Habertus de Gratia ex PP. Graecis

381쪽

316 THEOLOG. GRAEC. PP. DE GRATI A LIB. II.

l .i.deus mens. qui vocati ad fidem, sequi noluerunt: qui certe nullum aliud gratiae, de qua ibidem loquitur, quam susscientis donum accepisse dicendi sunt Prosper, G aliam ita diuisit in generalem & in specialem. Prae

mus ergo speciale illud auxilium non omnibus dari, a iii I vero gratae auxit una quo speciale impetrari pote st, omnibus dari: ab illis repelli, ab his ad bonum usum c bnuerti. Hoc antea ex Augustino quam amplissime Accedunt alba Graecorum PP. testimonia non solum quae ad generalem R edemptoris gratiam pertinent;de qua iterum Chrysostomus Eo. iv in sec. a 4 Tim. &hom iv. ad Hebri Sed quaedam adhuc ade, gratiam praeciser: Gregorius Nysenus directo in Caluinum torquet: αλ-ῶ - ω de gratiae expositione disserens. S.

eu eius qui accedit libera electio & gratia Dei totum esscit. Unicuique autem liberum accedere quia nemini gratia dccst, affirmat, ad

Theodorum vide. Inaequalitas tamen est gratia um ut ostendit B. Cyrillus in Exodum. Neque infitiari possumus Gratiae sipecialis auxilia iis qui abutun ur. adimi: abusio vero gratiae duplex: aut gratiae san ificaniis contemptu, quem certum est semper antecedere auxiliorum spectabum lubtractionem , ut antea docuimus Sciteium docet S.Cyrillus. Alterum abutendi genus committitur etiam in statu peccati, repudiatis aucilii sulscicntis inspirationibus quas ad gratiam piae dispositionis alti itere i i perius diximus,sic eutri dextera Dei Ps is vel ad tempus auxilio destituuntur omni modo praeceptum non urgeat j vt. heodoritus in Psalm. vel in totum auxiliis specialibus incerdot c. . S. Aug. poenam peccati priuantur,ut agnoscit R. L hrysostomus hom. xi vi. inq IV m Dςψ - Matth. initio Et hom. quadam de prodigo O; -p- mi. βi LChrysio s. l φ τ χαροπά αώ D etv di: I, in οἰνί η άττ' vias'. dissessit a Deo, di est ab eo Deus non olet muria abundam durare tur ter - Lege muli, hie δε He Tamcisi vero specialia illa maximeque congrua auxilia raro reaiuid Chryi ho. obdurati S dc occaecatis Ohαmue insanabilibus immittantum atta-δ m Qx men ubi praeceptu in conuersionis urget vel noui peccati euitandi,gra

tiae susscientis&disponentis subsidia non desunt, quibus gratiam spe - , id ri Ebab ' cialem dc efficacem a Deo bonis operibus & precibus rogare & impe trare possint. S. Chrysostomus ibidem,&bo. 3. in sec. ad I imotheum

a πνεύ in ἐπι Vota χαυν φυ αδ Nia. , si ii itum habemus, promptum ad custodiam nostram: nisi gratiam repellamus. Depre- Chr.t . . ho.s .& cibus vero vide quae antea diximus & lege honi. iv Chrysostonii de Miar Poenitenti Moratione. Concludimus hanc de utroque Gratia disceptationem. εἰ μυτ

ita H Mκ- id est. Ridices, si ex gratia salus est, cur non omnes salua-

Ex paraenes ι .ad Theodorum. Glaphyr.lib. 1.D1adochus depers p ria e , .

lii, di de in Oicam

382쪽

oBIECTIONES AEgRET. CONTRA GRATIAM. C. XIX. 31

mur 3 Quia non multis. Gratia siquidem licet gratuita sit . volentes tamen tantummodo seruat,non vero eos qui nolunt, qui continue aue santur, qui contradicunt. Similia retulimus ex S. Augustino lib octo .ginta trium quaestionum S: aliis locis, quibus eludendis nihilum qui os &bb de dem valet euaso Caluini, Chamieri, Iunij & aliorum Caluini ran 0 'ς

tium B Augustinum agere tantum de vocatione externa non vero de Simplic. qu.i.

