장음표시 사용
121쪽
NEC. GRAT. AD PRAECEPT. IN LEG. NAT. COR R. C. XVII. si ibi primum esset sermo de vocatione ad perfectionem Euangelicam ad quam Christus hortabatur Adolescentem opulentum : attamen postea Christus occasione ab illius recessia sumpta loquitur de diuitumsbcordi 1 qua opibus per fas & nefas inhiant & salutis etiam oblatae
nullam rationem habent, legis praeceptum allidue violantes, non concupisces, sta ἐτέρων , 3πιον ας, aliena bona capientes ut notat S. Chryso stomus hom. lxiv. a quo auaritiae vitio nemo praecipue diuitum immunis esse potest absque auxilio gratiae diuinae: quapropter subiungit B. Chrysostomus, νά-GN-υ κγώ ν πιιι άδεά- λ
Q. iob αν άθλων έ - γη ς 'λ', ς. Non ιdcirco dicit, quae apud Detim impossibilia sint, apud Deum esse possibilia et i tu excidas , m quasi ab
imposybibbus detenearii: derum di magnitudine Dei cognita , facibus arared aris, Deumque inuoces ut eius ope haec praemia vitae consequaris. Plura ibidem, quibus expositionem hanc confirmat.
Accodamus ad Apostolum, magnum illum gratia confessorem, praeceptorem, praedicatorem ut vocat B. Augustinus. Is ergo locis plurimis quibus spiritum vivificantem opponit literae occidentia.Cor 3 vetustati siterae spiritus nouitatem ib. c. 4. legi factorum legem fidei, ito 3 de Gr 3. militiae quae ex lege est, iustitia quae est ex fide Phil. 3.
dcclarat infirmitatem legis gratia minime corroboratae ad praeceptorum suorum exsequutionem, non solum omnium, sed etiam singulorum, quotiescumque cum dissicultate Occurrunt, qua de re prae-s ertim intelligenda veniunt, quae cap. VH Epist. conqueritur acing miscit de quibus dicturi sumus inferius, ubi devictoria tentationum cum S. Augustino aduersius Pelagium. idem agnoscit atque profitetur S. Chrysostomus homil. xvs. . si ς ora ἐπιπυδαζε δεν ον minorum , ἡ ἀνέ b G . Studebat lex hominem rusum reddere, ad hoc etern dest rebat, σύ. '
122쪽
THEOLOG. GRAECO R. PP. DE GRATIA LIB. I.
Gratia in legis natura statu corrupto, reuera exhibita. sv MMA CAPITIS.
III. Exemplo Ninistrarum barbarorum confirmatar ex S. Ch Atim. o Ba L
UOD ille de arte apud philosophum laudantem
ri iure de gratia usurpare possumus, gratii loli iu- peramus ea quibus natu ta vincimur. Quamobrem ego certo certius id semper duxi, in quacumque lege nos ad aliqua praecepta Deus adegit, quae ad executionem sui gratiam omnino postularent, Deum nemini, quem iis obstrinodi parere voluerit, gratiam den S. August.lib. de gasse Deus enmb nuic iustus em quaeratio lancti est Auguilini: Deus 3 μῖ in nec ellariis non deest , qui vicum lcmpturos loquamur, dat lallo virtutem, manum suam supponit, magnificat h.icere nobiscum, facere nos facit, aut certe ut faciamus non cogit, quia ipse cognouit figmentum nostrum de adiuuat infirmitatem nostram. .ic igitui dico. Omnia Decalogi seu lectis naturalis praecepta homines adultos in lege natu viventes tanquam possibilia & iatia semper obstrinxerunt: atqui om nia illa praecepta conrunctiin. adeoque ubi cum difficultate occurrui, setillatim, possibilia non sunt eo statu citra gratiam Vt pr. cedenti capite ostendimus tergo gratia hominibus adultis lub lege naturae vive tibus ad praecepta illius implenda a Deo reuera concesta est Neque enim victatae attritaeque naturae conditIO aliter ad bonum arduum alia surgere mandatisiue ullis arctari aliter potest, ubi isciuα- φυnως i. s. Chrysin Maii h. sen natu M leges ii Vt ait B CHRYsono Mus. Quam-
uis enim faciles de procliues acius ipIO naturae velut gem
peragi possint ut ostendit B. Baslius, ita ut illud ε- ψύα- ον pere δε e vocitet: nihilominus tamen dissicilia in eo. dein statu singulis pene momentis occurrunt quae frustra sine gratia vel tetes. vel ad umollicum speres perducere. De Ius ergo sermocit, de his certa contiansque sententia, cum in eo itatu innumera exstiterint. Sy tiam queis fieri possent cum ipsa faciendi obligatione, non defuis .
