Habertus de Gratia ex PP. Graecis

발행: 1647년

분량: 585페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

281쪽

cRANE AVXILIUM OMNIBUS FIDELI JVS. CA. XII. 1

vocibus significatur, O est ille ut praebrat ei auxilium. Hoc vel uno loco assertionem e 1mdem munire satis esset, nisi de aliorum non quidem clariorum, sed usitatiorum omissione querela concitaretur. Enimverto B. Augustinus hb de spiritu &litera probat eos etiam qui sub lege S. Aug l. despir, desunt, quales intelligi debere dicunt aduersaris omnes qui & hoc tem-i K Mi Misy

pol e sunt exsortes Gratiae Dei, unde filii Dei es possent, accepisse. uc ergo transeant qui sib lege sunt, di ex penu lj fiant, necfic tamen ut senis esse δεν iani , sted ut tanquamsit, Di mino σ Tam bberabier strutant, quia ET

HOC ACCEPERUNT : DEDIT ENIM POTEsTATEM ille nicus filius Dei, ficti credentibus in nomine eths. eosque admonuit petere, quaereine ,pAlpare ut accipiant

inueniant, maperiatur G, addens increpationem oe dicens: si Ῥοι cum filiis mali, nosti bona data dares ijς vestris , quanto magis tervester, qui est in colis, dabit bona petentibus ste ' Certum est autemillud petere oepulpare quod ait ese in eorum potestate, & quo etiam mediante ait eos accepisse ut ex strauisfili' farer, non sesse fieri nisi per Gratiam Dei vocantem de excitantem: supponit igitur illos eam habere, qua tamen nondum bene via stur, quia nondum quaerunt& pulsant, ad quod illos hortatur, neque profecto hortaretur si iam id fecis Ient: Est in illis igitur Gratia haec excitans, sussiciens adhuc de nondum effcax. Tertio B. Augustinus li- De lib.arb.l.3.eis bro 3. de libem arbitrio iam allegatus, Non tibi deputatur ad culpam quod intutus ignoras, sed quod ne uis quarere quod ignoras: neque illud quod vulnerara membi a non colligis, sed quod volentem sanare contemnes. Dicunt quidam B. Augustinum mentem mutasse cum prius id incaute scripserit, postea cautius scripssisse contra Pelagianos disseretem. At haec omnino verba habet atque exaggerat libro de natura Sc gratia contra Pelagianos. Quid hic,amabo, praeter contemptum Gratiae oblatae, proindeque illius suffcientis quam Scholae praedicant, innuitur Quarto eodem loco libri 3. de lib. arbitr. Nullι est ablatum homini scire utiliter quaerere, quod inutiliter ignorat, oe humiliter confitendam esse imbecillitatem , ut quaerenti meo lenti illisubueniat, qui nec errat dum siubuenit, nec laborat. Quae quidem eximia sententia adhibita est a B. Augustino ut probet nemini impositam esse peccandi necessitatem, cui ut etiam occurreret, dixerat Cap. xvii l. hominem quidem suae infirmitatis admoneri per legem,ad quaerendum donum Dei; ad id autem quaerendum per adjutorium De

moueri. Praecepto, inquit, admonitum est liberum arbitrium ut Dareret do

num Dei, quod qui δε ine seu ructu prosus admoneretur, nisiprius aliquid dilia bonis id est naiiaὶ acciperet, ut addi sibi quaereret, unde quod iubebatur. impleret: quod postea ostendit ex Scripturis Prouerb. 3. Sapientia Dei Iegem m misericordiamFub lingua portat: & Ps 8s. Etenim benedictionem dabit : ζ , I, W' qui legem dedit. Nunquam igitur lex a Deo imponitur sine gratia ad legem implendam sessiciente. Quinto B. Augustinus in ea veraque sententia est neminem illius rei praetermissae culpari potuisse ad quam non habuit suffciens auxilium lib. 3. de lib arbitrio. Ex conuersione ad

Deum, ut quisque tincertisupplicium quod orgo eius ex a ersione meruerint, non s iri istum Aeniem non prohiberi, sid adiuuari oportebat: sic enim rerum Creator arb. e. io.

