장음표시 사용
311쪽
,18 THEOL. GRAEC. PP. DE GRATIA LIB. II.
In quo demonst tur gratia se cientis ereptione seu negati Deum nunquam deserere nisi prius ab homine
DV seri neminem a Deo nisi qui prius
Obiectiones statimar , de tentatione sustra vires agitur, ex s. Augas. o a*s.
VANT controuersae huius de gratia Christi nullos p aeter quam desertores deserente, cum superiori siit assinitas, docere possunt eximia S. Thomae verba in illud Apostoli epist. ad Corinth. ta τι nihil
vobi, dest in illagratia expectantibus reuelationem Domiani nostri Iesu Gnsti qui . confirmabιι vos etsquem finem sine criminem die adu mus Dominι nostri Iesis Chrissi mdebs Deus per quem vocati estis in flocietatem j eius, oec. Ad haec ita S. T homas. Noe videretiar autems delis Deus, si nos vocaret adsocietatem si , mnobis denegaret, quantum in ipso est, ea per quae peruenire ad eum possemus. Vnde Iosiue r. dicit NON TE DEsERAM NEC ΤE DEREON Qv M. Ex lioc scriturae loco & aliis similibus Theologorum antiquisti ni Sancti Patres oc axioma egormarunt DEvs NEMlNEM deserit, nisi prius deferatur. Vsurpat illud creberrime B. Augustinus Ac primini libro xxii. de Ciuitate Dei exponens illud Geneseos sec. in quacumque die comederis ex eo, morte morieris. Neseritur anima sua etita . quod illi 'Deus est: NON e NiM DESERTA EST, VΤ DEIERERET : SED UT DE sERI RETUR, DE-sERvIT. I anquam diceret qua d e me deterueritis per inobedientiam , deferam
312쪽
C ATIA NON DESERIT NISI DESERTORES. CA. XIV. t V
tum Adamavita recessit, tantum morte propinquauit. Uita namque Deus: vitae Vero priuatio, mors. Itaque Adam sibi mortem ob discessum a Deo parauit, secundum quod scriptum est , ecce omnes qui elongant se a te, peribunt. Quamobrem hane apparet Deum nequa quam mortem fecisse, sed nosmetipsi ex praua mente ipsam attraximus. J Eumdem Psalmi locum tractans B. Chrysostomus adhuc disier S.CLrysiib i de
- . Id est. Quomodo ergo , inquiunt, multi corruerunt e Illi seipsos yy 7φ' Deo priuauerunt,non autem a Deo derelicti sunt.Ecce enim qui elongant te a te , peribunt. Idem considerans Ieremiae verba: corripiet te dabui. d bbis
ram habens contemnitur, dimittit & derelinquit. J S. CyrilluS non C1illi in Esa. i. abludit ad Esaiam in die illa crit solitudo &c.-ῖ-
verba inferius adducenda& explicanda sunt. Eodem libro tomo seu
πων ἰοη- ἀύosra ν εις αναξουργιαν. Id est. Quemadmodum loco quae inculta iacent negligunt&abijciunt possessores, & nulli eis curae est quodcumque damnum ipsis inferatur : ita & Deus noster virtutis amans, relinquit animam & omni nudam destitutamque misericordia reddit, ubi bonorum operum fructu vacua fuerit. J Ex his. Concilium Tridentinum sessui. Deus Fianutis hemel itisy cures non Concit.Trid. sess. desierit, nisiab eismus destratur. Inde omnes Theologi necessitatem gra- tiae susscientis optima ratiocinatione deducunt; Quotidiana compertum eli experientia iustos in peccatum etiam letiferum labi; Igitur eo momento quod eorum lapsum antecedit , non habent gratiam actualem qua lapsum suum prohibere possint, quod dici non potest:adhuc enim iusti sunt& gratia habituali sanctificati, ac proinde
a Deo nondum deserti sunt, quem nondum deseruerunt: Gratia illa actualis quam accipiunt tunc temporis a Deo , aut est seruiens autessicax: atqui essicax non est, cum effectu suo careat nempe peccati fuga vel depulsione, in quod nimirum iusti illi statim prolaSunturi Ergo est suffciens seu ineffcax. II. Orthodoxum illud axioma verissimum , dum intelligitur ac exponitur de stibtractione tultitiae quam sanctus Augustin. innuisse Dissili do by Corale
313쪽
LSO THEOLOG. GRAEC. PP. DE GR ATI A LIB. u.
