장음표시 사용
141쪽
duxerunt eum ut praecipitarent λ' et id, quod in faciem us consuerunt , alapas ei dederunt id, quod ace- ito, felle potarunt, ct arundine caput ejuspercusserunt litauid , quod eum circumdederunt clamis, spinis coro- laetaverunt; O supplicando, omnique alio genere,deriserunt, circumdederuntque eum sanguinarii illi canesὸ quid, quo ad passionem GDus , ct nudatus ; dereliqueruntque eum omnes Discipuli λ Et unus quidem negavit ; alius etiam prodidit; alii autem omnes fugam inierunt ; ct solus ipse stetit nudus in medio turbarum illarum, quas festus dies
coegerat: quod, ut Malefactorem eum cruci erunt; quo epultura carens , pendebat, neque deponebantist m is cruce; donec precibus ἀ quodam impetratus , qui eum sepeliret: quod sepulturam non habuit, convicia-'i
que mala asiemus eum pronunciabant, inter catera ,
quod Discipuli ipsum furati essent, quod non resurrexisset Haec ipse Chrysostomus de Christo Domino, a solatium Epitcopi ab hominibus pessime lacessiti; ut in
effrenata contra suum caput hominum rabie, longe minora disceret ab hominibus pati. Plura in dicta epistolasti per hoc argumento summarie disserit; sed longe me- litis, & prolixius in hom. 9. cujus titulus est ; quod nemo Dditur, nisi is semetipse ; ubi clare demonstrat, quod illi soli iaduntur , qui laedunt ; ct quod nulli alii nocet noxa , quam cateris inferunt; nisi ipsis , qui inferunt. Ad rem facit etiam alia ejusdem Chrysostomi epistola ad Episcopos, & Presbyteros ob pietatem in carcere inclusos;
ubi hoc profert aureum epiphonema r tanta res es vir-σus ; ut illam etiam impugnantes , admirentur . Tanta res es malitia ; ut etiam ii , qui eam operantur , condem
nent. Probe agat Episcopus ue patienter se gerat; Si quos
142쪽
quos perseeutores habet, habebit aliquando Panegyristas, & propriae tandem osores perfidiae. Ita Larno, vel invitus, laudat Virginis a se tentatae constantiam ι α Pater impius, dum filios de impietate coarguit, is ipsum condemnat. Praefatas Chrysostomi Epistolas, &' homiliam in iomo quinto, & ultimo, legat Episcopus, hui ab hominibus inique vexatur ; & magnum ex eis hauriet in sua vexatione solatium . Postremo , remini scatur Divini oraculi, & impense laetetur: μ Stuppa col- e mi. Dcta Θnagoga Peccantium. Aliud quoque, nec forte minus, inveniet in unaquaque hominum classe ; cum isturimi reperiantur in plebe, in civibus , in nobilibus , magisvi mulieribus etiam primariis, in magi 'tratibus ti oribus , qui obsequio , aestimatione , everent , .., devotione, ope, affectu Episcopos bolant, &-Nec inter eos desunt, qui velint una ati, simulque mori; si opus esset: ut contigit in Am- rosii, Chrysostomi, Caroli, aliorumque Sanctorum raesulum immani praessura . Qu in ingens laetitiae toris 'rens Episcopi cor inundat, cum in omni ordine tales
De propria Θnderes. HActenus de malis, quae Praesulem extrinsecus torisquent , pro quibus solati tim intrinsectis habet. iHic vero, & in sequenti capite, de illis agam, quae solum animam intus exulcerant, diriusque transverberant ; in quibus ullam consolationem vix reperit; cum P a an,
143쪽
animus ipse, qui exhibebat in exteriori martyrio solamen , semet in suis malis solari debeat, & infirmus Medicus propriae infirmitati mederi. Torquetur scrupulis, dubiis, timoribus , anxietatibus ; & cum utraque tormenta, & extima , & intima simul ipsum dilacerant, .cogitur exclamare cum Paulo ; foris pugnae , intus timo rest, quis me liberabit de corpore mortis hujus Θ Et ut ali- bi ait supra modum graυati sumus ,supra virtutem, ita '
In Animarum gubernio Episcopus angitur scrupulis ne quid agat, quod noceat; ne quid praetermittat, quod
posset opportune prodesse . Operatur, ut peccata cra- dicet; & ipsa uberius pullulant. Omittit agere, ne forte CXasperata ulcera recrudescant; & ipsa callum obdu cunt; aut in curabilia redduntur . Errat ovis ; & qua-- perquirat, ignorat. Rapitur ; & de sua incuria suspicatur. Cadit; & num sua cuIpa , perpendit. Perit; quod perierit se forte reo, ingemiscit. Alii inoties i' bivio positus, nescit qua pergati Praevidet secutura mamia, si agat; si agere omittat, non minora Ominatur. Quo ise vertet utrinque obsitus graviter peccandi periculo Θ In his angustiis ipse quoque aliquando deprehensias, Deum orans, non e Xorabam ; Caelites deprecans, non exaudiebar; Consessarios consulens, mutos reperiebam. Cum ad opus inclinarem, retrahebat metus prqvisorum malorum . Cum ad omitendum penderem, urgebat scrupulus, ne id suaderet ignavia, proprius amor, quietis affectus. Laeditur a Principe, vel ab optimate pessimo Ecclesia defensio tricas nectit; probationes nec vi extorquet; scandala suscitat, minaturque ruinas.