Andit, ι autά Iacilitatepotuisset homo retinere quod facitis est, cum proles eius

282쪽

1 8 THEOL GRAEC. PR,DE GRATIA. LIB. II.

mo bene sentiens non iudicat vel ex ipsis terminis, e diametro aduer sati Concili) Tridentini Doctrinae.& Canoni, SI quis dixent Dei praece- Trid igitsi ςM' D timim etiam uisi tu oc μὴ ut a constituto esse aὸ obsee Mandum impossibilia anathemasiis. Quam quidem doctrinam non est quod aliquis nouae cuiusdam Theologiae esse blateret, cum eadem SynoduS in cap. xl. emo temeraria illa a Patribus seu, anathemite prohibita vocemi debes. mi praecepta sic ni tu cato ad obseruandum impossibilia, oec. Aduersus Calui num autem qui primus Gratiana hanc sub nomine Gnatiae omnibuι Expositae oppugnauit, Schola Sorboni castrenue hactenus dimicauit, ut antea vidimus, post cuius sedulam in ea re tum scriptis elaboratissi. mis. cum disputationibus quotidianis nouatam operam, nihil plane nobis inquirendum conficiendumve superesset nisi Doctrina B. Augustini in dubium reuocarerur, Graecorum deinde Patrum circa maiateriam eamdem parum indagata aut explanata sententia plerosque

Gratiae auxilium A d primum igitur quod spectat. asserimus ex B. Augustino bano

Endi Gisgri u penitus constare veritatem orthodoxam, omnibus adultis fidelibus omnibus fidelibus de iis enim sub ratione fidelium tantum , non vero peccatorum seuis, communium sieu obduratorum,de quibus antea egimus, prorsus agitur I siue iniustis, sui epotissimum iussis, quotiescumque praeceptum aliquod urget, cui ut possibile proxime reddatur , Gratia necessaria est, Gratiae auxilium a Dco non denegari. Ex quo sequitur contra eosdem Auctores, Deum nunquam impossibilia iubere, adeoque iubendo aliquid quod absque Gratia . cui iubetur impossibile est, Umtiam dare, vel Gratiae facultatem offerre . ita ut non per Deum, sed per hominem stet quominus praeceptum illud exsequatur, siue semper

obstringat ut praeceptu m negativum, siue certo aliquo tempore & casu ut praeceptum affirmativum. Ostenditur ex variis locis, sed his prae-StAMI Ps 6, sertim. B. AvcvsTi Nus tractatu quodam in Psalmos exponens illudio.is. Christi, Maiorem Charitatem nemo habet quam ut animam suam

ponat quis pro amicis sitis: fecit ipse quia docuit, hecerunt ese postob quod ab

illo didicerunt , m nobisfaciendum p aedicauei mi, FACiAM Vs m nos quia etsi non sumus quod iste, sicundum id quod creauit nos, quod ille tamen sumus secundum id quod actus es propter nos: ct holusfecisset, fine nemo nostrum deberet

imitari, Ita enim ille homo erat ut in Deus esset. Sed m eo quod homo erat, imita-ii Funt Dominum ster ui,sedissipub magistrum, Orfecerunt qui nn praecesserunt in familia eius, Parere quidem nostri, hed tamen conferui nostri. NEQvE IMPERA RET hoc Deus ut faceremus si IMPossIBILE iudicaret, et: hoc ab hominesseret. Si considerans infirmitatem tuam deficis sub praecepto, conseriare in exemplo: stavisam exemplum ad te multum est, ADEsT ille qui praebuit EXEMPLvM,

vT PRAEBEAT ET AVXILNM J Omnia quae in assertione nostra diximus, locus hic Augustini cumulatissime exhibet, nempe praecepti necessitatem , eiusdem possibilitatem non secundum humanas vires solas, sed per auxilium eiusdem paratum & oblatum , quod postremis vocibus Diuili ed by Corale

283쪽

GRATIAE AVXILIUM OMNIBUS FIDELI JVS. CA. XII.

vocibus significatur, eis est ille it praebui ei auxilium. Hoc vel uno loco assertionem eamdem munire satis esset, nisi de aliorum non quidem clariorum , sed usitatiorum omissione querela concitaretur. Enimverto B. Augustinus lib de spiritu & litera probat eos etiam qui sub lege S Aug l .despiti desunt, quales intelligi debere dicunt aduersaris omnes qui & hoc temiai x GHi mi x pote sunt exsortes Gratiae Dei, unde filii Dei esse pollent, accepi M. I uc ergo trabeant quisub lege gunt, di exstruis filj fiant, necfic tamen ut steris esse do stant; sidui tanquam fit, Di mino σ Pam bbenubter serviant, quia ET

