장음표시 사용
341쪽
DE GRATIA NON EFFICACI EX PP. CA. XUI. 199
Quinto ex iisdem verbis consequitur , quod & alibi testatur B. Augustinus, gratiam efficacem esse inuiciam, cr dii tricem. Hine illud sania ibi i op cti Doctoris : Subuenium est igitur infirmitati voluntatis humanae ut diu.
gratia INDE CONABIOTER ET INSUPERABILITIR ageretur, c ideo quamuisis ama, non tamen deficeret, neque aduersitate aliqua vinceretur. Quae licet vetaba non de quacumque gratia essicaei, sed de sola quae datur ad actu
perseuerandum more Martyrum usque ad vitae finem, pronuntiet R. δ ugustinus, pro modulo tamen cuicumque gratiae etiam ad tempus emcaci accommodari nihil vetat. Quoad sanctum Thomam attinet B. Augustini & intelligentissi- s Thomae testim. am profecto&iludiosissimum: tenenda est uniuersa pene illius circa Gratiae essicaciam doctrina ra. qu. 3 art. paucis quidem, sed argu tis verbis Praeparatio dupliciter consederari potest: vno quidem modosecundum quod sa libero arbitrio m fecundum hoc nullam habet nec sitatem adgnatia consecutionem quia donum gratiae excediis omnem praeparationem )rnutis humana. o modo potest consederari fecundum quod est a De. mouente, m tunc habet necessitatem ad idud quod ordinatura Deo, non quidem coactionis. sed insuli bibistu: quia intentio Dei d cere non potest Iecundum quod DP inus dicit in libro is Asinat:one sanetorum, quodper beneficia Dei cems liberantur quicumque liberantur. Vnde si ex intentione Dei mouentis est, quod bcmo cuius cor moua gratiam consequatur, infallibiliter ipsam consequitur: secungum illudfannis s. Omnis qui audit a Patre o didicit,4 ime venit. Ex his verbis patet gratiae efficaciam non ab humani solum consensus euentu, sed ab diuinae voluntatis proposito pendere, a quo tamen non aliam quam ii halbbilitatis necessitatem sortitur : quod Graeci Patres statim addoce.
De illa Gratiae efficacis infallibilitate, sic enim eam vocari in Scho siti Mid ρα x.
ε, κλους, ψαουι- mi sectari Id est. Solus inter omnia Deus vitari fuga vel vinci non potest, cum aliquem arripere ac sub potestatem redigere decreuit: Celeres anteuertit, prudentes sub ripit. fortes subuertit, sublimes deprimit, audaciam mitigat, potentiam domat&c. J idem plane velle ipsium a Deo esse&dari profitetur, viruicemque ipsam voluntatem , locum Apostoli cum loco sapien
currentis solum, sed miserentis est Dei. Ita quoniam velle quoque ipsum a Deo est, optimo iure totum Deo assignauit quantumlibet curri r Et tras quantumlibet ceries, &c. Scio, inquit, quod nec levium cursus est, nec bellum potentum, nec pugnantium victoria est, nec prospere
342쪽
nauigantium portus, sed D ei ess& victoriam efficere,& incolumens captiam ad portum adducere. J De Deo ut caussa essicaci variarure
es . Ut in rebus humanis varia sunt vitae & studiorum instituta , alia maiora, alia minora, quaedam illustriora, quaedam obscuriora, sic &in diuinis . non una emalutis causis ratio, nec una virtutis via, sed plures, quia &multae apud Deum mansiones: l Haec ad varias vocationes gratiae variis quoque varie congruas referri possunt. Sed plura Graeci Patres inferius.
Gratia E ficacia cum hominis libertate a necontate vindicatur. Ex Graecis Latιmsque Patribue.sVMMA CAPITIS.I. III. Solera se eugam S. Chn 1 timi di. Iteram vique uerum ab . dem. . Ium. Quem trahit Deus, volentem trahit, a calamnia Calaini desem I V. Hsur. Domina eadem deponia a li κυ- II. re, non finitas coactionis, sed etiam neces Necessis sa gratiae secatas operais e pratu 1 anenti, asperitur a S. Augusti- arcetaris Parrinae Gracii. l no, S. Thoma Schoia DD.
