장음표시 사용
401쪽
3 6 THEOL. GRAEC PP DE GRATIA LIB. VI.
νευ oti Id est. Deus trahit ad se ut admirationem sui excitet, admi atione coricep aut magis desideretur : desideratus ut purgct: p ,rgando diuinos ut ciliciat: cum tales autem effecerit, iam ut ei miliaribus colloquatur . eus diis unitus& notus J Nulla pr ,fectb cuiui curriqueg aiiael pecies, nullus Gradus,n lla proprietas, nulla efficacia, siue ad actualem siue ad habitualem pertinens in his verbis e praetermissa. Quod quidem cum ex iis quae utroque libro praecedenti de gratia actuali disputata sunt, clarissimumst: cx aliis deinceps quae te habituali Gratia, cum Deo Gratiam aspirante disseremus, exploratissimum haud dubie futurum est. Peculia rem ad hoc in stituere quaestionem de Gratiae habitualis ea istentia nii hil necesse est, cluandoquidem illa satis colligi poterit ex eiusdem titulis & elogiis apud Graecos Patres frequentissimi & locupletissimis, . qsolam eiusde )efinitionem siue deseriptionem teneri postulant. Haec
autem quamquam breuissime dc finiri posset, c in a t per Giurati forma ter ud scam: nihilominus tamen cumulatior est defini . , tic '' tio ex S. Thoma caeterisque Theolpgis: po ma eM H e Lab. tualis est quubtili in habitudo quaedam sup mam, ala quae Deo infusa ammam formabier
ci Latinique Patres summo c niensu docent & facrae scripturae testimoniis certatim illulirant & confirmant, ut ex sequentibus consta- Nomenc xur S. Dionysius Gratiam dubio procul habitualem intelligit, quum
elog um stratiae . . a . . . D A
tinti fidanii, apud eam quae per sacramenta producitur, Vocat Q - ουργῆ
Iren lib.s cap io. ritus inhabitantis. Et hoc non sne scripturae auctoritate t dicitur enim
Spiritus Gnatiae Zach. xi i . & Gnatia Sperum act x. s. Origenes ex Apostolo dixit Gratiam gloriae Θαι. catena in Iob. p. 368. S. ATHANAsius appellat -υ του ἀγηοειν uso participationem sanctificationis per Gratiam S. BA si L Ius eodem fere modo dixit viri Θν του άμααιοί coti τὰ P. D Myrata:. Id est. Participare
sanctitatem ex distributione quae secundum Gratiam fit. J Et lib. v iu
lentiae Gratiam,per quam Deum amicum&Christum inhabitatorem habemus. J idem vocat absolute u .era beneuolentiam Dei ho xxxii. in Genesim. S. Gregorius Nyssienus vocat Α- - υ τυ υιψομ ἡψιος ciso οἱ Gratiam pulchritudinis animae a Deo emanan-
402쪽
GRATIAE HABITUALIS NATURA, EXIST. CA. I. 3 7
κο ἀφωπι Q ΟοHis. id est. Sanctificationem aliunde alcitam to secundum gratiam ad imaginem diuinam & supra mundanam. Ex quibus & consimilibus elogiis non eli operosum omnes & singulas definitionis Gratiae habitualis partes firmare ac exponere. III. Verum ad controuersiam magis arduam ac dissicilem res ipsa nos β vocat, & a nobis contendit, ut gratiam illam, fixam dc stabilem ali minen, piob,tue quam esse formam seu permanentem in anima qualitatem ostenda- scripe. dc Pi .mus, quae post actualis gratiae motum, infusionem & Operationem, ut loquitur Concit. Arati sic can. 4. S c. instar cuiusdam termini supersit. Doctrina haec estis. Patrum quam ex variis scripturae locis fulciunt ac elucjdant. Primo quidem ex iis in quibus hominis natura per peccatum quodammodo destructa reparari docetur & ad naturae diuinae participationem & sit militudinem lupernaturalem, gratiae munere Veluti refingi ac recudi. B. Petrus Epistola sec. Gratia mola t cir pax adueha- Pς
eam quae in mundo est cii fugeritis ab ea θ concupsi enua corruptionem. Reparatio autem haec ad naturae diuinae consortium fieri no potet absque aliqua forma spirituali; Deus enim est actus spiritusq; purissimus : participatio naturae ipsius uti detur naturae inferiori, mediam igitur aliquam formam permanentem inter utrumque postula t, ceu vinculum quo qui adhaeret Domino vnuς β intus est. Hoc fieri non potest per iubitan tiam aliquam mediam, igitur per qualitatem supernaturalem pe
manentem, quae nouitatem ιιιιm vitae quam & nouitatem Juntus Apostolus appellat, operetur. Iterum ad Rom. cap. Tu. - Hα- Lo' 'υ νωαι του ναὸς - : reformamini in nouitate benis vest I. Iuxta quae lo
quuntur Ss. Patres. B. IGNWius Martyr Epistola ad Magneuos ζων.