HOC ACCEPERUNT : DEDIT ENIM POTEsTATEM ille Apricus filius Dei, sisti credentibus in nomine eius. e Pie admonuit petere, quaerere, palsere ut accipiant minueniam, Grapeaeratur G, addens increpationem G dicens: si dos cum sitis

mali, nosti bona data dure si ijς vestris, quanto magis Patervester, qui est in coelis, dabit bonapetentibusθ' Certiam est autem illud petere G pulpare quod ait esse in remm potestate, & quo etiam mediante ait e accepisse ut ex Ierauis fili O t, non hosse fieri nisi per Gratiam Dei vocantem & excitantem: supponit igitur illos eam habere, qua tamen nondum bene via tur, quia nondum quaerunt& pulsent, ad quod illos hortatur, neque profecto hortaretur si iam id fecissent: Est in illis igitur Gratia haec excitans, suffciens adhuc de nondum effcax. Tertio B. Augustinus li- De lib.arb. . .es 3 bro 3. de libero arbitrio iam allegatus, Non tibi deputatur ad culpam quod inuitiis ignoras, sed quod negligis quaerere quod ignoras: neque illud quod vulnerata membi a non colligis, sed quod volentem sanare contemnes. Dicunt quidam B. Augustinum mentem mutasse cum prius id incaute scripserit, postea cautius scripsisse contra Pelagianos disseretem. At haec omnino verba habet atque exaggerat libro de natura dc gratia contra Pelagianos. Quid hic,amabo,praeter contemptum Gratiae oblatae, proindeque illius suffcientis quam Scholae praedicant, innuitur 3 Quarto eodem loco libri 3. de lib. arbitri Nulli est ablatum homini scire utiliter quaerere, quod inutiliter norat, or humiliser confitendam esse imbecillitatem , ut quarenti mconfitenti ille Fubueniat, qui nec errat dum siuuenit, nec laborat. Quae quidem eximia sententia adhibita est a B. Augustino ut probet nemini impositam esse peccandi necessitatem, cui ut etiam Occurreret, dixerat cap.

xvm. hominem quidem suae infirmitatis admoneri per legem,ad quaerendum donum Dei; ad id autem quaerendum per adjutorium De

moueri. Praecepto, inquit, admonitum est 'liberum arbιιrium ut quaereret do

num Dei, quoά quiis inefluo fructuprorsi s admoneretur, nisiprius aliquid dilia bonis id est gratiaὶ acciperet, ut addi sibi quaererer, unde quod labebatur. impleret: quod postea ostendit ex Scripturis Prouerb. 3. Sapientia Dei leagem m nustericordiam βub lingua portat: & Ps 83. Etenim benedi honem dabit ' , 'qqui legem dedit. Nunquam igitur lex a Deo imponitur sine gratia adlegem implendam sussiciente. Quinto B. Augustinus in ea veraque sententia eii neminem illius rei praetermisse culpari potuisse ad quam non habuit suffciens auxilium lib. 3. de lib arbitrio. Ex conuersione ad

Deum, ut qusque dinceret supplicium quod orgo eius ex g ersione memet i, no s ut i vilibsolum olentem non prohiberi, sid aδuuari oportebat: sic enim rerum Creator arb.e.1o. cndit, 'Manraseac blatepotuisset homo retinere quod factus est, cum proles eius

284쪽

11o THEOL. GRAEC. PP DE GRATIA. LIB. II.

s -dEM, patuerit mrare quod a est. Sexto, axioma est B. Augultini. Nemo debes,

ain. Zis & i6.l de ullus reus est ex eo quod non accrpit, ex eo Lero quod nonfecit, quod drbet, iuste dual, nim s. i. - aut si accepit m voluntatem liberum m A cienti am faculta-1-m. Atqui in eo qui peccat Caluinus nec liberam voluntatem, nec ip.