EMERARIA prorsus de gnaviter impudens Caluini Sycophantia aduersiis B. Chrysostomum. nobis in primis eo accu rati us diluenda est, quo hodierna etiam die imtemperantiam nonnullorum pessimo sui exemplo sellicitat. Haeresiarchae verba sunt. Deus voluntatem mouet non qualiter multu faculis traditum est. ereditum nota diuersam ab antiquis Ecclesiae patribus fidem nostrapostea sit electionis motιμι Mu obtemperare aut refugari: f d illam efficaciterassiciendo. l llud ergo toties a Gr AMomo repetitum , QvEM TRAHIT, voLENTEM TRAHIT repudiari necesse est, Quo infimas Dominumnnesia tantum manu expectare an suo auxilio iuuan nobis adlusai, circ. citra controuersiam ebcitur ex Ioanms deros, nemo is verine ad me, vis Pater meus traxent eum,sic efficaciιergubranan piorum cordavit inflexibili aseia sequamur. sim ex Deo gentius est, inquit, non potestpecca equia semen Des impso manet. Nam mediam quem Sorbsa imaginantur motum, Duiliam by Coos c
343쪽
GRATIA EFFICAX ABIQVE NECESSITATE. CA. XVII. 3or
cui obsiequi vel quem repellere liberum sit, aperte excludi videmus ubi essicax asseritur ad perseuerandum constantia. ,
Verum ne Sophistas in aliis somniet Sophista seipsum ignorans ad
modum pertimesco, Nemo enim Chrysostomo πιπια potuit, sophistarum non fuerit quin deterrimus. Quod enim ignorat, blas phemat. Eiscaciter afficere putat esse gratiam libertate submota, vel extincta, necessario trahere. fallitur non fallit conuitiator : aut enim turpiter ignorat, aut nequiter dissimulat efficaciam hoc est certitudinem effectus cum libertate non pugnare, imo vero de ab ea partim pendere. ut postea ostendemus. Neque aliud profecto tractio illa dies Ba in verbis Christi apud Ioannem in animum orthodoxi lectoris inaducit. Quid enim B. Augustinus, cui uni stare se & haerere velle caeteris Patribus despectis eodem libro testatur Caluinus , quid inquam B.
Augustinus ex eo loco didicisse se scribit ' Magna νη Πα commendat o. s.Aug. tract.1ε in mo venιt nistra tis. Quem trahat m quem non trahata. quare illum trahas m i n. illum non trahat, noli velle iuderare, si non vis errare: semel accipe or intellae. NON TRAHERIS, ORA vT TRAHARis. Ergo cum nonnisi volens orer,
quia orans non potest orare nisi quod velit impetrare, sane cum impetrato trahitur, volens trahitur. aed quid praetereas Dic Augustine, dic eximie Doctor& Chrysostomum vindica; illum dico Chrysostonium, quem ad auxilium contra tulianum honorifice inuocabas, his his, ii Verbis, ingredere Sancte Ioannes Chryse tome: Ingredere nunc & perge Augustine, Chrysostomi tui caustae patrocinari perge B. Augustinus.
I reis e non debemus ne ab homιnibus quι erba perpendunt, oe a rebus maxime diuinis inrethgendis longe remoti sunt in hoc scripturarum sen larum Gangelicoeterbo, forsitan reprehendamuro catur nobis. Quomodo voluntate credo, ' in hor 3 Ego dico, parum est voluntate, etiam doluptate traheris,dcc. Reliqua prolixiora sunt, nec vero minus fauent dicto Chrysollomi, Quem trahit
insultant Manichaei. nihil in nostra potestate est. Si enim aliquis ad ipsum venit. inquit, quid opus eth tractione Uerum hoc non tollit libe rum arbitrium, sed ostendit nos auxilio opus habere. Et hic significat non inuitum venire, sed multo gratiae auxilio portentem. J Caue ab in-rerprete vulgato. Qui postrema illa verba male vertit, si domni conatu, contendentem venire ad verbum enim vertenda sunt, ut fecimus. & ita egregie cum Chrysostomi proposito& cum Euangelica veritate consonant.Idem erratum ab interprete Catenae Graecae imprudenter commissum , in Ammoni j commentario ad eumdem versum 44. Capitis Us.