Vocatione interna gratiae praeuenientis: id en im & falsum, & ludicrum C i in x. α Pelagianorum causta oppido gratum & fauens. Sic enim omnia scripturae testimonia quae pro vocatione interna & gratia intrinsecus inciente producuntur in medium, veteratorie declinare dc ludificari eos,queritur B. Augustinus Deinde vero B. Augustinus libro de spiri- S Aug l. de nai. &

yentire vel dissentire proprie oluntatis est. Atqui dilucidum est, hanc esse

vocationem internam, quam dc ibidem Opponit vocationi quas extrinsecus per mandata in Evangelicas exhortationes. secundo , idem lib. 83. Qu G. quaestionum aperte monet se agere non solum de vocatione quae fit rat hecus per sermonem sonantem, aut per ahq gna visibilia, sed etiam de vocatione quae fit intrinsecus ibi nullus hominum videt. Et addit: moratio ergo Luz.I anle meritum doluntatem operatur, propterea 2 qui qua ibi tribuit quod venit vocalus, non sibi tribuerepotest quo vocatus elliquι autem vocatus non venit, sicut non habuit meritumpraemij ut vocaretuso inchoat meritum supphci, cum vocatus mire neglexerit. Uelint nolint,sic agitur de gratia Christi interna, cuius vocationem homo negligere possit, ac proinde quae sit inescax. Plura ibidem Lectoris oculis de iudicio fidem factura fiunt. Tandem vero libro quaestionum ad Simplicianum primo, ubi toties de gratiae Qu., apta, congrua, contemperata vocatione sermo est, frustra desudat&torquet ingenium suum recentior, ut eadem distinctiuncula ludat de gratia exteriori, de utraque enim simul agit, & nominatim exprimi evocationem ejecbi em bonae doluntatis, & vocationem quae sussiciens erat Esau ut curreret, qui, inquit, si voluisset . cucumstet, Dei adiutorio peruenisset qui es etiam velle . currere vocando praestaret, nisi vocatione contempta reprobus feret. Nihilo sanius respondet ille recentior, B. Augustinum ista scripsisse, dum adhuc ante Episcopatum in errore de initio fidei detineretur: falsum id siquidem dc iniuriosum his locis quos B. Augustinus libris retractationum nulla retractatione vel censura notauit, acerrimus alioquin in seipsum vindex eorum omnium quae vel minimam erroris labeculam illiusve suspicionem aspergerent: deinde permulta sunt iis in locis quae errorem illum penitus profligant, initium fidei & salutis a Deo esse clamant. Accedit vero comparatio illa quam facit eodem loco libri de spiri. PQtyr pistopaxum tu oc litera ubi de gratia intrinsecus vocante agit, inter duos pariter Vocatos, quae omnino inepta esset atque puerilis, si una tantum exterior, altera vero interior foret, ad eam tamen sc respondet, iam si ad istam profunditatem Icrutandam qui quam nos coarciet: cur Illi ita suadetur mpesuadeatur, tib autem non ita: duo fu occurrunt interim qua restondere mihi

383쪽

s. Aug lib. i. de

ciuicap. s. Duuall. Ganrach. Ysambert. tr. de

318 THEOL. GRAEC PP. DE GRATIA LIB. II.

pla at, 3 altitudo thuuiarum i ere nunquid iniquitas est apud Deum. Quia nimirum Deis blius est Gratiam congruam & infallibiliter consensum operaturam cui velit, impertiri ; suscientem vero denegare non est iustitiae ipsius ex hypothesi quod ad praeceptum cui gratia necessaria sit, obstringat. Huc reuocari posset, illa quaestio in Scholis tritissima de duobus aequaliter affectis, quam B. Augustinus libro xii de ciuitate Dei pro