videtur, per illa verba si vos me deserueritis per inobedientiam , dese .ram vos per iustitiam &c. quanquam id possit de ordine iustitiae Dei non vero de iustitiae inhaerentis secundum gratiam habitualem denudatione necessario intelligi debeat Et tamen nihilominus id verissimum, ut dixi eo siensis, quia Deus semel iustificatis nunquam Gratiam illam qua iustificari coeperunt informantem & habitualem subducit. nisi prius illum peccato letali offensum nota solum perfidiose . I 'si ' s deseruerint, sed etiam cum iniuria repulerint. B. Augustinus lib. 8.de Genesi ad literam. No chomoa Deo is ussit , ut cum ab eo actus fuerit iustus,abscedat, sicut a corporis medico sanatur abit. Non ita Deus operatur hominem iustum, id est iu cando eum, disi abscesserit, maneat in absime quod fit
cis: stdpotius sicut aer praesente lumine non sectus est lucidus, fedfi: quia nactus
ς esset nonfieret sed etiam absinte lumine lucidus maneretia sichomo a Deosmi prae-
sente illum natas, algente autem continvo tenebratur, a quo non locorum inter Llis, sted voluntatis auersione δ' litur, circ. Ita & in Confessionibus illud pietatem spirans. Te nemo amittit nisi qui dimittit. Non deserature morsit non deserat. Permulta non dissimilia in lectione Graecorum Pyrum Occurrunt, de Deo nunquam deserente donec prius deseratur: quae ad Gratiam maxime sanctificantem & habitualem iustitiam referenda sunt. b. Ba
tollit vi gratiam, neque neces state dona contrahit, neque mentem corrumpit, neque naturam peruertit. J Rationem e scriptura petitam reddit S Chrysostomus Comment in Matthaeum V m α
- τ νομι . t d est Quamuis sine Poenitentia sint gratiae & dona Dei ira reuocabilia. tantum tamen malignitas valet, ut hanc quoque legem superauerit. J Haec sussiciunt in re minime obscura aut in controuersiam adducta. i II. Verum alia ex parte non desiunt. qui axioma idem receptissimum, de gratiae actualis auxilio intelligi posse praefracter negent: praesertim in Doctrina S. A ugustini. a cuius mente discedere per quam enormi ter dicunt, qui Deum nunquam priorem auxilia gratiae suae excitantis& adiuuantis ab homine iusto remouere dixerit. De S. Augustini mente primum ergo differamus. Ut igitur diutius illius sensum non dissimulemus, asserimus S. Augustinum de gratiae etiam actualis auxiliis id intelligere, Deum sciljcet ea homini iusto nunquam denegare, priusquam ab eo per mortalis peccati perduellionem abscesserit. Hoc pri.' mum fatis exprimi potest ex ijs locis qui ab eo supra prolati sunt; libro siquidem octauo de Genesi ad literam, ostendit ideo Deum non de-s.Auz.8.d. Gen. serere hominem, postea quam eum iustum fecit, ex necessitate bonae ad uir.e.ra. operationis. & necessarium est homini Dei praesentis auxilium ad bene agendum; atqui auxilium Dei ad bene agendum est auxilium gratiae Diuiti ou by Cooste
314쪽
GRATIA NON DESERIT NISI DESERTORES. C. XIV. 18t
gratiae actualis ergo intelligit Deum non deserere etiam quoad auxilia gratiae actualis; verba ipsius id clarius docebunt, quae ea quae superius allata sunt, continenter insequuntur. Ille itaque operetur hominem bonum atque custodias qui incommutabiliter bonus est: semper ab illo fieri stemperque pefici debemus , inhaerentes ei, em in ea conuersione quaead illum es permanentes de quo dicitur, mihi autem adhaerere Deo bonum est: G cm dicitur . fortitudinem meam ad te custodram. ysius enim fumus mentum non tantum ad hoc , homines si mus, sed etiam aὰ hoc ι bonisimus. Nam postolus cum fidelibus ab impie--, Die conuersis, gratiam Pasalui facili fumus , commendaret: gratia enim, inquit, salui facti estisper fidem in hoc non ex vob:s, dei donum est, non ex operibus ne Ephel s.forte quis extollatur. ipsius enim stomus figmentam creari in Chrsto sesiti in operibus bonis, quaepraeparauit in operisIs bonos Nin illis ambulemus: deinde. Deus enim ess qui operatur in nobis. At quis, amabo , tam supine hallucinari Cotis.1 i. e., possit, ut haec omnia dicta non videat&ab postolo&ab Augustino, Ni . de gra tia actuali ad bona opera necessaria quam ibidem August. asse.