Non dissitemur quidem esse quaedam in Theophylacti expositione Theophyl. ine. s. xempCranda & ad bonum sensum reflectenda , ελ- . - mu tW ev 'INN
344쪽
αν Γλα πιος απιήν 'λλ υ, ομ ἔλοι. id est. Illos trahit Pater qui ha bent voluntatis aptitudinem. Eos autem qui seipsses non praestant idoneos, non trahit ad fidem. Nam sicut Magnes non omnia quae sibi propinquant, sed solum ferrum attrahit: ita & Deus omnibus quidem accedit, eos autem qui sunt aptiores & qui habitudinem aliquam ad ipsum prae se ferunt, trahit. J Theophylac. I quidem haec verba non tam s. 'ill, sollicite curarem nisi similia tribuerentur B. Cyrillo qui tamen ad eum locum interpretatione asserens, nisi aliud commemorat quam neces
viam salutarem facilem reddentis. Sic igitur superiora orthodoxe ex plicari possunt ut velit Theophylactus eos qui se ad diuinam illam attractionem hoc est ad gratiam efficacem praeparant S: aptos reddunt, idemcere non propria, sed diuinae gratiae virtute; cuius gratiae Gratiae prioris, gratiae tussicientis quam gratiam Prae DisfoslTIONIS appellauimus, atque non solum ex Graecis Patribus, sed etiam ex B. Augustini doctrina cumulatissime probauimus hoc libro: cuius quidem gratiae piae dis ositionis acceptatione & bono usu fit, ut a Deo Gratia efficax impetretur, ut disertissime ostendit B. Augustinus Epistola ad Sixtum&compluribus aliis locis.
veritas haec quae omnem ab efficacia gratiae necessitatem propriὸ dictam expungit caeteris Graecorum Patrum mirum in modum semia perque approbata est. Principium illius demonstrandae cernas licet, apud B. Dionysium libro de diuinis nominibus. m. εἰάo ν πιλλο:ν
meto, Id est. Uanum sermonem plurimorum haudquaquam admittimus, qui dicunt diuinam prouidentiam nos vel inuitos ad virtutem impellere debere. Siquidem naturam corrumpere, prouidentiae non est. Unde tanquam prouidentia uniuscuiusque naturae conservatrix, libero motu praeditis, tanquam libere sese mouentibus,& uniuersis & singulis, modo quodam & uniuerse & cuilibet proprio prouidet, in quantum eorum quibus prouidetur, natura capit. Vniuersae atque omnigenae prouidentiae beneficia, quit unicuique pro captu suo dantur. J Ac ne quis illa verba de coactione quς tantum in res ratione dei itutas cadere potest , frigida ac ieiuna subtilitate ut qui busdam moris est. exponat: obsistit B. Maximus in commentario his verbis de necessitate proprie dicta quatenus libertati ad utramque partem indifferentiam activam habenti, aduersatur. ε νι α αδά ins Disiligod by Corale
345쪽
clarasset, neq; natura nostra intelligente esse si uisset, hoc est animam intellectu praedicam. Postea osten ait ex iustissima illa necessitatis ex.