ponit, Si aliqui duo aeqmilitera festi animo m corpore videant unius corporis pulchritudinem qua vise unus eorum ad isticite perstuendum moueatur , alter in

voluntate pudicastabilis perseueret, quid putamus esse cause, ut in illosat, in illo non fiat doluntas mala 3 Respondet postea B. Augustinus totam )iscriminis rationem esse voluntatem, Gymbo aqualiter animo m corpore spectos diximvis eadem tentatione ambo tententur, o unusci cedat atque consentiat alter, iιm lai fuerat, perseueret: quid aliud apparet, nisi )num voluisse, alteram noluisse a castitate deficere 3 Ex illis verbis voluntatis determinationem liberrimam comprobare perfacile est, de qua superius diximus: Gratiae vero eiusdem operationem diuersam conciliare perdifficile. Sorbonae Theologi sic dirimunt: Gratia eadem secundu substantia &entitatem graduum considerata, id discriminis ex variis subiectis pati ir 4 ς' ' potest: In ratione vero beneficij Sc doni congrui, pati idem non potest,

ut in alio sit efficax in alio inescax: quia ninhrum congruitas & contemperatio inuoluit ordinem quemdam & modum infallibilis conne-. xionis cum effectu, prout diuinae praescientiae de ordinationi siue directioni subest, ac eam ob caussam utrobique effectum consensus ut eliciat, hypothetica saltem necessitate conficitur. Uerum ad id unde digressi sumus, reuertamur: animaduertendum est insuper vocationem externam non solum actu, sed etiam potentia plane otiosam S: inutilem esse absque intrinseca gratiae vocatione: eamobrem non solum superuacaneam, vanam verum etiam ludibrii cuiusdam instar caeteroqui futuram uniuersam illam molitionem obiurgationum, adhortationum, minarum, promissionum, praeceptorum, signorum & miraculorum Dei erga peccatores, nisi ipsis gratia detur interior qui ad fidem de obedientiam istis omnibus adhiben-Lib.16.de Ciu.e.6. dam excitari animo & adiuuari possint. S. AvcvsTisus Spiritus san tu opesutur ιnt si us, ut valeat aliquid medicina quae adhibetur extransiecus. Io-

quin etiamsiDeus ipsi ettens creatura sibi subdita in aliqua stecie humana sensu niliquatur humanos ,siue eos corporum istos qμοs istis missimos habemus in hom-

Us , nec interiore gratia mentem rexat atque agat, nihil prodest homini omnis praedicatio eteritatis. Idem serm. de versis Domini secundum Lucam. Dominus dixit discipulis videte, palpate. Guia interioremfensium Adra quaerebat, e terioribus corporis fensibus a scebat. Nos nihil ab istis exterioribus flens ibus in Domino carpsimus, auditu audiuimus, corde credidimus, cir ipsium auditum non ab illius ore cistedab ore praedicatorum eius, ab ore eorum qui Iam canabam nos ru lundo inuitabant. Tollamus ergo de medio excusationes etanas in veniamus ad coenam qua extrinsecus laginemur, &c. Excusatio autem iustissima foret

impossibilitatis absolutae & ineluctabilis interioris gratiae defectu. Ati by Cooste

384쪽

opi ECTIONEI HAERET. CONTRA GRATIAM. C. XIX. si '