GRariae concessis ex praeceptis impo
Dupliciter gratia in tege naturae
123쪽
GRATIA IN LEGE NATURAE DATA. CAP. XVIII. 93
II. Quod Vt plenius ac dilucidius intelligatur, duplicem hominum, qui nuplicii et i iii,
inlexe naturae siue in Barbarismo, Vt vocat S. Epiphan Vixerunt, clas uilege naturae da-
1 distinguimus: Primam eximiam, eorum scilicet, quibus aliqua μ' Christi data notitia, ac proinde fidei copia facta est : aliam commu s.Epiph piniat. in nem queis nulla praeterquam legis naturalis, lux infulsit. Illis gra h tiam fidei comitem nemo vel amplissimam denegarit; quales scili
est Noe, Abraharam Isaac, Uacia Cromni antiquorum Patrum multitudini, Concit Arausc.
illum praeclarumsidem, quam in ipsorum laudepraedicat Apostolus Paulus, non per bonum naturae, quodprius in Adam datum fuerat, sted per gratiam Dei credimus fuisse collatam, aliorumque senilium ut Melchisedecis, Iobi habita ra Hῆν.
tione Theodoritus vocat gratiam lege antiquiorem commentar. Ep. ad Rom. χ ρις et εκυvis K ν. -υ. Qua ratione B. Chrysostomus Eo ineprail. lYD. in Genes Ecclesiam lege antiquiorem Zarae comparat ante Phares manu protensa Orienti, & reuera Zara oriens est: ad .
ante Noe, Abel Cr Enoch coeperuntgratiae Dei magnam habere rationem. His autem quos ad classem communem reducimus, gratiam quoque pro modulo siussicientem. quoties ac quantum occurrentis naturae praecepti grauitas dissicultasque postulare visa est, concessam ara tbitramur: nec enim alias praecepti exoluendi vim ac vinculum. agnoscere est. nisi quum, propter difficultates insitas vel incidentcs , gra. tiam exigit , ea parata sit. Hoc iam antea ex Chryse stomo comprobari 9.Clirysost.ho.io uimus: integer locus excerpendus ab initio homiliae: 8α- ἰαια ι 'siqn s
ἰαυτόν κνιπε Μ τῆς - εν ροπῆς. Id est. lnvidia percitus Cain fratris ne,cem aggressus est, cumque post illam impiam actionem Deus illum prouocare vellet ad peccatorum confessionem, neque tamen is hoe pacto poculum salutare accepit, sed huic caedi infandae mendaeium adiungens, grauem illam ultionem in se contraxit, seque nudum ac exortem gratiae caelestis effecit. J τει άσω, ν χών more suo gratiam vocat quam paucis post lineis Dei praesidium appellat. Simile quid de incredulis ante diluuiu hom xxv quibus contrarium Noemi exemplum proponit η ἀλγόρο- αι-τωὐο η ὐευρουαδν τ ανυγμαι. Id est. Gratia Dei adiuncta alacritatem ipsius corroborabat.
