Habertus de Gratia ex PP. Graecis

71쪽

Gratia Maecsique

ad veritatis notitiam necessaria no

solum Dei . sed chtisti est. s. Augab.is. de

6 THEOLOG. GRAEC. PP. DE GRATIA LIB. I.

ac lane mixtura aut vicinia erroris. Quae omnia pluribus exsequitur B. Iustinus Paraenetico ad Graec. & dial. cum Tryphone,ubi concludit Christianam solam philosophiam ασπαλη m 6 συμπόρον ab emore immunem af μ' esse, Quocirca quum istas veritates sigillatim cons dea ratas ordinis naturalis ambitu contineri liquidum sit , unde nobiscum Ethnieis communes sunt, licet apud nos multo fortiores ut ait O rigenes lib. vi. contra Celsum , vix est ut ad sui notitiam, alium motum atque concursum quam prouidentiae naturalis specialem exigant, qui hoc solo nomine quod gratuitum sit, gratia dici possi Dei enim donum est sitire quid secere debeamus ait Conci L Mileuit. cap. lv. a Graecis recepto inter Canones Carthaginenses Isido.Pelus eo sensu ad Hermogenem c u tris μευ --I δευον Ἀτο τὰ εἴ νόμα -υ ἰδεω -- ατι υ ς. Si quida nobis commodi scribitur, idgratia diuina esse puta qua vel idiotas sepientes reddit. VII.

At quicquid id est, nobis indubitatum est penitus , sicubi vel ad

uniuersas, aut multas, aut prae caeteris quasda valde arduas, ta speculativas quam practicas veritates gratia proprie di sta & supernaturalis necessaria statuetur: eam, ut quidam frustra distinguunt, non soldmesse gratiam Dei auctoris, sed etiam gratiam Chri iti, seu per Christum: hoc est per eum & meritis ipsius impetratam. Iam enim capit v. demonstrauinius ex doctrina Ss. Patrum omnem omnino gratiam proprie dictam Angelis hominibusque collatam ex vi praesentis decreti & ordinis rerum a Deo constituti, a Christo tanquam fonte &capite promanare. Vnde gratia si qua datur supernaturalis ad veritates arduas disciplinarum cognoscendas, ea non minus ascribenda Chri 'sto est, ut omnium fini & capiti, quam donum Prophetiae quibusdam infidelium collatum ut Balaamoyibyllis, quas Vera enus texante omnem lueraturam appellat Tertuli. lib. 1. ad Nationes quae omnia suo modo Deus ab aeterno decreuit ad Christum & ad Ecclesiam occulta vel manifesta ratione pertinere, vi doeet S. Augustinus, post iusti nunχ Martyrem paraenetico ad Graecos,&Clemens Alex. Stromat. lib. uti saltem pro testimonio aduersus Ethnicos , si non ad ηmplectendam eorum αμ toritatem sitem ad reumrenkam Paganorum veritatem, Ut scripserit Iustinus earum proinde oracula esse ἐ - ου Mproxima b he- tia. Vt absoluamus, s sit vera mysteriorum praedictio, Prophetia est: si Prophetia, gratia est gratis d ta: si gratia,a Deo x propter Christum est, in iis praesertim quae de Christo vaticinantur. Qv d autem ex S. Ambrosio sibi ob ijcit S. Thomas, omne verum a

quocumque dicatur, a Spiritu Sancto est soluitque hoc modo omne verum a quocumque dicatur a Spiritu Sancto est, infundente naturale lumen, eis mouent ead intelligendum cs loquendum dentatem: nonve rosicut ab intabitante per gratiam , et largiendum aliquod donum naturae Deradduum. Is in .

quam locus, tanto solutionis apparatu non indiger, quum Ambro . non sit, sed Hilari j Diaconi Luciferiam, codem lensis, sed his verbis,

uicquid venum dicitui, .l quocumque dicatur, a Se ritu S. Lcitur. Quae sententia

72쪽

GRATIA AD NOTITIAM VERI. CAP. VII. t

tentia via Thoma explicatur, spernencti tamen non est; et si sera tutultra tensum loci Apostolici quem enarrat: Nemo pGest dicer Dominus plus nisi in SpirituSancto, ubi agitur de agnitione& consessonesu pernaturali Christi& ab habitu fidei, Spiritu prophetiae, audii lioque

at. 4Μν. Ren non potest qui inuino Spiritu a&tur, Christum a natura di uina extraneum pronuntiet: nec rurseu mi ipsium Deumsincere profiteatur, nisi ab ilia Gratia illussetur.

