장음표시 사용
111쪽
ΡRAECEPTA NON SUNT IMPOSSIBILIA. CAP. XV. si
E diametro vero praecepta Dei in hac potissimum lege maximae fa
cilitatis esse, habita nimirum gratiae ratione non obscura ex scripturis gratiam. s acris iidem iancti Patres perspicuum faciunt. S. Basilius in Ethici, eY d sit, ψ Ns 43 illo Christi dicto luxum meum μαue. Νlatth. t. Sanctus Gregorius Nys Ctra NysLotata. senus orat. de pauperibus amandis si sν λέν τώ ν ἐν tintis. d PRup to. I, i -κιυπ- τύ λόσον H. ε λει I Q - γον , ως et ι
lat id est praeceptoru exlequutionem. Obaudiamus imperat L Escia mur Christi iumentum vinculis iugalibus c haritatis nos ipsos innectentes. Ne iugum istud excutiamu,; suave quippe est, leue est : nec ceruicem subeuntis atterit, sed demulcet. S. Chrysostomus his concinit hom. xxiv. in Matth. & hom. ix. in primam Ep. ad Corinth. alludes
A quadamp aecepisset ac impostibiba , fortasse quis Objcra eposei legum austenta rem. Cum vero qui Hoba, quid dicendum habere queamus, cum nec eorum ullam labe imm rationem 3 dec. Idem hom xlv. in eamdeme p. multo plaribus ea de facilitate disserit, &alibi passim. Quod autem illam fidelium tribuit alacritati& studio. καρπιδεα - -υis, id profecto inculcat non ut gratiae Dei eam detrahat, quum ipsam quoque studii promptitudinem vel maxime, ut par est, Gratiae Dei tribuat. Ditertestatim hoc ostende naus ex eodem Chrysostomo. Accedat modo S. Cyrillus qui lib. 3 in Esaiam to . iv. Vocat λε αε-cclv G H is s c. di ta , tacria bis ἰόδε ε ω ς viam ad pietatem lauem'ad decum Esto. ioi. rendum ficilem, nihil habentem, acclive Plura in id h saiae erant sera in vias
VI. Hanc imtur facilitatem non humanae industriae, labori. eontentio- --h
Id est. Dissicile praeceptum est. non ex propria natura. sed ex desidia audientium. M ut in enim natura facilia, dissicilia redduntur, quum OL citamus: sicut dissicilia quae sunt, leuia fiunt ubi studium adhibemus. Non enim in rerum ipsarum natura dissicultas posita est, sed in voluntate eorum qui ipsas aggrediuntur. &c. At simile quiddam & S. Au- hi hi ipsis Mgustinus lib de grat. & liber. arbitr. Qui vult facere Dei mandalum in non degrat &liber potest, iam quidem habet Poluntatem bonam , sed paruam oemuabdam: pote V - 7
112쪽
ti THEOL. GRAEC. DE GRATIA LIB. I.
rit autem cum magnam habuer i m obseam. Neuter tamen horumce admirandorum Patrum Gratiam abdicat aut minime necessariam censeti sicut enim ibidem B Augustinus, Deum orandum addit quods cs ,sba s. i. dupli. i praecedenti capite latius praestiterat) ut cooperando peficiat quod
ιπι ν τι--ν άθλων. id est. Si velis autem & modum discere, quo impossibile, possibile reddatur audi Non enim quae apud holomes impossibilia sunt, apud Deum possibilia dixit , ut animo concidas,& tanquam ab impossibilibus deterrearis: verum ut magnitudinem rei bene gerendae intellexeris, facilius eam aggrediaris, DEVMuo EXOR svi eius ope tanta praemia percipias.
