Habertus de Gratia ex PP. Graecis

231쪽

In quo Friptura te1timonia qua a Doctoribuι Scholasticu ails cientem Gratiam comprobandam Verri selent SyPatrum Graecorum es Latinorum expositione illustrantur. ἰ

. I. LOeus Esaiae cap. s. ari id facere de

Alter Mat h. cap. 23. CP Οιιes volui congregare, orc. VI.A I. 7. Vos autem Spiritusnct em

per resuis.

VII. Locus S. Panti I ad Romia. Andiuitias eius bonitatis contemnis tr II L.

A est inter utramque Theologiς partem. Positivam dico & Scholasticam, necessitudo, cum illa sit principiorum . E c conclusionum diuinae sapientiae co- S.Tho.i p. q..i. gnitio Vt egregie docet B. Thoinas, ut altera praesi- sellarm. lib. r.cedium opemque alterius perpetuo POicat. Quocir u . . Duuat. de

ea locos illos quibus Scnolasticis Theologis usita. grat. P. 1. Mai. tum est Gratiae ineffcacis & susscientis, quam peccatores non raro despiciunt ac respuunt, probationem admoliri, Ss. Patrum interpretatione ac illustratione locupletare , consili j nostri non frustraeue studioso lectori videbitur. Primus , qui ab iis vulgo affertur locus, ab Esaiae Prophεtia decerptus est ,Judicate interme Gy etineam meam quid debAι illi facere cir non feci. Esai ς p.s, expectaui ab ea as mattabi mihi labruscas. Locum hunc de Graciae auxi liis genti Iudaicae&sub illius figura animae a Deo oblatis de ab eadem neglectis aut repulsis interpretantur sancti Patres, adeo ut puderc debeat haereticos Theologastros qui hunc locum ad Christianos nullar tione pertinere contendunt. B. Basilius Magnus . com es V iis his G β pys - λη ξc ς 1 Diqiligod by Corale

232쪽

166 THEOLOG. GR. co R. PP. DE GRATIA LIB. Il.

λ, n uti is metamota εἰς miροσπιν , Q - 4 R., e αἰαη ις ' Pr,ialia. Id est. Dicite quidnam eorum quae ad fructum producendum conducunt , minime factum est Quidnam eorum quae mihi incumbebant, circa diligentem eius curam non feci, &c. Ceterum existimandum est hcc hTIAM AD Nos Di Ci A UERBO, qui cum vocati simus ad faciendos iustitiae fluctus. per auaitiam incidimus in tenta Chrys. in Esei ι xionem, di laqueum, S absurdas cupiditates. Jio.1. B. Chrysostomus eumdem locum homilia quadam interpretatur,tῆ o a I invi is de diuino auxilio & opitulatione, quam neglectam& contemptam & acerbo fructu iniquissime compensatam Deus postea se subtracturum minitatur, αφελ et

της π- res mora a . Id est Auferam sepem eius ,&erit in direptionem, diruam maceriam eius, erit in conculcationem. Auferam

s. uies i, i, cq i0quit u ilium meum,& praesidium meum , ac destituam eos speciali mea prouidentiaJ Concinit B. Hieronymus, Tollitur auxilium Dei abi squi indigni Aunt: vel ideo truculenta quaedum tar sera comm:natur et i conuersad paniIentiam imminent a tormenta deuitent. S. Theodoretus ibidem της λ- ρομυωπιν χάμπς ς τηι πλιτηίου. mc diuinae Gratiae & omni

genae prouidentiς ereptionem interpretatur, est specialis auxilijsub tractionem, post sirmcientem Grati im reiectam B. Cyrillus allegoriam illam necessario traducendam esse εἰς ἀμπι. λύναι νοη4εν ad vineam spiritualem monet, erga quam χ', B spes is, q

te &secretis Auxiliis velut muro cingente, perui j non erimus nec instar viae spiritibus immudis patentis. Si autem nos iniuriam facienti-- bus dimittat, &cura superna destituat DeuS , Omnia mala sumus ex perturi, secus, addit, quam ludaei qui απιπιων r διμά-ων eas φ