Gratia ad actum credendi et initium fidei , summa: necessitas,

ex mente perpetua Gracorum Patrum.

Graecorum Patrumsinuntiaterpetua, de nece LPate Gratiae ad actum credendi G ras Itium Laeet, contra mensem Pela&anorum crSempe D anorum. III.

Cho si omi aduersariis iniqa es em

F tus er motus ad credendum a

Di cultas de ortu gratia post fidem ex incivi f. Og or Coralisse itur.

VI. Veritates quaedam naturales etiam de eo suntur , Ut animAE immortal tas ex Nemesio.

Udiendus inprimis s. Augustinus tractans illum diutis Error s.Aug.dein ni Apostoli locum Quid autem habes quod non acee. 4ς O

pisti si autem accepisti, quid gloriarii quasi non ae- '

ceperis ac, inquit, te*momo etiam conuictu fiam cum S. Augaib de prae- si ibi er errarem, putans I dem qua in Deum credimus. mis '''o esse donum Dei, sed a nobis esse in nobis , m per illam nosvmpetrare Dei ἀona , quibus temperanter, o is fleo pie vivamus inhoesaeculo. Neque enim fidem putabamgratia Deipraeueniri, viper illam nobis daresur quod posieremus utiliter, nisiquis credere non possemus, si non praecederet pn conium eritatis. Vt autem praedicato nobis nangelio consentiremus , nostum esse proprium , m nobis ex nobιs esse arbitrabar. Quem errorem meum nonnulla opuscula meastis indicant, dec. Quem scilicet Retradtat. lib. i. retractat fun- .

73쪽

GRATIA AD INITIUM FIDEI. CAP. Vil I. 43

reuenodes talem assensium e cit. Vide clutem an laudabile non sit, quodnolmes-ipses Deo credamus rerum omniumpraesidi, Gratias Mentes ei qui ad fidem huitis modi nobis dux γias, . Gregor.Thaumaturg in Anathemati sinis c. i. . ,.I Lia2 6,ς δεῖ πις ἐν GS-ωκώαως Dei Gratia quomodo credere oportet incarnationem. S. Athanasus e p. ad Antiochens ἀ K NI se Eoo βελχονα νώ -τἀQν οπιλνγεiν quod ibi est approbare meliorem Maes, a d pervet Patiam. S. Basilius in Ps πίςς ς Q--λι- S. Biu in P tm

ac mentis captiuae cnuissem verem concipere, nisi auxilio confortatam. Clarius autem orat. 3 cxi . ειπις, ἔγνω θεὸν π ύ ν ε ω .m μου μ. SIM, ἰλ- , λοφουν ας , cpolin cptare AP υς. Si quis Deum cognouit, eatenus cognouisse

censtendus est, quatenus uberioris luminis particepsfactussit, quam qui minus lumini saccepit. Loquitur autem ibi de lumine fidei infuso, &de reuelatione a Deo facta. Legenda cit Catena Graecorum Patrum ad illum

