Habertus de Gratia ex PP. Graecis

491쪽

cumque ad extrema mereti asstram Videam, ignorans cui culpae imputanda lunt ea qua mihi acciderunt, animi pendeo. J Quo loco Patricius Iunius frustra consulit scribi pro άγαών, cum nec Manuscripti fidei, nec quadrare Auctoris scnsui quisque perspiciat. Sed Iunius aliquid contra Caluinianum dogma hic subodoratus est.

Alter locus ex Psalmo xviii. depromitur. 'Delicti quis intelligit 3 cers. Auglib. db pre ab ocoli meis mundam , Dum me, ab alienis parce seruo tuo. Quem S. Αu se ustitiae rei p. gustinus recta in haereticos ipsos videtur intorquere , quantal bet prae ἀ-: .. 4 14 ' ius Iu homo iWbria,cogitare debet ne aliquid in illo, quod ipse non videt, inuenia tur esse culpandum , cum rex iis iussederit in throno, G:us cognitionem fuge' elicia non possunt, nec 1lla de quibio dictum est: d licti quis intelligit f S. I asilius in Constitutionibus Monasticis locum hunc Psalmi cum Apollo li

αρμοΤυ-- ῖι -ήmi; ideli. Multa siquidem cum peccemus, maiorem eorum partem ne intelligimus quidem. Idcirco Apostolus dicebat, nihil mihi conscius sum, sed non in hoc iustificatus sum. Quod idem est ac si diceret, multa committo delicta , quae committere me non intelligo. Propterea etiam l 'ropheta ait. Delicta quis intelliget Sc. Non e I verendum ne aluinus haec de venialibus exponat culpis, quas nullas agnoscit: Ex poneret vero quantum luberet, certe in t io rem animi statum iusto ignotum semper haec probant: at nulli, inquit, iusti & pcccati etiam mortalis expertes: uane vero ' quinam illi iunt de quibus idem Psalmographus μμυιυοi u δε- όν όδύ. Beati immacu- ιιι ιn via Z ijdem certe qui sancti immaculati in consteelu DM. Ephesi., Alij ex Salomone loci afferuntur. Ouis potest dicere: mundum n. Heb.

Hiet lib.,an Pelia mundam cor meum 3pu Asbum .peccatot Ecclesiastae cap. 9. Sunt iussatque gigΠ- Apientes, oer opera eorum in manu Dei. Et tamen niscit homo , vinum od o vel , t si '. hy. ibi . sim' ed gnusti , l omvra in fiuturum struantu incetia. S. Hieronymus, com- Iiώ. v. mentariis ad istum locum, licet optime nosset Hebraica sic habere. Db Hiςx m εος φs' amorῆ ποά um non siciens homo Mod obhciunt haeretici, non abstitit e men quin utrumque sic exponeret. Lenses est: muens instorumquidem opera in manu Der esse, tamen Pinum amentura Deo, an non, nunc eos scire non

posse, oe ambiguos lucruare Λtrum adprobati mem sistineant, quae sis gnent, auadfunbcium, .c. Apposite ad eum locum S. Bernardus ser. i. de Septuages. Quis potest dicere, ego de electissum, ego depraedestinatis: reclamante. μ tursi,vestit homo ctrc. Versio quoque Graeci interpretis eumdem sen

Dei vel inimicitia, quae operum vere libri pens est, exponi iure pollit, etsi & ad amicitiam humanam referant Graeci interpretes, Thauma- turgus, Olympiodorus. Verum anteferenda prior interpretatio quum apprime consentiat aliis scripturae verbis fiduciam istam haereticam ecclosi stici ς I. displodendibus. De propinato peccaro noli est jine metu. Vbi Graeca sic

492쪽

DE CERTITUDINE IUSTIFICATIONI s. CAP. XI. 41'

noli osse sine timore multum siue cum excessu, quod ad praeteriti peccati , de quo dixerat n dxeraso ccaui zyc. expiationem referendum est. Vnde illud luis siti Ionat 3. S. Hieronymus, ι dum homines diabysmi de Hio. in ion. c. 3. :ui e fori. Hagant poenitentiam S. Hier. lib I. in Pelag. certum iudicium fi lim Dei est. S. Augustin. in Ps L. N hil tam occultum,nihil tam incertum cyc.

sed quod polliciti sumus, exsequamur.

