장음표시 사용
451쪽
388 THEOL. GRAEC, P P. DE GRATIA. LIB. III
gratiam ipsius iustificatos, in cali sedes, Dominationes, Principatus, ΤΟΔiestates, eArchangeli, ngeli sunt opera Grai. Nunquid etiam his v ribui malona facit qui, operante inseC sto, coopenatursalutem aternam ac iusificano n m siuam ' Non sic audeo praecipitare stententiam: Intel κt qui potest, iudicet qui potest, virum maius sit iustos creare, qμam impios ius care. Facilis ex hoc loco ratiocinatio Lectori efformanda relinquitur. At nonne B. Paulus clarissime iustificare, interpretatur , iussum constitueri ad Rom. cap. v ubi de vera per Christum iustificatione acturus sic orditur sicuti em ex fide pacem habeamus. &c. Sub finem
nabitis eaput vero, igitur licui perimus deiicium in omnes homines in condemnationem/c Ο um Rςgi. ' unius iustitiam in omnes homines in IUSTIFICATIONEM VITAE. Sicut enim peranobedientiam mi us homini peccatores constituti seunt multι, ita m per ossilientiam unius IusTl CONsΤiTVENTVR multi, δε-- κ Nemeti. Antithesis inter verum & inhaerentem reatum ab Adamo derivatum de contractum. Si merueram igitur iustitiam a Christo haustam de deriuatam ponderanda eli: deinde locutio haec Gou Amis iustum constitui. qua vox praecedens ustificationD uua ex ponitur,quae vocatur etiam initio capitis γευς ω ἡ ζ M M. Gratiam n qua stamγs. Quin illud etiam ex loco antecedente eiusdem Epistolae, quem ha
κό- ' ' , ' enim auditores legis astud Detim, sed Factores legis tua cabuntur. Beza hunc lo- eum foedissimo glossemate deturpat. D tificabunt Ar, idectium pronuntiabuntiar apud Dei irsum . Nescio quid postea de iustitia imputata putidius culum obgannit. Nos vero simpliciter dicimus, iustificabuntur, id S. Aug.dς spir.& est, iusti est femur. Quid ita Bezae A ugustinum antepone. B. Augustinus libro de spiritu do litera. Sic initaegendum est, factores legis innificabum tur ,τsciamus eos non es actores legis, nisi iustificentur: ut non iusificatio factoribus accedat, se actores legis iust catio aecedat. Quid ea enim aliud, imstificati, quam iusti lacii, ab ilis scilicet QVIIvSTIFICAT IMPIUM, vT EX
IMPIO FIAT Ivsos. Si ita loqueremur; homines liberabuntur: Hoc utiqueinte Meretur, eis quι iam homines essent, liberationem accedere. M autem, homines creabuntur: non utique intelligeretur eos creari qui iam homines eram ed ιpsa creatione hominessen. It dicitum esset, saetores legis honorabuntur, non fetae accis remus , nisi norem istis, qui tam essen actores legis, accedere. Cum veso dictum est, factores legis tu tificabuntur, quid aliud dictum ess, quam ius ti iusificabuntur factores enim legis diique tum sunt. cper hoc tantumdem est aesi Aceretur, fallores lexis CREABvNTVR NON QUIA ETANT,sED vT sINT. His verbis mentem suam testatam esse voluit Augultinus. Ne autem scrupulum insiciat quod continenter adi jcit. M ut certe ita dicium emustinabuntur, acs diceretur tum habebunIur, iusti deputabuntur. Scus dictum est de quodam, ille autem volens fie iustricare, id est ut luctus haberetur in deputaretur. Hoc enim
Dei iudicium, siue hanc deputationem, docet postea praesupponere
naturam per A aliam esse reparatam'interiorem hominem per Vatιam renouatumes . Quod probat ex Apostoli primo loco Gratiae totius fundamentum ponente, rurificati gratis per gratiam ipsius, &c. Sequentia Apostoli
452쪽
ivsTipICATIONIS DEFIN. PARTES. CAP. VI. 389
verba sie etiam S.Chrysostomus explicat & in idem trahit, εἰς ενδειξιν Chryclio. .id
ostr emem iussitiae ipsius visit i e luctus cir iurificans eum qui ea ex fide Iesu.
