Habertus de Gratia ex PP. Graecis

발행: 1647년

분량: 585페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

221쪽

Gratia vocans , praeueniens, concom m re subsequens, Gra- eis Patribuae nota, commendata.

SUMMA

GRatia vocans eadem qua operanso excisum Graecis Patribus noni ora. II Gras praeuenientis nam n acres Vsa Graecis Patriam aeque acies . Avasmo non inructa.

CAPITIS.

III. Graria concomitum eadem cum coo perante se adlauante Graecos Patres non

fuit.

IV. Gratias sequens quid Sancro Aura. pino , S. Thomae se Schola Theologis: nec illa Graecos Patres Iouis.

i I visio tertia gratiae Aetiralis est in Gratiam vocan- tem seu praeuenientem, concomitantem, Ac subseia Ttid.sesso. p. si quentem. quam si ab nomine virtutis Christi appro- bat Synodus Tridentina Sessione vi. In hac autem diuisione omnes Theologi conueniunt Gratiam vo- ij cantem & praeuenientem eamdem ess e cum gratia operante & excitante: Gratiam quoque comitantem a cooperante Scudiuuante solo fere nomine distingui De subsequente non una sententia est. Quemadmodum igitur gratia operans & excitans eadem gratia est, sic vocans eadem est cum excitante ac proinde cum operante. Sive enim peccator a somno dicatur excitari per operantem gratiam, certe vocando dormiens excitatur Samuel dormιebat in templo crati bis icvomim metocauit eum Dominus I. R g. Sive dicatur a mortuis excitari, in Eu.''per gratia quam ideo susicitantem Vocauit Gregorius Magnus, Iesus La zarum excitans Πν ore Pictumauru Lazarevem fm, inflatim prodiit qui se, ut mortuus. Quod quidem κήλ υ - , elegantissime appel

lat S Cyrillus in Catena Graeca. Ex vocatione autem illa Laetari qua triduani, foetentis nec tumulo solum, sed pene ipsa putredine sepulti, Gregorius Theolotus vocationem & conuersionem peeeatoti, H ' ' 'i' eximia allegoria descrimi Λαγοε λ ἔζω - ας ἀς φωνῆς

lam vocem in sepulchro audiuisti, quid enim Verbo vocalius est 3 &prodi isti non quatuor, sed pluriam dierum mortuus , trium dierumis A a iii Disiti od by Corale

222쪽

i o THEOLOG. GRAECO R. PP. DE GRATIA LIB. II.

mortuo consurrexisti,&sepulcralibus vinculis exsolutus es. Caue ne iterum moriaris, &c. Nomen illud gratiae vocantis non uno scripturae loco fundatur: sed ubi priecipue nomen etiam gratiae una expressum est epist. ad Galatas ubi VOCARi IN GRATIAM PER GRATIAM reperitur. V. 6. Miror quod tam cito mansferimini ab eo qui vos docauit in Gratiam Gn ι G &v. 11. Cum autem placuit ei qui me siegregauit ex diem matris meae mi. vocavit per gratiam suam. Hinc S. Gregorius Theologus gratiam illam των ω, λέάου χαριν Gratiam vocantem & statim Ho v Mν docationem absolute more scripturae appellat. S. Basilius Commentari in Psalmos ab illo loco legendus mei, e κικλη-ων - γαι tres docatorum ordines B. Chrysostomus in Matthaeum a lata τοῦ eo αὐὐia 6 virtutem vocantis, obsequium vocati per gratiam comendat. Et rursus E κληθ&ῖα νώ υτός in. ε κληθ-- sco της γευαν, Non. τὰ . Vocari & purgari a Gra-Cyrall.l inde idor. tia est. Quod autem vocemur ex eo fit quod digni sumus, sed ex gratia. Palladius apud Cyrillum Alexandrinum EU ίω in m sivemam vocationem nominat. μορμύ cem VH G άω H. κέπιι et αδ- ὰ,r-Q me αεαθαι H- ὼς ἔδε ἀί ώ ν κλη m. Decet igitur ut a turpibus egressi ad meliora contendamus, supernamque vocationem li- b .ep 1x- benti si me amplectamur.J S. Isidorus Pelusiota CG ς κληρ ς ροω αλ-

γε ναν ή κληδες, GA. , .- εὐυπιος. id est. Non vocatio sol a, sed &propositum vocatorum salutem operatur. Non enim necessu a