locum Ioannis. Hoc es opus Dei vi credatis in eum quem mssit ille. οεργνλα IE εἰή λἰν αι, GK ἰε,νω ν δ τε λιν - διυ QV α Semmνων εργων εἰκό-ς δε-- 'υιο πι--λλ ην ανέργειαν εἡ τῆς ψι ος. Opis vel ad Deum erigens Iacrum acperfectam, a que humanis etiam operibus hominem ustificat ac sanctificat, quia optimam animi functionem complentur S. Basilius lib. . in Eunomium ς πιαι , I ς εἰς πιν ilἰν ὲρ , ' i K NI, Kra γυ c ηανυ cic. S. Epitrem. ho. de diuina Gratia. . Vulti per fidem ratias bybunt appellati. Sed non multi propter nex entiam illa potientur. Vbi & S. Cyrillus S.Cyri ld.; inIoaa. Alexand. hoc ipsum opus Dei quo in ipsum credimus, vocat, κω δε- χλοάο - ρον Gratiam ii cantem. S. Gregor NVssCn. Orar. Catechetici S.Cr g.Nyssior. facile quidem esse credere, sed hoc praesupposito rλαν τις λαι tam ἰας c*ῖςchcr. η ς δεο. ων αντηυια. ' Dprie est a divina vexatione indigentium salus.

S. Chrysostomus fidei propagationem si τοῦ mei M Aod me

rito tribuit hom. vi. in pr. ad Corinth. Idem fortasse titulum doni eiusqu uiato Dei primus fidei vindicauit interpretatione istius loci epist. ad Epheis rum. 6ος Gratia salui sis per fidem , ctrc. πα- μ C. ρ smia εγώρ' iacit d. id hes

Patia , inquit, per fidem. Deinde ne nusus liberum arbitrium perimeretur, nostra Miam adhibuit, atque iterum illud irim Astulit, dicens, es hoc non ex nobis. Non enim fides, inquit, ex nobis. Nisi enim venisset, nisi vocasset,

74쪽

. THEOL. GRAEC. PP. DE GRATIA. LIB I. quomodo credere potuissem ii si se 'ec mei nosti Am est sed Dei. Elod i si is

quis unquam Patrum neruosius atque luculentius de fidei per gratiam initio philosophatus est 3 Vbi illa in Chrysostomum tanquam stratiae ad fidem initiantis aut ignarum aut inimicum inuidiosa criminatio, Certe tanquam spuma in i copulum illisa concidit ac cuinci cit. Atque a Chrysostomo caeteri Apostoli interpretes ac tractatores ita didie e

Reliqui adiri possunt, in eumdem locum & ad Philippens' cap. 1. Ethbe a Deo, quia vobis datum est hoc. 6hrasto non fuὴλ ut in eum cne fatis , s detiam τι pro illo patiamini. Quem non alio sensu exponunt quam Synodus Amusicana. IV. Afiectu,& motu, Illa autem Synodus non solum ad actum fidei, sed etiam ad volun cressend seu volu- tatem & affectum credendi,necessitatem gratiae declarat,quandoqui dem prima est ad salutem inclinatio. Si quis sicut augmentum . ita et Iam mitium fidei, ipsumque CREDULITATIS AFFECTvM non per gratiae donum id est Spiritus Saneti instinationem, sed naturaliter nobis inesse dicit, e postolicis dogmatibus a lucisarius approbatur,&c Quo plane modo dicitur Deus Act.

dum js quae dicuntur, de veritate Euangelij nimirum. Clirysiost. homil. ad eum locum de Lydia purpurari , E A. - ωοί. 3διατ -

σέ ἐν ἀάς. ω c . ιον Q, Hoc, ωον L. . inperire quidem, Dei erat: intendere autem se u , atque ita diuinum m humanum erat. Huc pertinet Orati

illa Gregenti j Archiscopi Tephrensis pro Iudaeis Christum videre ca

δε αμsυ ἄμοι, μη ρν ιερί δεδαγροάφν Q ων Aiserari εξis G ς Μυχυς o, temeiam . ἴαλν. I erum nos qui lumine Gratiae sibi, ramur, qui vera m manifes 'adiuuamur, qui virtute Spiritus confortamur, ne discedamusa sacris doctrinis quibus alvitans inanimis nostris habitus inta4enerari confiseuit. Plenisti e B. Baslius constit. Monastic. cap. xv. Vide locum

75쪽

GRATIA AD ACTUM FIDEI. CAP. Vil I.

