Habertus de Gratia ex PP. Graecis

271쪽

Deus in reprobum sensium. Traditio vero illa in sensum reprobum quam mitissime ut accipiatur, nihil certe leuius significare poteth quam Dei deserentis ab anima recessum, per Gratiae subductionem, ita S.Chrysostomus atque ab eo Theophylactus ia, mamυ μελὐν iam τοῦ ε ὶ ο ν,

cit tradidit pro eo quod est, permisit, dimisit, quemadmodum Medicus succurrens aegrotanti, deinde videns ipsum praue se gerentem circa diaetam sibique immorigerum , deserit eum ut vehementius aegrotet Λ permittit ut suae voluntati indulgens a morbo non conualescat. J Alia exempla ducis & lucis deserentis vide apud eosdem. S. autem Augustin. quomodo dictum Iuliani carpat. desola desertione locum illum interpretantis, vide multa lib. v. contra Iulianum. Exod . Septimo idem Apoliolus eadem Epistola cap Ix. D cis Scriptura Pha

raoni quia in hoc ipsum excitavι te vi Vtendam In te murem meam,oes taununis

tinar nomen meum in uniuersa terna. Ergo cuius vult m/steretur, SP ci em u ' Mi i si q ιιd rur. s. Augustinus Cuius vult miseretur γ' quem vult obdurat. Sed bacus tantas Dei in ussu esse non potest. Venis eritim deoccultifimis meritis circ.

Haec & similia Scripturae sacrae testimonia sancti Patres ac Theologi

varie explicant circa negotium obcaecatorum & obduratorum: omnestamen ab impia&horrenda sententia , aluini multum recedunt qui cuuiis Ei Deum animos peccatorum positive obcaecare & obfirmare conten- c.i3.dit, arcano motu, arcana m ιnutione. Execrando scilicet illo capite quo

Ueum auctorem facit peccati Aduersus profligatissimam impietatem decernendi non est hic locus: iussiciat omnibus eius strophis praecidendis, unicum illud & peruulgatum B. Augustini dogma. Q s Aug. ep.tos. adrimus meritum obdurationιs c inu mmus .memo namqtienciati uniuersa massa si xum. damnata est, nec DEvs OBDVRAT IMPERTIENDO MALITIAM , SED NON IMPERTIENDO MIsERlCORDIAM. Quibus enim non impertitur nec digni hynt, nec merentur'. at potius ut non ιmpertiatur, hoc digni unt, hoc merentur. Quaerimus autem mentum misericordia nec inuenimus, PIa nullum est, ne gratia euacus

rur, si non gratis donetur, sted meritιs rediutur. Atque ad eo ut ad praesens institutum reuertamur, illi ancipitem 4' S. Augustinum in hae sententia definienda, fuisse credunt, qui aliis utuntur locis ex libro de praedestinatione & gratia desumptis, praeei Pφpx ωλ -ς pue illo admodum decantato: Pharao & Nabuchodonos quantum ad na-ιuram ambo homines: pantum ad dignιtatem ambo Reges ; quantum ad caugsem ambo captiuum populum Dei possidentes; quantum ad poenam ambo flagellis clementer admoniti. Quid ergo fines eoru ecit esse diuersios ηsiquod unus manum

Dei stentiens in recordatione pruna iniquitatis ingemuit, alter bbem eantra misericordssimum Des pugnauit arbitrio. Uerum ut Scholis non amplius illudat hic libet, non est sancti Augustini. Possidio dc Bedae ignotus, &Catilianum redolet. Quid ergo dicemus ad haec ' quaedam alia sunt Augustini testimonia , quibus aliquam obduratis Gratiae vocantis particulam concessisse Disii od by Corale

272쪽

, o THEOL. GRAEC. PP. DE GRATIA LIB. II.

