장음표시 사용
51쪽
Patrem GT Filium, στ mutanum Pra- filiamυe hapteri ut &. in Can. 47. alterius Epistolae ad eumdem , Encialitam Sareophora Amtotae subjiciantur eidem rationi , cui Mistiani, quia de illis editus es Canon, etsi diversus,
quae autem ad eos pertinent, silentio prae Oermιδ ut ἰ nos autem una eademque
Uerum sub finem quarti saeculi nulla sitit amplius inter Cainolidos dubitatio, quin approbandum esset Baptisma coli
tum ab Haereticis , ex quo tempore nimirum qumtionem susius ac diligentius discussit S. Augustinus in lil ris quos scripsit adversus Donat illas, praesertim cum ostendisset eausam sinite eliquatam & ter. minatam in aliqua Concilio plenario. Quodnam sit illud Concilium plenarium in mente S. Doctoris , an Arelatense , vel Nicenum primum, generale disputatur inter Theologos, sed nec istam quaeitionem , quae magni non eit ma menti , curiolius indagare non mitulat praesens institutum ; latis sit nunc Ecclesiae Dogma super hoc negotio vitruere.
Ualidum est Baptismus ab Haereticis collatus , modo aliunde ritum a Christo praescriptum adhibuerint ; & ita fides non requiritur in Ministro Sacrament
Probatur i. ex Scripturis quae docent ex una parte homines qui conserunt Sacramenta vel ea conficiunt , esse Ministros Dei, ut ait S. Paulus I. Corinthain. his verbis, Sic nos existimet homo ut
rismum Dei . Ex altera vero, Christum
esse qui baptietat, i eum esse qui tuiti ficat , I. Cor. 3. Neque qui isantat essaliquid , neque qui rigat, sed qui incrementum dat Deus p sed ex eo manifeste colligitur fidem non requiri iri. Ministro ad validitatem Sacramenti. Quia Mner ratim loquendo qui personam gerit Mi-
toris , validum semper conficit a sum quando nihil omittit, & in Sacramentis
quando totum serio exhibet ritum , ta-inetsi bene vel male sit assidius , vera Uel falsa fide imbutus, & ut superius disdium est, interiuς velit vel nolit, suamque etiam retineat intentionem , quia in eiusmodi actibus opera ur non propria. sed divina autoritate: ac proinde ad validitatem Sacramenti non requiritur fides. Probatur a. ex perpetua Ecclesiae consuetudine qua constat Baptismum ab Haereticis collatum sere semper suisse a probatum . Id aperte tellatur Stephani ritum. i us Pontifex in Decreto quod emisit scribens M. ersus novitatem quam ii troducebant M. Cyprianus & Eirmili ntis : Si quis a quacunque hamesi veneritia nos, nihil innovetur nisi quia tradiatum est,. ut manus illi imponattir in Pa nitentiam . Perpetitam hanc Traditionem Ecclesiae colligimus etiam ex ipso S. Cypriano , qui cum opinionem tuam disendit ,' probationem altius non repetit quam ex Agrippino deces ,re suo, &qui insuper non Traditione, sed ratione certandum putat , salsus tacite ubi adversari antiquam Ecclesiae Occidentalis consue- uidinem & praxim .
. Testes praeterea sunt eiusdem Traditi nis multi e SS. Patribus & summis Pom
S. Chrysost. Homil. UIlI. in Ep. I. ad Cor. S. Ambros. lib. de his qui mysteriis
initiantur cap. 3. S. Hieronymus in Di logo adversus Luci serianos; Siricius Est. ad Himerium Tarraconentem ; Innocen tius L Ep. ad Uictricium imprimis luero S. Augustinus lib. a. de Bapt. cap. 9. ubi sic imuitur: Novesum autem De uim erat Co 'cilium plenarium , qvila consuetudinis
robore tenebatur Orbιs terrarum . cap. 7.