124쪽
y . THEOL. GRAEC. PP. DE GRATIA. LIB. I
III. Vtramque hic implere paginam posset Nini uitarum exemplum quos in statu naturae corruptissimo vixisse quis negabit 3 praesertim ubis. Chrysostomum de iis audierit hoc modo disserentem v et Nιαι-
Quid Niniuitis magis irrationab1le, quid stultius ait men illi stulti, nullo unquam Psilosopho audito, nullis imbuti praeceptis intellectis Prophetae verbis. Adhuc tres dies & Niniue subuertetur, intra tres dies vitiosam consuetudinem deposuerunt,&c.J Qui tam vero gratiam a Deo perceperint, ex Poenitentiae ipsorum perfectione coniici potest, quam BAsILIus vulgo Seleucientis, post Chrysestomum lex centis locis, mirifice extollit, haec verba considerans,
ιιο iniushtiae derelicho. Haec sunt quibus expurgatur iniquitas, diui sententia retrocedere non erubescit : Deus siduit decretum , c periculum delet, oec. Nec abscedit S. AvGusTIN vs. Nini uitae in hac vit1 egerunt poenitentiam,&ideo fructuosam velut in hoc agro seminantes, in quo Deus voluit cum lacrymis seminari, quod postea cum laetitia nacteretur. Et tamen quis negabit quodDominus praedixit in eis fuisse completum, nisi parum aduertat quemadmodum peccatores Deus non sol sim iratus, verum etiam miseratus euertat Euertuntur enim peccatorcs duobus modis. aut sicut Sodomitae ut pro peccatis suis ipsi homines puniantur: aut sicut Ninitiuae ut ipsa hominum peccata poeniccndo des mantur. Factum est ergo quod praedixit Deus. Euersa est enim Ninive quae mala erat, & bona aedificata est quae non erat J Hactenus S. Augulti nusqui non obscure mutationem hanc, dexterae excelsi, id est dimat gratiae acceptam rescrL.
125쪽
IN LEGE VETERI NIL GRATIAE REPUGNANS. C. XIX.
In lege Mose ca nihil Gratia repugnans a Deo datum factumve esse. sv MMA CAPITIS.
DI a leges mugnae Lex Moses legem
naturae complictitur. II. Remouetzr error de legis Mosaicae ad peccatum prouocandum ιυλ ιιone. III. Lex non esidata ad ruinam, sed a s lutem, Inauinat SS. Patres. IV. Lex in auxiliam data, e rθι .aium Ss. Patres.
V AE mundi mutationes magnae, inquit s. Grego- D muna muta- rius, duae leges nimirum potitiuae duo Testamenta. QR ν duos 4ς
tur: altera ab idololatria ad te lem: alte a lege ad Euangelium. Atque apposite quidem Theologus, mutationem priorem ab idololatriae statu non vero a lege naturae tanquam termino a quo factam docet: siquidem naturae lex tantum abeth ut per Molaicam legem abrogata sit,quin potius in hanc transiit, tanquam anima & pars ipsius immortalis: unde& digito Dei in tabulis exarata lapideis r duae aliae partes iudicialis de Cerimonialis in libro tantum legis scriptae Quum igitur ad legem naturalem obseruandam gratiae a Deo impertitum hominibus auxiliuni superius os cnderimus: legi sane Mosaicae praeter simplicia & pauca illius praecepta,iudicialium es cerimonialium innumera capita complectenti multo magis idem gratiae praesidium comparatum inde cuiuis innotescat. Verumtamen ut id liquidius constet auellendus imprimis cxanimis quorumdam error, quo legem Mosaicam a Deo impositam asserunt, ad peccata prouocanda&multiplicanda; atque ad eoad homines perdendos, quo iustitiam suam exerceret ac manifestius lausen. lib. s. d. cxercret, erga subditos huic lcgi, qui ea semel posita a peccato absti- g λζ. Chr. cap. 1 7.nere nulla ratione posscnt. Qui Susiae accedant,videant, qui scribunt 'Disitirco by Coosl
126쪽
sc THEOL. GRAEC. DE GRATIA LIB. I
fuisse in lege veteri cyratiam impedientem salutem oe gratia ulficientem ad flutem utiom legit oes M' Dei capitaliter repugnasse. II.i bis id libe pes se Error quidem iste diuinae bonitatis &iustitiae sola cogitatione stre data ut homines ι nu refellitur; ut quod in stituti tamen est nostri persequamur, quacia r. i. Eis dana SS. Patrum praesertim Graecorum propositiones huic e diametro repugnantes lectori ob oculos ponimus. Prima haec e L : L E G i s