III. S.Chrusestomus verba ponderans diuini Apostoli Epist. primae ad GτMim res idem

tui. I Neq; enim seipsu dicit sussicere ad hoc accurater praestandum, deinde quia duerbi plus aequo elatu videbatur, nihil mihi coscii suid quoque correxit dicens , sta non in hoc iust scat im. Quid ergo annon oportet & se Se peccata iudicaret Maxime quidem , inquit id

oportet facere cum peccamus. Sed Paulus hoc non dixit: nihil mihi conscius tum , inquit: quodnam ergo peccatum esset tu licaturus,ruum nihil esset sibi coniciusὶ ille autem non dicit se esse iustificatu in. lui ergo hab 'mus conscientiam innumeris vulneribus pranam , Mnullius noni nobis conscij sumus, sed potius e contra , quid dicamus Et quam nam ob caussam . si nihil sibi conscius fuit.non fuit iusti fiea tuss quoniam contingebat ut ab eo peccata quaedam essent admissa, neque tamen ipse sciret haec esse peccata. J Postea vero quida ad due ex eode facud illimo Do hore,iudicium nostrum ideo non esse accuratum ori 'rMὼ- ω γινο δμων η ας λα/Hu ὶ κρυώ m , quia plura eorum quae fiunt nos latent&abscondita sunt nobis: verum ibi loqui 'Ini, si is tur de alienis non de propriae conicientiae rebus, priori autem loco de Augrin Piul propriis unde&ita argumentatur: si res propriae conscientiae ignora- η P. R. 'mus, ut Apo l olus professus eth, quanto magis Alienas 3 Diuinus iterum Apollotus ea de caussa scribit Epist. siec. ad Corinthios. D nobis ipsis re ovum moetu hab tim ι . ut non simus fidentes in nobis, sed in Dro : Otia . 1 M-αι όνα ἄναν Id τἐν β ν - , inquit

493쪽

so THEOL. GRAEC. PP. DE GRATIA. LIB. III S. Chresostom. quia oportet semper in sollicitudinis veluti certamia

ne positam esse vitam nostram. J Beatus enim homo semperpauidus Prou. 2.&ad Phil. 2. Cum metu re more Glutem veham operamini : quorum loco Chrvsostomus confert id Psal sec. Servite Domino in timore &exultate ei cum iremore & quis timor, inquit quem habebat Paulus iterum cum dicebat, ne forte cum abys praehi cauerim , ipse reprcbus efficiar. Ecce vero Paradogmatistae de sua quemque iustitia, salute , praedicatione securum esse iubent, tamque certum quam certa fides Deum esse docet. At iterum -M , ad Hebraeos cap. xi II. δώ βααλείω ά--

sis ἀδελ ω ευλα δε M. 'aque regnum immobiles lientes labeamusgratiam per quam ferviamus placentes Deo cum reuerentia cr metu. Etenim Deus no- Chrys. ho. .ine.3. ster ignis consumens est. Concludere haec lubet verbis Chrysostomit u

ανα-ri. Quidnam est dissicilius quam discere quod nos Deus diligat. Est admodum disseile. 6 dilecte i

Deficeret me tempus si Graecorum aliorum Patrum hanc in rem calculos colligere adniterer: quapropter eorum nonnullos In responsis ad obiectiones haereticorum attingere suffciet. IV. a Tametsi vero certitudinem exactam, adeoque illam quae ex fide in iust sta 2 id diuina esl, ab hominis iusti conscientia,seclusa reuelatione remouimus : illam tamen quam coniecturalem alij, moralem plures Vocitant , quae spei fere adiuncta est, & animorum tranquillitatem abunde gignit, instificationi maxime congruere non dissitemur. B. Augustinus , docet permultos inhabitantem in se Spiritum famctum ignorare. Neque hoc in paruulis mirum debet videri, cum e hsolus quibusdam etiam maioribus dicat , nescitis quia templum Dei inis , o' Spia ritus Dei habitat in vobis de quat bus ante aixeras: animalus autem homo non percipii ea quae sunt Spiritus Dei, quos etiam paruulos vocat, non carnis atate , sed mentit. Non itaque percipiebant cognitione Spintum sanetum qui habitabat in eis , o habitante in he Spiritu I EL adhuc animales , nonumentes la prae dum fluΠtales' erant , quia nondum potestant inhabitatorem sivum stiri- ςstinax esse. i de tum cognitione percipere. Habitare autem ideo . in tabbus dicitur quia in ' ' ῖ 'μ' i' oeculte agit , it sint templum eius , idque in procientibμs p - , d ch.do pers. ds perseeuerantibus perficit. DIADOCHus multa eiusmodi habet de gratiae 'φ 7β 31' latenus occultis operationibus, Gratia latenter osteria sua inguima operatur: Gratia praesentiam siuam celat in baptizatis . De coniecturis autem illis,

