장음표시 사용
171쪽
MERITA IUSTIFICA TORVM EX GRATIA. CAP. XXVII. is
οῦ- ,γo, Id est. Si qui palliones vicerint, dcvere super serpentes&scorpionos ambularint oportet illos minime secuti su fortitudinem suam vitam aliorum aestimare & dirigere , sed virtutis suae largitori Deo gra
non superno auxilio, sed ex seipso putat se aliquid bene agere, Deum in s. negat in omnibus adiutorem situm. J S. MACARIVs. η δα - τύ
pH, MIM Unraxm άπις ρεφου- ψ ου om του κυρίου βοηbi, ει, εἰή ε οξαληθεία τυλη πί- ου ρηιλ ων μούν. Id est. Anima per virtutes Domini conseruabitur seipsam pro viribus coercens & ab omni concupistentia mundana reuocans&sica Domino recipiens auxilium vivere a praedictis inalis custodiatur. J Quibus in vel bis depre hendere est .auxilium praecedens&auxilium subsequens , de quo infra libro secundo. S.CYRiLLvs Alexandrinus totus incumbit in huius veritatis lucu Ci r de ador liblentissimam demonstrationem, quoties illius confii mandae occasione arripere potest, in opere de Adoratione ins iritu & veritate, de nube tabernaculo &castris Israeliticis praeeunte sermonem habens:ο- τ ρι
cita . Neque ex iniquitate recedere quis potest neque ad meliora peruenire&in iis velut diuertere, nisi comite S: duce Christo. Ideo san.ctis illis discipulis dicebat: sine me
boni quid quam agat, aut suas cupiditates vincat,aut acres diaboli laqueos evitet, nisi ncti Spiritus gratia munita sit, ipsumque in seipsa proinde Christum habeat. JPlura&lib. x.&lib xl. Vbi diuinae gratiae, tam ipsu in virtute & vitae sanctitate profectu,qua purgationis initium merito adscribit, ad ea Christi verba Pater facte serua eos in veritate.
lis siue omnibus qui in ipsum credunt, non aliter puritas inest, nec aliter ab huius niundi malis immunes fiunt, quam per supernam misericordiam & gratiam quae priorum peccatorum sordes expellit, & sanctae Vitae claritatem inducit.J S ij nihil potestis facere. Clarius adhuc Io. is,
172쪽
IV. Neque vero nos ab hac bona de sanciis Patribus quam concepimus, opinione.dimoti cre debent quae in eorum scriptis aliquando occurrui dicta, de consiliorum, conatuum & laborum nostrorum cominendatione quae omnia a sola gratiae agitatione incipiunt,ab coque persiciuntur. Tale eli illud Clementis' Alexandrini Stromat. ἰ snu Mλε ri 9 Deu nos ex nobismet psis' ulcis Mossim. Eo siquidem loci Clemens ostendere vult solam aptitudinem ad virtutem, quae a natου ra insta est, non suffcere ad vitam bene beateque ducendam absque virtutis i psius actione de cultura ad q iam anima non mere passes uel e habeat, sed etiam sese ultro moueat prius a Deo mata & incita ta, qui eam, ut ipse ait ad Euangelium alludens, e laeena saeculiasib
mi tacetigit, unde statim huic animae vere Gno .ica cocci oiaticium esse Deum, ταααa εα. α H m . MI i a. I ευ mitis It m. Primum quid in inquit, rogabit pro renassii ine peccatorum .deinde ut bene agendi facul. a. em i inpet Ct.
Quid est amabo quod gratiae tullo ad bene agendum necessaliae magis fauere possit.