se nec aduersiarij sussicientissimam facultatem, quae tantum per Oratiam datur quam ipsi peccantibus vllam dari negant, admittunt; Igitur nec reatum quod longe absurdissimum est. Septimo tandem B. Augustinus lib. de natura& gratia ad finem, Seo ipso quo firmissime credimus Deum iustum m bonum impo iba non potuisse pracipere , hinc admon mur min facilibus quida ramus, γ' in dist cilibus quid petamus. Dixerat eo dem libro idem aliis verbis, ut responderet ignavae peccatorum quorumdam &iniustae querimoniae qui dicebant se libidinis victores esse non posse; Deum scilicet ubique praesentem vi auxilium cuiuis praebendum adesse, unde concludit: Non igitur Deus impo illa iubet, sed iubendo monet cir facere quod si, G petere quod nonpost: quibus verbis pru-C 'ςil T d si is dentissitne tiare adjecit Synodus, ct adiuuat ut pses, quo nimirum au- 2ilium ad exequenda praecepta suffciens nemini deesse, nisi ipsis deesse velint, ollenderet. Denique Gratiam aliquam etiam internam a Deo immitti, quam ipsi inessicacem reddant, S. August. locis antea adductis declarauit, ex quibus hic bene tenendus lib. de spiritu S: litera. εχ t Deus ut velimus . vi credamussiue extrinsecus per Euangelicas exhortationes, τbι γ mandata lexis aliquid agunt, si ad hoc admonent hominem infirmitatis flua vi adgratiam iὐ cantem credendo confugiat: siue inIn cus dbi nemo habet inpotestate quid ei veniat in mentem, sed consentire vel dssentirepropriae voluntatis est. Adde&illud sermonis cuiusdam, Eccl. 3o. Dbmimia ' me' auima uia placens Deo: Deus ter at )t tui mserearis: causam tμ m v te agit, o non potest impetrare, &c. Sexcenta apud Augustinum simillimi. Universalis superest locus eiusdem Doctoris pro Gratia saltem re-S ug t.4ς GςΠ motὸ sussieiente omnibus hominibus concessa percelebris, Illud lumes

' 'μ' ' ' diciam 8'. erat lux ra qua illuminat omnem hominem denientem in hunc mundum non irrationabilium an:malium oculos passit, sted pura eo da eorum qui Deo credunt , . ab amare usibilium rerum cir temporalium , SE AD EIUS PRAECEPrΑ fg RUANDA CONVERTum , QUOD OMNES POSSUNT SI UEL ill quia illud lumen omnem hominem illuminat venientem in hunc mundum.

Qui vero B. A ugustino peculiari quadam necessitudine iuncti sunt Latini Patres, auxilium etiam Gratiae ad seruanda praecepta omnibus adultis fidelibus siue iustis siue iniustis, siue ea seruent siue non seruent, pleriquevero omnibus omnino hominibus concedi a Deo pe

Cyp. ζς h si testantur B. Cyprianus, Afer ut Augustinus, non solum vuli ato illo textu Deus omnibus ad caelesis Gratiae cohecutionem aequalitate libratast aebet Patrem, dcc. Vbi agit de aequalitate Gratiae baptinnalis, sed &de dissicillimo praecepto nempe Martyria, ubi opus eli, subeundi, traxi viiij, quod ctat, In persecutionibus nemo cogitet quodpericulum diabolus imporIet, sed ima Christo , φνης confideret quod Avxii ivM Deus praestu: nec mentem labefaciet humana infe fi uin tio , sed cn boret fidem diuina protectio. Quando v NYsQvIsQvE secundum datur in qη ' um ρ misy, cst fidei sisae menta, tantum accipiat de DEI OP., et 'tum

quis volet sumere. L I

285쪽

se credat accipere. B. AMBRosius quem Ductorem si um merito vocat B. Augustinus. Sol ille inscus iustitiae OMNIBUS ORTUS EST OMNIBvs vh NIΤ , OMNIBUS PASSUS EST, OMNIBUS RESURREX T. ideo autem passui est ut tolleret peccatum mundi. L quis autem non credit in forstum generali beneficio ipste fefraudat: visi quis clausis fenestris radios Solis excludat: non ideo Sol non ' onus illi qui calore eius se ipsi fraudauit: sted qsod solis est pnaenogatinam si iam seruat: quod imprudentis est COMMvNis a be Gratiam lucις excludit. Ac ne quis illa Ambrosii verba de gratia extrinseca vi cauillatores G. ciunt, interpretetur. ipse muli 3 sincerius aduersus id genus ludibrii,