indiciis & probabilibus argumentis quibus homo se gratiam Dei ade

ptum & in iustitiae statum restitutum persuaderi potest, agit ex mente Graecorum Patrum, quos accurate legerat, iisilem merito adnumeran. natas sin.qu. s. dus Anastasius binesta in quaestione illa cui titulum fecit: πιλν Μ-

num in ipse habitet Christus : ubi sumpta comparatione a foemina

ex Pl . s. Aug. spist ad Dardanum 37.

Idem contra praeis sumentes se prae

494쪽

DE CERTITUDINE IUSTIFICATIONIS. CAP. XI. 43t

conceptus sui signa percipiente, addit ευμ ιυ i

Ἀ- πψο- αι υ 4,ἰω ψ - εξ. Id est. Ita&anima non habet opus ab alio discere . quando Christus per Spiritum sanctum in ipsa habitet: mox enim N ipsa videt impuros fluxus prauorum assectuum ex consuetudine vitiosa manantes sisti: variorum ciborum appetitionem cohiberi, & dulcedine volu pratis super omnia odio haberi; dulcedo qui pape mellis praegnanti odiosa est: haec signa Margumenta testantur nos ,

Icilis do metipsis, quia Christus in vobis sinis sigre reprobι estis3 i. Cor. 1 f. m minGςn i, Haec solutio decertitudine morali, per se conuenit omnibus scripturae locis ab haereticorum turba ad nauseam usque repetitis Vt Ioan .i : Vantem cognosceti, Utinaclitum qura apud vos maneb t m in vobιs enit. Item ad Rom. cap. 8. t ccepsis Julitum adoptioni liosum. Ipse enim Iuntur, is monitim reddits ritui nosso , quod Amres si Dei. Ibid. Genus humquia neque mors, neque i sta σα Gr. 'r murum persirastis sitim et confido ut legit S. Hieron. EP ad Algasiam. Primae ad Consec. ccepimus spiritum qui ex Deo est i sciamus quae donata ira nobis. i Cor a. Probet se unusquisque. 1. Cor. i. Gloria nosnu haec est, testimonium consilentiae nost, . Σ. Cor. i3. IGFD.etlβstentutes stis infide : an non cognossetis vosmetipsos in . Vbi tamen

loquitur Apost olus de prytentia Christi per miracula & de fide gene

rali eorum Ecclesiae. Ad Ephes. cap. 3. Per quem habemus fiduciam in accessam in confidentia persi rim eius. Vbi praeterea agitur non certitudine,

non iustitiae vel fidei nota subiectivae , sed de certitudine obiecti .

ipsius. Denique i. Ioannis cap. 4. In hoc cogoquimus, quoniam in illo manemus ci ipsi in nobis, quoniam δε hy ritusuo Liui nobis. Ita & sancti Patres intelligendi de certitudine obiectiva eorum quae generatim ad fidem vel salutem pertinere asserunt, non vero de certitudine reflexionis omnem formidinem excludentis circa fidem vel iustitiam not ram: seclusa ut dixi,reuelatione qua posita & cognita tenetur homo ex fide eidem assentiri ut facta est Magdalenae& latroni, ipsius Christi voce, quanquam non desunt ex CatholicisDoctoribus qui iudicium certum de sua quemque fide ferre posse dicant, secus vero de iustificationei ' μμ μ μ 'iuxta id S. Augustini lib. xui. de Trinit. Ipse dem, quando inest in nobis, τι imus in nobis,iraei iam cenis a scientia, clam sue consscientia. Idem ve- e .Lvide muli id io de iustitiae & Gratiae statu dixit. Quamdiu vilumus, his de nobis ipsis nos ipse iudicare non potamus, non dico quid as erimus, hed quid hodie simu . Uni' Lib hom e. cus est forsan eiusdem Doctoris locus qui rudiores terrere possit ex libro de l cenitentiae medicina. Dimitte nobis debita nostra non dicimus pro cipi s p cratis, quae remissa cred mus in baptisimo, ni idei Vaside dub imus. Liber 1an Cres:A.is. ille non est S. Augustini: sed prior pars huius loci reperitur lib. sec. ad uersus Cresconium his verbis. Dimitte nobis debιta nostra non dic muc pro

ijs debili , quae fem l in baptismo dimissa se confidimus. Quod de certitudine morali oppido accipiendum est: Quomodo ut ad Graecos reuertamur, Diotii od by Cooste

495쪽

rem.

