablutionem, seu Lotionem aut sacram aut prophanam b
pii fari , idem est ae lavari , apud S.
Marcum cap. 7. legitur , Pharisaei oe omnes Iudaei , nis erebro lavarint manust eo' a foro nis baptisentur , non comedunt. Hic vero sumitur pro ea Ablutione ,
quae fit ex aqua , invocando sanctissimam Trinitatem , & apis Christianos Sacramentum est a Christo institutum. a. In sensu quodam figurato , Baptismus significat dolorem & amictionem , quo sensu Christus Dominus de sua Passesione imminente loquens dicebat, B petismo habeo bapti quo--b eo Hor usque dum perficiatur' Baptismus sumitur pro poenitentia quae apud M. patres frequentissime dieitur laboriosus Baptismus.
Hoc Sacramentum multas habet in Scripturis appellationes . Dicitur enim lavacrum regenerationis o renovationis, ad Tit. cap. 3. SH-s nos fecit per i vacrum regenerationis oe renmationis Diaritus Sanui. Dicitur etiam illuminatis,
ad Haeb. 6. Impossibile est eos qui semes illuminati sunt , id est bapti sati. Dicitur etiam a Patribus fidei sacramentum , quia signum est sensibile quo fideles ab
infidelibus secernuntur . Dicitur demum ianua Sacramentorum , quia ius tri it ad alia recipienda Sacramenta, seu quia primum est sacramentum quod Christiani recipiunt , cum initiantur & sunt Christiani .
infinitur accurate , Sacramentum a Chrso insitarum ad regenerationem hominum quae fit per atitationem ex aqua cum evrusa invocatione sanctissmi Trinitatis. Ex quibus verbis , constat Baptismum non in aqua ipsa positum ; non est enim aliquid permanens , sola Euch ristia ex Sacramentis nostris consistit in re permanenti; seu in ipsius aquae abi tione , quae tenet locum materiae . Additur cum invocatione SS. Trinitatis , in qua invocatione consistit hujus Sacramenti forma , ut mox dicturi sumus . Ae demum dicitur ad regenerationem , qui praecipuus est Baptismi erictus. Atque adeo nemo dubitare potest , quin Baptismus sit Sacramentum novae legis
proprie dictum, est enim signum sensibile gratiae sanctificantis a Christo institutum , fgnum quidem sensibile, consistit enim in exteriori ablutione , gratiae sanctificantis , siquidem proflucit in baptisato gratiam regenerationis, & institutum ac praeceptum a Christo qui dixit, Joan. 3. Nis quis renatus fuerit ex aqua: Spiritu sancto, non potes introire in regnum Dei . Unde apparet Novatores nonnisi imperfecte, ne d icam fraudulenter definire Sacramentum Baptismi, Symbolum Christianae professionis is cooptationis baptisati cimi societate lium ,& eiusdem eum infidelisi is distinctionis. Sic enim se primunt quod praecipuum est in raptismo, nempe quod si a Chriasso Laomino institutum & gratiae sanctificantis productivum. Hare porro examinanda nobis incumbunt in hocce Tracta I. de materia
66쪽
nistro , 4. de eius institutione , s. de necessitate eiusdem Sacramenti , 6. de effectibus , 7. de ejus subjecto ; quibus anninemus brevem quaestionem de Baptismo S. Ioannis Baptistae. CAPUT II. De materia Baptismi. MAteria cuiuspiam Sacramenti d
Nex, remota proxima . Remota, est res ipsa quae assumitur in administratione Saeranienti I nimirum ut aqua in hoc Baptismi Sacramento, panis& vinum in consereone Euchariltiae .
Proxima, est applicatio & usus ter quae
assumitur. Circa materiam remotam ha inrismi dubitatur , num sola aqua natura lis si eius materia remota . Circa ma teriam proximam quaeritur an immersio
una 'el multiplex sit de necessitate Sacr minii , quae quidem duo expendenda sunt. CAp UT III. An fola vis fit inat.ria Baptismi.