Nondum erat illa Baptismi quaestio perirat lata , sed tamen Ialaemmam consuetudoem tenebat Desinia se in ipsis quoque Schismaticis o Haereticis corrigere quod pravum est, non iterare quia datum es. Quibus accedunt multa.Conciliorum Decreta, Concilium Arelatense I. Cam
52쪽
8. se habet de Afris, quod propria lege
sua uruntur ut rebaptisent , placuit ut si ad Ecclesiim aliquis de haeresi venerit , interrogent eum Θmbolum , etsi perυUerim eum hi Patre Filio er Spiritu fansis esse baptistium , manus ei tantum impon.Itur , ut accipiat Spiritum San
Coneilium Nicenum I. genera Blos
Paulianistas ex Haereticis rebaptisari iubet, quod nempe recte non baptisatant ac proinde Baptisma ab aliis Haereticis eollatum approbans Can. I9. De Parili Uiis ad Ecclesum Catholicrem eo ueten tibus definitio prolata est , ut ba Ventur omnimovis. Eamdem doctrinam a situunt Laodicemim Can. 7. Arelarense II. Can. 17. Constantinopolitamim l. Can. 7. &tandem Tridentiniim sess. 7. Can. q. his
verbis . Si quis dixerit Baptismum qui
etiam datur ab Haereticis in nomine Patris , Filii Er Spiritus Sancti cum intentione saxiendi quod facit Ecclesa ,
non esse verum Baptismum , anathema Addi potant noen nusiae rationes quibus utitur passim S. Rugustinus contra Donatistas. I. ut aiebant, non rebaptisant
Donatistae eos qui bapti sati sunt a Ministris improbis , ab homicidis , Maris ,
furibus, &c. emo rebaptitare non debent eos qui bapti sati sunt ab Haereticis, nam inprobi homines non magis Spiritum habent quam Haeretici. 2. Mirum uideri non debuit Donatustis, quod Haereticus diceretur peccata dimittere, nam & peccatores, avari, in pudici, &e. iuxta illos remittebant pec . rata, per vim lcilicet Sacramenti, non per proprium merimns, ut ait S. Doctar Iib. a. cap. Io. Baptismus Christi, inquit, verbis Ευangelicis remeeratus oe per Mutiteros o in adtilieris sanctus es, quamvis illi sint im diei immundi, qria ses eius Dinita, pollui non potes 3. Si ex fide 8c meritis eorum qui a
miqistrant Sacramenta peteretur valid, in Sacramentorum , v. g. Baptismi, tot
essent baptismata & quidem diversa ,
quot diversi Minittri , quasi sanctiu; M-ret Baptisma a sanctiori Ministro datum, quod salsum & absurdum est. Obiicies : In Canonibus Apostolorum 3. & 6. rejicitur Baptismus ab Haereticis collatus: igitur. Respondeo collectionem h ne fallatribui Apostolis , quod ab eruditis meiarito colligitur ex eo quod istos Canones 43. & .. 6. in probationem suae opinionis nunquam laudarunt S. Cyprianus aliique Episcopi tum Asricani, tum Orientales,
qui argumcnta undequaque arripuerunt ,
ut ollenderent Baptismum ab Haereticis collatum , non esse validum . Objicies: Ea sententia haberi non debet erronea , quam pro PUnarunt S. Cyprianus & omnes sere Episcopi Ecclesiae Africanae , tribus super ea re habitis cum matura det berat: one Conciliis ,
quam tenuerunt eodem tempore S. Firmi tranus plurimique alii Episcopi Orientales lato in duobus Conciliis Iconiensi &Synadensit in reto; cum ex altera partes, his obstitisse videatur Stephanus summus Ponti sex . Quibus adde secutis temporibus eamdem Cypriani opinionem amplexos suisse plurimos Patres , Optatum , S Athanasium , S. Basilium post Dionysiam Alexandrinum : sed talis est sententia quae re ecit Baptisma ab Haer licis collatum: igitur.
Respondeo merito esci posse S. Cyprianum & alios Episcopos qui ei cor
senserunt , hoc in negotio errasse , quibus opponimus non unum Stephanum , sed totam Ecclesiam Occidentalem, cuius doctrinam propugnabat. Probat illud argumentum gravem tune agitatam fui s.
se controversiam inter Episcopoς, sed rediscussa in plenariis C aciliis constitit S. Cyprianum errasse , & tunc approbata est Stephani doctrina ut certa Ecclesiae Catholicae fides in antiquae Traditionis robore firmata . Sic respondet S. Augustianus lib. 2. contra Cresconium cap. 32.
Non accipio, inquit, quia de baptisandis Haereticis o Sehismaticis Maetus C riantissensit, quia hoc Eccusa non accepit, &
53쪽
lib. a. de Bapt. eap. 3. I a Concilia quae per svulas Regisnes vel Provincias funi, plenarιorum Conciliorum autoritati quae murat ex universo rebe Cusiam sis uili,
obiicies: Qui non habent gratiam nec Spiritum sanctum , dare non possunt gratiam nec Spiritum sanctum , nemo enim dat quod nota habet: sed Haeretici ,
Nego mai. sequeretur enim , ut mox
diximus , improbos non posse dare Spiritum santium eum baptisant, quia nempe non habent Spiritum sanctum, quod tamen, nec ipsi volunt adversarii . Cum dare nemo post quod ηum habet, inquit s. ugustinus , quomodo dat iamscida Diaritum Son ium Robi. Una est Fides , unus Christus, unum aptisma ex Apostolo: igitur Baptisma Haereticorum t ullum est Nego cons quinimo si unum est Batisma Haeretici recte baptisant ut & Catholici , modo ritum essentialem observent. Ideo autem recte i aptisant , quia non proprio, sed Chri iti. baptismate h
ptisant .rirro qui ham & alix similia eum S. .