sese interpretatur verbis sequentibus. Docet autem D 2 m mentes illuminat inguis um,cir claritalem cognitionis infundit, si tu apertas sta cordis tui, oecaelestis gratia recipias claritatem. S Hi ERONYMvs B. A ugustini sanctus &amicus aemulus. Venit Ohri us quaerere in sabium facere quod peraenit. S au. rem regu pius non maenetur, non est quaerentis vitium, sita eius qui boni CPastoris segerit manum. Dei docare est m nostrum credere: nec enim sinos non cred mi , impossibili, se Deus , sed potentiam suam nos,o arbitrio decebuIuit . ut tu. se voluntas praemium consequatur. Θι ergo noluetum per me in te credere, iudi ritim meum apud te est, quod omnia feceram quae facere eis deis . O Rosius B. Augustini decessarius. Mea est haec fidelis atque indu tata sint enim IJ madiuronum Amm CVNCTis ET SINGutas mini'are: adesse adiutorium Dei PhR SINGULA ET PER SiNCvLos , nem ni hominum adiutorium deesse. B. PRospER S. Augustini sapientiae consultus: Opitvlatio Dei per innumeros modos Die occulto θιue manipso OMNIBvs adbibetur. Et quod mtibis resutatur, Isorum est nequitiae, quod autem a multis recipitur m enatia est diuinae de voluntatis humana. Quod etiam ex fonte voluntatis diuinae , Ut nos antea, derivat. Di man epum quod diuersis atque innumeras modIs omnes homines vult fatuos fieri , sed qui veniunt De auxiliis diriguntur ; qui non eniunt, sita pertinacis re, tantur ,&c. Γotus liber illius secundus devo .catione Gentium huic veritati militat. S Fulgenuus Ruspensis Epis copus B. Augustini perstudiosus, lib. de incarnatione & Grat. Homo

ianiι medicaminis Poenolentia bene' o caret cuius gnat tam contumax atque ingra

ius oppugnat. Idem lib. de remissione peccatorum Quid est penculosius

quam orantis Deisternere voluntatem, circ. HEDΑ doctrinae S. Aug. retinentissimus. Natura labens possit ibi adiutorio recognoscatse inexo ab lem; Natura meroperseuerans reddat seratira Deo deappositione Gratiae. S. Anselmus

in lectione S. A ugus lini tritus. Non ideo homo non habet Gnatiam quia Deus non dat, seia quia homo non accipit. Haec ab S. Augustini discipulis & ama toribus mutuari suffciat quibus unum S. Thomae,qui totus in A ugust. peruoluendo fuit testimonium adhibemus. S. Thomas libro 3. contra

Gentes idem habet quod supras. Ambrosius & S. Chrysostomus, sed

magis ad Scholae normam: Dixerunt quidam Deo: recede a nobis, sicientiam irarum tuarum nolumus Iob. H I fuerunt rebelles lumini. Et cum hocsit in potestate liberi arbitrii impedire iuuinagratiae receptionem, lnon impe iure, non Immerito culpa imputatur ei, qui impedimentum praestat Gnatia habitualis, actualem repellendo ut ibi exponit Ferrar. in receptioni , Deus enim quanturin ste est paratus es omnibus gratia .are , vult enim omnes hominessaluossisti m ad agnitionem ve-

286쪽

Ν THEOL. GRAEC. PP. DE. GRATIA LIB. II.

1itatis venire τι dicitur I. ad Tm. a. Sedit sta gratia iuuantur qui m sit spati e impedimentum non aestini: sicut Sole mundum illuminante in culpam imputatatur qui oculos claudit. Idem sanctissimus Doctor in expositione dicti Dominici. Nemo potest potes et mire ad me n.s Pater meus traxerit eum, i h multoties Gratiae eiusmodi ineficaci, meminit, qua Deus, quantum q. s. ex se eis, omnes homines trahit: Cor tamanum expia1nferiora tendens non potes Farsum eleuari nisi tractum : ssi ero non eleuatur, defectus non est ex paue trahentis, qui quantum in st est nulli deficit, sita est propter impeάimens his 4 tμm emi ηρ' &c. Vide locum vatae luculentum & prolia O.a. .M. i. xiorem quam ut huic paginae quadrare possit. Peccarem nisi S. Thomae peramicum & supparem S. Bonaventuram adiungerem, illud etiam

Chrilli Domini exponentem lo. VI. Omnis quι eten I ad me non e Gameum foras. Ego panatus est Deus omnes complecti , ego des ius istumu-tionis non denit ex parte Dei. sed exparre nostra. Item e pocalypstos 3. Rc fload obhum o pulpo i quis mihi aperue=it, intrabo ad eum crc. Sed si peregrinus volens hos' itari,non recumbit in domo, non est ex partesiui, se olum o iam. Ego similitor in obdurationis non est caussanis qui non recipit Deum pulpantem . . Anselm. ait. Non ideo non habet homogratia quia 'Deus non dat, sed quia homo homo non accipit. Egregium illud parTΚeologorum Scholae Principum abunde fulciendae huic de gratia inessicaci, tententiae foret: verum&ad illud accedit omnium ab iis qui vixere, Theologorum consensus. quorum indicem alij texuere; Eos tantum excipio unum aut alterum, quorum scripta Pontificiae Censurae notam experta sunt. Sorbonici Doctores recentiores adiri vel etiam audiri possunt.