ι, THEOL. GRAEC. PP. DE GRATIA OB. III.

gi M ξα. u . Id cst. O uomodo certo persuasus csse aliquis potest, Deum sibi peecata remisisse si affectionem animi in se talem esse animas uertat, qualem habebatis qui dixit: iniquitatem odio halmii & abo minatus sum. J Ab hoc veluti clupco reliqoa h. ereti Porum Oi lection uin tela retunda poliunt r quas contioucrsiarum tractatoribus fortius debellandas relinquimuS.

CAPUT XII.

De confirmatione in Gratia. sVMMA CAPITIS.

cis.

III. Consmissionis is gratia tonaeis Mese, itast. Cr PP. IV. Confirmatio in gratia Domodo disexui a is o serseuerantiae ex PP. I

ONTEM p LATro haec de confirmatione in Gratici non mediocrem habet cum praecedente controuersiis alnitatem, eo quod scribit S. Macarius Apostolos qui in gratiae statu confirmati tu eie, de sui salute non plane, dum Viuerent , securos extitisse.

etiam Apostoli, qui paractetum habebant,non erant plane sollicitu dinis vacui. Nam cum gaudio & exu ratione aderat timor & tremor ab ipsa gratia procedens. J Quomodo vero ieres ita habeat, id ex quibusdam deco firmatione in gratia i heorematis pendet. Horum primum est. Nulla ex illere posse crcaturam quae ab intrinseco id est natural cm& ortus sui principiis debitam habeat impeccabilitatem ut vulgo VΟ-

tres appellant, quam Clemcns Alexandrinus quandoque tum it processatione a peccato. alii ver fere pro peccati committendi laudabili Mi inlici unpotentia, quae quidem ex summa virtute de glaui coniur- git. Dissiligod by Co

496쪽

DE Co NpIRMATIONE IN GRATIA. CAP. XII. 33

LM,. Nisi fuisset Christus ipse verus Deus Verbum , non potuisset bili esse impeccabilis. Nemo enim est qui peccare non possit nisi unus Christus, sicut & Christi Pater & Spiritus sanctus. J Rationem ducit S. Basilius ex mutabilitate Creaturae & indigentia propria in ordine ad ηδ ii l.b -nξu- sanctitatem quam nonnisi participatam habere potest. Oli l ἰαθ

tum bonum inexistit, ea caducae& transmutabilis sunt naturae. Non enim cecidisset ille Lucifer mane oriens, neque in terram allisus esset, nisi naturae fuisset eius, quae deteriori conditione esse posset. I S. IOan. Dini L. e. i.

-τῆ , e, - ανα, , με et μαθαι. Id cst. Omne creatum vertibile ita vetus versio) solum autem increatum in uertibile. Intellectualis igitur natura qua intellectualis libera est: qua creata, vertibilis est, potestatem habens manendi & proficiendi in bono, & in dete

rius quoque prolabendi l

i I. Status itaque superior peccato, a Gratia De I est. Hic enim titulus, stitiisqtistia con-impeccantiae potius debetur quam primae A dami origini,quam tamen firmatae quomodo ά- ἡ ι ὰ ,αθί, αίωτερον superiorem peccato & perturbationibus V is Eiri 'on escat S.Cyrillus. Non est autem opus ad eiusmodi gratiae confirmatio- necessitatis vincu- hem, ullum necessitatis vinculum arbitrio creato adhiberi. Quod prae iii, i a. elate disputat S. Athanasius contra Arianos dicentes : εἰη άα -- σαμ adol