Vereor au cm ne magno clamore ac rumultu negotium R. Chryso
. stomo facessirit ipsius delatores importuni, eo quod coalituto tenaci Al Psilo uta. libero arbitrio &doctrinae promulgatione inst ucto, dixe . it , a en-Z a Ja intate. A t quid si nihil dixerit quod s. riptura ipla non di
ma nihil dissicile nobis volentibus, nihil facile nolentibus. Omnium Domini sumus. idcirco scriptura: si velitis & me audiatis : & rursus si nolitis nec me audiatis. Totum adeo situm est id eo quod est velle de nolle, Propterea punimur & laudamur.J Praeterea vero non est tacendum B Chrysostomum etsi more scripturae loeutus ibidem sueri aliu- de prouidisse ne in extollendo citra Gratiam Dei humano arbitrio nimius videretur, cum in continenti de e i menti inem fecerit, eiusque de necesstatem de cumlibertate necessitudinem declararit,
mα 23M . Id est. Utinam autem ut ex numero laudatorum ficti assequamur bona promissa per Gratiam de benignitatem Dci, L c. Non dixisset verbChrysostomus id quod de gratia recte dixit. an ideo gratiam Christi abdicasset lampridem admonuimus scripturam ipsam persaepe quum de arbitrio libero loquitur, g catiae auxiliantis nomeminisse. xempli loco illud esto quod sibi Osiicit S. i homas, Ecclesiastici cap. 13. Apposci tibi a priori oe gnem. ad quod litem porrige manum iram apposuit legendum est non appotui, Gr--
quem locum siue de Adamo cum auctore hypognosticon , sue Ec
173쪽
pERsEVERANTIAE DONUM EX GRATIA. C. XXVL. l. 1 i
de quocumque homine accipias , uterque ad seruanda praecepta diuinae gratiae auxilio opus habuit, quod tamen silentio inuoluitur, si volueris mandata se mare, confervabunt te, in in perpetuum sissem pluc tam foe-re , Apposivi tibi ignem&aquam dcc. Quin & s. Augustinus eo loco ad mprobandam arbitrij libertatem omnium hominum utitur, quod fecerant antea Graeci Clemens Alexandrinus lib. v. Stromatum, & S. Ba stilius enarratione in Psalmum Lxi. Postea Anastasius Nic. qu. 88o. in seripi. Damastenus in Parallelis.
CAPUT XXVII LPerseuerantiam a diuina gratia auxilio speciali pendere, Graeci iPatres profitentur ad artis. Io. S. Tho. qu. IV.s V M MA CAPITIS.
Graeci ita iuni ut liqviet ex unatio es alidis. III. Ex S. Chus . cfi Cyri Ilo.
Vta IBI latior, seracior, amoenior campus ex quo Victoiiae Graecorum Patrum in hoc diuinae pratiae pro perseuerantia certamine palmas illvitriores de cci pete liceat. Iuperiorum quidem doctrina Capi-io ' tum nobis viam facile sternit ad praesentis controuersiae disceptationem: in qua nihil operoso apparatu proinde opus est, quum & polica fusius atque eumulatius libro tertio iterum sese sit oblatura. Nunc temporis vide- dum primum quid rheologorum Schola,quid S. Thomas,quid S. Augustinus,quidConcilia Latina nobis ea de re certi ac ex plorati ob ocu
culos ponant: deinceps vero num eorum placitis Graecorum Patrum acroamata consentiant.
Triplicem perseuerantiam in statu gratiae Schola Sorbonica distin- Dukillivi ilia. de . guit: Unam breuis morae&temporis, quae aliqua: ndo&finalis esse po gx t q i a Q. test: alteram diuturni temporis, sed non finalem: tertiam finalem ab X..i r i' solute de qua hic agit S. Thomas. De priori breuioris morae perseue e. .&D Iedo derantia etiam ea quae ad finem usque protenditur euque attingit,Theo. - ΤS logi contendunt: quida enim ad eam ultra Gratiam iustific a tem & ha io. vi , li. ' i' bitualem requiri semper actuale&speciale Dei auxilium n ant, vi
174쪽
i L THEOL. GRAE C PP. DE GRATIA LI B. I.