Duilin. Gam,eli. Videatur, quae quidem aptiuS Graecorum Patrum ea de re sententiis. Viamb.ira i. de quarum expectatione Lectorem diu nimissiuspensum tenemus, com-

. - mitti ae inseri possunt Interim hoc conliat, communem & tritam in Scholis Sorbonicis & aliis orthodoxis opinionem hanc inualuisse. Deum nempe ipsis obduratis auxilium Gratiae suffciens aliquando largiri.

De Gratia vero sessiciente peccatoribus occaecatis denegata an con cessa quid Graeci Patres ex scripturae praesertim explicatione censue rint, quidque cum iis quae tuemur, si nobis censendum, paucis ex ponimus. In primis B Basilius Prophetae verba expendens quae sic

Graecis respondent in qui ι Ditis peccatsem vestrum veltiti saniculo loneo tanquam cora ta Iugi vaccae iniquiIates. Cui dicti urso inato deniat que facianus est, It nos videamu/'co consilium Ianchyrael, τι cognosiamus : duo distin guit Obduratorum genera, unum eorum qui verba illa proferunt im

pietatis plena, qui in atheismum& diuini iudicij atque saeculi alterius

incredulitatem inciderunt, δοῦλιν F ἔπι οἰ-οιά --τοῦ ψόανα ι αἰλ

enim es eos talia dicere cum fidem futuri abiiciunt Si minas intentatas contemnunt, quod Achitophelem & ludam fecisse memorat: hi quando & quamdiu in hoc errore versantur, sunt insanabiles. H iij vero sunt qui adhuc Christi tribunal reformidant, ct peccata sua , licet

rem ξαι longiores inducias quaerunt ad hoc ut animam suam a pec: cati macula eluere&abstergere possint & hi quidem valde periclitantur: taliunt enim iniquitates funiculo longo , non tamen omnem Gratiae Laltem sussicientis iacturam videntur recisse. Verum caueant sibi ne ad extremam obcaecationem perueniant κάvita ηῖ ςχινιον ΓΗ - γαλης ἐ-κLων huiusmodi enim studium in pec cato demorandi, magni peccati funiculus attractivus est: quod peccatum postea docet M. Bν τὰ ψας πληρ=tio complere mensuram Iniquitatis alludens ad illud Genes. xv. Nonitum completae Funt iniquitates morrhaeorum : post quarum menti iram veluti completam aut infrequens aut remissa gratiae susticientis excitatio contingit, non tamen omnino desinit praesertim ubi praecepti neces litas occurrit, ut in progrestu huius disputationis patebit. B. Gregorius Theologus de Apostatis deploratissimis loquens eos ita luget ut se Ieremiam imitari dicat qui muros ipsos ad lachrymas inuitat . non praesentes eorum poenas , seu fututum cruciatum potius deflens quia creaturam prae creatore coluerunt, & manus impias Dei

273쪽

modum Deo visum erit, ita se habeant. Ecquis nouit num Deus qui soluit compeditos grauemquedc infra urgentem a portis mortis in aliati ina subleuat, qui peccatoris mortem non vult, sed reditum, qui nos iam ipsos in tenebris & umbra mortis sedentes , illuminauit ac sapientia inllruxit, hos quoque tandem recipiet, depositaque illa graui& ferrea virga, pastorali virga pasceti Idem tamen agnoscere videtur extremum aliquod peccatorum , cui nulla cmendationis spes supersit, nam ubi de luliano imperatore Apostata dixit i ibid.

α ά άriSti . Id est. Furebat ille in dies aduersum nos δchementius, stu istus veluti supra studius excitans, qui in seipsum primum insanierat, de sancta proculcarat, Sprei tuique Gratiae contumeliam fecerat,&c qua-doquidem eum inlevitia collegisse constat, defectionem nempe Ieroboam , crudelitatem Achab, duritiam Plaaraonis, sacrilegium Na buchodonororis , omnium denique in unum collectorum impietarem. J Pollea narrat excidium templi illius ludaici quod erigere conatus ubi esici Iulianus, omnia igne caelesti opera disjecta conciderunt, Crux in caelo apparuit,alia ostenta refulserunt quorum aspectu ac terrore plurimi infidelium Christiani facti sunto . , - ι σ-μαν πισ