eaereptis meqDς- Praesens autem
est illud gratiae auxilium non quasi creaturae debi
get ira semper pi i tum, alioqui gratia non eslatii deberctur:Verum quia praeceptum ali-φst ter statui imponique non potet . statui siquidem imponique non potessultum a Deo praeceptum quod non possibile siet: De ιι enim ιm f. skhu non iubet, ex S Augustino, si diubendo monet cirfacere quὸd possis cirpetere quod non pot=Q. quibus verbis Synodus Tridentina solerter adiecit, madiuuat ut possis. Conuenientissime igitur Deus gratiam sussicierem praebet, qua praecepta, ubi opus est, possibilia reddantur : idque debere dicendus est. non creaturae quae poenam potius meretur quam gratiam: sed iustitiae suae: fidelitati quoque ac veracitati, ratione cuius dixit A postolus Gelu eqDominus, qui seruabit vos circumdrela malo. quo. H 'pς g loco utitur S Hieron t L. in Pelagi&addit . enu non liberi arbitra, potest 'S. Leo set. t. qua- te, sed Dei clementia construamur. Deu ipse apud Prophetam quid debuit 'S , .. ultra facere inea mea m non fec Hoc itaque ex livpothesi praecepti a Deo impoliti. necessario coorItur: praeclare S. Leo. Deo dat praeceptum Dein, ut exoret desederium. σpraestet auxilium. Diuili do by Corale
113쪽
Necessitas Gratia ad pracepta exsequenda in LEGE NA TUR E flatuitur, ac primum inflatu natura integra. sv MMA CAPITIS.
IN Omηi lege , amna Gratia opera
non secus ac externa potentiae mariacula exinter ut. II. In satu natura integrae Adam Graiia opus habuit ad iustitiam se pernaturalem retinendum, se adiluus aritas exericendos. III. Praecepta mere naturalia quoad μι- flantιam opem, instam n uu e νntUra,
abrique gratia proprie dicta smarapotu
. IV. Praereptum Ada datum quo modo μ- pernasurale fuit. I
LAcv1τ admodum illa mihi semper sententia in om- in omni lege Mea i ni lege, sub qua homines esse, vivere. ac militare Dcus ny ς re
iussit: Gratiam quoque diuinam affulsisse , sed dispari seri, o Emi
i quidem illustratione; adeo ut in ptima rarius atq; par- miraculR cxliue-: cius: in secunda crebrius eruperit : in te tia perpetuo μ' 'veluti fluxu per omnia meare ac diffundi vita lit. uius haec rei ratio est quia Deus legum omnium auctor est, adeoque principis instar, praeter ac supra legem ipsam agendi potestatem sibi retinuit: unde & omnem legem quibusdam sempex operibus sibi propriis admirandis exorsus cli, ut notat S. c. hrysost inus holi iba quada ei. .e Lin Matthaeum is γγ πω, οἱ εἴ πιυ π ξενον si ετ Q, αδέδεξαν sc πιλι- ih M 's z
in λεγ α id est. Vetustissimo interprete Aniano : Quando nouum aliquid ac inopinatum fit, ac politiae cuiusdam intro luctior
Deus signa facere coersueuit, tanquam PIGNORA SUAE, POTENTIAE praebens iis qui leges accepturi sunt. Sic igitur cum hominem fetcturus
114쪽
g. THEOL. GRAEC. PP DE GRATIA. LIB. I.