catrix natura. In Deo,peccati est expers, Igitur necessitate coercetum

respondet enim necesutatem non bene inferri, quia Z μη*υmν non peccare naturae conueniens est. J Ratio manifestissima est quia confirmati in gratia quum sint adhuc viatores, merentur per omnes&singulos actus deliberatos in Deum directos, quibus praeceptis parent tam negati uis quam assirmativis: sunt igitur an omni circa illos actus necessitate prorsus liberi & siluit. Quanquam improprie vocetur a Doctoribus quibusdam impotentia peccandi & necessitas non peccandi. Iuxta illud S. Augustini h b. 21. de Ciu. c. 3o dc de corrept. & grat. c. ix. Prima bbmasposse nonpeccare, nouissma multo maior non posse peccare: prima per merannapotestas, bonum posse non deserere: nowlyma fabcitas perseuerantia bonum nonposse deserere cn. Quae tamen de statu gloriae capi possunt. I iiDuiligod by Corale

497쪽

confirmatio ingratia, quaenam exigat. I. Io.c. .

s. THEOL'OG. GRAEC. PP. DE GNATI A. LIB. III.

1 Il. Confirmatio in gratia, videtur gratiam sanctificantem uberem ac plenam exigere, qualis pallim describiturinus qui ipsam adepti sunt,

ut B. Virgine Luc. 2. 4o. S. Stephanoa t. c. . Apostolis aliis Viniusancto repletis Ach. i. dc . B. loannes de aliis. Omnis qui natis es ex Deo peccatum non facit, quomam siemen inius in eo manet, oe non potest peccare. Sec. donum per sieuerantiae, quo Deus confirmat quod operatus est in nobis Ps ci ac proinde seriem illam ac successionem botiorum operum, iuxta illud Pauli. Ipse autem Dominius Iesus Christis 3 confirmet corda vestita in omnι opere' ermone bono. Qia εξιν π -τίω τῆς πρετῆς , YAν άλά- Ae v ά -- γ ρω tale habitum virtutis ut sit fere tibi impossibile invitium ferri. Vel ita ut sit τα --ου - - τος γαμή--, vita Spiritus sancti gratiae confirmata ut pluribus disserit B. Gregor. Nyssenus. Praeterea vero qMemadmodum donum perseuerantiae finalis specialia Dei auxilia complectitur quibus homo a fine ad finem attingat, de omnia impedimenta peccatorum occurrentia superet, aut declinet : ita potiori rure u onstrinatio in Gratia prout his verbis significat Apostolus: fidelis autem Dominus est qui confimmabit et os circisuu a ma . Quaequidem gratia protectionis est, tam intrinsecus quam extrinsecus custodiens B. Macarius hom vii. η ό--

id est. Virtus diuina continet membra&cor: &mente capti

uat in charitatem Dei J idem de gratia in qua confirmati sunt Apo

dem impingerent. J B. Chrysostomus : ἀαμανας e, M . si misχοἰ υς obm ἀωάβ. id est Adamante solidiores Dei gratia nos essicit, dcc. B. Epiphanius vigilantiam,protectionem & regimen Uerbi erga humanitatem sacrosanctam assumptam sic describit contra Apol

tus a Patre descendens, & carnem de lita voluntate suscipiens, corpus suum velut fraeno quodam regebat, & ab inutili omni carnis actione, prout vellet, cohibere valebat: atque ubi libebat, ii bere ferri permittebat ad eas duntaxat corporis neccssitates quae rationi conuenientes diuinitati consentaneae essent.JIV Veniet haud dubie alicuius in mentem ut ex his percontetur quo igitur modo confirmatio ingratia a dono pei seuerantiae distinguatur

Quod sane pro tempore non aliud mihi videtur esse discrimen quam secundum magis & minus, ut Philosophi loquuntur, id est secundum gradus maioris de minoris perfectionis circa eadem obiecta Dissilirco by Cooste

498쪽

DE CONFIRMATIONE IN GRATIA CAP. XII.