Theod.ad Gd.e s. te constricta est vocatio , neque violenta, sed spontanea. J Theodo- ritus in Epistolam ad Galatas ad haec verba ex eo qui vocat vos, inis δε καλιῆν E A m, proprium Dei est vocare. obedire vero audietium. Haec satis ex Graecis scriptoribus quorum in ea re apertissima"idianae lectioni obuia ac exposita sententia est Ex S. vero Augustino nihil huc contulimus co quod gratiae vocantis singulis fere libris mentionem faciat, praecipue lib. quaest ad Simplicianum quaest. sec. lib.1v. contra Iulianum. lib. sec. ad Bonifacium, libro de

, II.

Praeveniens autem gratia nomen eiusdem rei alterum est gratiae operanti,excitanti & vocanti aptatum. Nullus fere acceptior est B. Aug s. Aug.ep. xd vita stino titulus quo Gratiam honorifice insigniat, misericordiae diuinae iςm Mi 4e bono praerogatricem, gratiam praecedentem omnes omnino VoluintlS mo-r R tu, licerasque functiones, quam de antecedentem gratiam appellax t

praeuenit omnem hominis doluntatem bonam,nec eam cuiusquam in corde inusnit, sted facit. Quum autem dicitur praeuenienx respectu cuiuscumquel b. ep. ad Vital. do motus aci usque deliberati ac spontanei, multo magis respectu actusi λψβψnis ς ' meritorij, non enim datur ex merito, sed ad meritum, ut ait ex s- Augustino B. Prosper. Concilium Amusicanum sec. Secundum scripturarum Jentemias Pelantiquorum Patrum desnuiones, hoe Deopropitiante oepraedicare Dissilirco by Corali

223쪽

GRAT. VOCANS, PRAEVENIENS, COMIT. Ex PP. GR. C. V. or

debemus credere, quodperpeccatvmpΠmι hominis ιta inclinatum m attenua-ιum faeni liberum arbitrium, ut nullus postea aut diligere Deumsicut voravit, aut c; edere in Deum, aut opesari propterDeum, quod bonum es possit, nsigratia eum m misiericordia druina PRAEVEN ER IT. Quat is vero Graecis Patribus placuerit hac in re sententia, paucis ex - ci,ile pissentε- quirendum. Quod attinet primum ad nomen gratiae praeuenientis,no tis nomen apud

est illudiis plane inusitatum; legimus enim et M ἡ ιν τω et λοβο L i se bis apud B. Basilium libro de Baptismo quae nullo aptius modo reddi potest, quam gratiaeuiraeuenientis vocabulo. Verba haec sunt

γύαλα ruis riti*κ 22α. id elis Gratia Dei nos praeueniente, quae no-ssii sunt ossieij secundum fidem per dilectionem operemur & conse' Cbi,si dicen ho sramus. Legimus apud S. Chrysostomum τως χα ρυιν ri ηn μνatiam quaeientem quae sene praeueniens e it, qui Deus venit qu aerere quod perierat, S inueniri a non quaerentibus Vt ipse ait apud Prophetam & isidari.Epri. Apostolum. Legimus apud Isidorum i elusiotam τα χαρ ιν ἀὼ 9-γυM, Gratiam antecedentem, quo modo & S. Augustinus gratiam praeuenientem appellat. Ille quippe epistola ad Strategium mona .

αζέαι. Id est. Percepta igitur diuini auxili j facultate quisquis vult iuallaborat, nec enim voluntas nuda suscit, tum addiscit, tum fructum assert, tum salutem assequitur.

Gratiam concomitantem facillimum est eamdem cum adiuuante de cooperante agnoscere: Illam autem apud S. Chrysostomum reperi ' De Gritia coneor

tamdem gratiam d. Prosper appellat Gratiam ducem oe Gratiam Comiatem : B. Bernardus Gratiam d.centem. Quae quidem appellatio non raro li ' ψ s apud Graecos Patres occurrit, diciturque ροις τηὶ χ ictis αι siue s-εις BD Gratia manuductionis siue Gratia manuducens. B. Baslius S . sim PQ. ad verba Psaltae. diriges iustum. πιαγ α α β Λ δυέου ς ψ Mς ἱναεαειλαν α- ί ες im g ἀ 3πος ira s γέ-ς , si ν τῆ α - Λλῆ ἡ-e'γωγέα κ .τLmMN. Necessaria haec pro iusto petitio est, ut rectum&inuiolabile eius mentis propositum per Dei manuductionem regatur. Idem alibi exponens illud Salomonis: cor Regis in manu Dei ri: Iη p Η