esset, prius mundum creauit uniuersium, ac tem demum facto homini legem in paradisio dedit. Cum sancto etiam Noe legem positurus esse l. magna utique mirabilia monstrauit. per quae instaurauit omnino creaturam , ac terribile illud Pelagus per annum certe integrum toto fecit orbe diffundi, iustumque illum in tanta totius mundi tempestate scruauit. Abrahae quoque multa inna legitur praestitisse, ut claram illam de regum uello victoriam, ut insignem quoque aduersus Pliaraonem
plasam, ut cum variis illum periculis liberauit. Sed & Iudaeis quidem ruum legem daturus esse prius mirabilia illa & prodigia magna oste-it actum demum iis praecepta legis imposuit. Ita hic quoque quum sublimem quamdam vivendi introducturiis esset disciplinam, & quae
nunquam ab illis fuissent audita: auctoritatem praestruxit claritate sit gnorum. Obtulerunt, inquit, ei omnes male habentes, S c. Apposite mira cula illa legum institutionem ac promulgationem antecedentia, facundus Doctor εχυ Κόιμα αεως polentia diurna pignora vocavit, pignora nimirum non tam consignata quam exterius edita & resignata. potentiae interius in animis hominum per arcana gratiae miracula
exercendae.1 I. Lex autem naturae prima orbem occupauit, de homini proposit afuit ab ipsa statim creatione ut quae caeteris congenita, hominum primo parenti concreata videretur: ea tamen propterea quod supernaturalem quoque hominis in gratia creati statum sibi coaevum experta est, legem quoque ad eumdem statum pertinentem, quam TERTVLLIANVs LEGEM PRIMORDIALEM appellar, In principio m di Deus is Adae σE legem dedit, ne defructu arbaris plantatam medro paradsederent: quod
si contra fecissent morte mormentur. Quae lex eis seu ficeret, s esset custodita. In Meenim lege EAdae data, omniapnae epta condita recognoscimus, quaepostea pullulaverant data per Missen: id est, diliges D diminum Deum tuum de Ioto corde tuo, c ex tota anima tua: ct . Diliges proximum tibi tanquam te in , Non occides, non moechaberis alsum no te hmoniis iures.Honora Patrem tuum m Matrem,m alis num non concupisses. PRi MORDIA Lis enim lex data est L m Suae in radiso Dasi MATRlae omnium praeceptorum Dei. Dixit quoque ad hunc sen sum S. Gregor. Theologus --ξi I χηρος, in Gh tum πω-Q-τηι- tam benefice exceptus es Dei manu, Parulsi dialiciis primaeva legislatione. Illa tamen praecepta nonnisi inuolute, diser te vero nequaquam in lege huiusmodi contineri quum eo tempore necessaria non essent, monet BASILivs Seleucienss hom. de Adam.
occides quem, oer cur Non furaberis: cuiustam bona Non moechaberis: cum qua aut cuius uxore Cum nempe soli mundum tenerent duo. Persimilia
Theodoritus habet lib. x. de prouidentia. Lex autem illa quanquam Dissiliros by Corale
115쪽
NECESS. AD PI ECEPT. lN LEGE NATUR. CA. XVI. 81 nihil aliud quam naturalis ac corporei cibi prohibiti sipeciem prae se fe
rat, pomi. fructus arboris; nihilominus tamen aliquid supernaturale in ea reluxisse Theologi tenent, nomine scientiae boni & mali desii- gnatum, tanquam proprij attributi diuini cuius curiosa & superba ap-
Certissimum donique est, in illo statu quo Adam Gratias habitua ἡ-ό. . '' U
lis dono ornatus, fidei lumine illustratus, imo secundum 4 homam in s.Tho.ra. q.3a T. raptu seu exllas saporis illius a Deo immissi, verbi reuelatione & fide potitus ad extremum illectu artibusque daemonis tentatus est, gratiae actualis auxiliis adiutum & opus habuisse reapse. S. Augustinus in En - οςhi chiridio. Iussitae retinendae nonpuσciebat libreum arbitrium, nise pamcipatione immutabili, bonι diuinum adiutorium praeberetur. Vererer tamen ut ne quis haec verba de habituali gratia quam nod nulli loco cuiuscumque auxiiij in eo statu pon ut explicaret. Clarius itaque seipsum expromit egregius Doctor, paulo post: di ab re teneretur via iust tiae, parum erat veli .msi ille, qui eam scerat. adi manet. Clarissime vero capite sequenti Sic fastus ib c p. 07. est homo rectus, ut & manere in ea re,ctitudine posset, non sine ADIU- Lib.ti. de Gen. adi ORIO Divi No. Similia scrinitabis locis exquis necessi aes gratiae au i dς liatricis in eo statu innocentiae naturaeque integrae non obscure colli i. i .e. ii
gicuro oluntatem reficam tinnitus ainutian debere testantibus, ut in An- ω Fulgem. de ΑΛ- geli scin homine etiam cum gratia creato. gς . . z. ad D m.