Cypriano proponebant argumenta in eo decisi sint , quod nota sat s accurate distinguebant ',acramentum ab effectu , sive usu Nacramenti, ut testatur S. A ugustinus lib.. o. de Bapt. eap. I. Me M aliud illis temporibώs , quando si quaesis comem veterem eo Aerudinem a putationibus se fama Cnaritate arque umtate altercanti
bus discutiebatur , visum est' quibusdam Miam egregiis viris. Antistribus Christ,.
inter quo. praeripis Matus Cinyrianus eminebat non esse posse apud Haereticos -I
Sohismatuor Eaprifinum Chrisi , nisi
quia non dissinguebatur Sacramentum, ab Hia MI Uti Faeramenti a. quia ejus fissat ue usis in liberatione a meeriis Q cordis remptidine apud Haereticos , mn inmenis rQ, 1 Dum quoque Sacramentum non, illis esse putabatur . Falsum est tamen imi versim loquendo
ab Haereticis. nunquam dari gratiam &
Spiritum sanctum , quia nimirum & da
tur parvulis, &dMur adultis, sitia quando Sacramenta Meipiunt ab Haereticis in casu necessitatis, sea quando inuinciti liter ignorant Ministros a quibus conseruntur Sacramenta, esse Haereticos. At inquies, Haeretici non sunt in Ee-elesia, sunt extra Ecclesiam , non pose sunt agere nomine Ecelesiae, & ideo Sacramenta valide administraro non pos-
Respondeo inde solummodo posse colligi Haereticos non posse licite & debite administrare Sacramenta , sicuti nee istud
possunt excommunicati ,. sed eos id posse valide constat , quia per cara ferem qui in ipsas remanet adhuc pertinent ad M-clesiam alienum hac in parte usurpantes Minitarium, indebite agunt & pee- eant sed valide Sacramenta conficium,. quia potestatem non amiserunt.
GAvuT XUIII. De Probitate Mimini. QVaeritur utrum probitas ita requiratur ire Ministro Sacramentorum , ut Minister valide non conficiat Sacramentum ,. si sit alituo peccato mortali o strictus. Uolebant mnatistae a peceatoribus publiciὐvalidum non conferti Baptisma , licet id. posset ab occultis . post Ualdenses idem docuerunt viii,fistae & mssuae , ut patet ex Concilio Constantiensi, quos postea secuti sunt A baptistae , contra. quos sic
inliministri valide conficiunt Sacra-
mema, adeoque in Milustris non requiritur probitas, ut scilicev valide Sacrame tum administrent.. Probatur primo ,. quia generatim l quendo , crinaen quo Quis contaminatuSesi , non impedit quo anus suam raercere valeat is dicti em, ut colligitur
54쪽
stiam ex nonnullis Scripturae locis, Matth. Christus ait, Sus Cathedram Mo sis sedemur Scrabae ct Phmi i , omnia ergo quaecumque dixerint vobis facite, fecundum autem opera eorum nolite facere p& r. Petri cap. a. Servi subditi emte iis omni timore dominis, non tantum bonis modesiis, sed etiam discolis. Unde sequitur Ministros Ecclesiae sua iurisdicti ne ad Sacramenta dispensanda non privari per Peccata ovibus obstricti sunt. Probatur stando ex iisdem moment is, quibus mox ostensum est , in Ministro non requiri intentionem internam, neque fidem ; eadem enim probant Non requiri riter sanctitatem, quod .idelicet Minister non agit nisi ut dis sator & 'o rator non *roprio nomine , sed Cnristi, Christus es qui baptizat . Uti ratiocinatur S. Augustinus Trai . in Ioan . his verbis , Ouia dabatur a Paulo, quod dabatur
a Petim, Christi erat. Dedit sedas. o nouest bapti atum pos Iudam , dedit Ioannes haptretatum eqs msi Joannem . uia si datus es a Iuda Baptismus, Christi erat.
Qui autem a Ioanne dius es, Joannis erat. apropter nare doctrina expresse definita est in Concilio Constantiensi, in quo error Wicles proscriptus est . damnando hanc ejus propositionem, Si Episcopus vel
Sacerdos exipat in peccato mortali non ominat , non conficit, non consecrat, non haptizat s &in Tridentino sess. 7. Can. I 2. his verbis: Si quis dixerit Misit insem in
peccato mortali exiseurem , modo omnia sentialia quae ad Sacramentum confisieu--m aut conferendum pertinent, servaverit, non conficere Sacramentum , anathema D. obiicies: Matth. 7. Arbor mala fructus
malos facit. 'Ioan. v. Scimus quia peccat res Deus non audit e igitur mali Ministri non eonficiunt Sacramenta. Nego cons. Primo, quia his momentis probaretur neque peccatores occultos conficere posse Sacramenta , quod nec pertendunt Haeretici cliuos impugnamus ; secundo , quia ibi non agitur de Sacramentis; tertio, si haec applicentur Ministris Sacra- Is IN GENERE. si mentorum, id erum esset, s Mintilia
agerent proprio nomine ψ agunt autem numine chri iti : quomodo etiam respo detur huic toto Ecclesiastici cap. 7 . Ab immundo quis mu-abιtur γ Quod autem eodem capite habetur, si si baptizatur amarauo , O iter rariis eum quid pascit Ioatιo eitu' Maniselle intelligitur de eo qui bapti ratus ut purgaretur ab immunditia legali, quam ex contactu cadaveris contraxerat, & tamen iterum cadaver tangit, nihil ei proficit prior lolio. I vi potest super illo Scripturae loco S. Augustin. lib. s. de Papi. cap. 3 . I lib. 2.