-ς εἴ M. γόγν, .n sua ει απισί N. Id est. Cor Regis in manu Dei non per militarem potentiam, sed per Dei manuductionem saluatur. Seruatur Rex non permultam virtutem, sea per diuinam gratiam, itive verus sit penitus ille sermo, Gratia silui tacti estis. B. Chrysosto In re mus adca Pialmographi verba: Domine deduc me in iustitia tua pro . Di siligod by Gorale

224쪽

De Gratia subse

ni THEOL: GR. C. PP. DE GRATIA. LIB II.

ώωλ, ρ.-ή ἱ να ψ δε h et η ic In coelum peregrinaturi superno indigemus auxilio quo doceamur, confirmemur, manudu

cana ur.

Circa subsequentem vero gratiam, quae praeuenienti semper opponitur ipsa primum homonymia ex variis eius significatis diluenda est. Aliquando enim gratia subsequens sumitur pro qualibet gratia quae

sue immediate siue mediate operantem, excitantem seu praeuenientem sequituri immediate, quo sensu gratia adiuuans etiam subsequens dicitur a B. Augullino in Enchiridio Deus nolentem au tui vehi, vo

lentem subsequitur ne frustra velit. Mediate vero, dum silmitur gratia subsequens pro ea omni gratia quae consensium per adiuuatem perfectum sequi solet, ad conseruationem Gratiae iustificantis , remotionem impedimentorum , tentationum victoriam , augmentum gratiae , protectionem in statu gratiae, eiusdem amplificationem &perseuerantiam aliquam , ac tandem perseuerantiam finalem& gloriae possessionem disponit, corroborat, perficit. Cuius gratiae varias tum species , tum effectus complectitur Sanctus Augustinus celebratissimo illo loco libri de natura & gratia operamur oer nos ,stdillo operante cooperamur, quia misericordia eiusprau I nos. Praeuenit autem istfinemur, quia c stubsequitur di etiamsanati vegetemur. Praevenit Pt vocemur,

quiasiubsequitur vi glorificemur. aueml vlpie vivamus, Ab equitur ut cum illo semper vivimus. auia sine illo nihilpossismus facere. Virumque enim scriptum es, Deus meus misericordia eiuspraeueniet me, o misericordia tua μUequetur me omnibus diebus vita mea: Similia Fulgentius libro de praedestinatione omne bonumpraeuenientisnutia largitate datur , eius que gratiae subsequentis

opitulatione jeruatur. Item . Gnatia voluntates hominum malas praeuensendo mutat in bonas , easdemque bonas voluntates adiuuando subsequitur. Idem i. i. ad Mon. c. II. Praevenit et aliustis, siti equitur instam ne fiat impius, praeuenit elisem ut stigat, se equitur eleuatum ne cadat. Quo sensu prima gratia adiuuans dicitur etiam prameniens, & omnes aliae succedentes dicuntur adiuuantes subsequentes : Omnes vero reduci possunt ad GratiamCONSERvΑTio Nis ET PROTECTIONI s , quae non est una specie, conditione,vel numero Gratia, sed multiplex prout vari, actus supernaturales exercendi ad finem attingendum occurrunt. & complectitur quacdam gratias extrinsecas, alias intrinsecas, quasdam habituales , allax actuales, quasdam ex actualibus excitantes allas adiuuantes, quorum prout aliae aliis succedunt, praeuenientesia subsequentes dici possunt. Caetera Scholae debentur. Talem profecto gratiam significare forsan voluit B. Basilius nomine τουπνι μα res e serr- ωαωι ἀή πρ αι Auxilii spiritus de protectione gratiae; quamuis enim interpres reddat per inhabitantem gratiam, reuera tamen ibi significare quoque potest velut erectum tabernaculum tendentem, inumbrantem, protegentem, ut sciunt qui