ν --., ξις, ε μων - ον αὐτὸν 2b Amis , φλα ψ τοῖο ἐetressi υάμ die octo mo, pnic δε-οα πιαιν Id est. Quemadmodum diuitiarum ostensio facit ut non solum ipse siit diues, sed etiam ut alios di uites effciat :& vitae ostensio ut non solum vivens sit, sed etiam alios mortuos vivificet: & potentiae ut non solum i ple sit potens, sed etiam ut infirmos corroboret: sic&iustitiae ostensio facit ut non solum ipse sit iussus sed etiam ut alios qui in peccatum ceciderunt, repente ivsros FAc1AT.J Iustificare igitur est non solum iustum ostendere, sed de iustum facere. ii I. Veritatis huius explicatio est, quia iustificatio non solam peccat - Iustificatio muta
rum remissionem externam siue condonationem, sed etiam internam tiora lia inhaeren-
m ac uisi plorum detertionem atque ablutioncm permutationem rea- siti st 'lem, & formae inhaerentis communicationem in se comprehendit. Haec uniuersa S. Augustinus & alii utriusque linguae Patres ex scripturis φὴς si' . docent. S. AvcvsTisus ex Apostoli ad Romanos Epistola: Vnde ἀ- lectio, id est chantas perquamsides operatur, nisiunde illasides ipsem impetrauit RQ 1 neque enim esset in nobis quantacumquesit in nob/s, nis Londeretur in cord busnoans per Spiritum sanctum qui datus ea nobis Chantus quippe Dei dicta es diffundi in cordibus nonns, non qua nos ipsie diligit, sed qua nos facit dilectore; sivos, sicut iuuitia Dei, qua iussi eius munere eoci mure in Domini Falus qua nos saluos facii 3 ct fides te' o nili qua nos fidele acit. Haec eE luctitia Dei quam non ' lum docet per legispraeceptum, verum etiam Liper fluxitus donum. His verbis prostigatur haereticorum absurdissima sententia, nos formaliter iusti-fieari per ipsammet Christi iustitiam, quae damnatur in innone x sy Titan ein tonodi Tridentinae s quis dixerit homines sine Ch h luctua, per quam nobis meruit, turificari , aut per eam ipsam FORMALITER I visos esse : anathema sit. Pergit S. Augustinus in Pelagianos pro gratia Chrisii dimicans: Aut de pee. met.
Apostolus dixit imitatores mei inolescuto ego rim. Sed aeterhancimi L .ς s. Cor tationem giatiae eius, illuminationem iusificationemque ninnam etiam INTRiNfEcVs operatur illo opere de quo idempraedicator eius dicit, neque qui plantat es i.Cot 3. aliquid neque qui rigat sed qui incrementum dat Deus. Haec enim gratia baptizaios quoque paruulos βιο in sterii corpori, quι certe imitari aliquem nondum valent. Sicut ergo ille in quo omnes νι uificabuntur, praeterquam quod si ad iushtiam exemplum imitantibuspraebuit, dat etiam fluistini in occultifimam fidelibis gratiam, quam latenter infundit oeparuulis. Postea hanc iustificationem vocat occultam communicationem oe ins rationem gi alia stiritatis. Et generationem l ritus. Datiae , m qnritum gratia retenerantis ad iustificationem vita. Idem ex alio s. Aug. de Gen. ad Apostoli ad Ephesios scrabentis monito, Renouamin spiritu cir induite M. G 4 2ph.
453쪽
33o THEOLOG. GRAECO R. PP. DE GRATIA Ll B. III.
nousim hominem qui secundum Deum creatus est in iustitia oe sanctitate ventulis. Ecce quod amisit, misi repeccatum. In hoc ergo renoramur Dcundum id Fod amisit; misit, id est, sicundum jiritum m ntis nostrae. Merito idem Caluinus qui in alia quaestione de Gratia sussiciente Se essicaci dixit immeri to Totus e gutulimu meus est; in hac controuersia de iustificatione nuntium Augustino misit, eiusque fementiam , qua gratiam ad sane Ucationem restri, me perec ριendam suo iudicio dixit. Nam &apertissime lib. xv. de Trinitate, ex alio Apostoli loco. Nos autem reuelat acie gloriam Domini
speculameb: in eamdem ιma nem transformamur de gloria in gloriam, tanquam a Domini Spiritu. Speculantes, per speculum, inquit, videntes transformamur deforma informam mutamur: de gloria in gloriam: de gloria creationis in glonam iusificationis Natura m rebus creans excellenti ma, cum a siuo steatore ab impietate iustificatur , a deformi forma formosiam transfertur ιnformam.