Porro quid sit sentienduin de ordinationibus quae ab Haereticis , Apostatis , S moniacis, &c. factae sunt, examinabimus, ubi de Sacramento Onlinis . Quaeres , utrum mali Ministri non m do Sacramentum, sed & gratiam confe
Respondeo, malos Ministros conferre gratiam in administratione Sacramento. rum iis nempe qui bene dispositi laut, quia nempe cum Minister non proprio nomine, sed Christi agat, prava illius dispositio impedire non debet , quominus Sacramenta suos producant effictus; unde S. Augustinus lib. 3. de BFt. cap. 2 O. Cum date, inquit, nemo possit quod non habet , quomodo dit homicida spiritumfa tum ' ρο tamen ipse intus etiam haptizat . Deus ergo dat ipso baptizante Spiritum fin tam . Dices: Idem S. Aquistinus aperte docet malos Ministros non posse dare gratiam . Remisam tamen peccatorum, Inquit lib. 3. de Bapt. cap. 38. non dabam, quae per orationes Sanctorum, idest per columbe gemitus datur , quicumque baptizet, s ad ejus pacem illi pertinent quibus datur. Non enim raptoribus o faeneratoribus diceret Dominus, si cui dimiseritis peccata , dimit--tentur ei. Idcm scribit lib. 3. cap. zz. tum vero lib. 6. cap. q. sic loquitur et Ac periae nihil idoneum dici, cur non possit malus etiam tradere Baptismum , qui potes habere , o scut perniciose habet, ita etiam
55쪽
pernicisse tradere , nom qui tale aliquid tradit. nec quia talis tradit, sed quia ta-
'lespondeo, nullam esse dissicultatem
in hoc postremo testimonio S. Augustini quod objicitur , negare enim lolum videtur malos Ministros conferre gratiam
iis qui male dispositi sunt, sed quia tali tradit . Quod spectat priora l dico
mentem S. Doctoris esse, malos Ministros non conserre gratiam & remissa in peccatorum quatenus mali sunt , ne vero quatenus Ministri sunt Eccletiae tnam totus est in his libris ut citendat Donatistis Sacramenta luam non accipere vim & essicaciam a privatis Ministrorum meritis, dotibus , &ncius, ab eorum probitate oe hoe , teda Christo qui Ecclesiae suam commilitpotestatem remittendi peccata . Sic intelligenda esse haee S. Doctoris verba patet ex eo quod manifestum eli tum ex ioco supra laudato in probationi t , inmex eius princ Uiis ubique respersis in operibus quae scripsit adversus Donat illas , illum existimasse malos Ministros conferre gratiam in administratione bacramentorum & infantibus quos baptiant,& adultis qui eorum i litiae vel non communicant, Non es, inquit, 23. de Bapt. cap. Io. aqua prophana σσdultera , super quam nomen Uel ιὰ
catur , etiam i a prophanis o adulterjs
invocetur , quia nec ι aipsum nomen adulterum es , iaccontra Litteras Petiliani cap. 47. IUemento Sacramentis Dei m&ι obe se mores malorum hominum , quo illa vel Omnino non sint, vel minus fatis snt. obiicies t Ex Ambrosis lib. de in iistiandis cap. 4. Non sanat Baptismus per- orum , non mundat, sed polluit e ergo . Dist. ant. id est haptismus datus perfidis, C. datus a Minii iris perfidis , N. non loquitur ibi S. Ambrosius de Ministris , sed de iis qui male dispositi line fide & pietate Baptismum sulctoiunt ;nam ait cap. q. Non merita personarum
sed osscia conssideranda sunt dacerritum .
aeres utrum & quomodo peccent Ministri qui in statu peccati mortalis
administrant Sacramenta. Resp. illos peccare mortaliter.
Probatur I. ex istis scripturae locis . Exodi i 9. Sacerdotes qMi accedunt ad Domi m Deum , sandi cenetur, ne forte derelinquar eos Dominus, & Levitici 22. Omnis homo qui accesserit de sirpe vestra ad ea quae consecrata sunt , quae obtolerunt filii Uraes Domino in quo es immunditia , perabis coram Domino .l rosecto si rei censebantur & coram Domino peribant quicumque in immunditia & peccato constituti, Sacra tractabant in veteri Juda Drum Religione , a sortiori Sacerdotes qui ad Altare accederent , & Sacramenta dispensatent in statu peccati mortalis in nostra Religi
ne , cuius multo altiora malotam con-
tequenter postulant in iis a quibμs con-
trcctantur reverentiam. Probatur 2. ex S.Ihoma , qui et . p. q. o . Art. 6. sic locuitur: Non es
biviis quin Mali exhibentes se Ministros mi Ecclesiae in dispensatione Sacrame=Itormn, peccent . Et quia IoIum pertinet ad irreverentiam μι , O comamnationem Samamentorum 1 quauram es ex parte ipsius Peccatoris citcet Sacramenta secundum se incontaminabis
Ira si ut consequens se quod tale pec
catum ex se ere suo si morta e . Quam sententiam scquuntur omnes vulgo The
Favet Concilium Trid. quod seis. i 3. cap. 7. sic loquitur de Sacerdotibus qui
Eucharistiam celebrant: Ecclesiasica consuetudo declarat eam probationem necessariam esse , ut nullas si est cius mortalis peccati . quam tum'is Hi contritus et i leatur , M que praemio sacramentali Uesione ad sacram Eucharisiam accedere debeat : quod a Chrisianis ιρο- nitas etiam ab iis Sacerdotibres quibus ex incis incubuerit celebrare , haec sancta Duo ius perpetκο sertia'dum esse δε-
Tum vero S. Anullinus lib. 2. contra epist.