ERrarunt hae in re plurimi Haeretici, Gnostici, qui cum aliqua lolei & aquae mixtione baptisabant , teste S. Irenaeo lib. I. cap. i8. Manichaei, qui Ba tismum aquae rejiciebant , ut refert S. Augullinus h b. de haeresibus , haeresi 46. Item Flagellantes , Baptismum confici tant ex proprio sanguine flagellis exeuuso ex suo corpore, ut referunt Castro&Prateolus . Quin & novissimis temporibus Theodorus Pera docuit quemlibet liquorem desectu aquae & urgente ne L
state adhiberi posse in materiam Paptismi , teste Palavicino , lib. 9. Historiae Concilii Trid. c. 7. 'Lutherani & Calvura istae non dubitarunt haee verba Christi Domini : Nis quis renattis fuerit ex squao θιritu sancti, ad puram metaphoram detoriuere, quod in re tam clara & evidenti plane stolidum , est , quapropter
damnati fuerunt a Patribra Tridentinis, T I S M' O .sess. 7. can. a. ut mox dicturi sumus , contra quos omnes sit CONCLUSIO. Sola aqua naturalis est materia remota
Probatur, quia hanc esse Baptismi materiam Christus expresse docuit his verbis apud Joan. cap. 3. Nisi quis rena tis fuerit ex aqu.r o Spiritu . sancto , non mus 'introire in regnum Dei s quod non potest intelligi de aqua & lotione metaphorica ; tum quia secundum regulam generalem , verba Scripturae , quantum fieri potest, sumi debent proprie & litteraliter; tum quia hic sensus confirma. tur aliis Seripturae locis, Ephes.
dans eam lavacro aquae in verbo vitae o
Act. cap. 3. Eunuchus dicit Philis : Ecce aqua, quid prohibet me baptiori 'Matth. 28. suis Apostolis praeceperat Christus, ut omnes gentes baptisarent, Euntes ergo docete omnes gentes, baptisiantes
eos in nomine Patris, o Filii, oe Spiritus sancti. Deinde ipse etiam baptisauit , ut habetur Ioan. v. 21. Pul his venit Jesuso' discipuli ejus tu terram Iudaeam, σillis demo rabattir cum eis, o baptisabat. Erat autem σJoannes baptisans in non iuxta Salim , qaia aqua multae erant
illis , oeniebant oe baptisabantur . Quod utique probat Christum baptivisse cum aqua , baptismo aquae, sicut & ipse Ioannes Baptista. Quin & in a3ua etiam baptietatus est ipse ciristus, legitur enim Matth. 3. Baptisatus autem Iesus , comfestim asceniut de aqua. Quae quidem loca
certissime designant in vera aqua natu
rati confici Christi Baptismum. Unde Concilium Tridenti sess. .can. a. de Baptismo , sic loquitur adversus Cales num qui hunc loeum Joannis: Nisqui renatus, metaphorice interpretabatur : Si quis dixeris aquam veramo naturalem non esse de necessitatem.
ptimi , atque adeo verba lina Gmim mini JUM. Christi, Nis quis renatus su H a rat
67쪽
V ex quo di Spiritu fansis , ad me- ωphoram aliquam detorseris ἰ anathema Ili . ' . Nihil autem Meeta est, ut istam da, ctrinam traditione urobemus, singula SS. Patrum lora uestrinendo ; constat enim perpetuam fuisse omnium Ecclesiarum consuetudinem ab Apostolis ad nos ubque, ut in administratione Baptismi alia
materia non usurparetur quam aqua Ira
turalis. Tertullianus, v. g. lib. de Bapti iamo scribit omnem avam naturalem eL
se materiam Baptismi r Nulla disinctio est, inquit , mari quis an sagno , flumine an fonte , laeu an alveo diluatur . Paulo antea dixerat: Felix Saeramentum
σνα nostrae, qua abluti delictis pricti
caecitatis in vitam aeternam Iiberamur .