PROHIBITIO W svPPREssio: id est lex data est a Deo ad hoc ut obseruaretur, atque adeo ut eius obseruatione, homines a malo declina rent, &ad bonum faciendum sese applicarent. Hanc primam & legislatoris & legis intentionem haurire potuerunt sancti Patres ex Mosis ipsius verbis; Ponite corda vestra in omnia verba quae ego is ficor vobis hodie'. t mandetis eas bys vestris custodire acere oe implere uniuerse quae Ariptastat legis huius: quia NON INCAssvM praecepta sium vobis , sed visinguli in eis viuerent. Heb. quia ipsum vita vestra lxx. zes αἰ ra G, Q TS. BAsiLIus in Psalmos de veteri lege eum noua collata verba fa
praecedens atque ab ipis primum initio malitiam exscindens. Ut enim vatus lex dixit: hion moechaberis, Dominus dixit ne concupisces quidem. Multa hanc in rem S. AvavsTisus ad Simplicianum Episcopum Mediolanensem, exponens illud A postoli ad Rom. vi I. Lex sancta,
mandatum 'clum m ιustum m bonum. Intelligendum s legem AD HOC ἀμ- tam esse non ut peccatum instremur atque stirparetur, sed tantum ut demonstraretur, quo animam humanam quas de innocentia securam ipsa peιcati demonstratione rea aceret, ut quia peccatu ne Vatia Dei vinci non posset, ipia reatu OLlicitudine ad PERCipi ENDAM GRAΤiAM conuerteretur. Hic ergo legis Scopus , peccati extinctio , non vero peccati multiplicatio. Plura in rem adeo claram ac distinctam cumulare omnino superuacuum foret. III. Altera propositio Ss. Patrum, praedicto errori infensa haec est. LEYNON EST DATA AD NOXAM FEV RuiNAM sED AD sALOEM. Disertissime S. METHODivs Origeniani dogmatis debellator acerrimus: apud Photium, in libro quodam expositionis locorum S. Pauli, O AM H υς Indiblioth. photii v λ Iάγγα s δευέα ς άμα,' τα, μῶ EC ad. ii . um 5 -- εο. ' μη is ex 2α λώω λάς -κ ἰς βλαgευ πιε ιν ρον isti Lex
quidem sancta & mandatum Dei sanctum & iustum & bonum : non enim ad nocendum. sed ad saluandum datum est. Nihil quippe inuti- .s editi eat te vel noxium a Deo proficisci censemus.JLegendus S Cnrysostomus integra homilia in haec verba Pauli, alterius ad Corint,oS cap. IV.
127쪽
1N LEGE VETERI Ni L GRATIAE REPUGNANS . C. XIX. 97
νοῖς v. - cpira via . Laus est legis minime quidem vulgaris quod eos qui malitia premebantur austeritate sua ab improbitate liberare potuerit, eosque emollire &gratiae obsequentes reddere & ad Noui
Testamenti Pnilosophiam deducere J
Quin Δt alia praecedentem continuo assequitur propositio Ss.Patribus Graecis frequens ex Scripturae verbis. LFX IN AUXILIUM DAT A EST. Ubi apud Esaiam legimus Od legem magis& ad testimonium , idque proprius ad Hebraicam γψτήi m. lxx. legunt apud Patres Graecos ώμιν εἰς so Ri ιν εδυυν legem enim in adiutorium dedit. Quem locum ita le- etiam de lege Euangelica interpretatur B Cyrillus. Αlex. nihilominus ipse tamen, haud semel de lege veteri exponit ut infra post alios antiquiores videbimus. Praeeat itaque B. Basilius ἰλος τἰν ωβω- -- τι et ντα δά etv oφεως 'νώι - πε G εἰς E- άM Mnυ sc δά ἀι ά rivi εἰς ου Nναmν, Q. , - εν αξιοι οὐ σῆιειδεν, α δ ά. V M. .Qγὼ νομsν ελ- κον εἰή go Νι- Hominem a serpente deceptum atque in peccatum prolapsium, de per peccatum in mortem dccaetera quae peccatum merebatur. Dcus non despexit. sed ei primum legem in auxilium dedit, dcc. S. Gregorius I heologus orati sec. in Pascha de lege cadem anti qui foederis sermonem habens δεῖ - εἰς- - που α siam, NI si ε αλων. άπάγουν οῦ - , ακος οῦ. . .: α-ν. Lex datur in auxilium, tanquam paries quidam intergerrinus inter Deum& idola, ab his quidem nos abducens. ad illum vero nos reuocans J
S Chrysostomus hom. quadam e p. ad Ephesios. *9 ς . ,
iis cos , et i siepiat, legem dedit ma ilium. Nemo vero expressius idem asseruit S. Cyrillo Alexandrino plerisque locis: maxime vero de ado