Reuocanda fiunt huc testimonia Patrum Graecorum quae superius pro gratiae habitualis existentia adduximus. Pauca verbalia non vulgaria nec obsoleta scripturarum fundamentis, ut polliciti sumus innitentia subiicere non grauabit. Clemens Alexandrinus tractas illum Apostoli contextum. Et Daec quidem βωμs. Sed abluti essis: sed fandi sicati estis: sed iustificatι estis in nomine Domini Jesiu in Spiritu Dei nostri. ἐδὶ, ω ἀ
Iuli ificati estis, inquit, in nomine Domini: facti estis, ut ita dicam ab ipso ut iusti essetis sicut ipse, & Spiritui sancto, quoad eius fieri potui si commixti estis. Ibidem vocat sanctificationem ἀπι εξiν habitum quemdam S. ATHANAsius ex alio Apositoli loco ἀ- Λ λού ψιλυλγ έα ,,
tas in homines, ut quorum Creator est, horum post modum per gratiam Patrem se faciat. Facit autem se Patrem , cum qui iam conditi sunt, ut inquit Apostolus, susceperint in cordibus suis Spiritum Dei clamantem Abba Pater. Isti sunt qui suscepto verbo acceperunt potestatem Filios Dei fieri. Aliter enim nunquam essicerentur filij, cum natura res creatitiae sint ,'nisi eius qui natura filius est , spiritum susciperent, &c. Et paulo post. Ea de causa nos non primum gigni inur, sed creamur. Si quidem scriptum est: faciamus hominem: postmodum recepta spiritu, gratia, dicimur quoque tandem de generari: dixerat an
S. BAsILIvs Magnus contra Eunomium, disserens de gratia&sanctificatione virtutum caelestium, eam per formam aliquam realem &Diuitiaco Uy Coral
454쪽
habitualem a Spiritu sancto infusam sic describit etv ιδρου της si cimo G
est. anctitatis mensuram participant. Et sicut ferrum in medio igne postum, ferri naturam non amisit: vehementi tamen cum igne coniunctione ignitum,cum uniuersam ignis naturam in semetipsum acceperit,&colore,&calore,&actione in ignem transit : sic sanctae virtutes ex communicatione quam cum illo habent qui natura sanctus est,
per tota suam substantiam receptam &quasi coagmentatam sanctificationem habent. Disserentia vero ipsis a Spiritu sancto haec est, quod natura spiritus sanctitas est, illis vero participatione sanctificatio inest,&c J Equidem omni luce clarius e i haec omnia quae in sanctificatione commendat S. Basilius, a sola iustitia extrinseca& remissione seu non impuratione peccatorum praestari non pose:& ad ea opus esse tum aD sectione intrinseca, cum etiam forma aliqua infusa & in anima per
IV. Accedunt turmatim alij Patres Graeci,e quibus unum adhuc aut alterum seligere liceat S. Chrysostomus nullius circa Gratiam controuersiae immunis esse debet, ut acceptam ab haereticis iniuriam nullo ci filio. , .lio c. non loco vicit catur. l ccirco illum etiam ante eos quos tempore conse .ide & mira ho. s. quitur,hac in parte collocare non dubito: is ergo Cateches ad illum1 lo
hoc quod nobis peccata remittit, non dicitur lauacrum remissionis peccatorum . nec lauacrum purgationis, sed lauacrum regenerationis 3 Quia non simpliciter nobis peccata remittit, nec simpliciter nos purificat a delictis, sed tanquam denuo generatos efficit. Nam denuo nos creat & conficit,non de terra fingens iteru, sed ex alio nos elemento per aquarum naturam progenerat. Non enim vas simpliciter purgat, sed integrum illud refingit &c. J GREGORIVs heologus iam an Nix.or. de Bapt.