Ita caeteri Patres & Graeci & Latini. Objicies. Si quis extaret Scripturae lo cus quo probaretur aquam esse materiam Baptismi, maxime locus supra laudatus, Ioan. 3. Nis quis renatus fuerit ex aqua edi Spiritu , o e. Sed iste locus nihil probat, quia intelligi non poteth de vera qua, sed in sensu figurato propter verba laquentia , oe Spiritu sancto , quae verba explicari tantum possunt de Spiritu sancto qui conserens gratiam censetur mun dare instar aquae: ergo.
Nego min. sensus enim huius loci est, quod detur Baptismus in aqua tanquam materia huius Sacramenti, & in Spiritu
iancto tanquam autore gratiae, perquam nascuntur quicunque baptisantur in aqua , nemo enim unquam somniavit Spiritum sanctum esse materiam Baptismi , quod quidem concipitur iacile aquae compete, ut abunde probat perpetua & constans Ecclesiae traditio. Mirum autem videri debet quod horum Christi verborum, Nisi quis renarus fuerit , m. sensum iacile non intellexerit Nicodemus legis doctor, qui respondet: Quomodo potest homo nasci, cum sit. senex, nunquid potes in ventrem ma Wis suae iterato miroire renasci nosse enim debuit quod scriptum est EZ ethielem , cap. 36. Mundam super v F
quam mandam oe mundabimini λο--mbus inquinamentis is,iris, o dabo v
Obiicies: Ioannes Baptista loquetis de Christo , Matth. 3. Ipse .s , inquit , baptisabit in Spiritu sanesto igne , quod non nisi metaphorice intelligi potest ,
vere enim baptisare non poterat Christus in igne: ergo a pari haec verba Ioan. 3. Nis quis renatus fuerit ex aqua, et .sumi tantum possunt metaphorice . .
Respoti eo Ioannem Baptistam eo laetnon loqui de materia nee de Arma Baptismi quo suos abluere debebat Chri-lius, sed de ejus emcacia quam volebat commeri are, in eo videlicet quod Chri- iii Baptismus daturus erat propria vi 3e ex Opere operato gratiam & Spiritum sanctum ; quod.non competebat ipsius Ioannis Baptismo , ut postea ostende
Objiei es t Author prati spiritualis qui
uixit septimo saeculo reseri cap. I76. quemdam Hebraeum Agrotantem in are
na baptisatum suilla aqua deficiente , &statim sanitati restitutum et idem refert Nicephorus , lib. 3. hiil. cap. 37. igitur non sola aequa ς ferri potest Baptis us. Respondeo nihil colligi posse ex illo facto , quia non constat hunc iuvenem propter talem Baptismum suam recuperasse sanitatem quae Arsan melius tribui - . tur ejus fidei. a. Ibidem dicitur Judaeum illum fuisse postea baptisatum. 3. Facile crediderim hanc, historiam mere sabulosam esse.
