장음표시 사용
101쪽
terea pr pararit, quia praescieriti cum ediverso potu is praesciat 1 donaturum quippiam, quod id voluntate , quae effectu seu strari non potest, donare propos erit. Nam Wquisque nostrum non propterea Vult f cerealiquid, quod se id facturum putet,ve . rum ideo te putat potius facturuna, quia facere disposuerit. Itaque non praedestinatio, seu praeparatio beneficiorum, quibus certissi. me liberantur, quicumque liberantur pr scaetiam sequitur, sed praescientia praeparatione
Qtistia ejus ordinis in iliti delcriptione causa videlicet quod latius pateat wad plura se
extendat praescientiae nomen. Quaecumque enita praedestinat,ea etia praen'sicit at non ediverso, quaecumque prcescit, etiam praedestinat. Praedestinatione quippe inquit Aug. eodem c. vo praescivit ea Deus, quae fuerat ipse facturus praescire autem potens est etiam, quae ipse non facit, sicut quaecumque peccata Postremus est Augustini locus in L83. q. q. 68 quem n0nnulli objiciendum putent, ubi his utitur Verbis. Prorsus, Inquit, Deus cujus Vult miserelux,, quem vult indurat, sed haec voluntas Dei injusta esse non potest. Venit enim de occultinimis meritis quia & ipsi peccatores cum propter generale peccatum, unam massam fecerint, non tamen nulla est inter eos diversitas. Haec ille. Respondemus Augustinum non hic de praedestinationis, sed iustificationis agere merito, quam misericordia hic nomine significat id quod ex sequetibus ejus verbis est manifestum. Praecedit ergo aliquid
102쪽
Daal ad tariam immed. Iosaliquid ,inquit, in peccatoribus, quo quam
vis nondam sine iustificat , se essiciantur justificii iopeidciten, ptiecedit in aliis pecca- . toribus, quo digni sint obtusione ubi tamε,
ne quis praedestinatione gratiae Dei, quase Cator convertitur ex meritorum praeicientia, Primam illam conversionem antecedentium, venire Augustinum dicere putet observan
. dum loqui Aug. non de 1 illamistridordi quae datur m os, ut convertatur .dDeum Psed de posteriore, quae iam c verib datu Itut justificetur. Quam x. misericordiam venire docet ex occultis syncerae conversionis ac poenitentiae meritis, quae vulgo de congruo Vocantur; quemaamodum sequentia
ejus verba planissim declaxanti uia, inquit, etsi levioribus quisque pescatis aut cero quantisiserarioribtis N invitis. Men
inagno gelistae do dolore poenitendi miserio cordia Dei dignus mei it, non ipsius est, qui si relinqueretur interiret, sed miserentis Dei; qui eius precibus doloribusque abvenit Parum est enim velle, nisi Deus misereatur. sed Deus non miseretur,qui ad pacem vocat,
hominibus bo a Vesuntatis., Et haec quidem alea, quae e Augustinoeontra Augustinuim partim ab ipsu, partini ab aliis objici cognovimus. Quare clim haec it a se habeant, August. noli m68δ non ipse sibi, sed nec arteris Patribus, Ri Iry-
103쪽
ito, capvi tertium rationi scripturis Sacin valde constat: 'neam esse docuerimi, ab istis est, quin taliteri longe praeserenda, non ut probabilio tantuin verum etiam tutior. . Quapropter judiςentae lui rerum aestimatores, quale ut, quod scribere isti in Apolo- ira sua praetationi: rcueriti non sint: Do trinam idolicet adeo B. Augustini ii messe , ut C mi limius, O Augusti no imponat. Rurasim , quod ejus eam Iiisero arbitrio conciliandae tantbperi difficultatem exaggerent, ut fatis significent, esse impossibilem. Nam sentire eos conciliari omnino non posse , etiam difficultatis vocabulo ad mollisendam tantam invidiam isti, nemo non il vioci Cert palam clan tiuri quae paulis post ei oriun dictatis
p ducenius verba Ruomodo per istos hanc. iu in retinere licetis sententiam praedios ad hanc obiectionem ut resp''d stamus, ips . nunc ordinis ratio posti lat,