Diome3ιν, emendationem plasmatis Ze imaginis collapiae reformationem , figmentum diuinius, non lota remissione peccatorum constarc , sed etiam gratiae, luminum x donorum supernaturalium opulentissima in animam effusione praedicat tota oratione de Baptismo. Diqiti Corale
455쪽
Cytili lib.I. vide plura alia ibid.
Idem demutatione dextera: Fxccisi& πιανθὸνmi innovatione in iusti ficatione hom. xDii. Gregorius Nyssenus tota oratione Catechetica nihil frequentius inculcat η ς, αία , elimς ου ζωα- - καωι Θω ris πη se perna sene ratio , restauratio hominis, regenerationis Sratia per diuinam tormana. Idem lib. v. in Eu
tationem humani Istatus in diuinum & refectionem a ppellat. Rursus in oratione delaopo vitae Chri itianae iniuilificatione non solam ' o. et Mec is, τα ' της tametirin, , 0 ε - Βν ὐναμις lal f - χαυπς non solam purgationem per gratiam, sed etiam innovationem animae, & modum, & pulchritudinem per gratiam dari agnoscit. S. Cyrillus Alexandrinus in Esaiam explicans illud Pauli donec se metur ob sco in Obs. μ τω-γε ia γων ό ριώς- ρυν του
autem in nobis maristus, san sto Sp ritu nobis diuinam quamdam formam inserente per sanctificationem & iustitiam. Sic enim in animis nostris clucet Character Dei ac Patris: reformante nos Spiritu sancto persia iustificationem in ipsum. Itaque rursum dixit fanistis sinus Paulus: nobte conformati huic laeculo, sed transfiguramini mentis vel rae renouatione, &c. Me nisse ergo nos oportet etiam humanitatis eius
qui iustificat,& quod simus in lilios effecti . J idem, alia Pauli ver
D' ισκύλαῖα. Id est. Renovari ergo & reformari quodammodo ad primam illam imaginem rogat hominis naturam, per spiritus participationem, ut prima illa induti gratia & temperata cum eo similitudine potentiores & fortiores peccato quod in hoc mundo regnat, inu niamur, &c. J Antea vero , εἰ. ἐπιρον ἶνα Mari M. ἰαιν υμ αν ei. - γέ-νο Q ocmira1M' E πνεύμs e εἰς υυμ ηαυ- ωης in alterum quemdam habitum transformat eos in quibus est ac inhabitat spiritur, nouitatem vitae immutat: quod probat ex eo Samuelis ad Satilem insiliet super te spiritusDomini & verteris in virum alterum Et ex altero Pauli,transformemur a claritate m claritatem tanquam a Domini spiritu &c. J duod&verbo m Ἀχαλυυυ velut ex aere fuso refingere expressit libro xti. comm. in Ioan. πιλειοῖ si αγασα I MA G άληλια
456쪽
IUSTIFICATIONIS DEFIN. PARTES. CAP. VI. 393
δίξω. Id est. Christus perficit per sanctificationem, Vere propriae naturae consortes per spiritus participationem effciens , ac Veluti refiΠ- c, iliatii, ii gens naturam hominis ad vim&gloriam supernaturalem. J Expressus e. ii.