ά . Repulerunt Dominum virtutum qui corda & animas irrigat &rore spiritali pinguefacit, &c. B Cyrillus ex istis verbis& aliis proli xioribus de gratiae internae auxilio intelligendus venit, tum etiam ad spiritalem animς Christiane statum manifeste spectat. Conferendus s. Ambr. in Psic. est ille locus cum S Augustino serm, Lix. de u66. Do. sec. Ioan. Acidere opus est Latinos Patres 3 certe sufficiat S. Ambrosius hunc Elai locum tractans in explanatione cuiusdam Psalmi. Est, inquit, vinea P dam inpedioribus fidelium,de qua dicit E aias:vinea factis dilecto in comumberi, hanc dineam Deusplantavit in cordibus nostris. Haec ego vinea uua aciat Disit iam by ost

233쪽

κ on iniquitatem, &c. Quin & B. Augustinus vineae etiam istius Propheticae allegoriam ad animae nostrae culturam transfert. B. Bernardus in Cantica serm. 1s & alij apud Commentarios videri possunt Latinorum Patrum quam Graecoru testimoniis magis refertos,&in illudEsaiae Lxv.

Tota die expandi manus meas ad populum non credentem 2 conrnudicentem mihi.

Alter est locus prouerbiorum cap. I. Vocavi in renuistu: eis nilima. 'φψ P inum meam non fuit ' liceret. Des' existis omne confibum m um, . increpationes meas ne uexistis. Vocatio, extensio manus, consilium, increpa - 'lio nunquid sunt sapientiae non solum foris praedicantis, sed etiam inmtus per gratiam pulsantis praeclara & certiora quaedam argumenta Αd Basil.ho. in ptin huius loci intelligentiam Lectoris animum disponens S. Basilius doeet V P ,' Qu. Q. necessarium in primis esse ad respondendum Deo, Hia 6 et II; απς--μω Ἀμβανε M S Spiritus auxilium percipere; deinde vero nos aut perturbationum fluetibus ac procellis cedere, aut more nauclerorum in coelum aspicere & rectum virtutis clauum tenere,& ad Deum e coelo vocantem tendere, quod idem est ac gratiam inescacem aut effcacem experiri. At pressi iis ad vocationem interiorem at ij quos adi iocabimus, ubi verba contextus Graeci ascripserimus, quae sic habent. ν δ

cbediastis: & extendi sermones meos non attend u. sted inrua faciebatu onsilia mea. Theodot. δε α mm, id est dissipastis Theodotion & Aquila ut vulgata τίω γώ -υ manum meam 4 increpationibus meis non estis assis, vel rebelles fuistis ut alij vertunt: Inferius vero versu Ly. ών πιγνο - ου οὐ mea. arra δε αδε ελλον ἐψις --ἡν βουλῆς Verbum Dominu non assumpserunt, neque mris volebant citendere confidis: ἐμώκου 'ν vi ἐμέ ἐλεσχα. Increpationes meas ubsannabaat, quae omnia verae Dei gratiar

etiam interius pulsantis, ins iuper habitae & contemptae, sunt iustissimae querelae, Haec, inquit Auctor vetus in Catena Graecorum quam La tinam solummodo habemus, ad operandi vim reserri possunt, quam. sapientia habebant cui consentanee operari noluerunt. JIII.

Loeus ex Ierem.

Tertius locus Ieremiae cap. Vii. Dicit Dominus: locutus sum ad dos mane iconsurgens inloquens oenon audistis: σ domai dos m non re ondstis. Theodoritus in commentariis ad Ieremiam haec verba spectare docet Φ ' ε v ἡον ι ua.M- ώ; iras μάλ - ου φυλ, ad vitae in melius mutatiO- s Hieron. lib. in nem & non falsam poenitentiam quae sine gratia haberi non potest, S. Ierem. Hieronymus in eadem verba, dicit Deum mane lora ad animam hominum

τιribus corporis instauratis vexettiorem, non audari vero a dormientibus, id ost abi' qui mandata non stentiunt Dra vocantιs eos de nocte, ut eos de tenebris liberet:

234쪽

sida , quia si in Tyro . Sidone facti subsient dirtutes quae facta sunt in vobis,

olim in tabcio cr cinere poenitentiam egissent. Conuersionem duarum illarum ciuitatum non solum per exterioris gratiae miracula, sed non nisi

etiam per gratiae interioris auxilia fieri potuisse certissimum est, cui vo luntatem humanam defuisse asserit S. Augultinus his verbis, Non ut que Deus injuste noluit salum fieri, cum possent sului esse si vellent. Illum Euangelii locum. B. Basilius Moralium initio eodem sensis tractat quia

certum est nunquam exterioris gratiae opera ut miracula, plagas. Prophetarum vaticinia N: cxhortationes absque gratiae interioris inspirationibus, fuisse a Deo incredulis exprobrata, quum illa nihil ad salutem absque his conferre possint. B. Ambrosius ex eodem loco colligit nemini remedium c Tomitenti u drum denegari.