ASSi qua vero posset e scriptis Graecorum Patrum hinc sane dissicultas Dissicidi de ore emergeret, Quod aliquando gratiam e fide veluti praeuia succedere gx MM P stae exoriri ceni ant. S. A thanasius opus c. quod duae naturae in Christo. S.Ath, sto t. CARYso OMVs in Matthaeum του πιέύμ-ς υν : H. m in Traj S.Cla sbo. 7.ia , . Spiritus Patiam si e Mirabere. S. CYRILLVS creberrime habet U C, ii iti sit , MO: M, ἡ ωι Gratum p sdem & disserte in Aggaeum. Sed hoc ipso lo boni so Pasch. inco huius obiectionis solutio continetur. Enimuerb non de prima gra es L. 'p'tia actuali praeueniente loquitur, quae ad omnem prorsus actum credendi necessario praemouet, sed de Gratia unctificante loquitur qua

actus credendi a Gratia excitante productus antecedit. -us οἰ-ὐδεμι&ω π ἐαυῶ καρδευ-- σε γε, S τ υλ inis , et α γα - - δἰ Visu ΟΠ que cor μum primo per fidem rectam aedficet. Deinde materiam aliam addat, obedientiam dico, me. Sed haec omnia non

fine Dei gratia . quae verbis Apostoli adiectis significatur , -αρ, . LP'

nium luppeditationem significat, & ε -ύμα spiritualium gratiarum influxum ut infra cx Ss. Patribus ostendemus. Quod attinci autem ad S. Chrysostom. eadem est sententia illius, ut ex commentario in Ioan nem hom. xliv dilucider patet. Vbi explicat haec verba, nemo posest di ni re canicinis Pater meus traxenit eum diuinae gratiae cum humano assensu consortium asserit, illius quidcm primo mouentis & trahontis huius vero cedentis &sequentis. Ait itaque hunc sensum verborum Christi esse, ου 5 τυχόν- ων , η ram εἰς ἐώ , λλὰ της etici, m. ρο-

πιλλοῦς. Hoc signficat non exiguum quid esse fidem in me, sed opus est caelitus immisio motu, At dicet fortasse quispiam i s omne quod dat mihi Pater venit ad me, &quoscumque traxerit, & nemo potesst venire ad me nisi datum sit ei desse per quibus Pater non dat hi a culpa sunt immunos. Haec verba sunt & p textus,doccri enim S credere electionis est. Hic aute nil aliud o studit his verbis, quod dat mihi Pater, quam non esse rem paruam, credere, & humana cogitationem indigere diuina reuelatione & anima quae fideliter eam accipiat. Et

hoc, qui venit ad me saluus fiet, id est multam adhibebit diligentiam. J

Quia etiam pleraque sunt in philosophia ad Christianas Seholas 4

F iij

76쪽

ιο THEOLOG. GRAECO R. PP. DE GRATIA LIB. I.

admissa quae multo certius fide tenentur , quatenus in scripturis &Conciliis communique Patrum consensu reperiuntur asserta , quam philosophieis demonstrationibus, quae ut plurimum obscuritate vel dubio laborant, enucleate proponantur. Testis vel unica de anima Nemes. lib. ςnM- rum immortalitate sententia de qua ita Nemesius lib. de natura ho

tonem oe apud alios. Sed ilia obliquae oe intellectu dissciles vixque ipsis qui sitientiis innutriti sunt, notae. Nobis etero ad demonstrationem sufficit diuin rum sermonum doctrina , quae fidem ex stipsa habet, eo quod sit diuinitὼs instinat

CAPUT NON VI

De Gratia ad volendum esciendumque bonum Necessitate. sVMMA CAPITIS.

Prima II.

Secunda de necessisse Gratiae inflatu naturae integrae, ad bonum Iuper ιμ- rati ex S. Aug. r P Ir. Gr. III.

Graiii antis neces s ex PP. Gm

o, S. Aug. IV.