ruit sempera Deo operante & custodiente homini tribui, a et ab eo moluntatis aues ediscedatur 3 Alter autem locus geminus ex L onfessionibus . virique gratiae aptari potest, tametsi breuissimus Sic & lib. xu. de cita c. xv ex ratione generali non desena est hominus voluntas ut destrem, hed vi deseseretur, deseruit. Mia malum quippe eius prior est voluntas eius: ad bonam ' ero eius prior est luvias Creatoris eius siue ut eam faceret, quae nulla erat: siue ut reficiat, quae lapsi perierat. At longe enucleatius de Gratia adher e operandum requisita loquitur tractatu sec. in Ioannem. Opus est ut habeas τndemideas quod tibi nunquam recedit. Opus sit non risereas in non
desieraris. Noli cadere cr non tibi occidet. Diu feceris casium . ille te bi faciet occasium. Si autem tu stas, praesin, tibi est. At fide stamus nulla fides. nulla etiam a peccato praeseruatio est absque gratia protectionis quae subsequens est, ac proinde actualis ut antea disseruimus. Tandem vero certum est S. Augustinu institutum suu non omittere disputando contra Pelagia- : θ s, quod quidem erat tantum de gratiae actualis necessariis auxiliis: In ea autem disputatione libro de natura & gratia, ubi pluribus verbis aperuit dissimilitudinem Christi cum medico qui cum sanauit hominem ab Aedit ab eo . Deo dimittit. Addit, Ipse autem Deus cum per mediatorem Dei m hominum, hominem lsum Chrsum stiritaliter sanat agnum , vel viuifcat moetuum, id est iu cat impium, circum adpes iam sanitatem, hoc eri ad
perfectam vitam iustitiamque perduxerit, NON DESERIT SI NON DESERATUR, et i pie stem -r iusteque uatur. Atqui prie terquam quod in illis libris non agit ex profes S Augustinus nisi de necessitate auxili j actualis,
ut omnes norunt: ad hoc ut pie iusteque vivatur, auxilium actuale absolute necessarium est; si ergo ad hoc ι =eus non delerit ut ait S. Augustinus, 'νι premnque 'nuatur, ad hoc certe ut eatenus non deserat, quatenus auxilia Gratiae actualis ad pie iusteque vivendum necessaria proroget. interpres ad extremum esto Augustini sui, B. Prosper lib. i. restponi pro S. Augustino , vires obedienua non ideo cuiquam lubtraxit, quIaeum nonpraedestinauu: stia quia recessurum ab ilia obedientia prausdit, ideo eum