Conniventia obligationem , do quidem gravissimam
144쪽
suggerit; pessimi exempli perniciem ; admirationem bonorum ; offense luctum Ecclesiae . In defensione opus exigitur , & maxime arduum. In conniventia, otium ;& hoc facillimum, Praesuli gratum , cum iis plausibile ;sed num Deo, valde anceps, & dubium : hic enim dicit: Beati qui persecutionem patiuntur propter jusitiam : Obeati eritis, cum maledixerint vobis homistes , perfe-cuti υosfuerint, dixerint omne malum adversum vos mentientes propter me : O nolite timere eos, qui occidunt corpus; animam autem non possunt occidere : ac deniaque oportet, ut veniant scandala : verumtamen, vae homini illi , per quem scandalum venit. Quam male hujusmodi Christi sententiae cum omisissione conveniunt linam acriter conniventiam redarguunt i Ubicumque Magistratum, seu jurisdictionem exercui, de nimio Zelo ab imperitis notatus fui; cum tamen de nimia remissione mecum ipse dolerem. In districta eXomologesi conscientiae meae circa ea, quae ad regimen spectant, & ad gubernium,. viκ reperio, quod aliquando in coinmissione peccaverim ; at in omissione non ita. Re formido rationem omissionum ; comissi oti una vix timeo. Et nihilominus, & has exagerat vulgus, quia ipsum exasperant: de illis non loquitur, quia per illas non laeditur . Verumtamen, non vulgus , non homo ; sed utique Deus,
cujus judicia, & vera, & terribilia sunt, me de his judicabit . Quid; si post operationem, prqvisa mala sequantur quam poenitet fuisse operatum l Quid, si post omissionem permissa mala increbuerint, recruduerint, immedicabilia sint facta i quam dolet, non fuisse operatum Ah l sufficit , egisse prudenter . At, num vere prudenter i Solatium anceps , & quod omnino pendet
145쪽
ab strictissimo Dei judicio, quiscrutabitur Per alim is
lucernis , ct ausitias judicabit. Multa quotidie occurrunt Episcopo in suo regimine
peragenda : & obrutus aliquando multitudine rerum, ite scit quid agat, aut quid primum expediat a ne caetera patiantur morae periculum . Hinc urget claustralium a
Virginum cura ; hinc aliqua Cieri necessitas ; hinc Ecclesiarum immunitas; hinc Iurisdictionis indemnitas; hinc omnium ovium solicitudo. Unus cunctis incumbit,& aegre lassicit; si tamen lassicit . Habet quidem ministros , & quandoque bonos; at ipse verus, proprius, &praecipuus Pastor existit. Quid dicam de malorum spirituum sugestione maligna , qua singulas regiminis operationes inficere satagunt Nunc superbiae, nunc livoris, nunc lucri, nunc platastis; ita ut vix ullam impollutam relinquant Et licet Episcopus a principio rectissime agere intendat sperfidi virtutis osores , operationem in decur bliquare pertentant: & num obliquaverit Episcopus dubitat; cumque telam gubernii ante mentis oculos , fere
semper tumultarie conteX tam , expandit; pannum respicit menstruatae. In his, & similibus animi cruciatibus hoc habet solatium Episcopus, quod velit, quod intendat bene operari; quod opera sua frequenter abluat rivulis lachrymarum; quod saepe conscientiam emundet
Sacramento poenitentiae ; ut antiqui Praesules, ut Carolus Borro maeus, ut Franciscus de Sales, & alii recentiores fecerunt: in quo clarissime apparet, quam , & hi , licet sanctissimi, timerent sordes, & pulveres in curandis ovibus plerumque pulverulentis , & sordidis. Bona menti succurrit Deus: qui ambulatsimpliciter, ambulat
146쪽
e denter ; Audeat Episcopus, audacter operetur, &in sola spe gratiae coelestis innixus , considat semper, se Deum habere propitium ; a quo, cum habeat bonum velle, habebit quoque, & bene perficere .