νευ ζυ et me, λ α γε E. Id est. Abi j cite malum illud vectus& putridum fermentum, &transmutamini in nouum fermentum Gratiae. Habitate in Christo. B. DioNYsius docet in diuina per Graia Di nyc. Secl. hier. tiam regeneratione , ,επια, acquiri S εἴ hiωι η ζQ ἡν ό κυι esse ''' divine, siue diuine existere,quae verba reddunt interpreteS, statum iuuι- num habere. Rationem affert η ο, - η αν ἰοχξ εἰ- ῶερ-
Id est. An non & nobis existentia primum opus est, ut deinde quae
403쪽
3 8 THEOLOG. GRAECO R. PP. DE GRATIA LIB. III.
nostra sent esciamus. Ita ut quod nullo modo ex illit, neque motionem neque subsistentiam habeat: quod autem quoquo pacto est, ea tantum &agat & patiatur quae status sui sunt. J Ex quibus concludit,
diuina sit diuinus quidam status, nunquam sane cognouerit, nedum fecerit aliquid ex iis que .: D o tradita sunt, qui nec diuinum illum sta tum fuerit adeptus.J Unde ruitum aliud elicit S concludit nempe, ut Pli losophi dicunt operatio praesupponit eue , ita diuinam operatio
λαι, ML saerae dilectionis in sicrosanctam diuinorum praeceptorum operationem progressus, eis inessat, iliis na diuini nostri status fabri catio. J Totidem liene argumenta quot verba probant gratiam qua diuinum illud esse siue diuinus ille uatus con stituitur, ne f rmam aliquam permanentem, non secus ac statu ille mi stans & permanens.
oe. C,treh. tationis, id est principiorum ipsitus vitae reii aurationis, quam ira hae MAEc r. ho 3 o. animae per Gratiam redintegratione usurpat. B. Macarius pluribus, -r R4T quam liue restri ut possint, hoc amplificat, de renascenuae spiritualis statu verba faciens. IV. terum argv' Alterum huius stabilis ac permanentis G ratiae argumentum Ss. Pa id probanaim trum, ducitur ex testimoniis illis scripturae in quibus Deus post homi-giniam habitua- nis ivli ificationem dicitur inhabitare, & mansionem facere in animato, i. .ij. ipsius. Christus loquitur apud Ioannem: ii 's d i xt me remo em meum
niunt illuminando, venimus Intuendo: veniunt implendo , vemmus cap e' ' : ut sc nobis eorum non exmara 4 fio, sed interna, in nobis rerum non transuoriamasio, sed aeterna. De spiritu sancto iustificationis proxeno, Christus
-υα, rara ino γαυπ. Id est. Diuina quasi quaedam Q DTAs diuinita. tis in nobis producitur, & semper in sanctis perseuerat, quando per virtutem ac puritatem in semetipsis seruare gratiam conantur. J Egregia verba & ad sensiim locutionemque scholae percommoda. Ioannes A postolus Epist. i. Canonica. D hoc cognoscimus quoniam in Deo manemus, ΣΤ' ipse in nobis, qu a d Junius L i t nobis. Ad quem locum B. Augustinus Gratiae habitualis veritatem probat, ex eo quod pueris etiam detur Spiritus sanctus , quod de Epistola ad Dardanum latius explicat, ubi de συLahabi attoni, multa singula ita habet: quam & in pueris locum habere ait, licet cuiusciaque actionis piae sint incapaces,
404쪽
' GRATIAE HABITUALIS NATURA, EXIST. CAP. I. 3 '