315쪽
181 THEOL. GRAEC. Pp DE GRATIA. LIB. ll.
Neque prosecto minus p e spicue Graecorum Patrum senterma collucet. Eusebium praetermitto tib xi. de praeparatione qui ex l/hiloso pho externo disputat & probat quis ille sit . qui Ἀν/-ς λοι - λε , Deo vacuuS relinquitur, is scilicet qui cum Deum prae superbia prior reliquerit. post modum nullum ex Dei ope, quam ivlli semper habet, ad vitia cohibenda retinaculum tendi s bi sentiat. S. Basilius expositione in Psalm docet eos qui in statu gratiae sunt, si velint . inexpugnabiles esse, quod fieri non potest absque auxilio Dei actuali, ἀπω dii ἀ
Qui sine vulnere & sine macula sunt tanquam inexpugnabiles & liberi a Christo fouentur. Deinde addit ita ἐς δἰ iamri ra Se ν
ab inimicis ille decidit, qui ex gratiar quae per Christum est, plenitudine excidit: ibidem vero & aliis In Plalmos , ubi de diuino auxilio agi tur, explan tionibus docet iustum a diuino auxilio spiritali nunquam derelin ira, legatur idem Comm. in cap. s. Esaiae ubi Deus non aufert septum a vinea, nisi poli quam fecit labiuscas, ideo inquit ab anima Deus recedit. ε δὴ Co εἰή - α κωψ βο- αια quia eius auxilio usus non est S.Chrysostomus huc apposite confert die umillud Christi apud Matthaeum. Dicumque habet, dabitur m m abundas:t: illudque explicat de auxilio diuino in versione veteris interpretis, quam prae manibus nunc habeo. De eodem auxilio spirituali, quod1u- iii, nunquam, D cum quousque non deserunt, Deus intermittit Idem Chrysostomus mira hom. v m. ad populum qntioch. ex hom. 3 contra Iudaeos ex illo Danielis loco aptissimo. Ouister sparium tuum,m se ν - - d an . u. d Lyentibus te in sequantibus praecepta tua Plenissime vero in illud Apostoli i ad Cor. Fidelis autem est Deus qui non patietur vostemara sun d. quod pote'. ; eis factet etiam cum tentatione prouentum. Qua de re postea cum eo agendi locus erit. S. Cyrillus lib. 3. in Esaiam docet eos tantum quia Deo plane & ολ, υ& omni modo abscedunt, ἀμοιρη- τῆς τύ γι Ἀγι - --beiari Dei gratiae & auxilij expertes fieri: idem prolixius confirmat lib. ix. in Ioannem ad ea verba Pι manducat m cum par em euauit conti a me calcaneum f/um ubi Christumii l uda non ludam a
Christo primum desertum ostendit. I U. Quanquam haec autem verisiima & omnium Patrum consensu te. statisiima sint, non tamen non nemini placere possunt, qui obi jcit S. Augustinum hoc tota doctrinae mole agere ψt ab eo discamus, Deum adiuuare Zc non adiuuare hominem hoc vel illo modo, plus aut minus deserere , aut non deserere , prout ei visum fuerit. Vnde, inquit Adel bus quoque in tuos nolentibus . conantibus, sicundum praestentes quas ta
bent vires praecepta quaedam sunt impossibilia : deest quoque gratia Papoisibilia
Iam. Hoc enim S. Tetri exemplo, a sique multis quotiὰιe mansistum esse qui tentantur vltra quam possint flustinere. Hoc itaque proprium S. Petri malumfuit, Pam
316쪽
CRATIA NON DESERIT NISI DES LRTORES. C.XIV 18s
etium de sta fortitndine multa promittebat pro qua impetnanda orare debusse . Duque gratia dfertus implere non potuit, quod se velle sientiebat. Qiuodenam, inquit , ι DPstinus homo si NE GRAT i A possit, timorbeati M'ostob euidenter ostre t. ''γρο solum en m liberum arbitrium, non addito etiam Dei adiutorio, proms rus besro Domino moriturum. Sed quid est iam'. SINE GRATi A DEI msi Τμod fuit o., ios de diueis Petrus cum negaret Christim ' Ita & alio quodam sermone siecutus est Do minum passuram, sted tunc non potuit' pilis',ssim s. secutus estpedibus, nondum