cum quis subito casu post acceptam ex Sacramento vel contritione grati 1m interit: alii vero assisnoni, quibus libentius acquiescam, salatem de auxilio exteriori protectionis id cxplicando de quo Sap. I . Raptus est ne malitia mutant inta lleclum eius .vide S. Au b de dono perseu. c. De perieuerantia vero vel diuturni temporis licet intercisa, vel post diuturnum cena pus etiam finali certo certius est utramque a Gratia speciali dono manare; Sive ut ait S. Thomas a m in Onem boni praeim: finem et tiae licet nyn in igeat alia gratia habituat quamuis illius si ibinde incrementa suscipiat sed indigere auxilio hombinem Arrrenie
Ex S Aug.ep Ioc, num Des etiam renatis a ansissemper est implonandum, ut ad finem bonum periuntne , - in bono possint opere perdunare. Et capite decim no no. Nachnu bi mana sine pratia Dei salutem custodire non potest quam aces Tride taςis. 6, e is pii. Synodus Tridentina . Si quis dixerit iusi catum γὰHesperiai auxi-ho Dei, et 'pia sustitia pensim rare posse, vel cum eo non posse , anathema sit. Aug.lit in ad Pros Quis sensus S. Augustini hac in parte sit nemo adeo cst in illius scriptis teliquia, pelisos h speS , Ut liber ei sit ignotus de dono per sim 'umtiin cuius Donte me tiae haereseo,. tem prodit his verbis: e sterim s donMm Dei esse pe fruerant am qua Uque in m persi uenuturin Christo: finem autem dico quo G a istasi mim : de hac ms uenantia di lum es; quiperfure mi que infinem, ιιJa ιs αὶι ADtib. Io. II. Graecis Patribus cum Augustino si amma concordia est S IGNATivs
Spero me salutaturum vos, si voluntas Dei siit ut dignus iudicer qui ad finem perueniam. Exordium enim bene constitutum est , si modo Gratiam conssequar, ut sortem meam sine impedimento adfinem vLque Hercipiam. J ORIGENEs quem raro quidem , sed nec inappositet nec frustra accersimus explicans illud I'salmographi interprete Russino Presby tero. Nisi Dominus custodierit ciuitatem. Per haec verba, In quit non utique indicat ut cessare debeamus ab aedificando &a custodia ciuitatis eius quae intra nos est: sed ostendit quia quaecumquc sine eo custodiuntur, vane aedificanturia sine caussa seruantur. In omnibus enim quae bene aedificantur&bene saluantur, Dominus vel aedificationis vel tutelae auctor ascribitur, &c. Postea. I ta & Apostolum dixisse intelligendum est, non se scit ad perficiendam salutem sola voluntas humana: ec idoneus est mortalis cursus ad consequenda caelestia de ad capiendam palmam supernae vocationis Dei in Christo lesii, nisi haec ipsa Voluntas noli ra a bona promptumque propositum & quaecu- qm illa in nobis potest esse industria. diuino vel iuuetur vel muniatur pauxilio;& ideo valde conuenienter dicit Apostolus, quia non volentis neque currentis, sed miserentis est Dei J S. BAsious Deum infirmi-S.Basil. in Pta'. rate ostram subleuantem comparat ei qui puerum natandi ignarusu bleuat. perpetuo brachiis a subuersione seruansic inquit, contingit
175쪽
PERGE VER ANTIAE DONUM EX GRATIA. Q. XXVIlI. Que
nos eis et N. ῖ αἰαιευlν in ρος per Dei auxilium a ruina oculos attollere,& victoriam assequitanti Palaestritae robore se Libitos : addit enim&aliam a Palaestrita alium viribus applicatas iuuanto comparationem, quam adire lectos potest. B. Grego ius Nu issenus in Psalmos ira & seqv. Christianorum ad finem usu ac vitae certami. num victoriam nominem consequi posse docet nisi ex spe & inuoca tione Dei, ut Hων τI . s νύ et .se ἰδίαι ζωκι illi E ha, imbo superior istis omnibus euadit ille qui toto vitae decursu fiduciam ex Deo suspensa in habet. B. Ephrem legendus Parae ''nes tertia Marcus exercitatione de temperantia sub finem. III. Chryses omum vero hac in extrema parte quemadmodum in cae- ret B Chrysost. αteris necessitatem gratiae prae se ferentibus, ut indemnem integique seopo, capitis mittamus, audiendus ille primum cit in Psalmi versum, NE cliijsii, pciis.
τυχειν. Oportet id aptare omnibus, non ut ipsi sbcordes simus & supini iaceamus. sed ut nostra conferentes Dci arbitrio omnia pcrmittamus, a spe illius in omnibus perpetuo pendentes. Quemadmodum Cnim fieri non potest, ut nisi Deus opena ferat, res ad finem perducantur; ita si Deus opem ferat, simus autem negligentes & ignaui, finem asser Jui non poterimus.J Eo certe loco uniuersa S. Chrysostomi doctrinae liberi arbitrii cum diuinae gratiae auxiliis concordia, includitur 1 in qua & falso dc frustra calumniatores ipsius obiectant, cis natus hun3anos diuinae gratiae impullum antccedere, cum is disertimine Opem Dei praemouentem memoret & praedicet iis verbis ., u . . Eadem ipsius Orthodoxa sententia elucet in Paraphrasi verborum S. Pauli ad Epbesios quibus' vale dicebat Nunc commendo vos Me pio.