O Mne bonum est ipse Deus, ejusque bonitati deesse nil potest, nec ei quidque addi: &, si cunctorum hominum intellectus, & Angelorum, etiam possibilium , per aeternitatis interminabile spatium, singulis
quibusque momentis primo divinitatis conceptui novum semper , majusque bonitatis adderent incrementum I nunquam tamen attingerent, vel primum limen
verae bonitatis divinae, prout realiter ipsa subsistit in se: adeoque in eo nec minimum quid malitiae, vel odibilitatis reperire fas est, vel eiungere . Hinc sequitur, non posse Deum, vel esse, vel concipi sub ratione Tyranni, quod impie blasphemant Daemones, caeterique damnati; cum tamen Deus eorum sit squissimus Judex, eosque citra meritum poenis assiciat. Non igitur hic Deus ipsum inter Episcoporum Tyrannos attexo; sed de ipso, ut de Agonotheta dumtaxat, & specialiter ago . Est autem Agonotheta Princeps ipse, qui, & agonem disponit, eique praesidet, ac praemium praeparat, & corOnas . Verum , in hoc ita se gerit, ut plerumque certantes Prqsules in agone martyrii plus torqueat hujus Ago- nothetae apparens subductio, quam realis cunctorum
Tyrannorum crudelitas . Patien-
147쪽
Patientissimus Iob , Daemonum labiem , hominum
scritatem, uxoris contumeliam, vermium corrosionem,
sterquilinii fetorem , caeteraque mala tam fortiter per tulit ; ut semper Dominum benediceret. Cum autem ADomino deseri sibi visus est, ad amicos magno prorsus horrore clamare carpit: miseremini mei, miseremim mei, saltem vos amici mei: quia manus Domini tetigit me; nec aliter certe , quam per sui met apparentem subtraetio- iste. s. nem , & occultationem : juxta illud quod: ait, ' novit . qNod in manu ejus sit tenebrarum dies. Hac eum tene-
bς 3 brosa manu percussit, h in qua lucem abscondit ut ident inquit quando ei fulgentissimae suae praesentiae lumen subtraxit, & procul visus est abiisse. Christus Dominus, fortitudinis, & patientiae symulacrum, in sacrae suae
passionis acerbissimis cruciatibus, tamquam ovis nou aperuit ossuum : at, quando in cruce pendens a Patre deseri utcumque putavit; tunc primum clamare caepit et Deus, Deus meus , ut quid dereliquisti me Si haec Patris derelictio Dei Filium adeo contristavit ; quidni Epi scopum extreme conturbet, affligat, prC sternati Animae ipsae Divinae contemplationi vacantes; cum primum coeleste lumen eas deserit, misere contabescunt , con-α queruntur, gemunt, languent, suspirant , & mori videntur . In canticis canticorum id graphice ostenditur
sub sponse figura, quae seorsum a se dilapsu in amarissime deperit. Id ipsum omnes, qui de Mystica Theologia scripsere , testantur; & S. Matris Theresiae , B. Ioannis a Cruce, aliorumque de contemplatione agentium , Opera omnia; praesertim vero doctissimi, & illuminati iasimi Praesulis Petri Matthgi Petrucci clare demonstrant. Hoc autem in Episcoporum martyrio acrius ferit, a
148쪽
perimit. Non enim Dei lumine, ae assistentia isto sua tantum ipsoru A salute indigent; sed etiam prosinistiserum ovium sub eorum cura degentium . ' P. Ignoto Deo immolabant Athenienses ; M opus alia
quando ignotissimo . Certe mirum est, quam etiam in naturalibus Deus latere contendati videas alicubi montes asperrimos, omni venustate nudatos; rupes horrendas : Icopulos , vel immaniter prominentes, vel insidiose absconditos : Syrtes voraces, rapidissimos fluxus, atque refluxus, paludes noxias; regiones inhospitas,deserta invia ό & inaquosa: mare glaciale, littora formidanda ; ut quid inquies ) Deus haec ita in Mundo disposuit , quem dedit hominibus habitaculum p Ad quid
ista i eri iuri Si casu haec omnia emersissent; aut si Deus a nullυxorsus arte formasset,vix alia forent.Ve- 'rum, sapientissimus,& providissimus Deus, optime cun- icta produxit, & sine ratione nil egit, egitque ita; ut ho-imines , dum haec ma vident, credant Deum esse, non sentiant. Id multo magis apparet in ejus Monarchico,& naturali rationalis creaturae gubernio; sed quam maxime in spirituali, & Ecclesiastico a Christi nativitate, usque ad hunc diem . inomodo fundavit Ecclesiam, quomodo erexit Vide initia nascentis, vide jam pro-