idoneus sequi moribus. Prompt si moriturum pro illo m non potuit nec cum illo. Plus enim avsius erat, quam eius capacitas sustinebat, plus promiserat quam
poterat. idem de aliis habet ad ea verba Chri tu Potestis bibere cabc m, . . non potesttsct c, Quibus ex locis inquit ille recentior, patet quaesita 'st illa desertio Dei & impotentia faciendi praecepti,cum lex insonat solis& gratia intus deficit; nec exigua etiὸm eorum est hallucinatio qua putant temper adesse homini gratiam perendi, cum plurimis etiam gratiam petendi feruenter vel omnino petendi Deus largiatur; unde apertissi num est fidelibus multis deesse suffcientem gratiam Λ: consequenter illam perpetuam quam quidam piaedicant faciendi potesta
Resipondemus e diametro, nemini adulto praesertim fideli & iusto Solutio. de quo iam quaestio est deesse gratiam auxilis maioris .cum necesse est adimplendum praeceptum urgcns, implorandi: idque capite sequenti ex professo demonii rabitur. Nunc vero ut quod praetentis est negotii accurate pertractetur, agendum est de laptu Petri Christum negantis: Negamus itaque Petrum omni gratia auxilio etiam iussicienti, ad maius at ixilium poscendum & impetrandum de stitutu in fuissς, Qv V hises i. ii uis enim dicatur fuisse me gratia Dei a B. Augustino id intelligi debet cit . . . . ''' de gratia speciali & e scaci non vero desu cienti, maxime vero de mediate susscienti ad gratiam ampliorem di validiorem ex sensu humilitatis, fidei, spei, fiduciae & Charitatis actu , & orationis virtute
impetrandam. ui enim orthodoxo in metem veniat Petrum necessitate inexorabili adactum fuisse ut peccaret, non p ituisse a prima Christi negatione temperare, gratiam nullam habuisse qua flagitium illud vitare posset Certe B. Chrysoi tomus quantum attinet ad specialis & CMys h s inio. essicacis auxili j subtra tionem, eam agnoscit similibus pene cum Augultino verbis , ad illud , erat autem Petrus flans & calefaciens se:
non Θρῶ J calor ille vehemens Petri contabuerat capto Iesu Neque enim post tanta mouetur sed adhuc se calefacit, ut intelligas quanta sit naturae imbecillitas, quando Deus eam deserit. Si vero ad gratiam quamcumque etiam iussicientem animum aduertas, non eam it plane denegatum γ. Chrysostomus B. Petro, imo eam habuisse asserit, aliquo modo effcacem, quantum scilicet ad fidei internae conseruationem, cuius amittendae tentatione perculsum fuisse, gratiae tamen di-
317쪽
uince auxilio seruatum ait L ε 3-οῦ - ἐπῆς αα ι
Atin. . divi te πιι α siοη, : Id est. Cum tetrus & a fidei confessio ne excidisset, si quantum vellet, tentare diabolo Christus pcrmisisset, quis alius abique ipsius auxilio poterit unquam resistere ' Addit vero rationem ex Paulo , fidei s Deus qui non patiatur Vos tentati supra id
quod potestis, de qua paulo post dicturi sumus. S. Cyrillus iub Ditem
libri xi. & initio lib. x i. comm. in Ioannem, fatetur quidem hoc Petri lapiu doceri pol holos Spiritus sancti dona nondum accepisse, neque fuisse iam tum μή - ω ν Gratia superna fuisse confirmatos nihilominus tamen gratiam aliquam in Petto agnoicit, qua etiam tune temporis ad Christum diligendum incitatus fuerit, gratia autem dilectionis non potest minor esse quam susciens x inessicax illa quam propugnamus. S. Leo ab eo non dissem. it. Ita Petrum allo Juens. fiat aextera Dim ni nostri Diu as, Die labemem te 8 m