56쪽
epist. Parmenianῖ cap. I. Sacramenta , inquit , cum obsint indigne trafiantibus: idque contentaneum est Doctrinae Apostoli , qui passim docet sanctitatem necessariam esse Ministris , ad Titum I. Oportet Episcopum fine crimine esse, s-cut Dei Dispensatorem , & de Diaconis loquens Ι. ad timol. 3. Probentur priamum se minifrent , nullum crιmen
Cum autem dicimus Minil rum peccare mortaliter , quando peccati mortalis conscius Sacramentum administrat , id intellistitur de Ministris qui ex offi-eio miniurant , ut patet ex testimonio S. Thomae mox allato , non autem de Laicis , v. gr. qui in casu necessitatis baptisant. Quin & multi Theologi contendunt novum peccatum mortale committi ab iis qui in statu peccati mortalis sacras alias sunctiones)obeunt solemniter& ex officio , oui , v. gr. ex munere Subdiaconi Epistolam & ex munere Di coni Evangelium decantant , quod docuit se videtur S. Thomas in . dist. aq' 1. art. 3. his verbis : Quicumque eum peccato mortali aliquod tacrum ossicium pertractat , non es dubium quin illud indigne faciat , unde patet quod morω- liter peccat. Neque dicas posse quemquam bona pietatis opera exercere sine novo peccato quamvis sit in statu peccati mortalis . Haec, inquam, ratio nulla est quia nempe ad ejusmodi bona opera facienda homo non deputatur vini iter, respectu illorum non exhibet se Ministrum Christi & Ecclesiae , uti respectu Sacramentorum & Sacramentalium quorumdam Rituum Quaeres an peccent mortaliter Sace dotes qui in peccato mortali concionam tur Resp. rmative , ita enim sentit S. Domas in . d. I9. quaest. 2. art. I. quae stiun. a. quartum , inquit, dicendμm quod docere sacram Seripturam Δρliciter eontis r , uno modo ex o io Praelatio- Tom. I. nis , scut qu/ praedicat docet ; alio modo ex incio magiserit , scut Magistri Theolosiae docent . Dicunt ergo quidam sod ille qui primo modo docet , peccat mortaliter , se si in peccato mortali m- toris , nou autem quι fecundo modo δε- ωι . Sed hoc falsum , quia eorum qui δε-rent Scripturam, es taem sis , ae e
rum qui sacram Scripturam ed derunt ...dicendum quod ille qui es in peccato notario, peccat, sive he, sive sic doceat. Sed ιlle qai est in peccato. culto , peccat,s primo modo doceat , non autem s fe
Quaeres utrum liceat petere & recipere Sacramenta ab aliquo Ministro aut haeretico aut improbo ZResp. r. licitum esse a malis Ministris recipere Sacramenta, quandiu nempe ab Ecclesia tolerantur, ut constat ex Nic lao I. in responsone ad consulta Bulgari cap. 7x. & ex Constit. Martini V. Mevitanda, & ratio est quia , ut habet S. Thomas '. p. q. 64. art. o. ad 2. Quamdiu ab Ecclesa toleratur in minotino , ille qui ab eo suscipit Sacramentum noucommunicat peccaro ejus, sed communicae Eulinae , qua eum tanquam Minis mexhibet. Resp. secundo, licitum non esse a malis Ministris petere Sacramenta, nisi gravis urgeat necessitas tale Sacramentum recipiendi. Duae sunt responsionis partes. Prior ostenditur ex Apostolo qui Rom. I praecipit , ut nemini offendiculo simus: Ne ponatis ossendiculum fraetri, vel scandalum. Sed qui petit Sacramentum a Minnistro peccatore est illi offendiculo , est causa cur peccet , & sacrilegium committat , illum quodam modo inducit ad peccandum. Constare tamen debet hune Ministrum indigne ministraturum, aliter sine scrupulo recipi posset bacramentum, cum enim res est incerta, postulat Charitas, ut Fideles de Ministris recte cogitent, Charitas enim non cogitat malum , inqui Apostolus
Posterior pars, mmmm a malo M-
57쪽
stro repeti & recipi posses gravis urgeat necessii is 41 sina, si ab alio recipi non possit Sacramentum, &Fidelis in periculi timetis constitutus indigeat Baptist uel Poenitentia quae necessaria sup -ssitate medii ad salutem. Pr, intur autoritate S. Augustini, qui lib. rQ Baptis. cap. a. sic loquitur: Si quem serie coegerit necessitas, uti Catialia
iam per quem acci at, non invenerit . . . .
s sistim etiam de isea vita emigraverit, non eum nisi Catholicum deputamus. . . non solum non improbamus quod fecit, sed etiam securi sime verissimeque laudamus. Item docet S. Thomas in A. dist. 24. q. I. art. ad 3. Praeter necessitatis articulum non uset tutum , quod eum Pastorem induceret ad aliquod sui ordinis exequendum, durante tali conscientia, quod ille in peccato mortali esset.