Asertio r. - EstvvLox τλ in Scholis Theologorum assertio β hQm N q νυ V s. Thomae verbis exprimenda: Inflatu natum integra, quantum ad Alficientiam operativae Visutis poterat homo per Ha natunalia VELLE ET OPERARI bonum fluae naturae proponio tum: quale est bonlim Inuutis acquisitae. Quod de omni etiam bono generatim & collective intellia gere videtur, ex oppositione cum liam naturae corruptae in quo torum tam odi bonum implere hominem posse perne - ωὸ μ gat. Aperta mens est S. Augustini cuius illa crebra sunt verba, homo reat. lnei y iri in inculpabili actus, libero albitrio. ac libenua trecte Guendum pollute. constitutus est. Quamquam ex professo tractatam ab eodem eximio Doctore quae Ilionem nulli bi legi. Ita quoque sparsim Graeci Patres. CLEMENs Alexand. lib. vi. Ω-tetur Adam habuisse generalem Urioniό--αοῦ, φορο ν έ εών a LLuseb.La. p pr tudinem cor motum ad mautem. EvsEEius lib. Euangel praepar. in primo Diqiligod by Coos e

77쪽

DE GRATIAE NECESSIT. AD BONUM. CAP. IX.

parente, cui integrae ius naturae praerogatum est, fuisse--ς ας M

fustitiae, omnis ae inutis docet. S. CHRYSOSTOMVS in Genes imaginem s. Chosost. h, is Dei in homine primitivam in eo constituit quod sit -ώ- ό, μι-αι in Genes. rati diu cν dirtutes colat, & eas quidem quae Iustitiam legalem seu s c , si iis .si i

Plures aduocare non est necesse , quum haec non sit capitalis ac praecipua pars huiusce quaestionis. II. Altera sancti Doctoris Assertio haec est. Hirrute gratuita speraddita Anitio see.de ne

virtuti naturae homo indiget inflatu naturae integrae quantum ad unumad 6yadvo cessitate Gratiae in

lendum oe operandum bonum stuperexcedens siue supematurale distulis infusae.' Nesribi Enimvero tametsi dotibus animi iuxta corporisque uniuersis instru- super nimis.ctissimus a Deo creatus homo fuerit, Gratia etiam habituali iis pro coronide adiecta nobilitatus, actuali tamen Dei mouentas & cooperantis auxilio opus eum habuisse, clarissima est sententia B. Augustini plerisque locis. In Enchiridio. Etsi peccatum infulibero arbitrio erat con.

siturum non tamen iustitiae re in nos ciebat liberum arbitrium, nisi participa- ς pl.&ῖ - - tione immutabilis boni diuinum adiutorium praeberetur. Et lib. de corrept. dc Grat. I It nec genet bonum, Gratia non erebat, quia nondum perdiderat: ut aurem in eo permaneret, egebat adiutorio Gratiae sine qua id omnino non posset, cracceperutposses me et sed non hastili velle quo obsit : namsi habuisset persimera set. Sueponit omnino haec doctrina primum parentem, diuina reuelatione finem supernaturalem agnouisse, atque ad cum animi vires

actusque voluntatis dirigendi legem accepisse: quae tamen frustra fuissent,nisi supernaturale quoque auxiliu ad utriusque facultatis eleuandos, ut vulgo loquuntur, seu promouendos conatus,ex parte non solum principij, sed etiam obiecti ac motivi planer necessarium, a Deo simul obtineret, quod eodem libro B. Augustinus diserte profi Avg-M correpti

Nec obscurius hac in re Graeci Patres locuti sunt. B. Athanasius s. Atharissor.eon, a NI Δάαμ ιν vocat vim ab initio a Deo commianiratam si qua rebus supra sensium conditionemque naturae positis ac mysteriis tum cognoscendis tum coledis vacarunt, ac perpetuo vacare Deoque adhaerere potuerunt primi generis Auctores: Eamque vim, ibidem de Gratiam vocat, ut antea animaduertimus. B. IRENAEus docet Deum ς ' -- 't psoru se magnanimitatem quam cognoscens boni obediretia O malum μ' 'inobedientiae, electioncm mehora cum iudicio faceret. CLEMENs Alex. in Pae Ckφ Aim i , dagogo inditum a Deo homini primo E ἐμφύο μαλιI E Sinspirationem Dei m Philtrum interius interpretatur ν λων λόγων Q δα- ιο ἰχον ὐ πι μαλον, iuuinorum sermonum vim doctricem, I bi item cespiritalem qua scilicet docemur H κον P .