Iulianus aute furoris sensim ingrauescentis oestro percitus & agitatus ad ipsiam malorum tuorum caput tandem deuenit J Uer .m haec aliquis non tam de peccatorum quam de calamitatum falligio fortassis accipiat: aptius tamen de utroque, ut ex sequentibus eiusdem quartae Stylitenticae verbis agnoscere est. B. Gregorius Nyssenus conferens verba. Exodi indurauit Dominus Ex. . cor Pharaoni cum vel bis Apostoli, tradidit illos Deus in palsiones θηη-μ ε Caluini blasphemiam plane quidem jugulat, Gratiae tamen diuinae nullam amplius obduratis facultatem relinquere videtur , Mint τύ

274쪽

THEOLOG. C C PP. DE GRATI A LIB. H.

dini quemquam Deus tradit, nec Pharao inuitus ab pso Deo in duritiem impellitur, nec Vita ranarum a virtute confirmatur. Paulo post.

Quomodo igitur passionibus ignominiae quisquam a Deo tradatur,ipse Apostolus aperte nos docet dicens qui non probauit Deum habe te in notitia is quum a Deo praesidium non habeat, eo quod Deum esse non agnoscat, tradere eum passioni eiusmodi dicitur Deus. Quod igitur Deum non agnoscat id in caussa est: quod passionibus deditae Mignominios e vitae sit obnoxius. Quemadmodum enim si quis dehomine qui in foveam decidit, dicat. Sol non visus hominem in foveam conjecit, nullo nobis modo in mentcm venit hunc ab irato Sole in foueam depulsum, sed statim intelligeremus, ideo in foveam lapsum, quoniam caecitate sua solis lucem aspicere non potuit, sic oportet illvisa. . t . i lud Apostoli dictum intelligere, eos nimirum qui Deum non cogno

Pharao ingrauauit uerant, ignominiae passionibus ti aditos esse, & induratum a Deo fuis- οφ λψ se tyrannum A gyptiora , non quia diuina voluntas duritiem in animum eius induxerit, sed quia propria voluntate in malum inclinata, verbum quo eius durities emolliri poterat, minime susceperit. J Plura Theophi. inely.i eodem libro de Vita Mosis ex quo prolixum hunc locum excerpere vo ad Rot n. lui quoniam a Theophylacto maxime laudatur Gregorij Nyseni nomen tacente in Commentario epiit ad Romanos πιδείγμαzἰ- η θώ- ῖαι-άγων δε οὐ cloi iζεω E-.Gκ ά λος , si a. Quidam e sanctis Patribus eleganti exemplo usi sunt, quo explanatur: tradidit illos Deus, &c. In illo vero Nysseni contextu videtur avia

xilium Dei denegari ob c catis,nisi qui de cisicaci id ex ponat,eo quod

sub finem , Verbum emoll:ens duritiem dicitur ab eorum ,-- ρἐ electione rethci, quod quidem significare poteli Gratiae tussicientis inte rius voluntati oblatae motibus ab eadem, obnitente obicem poni. s Che,s h..i .in B. Chrysostomus Gregorio Vtrique Videtur astipulari. homil. in Gen. cap. vii. Genes ubi agit de centenario annorum, hominibus ante diluuium ad poenitentiam concesso,ubi multa σ τ f, ἀι - 'si mi νήν - , α, α - , Qui et c-ν de iis qui peccata augent & tandem insi nabiles in peccando fiunt, quibus per extremam punitionem, quod Chrysdepoetin. s. per gratiam non est factum, imponendo peccatis finem, Deum im- pense fauere ostendit.Sed acerbiora multo habet hom. de poenitentia.