Uperiorem praedestinationis ordinem ab Augustino constitutum, in publicis pr*Iechionibus suis Professores Societatis impugnantes, inter caetera ita argumentabantur Electio est etiam ad cervini gloriae in dum,ur ipsi fatentur eris ins .mculari de
104쪽
esectionis , quia debent ex aequorespondere magnitudini gloriae ergo omnia opera justorum , c omnes circumstantiae merit in augentes,debent absoluta Dei voluntate essellaeordin cantu omneu praevisionem Ope-umi atqu et sic non posset homo unqua aliudb'nim . nec aliter operari, quana esset a Deo praeordinatum quod est contra libere
tem Quo argumento convicti Veteres Prq destinatiani, concedebant, praedestinatioe. nem tollere liberiam arbitrium, quod α&cit Calvinus dcc hactenus illi, hanc conse Lis riquentiam, si Calvini esse existimantinam lo. 'cis in Apologia citatis ii hil tale reperiturin eamque probant, non Calvinum ipsi impugnant, sed causem ejpsi uiuat In liq-
Admittimus ergo , Deum ante omnem. Operum praevisionem, non modo certum
cuique electoruna gliniae gradum, det talia omnia media ad eum, veluti finent,necessaria, ab dixit acescac voluntate praeordi naM. Siquiden ant voluit opera an Jori rum cum suis circumstantiis. quam praevide ore ea posset, iriam ideo oraeviderit, quod vellet in iis per suum Spiritum , in uno quidem sic , in alio autem sic operari. Neque tamen sequitur necessario Quemqu- ,
libere S c tingenter in sile M iurui ritaliter, α aliud agere possit. Sic eo sa, et insese, libet e videlicet S contingenter se
nasi,in Deus praeordinavit, atque ut praeordinavit, ita eveniunt. tiaici hil obitat hoc
μῆud Πiuina bipertini Augustini sententia: '
105쪽
io Caput quortum. . Intopraetationem autem , quam dictis eius adhibet pologia, superabunde retiatavistinus Quid vero eos juVet D. Thom . . . quem citant de veritate art. . non sane videmus : quin potius quae contra ipsos facianr, non pauca inde repeti queunt. Nam quod dicere illum ibi ajunt, non esse omnia praedestinationis media a Deo praeordinata, nunquam illic te itur. Caeterum quod Censurae nostrae argumentum , quo superiorem im pugnamus ratiocinationem , eludere retorquendo conantur irrito cinani hoc faciunt conatu quia sive per seipsum facere aliquid Deus decreverit , sive per causas secundas fieri voluerit, non potest volunt: s ejus operatio impediri, quin suum sordiatur e δε- ictum. Qua in fis enim secundarum causa timo perationes , quatenus ab ipsis immediatilprocedunt, impediri possitat, tamen in quantum ad Dei voluntatem: operationem ut causam referuntur, impediri non possunt Non enim simul haec duo consistunt, ut simpliciter aliquid Deus velit,in tamen non Itafiat, ut voluit Fatemur ergo bona hominis
Opera, qua ratione ab ipso fiunt , impediri posse, quia caiisa ipsa impedibilis est , qu vero ratione a Dei voluntate Hispontione procedunt, impediri non posse, quia Dei vo Iunias causa est inimpedibilis ι sicut tamen quod per seipsam facere voluit, non necessario, sed liber factnam est: quamquam impe- , diri non potuerit. Ita quod in bonis operibu producendis per hominem vult facere, non
faecessari', sed libere fit, sive ab ipso sive ab
106쪽
homine quamvis ne fiat , posita gi voluntate, impedirin possit. Et rursum, si,quod seri per suam creaturam volvit Deus, ideo sere necessario,quia fieri hoc Deus abs quia voluisset, sequeret. etiam necesserio Ad Cretum faetum , quod per seipsum faceret immobiliter Mansollit decrevisset. Cum ergo tale Dei decretum nullam hic necessitatem adferat, neque illic san adferet: Namque in hac caussa ninutio est, sive per seipsum sive per suam creatur in voluerit oeus . modo simpliciter id fieri atqui ex axe votia erit. Siquidem ex sola suppositione aes olivae hujusmodi volun r suis ista petatur necessitas. Quod ver deinde subjungitur: Dei decretum in ipsius esse potestate, non it, dem in nostra , odite illius noluimpediri libertatem, sed impectri nostram: in eo quis de illo decreto nec sitam' seqbitur hoc, im quam mistam eis praebet e Melidi viam Primum, quia necessitatem colligunt ex ipsa talis decreti suppositione, qua se sta non est