Objicies: Stephanus II. eum in Galliis versaretur anno 7 4. interrogatus super quemdam Baptismum in vino collatum sile respondit: Si in vino quis prost'
terea quod aquam non inteniebat omnino
periclitantem infamem bapt-υit , nulla ei exinde adscribitur culpa, infantes se permaneant in ilio Baptismo . Nam si aqua adfuit praesens , ille Pres ter ex commulcetur , o paenitentiae submittatur, quia Gntra Canontim sententiam agere ρη sumpsu , ergo ualet Baptismus in vino datus, Lltem si a poneretur aquam de
68쪽
ficere iudicio Stephani II. summi Pontifi-ficis, adeoque aqua non est materia necessaria Paptismi. Respondent multi valde dubium esse,
num istam responsonem dederit summus Pontifex, duae nimirum tam manifeste aduo latur α Scripturis sacris, perpetuae traditioni, prArtim cum idem C non in quibutiam codicibus antiquis tribuatur Stephano II. in aliis autem Siricio, in aliis Stephano Tornacensi, quod
manifestum est falsitatis & suppositionis
indicium . Quis enim crediderit hunc summum Pontificem, vel ignorasse quaenam esset circa materiam Baptismi Eeclesiae doctrina, vel ausum suisse talem
emittere responsionem adversus perpetuam & constantem universae Ecclesiae traditionem. Quod si res ita esset, nec dubitari posset datam suisse hanc responsionem a summo Pontifice, diceremus illum hae in parie fuisse deceptum. Respondent alii, posito quod revera summus pontifex hanc responsionem emiserit, ex ea colligi non posse Stephanum approbasse Baptismum in vino eollatum, quia cuivis legenti hunc textum
nisesse patet, haec vertia, infantes ,
permaneant in ipse Baptismo, in textum irrepsisse vel malitiose addita; neque nim cum reliquo sermone cqniunm ullum habent sonsem. Scilicet hoe unum statuere voltat Stephanus Presbyterum non esse excommunicandum, qui in casu necelsitatis baptisavit in vino, sed i lem Baptismum non approbavit.
Quanaes utrum aqua pura ita sit materia necessar a Baptismi, ut s supponatur alio liquore permixta iam non sit ad baptirandum idonea. Respondeo hane tenendam esse firmiter regulam in praxi , ut sesa aqua elementaris quae si vera substantialiter aqua, reputetur legitimas is mi materia,
adeo ut, si aqua mutationem tantum a
culantalem i a st, nil intersit ad validitatem Paptismi; sit v. g. ealida vel
frigida, si uisa Amarina, necne, nihil
refert, quia naturam aquae sea r re
tinet. Sed si supponatur liquar aquae tam tum apparentiam habens, ut ea quae ex
floribus, herbis de vite distillatur, cum
non sit vera aqua elementaris, idcirco legitima non est materia Baptismi. Hoeunum dumtaxat hic observabimus , Ministros huius Sacramenti teneri, quantum
fieri potest, uti aqua benedicta, quia id
praescribunt Libri rituales. CAPUT IU. De Materia proxima Baptismι.DIximus supra materiam remotam
Baptismi esse aquam, materiam autem proxinum else lauius aquae usum seu applicationem; tribus autem modis
intelligitur fieri posse hane applicationem , scilicet per immersonem, per aspersionem , & perinfusionem . Immelso fit cum corpus mergitur in aqua, velut in balneo, quomodo baptisatum est, ut plurimum in Ecclesia undecim prioribus saeculis. Aspersio fit quomodo nunc aqua henedicta alpergi solent Fideles. Insurisio, melius diceretur etfusio, in ea blutio , qua nunc & a duodecimo saxulo baptisatur in Ecclesia Latina aquam es- fundendo super caput Insantis. Difficultas est, utrum Ecclesia ritum suum, quo solebat per imniersionem baptisare, mutare potuerit usurpando infusonem, quae nunc in riclesia obtinet; adeo ut colligatur trinam immersionem non esse necessarium baptisandi modum , neque necessitate medii, neque necessitate praxepti divini. Certum est , per immersionem uel amam, vel trinam datum suisse olim L ptisma . Sex quidem prioribus saeculis per trinam immersionem, ut colligitur ex te llimoniis Veterum mox adducendis ; peruriam vero in quibusdam locis, ex quo S.
Epii pum monuit Epist. 4 i. ut unica deinceps uteretur immersone inter baptisandum , pro ter Arianos qui tunc temporis in His la trinam mersionem eo fine
69쪽
fine adhibebant, ut divinitatem divid rent, & ex ea fide quod non esset baptisandum in nomine Patris & Filii, qui
eamdem autoritatem habere crederentur , ouod & paulo post sancivit Conlium Todetanum IV. Quaestio est , utrum ejusmodi immersost essentialis Baptismo, aut indifferens
sit ad valitatem Sacramenti, quod conferatur vel per immersionem , vel per ac persionem , vel per infusionem . CONCLUSIO. Immersio una vel trina non est essentialis Baptismo, sed validus est Bapti Lmus vel per in susionem, Vel per aspersonem collatus.