ζε, N a. Id est Magis vereor ne prioribus peiora attrahamus mala, tuncque plagam a Deo accipiamus inuinabilem. Nam cum quis Diuiti od by Corale

275쪽

assidue peccans Dei consequitur indulgentiam. & postea nihil ab hac aequabilitare lucrifacit homo ad malitiae derelictionem effcit ut Deus etiam inuitus illum ad malorum culmen deducat. funditusque conte ' rat, nec amplius locum poenitentiae relinquat, quod & Pharaoni contigit, doc. J At in illa oratione pereleganti de S Babyla Episcopo de Martyre gratiam utrique licet ιυα ,' insensibili non denegat. se

ω εὼ άω ασα ιν αἰεξικλωπι α . Id est. Quod si quis dixerit, quid nome praeuidera i Deus fore, ut hic tyrannus nunquam emendaretur huie ita respondebimus: praeuiderat quidem, sed tamen ob id quod malitiam nothram prospiciat, quod suum est non intermittit: quin po . tius. etiamsi non admittimus admonitionem,clementiam in nos si iam praestit: qui si postea in grauiora etiam peccata impingimus, id certe non iam eo auctore euenit, qui non propterea lenis longanimisque est, ut tereamus, sed potius ut seruemur, verum nobis auctoribus fit, qui in illius immensam tolerantiam con tumelios sumus J Quod idem est cum Paulo contumaces Gratiae Dei ad Heb Denique idem agens de obcaecatis etiam iis qui prouidentiam negant, orandum esse valde e i it ΜΤ ''monet&ad id obnixe hortatur, i να οφ w- ποτη mos τι- άλκει,-- ut basiem tandem aliquando ad veram sanitatem redeant: quod ex iisdem fontibus haurit e quibus nos Gratiam suffcientem t. Tim. i. qui vult omnes homines saluos fieri Ezech. 18.&33. ex quibus inquit certum , ο ημαι ἰλ- ργων ἰνα Ἀλωα2α, μι ἱνα ε . ia χιον υας α ' μα. - . Quoὸ Deus nos creauit non ut pereamus; neque ut nos in poenam adigat, sed ut salvos faciat. uae qui

dem&alia sicut frequenter occurrunt, B. Chrysostomi dicta cum S. Augustini dictis non parum consonant, ubi pro obcaecatis ac induratis ideo magis ac masti orandum docet multis quidem locis, sed in

omnium recensione,Vbi retractat ea quae scripserat de peccato ad monem 1. Ioan s. -m quis pugnat aduersus gratiam qua reconciliatus 6 Deo. De quocumqu8 quam Lib Nα .i'.

Mirpes o in iac vitae Uitum non est utiqμe dserandum, nec pro illo luem en ter oratur, de quo non instreuiar. S Prosper in lib. ad Articulos S. Augusti no falso impositos. Haec es mutMio excelsi qui innumeris lapses dat poenitent amii reppistant. laqueis diabob: a quo setinebantur ad ipsius moluntatem. Nemini aurem Deus cm Ainms ad mit viam, nec quemquam boni possibilitate dis bai: Sed verba sequentia in ambiguum recidunt, quia qui se auratu a Deo,

Usem velle quod b .um est, possesibi abstulit. Vt ad Graecos & praecipue ad B. C hrysostomum redeamus, ipse de Iudaeis in peccato inueterascentia

cassent, erant tamen qui eos corrigerent, aderat ipsis diuina proui-

276쪽

Clu, clio. i. de

i. . THEOLO G. GRS COR. PR, DE GRATIA LIB. II. delitia; & spiritus gratia de iis curam gerens. J Idem horn. de Lazaro

IJ. Isidorus Pel istola in priorem semientiam propendere videtur Epistola quadam de explicatione dicti altius Apostolici ex Propheta,

ξεωή, , , απ Eiae e Id est. illud. dedit, & tradidit, se acundia in regulas sacrae Scrypturae, idem est ac dimisit, permisit, ut in hoc loco, tradidit illos Deus in reprobum sensum, repletos omni iniustitia, malitia &c. non dixit tradidi r replendos, sed iam repletos di- milit veluti cu .aD onus Pallor oves aliquas contagioso morbo corre- tas extra gregem abigit & quodammodo lupis tradit, non quod ipsaς in ore luporum con 'sciat, sed quod i psas dc nudet ac priuetitia cura o praesiulio Spiritus autem compunctionis idem cit ac percussionis, vulnerationis occ. Idem tamen alibi agnoscit postibile esse homini peccatis licet assuefacto per gratiam Dei α ι πα/-M.