est Gratiae ipsius. Et recte ita locutus est: nouit enim per gratiam nos saluari. Assidue ipsos admonet gratiae, eos studiosiores cssiciens tanquam debitores, & fiduciam concipere suadens. Cu m ait, qui potens est vos superaedificare non dixit aedificare, sed superaedificare, ostendens eos iam aedificatos esse. Deinde spei futurae meminit dicendo : &dare vobis haereditatem inter omnes sanctificatos. J Frequens in ore
Ad i, per uirum fluos sient. Quod ex orationis imposita necessitate con
176쪽
i ι THEOLOG. C R ZEC PP. DE GRATIA LIB. I.
firmat expositione epist. ad Philippenses Anim 'n' χῆς
berati quietem illam consequamur. Studium adhibeamus , Obsecro. Si adhibcamus & precemur, cccc pcrficimus. Si precemur, Deus dat. JAccedat ultim b B. Cyrillus Alexandr. individuus fere B. Chrysoli mi hac ingratiae vindicandae expeditionc comes. Is ad verba Christi
αὐλυλλ Id est. Non suffcit nobis ad perfectam animi tranquillita tem vel ad sanctificationem, suscipi a nos sanctificante Christo instar palmitumue opus vero cile dico eum sectat i per charitatem perfectam α indesinentem: &c. quam postea docet continuari ' τοῦ mL- τις χρηγiα is χροα β sancti Spiritus largitione& gratia. Vide plura ibidem& coniunge pulcherrima,quae hanc in rem eximie disserit B. August. lib. utii de Genes ad litteram. iterum B. CYRILLVs momνον θελημα
, ψ υ εξ. Id est. Conueniens est voluntas nostra ad bene operandum & ad virtutem cxercendam : Operemur ergo sic nostram ipsorum salutem , verum istud solum non suffciet ani- ἀniae humanae superno quippe auxilio & gratia indiget, quae dissicilia explanet arduumque & asperum iter iustitiae, peruium reddat & Ω-cile. Quod enim nostra nilial sint penitus, nisi diuinae gratiae auxilium adsuerit, audi Psaltem clamantem, Nisi Dominus aedificauerit domum, Sc. Plura ibidem a quibus ut & caeterorum Patrum locis huc conferendis supersedemus quia haec materia adhuc libro tertio pertractanda est, ubi de merito ad perseuerantiam aspirante Deo disce stabitur. FINIS
177쪽
Vindicatae, circa uniuersam materiam . Gratia .
D. E SPECIEBUS, VI ET EFFECTIs
In quo paucis agitur de arbitri, humani libertate, ad operationem Gratia praesupposita, tam apud Graecos Patres quam apud Latinos Theologos. sv MMA CAPITIS.
γι, ridicum Graii necessitudo. II. AHi xij Iiberi namenclatura apud
III. sentia Menaiauris pas petrarum etiam severstitu eae G c. PP. o S. Aug.
Liseri ar reis indisserentia ac a ex Sthousiris, Graecorum FP. Theotigia o S. Aug. consentanea. VI. Pari humanae Bberratis est 38erandi furabis, o MDeos non secus ac lania1M Esa, ex qsdem Auctor. II. Non vis aut coarihosti, sideri in ne cessis in arsitwtisertisti repagnae, ut em Augasino , S. TH. Schola Sorsonis docet, nos ex PP. Graecis.
Iuelli non potes liberi arbitrii consideratio ab integra ple-Σ l 8 Vix naque gratiae diuinae contemplatione, cuius omne punctura UL & operae pretium in utriusque cognoscenda sanciendaque
concordia collocatum est. Quonuim quiΔ unt, inquit, s. Augustinus, quisic Gratiam Dei defendunt, ut negent hominu liberum arbι-
178쪽
mc THEOL. GRAEC. PP. DE GRATIA. LIB. It
inum: aut quando gratia defenditur, negari existimentliberam arbitrium,ideoab quid cribere ad vestram charitatem VSlem ine frateroe caetera qui simul Deo se uiti j compellente nota charitaseclinavi: Oramus igitur in primis ut quam
ab initio spectauimus, haec praecipu semper sit nobis cribendi caussa,
c laritas Dei nos vetens. Neminem quippe ut aduersarium Inuadere proposuimus, depellendae solum a Patribus Graecis calumniae intenti. de veritati cum ipsorum innocentia declarandae , quam eodem sane periculo laborare aut solui necesse est. Coniunctissimam igitur , ut ad rem accedamus, gratiae liberi arbitrij disputationem, tunc auspicari libet, ut ea tantum lectoris oculis subhciamus, quae delibero arbitrio apud omnes vere Orthodoxos certa constantia, explorata sunt. Integrum enim de humanae libertatis natura, caussis, facultatibus, actibus de effectis moliri tractatum etiam ex ipsis Patrum sententiis, omnino superuacaneum esset; praesertim post egregiam nuper in id nauata pera a profundissimis Sorbonae magistris Duvallio, Gamachaeo Ysamberto,quoru Scholasticis lucubrationibus miru in modum lector proficiet, si Doctissimi P claui j stupendum opus,Patrum ea de re sententiis locupletissim una una perlegerit atque sedula meditatione