Ex Matthaei alio capite hic sermo Christi loquentis ad dueitur, Merusalem quoties dolui congregare filios tuos bub alas is noluisti S. Irenaeus ab hoc loco diuinae gratiae cum libero arbitrio concordiam sancit, Ese Iudautem quod ait: quotiens volui cogregare filios tuos & noluisti: nemulegem libertatis haminis manis flauit, quia hberum eum Deus fecit ab initio habentem suampotestatem, sicium suam animam, ad utendum siententia Dei oluntarie m non coactum a Deo. His enim a Deo non fit. Sed bona sententia ad si illi semper. Et propier hoc consilium quidem bonum dat omnibus, p it autem in homine potesarem electonis, non solum , inquit Irenaei doctissimus expositor, per Prophetarum & Pallorum exhortationes, sed occultas etiam Spiritus sancti in conficientiis omnium hominum loquentis inspirationes. B. Gregorius Nysianus hunc etiam locum adhibet & una cum altero Canticorum explicat ός,λμοί mυ-Ma. Oculi tui alas

mihi dederunt, exposuitque de gratia Hi mo αυ-φωno πει λι- γει reo de gratia diuina nos illuminante, in cuius pennis est sanitas ut ait Propheta; quam quidem Gratiam si volumus, admittimus,& pro animi quoque libertate & libidine e - α μυς τω υαίαν ροπι dc ad malitiam propensione auersamur. Non abludit Isidorus Pelusiota epist. ad Cleobulum. VI. Sextus ex oratione B. Stephani ad Iud orum Synagogam excer

άd τύ mm inda τύ άμω αὐ-n-ώεm Duna ceruice . incircumcisi corde mguribus, vos stemper Spiritui sancto resistitis, monet B Chrysostomus haea verba Prophetae cuiusdam esse, saltem prima intellige; nam 5 ληρο- γ dicitur Baruch. x xx. & antea Exodi 33. & 3 . Sed a verbis ad sensum Spiritui sancto nemo resistit nisi gratiae,quae Spiritus ianisti motio est, resistat, internae quidem illi & cor tangcnti, qua possu-Diuiliam by Corale

235쪽

mus Hia is I b Hia 6 Νοδ 'υν- c -υς -- υσλA- του h. I - ία brutam veluti conditionem diuina gratia exuere & in adoptionem filiorum Dei peruenire, qualem lud os gratiam abiecisse eique restitisse docet multis B. Chrysostomus orat. i. in lud. B. Cy- S.Chr. ad pop. or. illius lib. i. in Esaiam verba illa de populo ludaico intelligenda pro ili iis , o liponit, quatenus erat εἰάμ- ΑΙ ms μαῖαύν ζ ωυρημα-ν ruralibus ot . . auxiliis redundans.

v I l. septimum ab spistola B. Pauli ad Romano, locum hunc Theolo- , c pia Ro V.

gi mutuantur. em dumias ιonitatis Dra. m patientia, in longanimitatis con- yιemnis, ignorans quoniam benigniIas Dei ad paenitentiam te adducit secundum aut m duritiam tuam cir moenitens cor esuriras tibi iram in dieιr q&c. H2c

verba licet diserte Gratiam sussicientem non exprimant, sed tantum tralatilio hoc vocabulo S τοῦ λ.I. Quod bonum est Dei . Dei bonitas : Nihilominus tamen eamdem gratiam iudicio Theologorum necessario inferunt. Unde Bellarminus aduersus Nouatores scribens, Curenim, quaeso Deus ad poenitentiam expeditaret , quIbus arb. e. a. non dedis etsi sciens auxilium ad conuersitonem ' non enim ignorat neminem posse conuert paenitentiam ahere, nisi cui vires ipse dederit. Sane mihi videtur hoc indubitatum praesertim consideranti has voces E a s. - εἰς - ειυ m αγη, id e t, Quod bonum est Dei ad poenitentiam te adducit. quibus vcrbis nulla iunt aptiora ad gratiae diuinae motum pro ius incatione significandum. Locus hic laudatur ab S. Ignatio Philosopho Ittiat. ad Eth.

v III. Ab illo Apostoli loco ad Romanos, Theologi conuolare solent ad locum Apocalypseos cap. 3. Ecce sto aά ostium ci .puis. Si quis audie- BC cib. m. .