At errore vitioque tuo contracta est, dicit Caluinus: sed nemo quan- ge Ch, ytast ho. tumuis reus ad noui praecepti impossibilem exsecutionem iuste ob D Matth clesie -

strineti potest: puniri quidem potest obicesus praeteritum, sed adim . possibile obligari, a bono mi o Deo non potest, ut dixit S. A ugustinus sub finem libro de nat.&grat.&aliis locis quos supra retulimus. Deinde vero, Dic quo errore& vitio iustificatus ad impossibile adigitur, cum secunduria opinionis tuae duritiem, prius a Deo deseratur, quam Deum deseruerit: omnia enim peccata illius dimissa sunt, Deus non recordatur eorum amplius, dixit enim de non mentitur : quid ergo meruit, ut erepta a Deo gratia, ad impossibilem tentationis grauis mae repulsionem iniquissima lege urgeatur Sobruatur At precari po-tcst, inquiunt abl: hoc volo , hoc pollulo , habet igitur gratiam ad precandum necessariam, proindeque internum Dei auxilium quo uti ad id potest; aut ccrte precari non potest, ut antea ex S. Augustino aliisque Patribus copiose disputauimus. Et haec de auxiliis Gratiae actualis, quae est ea de qua S Cyrillus lexandrinus scribit, . ωικ, Cytili. in Esei. lib

CAPUT XX.Dὸ Gratia gratia data definitione et diuisione, ad c uast. I. S. Thomae Artis. m. s v M M A CAPITIS.

GRatia gratis datae nomenclasura pud Patres Graeras. II. Desinitio Gratiae gratis datis apud PP.

Graecos.

III. Gratiae gratis datae malis etiam aliquando communicatae. Ex S. August. θPP. Graec. IV. Gemina ea de re dis ait, ex PP. Graecuri ιtur.

M M si quidem gratiae, qualiscumque illa sit, commune Gratio gratis date est ut a Deo cui nemo prior dare potest, gratis data sit: vn- Romim pud PP. de & gratia actualis gratis data satis intelligitur ex illis ver- Ro. i. i.

bis ,' autem gratia, non ιam ex operibus, aboquingratia non ιam est is

gratia. Gratia quoque i abitualis & gratos faciens , gratis data est, iustificψisuris pergratiam ipsius, per redemptionem qua estin Gnsto sese. Nihilomi- R' Tt

385쪽

De initiones Cra. tiae gratis datae.

Ro m. v. s. r. Cor. 2

ιιο THEOL. GRAEC. PP. DE GRATIA. Ll3. II. nus tamen Gratiae gratis datae appellatio, Gratiae velut inter utraq; me. diae quae ad uniuersale I ccletiae bonum conceditur, restricta est eo quod de multis eius speciebus loquens ipse Clu illus A postolus didie

α JGωνα- ν πινίν m. ἐαη Id est. Ne ipsorum existimarentur praeclara opera esse, neue patratis miraculis superbirent, ait gratis accepistis. Nil datis iis qui vos recipiunt: neque haec loco praemii accepistis, quum nihil laboraueritis: MEA EST GRAT ih. Quemadmodum autem Gratia pratis data, absolute hic kChryso mo & ab aliis Patribus Graecis dicitur ψω, imo & a B. Petro πιι ηω ep. I. c. Iv. Sic etiam Charismatis nomen , quod peculiariter ad Gratiam datis datam pertinet, Gratiae tam actuali excitanti &adiuuanti, quam habituali & sanctificanti attributum est. Plura superius exempla iam occurrerunt: Adhuc apud Cyrillum ita contumacibus minatur Christus, ν ά άυχι ρω σμ- πων - λιφυε es. Meorum Charismatum, id est, gratiarum auxiliantium & sanctificantium , expertes relinquemini. Proprie tamen CHARIsMA , gratiae gratis datae proprium & singulare nomen est a diuino Apostolo eo sensu

turpatum Rom. I. θυα α πνου γ φκόν donum Guttae si intuali. Rom. XIL M,ισμα . donationes secundum Vratiam, id est, gratis datae.. Et i. ad Cor. saepe, excepto cap. v D. ubi pro virtute infusa, ut mihi videtur Userparunt postea eodem sensu vetustissimi Patrum. Eade quoque δεμ μ dona vocant, ut B. Iullinus Martyr. dial. cum Tryphone. Sμα quoque B. Ch sostomus hom. xxv. in Matthaeum. II.