clusione, nos remanere ἀλκω πις pernos ipsos mouentes non more animantium, quae etiam dicuntur per se molientia ad discrimen-λσε ramo ν ut lapidum , feci perfectivi animantibus , quar sponte quidem, sine coaction non tamen sine nec Ossitate, nec cum potet late ad utrumlibet, sed ad unum induentur. sic de Pachyni erat 'in Paraphras. Philosophatur ad eumdem plane modum B. Basilius libro quod Deus auictor malorum non sit, quem supra retulimus. Sed & non uno antea 'saeculo CLEMENs Ahexandrinus contra misit idianos histentes
Ore, iam ce M'h : disputationem ex multis sermonibus snstruit, qui ad Tem nostram maximo quidem opere praestant. bic enim disputat. --
in . id est. Voluntariae ergo ac liberae electionis non est fides utique officium, si ei maturae praerogatiua: neque iustam Consequatur retri-hurionem,tam is qui non creat dit quia eius culpa id non euenit, quam is qui etedidit, qui ad id caussam non dedit. Omnis autem fidei 3c in. credulitatis proprietas e differentia, nec laudi nee vituperationis erit obnotia, rect8eonsiderantibus, cum pretecedentem habeat naturalem necessitatem, ab eo exortam qui omnia potest. J Animaguerte in iis verbis. quae deductionem ad absurdum contra Basilidianos moliuntatur, necessitatem illam ideo repudiari,quia nullum homini liberum ad virtutemque vitiumque motum relinquit,& naturalem ideo dici,quia a Deo qui omnia extra naturam potest, imprimitur, ideoque ut postea concludit, E εὐ ra, eth; m in voluntarium fidei, id est, ut ibidem explicat, Has ά ρεσυ sc eo , a Sis. σκων liberam ac tui iuris vel electionem de fugam, cuius homini a Deo datum est ius, praeripit & interimit. B. Gregorius Nyssenus homilia v. in Canticum Canticorum escacis gratiae necessitate penitus alienam excitandi vim declaras. icta Nyssea.to.t.
ἐν οι. Id est Ait ipsi, veni huc ipsa non ex necessitate, sed te ipsa, propriis rationibus promptitudinem tuam in bono confirmans; non necessitate ducente. Virtus enim sui iuris, & voluntaria di ab omni ne- Dissi tred by Corale
346쪽
ιοι THEOLOG. GRAEC PP. DE GRATIA LIB. u.
cessitate libera est. Talis erat David oluntarie sacrificans. Talis unus quisque sanctorum seipsum Deo offerens, non ex necessitate ductus. JPlura apud eudem libro de resurrectione & pluribus locis. B. E phraim sermone ascetico: Poterat Deus cuncta animarum nostrarum vulnera sanare, nosque etiam inuitos ad bonitatem adducere: sed id facere non vult, ne voluntas nostra diuinis ipsus laudibus priuetur. J Certe Patres nolunt Deum, nos ut inuiti,id est coacte velimus, essicere posse: id enim absolutae etiam Dei potentiae repugnat; igitur libertatem non a coactione solum, sed necessitate nobis incolumem & integram cum Gratia superesse existimant I I I.
. Reuocat nos ad se B. Chrysostomus a Semipeta Danismi crimina
S.Chrysost.hoar. . in . . .. - . V v - in 'in Pstis. tione laTIS antea Vindicatus , nec non etiam eo quod olim Calna
num monachum in illud erroris genus procliuem a se ablegarit. Ille Doctrinam istam Catholicam non uno loco inducit S confirmat.