225쪽

GR AT. VOCANS, PRAEVENIENS, COMI T. EX PP. GR. C.U. 1 3,liquid Graece sciunt Theodori ti& quidem alia explicatio est gratiae Theod inscci. illius subsequentis valde singularis,exponetis illud ericordia tua μι-

fabili, Dei beneuolentia nostru obsequiis minime expectans, sed nos veluti fugientes persiequens&praeueniens ac salutem impertiens habitationem nobis in caelestibus sedibus concedit, &c. quo sensu Gra tia subsequens esset gratia praeueniens ac velut fugientibus instans, aetandem velut inuitos intrare compellens : Nihilominus tamen aptius multo est de gratia salutis iam acceptae pignus augente & protegente interpretari cum Latinis Patribus, quorum etiam expositionem Conia ellia susceperunt. Quod quidem & Graecos Patres laedere non potest, quum ipsi eamdem Gratiam subsequentem sub aliis titulis agnouerint de praedicarint. Vt enim dicere occeperam, conseruantis& protegentis auxili j nomine videntur eam intellexisse. Idem l heodoritus enar- .rans illa e saltae verba quibus omnia Gratiae subsequentis ossicia con

dam alarum tegumento inexpugnabilime prouidentia custodis. Philtro velut ardente ingam matus, desiderio tuo illigatus sum. Cumque me sic assectum videas, auxilio tuo me dignaris. J Eo sane sensu Deus in sacris vaticiniis dicitur non solum Adiutor . sed & statim protector, Adiutor inproteritor meu3. Protesior saluationum Psal xxvii. in quem viden Ps 7 dus idem Theodoritus de gratia eadem loquens sub nomme - - s. ωομ ροπιες, ολ ιυμ , εον, ω M. Verum plura libro sequenti ubi de perseuerantiae munere disceptabitur, dicturi sumus de gratia illa pro- scitectrice, quae est mbernaculum Dominι in umbraculum dici ab assu, cim msecuritatem in in absconsonem.

226쪽

ΤHEOL. GRAEC. M. DE GRATIA LIB. Is

CAPUT SEXTUM.

Diuisio Gratia in se cientem es Orientem , ex S. Patribus Latinia re Grais, S. Thoma terseque Theologis

tractatur.

Dis . Gratia operantis in s

rum est.

CAPITIS.

II Gratiam aliquam internam n edicet rem agnouit S. Augustinus. 16. Sententia Graecorum Patra ex S. Script. Expositione.

iELEBRRRixta in Scholis Theologicis par -

titione Gratiae operantis, excitandis , Vocan- in iis & praeuenientis in Gratiam effcacem quae con-l sensiim a voluntatis arbitrio libere elicit , & sufficientem quet eodem effectu propter voluntatis re- .conisi, luctationem di dissensum aliquando caret, μν-I hetus lituo de nobiς ostium aperrum est, EAduersaris multi; quotcum-d him' que scilicet hodiernis diebus in Lutheri & Caluini castris mili-In Amid, o Cori tant. Lutherus enim selam gratiam essicacem admittit , adsit, Trid. adstis. 6, eoque illius opinionis DEDicHOR est, ut cum Tertulliano loquar. ει M-lhabes' Casuinus nullam gratiam & motum spiritus sancti admittit ni si essi - .Iir.degrat. cacem; contrarium sentientes Sorbonicos Sophistas. Augianos mPhreneticos appellat. Ita sentit & loquitur Petrus Martyr, ac tandem Vt reliquos Sectariorum Heroas I unium, Paraeum, Chanaierum, Molinaeum praetermittamus, sessicientem gratiam respuit, solam admittit essica cem Synodus seu potius λαδαρα αγωγη DORDRECTANA, ex quo latrocinio , sic enim Plaudosynodos vocant Patres, miror nec tamen miror ab haeresi πιπλουκαίνους, latrocinatos esse Catholici Doctores omnes, quorum scripta ab Ecclesiae Conciliis damnata prohibitaue non sunt aut alummis Pontificibus , non omnem Gratiam excitantem necessario effcacem esse, dariqus gratiam aliquam vocantem, vere s i pernaturalem ac intrinsecam, quae possiconsensem voluntatis ad bonum salutis elicere, nec tamen propter liberam voluntatis electionem ac resistentiam eumdem aliquando cli- , iat, omnibus in Scholis ac Sorbonica praesertim , semper professi sunt, bodieque profitentur. illam aduersus Haereticos sic tueritaquam L ccle siae sententiam, palam docensi clamant describunt: ita ut contra-Disiligod by GOrale