At etiam Graecis Patribus ea)em gratiae ad id necessitas haud intacta: h. ATHAN Asius prolixo verborum contextu, quo psimi felicitatem hominis describit, cuius haec summa est : Adamum habuisse τ
νάμει τοῦ DI H; Τεra. Supra sensibilia, siqnuque omnem corpoream similitudinem meam, ad ea quae in coelo stat diuinam intel ibi bavimentis adiunxeba tur. Haec omnia indicant profecto auxilium, quo primi parentes supra seipsos ae proinde supernaturalem in statum cogitatione ac voluntate suovecti sun t: atque ab eo defecerunt spontanea quadam ad inferiora& corporea deflexione , m λεον - F. - ω- λιδδ-άia. ως Demum oblite simi vinum sibi diuinitus ab initio concessarum: locus integer perlegendus ac sedulo recolendus. S. IOANNEs Damascenus Damasc.l. I. de fi eY Theophili ad Autolycum tib sec. & aliorum PP. doctrina, hominu 'auctorem assiimat, των ααυM ἐν S ine vi sit c. τύ αγαθω . λιασωγεργἰ δεον κα ἶ habuisse potestatem permanendi m proficiendi in bono,
modo Puttae diuinae cooperaretur.
Quod intelligendum venit non solum de praeceptis supernaturalibus quoad liubilantiam: sed etiam de naturalibus quoad subitantiam Thφ q, φθ
& supernaturalibus quoad modum. S.THOMAS: Mandata lexu quoad m dum agendi, vi scilicet ex charisat am, neque inflatu naturae inlexrae, neque inflatu natuna corruptapotest homo absque gratia implere: unde Mugustinus in bb. de coirept. oe Gratia: cum dixisset quod Gratia nullum prosus bonum homines faciunt , ab At: nonsolum di monstrante ipsa, qui aciendum sit, sitant: verum
116쪽
Praecepta naturalia in eo statu na. turae integra sne
gratia impleti ponPhilipp. Gamacl.
s THEOLOG. GRAEC. PP. DE GRATIA LIB. I.
elim mi restante ipsa faciant cum diteribone quod sciunt, indigent insever in
utroque, tu auxilio Dei mouentis ad praestanda mandata.
III. Praecepta vero naturalia quoad substantiam operum & rectitudinem moralem in statu naturae integrae, multoque magis iustitiae originalistbsque ulla gratia supernaturali proprieque dicta, homo seruare potuit. Diserte asserit S. Thomas: homo, inquit, inflatu natura integrae potuit Omniapraecepta lexis implere, quantum ad substantiam operum, aboquin homo non potuisti inflatu illo non peccare: cum nihil aliud sit peccare, quam ι nigredi praecepta diuina. Tota ratio petitur ab accurata proportione facultatis humanae in illo statu non solum cum vno vel altero virtutis actu, sed etiam cum omnibus & cum perseuerantia in iustitia morali. In illo quippe intellectus nulla ignorantiae labe infuscatus , nulla perturbationum caligine obductus: liberum arbitrium sanum atque validum: partis inferioris seu concupis centiae nulla aduersius superiorem rebellio, nulli tentationum tumultus seditio, motusue: nullum animi vitium , nulla corporis infirmitas; uniuersi demum natura valens, vegeta, tranqui I la. sui compos suique semper similis: ut quid obiecto virtutis naturalis attingendo , actumque moralium in dies exercendorum functioni, una cum ordinario Dei concursu ad hominum prouidentiam spectante sufficere minime potuisset Haec omnia citra gratiam in primaeuo hominis statu aliquando agnoscut ac describui Graeci Patres, tanquam ad statum naturae purae, sed integra pertinentia. CLEMENS Alexandri lib. Iv. & vi. Stromatum loco satis periculoso de quo postea dicturi siu- mus. B Gregorius Nyssenus primi hominis dotes ad duas redigit, ad
imaginem υ τύ in ratione consistentem : & adsimilitudinem ex virtutis exercitatione comparandam, A G υς-- πια Μῖειν quan
quam paulo post similitudinem per Euangelium requirit: sed in pri
mo homine solius constitutionis naturalis meminit, qua Deus per ii berum arbitrium fecit nos διμά- .sita κους ae ερ γαῖνέ της mesςλὸν .-ιώπωι potestatem habentes qui similes Deo fieremus, essemuDque istius similitudinis effectores: cuius rei rationem per virtutum &praeceptorum moralium exempla it tu strat. . IV. Obiectio: qui factum igitur Vt tam breui tempore primus A dam de terra terrenus, in praecepti impositi obseruatione innoxius steterit Alii enim Patrum, rres duntaxat horas Adamum peccati expertem vixisset alij sex ad summum Volant apud Cedrenum in compendio historiae. Si minus ergo necessaria Dit ad commune & facile praeceptum gratia, quale prae caeteriis videtur a pomo abstinendi, ut quid tam cito violatum fuit autem praeceptum istud, breue ad memoria retinendum, leues. Aug. i . de elu. ad obstruandum, ait S. Augustinus , Vbi praesertim voluntati cupiditas non resistebat, tanto maiori iniustitia violatum , laanto facition pote
rat obsieruantia custodiri. Responderi forsan posset per plures etiam
Clem. Alex. li. .&lib.6.S romaCreg. Nys orat I. iti filiam. hom. Peceatum Adae circa praeceptum supernaturale.