ἀ aD osenν ίἰ S E τ . α*ηκ4 2 - η- μακρον, ω Q, Lmes ν Aυ ceu *Mων Id est. Paulas de fide differens dixit: &hoenon ex vobis, Dei donum est. Nec ideo tamen deseras te bonis operibus vacuum. Et si en m eius est trahere & inducere : animam tamen morigeram requirit, eique tunc auxilium porrigit. Quocirca ali bi quoque dicit Paulus secundum propositum vocatis. NE QvE ENIM Vimvs NEQUE sALVS NECESslTATE PERAGiau R. Nam etsi ma- tibisti huά. si xim par , -xque adco fere tot um eiuS sit, exiguum qiud tamen nobis' '' reliquit ut dandae coronae speciosa sit occasio. J Idem expositione in In Ioan.ho'. Matthaeum C ι πια αQκε ς Λ λδ η - 4ς vocatio Dei necessitatem non infert. In Ioannem pariter , ω. . e cvγΔώι
θὰ δειλήιαι εἰδῶ-. Id est. Clemens & beneficus cum sit Deus, omnia facit&molitur ut nos ad virtutem illuminet, unumquemque bonum esse vult, & quidem neminem vi aut necessitate: Suadet quidem &benefaciendo UOLENTEs TRAHIT &ad seipsum allicit. Propterea qui dam eum receperunt, alii non receperunt. Nullum enim vult haberes eruum inuitum aut necessitate ductum, sed omnes sponte, atque ex electione libera sibi gratiam habentes quod in seruitutem eos recipiat&c. Commentariis in Epistolam ad Romanos idem inculcat γα
347쪽
GRATIA EFFICAX ABSQUE NECESSITATE. C. XUII. 3os
que ex coactione. J Quod& multo piolixius pertractat hom. sec. in Epistolam ad Corinthios admirandi dissertatione,&Christianis quibuscumque ad bene vivendum per accommodata. Defixa vero tam altis radicibus haec sententia in animo B. Chrysosto fuit ut eam in repentina illa & praerapida ut ita dicam Pauli per gratiam efficacissi inam conuersione locum habuisse Velit. HOmi'cbricio, tibilia deferendis reprehensionibus, ubi rei pondet iis qui dicebant Paulum ideo non oblitistatum fuisse vocationi diuinae,quia necessitate ad
ξ εττενυ ora mώ et. φαιε-.J id est Quae igitur accusatio est Necessu a te, inquit, ipsum attraxit Deus. Qualis Vero necessi- 'tas, dic o homo 3 desuper eum vocavit. Credi sine penitus quod eum desuper vocavit igitur & te hodie vocat per eamdem vocem , cur & tu non obedis Vides non esse rem necessitate factam. Nam si necessi lasvlla foret oporteret de te obedire: cum autem tu non obedis, manifes um eli illum liberer obediisse. Et ut ducatis quod multum quidem ad salutem fecit Pauli vocatio, sicut& ad aliorum omnium facere solet, non tamen destituita propriis bonis operibus & propriae voluntatis Iaude, neque nocuit libero ipsius arbitrio: sed sponte venit ipse&ex bona sua voluntate Faciam id & alio exemplo clarum Sc s.c. iii cubh.tB. Cyrillus Alexandrinus , laphvris in Genesim rationem huius ple ii. .. yy nissim, libertatis&ab omni necessitate ab Elutae sic tradit. , ..α si ,
βbia incia. Id est. Qiuaecumque in nostra potestate sunt legibus subh ciuntur: quaecumque vero in nostra postate non iunt, sed in legibus
naturat perficiuntur, legem remuneratricem non haberet. Unde pro secto ab hoc gratiae negotio necessitas omnis, naturali similis arcetur, qualis est quae lolam libertatem a coactione integram relinquit. Unde
alibi d. Cyrillus docet Gratiam Dei in nostra potestate esse ut postea explicatius asseremus. Sed omnium clarissimum est quod habet lib.
348쪽
3oc THEOL. GRAEC PP. DE GRATIA LIB. II.
& imperium ipsi bonum etiam nolenti statueret, non iam istud me iis fructus est, adeoque nec digna laudes , &necessitatis potius de inuoluntariae cupiditatis J Haec verba omnem profecto ab essicacia gratiae, qualem hodie quidam fingunt necessitatem procul amandant.
Rationem illam B. Cyrilli optime coeperat Concilium Tridentinum ubi de gratiae etiam effocis operatione verba faeiens ita docuit silai
per peccata a Deo auersi erant, per eius excitantem atque adiuuantem gratiam ad conuertendum se adfiam ipsorum ius cationem, eidem gratia LIBERE assenum-do cir cooperando dissonuntur: ita ut tangente Deo corhominu per Spintus sancti illuminationem, neque homo ipste nihil omnino agat , QvIPPE QUI ILLAM ET ABiIcERE POTEsT, neque tamen sine gratia Dei mouere se ad iuinitam conummi e dos ..' a. doluntate possit. Ad eumdem vero mo)um id etiam de
Voe.Gent.e.16. creuit: M quis Axerit bberum hominιs arbitrium a Deo motum m excitatum nia hιl cooperari asentiendo Deo excitanti atque vocanti, quoad obtinendam iust=Se ean. . cattonis gratiamst istonat ac praeparet, neque PossE DisIENTIRE II VELiΤ.