Veneris,exciperetes firmitatem flavd . in lysio cadm A periculo recepst . I ditime Dominus non fidem sciam, non DILECTIONEM turarum , seu co 'stant amfui se turbatam sebundauit fetus ubi min defecit aspectu . Ouod autem de aliis A po solis dustum est , quibus dixit Christus, Calicem ., senepote si Augustinus v cro addit non potestis: responsio fac ilis: nondum urgebat piaeceptum de Martyrio subeundo: quaestio vero est, degratiae necessit ite, vigente etiam necessitate praecepti hic&nunc adimplendi, qua stante obligatione, dicimus gratiam a Deo nunquam de negari aut subtrahi ad illud implendum mediate lallem tussicien
o biectio altera eiusdem recentioris , s. Augustinus docet quarumdam cupiditatum tentationes, aliquorum hominum vires ita ruperare, ut ea, superare non possint r hinc illud eli lib. 3. de libero arbitrio quod et ideat immo quoὰ recte faciendum sit in velit nec possit implere : σν, d amisen osse cum velit: quod erret inuitus in resistent eatque torquente dolore carnali, vinculi, nun possit a bbidinosis oper:bus temperare, quod simi noc ffitate fiala improbanda . ubi vult homo ne tefacere in nonpotest. Ex quo fit ut illum Apostoli locum , fidelem esse Deum qui nonpatiatur vos tentar Iustra ιdquc potestis, sed Laciet cum tentatione prouentum τι possiet is si linere nullo Aug-l b. 3.dςT in modo tam indiscrete intelligat, ut hoc in omnibus omnino fidelibus obteriretur. Sed circa eos istastruantur de quibus Apostolus dicit: 'imus quia d ligentibus Deum omnia cooperamur in bonum, lys quisecundum propositum vocati sunt sanat.
Respondemus ad primum S. Augustini locum, ab eo considerari. liberum arbitrium secundum imminutas & afflictas per lapsum peccati naturae corruetae vires, nudas quidem i lias & in eo statu quo de ii la loquens s. Prosper ait, Natura quae sibi committitur, dimittitur: non vero secundum gratiae auxilia eidem per Christum parta &a Deo concessa, de quibus ait Apostolo, 'iscit tibi gratia mea: nam vanus in In- itate perscitur. Vnde pollea docet in hominis potestate et ι libidinis
318쪽
CRATIA NON DESERIT NISI DESI RTORES. C. Xl V. Asue
Arir existut & l de nat. & gr. c. 6 . A lterum vero quod petitur ab interpretatione quam adhibet loco Apostoli, de efficaci quidem gratia
verum est, qua elemachia salutem suam operantur : non tamen sufficientem respectu eorumdem aliquando cum in peccatum decidunt, nec reproborum saepissime dum eamdem gratiam oblatam respuunt, excludit. Ratio en quia certissma L Augustini mens ell, omnes qui tentatione premuntur aut agitantur, posse ac debere humiliter de se ipsis sentire, infirmitatem suam agnoscere, bona opera efficere, diuini prasidium spiritus inuocare. quae omnia citra gratiam fieri nunquam possunt, nemo enim teli dicere Dominum Iethm ij in Spiritu faueto I. Cor. h. quod est tentari, sine suo nullus probam, est iustus, aliud in tentationem 1nduci, quod est a temaiore siduci. Hoc est ergo quod onumus mi non permittat nos Ser λ de temp. Deus tentarasitvra id quo lo sensumus, sted fac t cum tentatione primentum t i 'δὶ iis possimus sicstfinere : Et in Pl ii8 Utrumque scripturae locum tractans, 'o- rud. eis.
m sit se daturum periclitantibus, quod dici voluit M. Orantibu . I 'um Ue s.chi,s his i iis assu innum. eratiae post ceners. Ibi d. & apud Bedam in Commenti ep. l. ad c. io.ad cor.