Rem ita declarat Concilium Trid. de
Sacramento Poenitentiae, sess. Iq. cap. 7. his verbis : Pie admodum ne hae i s o
casone aliquis pereat , in Missa Dei semper cuj itum fuit , ut nulla si reservatis in articulo mortis , atque adeo omnes Sacerdotes qtioslibet Poenitentes a
quibusvis casias censuris absolvere
Objici a priorem partem , 'οῦ qua
dicitur licitum non esse a malis Ministris
petere Sacramenta seclusa necessitate . Cuique licitum est etiam extra casum ne cessitatis a proprit Parocho, tametsi impio , hoc est qui prudenter iudicatur alicujus peccati mortalis reus, Sacramenta petere: ergo falsum est licitum non esse a malis Ministris petere Sacramenta, nisi urgeat necessitas. Nego cons. etsi enim detur Parochia. num ab impio suo Pastore petere posse Sacramenta, quia tune iure suo utitur; tamen non inde sequitur eodem modo nota Fideles gerere se erga alios Ministros propter rationem oppostam , quia jure suo non utuntur , & quia aliunde
offendiculo sunt illis Ministris, quos in
At inquies, si Parochianus offendis
to est erga alium Saeerdotem, eadem est ratio cum Sacramenta petit a proprio suo Parocho, cui simili rer scandalo est . Resp. Scandalum in illa occasione d tum ess e a Parocho non a parochiano, qui, ut diximus , iure suo utitur, nec propter alterius malitiam eo privari de t. CAp UT XIX. De Sabiecto Sacramentorum.
jemim Sacramentorum, quia cum Sacramenta sint res sensibiles, quarum beneficio voluit Deus gratiam suam communicare, manifestum est. soli Creaturae corporeae , adeoque non Angelis competere his uti sigilis sensibilibus ad gratiam
Dei comparandam . Unde S. Paulus ait Hebr. 3. cap. Pontificem suisse ex homunibus assumptum , Omnis Pontifex ex hominibus assummus pro hominibus consituntur mis quae fient ad Deum. Item solus homo viator est subiecturi Sacramentorum, quia iis solum destin ta sunt Sacramenta, qui gratiam recipere possunt; sed soli viatores, non autem illi qui sunt in termino, possunt recipere gratiam e igitur. Quales autem requirantur dispositi nes in suscipientibus Sacramenta qua
runt hic Theologi , ac disputant in primis de intentione ac de fide & probitate,
quapropter sit CAPUT XX. De Intentione in Suscipiente Sacramen
DIximus multiplicem esse intentio.
nem , nam alia est exterior, alia it terior, & iuxta aliam divisionem , intentio vel est actualis, vel virtualis, vel habitu lis & interpretativa. Item vel agitur de validitate Sacramenti, vel solum utriam requiratur intentio ad illud licite recipiendum . Denique vel sermo est de Adultis
58쪽
vel de Insurtibus, quibus praesuppostis sit
Pa r MA CONCLUSIO. In Adultis ut valide reeipiant Sacramenta requiritur intentio seu consensus, id eonstat s
modi consensum in sulcipientibus Sacramenta postulant, vel in Ecclesia γstulari solitum supponunt, ita Concilium Canhagia. III. an. 397. habitum, Can. 23. Ut aegrotantes, inquit , sper se refmmiere non pugiunt, eum voluntatis eorum restimonium hι qui sui sunt, periculo Woprio dixerint, baptisentiar. & Arausicanum I. Can. I 2. Subito obmutescens protitsa tum est , hapti ari aut poenitemiam a cipere potes, si voluntatis aut praeteritae resimonium aliorum verbis habet, aut praesentis in suo nutu. Quapropter licitum non esset baptisare Gentilem qui subito mo bo correptus & obmutescens, nec deditiset, nee daret ullum signum voltuitatis recipiendi Baptismum. 2. vetant expresse Canones, ne invitis dentur Sacramenta, nam in Concilio Aurelianea si III. Can. . sic habetur, Si invitus vel reclamans fuerit quis ordin rus, ab incis quidem deponatur, sed nona commanione pellatur e Episcopus autem qui imitum adit reclamans prcsam erit ordinare, annuali Poenitentiae stibdistis Myssas facere non praesumat 3. Ex Innocentio III. Decretalium lib. I. lit. 42. cap. 42. ubi summus Pontifex eorum refellit sententiam, qui die unt, quod Sacramenta qua per se sortiuntur est eium, ut Baptismus Ordo eneraque smilia, non forum disrmientibusWamentibus , sed inmitis oe contradicentitas, etsi non
quantum ad rem, quotum tamen ad cura.