CHARisMA sue gratia gratis data describi primo potest verbis seri

ma est donario quae se durara ianobis data es, id est gratis concessa. Iteim ep. I. ad Corinth. η ς- ρωπιή τύ πιωμα rec ανυς ε δελιδ η. Id est. ε Manifestatio βmtiis quae ad itilitatem sup p. communem Ecclesiae datur. Tandem ep. r. Petri. 6harisma est gratia accepta ab unoquoque in ab rerutrum administrando. Nisi quod Graece est iis ἰα τἀ quoa tamen ibi

non significat in seipses, id est in propriam sui cuiusque personam er ga seipsam , sed erga se inuicem, igitur ad communem utilitatem. Quae quidem propria veluti disserentia est gratiae gratis datae a Gratii iustificante siue esciente sue formali, hoc est a gratia siue actitati siue habituali quod haec ad priuatam Enctitatem siue gignendam siue augendam & perficiendam: illa vero ad publicam Ecclesiae communemque fidelium spiritualem & salutarem profectum speciei. Vnde Christus supra de Charismatis ut actu distribuendis primo locutus est

Matth. x. Petrus statim addidit -- ι πι λης administrantes illam ut boni dispensatores multiformis

386쪽

GRATIA, GRATIS DATAE DEFIN. CAP. XX. 33i

κ-α siue mini flerium in ministrando, dec. Quod & Clemens ille quis 'ςψηM V quis sit, probe obseruauit. Optime B Gregorius Theologus gratiae gratis datae Charisma his

verbis nobis desicribit,& veluti ob oculos ponit. ς γασία mo λοια V. λοι Hνουιδ, η - ωεργεαα ς Id est. Operatio cum Deo S a Deo mota ad utilitatem corum qui eam recipiunt. Adverte quaeso Lector. Genus Charismatis siue gratiae gratis datae est, acti O, Opera- . .

tio, est enim in motu veluti polita. Ita ut a Marco Eremita diceretur bip is να u εξω, ν - εαπικα ς Id est. Gnatia extrinsecus aduemens, mm tu i anseunti Chrysostomus ἀναργή, εDλν εἰ- operationem W'μ7' ' i' 'extrinsecus inductam dixerat Scholae vox ea est. Secundo vero differentiae clis racter est in illis verbis, a vidit iram recipientιum. Quomodo idem Chrysostomus dicit in Matthaeum hom. xxv. Iu, -υ ' ων ολ- μάυ ὐερμν όου του μιν - ας ς γαυας Ex gratia seu Charismate operari. Qua ratione vero id intelligendum veniat, ita ut gratia gratis data non idcirco tamen sit nobilior 'gratia sanctificante, sic exponit s. Tho. a. 1. q. s. S. Thomas. I apctque dinus tanto excellentιor 6t quanto ad auius bonum or-δnatur. ymper πιιtemfinis potior est his quae fiunt ad finem: Gatia vero giatum faci ens ordinat hominem immediate ad conium honem 'illinis suis ; Datiae autem gratis data ordinant hominem ad quae lampraeparatonasinis ultimi: 'Deindesca ι Philosophus dicit bonum multitudinis. metuis exerciti est duplex , unum quidem quod es in ipsa multitudine, puta ordo exercitus : aliud autem separatum .' muhitud ne sicut bonum duci:, m hoc melius est. Gnat a gratis data ordinatur