i. Quia immersonis nullum est prae ceptum in Scripturis , nulla lex ; iussit tam tum Christus baptisandum esse, modum
vero non praescripsit determinando an fieri dctaret uno potius quam alio m do, quod ita senili se videtur S. Augustianus , qui, trach. Oct. in Joan. ait, Hoc verbum sei , loquens de invocatione Saniactissimae Trinitatis, tantum valit in E elesia Dei, ut per ipsum credentem, teren . rem , benedicentem, tingentem etiam tantillum mundet infantem , quod probat sussicere ablutionem.
a. Quia alio & alio modo promiscue, prout serebat occasio aut necessitas, baptisabant ipsi Discipuli, nam per immersionem philippus Diaconus baptisasse videtur Eunuchum Candacis Reginae , ut patet ex his Actorum 8. verbis, Et descenderunt uterque in aquam Philippus Eunuchus ; & postea , Cum autem ascendissent de aqua . Quin & ipse Christia
non aliter baptisatus est a S. Ioanne , quam per immersionem , nam apud S. . Matth. cap. dicitur ascendisse de aqua γuuod manifeste indicat Baptismum tunc ruisse datum her immersionem. At vero effusionem.vel aspersonem adhibuisse S. Petrum colligitur ex iisdem Actis , ubi dicitur eum tria hominum millia tapti-
in entem die , quod quidem per
immersionem fuisse factum vix intestis
Baptismum alio modo collatum , quam per immersionem , nimirum si daretur per infusionem , quomodo baptis abantur aegrotantes m lecto suo , ut patet ex S.Cypriano qui Ep. 76. raptismum appro bavit datum in ledio propter infirmitatem decumbentibus , & proinde aliter quam per trinam immersonem. Sic lo
quitur S. Cyprianus, Paemi quid mihi
de illis videatur , in infi, mitate ροlanguore gratiam Dei conseq untur , an
habendi snt legitimi Chriwani, eo quod aqua falutari non isti snt, fled perfus . Loquitur ibi de Clinicis in lecto suo baptitatis, di respondet, Nos quantum comeipit mediocritas nosca , Uimamus mutilio mutuari o debilitarἱ posse beneficia divina nec quequam movere δε-
her , quia aspergi vel perfundi videntuν
aegri, cum gratiam dominicam consequuntur, quando Scripttira Sanctu per Et chielem Prophetam loquatur odicat: Da pergam luper vos aquam mundam , deasduelis quibusdam Scripturae locis , in quibus fit mentio aspersionis , Unde apparet , inquit , aspersonem aquae in io Iuraris lavacrι obtinere, o quando hom Ecclesia funt, tibi sito dantis a ripientis files imina flare omnia oeconsummari, σc perfici misse majesate Domi-m o Dei veritate. o testimonio nihil clarius esse potest. Idem constat ex Euseb. lib. 6. hist. c. 43. ex Com. Neo caesar. Can. I 2. & Laodiceno Con. 67. Item S. Gregorius M. Baptismum a qui busdam collatum sub una tantum immer sione, ut ratum & validum habuit Epist. ad Leandrum 68. insigne est ea in re hoc testimonium , quod proinde integrum exscribemus. Quidam Ariani trinam i inmersonem inteWbaptisandum adhibebant, ut indicarenti tres es e distinct as Naturasi ibus Personis Trinitatis, contra Vero quidam in Hispania Episcopi decreverunt unicam duntaxat usurpandam esse immemsonem ; unde suborta est inter eos con
70쪽
tentio , de qua S. Gregorium M. eonsuluit Leander Episcopus Hispanus , cui se respondit summus Pontifex Epist. 43.