sed )eluti inanime quoddam nihilarere, mereque passiae se habe . Ha ema sat Ad eum locum excandescit Caluinus in Antidoto : merit quidem utereto fi- qui errorem suum de nece istate per gratiam essicacem humanae voluntati insticha iuguliri perhorrescat. Concilium Senonense iam huic Colon. synod. decreto praeluserat. Non tale est μι trahentis auxilium cui nesi h non ptisit. De S c AM,Pc Rix Enchiridion quoque Concili j Coloniensis. Retinendum est situm esse in
hominis 'miamate ut gratιam Dei oblatam vEL ACCIPIAT VEL REPUDIET. Impio liberum estpraeuementest diuina illuminationis g/atia a peccato res, gendi. vel eam accipere vel non accipere: Deo praeueniente re per bonum cognatum ad Caluin. i. instit. poenirentiam excitante dare, det nexare constensium, velle vel nolle poenitere. A dMelanchyon Apo- hoc. inquit haereticus aduersatur Augustino qui totus meus est: age
B. Augustinus, inquiunt, ad Simplicianum ita scribit, Non potest efectus mitencordiae Dei essem hominis potestate, υι-ustu ille miseereatur, si homo nolit. Quibus ex verbis clarum est cum id quod non est in homisenis potestate ex necessitate ei accedat, gratiam effcacem necessario quodam modo cum mouere ad volendum, ita ut nolle non possit. Respondemus id totum verum esse de necessitate non absoluta ne que independenti ab hominis voluntate, sed de necessitate Hypothetica gratiae incacis quam Deus humanae libertati congruam & contemperatam dederit, vel cum praescientia certi de infallibilis eius consensus daturus sit. Haec necessitas hypothetica conditionalis concomitans seu consequens non tollit, sed firmat libertatem. Vt enim docet Aristoteles ε E lis ἔτὸν ἶ. G. 3 δε- ιν ι- Q ὶ ο τἀμ ι- η, αὐαλ
349쪽
non stat, id non sit. necesse est. Attamen nec quod est id omne esse necesse est, nec quod non est non esse. Neque enim idem est, omne quod est ex necessitate esse quando est , & simpliciter ex necessitate esse Rationem affert, ut detur locus consilio, actioni, & ei quod esse& non esse potest, ideoque in potestate liberi nostri amitri j situm est. At ne quis dicat haec nos ab externa philosophia mutuari. ita philosophantur sancti Patres B. Damascenus& B. Augustinus. Ad rem igitur. Quando B. August. ait, non potest spectra misericordiae uti esse in hominis , Α .l l .de lib.
potestate , ut frustra iste mi Breumr, si homo nolit,loquitur ex hypothesi gratiae q. '
essteacis datae hominis a Deo & contemperatae eius voluntati ad con . Deiri licinio e. 8 dc sensum: ac consequenter ex hypothesi consensus vel praesentis vel prae de pix ςxi ει tib sciti&futuri, unde continent craddit, quia si esse: etiam ipse i alio. Tum nempe quos congrue non vocavit) msereri, posset ita vocare quomodo illis aptum esset ut cir mouerentur intestigerent, Ursequerentur. Verum si ergo' multi vocati, pauci Mess. Ru enim elem qui CONCRvENTER νocati, illi
autem qui non CONGRUEBANT VEL CONTEMPERABANTVR vocationi, nou s. Aust. descitit N
ele Ii, quia non secut. . Quin & alibi libertatem ut consentiendi ita disseri lib. cap.3 . tiendi gratiae vocantis inspirationi de motui plenissime semper inhumana voluntate residere testatur: Misericordia Des praeuenit no : CON-sENTIRE AUTEM VOCATIO Ni DEI VEL AB EA DISSENTIRE PROPRIAE voLYNΤΑΤIs EsΤ. I 'lura inferius.