Nihil igitur hic aliud moliri certum est, quam ut effata illa siue dogmata de libero arbitrio quae apud Theologos indubitata sunt, Graecis
Pati ibus cognita, probata, conitituta tantum designem ac veluti recenseam. II. De nomine libeii Liberum igitur arbitrium, quantum ad nomen ipse in attinet , non arbitrii apudP. - minus licinorifico vocabulo a Graecis Philosophis primum , dein istis si φῆς ' Eeelesiae Patribus rim,rio, dictum est: de arrogantia huius nomen claturae tam arroganter quam imperite Caluinus expostulat, acs pol
stis ii, inquit, penes hominem esset, quasi scriptura mentita sit Genes iv. Ecclosiastici xv. Is nimirum est modestiae ac sapientiae Magister,qui S 5 sil hQ- Baslios, Gregorios Epiphanios&Chrysbstomos modeste sapere ac Lib. . in Eunom. loqui docere possit, aut etiam ore & spiritu Christiano. Basilius homi-ho. me; liam et .iam ξ, ου composuit, qua& si Quidam Macario tribuant, i h 4φ ν-ῖ, quod Vereor quam immerito. idem A: - 'Est ου pastina alibi memini illudque sui iuris liberum defendit; quoque supremam potestatem, ιωτ ξουπιον αρυά ω idem vocat hom. quod Deus non sit auctor Nazot. 14.&ear. mali. Gregorius Theologus , per se mobile. lui P 'δ iuris, posterius a priori derivat: idem iambiano Nis vocat in quodam carmine iam, Π ἐφ' ηm, motum ad ea quae nostra in potestaterquisho.roo Ecel. sunt Gregorius Nyssienus potestitem absolute vocat singulari loco es si iα ἀγη όν m e λοό GD, Sigh δύαν et,*gm' γ γνε δε P ψ τῆς GHν Ia est Potestas quidem bonum est de D. Unum naturae concessum: facta est autem malum propter pro-I ,.ho. . Fo. i. d. rci si ne 'a contrarium. Aliis vero locis iam M: appellat πις ιτυ-
179쪽
oui ι nominat. S. Epiphanius de Methodius apud eum sicut apud in potiem or tu Photium α bio ου nomine Utitur, quod plerumque per g εφ' explicat idore Philolophico,sicut&alij vulgo Patres. H. Chrysostomus ch Vckoa in p. idem saepe usurpat nomen , - ατ αρέ ως ψ voce mutat ad Color ἐν quam saepissime, ipsi a liberum arbitrium tam necessarium homini
Liberum arbitrium magis obtinet principatum quam substantia ipsa, di hoc magis est homo quam illud. J Caluini aulcm ridicula non solum, sed etiam impia obiectiuncula est, ac si, inquit, potestas sivi penes M- i.Cor. .v.3Minem ebriet, diuinis enim Pauli verbis c diametro pugnat, οι δἰ ε κιν
lib. 3. de lib arb. c. 3. quia nimirum per actionum dominium quod Gon 'λιαω vocant Philosophi, homo suae voluntatis dominus est . perdoruin tim voluntatis, sui ipsius Dominus; quod tantum ab est,ut ditiae potcntiae ius ac dominium suprcmum vel gratiae auxilium ab eo . b- Danisse l. 1.deroget qum potius ostendit ac firmat,ut postea clarum erit. Interim ex fili P S.Th.ia. Graecis suffciat B. Irenaei dictum tibi v. c. iv. Homo liber in arbitrio fictus ' '
Pae potestatis. III. A nomine ad rem veniamus: θc primo quidem ad rei ipsius existentia. de qua quid credere debeant omnes Orthodoxi, doceat nos Tride-tina Synodus. Λι quis liberum hominis arbitrium post Aia peccatum, amissumo extinctum esse dixerit, rem esse is solo titulo, imo titulum sine re, figmentum denique a Satana inuecfum in Ecclesiam, anathema sit. S. Augustinus lib. i co-tra duas Epistolas Iuliani Episcopi Pelagiani, Quis nostrum dicat quod pri.mι hom nιs peccato perierit uberum arbitrium de humano tenere ' dixit tamen aliquando id Augustinus enisse,amissum esse: sed hoc quantum ad liberetatem a peccato quae libertas est gratiae, non naturae, ut ipsemet eodem loco explicat, & lib. sec. C. IV. Eadem est Graecorum Patrum sententia, de qua consuli potest prolixum Eusebi j caput , lib. vi. de praeparatione Euangelica, ubi
Id est. Evidens est liberi arbitri j ratio, ita ut libertas & sui ipsius potestas, naturae nostrae rationalis & intelligentis merito in confesso sit.J Consuli possitnt Basilius Gregorius Nysei I. lib. contra fatum. b Chrys stomus orat. sec. de prouidentia. Atque ex omnibus Graecis Patribus S. Ioannes Damascenus lib. sec. de fide cap. xxv. & sequentibus.