Eierem eo eruntur ; addit vero in fine, Dormientes aurem amentes, syriusquam
umentiam incurrerent aut dormirent, in m
tradictione perverent, quia in eis intelligitur eontradis ionis Ampositum perdurare, esse fuerint imms, earacterem non susII ei aut Sacramentι, secus autem 1i prius tectumenι extitissent o halui'ssent pro- postum baptisandi s unde tritis in necess- ratis articulo consuetit Ecclesia baptisare. Neqpe dicas ibidem addere Innocentium , tunc ergo caracterem imprimit satramentalis operatio , quando obicem contraraae voluntatis non invenerit. Unde sequitur eum solummodo ut validum approbare Baptismum, qui consertur non contradicenti & invito, sed tamen non pollulare in suscipiente positivum consensum non est , inquam , quod sic respondeatur, nam Innocentius de illis loquἰtur qui cum sui usent Catechumeni , Baptisma recipere
q. Ex S. Thoma qui 3. p. q. 68. art. 7. ad a. sic loquitur , Si in dulto deesset intentio suscipiendi Sacramentum , esset rebaptisandus. 5. Et favet,ratio, nimirum susceptio Sacramentorum est actio humana, aut saltem illam supponit: sed actio humana sit cum iudicio & intentione: igitur. Obj. Eugenius in suo Decreto determinans ex prouisib, quaenam requirantur ad validitatem Sacramenti: tria commemmrat, materiam, formam & intentionem
Ministri , de intentione suscipientis non meminit: igitur. Res p. Eugenium agere solum de iis
quae requirantur ex parte Ministri, non meminit autem iniciationis in suscipiente requisitae, vel quia satis capiunt omnes illam esse necessariam , vel quia loquitur de Sacramentis in genere: intentio autem universim loquendo non est semper necessaria, quia non requiritur in Parvulis, ut valide recipiant Baptismum & Confir
Si autem quaeratur cur in Adultis ut valide bapti sentur, requiratur potius in tentio quam in Paruulis. Resp. discrimeti esse in eo quod, cum Infantes non sint capaces actuum propriae voluntatis eliciendorum, iudicavit Ecclesia corum intentiai u Moia cac iacccssa
tiam, sitem vero de Adiciis , qui suaeri m-tentio verbis aut alio sigiis manis
59쪽
stare possunt , ut probat S. Thomas in A. dist. 6. q. r. art. 2. ubi ait susscere Infantibiis ad recipiendum Paptisma volum ratem parentum , pro Adultis vero necessariam esse propriam eorum intentionem . Obi. Datur Extrema Unes io moribundis omni ratione carentibus, & qui nullam voluntatem recipiendi hoc Sacramentum significarunt: igitur. Resp. in illis moribundis reperiri intentionem interpretativam, quatenus pra
semitur filios , qui christianam Religionem profitebantur , voluisse sibi dari nocSacramentum , si loquendi iacultatem habuissent. Porro, quae in hane sententiam obiiae iuntur ex eo quod quidam vel inviti Sacramentum ordinis receperunt, ut ex qui husdam Historiae ecclenasticae factis consare videtur, diluta videbis in tractitunostro de Sacramento Ordinis. SECUNDA CONCLUSIO, Suffieit in suseipiente Saeramenta imtentio exterior , ad validitatem Sacramenti, adeo ut nihil obstet aut perversitas aut retentio intentionis: id constat, x. Ex S. Augastino qui lib. F. . de cap. 33. docet in Eccleua Catholica valere Baptismum fallariter dattim o accestrum, verisimile est S. Augustinum eo loci per Baptismum sallaciter acceptum intel ligere Baptismum sine intentione datum 'a. Ex Innocentio III. in loco supra eitato , ubi definit ratum esse Baptisma receptum ab iis qui illud receperant interius contradicentes, exterius vero patientes metu suppliciorum. : D, inquit, qui terroribus, atque suppliciis violenteν attrahitur , σne detrimentum capiat Ba-puismi Sacramentum suscipit, talis sicut ois qui sese ad Baptismum accedit, o cari ructerem suscipit Christianitatis impressum,
ipse tanquam conditionaliter volens , licet abs te non velit, cogendus es adisse vationem Fidei chrisianae.