227쪽

riam nemo in Sorbonica Palaestra publicis Thesibus propugnare me rito permittatur: Orthodoxam vero . singulis quae de Gratia propo. nuntur assertionibus quotidie ipse subsellia , parietes ipsi perlanent. Doctorum ego siugularum, qui ad unum omnes , id in Parisiensis Scholae auditoriis publicis Theorematis proposuerunt, conscripta tes imonia, cum in manibus plurimorum exstent, perferre possem si per tempus ac institutimet rationem liceret, quia vero nec ulli ea dubia sunt, Proseorum a quibus illi doctrinae depositum &κ- a maioribus acceptam acceperunt, testificatione ista contentum iri Lectorem spero. . PMicippvs GAM ACAAEVs, vir qualis' quantorum eram res Gratia Gamaeh. H. A qu.fficiens nemini pro As denegatur , sed datur reuera omnibus cui scumque edi s ς-p s P op fortis, status, con tioni uerint, nec solum electis ,sed etiam reprobi, assertio est contra Caluinum; m probatur ex scripturin, .c. ANDREAs DuUALLIus Contra emores tam Pelagianorum quam Caluinisa- tuenda es conclusio. Legitima est diuisiogratiaepraeuenientis in si cientem . efficacem. Et quid prognatias ciente, quatenus est auxilium, quo possum M conuerit,m tamen defacto non conueni:mur,suppetunt nobιs haec tessmonia Esaia h

sed tantum extrinsecus forantem, si cientem vero internam omnino negant τι constat eae ponizraephus Theolog. de vocatione apud Francisimm Iunium: Us omni io pei. In finebus non obstantibussit ista nostra conclusio. AELalis Gratia prauememstu excitans nu. x. recte dividitur in si cientem secacem, in

PROFEssoREs Hodierni Doctissimi in Sorbonae& Nauarrae Regiae numerosissimis scholis, quae sent turres Dauid ex quibus pensent mille ' pei domus armatum fortium Hennequinus, Dautruius, pereretius . Le- moinus, Robertus Duvallius,&alij eamdem sententiam contra Haereticos sentiunt & docent. Nubem testium t Frigidahaereticuli cuiusdanegatio: Doctores isti recentiores affuitis id id ce uni: Imo PP. Ieseitae, a Doctoribus Scholae Parisiensis in cuius necundissimo gremio ortum doctrinae suae, incunabula, ac incrementa debere se non inuiti agnoscunt, atque gloriantur. Vnde&multis ante PP. Iesultas natos faeculis B Thomas Doctor Parisiensis & Doctorum sidus, Auxilium Iussie ieni, β τ q ,' quod ab haereticulo negatum est, diserte expressit his verbis. Dicendum

quod Gratia noui Testamenis etsi adiuuet hominem ad non peccandum, non tamen ita confirmat t peccare non post. Hoc enimpertinet adflatum gloriae: oe ideo siquis post acceptam Gratiam noui Testamentipeccauerit, maiora poena dignus est,tanquam maioribus benefici' ingratus, cir e guxilio sibi dato non mens. Nec tamen opter hoc dicitur quod lex mua iram opemtur, quia quantum es dese svpFICIENs dAuxibum δει ad non peccandum. Addamus illi Scholasticae Theologiae alterum velut ocellum, Ioannem SCOTVM DOctorem quoque seotu, in , .sent. d. Parisiensem. Deus vult omnes homines saluare, quantum ex parre su , Polun- ο.qq. i . tate nimιrumflua antecedente, pro quibus dedit dona naturalia in leges rectas eis

228쪽

A DivTORIA COMMVNIA wFFICIENTIA ad salutem. Da dico. utili sera aud-mtoria communta antecedentia ad salutem omnium, quibus Ule etiam potest sup-FICiENTER BENE VIVERE EΤ sALVARI. Aliorum Doctorum testuno

nis alij collegerunt, etiam Thomillarum&DD. l ouaniensium, qui numerum pene fugiunt, idcirco libenter eorum labori parco , & ad instituti mei lineas reuertor, quibus Graxorum Patrum cum B. Augustino & Orthodoxis aliis Doctoribus concordia describitur.