porem admitari licet, qui cum fautricem ad utricemque a Deo legem accepim nt, ac per eandem amplissime illustrati essent, rem tantam nullo loco habuerunt; neque donum hoc in mentis Se cordis domicilio collocauerunt, atque nullam ab ea villitatem perceperunt.J Idem Commentario in Zachariam vim τύ Io θηλ ταο ri 9 mν
. Θὼρ id est. Frat in istacle tanta morum fatuitas ut legem quamuis ad auxilium sibi datam nec ad institutionem vitae recte ducendae insessi cientem exigui ducerentJ Vitanda est Parisiensis etiam editionis versio ibidem, L Vm ad institutionem vita in Christoprobata non myscientem
128쪽
98 THLOLOG. GR. J COR. PP. DE GRATIA LlB. I. Pelagio enim fauet nec vel bis Cyrilli apta est Idem quippe Curillus
in opere de adorat & alibi oston lit, quod versitimum, legem solam saluti pariendae idoneam in ora fuisse. Sed laaec statim : nunc admone s Augii: bl b. a. ad inus S. Augustinum ab hoc in lege dato per Gratiam aues ilio non dista sentire. iiii & excandescere ob illatam a Pelagianis calumniam: Quis
Contra hanc ver legis cum gratia in iuuando homine concordiam non desunt qui beati locum' potioli detorqueant ad Romanos scri
bentis / ev a tem bubminati,s vi abuntaret dei iram. Cui Ac similis videtur alter eiusdem ad Galatas 'nopter trantur bono posita est Accipit hosce locos auidissime Genetiensis Para dogmatistes & si quis cum eo sciatit: ut legem ratiae inimicam S peci ari pro renerandi cauisa positam statuat. bcurdum Simpium piorsus commetatum id enim de olfensione peccat, non de irritatione ad peccandum exponendum est cunas Aug Itino: aut se occasione dum.ixat accuentu lege posita non vero cx intentione legis de Legictatoris, ted cx malitia prλ uaricatium, uti bene ac sapientci Graeci Patres cxponunt. Mirifice , Chrysostomus Q, ἴνα - κ αἰ- eacca. mptis ι ' ν ω γ hὰ τύ
νωι αλιι .. Id es . Haec vox , VT, hic non adhibetur ad reddendam causse ratione n. ted euentus. Non enim in hunc finem data est lex ut peccatum abundaret: sed datae ii viminucretur bc toli cretur. Euenit autem contrarium non ex natura legis sed ex Corum qui legem accepere, socordia J Alio vero loco lex posita dicitur prvier i an gressisnes praeteritas puniendas ut exponit S. Hieronymus e vel etiam futuras coercendas ut Primasius: sed quid si &ad praeuentes augendas ut explicat B. Augustin. id sane nil eum ab Graecis interpretibus diuellit, cum de occasone non det copo decuentu non de fine agatur, ut edocet S. Chrysostomus in prioris loci expositione . atque exco Oecumenius
co - δε ., ως λλα, 2 'igη Legendus idem aurei Doctor oris hom. xvi. in Matth. Lex ergo migratiae repugnans ac inimicum in se complectitur ac licet eam ex opere operato Vique tua non producat, non tamen eamdem Deo iuuante ex Opcre operantis excludit, ut in
Sehola Sorbonica philosophatur Philippus Gamachaeus Tractatu de legibuS.
p xponitur duplex Apostoli locia; cotta legem specie tenus militans.
Cal.3. ut Faustus apud August. l. rs.cap. g. s. Augustin. in expost. propost. ad Rom. Prop.Io. S.Chtusost.ho. C.
129쪽
GRATIA sv B LEGE CONCESSA. CAP. XX.
Gratia tempore legis Mosaica hominibi fkb ea miuentibus re se concessa.s UMM A CAPITIS.
Matis legem smaran/ viatrae auxilio, at sidem exsticuIam hiasuerunt. III. Reliquis ad praecipia ob itis gratia qaoque concessa. IV Pere roriscis eam resuentistis minimis denegata.
Vcis diuinae veteris eam esse praestantiam Hebraeus )hilo praedicat, ut absque nunainis assiitu, quem Gratiae deberi nemo non fatetur, ne quidem concipi pos
o Λου os ah d cinna valde incumbunt , edaxonis et tentes lexibuς Pinis quas imo sibile est humanam mentem concipere ab lue diuino ritu Quanto magis igitur harumce legum obseruatio Gratiae auxiliantis impulsum requisiverit, inde palam est quod in morum negotio , actio ipla cognitione longe dissicilior est. II. Fuisse vero qui legem custodierint , nec historiarum , nec Encomiorum , nec Euangeliorum sacri libri nos ignorare sinunt.