Basl. hom. 33. a quod Deus non se
180쪽
i s THEOLOG. GRIS COR. Pp. DE GRATIA LIB. I l.
Damast. lib.1. da fide cap. a. 7.
I iberta, pbtentia Tertia Latinorum Theologorum assertio est liberum arbitrium naturatu. esse potentiam seu facultatem hominis naturalem eamdem cum vo-S.Th i p. q si i . luntate. l ta S Thomas prima parte qu. I XXXIII. Ita scholae ab eo om nes. S. Aug. lib. 3. delibr arbitr. c. . Voluntas no a nec doluntas esset nisi Nemesilenat .so. esset '- I ta es in potestate, libera est nobis. Graeei non cap. i. obscurius sentiunt. Nemesius Emesenus Episcopus: φαμ ω- ἐλ
υBν. Id est. Dicimus continuo cum ratione coniunctam esse arbitrij libertatem. Omniς natura rationalis libera est. Eadem more suo exce psittac scripsit S. Ioannes Damascenus. Ex eo factum ut liberum arbi
trium etiam poli peccatum in Angelis & hominibus superfuerit.
Asserunt etiam Orthodoxi Latinorum Theologi liberum arbitrium creaturae cuiuscumque rationalis esse versatile & flexibile ad bonum S ad malum, quam libertatem contrarietatis appellant: &ad agedum vel non agendum, quam vocant libertatem contradictionis, addunt-q uc positam esse libertatis rationem in indisserentia quadam, sed adti ua , qua homo potest ab intrinseco de ex propria virtute sese determ
nare ad bene vel male agendum, vel non agendum. Ignorabam doctrina huic contrariam haeret eos etiam nota inustam fuisse a Facultate Parisiensi donec illius Censiura Anni i 16o. Iunx7. nuper in lucem prΟ-diit. PRopost Tio. Liberum arbitrium imminis non habet potestatem ad opposita, nec illi conuenit evotesta, ex ipsius natu ab oe intrinseca cuti me. CENfvRA ma paributus opositιonis est haeretica: Secunda es alsic erronea. V monau Philosophiae aduersa. Scio Doctores aliquos vi P. Giblesium &D. Iansenium Yprensem oppositam scntentiana amplexos. Illius, ego probabilem aliquando scilientiam iunior Theologus iudicabam; iudicium istud vero emendare ac retractare , post Facultatis matris meae agnitum Decretum, ac succrescentia ab ea opinione errorum prius latentium germina, minime pudere aut molestum esse debet: nec enim
Concilio Ariminensi, Pallastino, Zosimo Papa, Augultino ipso doctiores. aut meliores sumus , quibus fions erroris ac blanda species imposuit, qualis&haec libertatem a peccato cum naturali confundes libertate omniaque scripturae ac Patrum dicta ab una ad alteram para-logistice traducens viamque sternens ad alia Caluiniani do alisca pila quae postea in alterius Doctoris scriptis repullularunt & a sium moPontifice damnata sunt. Vt ad verum igitur veniamus, libertas creatΗ-rae consistit in potentia ad utrumlibet bene vel male agendum, vel noagendum: qua ratione finit explicatque liberum arbitrium etiam S. Augustinus variis locis librorum trium de libero arbitrio quos ipse etiam lenior recensuit&probauit: clarissime: libro de spiritu & literah. qui in potestate Ha habet, quod si mufacit,si non vult nonfacit. Dilucida & pertinax in hac veritate Graecorum Patrum,unanimisquc
Liberi arbutis inis disserentia activa
Gibies lib. deli hertate Dei de