reluctantur enim dum baptizantur : Dicimus ergo in baptizais paruulis quamuis id ne ani habitare Spiritum sanctum non solum per diuinitatispraemtiam qua ubique est stilpe miram habitationis sic enim eum nessiunt, quamuis su in eis, quemadmodum nesciunt m mentem fam cuius in eis ratio, quamli nondum possunt, velut quaedam 'intilla siopita est, excitanda aetatis accesu. Neque hoc in paruulis mirum videri debet, cum es Vtilus 'busdam etfam ma- i. Cor. . ioribur dicat: Nescitis quia templum Dei inis in Spiritus Dei habitat in totabis Simile vero argumentum. ex illa inhabitatione Spiritus sancti in ani ma infantium per baptismi gratiam infusam & habitualem, nobis porrigit B. CARYsosToMus loco perinsigni qui etiam a B. Augustino s.Aug. 3 in tui .c ι. Iaudatur Ze defenditur contra Iulianum, homilia ad Neophytos. Verba illius silc in Latinum conuel sa refert B. Augustinus. Ecce tibe ratis serenitaleperfluuntur quι tenebamurpaulo ante captiui: σciues Eccles .efiunt, qui fuerant in confusione peccat . Non enim tantum sunt liberi, sed σsangli: non l.in
heredes , hed γ mrmbra: non Mettum membra, sid templum, non tantum tem plum, sied organa spinui . Vides quot siunt Buismatis largitates, m nonnulli deputant calessem Latiam in peccatorum tantum temissione consistere : nos autem honores computauimus d cem: hac ge caussi etiam in ante, baptizamul, qγamuis pec- :a non habentes propria supte. unde Rugullinus ibidem rcstituit hunc locum aduersus Iulianum qui verterat, quom non sint coinquinasi pecca- ιο , restituit, inquam, in aliam formam , quamuis peccata non habent s,& affert verba, hrysostomi Graca , Κ, τουτο τοι - δεα εα osibia u
lem gratiam, quae in pueris nec operatur nec cooperatur, sed p. habi- ς -mςr ς ' tualem tantum praestari possunt. Diuinus Apostolus Epistola ad Ephesios Deo vobis Deus fecundum Eph e.3.
diuitias oriae Fae , irtute corroborari per uritum eius in interrorem hominem: Chrisium hab:tane persidem in coribus vestris, in charitate nain ali m fmdati. Tlieodor. eom. in THEODORiTvs E βεῖαιον τῆς mcμ nκης χ' υπς stabilitatem Gratiae c.3. Eph. spiritalis interpretatur.
Accedit aliud probandi genus, quo SS. Patres exscripturae locutio- Gratia hi natanibus Gratiam permanentem aliquam qualitatem describunt, puta probatur ex anu -
lanitatis ,& lpeciei 11ue cliuinae Imaginis & pulchrItudinis lpiritualis thi tria. restitutae. Ierem. 3. anabo auexpones vestras Osee 4. sanabo conrntiones e run Esai. 13. iantas tua citius orietur tar anteibit faciem tuam iustitia tua. B. v sTisus libro de natura & gratia. Med cus homo cum sanauerit hominem, tam de catera sustentandum Elementis oe alimentis εοrporalibus, ut ea ΛΠς 4ς Π g
dem famias apto subsidio conmaiestat atque presistat, Deo dimittit. Oui praebet in a carne viventibus, cuius etiαm erant illa, qua dum cum et , adbibeba . 1 e alitem Deus cumper Mediatorem Dei m hominum smseu elum, stirituabier
405쪽
sanat ad um , vel viuificalmoauum , id est, i ficat impium, . cum ad pref etam sanitatem, id est adperfectam ditam iustitiamque perduxerit, non deserit si
non deferatur, τι pie per iusteque vivatur.