Πι vocem meam. aperuerit ianuam , cst Intrabo ad illum, m coenabo cum illo γ bς x. xx de grat.

ipsi mecum Sed quia locus hic communis est utrique gratiae& suffcienti di effcaci, ideo tractandus est inferius. Interim vero quosdam alios caeseripturistoeos eamdemia rem subi j cimus. EX LEGE primum, Omnes Geneseap.3. illae Dei optimi maximi ad primos parentes allocutiones , erant etiam internae ad conuersionem gratiae inspirationes, quibus tamen illi statim non ret ponderunt, imo excusantes excusationes in peccatis, pec- .cato lubinde peccatum addiderunt, ut multis ostendit B. Chrysosto- eis c mus studiosissime Lectori inspiciendus ab illis verbis is ἀώ ε - -

tis , te dicere ubi esὶ magnam complectitur cum benignitate virtutem. Significat enim quasi illi diceret: Quid aecidit. in alio statu te reliqui, in alio inuenio. A lia gloria vestitum te reliqui, nunc In nuditate inue-

236쪽

nio Vbies unde tibi hoc, quis te in hanc vicissitudinem impulit quis latro lec. J Vide reliqua ibidem prolixa, sed mira de verbis Dei ad primos parentes lapios, quibus, inquit, remis mam etῆ-ύα. -

infirmitatem & ad peccatorum confessionem eos excitat, quam tamen ab iis non exorauit. Similia prorsus habet idem S. Chrysostes mus de alloquio Dei ad Caim Vbi est Abel frater tuus siniera αυ-

θη - γνωμης ναις id est. Ignorantiam simulat benignus Dominus, hac interrogatione eum, qui talia patrauerat, praeparan S,Vt ad peccati confessionem adduceretur, possetque peccati veniam forte &misericordiam assequi. J Quae sane gratiae cuiusdam saltem sufficientis seu inessicacis excitamenta esse nemo neg1- uerit. Quid immissas praeterea Pharaoni de populo dimittendo Deoque sibi conciliando cogitationes loquemur, cum ait, Peccaui etiamnunc, Domininiustus, ego m populus m ' , im j quas licet commutarit ac cito abiecerit. a Gratia tamen profectas nec ipse B. Augustinus negat, cui cum morem gerere non perseuerarit, certe inessicacem fuis te oportet: in potestate enim Pharaonis ait fuisse Theodori tus ηυδ-, ς ἀή Κ π ύα. Θω-κο ae αἰλοα άM τύ νιυιν ἀδύ αν. E τ αυαωιν. Id et t. Uel Deo subij ci&obsequi vel corde insipienti ac Deo resistenti, virtutem eius iactanter velle superareJ quae quidem facultas alternae Deo subiectionis absque gratiae aliquo auxilio ad fuisse dici nequaquam potest: ut infra ostendemus agendo de Obduratis. Scriptum est etiam libro numeri. Repubstis Dominum qui in medio vestri est. Deuteron. ix. Contempsitia imperium Domini Dei defri non credidistis ei, neque vocem eius audire volui hs , stilsemper stylis rebelles, m. aEX PROPAETis. Psalmoxciv. Hossie si vocem eius audieritis, nolite obdurare corda vestra sicut in exacerbatione secundum diem tentationis quem locum B. Paulus ad fideles, ne gratiam Dei respuant,traducit ad Hebr.3.&B. Chrysostomus homil xxi. ad pop. Antioch. Ieremiae cap. 3. Nunquid vidi i quae ferent au quinxis rael. Et dixi cum fecisset haec om ia, a me reis umere oe non est reuersa. Vide B. Chrysostom. hom. xi. de Poenitensia. Ezechielis cap. xx. Dixi ad eos: vn Pisique sensiones oculoram μοrum abificiat, Ir in idolis is pii nolite pollui: ego Dominus De re vester; γ mitauerunt me, nolueruntque me audire, unusquisque abominationes oculorum suorum non proiecit. Rursiis Esaiae L. In iniquitatibus vestris venditi est,s. In sceleribus dimsns dimisimitrem vestram,quia veni m non erat , , vocavi m non erat qui a