lib. I. trina mersione Baptismatis nihil responderi melius potes , quam ipsi sensi is , quia in una fide nihil inest faustae Ecclesiae consuetudo diversa . Nos
autem quod tertio mergimus triduanae sepulturae Sacramenta mnamus , ut dum tertio Infans ab aquis educitur , resurre- sis tridimni temporis exprimatur. Quod
si quis sorte etiam pro Summae Trinitatis Deneratione olimet fieri , neque aliquid aulae ob sit, baptisandum semel in aquis mergere , quia dum in tribus Subri ieutiis, una Substantia es , reprehensebile esse nullatenus post, Infantem in Baptismate, vel ter vel semel mergere, quam do in tribus mersionibus Personarum
Trinitas in una potest divinitatissu-tularitas desurari . Sed quia ntine hue usque ab Haereticis Infans in Baptismatescuis mergebatur, flendum apud vos esse risu eenseo . Ubi declarat S. Gregorius Irinam mersionem non esse de eis elitia Baptismi, quod quidem approbavit Con- civium Tesetanum IV. an 633. &wormatiense, an. 868. Idem conliat ex E seb. lib. 6. Hil. eap. 43. ex Conc. Ne caesar. Canon. Ia. &.Laodiceno C
ia eum mutatio facta est in E elesia eirca modum baptisandi , & loco
mersimis introducta est infuso circa duodecimum saeculum , nemo reclama vit ἔ adeo persuasum erat fidelibus talem mutationem non fieri in aliquo dogmate , sed in re quae ad meram disciplinam pertinet. Objicies t Constat ex multis veterum testimoniis trinam immersionem esse ne cessariam, a Christo praeceptam , & inter traditiones non scriptas collocandam .
Can. o. Apostolorum se habetur et Si is Discopus aut Presffer non trinam mersionem unius Oserii celebret , sed semel mergat in baptismate quia Li ixidetur in Domini mine , deponatur. Tertullianus in Praxeam , c. 26. M
vissime mandans Christus ut tingerent in Patrem , Filium ρο Spiritum fanctum. Nam nee semel , sed ter ad singula nomina in personas singulas tingimur. S. Basilius lib. de Spiritu sancto cap.
29. Iam ter mergi hominem unde nobis, nonne ex minime pulticata oe arcana traditisne pS. Hieronymus Dialogo adversus Luciferi. Multa, inquit, quae per traditiο-nem in Ecclesia obserυantur autoritatem ibi scriptae legis usurpaverunt, vetat in la
S. Chrisostomus Homil. de Fide : Omnibus mysterii velut fgnum imponens D
minus in tribus mersonitus aius , unum
Baptisma Discipulis suis tradidit, dicens ,
Euntes, o c. Thelaoretus lib. 4. haereticarum fabularum c. 3. sic imuitur de Eunomior
Ipse quoque subvertit sancti Baptismi r eum a Chriso σ Apostolis traditum, o
contrariam legem aperte tulit , dicens noctopoirere ter mergere eum qui baptifatur ,
nec Trinitatem invocare, sed semel baptia fare in mortem Chrisi, cui consentit Co
ei lium Constant. I. Can. 7. auod Eun mianos propterea rebaptisandos decemnit : Eunomianos qui in unam demersionem baptisantur .... bapti amus .
Denique Pelagiuq Papa apud Gratianum de Consecratione distinct. q. c. 82. Multi sunt, inquit, qui in Nomine solum Chrisi una etiam mersone se asserunt baptiores , Evangelicum vero Praeceptum ipso
Deo: Domino Salvatore nostra L C. tradente nos admonet, in Nomine Trinitatis, trina etiam mersone fansium Baptisma unicuique tribuere. igitur trina immersio est
essentialis Baptismo, quod fluit tum ab ipsius Christi Praecepto, tum ab antiqua& imrpetua traditione. Res p. In illis omnibus testimoniis tri nam immersionem dici a Christo praecuplam & denumero traditionum Apostolia
carum , non ratione sui, sed ratione invocationis trium Ss. Trinitatis Person rum ; licet enim Autores citati videantve ex aequo asserere trinam mersionem effeneces-