est. Est quidem in nobis filius corporaliter quidem ut homo , nobiscum commixtus &vnitus per benedictionem mysticam : Spiritaliter vero rursus ut Deus, proprij spiritus operatione & gratia,spiritum qui in nobis est,instaurans ad nouitatem vitae , & diuinae suae naturae consortes faciens. J Haec uniuersa clarissime demonstrant ad iustificationem perfectam, solam non iussicere remissionem peccatorum per fauorem externum: quippe qui ea possita, non sequitur absque alio gratiae diuinae influxu & eiactu, esse nos immutatos & affectos forma aliqua,cssentiae id naturae diuinae consortium. sanctitatem & adoptionem in filios Dei nobis tribuente, per quam ius vitae ac haereditatis aeternae assequamuri remitti siquidem peccata possent sine his omnibus praerogativis, quae dubio procul a Gratia intrinsece inhaerente & sanci ificante pendent. Quaequide omnia sequetibus postoli verbis veluti recolligere licet: Ad Tltum cap.3. Saluator nister DeusIecundum suam misericordiam saluos nos fecιt per lauacrum 3 ne rationis γε renovationi, Θιritus san B qciem Usedit,in nos abunde per Iesum thrsum Saluatorem nostrum it iustificati gratia ipsius haereder simus sicundum stem vit .e aeternae. Addi potest quod non semel de arrha spiritus nempe ερliese r. gratia commendat: credentes erbo veruatis Euangelio fatum vestra tignatiellas iritu promis nisancto, qui est pignus haereditatis nostrae , in redemptionem acquis Doni in laudem gloriae ipsius. Sanctificans gratia Spiritus sancti his verbis designatur; scut&i. Coni. Deussignauit nos in dedit pignus stiritiis in cordibus nostras. Et cap v. qui nos essecit in hoc ι .m Deus est , qui etiam vidit nobis pignus spiritus. I heodoritus a fις ἰς ραδών σε ντ ν ἀναειν . Th.od.in 1.col. 1. αεὼν μικ9ν m μυς τυ πωτής. Gratia arrha futurorum bonorum. Arrha exigua pars totius. interpres enim pignus pro arrha posuit, ut arrha non redditur, sed pretium impletur. Gratiam igitur ut rei permanentis nempe gloriae arrham permanere & impleri oportet, ita S. Augustinus apud Bedam in commentario.
I nsurgit Caluinus, haereticorum iustificationi Catholicae obtrectan-0 29 A tium a Luthero alter, in Antidoto Concili j Tridentini ad sessionem iu .
V . Papsie negant iustis rationem essesiolam remi onem peccatorum : sed renouu- GR ' Λm 4 Ποη c seans cationem smul contineri volunt.Nunquid hoc vera a dea ' Ρ'' mus. Verba Faul unt capite iv. ad Rom. David beatitudinem hominis dicit, cui Deus imputat iustitiamsine operibus t Beati quorum remisabunt iniquitares. L ex Missis sententia Paulus gratuitae iussita definitionem recte elicit: sequitur in ri , ,
457쪽
39. THEOL. GRAEC. PP. DE GRATIA LIB. III.
remissione peccatorum esse positam. Sic enim interpretatur via, iustum a D.:- uide nuncupari, cui Deus iustitiam imputat, non imputando peccata. Sie in idem G postilis non adducto alterim teshmonio abbi loquitκr : Erat Deus in f isto mundum sibi reconcibans , non imputando hominibus peccata. Deinde continuo post adyot eum qui peccatum non nouerat, pm nobis peccatum fiecisse. ι
essemus iustitia Dei in illo. uid verrius 3 P ec locus es vulgari cauilla, de ιυμ cationu initio ipsum agere. David enim deste loquitur, postquam interfilios Dei
Et quoniam de verbi proprietate lis est, cum Christus a 'Paulo iustitia oe sanctificatio nos apraedicatur, certe inter haec duo statuitur discrimen, quod dentini tres confundunt, nam si duplex estgratia, quod nos Chreus iustificat in sanct-fica iussita vitae innovationem sub ste non complecti ur. Nec aliterpotest exponi illud ad Roman. g. suis accusabit aduersus electios Dei Deus est qui iustificat, quis est qui condemnet Respondemus hunc obiectionum globum tria inuoluere: primum est de verbo iustificationis ab ultimo enim methodi causia, incipiendum est, Alterum est de iustitia Christi nobis imputata. Tertium est de remissione peccatorum per solam non imputationem ex loco Psalmographi Uno, &Pauli altero. Quod sipectat ad iustificandi verbum ut ut si