B. homa, necessitatem quoque proprier dictam , quae indisserentiae voluntatis humanae ad utrumlibet aduersatur, a gratiae diuinae motu seiungit &abiudicat. omni orma, inquit, inclinat suam subiectum s
csendum modum naturae enis. Modus autem naturabs intellectualis naturae est, ut libere feratur in dii qua vult ideo INCLINATIO GR AΤi H NOM 1MPONiT
NEC Ss iTATEM : Sed habens gratiam potes ea non vlι etar peccare. i dem in L 1. 'lac. lent. In Ebs quae agunt per necesitatem nam , oporret quod agens de necessi'. c. . tale agat, secuntam exigentiam formae q*ae in ipsos, ut per calidum calefaciat ' hoc autem in voluntarist non tener. Unde etiamsi homo gratiam habuerit, potest in
Doctores omnes orthodoxi, ab censuris Ecclesiae indemnes integrique capitis, necessitatem ab efiicacia gratiar procul abesse , mirum AluMea opere doquantum contendant: adeo ut qui praederminationem siue cxtrinse cis . riti, eam in proposito diuino, siue intrinsecam in voluntatet sue hanc moia disput. ratem, siue Physicam asserunt. nihil quidquam sibi grauius & atroetu; C d Pi l με obiici magisque aegre patiantur, quam induci necessitatem, activae libertatis indifferentiae repugnantem: unde neruis omnibus ac machi nis contendunt, ut eam eluctentur α Lutheranis atque Caluinianis Pseudodidascalis asserendam relinquant. E diametro vero pars eorum
altera quae longe numerosior, Sorbonica praesertim Cathedra & Pa laestra non alia gauiori de caussa praedeterminationi Physicae bellum indicit, quam metu admittendae, per ipsius veluti posticum, necessi- tatis. Quod in primis profitetur Philippus Gamachaeus, Frio γ causa. ρ''''' 'cur non placeat, inquit, est quod arbit libertatem labefaelare videatur. b sondent hanc necessitatem esse lum hypotheticam supposito Dei decreto. Sed Gyutatur
350쪽
- solutis: nam res h pothetica SP conditionata necessitas non olficiar liberrati, quandosiupposito es in agentis potesate , Ο concomitans vel substequens : attamen χbi Apositio est omnino antecerins, nec inpotestate gentis, tunc omnino desbuit ac perimit bbertatem:atqui inpraesenti quaestione ita res habet. Probatur: non enim est in hominispotestate diponatur motio illa Plusica actualis, qua siemelpos ita, ut amflores ipsiussalentur, necesserio ponitur eius effulus independenter a doluntate hominis, nec potest omnιno impediri, &c. Eodem plane modo opinionem illam impugnant, ob necessitatis illationem, prael antissimus Duuat
viaris 4. ' i' lius, & amplissime Nicolaus Ysimbertus Professor Regius uerach de gratia Necessitas igitur illa Patribus utriusque linguae, & Theologis
ectus Gratia a Deo et a libera voluntate simul sUMMA CAPITIS.
P Rima dios lia is solaris, de modo
monia cir congruit se Gratiae agensi bu a II. Atinis est, de volansissis determinatio. ner Graria vorans e cax excitat motaniatatem . Gratia vero cooperans eam erram
I spvTATIONEM instruere Scholasticam non est j animus, ad leges normasque in Sorbonica Palaestra receptas, quum hic δεγααῖκοῶ ς ramin vicia dum i lice potius quam contentiose , exponendo potius &i componendo,quam opponedo. res de gratia Theologicas pertrahemus. bententiam igitur in Cathedra Sorbonica semper auditam propugnamus. His autem fere verbis
Scholasticis apud Doctores nostros comprehenditur. Non inahitur voluntati re sica aliqua amotione aut qualitate antecedente, sed congrua m accommoda docutione seu instinatione , qua indoli, ingemo , incbnationi natura ι σDipstir seu ny Coos c