B. Augustinus quidem titulum gratiae sinantit crebro tribuit Gratiae t qqq. q&id. actuali, Ut libro 83. quaeli. S: de peccatorum meritis: scilicet tanquam pecc. nier. c. r. causis ossicienti,quod tamen nihil vetat, Gratiam sanantem formali ter, ut Theol0gi scholae loquuntur, esse gratiam habitualem Ambae Arauce. 4.& s. siquidem illae gratiae ultro sibi appellationes huiusmodi inuicem com .. municant . unde& Gratia actualis in usu dicitur Concilio Arausicano:
eadem quoque dicitur iustificos Concilio Mileuitano seu Carthagia L si ta s. i. nς si Gr Via igitur actualis sviam actio transiens qua habitualis em os .. ' citur ut Imminus cir qualitas heu sinima sanctificationis subiecimae & in hae rentis,ut postea clarius ampliusque exponetur: sicut medicatio seu operatio medici est actio qua sanitas producitur quae post sanationem in homine persanato remanet tanquam Optima qualitas & habitudo. Quemadmodum etiam pulchritudo lanitatis index & comes, veluti sos succi laudabilis & exquisiti temperamenti, ex omnium partium enascens, quae non est actio ex qualitate, sed qualitas & habitudo ex actione , nimirum ex lanitatis restitutione consurgens, eique iuccedens& superiles. De gratia vero siue ab ipso primor-dlo infusa siue per poenitentiam reparata, sicut de animae pulchritudine loquuntur Ss. Patres, quae per diumnum formam nobis denuo impreLsam de insculptam fiat Pulcherrima de hac pulchiitudine verba S. Ba-3 se in P is3. silii in illa verba Psalmographi Dom ne in oluntate tua praestitilli decori
νος. id est. Ut animae decor accedat&potentia quaedam effcaciter perfectiva eorum quae necessaria sunt diuina opus est Gratia. Pulcher quidem eram secundum naturam: debilis autem factus,ob peccatum per insidias serpentis admissum, perii. Pulchritudini ergo meae quam ex te in prima Creatione accepi, addidisti virtute, eorum quae me adde cent,effectivam. Pulchra namque omnis est anima quae in symmetria propriarum virtutum conspicitur. Pulchritudo autem vera, ac proinde amabilissima, quam sola mens omni contagione expurgata contem plari possit, circa diuinam ac beatam naturam consistit. Sane qui in eius micantissimum fulgorem de inexhaustam gratiam , mentem
pressius intenderit, aliquid hinc beneficii in se derivat, velut a quapiam tinctura florulentum splendorem faciei colorandae assiimpserit.JHaec verba elegantissima, qua omnia quidem aliorum dicta expria Dissiligod by Corale
406쪽
munt, imitati & plurimi Patres a nobis potius indicandi quam tranCcribendi sunt Gregorius Theologus , Nyssenus o p. in Psalmos, Chry -'ἰ-δ.ο sostomus ad Theodorum, ubi res e notat hominum nulli concessum ria. ' esse ut corpus suum ex deformi pulchrum reddat, animo vero id con cedi per gratiam. τι---η Η , καν εἰς ἰσχάτω
sam reddere quamuis inultimam turpitudinem deuenerit, ipsam ad summam pulchritudinem reducere, atque ita amabilem &dcsiderabilem efficere , ut non solum viros bonos pelliciat, sed ipsum quoque omnium Regem ac Deum &c J Quae verba coposui, quod for- Ps .malem Gratiae sanetificantis effectum exhibeant, nempe hominem Deo vatum e certi idem comptioribus & copiosioribus verbis disserit in
Epistolam ad Ephesios ad illud Apollo li. c ua. - etych0m. I. d
F cis secundum propositurn voluntatis siuae in lauacNAGaegratiae suae, quapu