eosdem actus, eumdemque finem supernaturalem Quicumque enim dono perseuerantiae finalis donati sunt. pro tempore quo illud habere coeperunt, hoc habent cum iis qui in gratia confirmati sunt, prorsius

commune: quod peccatum mortale non committant. Uerum id a maiori vel minori perfectione, donorum quibus cumulati sunt proficisci

potest, prout tam perseuerantium in gratia quam in gratia confirmatorum alij sunt aliis perfectiores & proinde a peccato remotiores, ac tutiores. Confirmatio enim quaedam eli in Gratia quae lapsus in peccata venialia non prohibet, ted tantum in letalia Alia est Confirmatio in Gratia, quae exiti notionem semitis concupiscentiae infert: Mac xi ho .i alia quae no infert: Alia demum persectissima quae fomitem extinguit, perturbationes non soldm sedat, sed etiam occupat, & omnem cuiuscumque peccati immunitatem concedit qualem in B. Virgine, piae

vicit ex omni hane peccatum, cum sanctis Patribus agnoscimus, atque Ve. S. Bern. ep. i . . 'neramur. S. August. de nat. &grat cap. xxxvi. Damasc. ex PP. orat. i. Tho 3 P q 17.

de Nativit Uirg. Utrum autem ad venialium etiam peccatorum immunitatem & ad passionum ipsarum vacuitatem a quoquam alio peruentum sit: licet fieri posse,. Cyrillus asserere Videazur lib. iv. in t OaΠ- s Critis ener b .

μνααθα. His it libra , Uta. Id est. Quasi gradibus quibusdam utentes ad id quod maius & superius a cendemus, integram scilicet perturbationum resectionem Nihilominus tamen hac

de re nec curiosius inquirendum , nec demere quidquam asseueran s. Aug. lib. despit. dum aut constituendum censeo, id tantum cum S. Augustino tenendum, .se quis demon' auerit aliquem velahquouine iato his vixi speccato, modo hoc munus esse diuinum non dubitet: quι non ei, non solum minime aduergatus, erum etiam plurimum eratulatus fuerit, non meiocribus inuidemsae stimulisaei

ων. ερ ν ά α; εin πρέπιν θυμι es, τύ -ω- ἰών, ἱνα 6 πὰ - δία hsu. - sh,ί' , Id est A perturbatione quidem cessare ex iis quae in nostra potestate, ex parte esse videatur: Perturbatione vero liberari, opis certe non est nolim sed Q hcilio reuera conueniens opus, qui passus est pro nobis ut omnia ad vitae nouitatem reformaret. Cei te Confirmatio in Gratia ut omnibus Apostolis ita& Paulo collata est ex multorum sententia ab ipsa conuersione: ipse tamen licet in tertium raptus esset coelum, tum illam confirmationem videtur ignoraD se,quum scripsit, e non in ipso iusificatus sum, s. Cor. 4 & rursus C v. ne n bus νε a z tum etiam stimulo carnis non caruisse: quem licet quis proprie fuerit, se ignorare fateatur uno loco S. Augustinus, alibi tamen S Aug.denat.&legem membrorum Rom. 7. dc concupiscentiae motum fuisse dicit. ζ'',ὸς Es Adeoque cum illo carnis stimulo, quem,ut discederet,seustra ter roga S Tho ad apist.1. uix Paulus, bene cohaerere confirmationem ingratia, probat S. Tho- ς' 'mas ex verbis Domini ad Paulum. Suficit tibi gratia mea, nam 'tarrus GL λώα- ε' potentia mea, in infirmitate perficitur. Unde Apostolus adedit , libenter igitur gloriabor tu infirmitatibus meu , ut inhabιtet in me vinus

499쪽

3c THEOLOG. GRAECO R. PP. DE GRATIA LIB.III. Christi. Confirmatio talis igitur in gratia, nihil supra perseuerantiae do

num ad ij cere Videtur praeter quam robur, Wgorem x firmitatem aliquam extraordinariam, contra tentationum grauissimarum insultus, cum singulari aliqua Dei protectione. s Thohia, i . . Quae ba i enus diximus , uniuersa docuit S Thomas agens de eon de Verit. iit.y. firmatione In bono leu In gratia. um de illa praecellenti, qua B Virgo donata est: tum de illa qua Apostoli, iuxta id Ps Ego confirmaui colam s Mielitu, ho. 1ν. ei's sic habet. PerIratiam ius vitae ita potes homo bono adstringi, quod interrog. in . A- nonnisi laedissicile peccaupo sitore hoc quod ex virtutibus insesis inferiores vita, . . pohά. essβntμr, c r voluntas in Deum fortius inclinatur,. ratio perficitus incon potuisse quin semia temptitione veritatis diuina, cuius continuatio ex feruore amoris prouemens homiapix b bςb xa - nem retrahit a peccato. Sedulam quod deficit ad confirmationem . si completur,. - . sed per cusodiam diuinaptouidentia ιn issis quι confirmati iucuntur, discilicet quan- ve doctimque occasio peccatist ingerit,eorum mens diuinitus excitetur ad re endum p uti si tibii peccato. Non est autem aliquis instatu vita cmnino , sicut nec omninopersectus, sed prius interiri. aliquo modo dici potest, &c Vide artic. praeced. ubi de confirmatione in bono per gratiam consummatarn.