Moyses , qui & in hoc iustitiae genere singulari laude dignus
eli , de Levitis multis ita loquitur , Hi custodienunt eloquium tuum cirpaci m Fuum seruauerunt, iudicia tua o Iacob, m legem tuam o prael. Iosue quoque . non praeterdit de iniuersis mandatisne unum quidem desitim. Delo si a quid non testatur scriptura, cui nec ante necpost eum Recim:bs fuit qui reue=imetur ad Dominum in omni corde sius in in tota anima siua , cty in uer a mirtute sua iuxta omnem legem MiHῖ. Caeteros quid commemorem quos Panegyrico eximio Liber Ecclesiastici commedat,quoium haec summa laus quod n Testamentis et erunt, id eli legem peris te obteru runt. Zacharias& Elizabelli enuntiush ambo ante Deum , incedeure, in omisn:ba mandatis . ih ficationibus Domini sine querela. De his & aliis quam .
philo. Heb lib. quod ovin. prob. lib. Multi lεqem ob
130쪽
ito THEOL. G R I C. PP. DE GRATIA. LIB. I. plurimis. quin Gratia Dei illustrati adiutique fuerint, dubitat nemo Pic sentiens: deque horum similibus qui fidei explicitae. In Christum s .ais tib .hi dono peculiari audii non solum in lege vetori vixerunt, sed ad nouam
Faust. ει ι ad Boa quom legem heri inuise dicuntur ab S. Augiis molib xv contru Faustum, nyuς ς Α, & l lj. ad Bonifac. Antea dictum idem S. Greg. Nazianz. ut superius
III. Reliquis Vtpote Qui vero fidei tantum implicitae in Christum Mediatorem actum obΙ Me iii '' Miderunt, eos omnino Gratiae munere fraudare non debemus. Nam coneeta. &il praecepti, aliquando paruerunt, aut parere potuerunt ac debue-
log I'raecepta vero sine gratia implari posse negat S Augustinus innumeris propemodum locis: idque certo certius. Gratiam igitur ad praecepto- Teii in Mi e oti n Q Ccutionem quibus nisi possibilia per gratiam reddantur ob- lib. i. stringi nemo potest, Iudaeos percepisse certissimum est. Recter TER- cinii iis TVLLIAN nou poneretur Lo ei qm non habereι obsequium δὴ itim triri in .dit .pii.ν ibim P. pViritate. Ex quo concludit, id quod volumus. S Cyrillus Alexan
λα ni v eri --ς. Id est. Lex etiam hominibus gratiam dabat ad agnitionem Dei illos utique vocans & ab idolorum cultu deceptos abducens, ad haec&quid milum esset indicans.quid bonum do-S Aug. li. s. ad Bo. Cens. si non perfecte, saltem Paedagogi more & cum fructu J Similiantiae. c.i. B. Augultino tribuuntur lib. s. ad Bonifacium.
Probatur etiam ex iis qui gratiam sus ficienteata in lege apud inru u. S.Cyti l .li. .in xui.or. .
IV. Id reuera constat non solum ex iis qui in veteri lege fructum ex oblata gratia perceperunt. ted ex iis etiam qui ex ea insuper habita & repudiata culpantur, quasi salutis suae obliti diuinique ad eam parati & im missi auxili j contemptores. Infinitos prope locos qui in disputatione de gratia sussiciente afferri solent praetereo ut capiti quadragesimo septimo Esaiae vel uni insistam. Scio exo quod durus sis in nerum ferreus
collum tirum in frons ti anea. Et annuntiavi tibi antiqua , cr antequam veniarent super te , ea patefeci tibi, cm. Rursus Ego flum Deus tuus qui docui tem Inuenires am, tu qua ambulares. suod saudissere' erba mea, facti sui petvebit flumen pax tua, &c. Quae verba sic eleganti mima Paraphrasi Gratiam suffcientem personante donauit S Cyrillus νοπιν - πιλημ, δηιδ.
inquit, potui tibi rerum agendarum definitricem. quae ad omnia milii acceptissma dirigeret, ducem ad iustitiam, pietatis magiitram, ad Diuiti su by GOoste