Mι peccatum peccato non cumulare & proquuium malitiae collibere, tunc motus utique ad virtutem initium resumet. Vnde & ad Maronem& abera ad Lamperium Episcopum ira scribito rata iααι ι Immissi

poribus id quibusdam verum esse videatur, etsi alioqui salium pers ,-pem uentum eli: in animis tamen id magis falsiim esse conuincitur. Nonnullos enim nouimus qui ex profundo viiij gurgite ad ipsam viri tutis arcem ascenderunt. Corpora quippe naturae necessitate , tanquam vinculo constringuntur .animae autem liberi arbitrii potestate ornatae sunt, &c. J Caue tamen existimes t sidorum velle id solo arbitrij liberi ductu fieri, qui antea diuinae Gratiae necessitatem toties praedi cauit: atque de re eadem loquens nimirum de obduratorum eorumdem Zolami, Eustathij&Maronis conuersione precibus speranda,ait

... . a Id est. Apertam quidem perditionem esse, nihilominus aequum fuerit vos preces ad Deum pro ipsis fundere: forte cos e maliciae barathro sic extrahetis. DEI ENIM tD OPvs EssE CONSTAT.Di siligod by Go Ie

277쪽

i S. CYRu.Lus Alexandrinus. De cumulo di mensura pcccatorum s Cyrill .lib. .d,

primo ita loquitur: latina verba Graecis verbis solum ubi necesse erit, RHU inspersa det cribam. Mensuram, inquit, quamdam quae ab lerusa- Zaehaes.lcmcxibat, via it Propheta, rogantique quid illud esset, respondit Angelusa haec est iniquitas. ipsorum in uniuersa terra, quod perinde est ac si dixisset: Hac mensura omnia appenduntur peccata , quae cumque per uniuersam terram singulis quibusque temporibus per

δ. ora 1υς λελυπιι ος ο ν ου ροέ. Vbi cnim peccata nostra usque ad manifestant pcruenerint magnitudinem, tum vero offensus poenas a nobis repetit ipse legum conditor: frequenter aurem cpυχυ

ωλυ inlita quadam benignitate tolerat peccantes neque antequam compli a sit mentura, uniuersam iram qffundit. itaque dii it Abrahae. nondum completae sunt iniquitates Amorrhaeorurn. : Pha - e

rit is aut cin qui es nate illum offenderant, dixit Christus ,& vos Τ' '

implete mensuram atrum vestrorum : procedente itaque mensu .ra talentum plumbi attollitur , inqcitur lucan medium mulier men- Zachar. 1. suram impicias; quae etiam ore plumbi lapi scin excepit : deinde dixit diuinus ille Angelus , haec eth niquit s, S c. J idem vocat m- μ.ν τος ιυω . ν νεικμω ς diuini auxilij inop am quam patiuntur impani tentes Quum vero cxplicando huic Chi illi apud Ioannem Lib.i de ador. dicio lincumbit sed dixi et bis p. a m et id, ita me in non cred iis Cyrill. I. sin Io.

η κα*ία Λ λαούηυπ0. Id cst. Praevidi, inquit, & praedixi clare vos in duritie permansuros & vestrae inobedientiae mordicus adhaerentes diuinae gratiae cxperteS relictum iii Vbinam vero tale quip- piam dixit L hristus 3 recordare apud Esaiam dicere ; Uade & dic populo huic: Auditu audietis & non intelligetis& videntes videbitis,&non vidc bitis ncrassatum enim est cor populi huius. J Paulo antea

dixerat eoidem obduratos inca pernitie esse ut Gratiam Ipsam ex Eo rescant ως k -τ γ w. Et nihilominus tamen non integram ac peremptoriam hanc esse derelictionem B Cyrillus alibi videtur sentire, dum exponit illud Esaiae fecundum Graec. Sic vis Dominu, Deus M lecti re in formauit de ventre. distic habebιs auxillum. λάμ, I. m.