ad binum commune Ecclesiae, quod est eius ordo: sed gratia gratum faciens ordinatur ad bonum commune separatum, quod est ipse Deus. QMod si gratia putis data posset hoc agere in altero, quod homo per gratiam gruIum facientem consequitur, esset haec nobilior: sicut excellentior est claritas Solis illuminantis quam corporis illuminati. Sed per gratiam Iutis datam homo nonpotest ommessiale causere in alio coniunchonem ad Deum, quam ipse habet pergratiam gratum cientem, sed causet quassam distositiones ad hoc, Et ideo non oportet quodvat agnatis datasse e cellentior, sicut calor in i eper quem in alia calorem inducit, non est nobilior forma Lubstantiali ipsius. Hanc autem ratiocinationem fundatam ostendit in scriptura: ep. i. ad Cor. c. xta. ubi Apostolus dixit, enumeratis gratiis gratis datis AE nulamini tharfnata meliota,acturus de Cliaritate quae pertinet ad gratiam gratum facientem , subdit, eAdhuc excellentioremitam et aisdem βω. Legatur cap. x m. eiusdem Epistolae. Notissimum illud est B. Augustini lib octog. trium quaestionum, permnostomus emror est credere in Iach, Chas matum maiora dona esse, Pam in operibus iustitia quibus aeterea vita comparatur. Quod probat ex Luc x. Vbi Dominus prohibet hine gaudere discipulos, sed quia nomina eorum lcripta sunt in

coelis. Inde vero THEODORiΤvs notat, ita cum interrogatione legi a

quibusdam hunc locum Apostoli aemulamini charisinata meliora

text. Ita

387쪽

THEOLOG. GR AEC. PP. DE GRATIA LIB. II.

pro eo quod est, num dona meliora omnino desideratis 3 Sin ita est ex animo, ego vos ad ea libenter deducam Hoc enim subiunxit. Et ad hue excellentiorem viam vobis demonstro. Quia liis excellentior est Charitas.Ji II.

, ehiel.

. . Discrimen illud gratiae gratis datae a gratia gratum faciente , aliud

probis etiam ali- etiam fecu Inducit. Nimiru quod gratia gratum racies lotis mitis, quos quWdo comm ' & iustos facit: Gratiae vero gratis datae iniustis etiam & peccatoribus v s Tkbm. ii. longe indignissimis aliquando praebeantur. B. AvcvsTINus loco iam q i x. .Hq. allegato, agens de miraculis Magorum Pharaonis, quae quidem vera exstitisse docet, Quod autem Chrstus, inquit, dicit 'deudop=ophetas multa S. .ugustin. c3 s. Dia mp dixa facturos, ita et allunt etiam , fieri potest, electos: admonet ut m q 7' que ut intelligamus quadam miracula etiam helenatos hontine acerri, qualia sancili

oec. B. HIERONYMus apud B. Thomam: Prophetare, tel virtutes sacere

Vide & s. Gregor. ω daemon a edicere Interdum non scius meratι quι ope aIur, Jea det ιnuocatio no-ham i in Eve- mιnis Christo hoc agit , velo, condemnationem eorum quι inuocant, vi utilitatem eorum, qM vissent Crau Lunt, conceditur. mi licet homines des iciani signa facienses, tamen Deum honorent ad cuius inuocatione uni tanta miracula. Nam Io , Gen. i' Din. in m Balaam albas Prophetaueriunt, nescientes quid Acerent: Es Pha-

neute utilibantur elycere daemonia. Sedoe se is e solus cum animo proditoris multa signa intercaeteros e sotisfecisse narnutur. Multi dicent mih in illa die, Domine, Domin nonne in nomine tuo ophetavimus , cy' in nomine tuo daemoma eiecimus: eis in nomine tuo et in tes multaι fecimus confitebor istis quia nunquam noui vos: dissedite a me qui operamini iniquitate .

Ex Patribus Graecis eius rei testes locupletissimi non desunt. Vnus Chrysost. ho. 11. in Chryse stomus totum pene Hieronymum refert his verbis, quibus natura & proprietates gratiae gratis datae graphice exprimuntur. O Lύδας

lus, Charisma habuit. in veteri quoque testamento id ipsum quis reperiat, Gratiam nem pe in ipss quoque indignis multoties operatam ad bonum aliorum. Et quid miraris Deum Charismata quoque largi tum ijs qui in eum credebant, vitam vero fidei consentaneam non agebant, quando tale quid etiam in iis qui utroque bono priuati erant, operatus inuenitur in Enimuero Balaam a fide & probitate vitae prorsus