aliquando in scriptura simi pro eo quod est iustum censet e vel etiam ostendere & pronuntiare, quod antea ultro fassi sumus: sape saepius tamen maxime proprie est, Iulium facere ut clare & cumulate demonstrauimus: praecipue in iis noui instrumenti locis, quibus vera iustitia iniustificatio per Cnrissum opponitur legali, ut toties ac toties in Epistolis Pauli. ad Romanos praesertim & ad Galatas Hoc dictum, hoc probatum,hoc recanta tum. Quin de ille locus a Caluino adductus cui subintelligere, sed ad dere verbum est quomodo aulus est Caluinus, ex cap. v m. ad Romanos de vera iustificatione, qua non solum ostenditur. pronuntiatur, sed etiam qua sis ita ius accipiendus est, quocumque modo loci illius quatuor pericopae siue cum interrogatione, siue absolute quaedam interpungantur acesterantur. Locus integer sic habet v. 33. Quis accuba-bst adaerμις ebetis Dei Deus qui ius cat vel sine interrogationis notae Deus qui in ficat λες . A mών. v. I . Quis est qui condemnet Christus Iesus qui monos est vel sine interrogatione: cimius Iesus qui mortuus est, imo qui resurrexit, qui est ad dexteram Dei, qui etiam interpellat pro nobis. V 3. suis ego nos separubit a Charitate Christi Triplex enim huius loci expositio apud Ss. Patres. Prima. Quis accusabit aduersus electos Dei an Deus qui eos iustificas ita S. Augustinus libro de doctrina Christiana tertio. Et sic sensus veram iustificationem non excludit, vult enim Deum, qui est .iuctor verae hominum i ultificationis, in iis nullam amplius culpam utpote gratia sua deletam agnoscere Δ arguere. Secunda expositio est: Quis accusabit aduersus electos Dei nemo, aut certe diabolus vel dia boli filius Deus enim est qui eos mitiscat: & haec quidem expositio per quam apposite in perfectam iustitiae infusionem cadit. Origenes ad eum locum ex versione R usini. Quis ac Dbu princeps mundi huius.
458쪽
Sed quamuis ille exerat nequitumpropo fisiui, Deo is Ucanie oe delente stat
nubem, iniquitatem electomm Fuorum, in sicut caliginem peccata eorum , Gya prioribus debe hs eos dealbante i niuem msicut lanam candidam faciente , quidpn ciet accustar3 Tertia denique expositio ut haec propositio Deus qui infli Ovi, referatur ad sequentem qμis est qμi cosdem e de hoc sensu e . u. . iiustificandi verbum non uolum lumitur pro eo quod est iustum repu ἡ, i ''U' '' 7 tare vel iustum ostendere. sed etiam iustum facere: Eum enim , non solum qui iustus a Deo pronuntiatur, sed ideo iustus pronuntiatur,
quia 2 Deo factus est iustus, condemnare exterum est a virtute Dri I sapien- Sapra VII.
Da loquithr. Et haec explicatio de vera Sc interna iustitia maxime quadrat Apostoli verbis antecedentibus, quos pnsiuit m praedestinaviι conformes flen imagin ly μ; : item quos vocavit hos oe ius cauit, quos iubi cauit, hos m glo=ificami: nec enim conformes sunt imagini fili' Dei nisi qui veredo intrinsece 1usti sunt: nec ad aliud vocantur, nisi ut non tantum dicantu multi, sed etiam vere iusti fiant: nec ob aliud glorificantur nisi quia non latum iusti proniitiantur, sed etiam iusti vere sunt. Denique
M. ν εἴ -ἰ δεροιών. Id est. Deus qui iustificat, quis condemnet Non dixit, Deus qui remisit peccata, sed quod multo maius est, Deus qui iustificat: nec tantum iustos pronuntiat, sed α sicut Christu , iu
cum vita sit 5: fons omnium bonorum de auctoritate eadem cum Patre vivos exsuscitans & vivificans dc alia uniuersa faciens: qui desperatos nos de condemnatos propria potestate ab illa damnatione liberauit de IVSTos ET FILIOS FECIT.J Ergo aliter exponi potest ac debet iste locus, quam imponit Caluinus. Alterum obiectionis caput quod attine , nos iustificMi pςr iusti' c., i uasi iritiam Christi nobis imputatam, tam falsiim est quam a scripturae modo imourati m. loquendi ac sensu alienum est. Nec enim id sibi vult locus Apostoli, Christus fetus es nobis sapientia iustitiam fansit --οῦ falsum enim est.' ' ut sub anathemate definiit Synodus Tridentina, hominem forma ter Sessio. n io.