Graeeorum Pa. rum mens eadem

proponitur. Chrys.ho. in Act. Cytiis in Ioel . S Basil. in Martyre Iulii in in Exottat. ad baptis

ili. Verum Graecos forsitan offendere videar Patres qui tam diu eorum promptissima hac in re suffragia postponam Ac primum quod spectat

ad Gnatiae omnibus expolitae dictionem quam tantopere exagitauit Caluinus, certe praeitantior Caluino, Vt opinor, auctores habet , S.Chrysos h& S.Cyrili quid υνα κά idcirco vocant, Gratiam in medio positam Quod autem rem ipsam attinet, audiamus in primis B. Basilium

Magnum. qui exuberantem in omnes, cerce fideles potissimum, gratiam ideo appellat cp ονον Θόω , cuius fontem In voluntate Dei filium pro uniuersis tradentis eiusdemque filij sese in redemptionis pretium ultro dependentis agnoscit atque veneraturridque non semel sed toto tempore procurand. salutis. idem homilia de fide ε - - 5 gwρν ααri et Q ἐως μυν δ nti Spiritus Sanctus omnibus gratiam suam largitur. J De salutis Vero, quae per gratiam solam datur, omni bus concessa facultate , B. Basil. nom. in sex. , μὲν

-ώριν- ἀ- ηὐαι. id est. Nihil prouidentiam . nihil curam Dei fugit omnibus prospicit peruigil oculus, omnibus adest, unicuique

salutis facultatem praebens J

287쪽

cR ATIAE AVXILIUM OMNIBUS FIDELIBUS. CA. XII. 133

An ν η ψων τ ΠΗ που αἰει,πιυ κωλύου- , digna Deo vox illa est quae interitum hominis vetat. Is oratione de Ascensione aptissime di xit Cre zn 2 ρύμη I εἰών τες Heu raς γυ ς Nulla vitae no

strae pars est gratiae istius expers J Quid ipse de gratia ineficaci quae a

peccatore recipi potest, nec tamin recipitur, censuerit, antea diximus

ex homil.xi. in Canticum.&adhuc intelligi potest eo quod dicitet, χαμαίπιι ruta de iis qui gratiae resiliunt. orat. de occursu. Idem oratione ad eos qui acerbius indicant. quam prae manibus latinam so- ilum habeo,Dominus in infinita millium millia misericordiam tribuit, ' mnec vult mortem peccatoris, sed expectat ut resipiscat: eo fit ut ne illi quidem, qui priorem gratiam contumeliosius abiecerunt, merito assi ficiantur supplicio , sed a posteriore misericordia prior excipiatur, dcc Js. Gregorius Theologus Basilij αἰ-δελ τος , Oratione de modera' N., oia. 1s. tione in disputationibus seruanda, οὐ λλὰ - , ινη

βὴλ, ωι id est. Non quorumdam , sed omnium & communis adi dein unumque figmentum: in fidei ratione ea quae salutem asserunt, non potentiorum sed volentium sunt.J Alia superius ex eodem attulimus, alia inferius allaturi. IV. S. Chryssislomus est locupletissimus inter caeteros huius veritatistellis atque Doctor: cuius in eo fundamentum statuit,quod Deus po sto doctrina, de

ditatricem potentiam, nulli omnino rei ad finem suum consequendum Ch Ii Ps. εω sua ex parte in quoquam desit. Ad mi astra trix illa potentia quam in rebus naturalibus praesertim ita vocat . in supernaturalibus dicitur .

ιν M. Redemptionem, peccatorum Remissionem, Sanctificationem, Iustitiam, Adoptionem, dc proinde media omnia , ad ill haec omnia quae tussiciant: Addit autem. Deum nempe non solum habere IRPL I potestatem auxiliandi, sed etiam voluntatem e ΚΟ -& facto ipso manum praebete : Inde euenire ut Gratia tam communis nobis In Ps. 3. Omnibus si, quam natura. Fontem quoque semper apertum nobis esse idem praedicat Qt sequentia docebunt. Chryse stomus in Genes in Gen.ho. νοῦ του πι μι - in ποιπις Liberalis est spire . tus Gratia & in omnes diffunditur.J Idem lib. de compunctione . . t ω εἰή sλ ά δε--ψυγα.Gratia Dei in omnium animas infusa est, &c Loquitur de gratia ad primam conuersionem necessaria.