bus. Adhuc habebis auxilium: in spem&fiduciam erigit , licet multis S: ineuitabilibus culpis sint impliciti, rei eruari tamen benignitatista clementiae reliquias, nec quicquam obitare quominus & illi quo-

278쪽

que seruentur, siquidem velint ad meliora redire ac decentiora, eius que legibus consentanea. J At haec in immensum abeunt, plura cupientibus legatur A nastasius Sinesta , quaest. xxix. Claudat S. DAMAscΕNvs lib. sec. de fide, illis verbis λεΓυως εἰm, εἱλ, δε .. sis,

derelictio. Est enim derelictio dispensativa&eruditiua: Est alia dere lictio finalis de desperativa. Dispensatoria quidem & eruditIua ad co rectionem salutem & gloriam patientis facta, aut ad aliorum Zelum &imitationem, aut ad Dei gloriam. Finalis vero derelictio , cum Deo nota quae ad salutem Ant semente, inemendabilis,immedicabilis. magisque insanabilis ex proprio proposito homo permanet, tu Πc enim traditur in finalem perditionem Vil udas. dcc Ex hoc loco & aliis quos amplo satis numero dedimus Patrum Gra corum locis satis haec duo elucescunt, primum quidem quam immanis de detestanda sit Caluini sententia de actione positiva a Deo in hominum perditorum ac reproborum animis obdurandis r Alterum in obdurationis illius statu miserrimo decumbentibus, aliqua tamen ad alutem auxilia si non effcacia de specialia, communia tamen ac sii Rfeientia non deesse praesertim ubi praeceptorum ac tentationum occaso Zc impetus obuersatur quod sequenti capite de omnibus fidelibus, fidem ipsam, si modo fides ex sacra Scriptura Conciliis de Patrum consensu doceri potest, docere demonstrabimus Diuiliam by Co l

279쪽

CAPUT DUO DECIM V M.

Auxilium Gratia Fulficientis ad exequenda pracepta, pecca tum que in tentatione deuitandum , omnibus fidelibus adultu concedi, Latini ex Seripturis, et Graei

Patres docent.

nee controuersiis ramdurim a Do Hoνιιω Cisthotieis tractura es ex Conis M. Trid. II. crustae anxilium omnibus Metistis dari ad praecepta exsequenda o tenta-rsones et Incendis. I. Avu Im ei Ded s/MIbrum scatensia est. III.

Graecoram Putriam mens eadem.

O s sunt nobis quaerengi hac in controuersia inter Catholicos Aduersari j : siquidein nihil aeque nauseabundum ad res optimas, Caluini haeresiarchaellom ichum grauat atque illud. Nouorum, Μ vocat Peti fanorum Sorbis coram sopb sturum dogma: Gratiam omnjbus dari. Sic enim & aliis verbis benignis admodum ae honorificis nos designat. PHRENETICos Caluin.1. Instit.r. 1 vitii L MOROR 1 GRAIlAM PARITER ET PROMISCVR EXPOSITAM , delio Theo EssE CARRIUNT. Praeclarum ElogIum a Doctore i seu do huangelico log in. d. s.&in aduerses P Lombardum Episcopum Parisiemem & Magistrum sen Anudoxo Concili tentiarum, nec non alios ab eo Doctores omnes , chola icos pronuntiatum, cui succinunt omnes Sectarit. & perridicule inter caeteros P. Molinaeus , i es rum quod reperio in opinionιbus tos nuperi, est GRATIA Belgi eorum to eos. ISTA SvFFIClENs quam dicitur Deus dare omnibus homini b, . A b horum sen & Epri olam Motu non video qua in re dissentiant alii, qui totis libris in eo desudant .' lv 3 4ς. - 'ut persuadeant , monstrosam illam ut vocant, Gratiam sussicientem Pelagianicam esse ut Caluinus ante dixerat, ulterivique asserunt, non et Et μ is uetibus solum, excaecatu cir obduratis , hed etiam fisibus is hs quibu/Lm ---m deesse qVa praecepta Dei possibilia fiant: quam propossitionem ne- Duilired by Cooste