se iustum per iussuum Dei, siue sti. Quomodo igitur hoc verum est, Chriatus est iustitia de sanctiscatio nostra Causabier, inquiunt in Scholis. In qua genere causia ' Exemplaris. Bene est. Quid adhuc Effcientis, & my ssicae, & moralis siue meritoriae. An ita Patres Chry
Christus nobis caussa est, qui de sapientes nos fecit, & iusios, dc san- pι - .ctos. Sic Deus dicitur fortitudo nostra, patientia nostra, quia in nobis fortitudinem dc patientiam effcit, adauget. B. Αvcvniuus Iust tia Dei Aug- ςgr dclin dic:tur ab Apostolo, ignorantes Dei iustulam J non qua iustitia Deus iustas ροὶ, sed quae iustitia homini ex Deo est. idem ex comparatione peccati
Adam quod ab eo in nobis est solum effective cum iustitia Christi.
459쪽
3s6 THEOLOG. GRAECO R. PP. DE GRATIA LIB. III.
Sicut illem quo omnes vivificabuntur, praeter quam quod se iustitiam exemptam imitantibus praebuit, dat etiam fui Jiritus occulti mam Gebbus I aliam, quam latente, infundit erparuulis: sic ciristem quo omnes moriuntur, praeterquam quod
eis qui praeceptum Domini voluntate t antediuntur, imitaII UIs exemplum es occuba etiam tabe carnalis concipiscentiae με, rab Mau:ι in se omnes de seia stirpe etenientes. Effcientia Adami demeritoria est: Essicacia Cluisti merito
ria: per hunc enim annuntiatur νιιι, remisso peccatorum ab omnibus a quibus non
potuistis, in lege Mos iussicari. D hoc omnis qui medit, iustificatur. Exempla- ris vero, essiciens quoque&meritoria caussae, formalem alteram non incluἹit,imo expos it, sicut iapientia quae in Deo est , non excludit sapientiam quam Dc us hominum animis infundit suae veluti effectum ac expressionem: ita nec iustitias bristi, iustitiam inhaerentem:utramque enim coniunxit Paulus in illo loco. Ex ipso autem dos esu in Christote su qui factus est nobis cap enua a Deo, o iustata, sanctificatio redemptio. S. Cytillos in Oan. lib. ix. tractans locum Psalmistae: la Drefaciemus vir tutem ubi vult in Deo idem esse ac per Dram,dil probat ex loco Pauli. Ex ipso aurem vos e hs in f ID: - falla est nubis sup 'iou,&c. Nunquid enim, ait, dicet aliquis traditam caelitus Corinthiis gratiam in ipsa Chri iti substantia, Meiarae in , P υν c. -ά ουιέα Α ἔi Aom: ν, πῶς ς κ αν 'ρω ' ληρύ . Et quomodo illud nugari non sit 3 Inry pud βςLim in Christo igitur id est, per L hristum,&c. S. Augustinus spis . ad Consenti una. Sicut ilia iustitia chmstim Ielsa Buta, etiam nobis Ν vita, cum eius e cimur utcumq e participes, ita cum mi per hiis iustitia, etiam nobis sit iustitia,cuo ei morentes in edivimus. Si tanto magis minus e tuo sumus, quanto illi
munis minum e cohaerem Vnde dicimur iustitia Dei in ipseo Col. 1. Ali .PςR gx t fio. bive odicit Augustinus iustitiam charitatem eta quae diffunditur in cordibus ii utris per Spiritum sanctum qui datus eli nobis Ro. s. Tertium tandem Calami telum est: ex verbis Psalmi depromptum a Paulo quoque recitatis. Ceuenit in ram qui iustificat impium, reputatur sdes eius ad secundum propositum gratiae Dei non est in Gnὶ
Sicut G Dauid dicit bea. i ιdinem hominis cui Deus accepio fert iustitiam sine operibus. Beati quorum remigaesznt iniquitates quorum testasiumpeccata.Beat tus urcur non 3 Mabιt sita Hebr. Gr. NMom imputauerit J Dominus peccatum. Ex hoc loco Caluinus ita concludit ,sic inierpretatur ulus iustum a Davide nuncupari, cui Deus iustiuam imputat,non impulan peccata. Hic
locus scopulus haereticorum est. Lutherus enim di Caluinus in eum impegerunt dicentes peccata cum a Deo remittuntur, remanere, sed tegi, operiri, id est a Deo non amplius imputari. Erran erum, quum dicunt non aliter remitti quam per illam non imputationem , absque ullius verae maculae abstersione, purgatione . interna hominis mutatione per gratiam sanctificantem siue actualem siue habitualem. Primus error de peccato luperstite, nihil aliud patrocini nanciscitur, quam ex eo quod peccata , iustorum beatorum quippe, dicuntur hic emissa, tex tamen, ut σε rari ita Nehem. . Sed hanc latebram erroriS perfodit S. Augustinus concione in illum Psalmum quem vocat 'almum Gratiae Deι iuetificationas nostra. Quasi errantes
Contra remissionem peccati per non imputatio.