78쪽

Resurr.Chr. Gratiae sanantis neeellitas exs. Auia rust&Giaeeis P P. Lege vel unum ii hium de nat. &

g THEOL. GRAEC. PP. DE GRATIA. LIB. I

in nuίς 6-ειον , VAmant eum qui nobis pro amore so duae s ita optime δε ρndae, idque a ς ad salutem. Quae omnia Gratiam periphrasi quadam complectuntur. Ex his aliisque facillimo negotio apiui Patres Graecos occurrentibus, liquet quam absurde& fallo Pa radorematica dicant voluntatem sanam ita rabsam fisse per i litutionem prima De libertatis, qua primus homo creatus est rectus visti se mimo ad bo num etiamdam non a Gratia flemretur. Longe aliud S. Gregorius Nysse nus orat. in Christi resurrectionem , ε ν ἔλων ἔκμum ι γ G Sυπον repli ἀρέ- Q λοειλ, - λλῆ υ κοσμη F., χ' Omnium rerum Creator, qui hominem Apientem Deoque similem perfecit, multaque Gratia adornaint. Vide Rel. Tertia Doctoris assertio ita se habet institu naturae corrupta post peccatum primi parentis homo indiget Patia quantum ad duo : primum ut sanetur: alterum ut bonum sivernaturabs virtutis operetur. Quod primam caussam spectat, nihil frequentius apud S. Augustinum quam Gω- tia se nantis, m Murcinalis Auxiiij necessPas. Neque antea sane ignota erat Graecis Patribus , qui id Euangelicum ignorare non potuerunt; non est opus valentibus medico, sted male habentibus: I Genit filius hominis fatuum facere quod perierat. Basilius Seleuciensis elegantissime taetrἰς αφα μά

R. προ -τὰ sic νοση , G, ο υ- με γα των φυν δα τῆς εἰστέραν. Messicus absique Pharmacis forisus Dominus ad homines aegros diave fatus, quo vehementiores sent animae morbi, es maiorem adhibens curationis

follicitudinem. Haec de medico Iesu , diuinaeque ipsius Therapeae sub

tecto nempe animae aegritudine De Gratia vero sanatrice Gregorius Theologus ς,--ε Μυάον Q γδὶμ ω, πιν ή -- πιά m - -υδή -υς - - - τα λού. m ως, μει - Μή δἐ --λοI-- μαι, CBι ἰώγης δἰ ἡῖς-- -mmχηδεως α Nobis dero circa occultum cordis hominem cuneia cumiis Adrumquoversatur, oec. Ergo aduerses ista tum magna perfectaque fide opus es tam majori Dei AuxiLIo , nec exigua quoque cooperatione nostra , &c. Ita S. Gregor. Nyssenus orat. in eos qui alios acerbe iudicant omnium animae morborum curationem Gratiae attribuit. S. Chrysestomus om

nium copiosissime in epist. ad PhilippςΠsς - 'n, is

79쪽

DE CRATIAE NECESSIT. AD BONUM. CAP. IX. 49

IV. In eadem assertione meminit Doctor eximius Auxilis necessarij Au, ilii Crauae ad ad bonum supernatui abs morulis ex e-γm, idque in statu natura lapsae bonum saperiimu-