I l. 'mittit Gratiam iit. Incumbit igitur nunc temporis, ut doceamus ex B. Augustino gra. qu m minimo WE- tiam non omnem essicacem esse sed aliquando G ratiam immitti a Deo quae propter libertatem & refragationem voluntatis ab homine con temnatur &respuatur: quod quidem ex uno vel altero Doctoris eiul-dem testimonio comprobare suffciet. B. Augustinus ad Simplicianum Episcopum Mediolanensem. Si voluisset Esau & cucumisti, Dei

adiutorio peruenisset , ns voC . TIONE CONTEMPTA REPROBvs FIERET. Iterum ibidem. Non constequentervocutiom vocatus obtemperat, atque via temperet, in eius positum est Poluntate.

Idem libro de Natura & Gratia, ubi respondet hominibus de igno

rantia disi cultatisque in prolem primi homulli traiech, mitiis, velut instam querelam deponentibus. Breuiterres' ondetur hominibiu vi qmescant cir aduersusDeum murmurare desinant. Recie enim fortasse quererentur, si erroris obbidinu nullus hominum victor existeret. Cum vero ubique sit pr. ens qui multis mota per creaturam bi Dominoseruientem, auersum vocet, άoceat credentem, consoleturs erantem, diligentem adhortetur, conantem adumet, exaudiat deprecantem: non tibi deputatur ad culpam quod inuitus tenoras,sed quod negligis quam e quod ignoras. Neque istud quod 'minerata in Ira non colligis , SED QUOD VOLENTEM

SANARE CONTEMNIS.

Neque hilum valet quod I unius de alij volunt B. Augustinum agere

tantum de contemptu vocationis extrinsecae, non vcro Gratiae; siquidem continentibus verbis habet B. Augustinus. Ba caer exhortatus seum quantum potui ad recte vivendum . Guttam Dri non euacuavi ,sne qua naInra humana contenebrata atque duriMa illum mari no potest oe sanan. De qua re cum

istis tota verriiur quaestio, ne gratiam Dei qua est in GVo Iesu Domino nostro, β peruetia naturae defensione frustremur. Deinde vero sensus Augustini ab isdo Augustino accipiendus est,qui nunquam contra Peligianos argumentatur ab externis auxiliis quae illi bene volebant. Seci de internis de quibus & ibidem se loqui testatur, de libro octoginta trium quae

stionum, qui vocatus est i RiNfECus, ιι milus hominum videt,qui non venit, inchoat meritum suppbi cum vocatus venire neglexeris. Plura ibidem legenda. Adde verba eiusdem libro de peccatorum meritis secundo. Cum volun/ate humana, gratia adunanie diuina, fine peccato in hac vita possit homo esse, cur non sint, possem facillime ac veracis e restondere, quia homines nolunt, occ. Quo loco manifeste sumit gratiam adiuuantem pro excitante, nec miru, cum ambae etiam communi nomine A uxilis apud Patres

229쪽

GRAT. SUFFICIENS EX S. AUG. ET PI'. GRAECIS. C. VI. idi'

uti iusque linguae & Theobogos comprchendi soleant. Fit igitur vilio. mines nolint. etiam gratia aliquando praeiente de auxilium porrigen te quod proinde non est semper essicax. Vnde idem postea. Qtautem ιnnot sui quod latebati σμaue ut quod non delectabat, Gratiae Dei est, quae iam num adiuvat Oluntates, qua inon adnimentur in ipsis itidem causas non in Deo. Tandem vero B. Augustinus agnoscit quasissim fidei inchoationes con ΙΠ dA Plic. cepitombus similes, quas etiam Gratiae diuinae tribuit, nihil horam tum n sine mi condia Dein iunt illae tamen cogitationes inessicaces licet a diuitana gratia excitatae, non omnis igitur essicax est, sed hac de re plura inferius. i II. Sententiam hac in re Patrum Graecorum ne frustra exquiramus, eam potissimum in Sacrorum contextuum explicatione mucifigabimus. Vz tum Thumtas ex illa meditatione cum ex riuinae scripturς intelligentia, tum ex ipso script.erpositionerum perspecta mente duplex labori nostro fructus accedat. S. lRENAEus attingens ad rem vocationis, illam Parabolam Euangelicam , homo quidam fecit coenam magnam in vocavis multor. FA- M xx ,- CERE , inquit , proprium est benignitatis Dei, fieri autem proprivm est s .itan .i. .e. c. hominis natur . Si igitur trad deris ei quod es tuum , id est fidem in eumes pubiectionem percipies eius artem σ eris pefectum opus Dei. Si autem Non credideris ei erfugeris manus eius, erit caussa imperfectionis in te , qui nono;edisti, sed non in illo qui vocavit. Ille emm misit qui vocarent ad nuptias, qui

autem non obedierunt et, siemeti bs priuauerunι regia cana. Non igitur ars deficιι