460쪽
ivsTIRCATIONIS DEFlN. PARTES. CAP. VI. 39
ipsos alloqueretur, Nesic integratis, inquit, Pod dixit peccata cooperta simiquas ibisimi cret tuant. Treti ego peccata quare dixit' ut non viderentur conacione seu explicatione prima dixerat, tecta, id est in obliuionem dedueti.
cuid enim erat DN Ud re peccata ,nippunire peccatae σc. unde illud: auerteΡ- Ps Io ciem tuam a peccatis meis. Edpostea. Deus peccata tua tegat, non tu. Medicus tegat cir curet, emplastro enim ierat, &c. Tegere igitur non est ea vi sintser uare, sed sanare :& ita quidem ut ea Deus etiam ad ultionem velut te nebris perpetuis inuoluta obliviscatur. Clemens Alexandrinus iἡ re clem Alis. fert ad diuinae Charitatis ossicium, Claaritatis enim est, να λυτῆο ε πλοῦ- SNU .R λι ν ά. pals σnire multituilinem peccatorum, ita ut tamen simul & de , p. ... leantur & remittantur,ut ibidem ex scripturis ostendit. S. GRECOR ivs Theologus oratione de is aptismo, tecti peccata esse ait, quum prauo - ' rum habituum moralium reliquiae licet actualibus culpis in voluntate deletis, in appctitu remaneant: non imputatae , actionibus scilicet
γεύ η ας θυαν. id est. Porro non fucanda est purgatio , sed imprimentia : tibique hoc agendum ut plene ac perfecte splendescas, non vileuiter atque insuperficiemiflinaris: ut gratiae donum non peccata tantum obducat, sed ab iis omnino nos vindicet. Beati quorum remisse sunt ps, in Uuitate, , hoc perfectae ζurgationis est. Et quorum tecta suntpeccata. Hoc iis congruit qui profunde nondum purgati sunt. Beatus is cui non imputatauit vom nus peccatum. Tertia quaedam haec peccantium classis est,
quorum scilicet tametsi actio minime laudabilis est, mens tamen ipsa crimine vacat. J Vbi notandum est magnum Theologum non agererantum de praeteritis peccatis quos baptismo plane obliterari non dubitat, sed de dispositione ad noua peccata perfecte resecanda. Dispositio vero illa, quum praua quaedam habitudo sit, in aliis deleri, in
aliis obduci tantum solet. Controuersa verδ eii de ante actorum ma cula, cuius certum est post acceptam remissionem & iustificationem ne velligium quidem relinqui Theodoritus id egregie vel ex ipse te. Theod. interpr.
Id est. Erga peccatores Deus tanta liberalitate utitur , ut non solum remittat, verum etiam ita obtegat peccata, ut ne velligia quidem horum remaneant. JQuod vero sequentia spectat verba de non imputatione peccati,
Beatu, vir cui non imputauit Dominus peccatum etsi quidam Hebraeorum
explicent de eo qui nullomodo peccauit, quod Zc velisimile fit ex at docti Tin Ps.31. tinentibus verbis G, in Juritu eius non est dolus: Vivisit. certum ellomni peccatori, peccatum a Deo imputari,quia reuera est: certum est quoque innocenti nullatenus imputari quia nec est nec fuit: certum