Corinth. Recte praecinuerat S Chrysostomuε ε nisi is, o τοῦ ii dire v. m. Possibilitas in Dei Gratia consistit, quam omnibus, si ea velint uti adesse ibidem docet. A lij Patres Graeci vidend sit pra lib. i. cap. s. Tho.in eap. o. xxvi. dc peccati fuga. S Thomas hunc in locum fidelis Detiy, Oe. O ista '' ς'
d t paraum a duclorium in tentatione , commendat Deum adiutorem qui 'dat nc bis rei nili potentiam. II. e fidelis Deus qui dat potentiam ne vincamur , Puttam Tt mereamur , constantiam ut vincamus. Dicit ergo si tu, r c. quasi diceret mosa hac honor-mon , quod Potestri . &c. Non
igitur Deus deserit iustos quibus potestatem repellendae & vincendae tentationis ad ij cit. Et procul dubio nisi eam adiiceret, praecepti desineret obligatio ad impossibile nullum adigentis Obiectio a. Sed multis adhuc modis praecepta erunt possibilia absque gratia sussciente. Primo quidem ex obiecto cui flexibilitas liberi arbitris, quo sensu dixit S. Augustinus , hil e no i est omnium, sed piisse habere fid/m omnium est: sec. propinquius per fidem, tanquam per semen orationis & bonorum operum : Tertio per charitatem inchoa
Η espondemus id non esse de his rebus tanquam diuinis, philosophari sed de humanae lalutis negotio prorsus ludere. Agitur enim de potentia seu possibilitate morali non Metaphysica, proxima non re-naotistima, praecepti exsequendi, hic & nunc urgentis & obligantis Impos libile est autem moraliter imo & 'li,sice voluntatem quantumuis arbitrii flexibilitate praeditam, fide illultratam, Charitate etiam perfectissima habituali infirmatam, absque auxilio actuali in actum lupernaturalem erumpere: tam impossibile, inquam, ac homini cuipi. mim postibile esset loqui aut currere si Deus conculsum illi natu ratem denegaret quo certe casu aut iniustus aut stultus esset qui homin isti ses monem aut progressum imperaret. Vnde , iterum dico, bene dixit S. Chrysolionius ε ό απν ris misi ris possibilitaS ex s.Aile lib., .d.
319쪽
Dei gratia est. Bene S. Augusti S. . Ex eo quod non accepit, nullus rene'. Ex eo vero quod non scit quod debet, iuste reus est. Debet autem, siaci ints. Leo. set. 6.de m ruolunt tem l bcram , in si scientis mam facultatem. At ne sussicientem Passi quidem accep sse vult recentior. Bene demun S. Leo D ti te instat
pii cepto qui ρ ae mi auxis q. igitur ad praeceptum quod possibile moraliter esse debet, alias indignum Deo bono & tuito eri ex doctrina B. Auguitini, dum instat, urget, obligat, Gratia sussiciens a Deo con
Ridiculum autem. quod aliquis addit, Deum iuste imponere homini praecepta quaedam impossibilia, in poenam peccati non solum
proprii, sed etiam primi hominis, aqua omnes originem duxerunt. Nunquid enim totaliaque tanta sunt poenarum iustillimarum genera, quibus Deus in reos animaduertit atque ulciscitur, ut iniicienda sit in manum illius species quaedam poenae iniustissimae, nempe impossibilium legum impositio, quam nec in mortali legislatore absque de mentiae suspicione toleraremus 3 At vitio humano res ilha facta ei impossibilis; quo nempe gratiae munus amissum est. Esto id vero; num miles qui arma fornace dissoluit, aut sit niltra dexteram si ,iamputauit, pugnare iterum ac vincere isdem armis eademque di xtra iubebitur' non certe, sed alio plectitur modo: quid ita quia im-s.Aug de uit. 3c possibile nec reo ad mortem damnato pro poena a sapienti iudice ma-g--c p.ο - ponitur. Non tib deputatur ad culpam, inquit S. Augullinus, quod D. Mius subiti, lib. ignoras , neque illud quod Amata membra non coli gis , sed quod volentem fanare contemnu : Et postea, Scimus Deum bonum in iustum ιmpostibilias non potuisse praecipere. Io Π.c. 2. . s. Ad extremum languet ac deficit aduersari Theologorum, in hac obiectione ex Ioannis cap. xv. Iudas non poterant credere quia ite um d
xit Da M. excaecauat oculos eorum , oe Indurauit cor eorum.