Ex Patribus Graecis nemo mihi lectus est qui menti ac verbis S Thomae magis contentiret quam lovius Monachus apud Photium libros.

μυηδαώι χἀπωώα Bπῆι QM GIGψος. Id est. Nos in resurrectione vitam Angelicam acturi sumus . non iam amplius ad ullum malum prom,sed in statu immutabili confirmati: nec id quidem naturae beneficio consecuti. sed potentia spiritus, sicut Se ipse Angelorum ordo. Eadem ratione qui minor eli in regno coelorum, maior est Ioanne, quia scilicet prae abundantia gratiae spiritalis mutari amplius non potest. Eissi nunc, ait Christus, spiritalibus donis potior est Praecursor, ea tamen erit in futura vita harum rerum in melius commutatio, tanta spiritus copia, ut qui illic minor est, ampliora dona consecuturus si quam qui hic maiora acceperunt. Qui enim sic degebat etiamsi maius aliquid esset consecutus, nondum tamen habebat immutabilitatem: qui vero in coelorum regno minor, quilquis tandem ille fuerit,quod tulit bonum. id simul stabile de nunquam adimendum tulit, nulli mutationis infimmitati obnoxius. J hapropter Basilius Seleuciensis inducit Deum ita Eliae loquentem in currum igneum ascenturo , - δεχυ H ἀι τεμ ελεήλυν, - 4mmmυου Q λώι, τιμ α AOA. Id est. I u ergo subi diuersorium a peccato liberum, carne velutus Angelis conueris

sare.

500쪽

DE MERITO EX Pη GR. CAP. XIII CA P UT XIII. De altero gratia sanctificantu er habitualis effectu , nempe

merito. Ex Patribus Graciae. sv MMA CAPlΤIS.

rantra haereticos doce ν ex μ ι. OFI aeris. II Eadem opera esse millia ad Gruriis conseruaraonem . ama , necessuri. ad G oria consistionem in is utiis, ex stfrim os adiur. III. tis vere merita, mercede praemioque digna. M perna rati ac terno implo PP. Graecis. IV. Os iation las, conrra boatiatem ope rum Itiatis, ex Acyrana eorumdem.

IN Dic AN Dus in primis ille Canon Tridentina Toid .sess.c.can.as. Synodi. se quis in quolibet bono opere istum Ialtem 4eniali-

te eccare dixerat , aut quod intolerabilius est, mortaliter, atque ideo poenas aeternas mereri, tantumque ob ιὰ non damnari,ura Deus ea opera non imputet ad damnationem,anathema'. Canon ille est contra Lutheri Articulum xxxi. D Luth. it. ii & 3i omni bono opere iustus peccat. Et xxxv Omne bonum optime Lassum est ve- - , . . . .

male peccatum. Plus audet CaluinusquInullum nIII mortale peccatum lue.&1 . agnoscit. Omnia hominum opera se sua dotate censantur nihil myi inquinamenta Gysiordes circ. Quodcumque pi' homini t opusι seuero Des iudicio examin

tur, damnabile est Abserda prorsus. profana & impia doctrina. Igitur. iudice Luthero vel Caluino , errauit eus ac iudicii falsus chri.t..AEb. . fuit, quum Abelis sacrificium, quod quidem ex hac doctrina mortale peccatum erat, gratum acceptumque habuit restexit Deus ad eAbel emin

respexit, inquit, Deus, id est suscepit, grata habuit laudauit. l Har- . reticis belle conuenit ut dicant bonum malum & malum bonum , sed Deo profecto id non conuenit; haereticorum delirium est, blasphemia est operum Abrahami iustitia nonne Deum etiam ut auctoremita & laudatorem habuit braham Tater noster, nonne ex operibus iustificatus est oferensDaac filium Hum Aver altare ' Vides quoniam fides cooperabatur Iacob. p. c. o. r.

I ii iij

라틴어 텍스트