Idem docet S Thomas 3- p q, M.
minem qui recipit Sacramentum , tame si intus subsannet ritum quem recipit, vel retineat intentionem suam positive nolens, interius recili re Sacramentum,
tamen scrio illud recipit & patitur extrinsecus ut ritus sibi applicetur: Sed si pomia homo ille velit tale Sacramentum pro nullo & irrito esse habendum , eo quod declarat se non habuisse intentionem interiorem, imo expresse & postive illam retinuisse, nihil esset certi in Religione
Christiana: Sacerdotes dieerent se non-ha huisse intentionem recipiendi Sacramentum ordinis Conjugati dicerent se non
intendisseimatrimonium contrahere, aut
saltem matrimonium indis lubileὶ Quot
vero δι quantos inde secuturos abusus nemo non videt: igitur ut in Ministro intentio exterior susticit, ita & in subjecta
Sacramenta suscipiente, TER Tra CONCLUSIO. Intentio necessaria ad valide reeipie da Sacramenta non debet esse actualis. neque virtualis , sed sufficit interpretativa se
hoc est quod praesumi possit futurum ut
ille cui confertur Sacramentum, consentiret, si posset , sibi applicari tale Sacra
Et ratio sumitur ex praxi Ecclesiae quae docet.valere Sacramenta iis allata, qui prae infirmitate obmutescentes ea petere non pol sunt, eo quod praesumuntur ea prius desiderasse . Immo Extrema-Unctio, ut diximus, administratur moribundis
qui eam non postularunt, si Religionem Catholicam profiteantur; qui hoe ipso praesumuntur cupere Sacramenta Christi: sed in illis moribundis non est intentio actualis nee virtualis, sed solum interpretativa, ut per se patet: igitur intentio interpretativa su it. Hoc idem ostendi potest ex Coneilio Carthaginensi quarto anni 398. cap. ubi se habetur: Is quis Poenitentiam infirmitate petit , s casti , dum ad eum Sacem dos invitatus vinis oppressus infirmitam
60쪽
obmtit erit, vel inplarenesm versus fuerit, dent tesininnium qui eum audierunt, o a ripiat Poenitentiam.
SUnt etiam duo haec distinguenda in
praesenti quaestione, an requirantur fiades & pietas ad valide, an vero ad licite recipienda Sacramenta , quibus ut sigill tim faciamus satis, sit P Rr MA CONCLUSIO. Necessaria non est fides, uti nec morum probras ad valide recipienda Sacramenta. i. Illud aperte docet Ecclesiae praxis, ouae semper prohibuit, ne iterum bapti- rarentur qui ab Haereticis ad sinum Eecksiae revertebantur , modo constaret eos in materia debita & forma legitima fuisse baptisatos: Constat autem in Haeretitas non esse fidem, nec morum probit
a. Ex S. At stino qui lib. 3. de Ba . cap. I . sic multur, Non interes, cum de Sacramenti inlevitare o sanctitate nactatur, Pid μαι, ετ qtiali fide in hinus sis iste, qui accipit Sacramentum, interes quirim plurimiam ad salutis viam ,
sed au Sacramenti quasionem nihis inte es. Meri enim potes, ut homo integrum habeat Sacramentum perversam fuem . Porro cum ἡicimus ad valide re pie da Saeramenta non requiri fidem nec piditatem , hoc intelligi debet excipiendo Sacramentum Poenitentiat, hoc enim in isto Sacramento peculi ne eii, quod eius m teria consistat in actibus poenitentis, contritione , eonsessione & satisfactione, quae sine fide δι -tate exemeri mγn possunt. Obi. Concilium Aeelatense I. fidem lautem Trinitatis in Baptisato desiderat, quia Can. S. statuitus denuo esse bapti sandos sal interrogati non responderint Trinitatem. igitur. Resp. id unum velle Synodum, Afros
esse rebaptisandos, si non constiterit eos suis se in nomine Trinitatis baptisatos, quapropter iubet eos interrogari, quod mani stilum est ex eodem Canone uta sic habetur , Interrogent eum Symbolum , et spe iuerint eum in Patre, o Filio,
Di im-Sancto, baptisatum , manus tam tum ei imponatur , ut accipiat Spiritum
Obj. S. Augustinus lib. 7. de Bapt. cap. 33. docet valere Baptismum sine simula. tione & cum aliqua fide receptum, igi
Resp. S. Augustinum per fidem eo loci intelligere intentionem, quia illam opponit simulationi ; vel fidem late sumptam, per quam vidclicet credit Saetamentum quod recipit, esse ritum a Christo institutum, sed non intellisere fidem supernaturalem quae virius est Theologia ea infidelitati & haeresi opposita, quia nemo dubitare potest, quin S. Augustinus existimaverit valere Baptismum Haeretiacis datum.
Fides & pietas requiruntur ad Sacramenta debite & licite recipienda. Id constat ex Concilio Teid. his st tuente sess. 7. Can. 6. Si quis dixerit S
eramenta nova legis non continere gratiam
quam Hrimant, aut gratiam inam non
ponentibus obicem non conferre, anath
ma Iu , ubi sancta Synodus supponit quod
certum esse satentur omnes; neminem
licite & eum seu accedere ad Sacramenta, nisi su rite dispositus, quales a tem sint illae dispositiones requisitae in Adultis ut gratiam sanctificantem cons
quantur per Sacramenta, declaratur cap.
6. ejusdem sessionis, his verbis, Diost mnt- ad ipsum 1ustitiam, dum excitati disina gratia er adjuti per fidem ex audi
is concipientes, libera m emur in Deum , erecientes vera esse qua tinnitus revelata: promissa sunt, atque Alud imprimis amo ius cari impiam per Vatiam eius , per