λαι του καλλια σι Id est. Non dixit quam gratis donauit, sed gratos fecit: hoc est non solum a peccatis liberauit, sed etiam amabiles reddidit. Quomodo enim si quis acceptum quemdam scabiosum S: pe. 1le morbo, senio &paupertate confectum & perditum, statim formosum iuuenem fecerit, omnes homines pulchritudine superantem, egenis quidem splendorem valde emittentem, & micantium oculorum eiaculatione fulgores obscurantem; eum praeterea constituerit in aetatis ipso store. pollea purpura eum induerit, oc diademate imposiato omni ex parte exornarit: Ita nostram instruxit & ornauit animam Deus, pulchram effecit, desiderabilem & amabilem. Cupiunt enim Angeli talem animam aspicere, cupiunt 'rchangeli & omnes sancti. pc. . Ita nos effecit etiam gratiosissimos sibique desiderabiles Concupiscet enim, inquit, Rex decorem tuum, &c. JVI. Est alia quaedam apud Graecos etiam Patres, formam eiusnodi gra-.tiaest intem & manentem exprimendi ratio: comparatione videlicet
ducta a naturali visus facultate, vel aliquando cum habitu qui sine
407쪽
3ue, THEOL. GRAEC. PP DE GRATIA. LIB III. dubio permanens & stabilis qualitas est. S. BAsi Lius lib. de Spiritu
potentia videndi in oculo sano, ita & efficacia spiritus in anima purgata Idcirco Paulus optat Ephesios habere oculos illuminatos in spiritu sapientiae. Et quemadmodum ars est in eo qui nactus est illam, ita gra- ia spiritus in eo qui illam recepit: sem per quidem praesens, at non perpetuo operans. Nam & ars potenti a quidem est in artifice : actu vero tum cum secundum illam operatur: &c.J , perta mens est S Bas iij, qui & vltra Gratiam habitualem & sanctificantem, vult etiam grahias gratis datas, quatum postea exempla affert, in habitu quodam constare, quae priuata ipsius mens est. Sic Irenaeus antea dixerat in perfectis, esse perseuerantem .i Juntum. B. CYRILLus in Esaiam, ait Deum ex sanctificatione dici in scriptura αλα 1ν s ' την, γυώοῦν - ά .hid est. Fot maiorem de effectorem. id est, huius essentiae stippeditatorem: & multo poli, πλα ξε- εκα ς ε - δει λοδ
εἶδες E . m. id est. Formatur quisque in Filium Dei intelligibiliter informatus, diuinarum legum scientia, ad speciem effigiemque excellentem, quae virtutum ornatu in animis hominum inhaeret. Haec autem pulchritudo potest intelligi spiritualis. Formantur etiam velut in Christo perparticipationem Spiritus sancti in formam ipsi respondentem, donec formetur Christus in vobis, &c Suadent quoque non mediocriter rationis adduci solitae quemadmodum videlicet Deus in ordine rerum naturali,res animatas ad finem suum dirigit ac deducit, non solum actuali suo concursu , sed etiam formis quibusdam&qualitatibus a natura inditis: sic &in supernaturalium dispositione suauissima , creaturis consulit, quo potentius uberius & facilius fini supremo tot ac tantis mediis coniungantur. Praeterea non solum quando homo actu operatur, Deumque amore supernaturali prosequitur: sed ubi ab operatione destitit, ctiam aliud agens, etiam dormiens, iustus denominatur: quae quidem denominatio non solum per fauorem extrinsecum ipsi competit, ut definitur in Synodo Tridentina: igitur ab aliqui forma insidente dubio procul ac inhaerente denominari necesse est. Denique ratio S. Thomae acceptissima est Obiectio haec erat. Vid
tur quod gratia non ponat au quid in anima. Sicut enim homo dicitur habere ζα ι am Deι,ιta etiam gratiam hominis. Vnde dicιtur Gen. xy. quod Dominue dedit Iosephyatiam in consi ecla principis earceris. Sed per hoc quod homo diciturhabere gratiam hominis, nihilpomtur in eo qui gratiam alterius habet, sed in eo cuius Patiam