117쪽
annos vixisse Adamum in Paradiso antequam peccatum illud maximum, quo sumus omnes mortui, peccaret. Variis varia coniectatio est. Quidam enim septem annos. alij Ss Patrum triginta & amplius quot in terris Christus egit , alij quadraginta, alii vero centum annos Adamum a peccato immunem in Paradiso vixisse putant apud eumdε Cedrenum ibidem, apud Caesarium lib. 3. Dialogor. qu. crati. apud Mosem Barcephalib. de Paradiso parte 3. Uerum esto eadem die peccarit: praeceptum ab eo violatum non fuit plane naturale,sed positiuu: nee p ,stiuum duntaxat in ordine naturae & in sterie moralium praeceptorum, sed adnexam habuit rationem aliquam praecepti supernaturalis, in ordine ad beatitudinem supernaturalem quanquam id non placeat Procopio com ad cap. i. Gen. praecepti inquam, impositi, a Deo, tanquam ab auctore bonorum supernaturalium, per fidem eo-gnito per lpem amplectendo, per Charitatem diligendo: cuius tri- .plicis virtutis Theologicae&supernaturalis, cibus circa fructus vetiti
abstinentiam, per obedientiam virtutum matrem exhibendus esset. Gen. ad lit 1 c.7. B. AvcvsTINVs Spontanein Juit se defectus, quoniam si voluntas in amore superioris immutabilis boni, a quo illustirabatur, vi mderet: m accendebatur ita ret, abibs permaneret ; non inde ad sibi placendum auerteretur, cν ex hoe Theodor,to. . . ten bresceret, oer ex hoc'gesceret, vivetilla crederet verum d xisse sterpentem, mel iste Deι mandato , moris pnaponeret voluntatem. TheoὰΟritus orat.
et cet. ἀμπης, existimat Adae praeceptum adnexam Charitatis legem habuisse, erga Deum perfectissimae, qua esset ψιλιλοι τ άλλύν
amator, caetera Omnia contemnens, solum quem amat intuens , eius cultum omnibus pariter anteponens; ea tantum agens, dicens ac co
litans, quae dilecto placeant ac serviant, multaque ab eo prohibita
etellans Hanc charitatem cum Adam insuperhabuisset, erga bene.
factorem ingratus spinas, labores, calamitatesque pro ingratitudinis mercede retulit. Haec ille Virtus autem Charitatis qualem Theodo- ritus describit, omnibus numeris absolutis limae, procul dubio supernaturaliseit: unde patet praeceptum illud sal em quoad modum Ope s aut iis phelii
eis fuisse supernaturale. Quapropter & S. Augustinus gratiae adiuto. rapioι. dei . derium ad retinendam iussi iam Adae necessarium fuisse docet in Enchia ς η ς Tridio. Duiliaco by Cooste
118쪽
ss THEOL. GRAEC. PP. DE GRATIA. UB. I.