Respondemus illud non poterant credere quod habetur V.33. Simplicissime idem esse cum eo quod habetur de iisdem v. 17. Cum autem tanta signas cistri coram eis, non credebant in eum. Quemadmodum dicitur
Genes non poterant fratres Ioseph et quicquam pacifice loqui. id mi non loquebantur ei pacifice ; non quod utique non possent, sed quod
τx 13- nollent. S. Augustinus in Ioannem. Dicitur nobis, Mon potueriιnt credere quod peccatum est hominis non facientis quod non potest facere sis iurem non credendo peccauerunt, potuerunt ergo creae e m non fecerunt , si ergo potuerunt, quomodo dixit Euangelium propterea non poterant credere udi tu fatres mei propositam quae bonem : nempe quam pro da sit cernitis : Sed res lanismus ut possumus: non poterant credere qaia hoc aias Propheta praedixit. Hoc au tem Propheta praedixit, quia Deus hoc futurum esse praefouit. Quare autem non poterant si a me quamlur, cito restondeo quia nolebant : malam quippe eorum otimatem praurait Deus , oe per Prophetam ρν nuntiauit ille cui ab co ιδ futura non possum. Sic exposuit antea Gregorius Theologus orat. xxxvi. ς' - ' FH Me AMuosius & Theodorus Heracleotes in Catena Patrum Graeco
320쪽
GRATIA NON DE&ERIT NISI DESERTOR Es. CA .X U. 18ν
ε - - ω -ωροε εets. Id est. Credere non poterant nulla quidem eos impellente necessitate, sed ex propria cuiusque electione. Uerum instat eae Augustino ibidem. Sed altam, in ηι , μέ m dicit Pro- Aue irru in ictu phelis non voluntatis eorum , quia dedit illu Deus ruum companctionis mmdurauit cor eorum ctrc. Etiam hoc eorum doluntaι em meruisse restondeo: sic in m excaecat, sic obducat Deus deserendo tar non adiuuando , quod occuboim incis fico e potest, iniquo non potest. Responsio in promptu est, haec meraba delenionem De Inficare, quoad auxiliastret alta in efficacia gratia, non vero quoad si scientia. Vnde L e urasinus ibidem addit, ne audeat quisquam liberum ad irrum sic defendere ut nobis orationem qua dicimus m ne nos inferas in tentatione conetur auferar: rufus ne qui siquam neget voluntatis arbitrium maudeat ex sare pfccatum Sed aud amus Dominum ET PRAECIPIENTEM , ET
OPl TvLANTEM ET IvDENTEM quid facere debeamus in AD IOANTEM , implere possinus. Agendae lunt gratia, quia data EST POTESTAS : m enandum, S Clios in Caten. ne s rei nibat is mitas. S. Chrysostomus in Catena A1 . λἰή οὐ miis οὐ ς. -
st ζῆν άoia. Id est. Quod Deus non solum non tradit nos in reprobum . sensum & obcaecationem ) sED NE QDDEM NOS DERELI' QVAT SI vLLIMus: audi quid dicat: nonne peccata vestra diuidunt inter me &inter vos s iterum: Qui longe discedunt a te. pereunt Christus autem Q - ς ε cum peritura esk t terulalem, etiam lacrymatur: non enim Vult more Erech. 18.tem p cccatoris,sed ut conuertatur & vivat.JNon deserit igitur Deus nisi delariores: imo nec desertores ipsos nisi gratiae efficacis, nunquam vero sussicientibus auxiliis destituit,quo minus praecepto urgenti facere possint satis : si modo gratiae lucem, ductu in & motum sequi non detrectent.