diret. Quos quidem locos frustra Eusebius alij que Patres aduersus Iudaeos ipsos, multique etiam aduersus Christianos proponerent,nisi ultra vocationem exteriorem quae ad salutem per se inutilis est, vocationem quoque gratiae interioris significarent. EX EvANGELio Ioannis cap. i. Erat lux dera q:ra illuminat omnem hominem dement m in hunc mundum: in mundo erit mundus per ipsum factur Distri Cooste

237쪽

eum non cognouit: In pro 'ia venit σμι eum non receperun'. 'Quotyot autemrre perunt eam c. Ex illis verbis lumen Gratiar omnibus exortum do eri R Augustinus, quo omnes homines possintssi delint se ad prccepta Dei stim Aut li. de Genestia da conuertere. Ioannis cap. m. Si non venissem oe locutus fuissem eis, ad iit. e. . precatio . mn haberent: nunc autem excusarionem non habent de peccato sico; que ibi, iaquidem locum non solum de locutione externa, sed etiam de locutione interna per gratiam quam ludaei repulerunt, intelligendum ex sanctis utriusque linguae Patribus infra docebitur. Ex Apos ToLIs Gratia quae negligi, respuit in vacuum recipi, Rcφyς P contumacia quadam repelli potest, proculdubio inescax est. At di uinus A postolus secunda ad Corinthios F pistola, πειε γράπις διψ --

ui ij ω in die Abutis adium t . Legatur B. Chrysostomus ad eum locum chi, iis, igcoivbi explicat in vacuum recipere gratiam duobus modis , uno quidem bo. u. sanctificantem gratiam, cum ea accepta statim ad vomitum redit pec cator: altero vero modo&ipsam gratiam actualem , cερ ηαυ- δωρε --, aspernando beneficium illius de gratuitum munustat respuendo. Idem epis L ad Galatas. In meum by Dei qui dilexit me, tradidit se meipsum pro me. Cis a , , Eeo αυν τοῦ λ οἱ nou ab dicio Gru iam Dei. Frustra diceret se gratiam Dei non abiicere, si eam cuicumque abi j cere esset impossibile, quod facit ille qui vitam ex lege instituit, ait Theodoritus ad eum locum. idem cautissime admonet discipulum Timotheum nil ne segere gratium qiue in te est, quae licet ob impositio- 'nem manuum videatur esse gratia sanctificans & habitualis nihilomi nus. tamen & auxilia actualia gratiae sacramentali annexa, ut omnes sciunt Theologi, complectitur. Tandem ad Hebraeos scribens mo

γα erras o λοὐ. Contemplantes ne quis deliciat a Gratia Dei, quae quidem verba si Graeca attendantur, praecipue quidem videntur innuere ne quis a Gratiae iustificantis statu sese dimoueat, nihilominus tamen quia idem status perpetuas Gratiae auxiliantis illustrationes comprehendit, per quas admonemur ne Deum qui prior nunquam descrit, deseramus, ideo & de non contemnendis aut abi j ciendis Gratiae ex citantis inspirationibus, probe intelligitur. etiam Ecclesia velut inter prete quae publicis precibus Deum orat, ut nos a nexbita in pirationum

suarum liberet. Ac demum ne quis dubitet etiam A postoli s nsilii, fuim gratiam illam actu ineffcacem fuisse posse, hominum scilicet amentia& perfidia, non ipsius defectu.Idipsum est quod aperte testatur ea.

plicia qui lium Dei conculcauem, in languinem refiumenti pollutum duxerit, quos ηι catus est, ct 'iniui gratia contumebam fecerit 3 Quo loco πν - της χἰωας, χαυν ἀ-ύmaras Theodoritus interpretatur, spiritum gratiae.

238쪽

hoc THEOL. GRAEC. PP. DE GRATIA LIB. II.