Necessitas auxiliorum Gratia ad praecepta naturalia in lege ac statu natura corrupta exsequenda: Ex mente Graecorum PP. S. Augustim, S. Gom. ac Theologia
, A M E T s I veteres nonnulli qcholastici, humanam Voluntatem tanquam p ccato duntaxat extrinsecae laesam ac debit et in cau ssiti. praeceptis naturae adhuc ut per se alui ob qui, liberum ac intcgrum habere opinatissint; obtinuit nihilomanus b. i homae
Doctoris acroama hunc in modum Sorbonica 'chola declarat. Homo indatu natura lapsaepse uae peceathm , i detam naturae corruptae, non potesspropriis et ob πι se mare praec pia omnia moralia ab que auxilio Grat a. Quod contra Pelagij & Celestij errorem Ss Hieronymus & Augustinus ex sacrosanstis Icripturis luculentis sine demonstrarunt S. Hi ERONYMuslib 1 & i. contra Pelagianos. S. Avo sTi,v, lib. de Grati &libero a bitrio. Quorum responsa Concilio iam ctiam aucto itate lancita fiunt
CARTHAGINENfE tertiu canone v. fugae Pelag anorum viam praecludens. curcumque dixeritgratiam ι deo nώθι, dari, et I quodperi benim arbitnum v. Δc Celestin. ep. facere iubemur, facilius implere po usper Inutiam, tauquam etiam's ita non
non quidem facile , stia tamen possimus etiam sine ιlla implete diurna mandata, anathema sit: de fucἷbus emm mandatorum Dominus, ubι non atrisne me di filius pote ues Lacere: dait: sine mens hilpotestis sacen . Canonem hunc Graeci lingua sua ornarunt, ac suum secet un t in colle tat ione illa - numerosa Canonum cui Synodi Carthaginensis titulum posuerunt.. eti
119쪽
M.' εἶ ,, χωρὶς ου δεώiues πιιεῖν. Accedit Concilium Tridentinum
Quibus autem scripturae testimoniis hanc gratiae ad omnia coniun- Gratia ad omnes
ctim legis praecepta, atque etiam sigillatim ad dissicilia necessitatem
eomprobarunt, iisdem & Graeci. Agitur enim hic non de Uno Vel al- ciles necetialia. tero, sed de omnibus iustitiaepraeceptis, ut ait B AvGusT l donat.&grat. cap. Isi.&l. de Grat Christi cap. 2p κοι rat Teiugius dicere, quodpossum. ιOMNE BONVM secere dicere cogitare, Ebis est aut hoc posse donauit. quod S Ni r di l. t.&a. mero bene γel agimus dei loquimur et cogitamus no um. est B.Hieronymus solertissime )etexit ac refutauit cavillationem Pelagianam . quum gratiam non selum ad omne, , sed etiam a singulo e uesas necessimam conuicit, euicitque consertissimis scripturae testimoniis: B. μ ugu- S Aux l de ptat. stinus ea pro ingeni j sui acumine ac solertia certius intorquet: Ea iis β a b b ς . . . unum aut alterum proponemus. Ezechielis cap. xxxvi. Θιntum meum ponam in medio vestri, cr factam vDn tu i cationibus meis ambuletis . iudicia mea obstruetis. Certum est, inquit di. Augustinus, nos mandam sirita- re si volumus, Eub. y sed quia praeparatur voluntas a Domino ab illo petendum est ut tantum velimus, quantum iussicit ut volendo faciamus. Certum est nos velle cum volumus, sed ille facit bonum de quo dimam est quod praeparatur voluntas a Domino: de quo dictum cI A Pta. ,6. Domino gressus hominis dirigentur S: viam eius vo et: de quo dictum est, Deus est qui operatu cin vobis velle de operari. Certum est nos facere cum facimus, sed ille facit ut faciamus, praebendo vires essicacissimas voluntati, qui dixit, faciam ut in Asis canonIbus mela ambuletis, σιudicia mea obstruens insectarii J Ezechiel.3 Eumdem Prophetae locum, mή- ία τοις δ iis d/-M μυυ mr η- edi, wυ νώ - μ μευ - - οῦ ri vi , faciam mi in ius ratio-mbiis meis ambule is , . Iudiciamfa custodiatis faciatis ea sic exponunt in diuini auxilii Gratiam, Patres, Graeci. B Chrysostomus, s sidorus Pelu Fhςodφ ix. ne p.