408쪽
CRATIAE HABlTUALIS DEFIN. PROPRIET. CAP. I. 11s
gratiam habet, ponitur acceptatio quaedam: rexo per hoc, quod homo habere gratiam Deι ὰicitur, ni Hlponitur in anima, sed μlumsignficatur acceptatio diuina. Respondet S. Thomas. Dicendum quod etiam in hoc quod dicitur aliquis habere gratiam hominis, inteluitur in illo esse aliquid quod sit homini gnatum, sicuto in hoc quod dicitur aliquis gratiam Dei habere , seu tamen disserenter. I lamillud pia st homini gratum, in alio homine praestipponitur eius dilectioni: causia tu aut meae δυehone diuina, quod est in homine Deo gratum. Huic rationide amore supernaturali completo debet praesupponi amor Dei incompletus & ad alium tendens perfectum, qualis est amor Dei erga Ttact. ior .in Io. iustum: quia ut ait B. Augustinus Deus in nobis non faceret quod amaret, nisi antequam id sacreet, nos amaret: sed hac de re plura inferius in controuersi de iustificatione. Qui vero certitudine Gratia habitualis tenenda sit, inquirunt Scholastici Doctores: quaecum instituti nostri non sit quaestio, breuiter illam disceptabimus. Disceptatio vero tota pendet ex innocenti, terti Jcapite Maiores & duobus Conciliis Viennens &Tridentino. Innocentius primus, quantum ad paruulos spectat baptizatos. em y . Vbin medio reliquit. Nonnulli, inquit, concedunt, quod paruub credunt, non
per um, sed per habitam fidei fidem iudicium de habitu gratiae quem
seusicipiunt in baptismo: sicut m aba multa ista secundum communem usum loquendi non adactam. bed ad apritudincm referuntur. Illud dero quod opponentes inducunt, fidem avi charitatem aliasique virtutesparuulis utpote non consentientiabi non infundi a plerisque non concediturabsolute, cumpropter hoc inter Doctores Theologos qu suo referatur, alijs asserentibus per dictutem baptismi paruulis quidem jam remitti, stia gratiam non conferri: nonnullis dicentibus d mista peccatum, oe virtutes in undi habentibus illas, quoad habitum non quoad usum, d nec perueniant ad aetatem adultam. Locus hic nihil de fide quidem asserit circa paruulos, sed tamen non obscure significat communem fuisse Theologorum sententiam dari Gratiam ha oitualem,in aliorum quam paruulorum ivllificatione. De fide vero nihil praecise&accurate. Concilium Viennense sub Clemente V. suantum ad effetum Ba- Cap vii. de si mptimi in parvulis, reperiuntur Doctores quidam Theologi opiniones contrarias f i. si buise . quibusllam ex ipsis dicentibus , permirtutem bapt*miparuulis quidem culpam remitti, sedgratiam non conferri: abys e contra asperentibus , quod oe culpaeisllem in baptismo remittitur, c virtutes,ac informans gratia infunduntur, quoad habsium ,etsinonpro illo tempore quoad um. Nos autem attendenIegeneralem efficaciam mortis Christi quae per baptisma applicatur, pariter omnibus bapti talis opinionem sicundam, quae dicit tam paruulss quam adultis conferri in baptismo INFORMANTEM GRAΤἈM m virtutes , tanquam probabiliorem oe dictis snc torum, . Doctorum morimorum Theologia magis consiondm in concordem secro approbante Concilio, duximus eligendam. Locus hic reuera supponit
communem fuisse Theologorum sententiam dari in adultis habitum aliquem GRATIAE INFORMANTis : probabiliorem quoque sententiam idem iudicium ferre de paruulis baptizatis : sed reuera neutrum de fide decernit.
409쪽
3s THEOLOG. GRAEC. PP. DE GRATI A. LIB. III.