288쪽

as THEOLOG. GRAEC. PP. DE GRATI A LIB. H.

. g. id est Omnes fili j sumus obscuri illius generis . omnes eiusdem foetoris participes: quo igi: ur morbo laborauit Adam, eodem labOL . ramus qui ex semine eius orti sumus. Nolus Dominus veniens curat itillam animae plagam insanabilem. Quare suscipiamus ipsum Deum ac Dominum, velum medicum , qui solus accedens sanare poci. 1hanimas nostras , quique nostri gratia laborauit vehementer : Iulsu enim perpetuo fores cordium nostrorum ut aperiamus ei 5 c.

ibid. plura. Cyrill.l.3. in Es,i. S. yrillus A lexandrinus generalem illam in omnes potissimum fideles iure dixeris 2 giatiam in liristo sic expressit, ut antea sub

tia adoptionis in Christo quantum quidem ad scopum bestiatoris in omnem carnem, id eis in omnes homin. spermeauit. arnis enim nomine intelligere hominem oportet Si quidam videantur huius salutis expertes, verus tamen sic est Prophetae sermo. Scopus enim &propositum pretium dantis it seruare volentis attenditur non desidia Hom. i. vocatorum expenditur. J Idem honulla de festis Paschalibus φ μ α -

tiein ad ea quae minime decet, delapsus est , iterum excitatur & immutatura Deo: quod dc non minus Propbetarum voces testantur, quae passim ut ad Deum conuertantur, peccantes admonent. Nullum tenim tempus, pro ea qua homines prosequitur , beneuolentia, Dominus praetermisit, quo non omnes ad salutem vocaret Postea E -λη-e τ ά- άλ- ωνίων τ άξιν, duritiem,intractabilitatem, dc obfirmatam peccantium consuetudinem quomodo Deus infringere consueuerit, exponit, ita ut legenti futilis illa de gratia exteriori . haereticorum distinctiuncula prorsus huic loco ineptissima indicitur idem in homilia de exitu animae , peccatorem quem uis ita lugentem seque accusantem inducit δὶ Θα ς υίας Λ λοί ἐκ ob υ c V - ω πώ ν. Iustum Dei iudicium , vocabar de non obtempera. Cyrill cuph. lib. 1 bam, δα. De fidelibus quoque expressius loquens Glaphyris in Exo

omnibus nobis magnis de paruis sitam dilargitur gratiam , de pariter Omnes cnutrit in Vitam, vultque una cum aliis congregare etiam firmiores, atque ipsos etiam pro suis fratribus deludare, adeoque illis Distiirco by Gorale

289쪽

CχATI A sVppICIENS OMNIBUS FIDELIB. CAP. XII. 11s

suos ipsorum labores mutuo dare, & tarticipes supernae gratiae essicere. J Quam quidcm gratiae Omnibus a Deo oblatae copiam ex eodem fonte, ex quo superius locuti S. Patres, haustam ac derivatam docet commentariis in Ioannem, nimirum a Christi sanguine pro omnibus csulo necnon uniuersali omnium redemptione locum iam an rca de- Cytili. l. in Idan. libauimus ubi semper siri similis pergit, ελήφθη ea ηαῖ, σπιρματος

- af ναοπα Id est. Assii plus enim est eae nobis, etenim Abrahae semen apprehendit, ut ait Paulus, oblatus est autem ut ex omnibus, ita & pro omnibus ut omnes vivificaret. J

Ecce igitur ex unanimi Latinorum Graecorum' ue Patrum sensu,Om-- Miliuitines ae singulos adultos homines , fideles praesertim diuinis Gratiae tritiae omni tem- actualis auxiliis instructos: quibus bene utentes , ut postea ex iisdem

Patri bus ottendemus, a peccato reIurgere la Velint, recte pieque ope - potivite.