quod sane luce ipsa clarius est. Concit. Mileuitan, seu Carthag.cap. v. et

b Austiistinus ubique librorum.Graecorum vero doctrina interim dum manecessitas. eliquo huius libri decursu penitus elucescar,loquatur B, Gregor.NIL c-Nkis hi a. senus orat. de scopo secundum Deum. ἡ της τοῦ αἰειν t/-δι-- stopo chii iam . a sprat Uct, ἐ-των laetas ε τῆς ζωης ειπὸς πια βιβά- ψυχες ὐυι- xv &ωαι τῆς Mis humana virtutis per se non cis ad animis gratiae experres ad ditae formam attollinias, Mi Dominus aedificauerit domum , &c. Opera autem illa supernaturalia ea quidem omnia sunt quae ad iustiicationem a peccato, Gratiae sanctificantis adeptionem & incremen tum, meritum, perlauerantiam, Virtutum infularum exercitamenta& gloriae tandem immortalis assecutionem per se tendunt. illa scili-cci Fae ad pietatem venamque iussitam pertinent, ut ait B. August. degrat. h. cap xxvi. Quomodo explicat illud Christi, Ime me niat potestis sic ra scr. xit . de Uerb. Apoth. de Spir.&lit. cxix. Guae sunt venis On- Et epist. io . elaque pietatis ut definit Prosper ad Capitula Gallor. c. viri. quae perti- r ad vitam aeternam Pctr. Diacon. de Incam. c. vI. Concit. Arau- sic. c. vii. quae omnia ac sugula citra Gratiae auxiliatricis motum de concursum frustra speres , cum supra naturV, ingeni j, animique Chi,sest in iis, captum immenso posita sint interuallo. Frequentissimum istud in ad oram h ho. i8. ore Clirysostomi, licet apud Caluinomanitas haereum parturientis, si, dimis vi χή ι ειγονμ To TvM GRATIAE IMPUTEMus. O linguam & animam auream i Et haec de bono supernaturalis ordinis.

80쪽

ω THEOLOG. CR AEC. PP. DE GRATIA LIB. I.

sv MMA CAPITIS. De necestate Gratia ad bonum morale.

Η Eretica epinio de malis operibus

quibuscumque remocetur. Ex Gr.

Omne bonum morale collective, abiaque gratia exerceri non potest. IV. II. Item nec arduum. De Cornet, Centurionis operibuae pauca ex k em.

Facile mero , distributi πὸ I pixm potest.

Ontrouersiae seu quaestionis status: utrum agultus homo lapsus in peccatum etiam actuale,neque dum per gratiam Christi reparatus, speciali Gratiae auxilio indigeat ad bonum morale ordinis naturalis exsequendunt. Circa quaestionem illam remouenda primum est Haereticorum opinio , Lutheri Caluini aliorumque sectariorum, omnia iniustorum opera, e. i. ' quod etiam de iustorum operibus sentiunt, peccata esse: quae CanonEVN. Sessionis vi. Tridentinae Synodi his verbis damnatur, Si quis dixent, opem omnia quae ante ius ration fiunt, quacumque nationesco sint, vere sepe 4ta vel odium Dei merent aut quanto vehementius quisniti se ad grati m d ponere tanto eum gravius peccare, Emathema sit. Atque antea dam- ς' i' O ' natum hoe Rehit inter Husii articulos a Concilio Constantaensit --nia peccatoris operapeccata esse. Art.xvi. Α Michaele Bajo exui scitatus idem error, his verbis, Omne quod arit peccator ut semus peccati , peccatum est. Damnatus esta tribus Pontificibus Pio V. Gregorio XIII UrbanoVIII. in Bulla contra librum Iansieni j. . Augi a xx o, Apud s. Augustinum loci quidam non desunt, quibus in speciem error iste sibi patrocinctur, Ut illud, Quantum est quod valet volantat bubdominante cupiditate, Nisi forte si ζέ s, moret auxilium : quod tamen non viget quum , piemus esse a ilium petere significet, & voluntatem id Iue quoque testetur, item illud , Virtutem nihil aliud esse quam Ammam amorem Dei lib. de morib. Eccles c is. quod nec aliud sonat s Tnom. i. q quam omnes Virtutes Charitati velut imperanti & applicanti Virtuti De Ge, .s: lib.,re. subiici, Ut exponit S. Thomas. Item quicquid, s M.tum it Immo iace, dbi, de Gx x- nes ursine Ciantate, nullo modosset bene, loquitur enim de bono quod Diuitiam by Cooste