388쪽

GRATIA GRATIS DATAE DEFINIT. DIV. CA. XX. 333

alienus crat: sed tam en in illo gratia Dei operata est, in aedificationem procul dubio aliorum. Talis etiam erat Pharao cui tamen futura monstrauit. Quin & Nabuchodonosor improbissimus: sed huic quoque etiam ea quae post multas generationes euentura erant, reuelauit; filio quoque ipsius qui facile patrem impietate vicerat, futura patefecit,admiranda & ingentia negotia dispensando &c. Similia quotidie apud

caeteros Patrum Graecorum.

IV. Disseultas tamen ex quorumdam dissimilibus testimoniis oboritur, afferentium scilicci aliquando , gratiae tantum Charismata pu ti lata recipiemris , dignis, probatis communicari: unde cui tale Charisma a Deo ita impertitur , dicitur Gregorio Theologo ρργανον Φλ Nai or,t 8 x

le, instrumentum bono artifici nempe Spiritui concors S ab eo pulsatum. J Concors autem ac harmonia temperatum spiritui esse non po otat. s. test. nisi per gratiam sanctificantem pri ius ad id informetur, s CHRV csi,sba tibiiso oMus, docet etiam ad Charismata suscipienda remistionem pec in Act. catorum cilc lacccssariam: Z πιήδευς ε ἄγον Gin. ει επηλλ μή - missi Aimi ν. Spo itussan ius non aduenisti, nisi Hlutis antea peccatis. Quia scilicet in malevolam animam non introibit sapientia : unde ¬at Apostolos Charismata suscepturos fuisse perseuerantes simul in

& sperantes in supernum auxilium, antequam gratia potirentur. S. hac. Cyrillus Alexandri n. inquirens cur Sacerdotes Baal ignem e coelo non ibit:

I d est. Ergo Deus habet acceptionem personarum Z absit. Est enim iustus;&iustorum amans, & per sanctos stupenda Charismata operatur , per flagitiosos vero nequaquam. Jbolutio. Graeci Patres Charismata iniustis&impiis negari cum a firmant , id υς Ubi ε -ὐ ut plurimum intelligunt: ordinaria si quidem Dei Charismata immittentis via & ratio est, ut per sanctos ea disse penset: Occulta tamen prouidentiae dispensatione , ea nonnunquam& flagitiosis permittit. Vnde apposite S. CHRYsosΤoMus comm. in Chrys bom. . Epistolam ad Hebraeos exponens haec verba cap. sec Contestante Ueos

pter vitae immunditiem & secordiani multi Charisma non acceperunt Nonnunquam autem Si qui bonam habent vitam ac puram , non etiam acceperunt, ne superbirent&c. J Sic etiam ratione habita eius quod saepius accidit; scripsit lustinus Martyr dial. cum Tryph. Charicinata dari viι άξ diu dignis & S. BAsILivs Charisina non tolli a quo.

389쪽

, THEOLOG. GRAECO R. PP. DE GRATIA L 'B. H.

Macat in illud shabuero omnem scientiam. c,

Disse a.de modo Giatiae gratis datae rus modum naturalium. Nyssen in coni.

quam nisi prius Deum ossenderit: η - 'ς a Memωι ἀγροὶ s. Peccasum amissionem Charismatis antecedit J Non ta men id necessarium Aed cx voluntate Dei prospicientis omnino pendet. Non raro tamen qui ob Charismata superbiunt ac inflantur,vel quasi salutis suae securi dormitant, non solum ipsorum Utilitate & protectu, sed etiam possessione usuque decidunt; quod quidem B. Maca rius Confessoribus quibusdam accidisse testatur, qui donis miraculo rum clari, pollea iis exuti, etiam in flagitia exsecranda, reprobumque sensium inciderunt, adeo ut ex iis cuiusdam menseo redacta sit, οῦ δελ-ωι μεα πιπι ει ν οἱ ac si Uerbum Dei nunquam audiisset. Exempla formidanda ibidem leges. Altera difficultas ab quorumdam Patrum opinione emergit, qui Charismata siue gratias gratis datas concedi a Deo putant iuxta men