Dei, potens est enim de lapidibussifestare filios , hae, sted illi qui non consequitur eam. bimra sua impe honis est causa. Nec enim lumen deficit propter eos qui semeti ὀs excaecanerunt: sted illo perseuesante quale . quale es excaecati perfluum culpam in caligine consitituuntur: neque lumen oum magna necessitate μιθciet sibi quemquam: neque Deus coget eum qui nobi commere eius Artem. Θι igitur

ab terunt a paterno lumine, m transgressiunt legem libertatis . per suam abstiterunt culpam, libera arbitri' o Hae potestatis faciti. J Hactenus B. Irenaeus, qui frustra ab hqreticis forsan explicabitur de Gratia exteriori, quoὸ stare non potest ulli ratione cum eius verbis quibus gratiam interior is a rem aperte significat, eam vocans, emem Dra qua fabricat substantiam eamque linit intus. Praeterea vero ubi paulo altius prouecti fuerimus ostendemus hos de similes de vocatione locos, non istum exteriorem vocationem, sed etiam interiorem complecti. B. Gregorius Nyssenus alludens ad illud Euangelij Ioan. xii. Dum ἶς ς. ue lucem habetis creditem lucem visit, lucissitis , qui ambulat in tenebris nescit quo , udat. Si E cpώς ε αλκλνον E o. 6 συψα ratia αν - Nis VII κυι-

ρύ, a. Id est. Si lux illa vera quae vel in tenebris lucet, ad nos descendat, etiam nos lux erimus, ut Dominus quodam loco discipulis ait: nisi quibusdam malitiae sordibus propius cordi admotis luminis nostii gratia obscuretur JB. Basilius in Pialmum xxxii l. explicans ex verba Prope est Dominus δ

230쪽

Pal. 2. 27.

Sua ipsius bonitate Dominus prope est omnibus : contra, nosmetip-s ab eo longe abstrahimus per peccatum. Ecce enim ait omnes qui se elongant a te, peribunt, &c. B. Gregorius Theolog. triplicem auersionis a Deo &. aduersus gratiam ipsius reluctationis speciem adducit atque mirifice exaggerat: prima est simplex quaedam ab ipso recessus & fuga δευM επης sdimithraltera estobstinatior, instar aspidis surdae obturantis aures suas φιλον -

δα, quae dicitur a Propheta, ave so contentiosa. Quarta est qua pece tor in flagitia aperte ruit si ρουνη υταλη. quam vocat τίω Stuporem. Quorum omnium animae Pathematum & morborum dissi 'ciliorem ait, esse per gratiam Dei curationem, adeoque --υ ά movγ - extraordinario & maiori Dei auxilio est opus,propter resistentiam ut ita loquar, qua peccator, secus quam aeger vulgo se gerit, communibus auxiliis Gratiae ' ' εμου π--κ- ian Neῶν n τι ε- ΓΗ της & ieipso malitiose

molitur & praua quadam industria remediis ab arte propinatis aduersatur. JB. Cyrillus Alexandri n. ex illo loco I ob, ubi peccator dicit Deo. R eia

njust . Id est. Fphraim seu peccator culpare debet potius insipientiam suam & auersionem, ut qui ostenderit valde auxiliantem sibi Deum &salutem offerentem. Cum igitur peccauerimus, si non despimus plane. nosmetipsos potius non iram Dei damnabimus. Contempsimus enim ossicium&in Dei exequenda voluntate segnes existimus. Contemptor autem & contumax puniri debet qui tantum non Deo dicat. Recede a me, vias tuas scire nolo. JNemo non perspicue videt in istis Patrum locis Gratiam Dei a pec catoribus repelli, ac proinde inessicacem esse: quod sane non ipsius Gratiae defectui, sed Peccatorum malitiae& pervicaciae ab iisdem tritabuitur: idque ex sequentibus scripturae testimoniis eorumdem ac Latinorum etiam Patrum auctoritate luculenter expositis plenius ostendetur.

SEARCH

MENU NAVIGATION