280쪽

mo bene sentiens non iudicat vel ex ipss terminis, e diametro aduer sati Concili, Tridentini Doctrinae.&Canoni, squis d erit Dei praece- t ς si ςδη- etiam iij caioc siis nutia con lituto es paὸ observandi m impossibilia anathema si . Quam quidem doctrinam non est quod aliquis nouae cuiusdam Theologiae esse blateret, cum eadem Synodus in cap. xi. Nemo temeraria ilia . . Partibus seis anathemate prohibita voce vis debet. Vipraecepta bomini iustificato ad obseruandi im impossibiba , ctrc. Aduersus Calai num autem qui primus Gratiam hanc sub nomine Gmtiae omnibis Ei positae oppugnauit, Schola Sorboni caltrenue hactenus dimicauit, veantea vidimus, post cuius sedulam in ea re tum scriptis elaboratissi. mis. cum disputationibus quotidianis nouatam operam, nihil plane nobis inquirendum conficiendumve superesset nisi Doctrina B. Au gustini in dubium reuocarerur, Graecorum deinde Patrum circa ma teriam eamdem parum indagata aut explanata sententia plerosque fugeret. ll. Gratiae auxilium Ad primum igitur quod spectat. asserimus ex B. Augustino hane quendide. siti. pCnitus constare Veritatem orthodoxam, omnibus adultis fidelibus omnibus fidelibus idelis enim sub ratione fidelium tantum , non vero peccatorum leta. , I. ' μ' communium seu obduratorum,de quibus antea egimus, prorsus agitur siue iniustis siue potissimum tuli is, quotiescumque praeceptum aliquod urget, cui ut possibile proxime reddatur , Gratia necessaria est, Gratiae auxilium . Dco non denegari. Ex quo sequitur contra eos lem Auctores, Deum nunquam impossibilia iubere, adeoque ia-bendo aliquid quod absque Gratia . cui iubetur impossibile est, Gra tiam dare, vel ratiae facultatem offerre . ita ut non per Deum, sed per hominem stet quominus praeceptum illud exsequatur, siue semper obstringat ut praeceptum negativum, siue certo aliquo tempore&casu ut praeceptum aErmativum, Ostenditur ex variis locis, sed his prae-SiARI m P sertim. B. AvcvsTisus tractatu quodam in Psalmos exponens illudio.is. Chrilli, Maiorem c haritatem nemo habet quam ut animam suam

ponat quis pro amicis sitis: fecit ipse quia docuit, jecerunt postob quod ab ιllo didicerunt, . notis faciendum praedicaverunt, FACiAMVS m nos quia etsi non fumus quod ille, sicundam id quod creauiι nos, quod ille tamen Fumus sicu dum id quo ictus es propter nos : i μlusscisset, sone nemo nostrum deberes

imitari ; Ita enim ille homo erat τι m Deus esset. Sed in eo quod homo exat, imitatiμunt Dominum strui, Sy disicipub magistrum, fecerunt qui nu praecesserunt in familia eius, Patres quidem nostri, sied tamen conferri nostri. N EQVE I MPERA RET hoc Deus di faceremus si IMPossIBILE iudicaret, ut hoc ab hominefieret. D conssiderans infirmitatem tuam deficis Fub pnaecepto, consertate in exemplo: pedestam exemplum ad te multum est, ADEsT ille qui praebuit EXEMPLvM, UT PRAEBEAT ET AvXII IvMJ Omnia quae in assertione nostra diximus,

locus hic Augustini cumulatissime exhibet, nempe praecepti necessitatein , eiusdem possibilitatem non secun aum humanas vires solas, sed per auxilium eiusdem paratum & oblatum , quod postremis vocibus Disiligod by Gorale

라틴어 텍스트