Gratiam spiritus , quae per spiritum Gratiae expressa maiorem cum actualis gratiae inspiratione consensum habet. Eodem vero sensu Ter milianus dixit, Dono Dei contumeliam fac re, &. S. Gregorius Theologus dixit τίω χαυν α αμσα , & rursiis ε - 'ης--ουβώζην, quod idem est ac gratiae resistere . quod aliis verbis explicat oratione Theo

non obsequenti, sed plerumque resistenti & obluctanti. JCAPUT OCTAVUM.

Ponorei scriptura loci proponuntur,

ex quib- uniuersalu pro Mute -- ' anum Dei voluntas Inteligitur. II.

Voluntas Dei duplo ὰ Dcursti Scholasticis distinguitur et Antecedens es consequens. III. Earim distinctio fuerat antea SS. 6-

trum Graecorum.

IV. Devae omnes via aluos eri voluntate antecedente non consequeme: Ex CH stimicr Damasem AtDina evticatur.

Ex va voluntatis antecedentis Deus

dat media ct auxilia adflatem seu cientia ex doctrina PP. ULMens S. Aura nio S. Thomae circa locum Apostoli I. Tim. h. Uult Deus omnes homines fluos eri. i.

. I visae voluntatis internuntia & sdissima velut in . terpres Scriptura est, eiusdemque velut κηρυχαα cdi- ζ tum, ut non semel S. Chrysostomus facundissimὰ praedicat: unde sicut Gratiae susscientis ad salutem l omnibus concedendae rationem a diuinae voluntatis -- , fonte hauriendum profitemur: ita voluntatis eiusdem notitiam a Scripturae auctoritate derivandam esse nemo dissileri potest. De illa autem voluntate ita scriptura loquitur. In Psalmorum carminibus, literati Psalmo: Suatus Dominus niuersu: m motiones eius su per omnia opera eius. Cui locus a cuiusdam glossematis vitio tuendus est, quod in nonnulla exemplaria Graeca irrepsit, ubi loco vocis illius, uni . uersis legitur τεα ἀμυδ πιπιν, id est fustinentibus : secus quam Hebraea

239쪽

bonus Dominus omnibus: Antiquiora quoq; & notae melio: sexcplaria Graeca habent--μ mri bonus seu favis Db-m: s vn uersis. Ita legerunt etiam & exposuerunt Patres Graeci, quibus certe optima aeographa defuisse nemo vel Comniarit. Temperare non possiam a Chrylonomo in huius expositione loci H-ι -- ος mi. ἀμ-

idely Botius Dominus Universis. Quid est hoc uniuersis Et peccatoribus, iniquitate viventibus , non Abeli tantum sed & Caino quem de a peccato expiare voluisse subijcitὶ omnia enim illius opera, . beniguitate sinit, &c. J Ita Theodoritus & alij in Caten I Graeca Illust issimi Seguet ij Francias ancellarii manuscripta Latini quoque Patres, etiam ii qui Graecos codices secutὶ iunt. vi S.Hilarius. S Augu-itanus legit fluauis se inus omnibus. Sapientiae cap. xi. Misterens omnium quis omnia potes. D lixis enim Om- Sap. u.v. 14.11 27.

autem omu bus, pioniam omniat sunt Domine, qui amas amm u , id est, homines, idem enim est hic spiλsi vos ac zιλαίειν- . Ezechielis cap. Ezech.33. v. i. xxx ni. Tu.ege ili hominis, duaddoniam isa l. Sic locuti sis dicentes iniquitates no ac perauia nostra sivernossant in ipsis nos tabescimus ' quomodo ergo uere poterimus' Dic ad eos: uiuo go dicit Dominus Deus, nolo morIem ιm-ῖν , d ut conuertatur impius . via Auamvιuat. Conuertim u. abys vestras pes m quare moriemini domus Naeli Sed & antea cap. xv m. Nunquid ci-- . voluntatis meae si mors im7 J , dicit Dominus Deus, m non , conuertatur . viis salsor uiuat uarie moraemim , domus AZ quia nolo morrem morientis,

dicor D nimus, reuertimini γ viuite. Heb. num volendo volam moraem --

Deo crede. Dicit enim Deus, vivo ego,dicit Dominus. Hoc iusiurandum Deo conuenit Quoniam enim maiorem se non habet. jurat autem propter incredulitatem eorum qui poenitentiam tollui: vhio ego, dicit Dominus, oc nemo terreatur, quoniam nolo mortem peccato iaris, sed ut conuectatur&Vivat. Qui vivit, vult vivere peccatorem. Estne Deus, etiam cum iurat, indignus cui fides adhibeatur Theodo ritus ad Verba cap. xv m. ου r Ἀναπν του πιώ- λ-