Τrid. sessis. eap. . Descendendum itaque ad Synodum Usque Tridentinam. Excerpitur ex ea locus sessionis sextae 'iuque rerum . Christianam iuintiam acet pientes eam ceu primam stitim , pro illa quam emam sua inobecbentia sibim nobis perdidit, per se ristum Iesum illis donatam candidam oe immacu latam iubentur statim renati construare , ut eam perferant ante tribunal Domi Cap. io. nι noμι Isu Chri ' σ habeant vitam a ternam. Ibidem docetur hominem per obstruaιionem mandator ιm crescere in ipse iussita per Christi Gratiam accepta: Et rursus definitur iustum per bona opera iustitiae augmen. tum mereri: Docqtur etiam hominem cum Deι auxilio posse perseuerare in gratia accepta : Praeterea , vatiam iussficationis per peccatum amitti.C n I. Tandem vero aperte distinguitur in eodem Concilio Gratia iusifica . tionis ab actibus fides , Charitatis Ο Paenitentiae : Denique CatechiLmus eiusdem Concilij doctrinam enucleatius exponens & pastoriabus ad populum de fidei rebus instituendum a Pio U. traditus aceditus , ita de Gratia habituali loquitur : Est autem Gratia , quemadmodum Tridentina Synodus ab omnibus credendum , pana gnathematis proposita decreuit, non μLim per quam peccatorum fit remissis , Ied Ο Iv I NAQVALIT As in an ma inhaerens, ac veluti s lendor , in lux qua anim rum nostrarum maculas omnes delet, ipsasque animae pulchriores m illendι
nos reddit. Iudicet Lector quid ex his omnibus quae ex Synodo Tridentina collegimus, ipse possit colligere Nobis profecto veri tatem hanc tanquam principium quoddam commune, praefixam fuisse ac veluti praesuppositam a Concilio , verisimilius est quam ex professo discussam & pertractatam , instar articuli defini- Diqiti Corale
410쪽
GRATIA DIFFERT A CHARITATE. CAP. II.
Gratia Habituati, disert ab habitu Charitatis e Issa in anima substantia, hac in moluntate sedem habet.
Doctrina G. Patrum G S. Thoma. SUMMA CAPITIS.
I. s III. GRariae γ' Charitatis connexio ex l SS. Patrum viri que linguae , te script. 9 SS. PP. Huic Sta DB- monia eam rit ranam illuserant se fi cae est ι ortum praebuit. mant. II. IV. Eligitur se commendatur semensia S. Nom. e de dis in re reati gratiae a Argumenta contrariae sententia H
ivisus Apostolus utramque hanc supernaturalis L. Cor.e. 13. iustitiae causam coniunctissimam esse declarauit his ad L or. verbis: Gratia Domini nos lese Christim Cha -ΠIas Dram communicatio Sancyi spiritus sit cum omnibus vobis. Gratia est qua a Deo diligimur: Charitas qua diligimus Deum: quae antistropha sunt, ac omnino reciproca: nec reciproca solum, sed connexa &inseparabilia, si habitum utriusque contemplemur. Sapientia ita loquitur : Ego diligentes me pibu ι diligo. Sapientia eadem incarnata. Qui diligit m , diligitur a Patre meo. ferum: Pater amat vos,'u a me amastis. Sicut ergo dilectio activa & dile. ,' stio passiua cognatae sunt, & in diuulsae: sic Gratia dilectionem Dei so ic. concilians & Charitas dilectionem Deo redi ostiens. Jse enim prior di-IGIinose cum inimici m esemus. Ratione habita istius copulae effectus unius alteri persaepe attribuuntur, ut alij antea obseruarunt: ut Gratiae sic de Charitati tribuitur natiuitas quaedam & regeneratio spiritalis,
i. Ioan 3. Videte qualem charitatem Jedit nobis Pater resiby D . namin urci simu . Et cap. . Omnis Pi diligit,ea Deo natus est. Charitas non secus ainque gratia nouam vitam animae confert i. Ioan 3t. I ransuti fumi de morte ad iram quia dilig/min fratres. Per charitatem eodem quo per gratiam modo, Deus in nobis habitare dicitur l. Ioan. 4. Dein Charitas esto miman t in Chamate in Deo manet cir Deus in eo. Charitas non minus quam Gratia, eli radix & fons virtutum l. Cor. 13. Charitas benigna est, pat ens est,&c. A ndrea. Cretensis in transfigurationem ex Vetustiorum Patrum Andi Cret. orat. flosculis, illi hanc corollam texit. άγάπν απρο ροα ν ά , των α' ν