prium est . quae liberum arbitrium nostrum adiuum S essicit Vt recte s. Autustin. lib ἡ. gerantur ea de quibus Propheta locutus est. J Simillime. B AvGusTI- Gr.&lib.mb. c. s. Nus de grat. & lib. arbitr Ne putentur nihil facere homines per liberam arbι- βῆ o 'trium ideo pera um Ezechietem diciturfacite vobis cor nouum m ibi ritum nouum facite omnia mandata mea. Meminerimus . ipsum d cere: dabo dobis cornomm. suomodo ergo quod dicit, facite vobis, hoc Acit dabo vobis ' quare
120쪽
yo THEOLOG. GRAEC. PP. DE GRATIA LIB. I. iubis, si ipsi daturus est ' Euare dat si homo facturus est y msi quia dat quod
Vox illa, dabo, nihil esscit libero arbitrio. Deus enim non inferens necessitatem, sed persuadens, dat animis inclinationem seu impetum ad meliora; quippe auctor huius rei, tum iis quae dixit, cum iis quae fecit, effectus. i II.
A ITER sCRIPTvRAE LOCus, non tam locus est quam plurium congeries locorum Psalmo cxviri. qui totus est de oblematione legis diuinae per Gratiam Dei Vix est ut quocumque oculos in eum coni jcias,
utrumque tibi non occurrat: Deduc me in 'ritam mandatorum tuorum, quia ipsam volui: Inclina cor meum in testimonia tua. BAvGusTINus in enarratione. Tarum est, inquιt, mihι doluntas mea, nisi in eo quod volui me is δε- ducas. Et cene ipse e emita hac es 4ia mandatomm Dei, quamst dilutato ab illo corde suo iam cucurrisse dixerat. Ideo diuinum auxilium, quo deducatur, inquirit , quia neque dolentis neque currentis, sted miserentis est Dei. Denique quiam ipsium delis Deus ope atur in omnibas bonis: praeparatur m volunt.Ga Domino: siquitur m dicit, inclina cor meum intestimonia tuae quid es inclinatum cor ad aliquid habere nisi hoc velle ' Postea explicans alium versum: inclia nauι cor meum: Ipst iam dixerint, inquit, inclina cor meum in testimonia tua: νι in Alutamus simul hoc es m diuim muneris e propriae voluntatis. Sic etiam Theodoritus exponens superiorem versum viam mandatorum tuorum cucurri cum dilatasti cor meum. po ρων γε , - πήματέρος αυλμύαι si λούαγ μ ιαι. ου τι γ η iα ΡωHα άγαΝ, C κ ἔχω eQ, υμμου. ούτε αὐειν ταία cpnis χθετα, αδευ κα--ρ Η δια τῆς πιωλν βοηλ μ Id est. Utroque opus est &nostra at eritate & Dei praevio auxilio Neque enim diuina gratia illam non habentibus bonam alacritatem datur : ncque humana natura virtutem recte exsequi potest absque caelesti auxilio. J Idem exponens versum 113. Legem tuam dilexi , adiutor . lusceptor meus es tu : ου δεχα ci του της σῆς βοηλ μ υι ρλωσα, ' λλα της ἀει άπιλο - ροχῆς. Id est. Non absque auxilio tuo hoc perfeci, sed tua impulsione adiutus. JIV. Matth ry. Mar. io. TERTIvs SCR PTURAE LOCVs , Matth. cap. xl x. cum dixisset Chri-N LR stus , di Ocile diues intrabit in regnum calorum. Iterum o dico vobis facilius est camelum per foramen acus transire quam diuitem in regnum calorum intrane. Discipuli mirantes dixerunt. Quis ergo poterit saluus esse λ ccipiensatilem Iesus dixit illis. Apud homines hoc impossibile est , apud Deum autem omnia possibiba sunt. Agitur autem ibi de praecepto legis naturae nempC diuitiis Dei gloriae cum necesse est postponendis. Quanquam enim Diuitiaco by Coos c