rvii dc salutem tandem adipisci queant. Bene est. At illa vero praesidia Gratiae num assidue&absque intermissione percipiunt, num vero si non certis ac liatis,uariis tamen horis aut momentis Enimvero priori quidem modo loqui ac philosephari ea de revidentur ut rivique linguae Patrum nonnulli. Paulus Orosius B. Auguilini familiaris & diic t pulus, amplissime: Mea hac est delis atque indubitat entenιia Deum adiu- tonum tuum non solum in corpore quod est Ecclessa, verum etiam Pniuresis gentiabus subministi unesti clarim quotidie pro tempore, per dies , PER MOMEN-ΤA , PER ATOMOs , in cunetu similis ministrare. Insiliit velut ipsius vestigiis. Concilium Senonense, cuius domina tanquam fons paruus postea in Concilio Tridentino in fluuium excreuit: sic enim decernit, atra necessitas libero non praeiudicat arbitrio: cum illa semper in promptu sit, O NEQUE MOMENTUM quidem praetereat, in quo Deus non set ad ostium csγ pulset: cui siqvu aperuerit, intrabit ad illum. Quo loco Apocalypseos bene ad .

modum applicato , vitanda est Fausti & Cassiani interpretatio fraudulenta Deum stare semper ad ostium & paratum esse ad pulsandum si modo priores id velimus; initium siquidem bonae voluutatis a Dei pul

satione & motu, non vero pulsationis voluntatis nothrae motus initium est, ut recte ollendit B. Augustinus libro de spiritu&litera paucis his verbis, e t Deus πνι nescimuς ιntrinsecm vbι nemo habet in potestate quid ei veniat in mentem. Alibi locis in Pelagianos innumeris. Sed haec obiater. Ad rem. An igitur ita continenter omnibus ac singulis momentis Gratiae praeuenientis auxilium animis omnium velut insidere senserunt Gneci Patres 3 Equidem ita videtur sentire S. EPHREm Syrus, Dis mammmden- Ephrser. i. de

290쪽

11s THEOL. GRAEC. PP. DE GRATIA. LIB. II

His Id est. Nullo unquam tempore deficit: fons enim Spiritus sancti thesaurum hunc scaturire facit: parata est Gratia quaerens eos qui se largissime profluentem suscipiant. S. MAPRIVS νοῦ χαμ

Verum haec δc similia Patrum Latinorum Graecorumque dicta com modissimam Scholarum explicationem non patiuntur modo, sed etiaexposcunt. Quis enim siue peccatorum siue iustorum perpetuos , irrequiems, nullaque intercapedine interceptos in se Graiiae ad bona vel meliora incitantis motus persentire se asseveret Pro loco igitur, pro tempore, pro opportunitate vel necessitate salutis id intelligen dum est, & praescrtim ubi necessitas praecepti incumbite Non quin frequentissime etiam extra praecepti necessitatem urgentis , auxilia

gratiae excitantis animum commoueant eique vel conuersionis, vel

faciendi ad perfectionem gratiae progressus consilia ingenerent: haud dubie, sed quia ubi necessitas praecepti ad conuersionem vel ad noui peccati pugnam & fugam imminet, Deus qui nemini deest in necensariis, auxilium gratiae ad exsequendum praeceptum necessariae nusquam unquam denegat. Quum ergo non singulis horis ac momentis praecepta exsequenda vel peccatorum tentationes vigeant, ut gratia lingulis horis ac momentis animo nostro velut insideat, non est ne cesse. Vnde S. Chrysostomus oratorie quidem, sed apposte ad id, ser

ἐπι γαν Id σω, ' et μυναν, οὐ μαν σῶοε P. Pis Get e civi P M κατωνήμ ν ἀν του riineam ελέγχω σχεα ααν. id est. Vide sapientiam Dei Non continuam fecit conficientiae accusationem, nec enim onus illud perferremus, si assidue accusaret: neque rursus adeo leuem & imbecillam, ut post unam aut alteram admonitionem desperaret. Nam sin-

Llis diebus ac horis nos stimularet, nos animum despondentes secaret. Rursus si post unam aut alteram admonitionem desistorei, non multum fructus nobis afferret. Idcirco fecit ficquentem quidem eiusmodi increpationem, sed non perperam, &c. Idcirco &illud prouidit ut ex interuallis , conscientiae nobis redargutio accideret. &c. J Eodem plane modo nos de diuinae Gratiae inspirationibus philosophari debemus, atque B. Chrysostomus de conscientiae ad moenitionibus 5: increpationibus, quas nemo Catholicus diffletura diuinae Gratiae motu&auxilio pendere, cuius virtute aculei illic' ctim a store ino id est Christo, in cordibus nostris altistime defiguntur.

Cbiectiones Heterodoxorum contra superioris de Gratiae inessicacis auxiliis, Disi tiroo by Coost c

SEARCH

MENU NAVIGATION