τη si is απM Id est. Sicut dicit Apostolus, conuenienter unicuique diuisit Dcus dona gratuita , piritus sancti: Et huic quidem dat prophetiam secundum proportionem fidei: alteri verou aliam Operationem prout quisque aptus est natura,&potest suscipere gratiam &c. J Non multum abludit B. GREGORIus Theologus E

Spiritus quidem unus est: Charismata vero aequalia non sunt, sicut nec spiritus receptacula. Solutio. S.Greg. Nyssi non agit de propriis Charismatum speciebus, sed de ori tibi & ossiciis ad Ecclesiae ferculum 5: thalamum pertinentibus t quae quia secum aliquam functionem facultatum naturalium postulant, Vt ingenii, prudentiae, facundiae Palloribus necessariae; haud dubie vero curam Pastoralem, nec elinguibus, nec mente captis conferri vult Deus: sed eos natura non inepte constitutos gratia praeterea informari ac perfici concedit, quos Ecclesii ua ponit e vs- stolos, Prophetas, Pastores m Doctores, item gubernationes cr opitulationes x. Cor. IE. Vnde continenter subiungit Nyssenus me ι et πιφυόν et

γε . , π ύς χὼν M, prout natura quisque aptus est gratiam suscipere,ut oculus Ecclesiae vel manus ordinetur &c. Gregorius vero Theologus de Palloribus etiam loquens, enumeratis omnibus Gratiis gratis datis ab A postolo traditis non aptitudinis naturalis, sed fidei me

maiora sunt quaedam, sunt & secundaria Charismata, secundum fidei proportionem. Quanquam nihil absurdi foret, in Charisimatum etiam nonnullis, quae adiuncta etiam habent aut praerequirunt naturalium ossicia facultatum, rationem quamdam haberi constitutionis & ca Ex Magist seni.l a. plus earumdem: quum & Theologi doceant Angelos ipsos Gratiam etiam sanctificantem pro modulo naturae ab conditionis primordio

390쪽

Diuisio Charismatis seu Gratiae gratis datae ab Apostolo tradita nec a sanctis Patribus nec a Theologis unquam immutata aut praetermissa est Habetur illa cap. xu. Epist ae ad Corinthios primae. ευωω V. .de seq.

tio spir itus ad utilitatem. Alij quidem

χν enim per stiritum L in sermo sapientia.

ij autem inserpiniatio sumonum, Linguarum.

θὼς βουλε- Haec autem omnia operatur unus atque idem spiritus, di-Nidens priuatim singulis, prout vult. J Nouem harumce Gratiae gratis datae specierum sic init calculum B. I homas. Gratia gratis data dantur S.Thom.I.1. q. . ad hoc mi homopossit alium instruene de Lumis. hoc autem tria sunt necessa - a. 'PHmum di bubeat plenitudinem cognitιonis diuinorum. Secundum ut postis coinfirmare ea qua docet. Tertium vi quae docere debet, possit conuenienter proferre his quos instruit. Ad plenitudinem scientiae, dantur. i Fides, propter principia λ Sapientia propter principales conclusiones. ut Scieηtia propter effectus. Ad hoc ut possit, quae docet confirmare, dantur. Gratia sanitatum propter corporalem salutem. s Operatio minutum propter diuinae potentia sensionem. 6 Prophetia propterfutura contingentia. Discretio spirituum propter cognitιonem occultorum. Ad hoc ut possit docenda proponeta dantur. 8 Genera linguarum propter idioma.' snterpretatio sermonum p pter stensum sententiarum. De omnibus hisce Charismatum speciebus, praeter commentarios Dissi tred by Corale