Vectae i temςnta perpende Iudaeorum perfidiam repugnantem; ethnicorum prudentiam insultantem ; Tyrannorum ferociam persequentem ; & prorsus miraberis, per haec eam ad tantam magnitudinem excrevisse. Intuere Pontifices Romanos, hqresibus, schismatibus, bellis . vexatos; Concilia Oecumenica immanissima Dqmonumis rabie concussa obstupesces inter haec Petri Cathedram prominere sublimius , & portas Inseri contra eam
149쪽
non praevaluisse. Ita Deus, etiam , & quam maxime in his credi vult; non videri ; & cum abesse putatur, praesentior adest . Ita quoque se gerit in cujusque singularis Ecclesiae gubernio, dum in plerisque ipsius, & ejus Pastoris necessitatibus recessiisse , aut obdormisse videtur; a cui recte ab Isaia dicitur, vere tu es Deus abconditus . Dum studet Episcopus abusus evellere; novi nascitn-turr dum in malos invehitur ; pejores fiunt: dum refractarios compescit; hi duritis obsistunt: dum scandala tollit; majora insurgunt. Praevalent Adversarii, omnia superant, omnia vincunt, extiliant in rebus pessimis ;obloquuntur, derident, minantur, insultant: & interim Episcopus confusione plenus , satagendo , nil agit; ars in ulla, nulla prudentia eum juvat; frustra operatur; quin imo, & cum damno . Tunc demum sibi metipsi gra- ivis effectus, in corde gemit,& clamat: Deus,Deus meus,
ut quid dereliquisi me λ Consiluisti me Ducem Populi hu- έjus, ct pedes vinxisti Dedisti regimen, manus ligasi Operari jubes , vires demis Praescis,in deseris P quid
eis hise ξ Vide me Domine truncum inutilem, apodem , sine ' hracbiis, in teri am dilapsum , impiorum , subditorum calcibus elidi , ct proteri .' Si propter me mota es tanta temptatas ; pro)ce me in mare,ctflat aliquando tranquillitas. Obsecro te Domine verbis Mosis quondam Praefulisb Dju- Populi tui , ut intersicias me I inveniam gratiam in oculis tuis ς ne tantis assciar malis. Diri me tortum moris nas , e, requiem concede . Non inutilis modo , sed ci noxius factus sum Ecclesiae tuae : aut eam a me libera, ct aiateri da ; aut me solutum ab ea divelle , ut sequeser , ignotus, alicubi Tibi soli υivere possm . Id petit Episcopus a Claristi Vicario, & repellitur riauxilium postulat, & non
150쪽
oblitiet; hominem non habet in terris; in Coelis ad)utorem non reperit; nulla creatura Deo nolente juvat; ipse Deus tacet; & vel procul abiisse , vel non sentire , vel non esse videtur. Clamat interim Praesule exurge, exurge , quare obdormis Domine Θ Ut quid repellis in Anem contra folium , quod vento rapitur, ostendis potentiam tuam stipulamsiccam persequeris; ct consumere me vir . peccatis adolescentiae meae ξ Certe, in tam grandi agone . non est, quod magis eum affligat, quam praeteritorum
peccatorum memoria, vel etiam praesentium : &noia
humanae virtutis est , quod tot aflictionibus obrutus , non desperet, aut desinat, sed prorsus divinae . Deus enim ocultissima providentia, mirisque modis ita se gerit, eaque omnia permittit ; ut ipsum Prqsulem, bene probatum , sublimitis evehat, & coronet: pro cujus ingenti solatio hic nonnulla brevissim E attexam . Nil est, quod Episcopum magis humiliet, quam haec Dei providentissima sui occultatio , in qua evidenter agnoscit, se, non modo parum; sed omnino nihil sine illo
posse: cumque praeterita mente recurrit, ex prs sentium praxi clare deducit; omne datum optimum, o omne donum
perfectum desursum fuisse , descendens is Patre luminum;& a se mala, tenebras, ineptias, nugasque fluxisse. Hic fides viget, dum cuncta sine lege, sine ratione, sine justi- tia, & veluti casu; quin imo, & perperam fieri videntur: '& nihil est, quod ad credendum moveat; sed quod removeat, plane multum. Spes ipsa, quae in prosperis vix reperit ubi dentes figat; in hac tempestate soli Divinar
pietati firmissime adhaeret. Amor vero hic exerit vires,& absque ullo penitus blandimento cum diligit, a quo deseri putat; ejusque bonitatem amplectitur, quem cre