H Ii m. MDιι sic id est. Nunquid voluntate volam moriatem iniqui, dicit Adones, id est Dominusi Noci mortem, inquit, ini- qui, sed poenitentiam cupio. Neque enim ut punirem hominum naturam creaui, sed ut cum ea vitam communicarem. Er res verbis testimonium praebent,&c. Vide reliqua. Oleae cap. xi. Conuerseumesim Oca v.3.3 me cor meum, pariIer conturbata spaenitudo mea, quoniam Deus ego. non ho-Disiti eo by

240쪽

mo: non acta urorem ira mea: non conuertarvi Alperdam Ephratim , quon:am

Deus Io m non Aomo. Pulchre S.Cyrillus in Oseam explicat illud υι, ἐπιιδή- , --- s η - - εmς ε rara in αὐανά- . Quia Deus, quia bonus, quia benignitatis fons & origo, motam cohibet , vide sequentia. Christus apud S. Matthaeum cap. xviii. post allatum Pastoris exemta

plum ouem errantem humeris reportantis, quo rationem reddiderat dicti sui: iitfilius hominis quaerereOFatuum facere quod perierat,addit, οο ς κ ες;-ε αγροιθεν Λ - Γι II 6 e. obes μὰ l--.I ρυκρύν τούτων. Sic non est voluntas ante Patrem vestrum an pereat 'mus de pusillis istis. S. Petrus epistola secunda Deus patienter agit propter vos vel propter nos, nolens aliquos perire, sed omnes adpanitentiam reuem ti χθρησαν venire vel recipere mamplecti. S. Paulus ad hessal. c. iv. Haec est luntra Dresanaistratis .estra. Idem

prima ad Timotheum Epistola, omnium disertissime locutus est nis

ώθυ- Θυ ο ιηση si ἰ δεμ εαπιὸν α πλυBν ' mus , g , ἀρων υ e,4 Id est. Hominas ditam agere in omni pietate . castitate, hoc enim bonum est oe acceptum coram Saluatore nostro Deo et qui omnes homi hes Nub Aluos fieri , m ad agnitionem veritatis venire. Vnus enim Deus, unus es, mediator Dei oe hominum, homo Chrsus Iesus: qui dedit semetipsam redemptionem pro omnibus,cuius restimonium temporibus suis confirmatum es. Hae Rhodus hic saltus, ut inquiunt, ex huius loci, omnium aliorum pen det intelligentia ; Quocirca obnixe Deus orandus ut oculos nostros

illuminet & mirabilia de lege illius consideremus.

R euocanaa sunt paucis in memoriam ea quae TLeologi de volun late Dei communi fere sententia More docent cum S.Thoma: voluntatem diuinam, ut actus est purissimus, sua quidem natura & entitate formaliter unam esse: ἰαδ-αψα tamen ob eminentiam dc infinitatem sitam, virtute & ratione esse multiplicem: propter varias ad obie Eta varia quibus terminatur, relationes; iuxta illud Psaltae, magna opera Dominι, exquisita in omnes oluntates eius, aut ne quis hoc loco sit contentus quia Hebraice habetur voluntates eorum: P salmo altero notasse citfili' νrael 'Dluntate vis. Ex quo fluxit prima distinctio voluntatis diuinae in voluntatem - Κδικίαι Beneplaciti Ac voluntatem signi. Voluntas Beneplaciti est proprie dicta voluntas, quae formaliterni Deo est' actualis ipsius volitio prout terminatur & applicatur certo cuidam obiecto quod Deo placet ut mundo creando, hominibus redimendis, peccatis puniendis. Voluntas signi, est extra Deum, signum aliquod voluntatis ipsius, quod in speciem quintuplicem distribuitur a Magistro, Praeceptum, prohibitionem, promissionem, consilium. Opera tionem: cuius distributionis non aliis quam S. Thomae Verbis reddenda ratio est. Signa voluntatis dicuntur . quibus consὼeuimus demo nate

라틴어 텍스트