mutationi locus. Deinde etsi decimum Dei in caussae 1 non sit poterat , ipsam tamen ejus conditionem in agendo natiirator, ni stimulae . eoque effectus contin gentiam ac libertatem non impedit alioqui uni ni seque retur, ii iram n Misbc enthini ciui eiso
nem,sed necess riam, quia absoluta Dei pro, missio de conversione Gentium, unde illa per necessariam consequentiam futura colligi- tur, non erat in hominum convertendorum
potestate Estque ante an nos 144 in hac
uisiversi is euiussi in Petri de rivo haec
107쪽
primum censurata, deinde vero in Urbe Roma iubaixto Quarto damnata ab ipsis
praesente revocata propositio auod ex imm- .as pedibili per necessariam siquitu consequentiam , hocsma edi e es ac necessarium . . . . Quid autem aliud isti dicunt,ctim sic ajunt, .. Deus ita praeordinat, ut possiti dia praedestinare, no autem facere non possumus, ut in sua aeternitate non ita praeordinet: unde mahet ipse liber , nos liberi similiter non manemus. Quorumin alibi hoc est axioma: uando aliquasuppositio non es in nostra potestate, ut ea
Ionaιur, ei non ponatu', id quod per necessariam consequentiam ex asequitur, absoluiὸ necessarium
es. Tertio sequeretur per praescientiam destrui libertatem. Non enim facere possumus, ut non praesciverit Deus quid esse naus facturi. Ex eo autem quod praescivit futurum, Per necessariam collectioncm , futurum esse Concluditura ergo per Ius praescientiam li-.beri manere non possumus. Quarto sequi tur,4 Dei decretum , post absolutam prete visionem consequendae salutis asser re necessitatem, quia facere non possumus, quin sal - Vare Deus decreverit quos bene operaturos Praevidit. Inde autem necessario colligitur,. Os esse salvandos Absoluta ergo necessita-ν r. Q, te salVabimur. Quinto dicere non licebit se- . ., cundum S. Thom. doctrinam,quod ante cau- sarum secundarum praevisionem, esse aliqua voluerit in rebus contingeni iam muta si si voluit, cum id impediri non pollat, non erit Continnentia , Ied necessitas si erit contin-Fentia, non sic voluit eritque repugnanti a
108쪽
in adjecto ac in possibilis in Thom positio. Denique cum ex tali ante denis,hoc est, 1 inlina ejusmodi volimine, concedimus ba reticis xonsequentiam necessitatis, εc libertatis destructionem, multum sane,ut sup diximus, illorum adjuvamus causam, eosque in suo errore firmamus, eoque antccedens Verum esse, lauthoritate, & ratione, probabiliter saltum, edoceatur. Quo fit,ut dum videri volumus haereticos lini lignare civis proclivi eos adjuvenilis, nosque ipses everitamus. Quare non definiti vita videriri ioci Censurae severitas.
mna pratvisionem absiniti a Deo oram. ordinata, hujusinodi argumento pronare conabantur. artyria Massilistiones Sanetorum , quas patiuntur ab impiis , sunt excellentissima media salutis ipsorum ergo etiam hae ante omnem praevisionem erunt praeordinata, quod est falsum: or Deus non est author peccati ita illi. Hancsati rinationem exemplo praeordinatae mortis Christi cis Censura breviter reselli,seamus. Cui argumento Apologia respondens, negat ipsam quoque Christi mortem, ut tali, &4 Ii modo interficeret tir, ante praevisionem malitiae Iudaeorum absolut praeordiniatam, permissalutantiis a Deo fuisse. Id quod
109쪽
luna Patre est, non volita; decretoque ejus Uaeordinata atquedisposita
per Filiisui mortem humanum genus. redimi absolute volnie, nec talem sibi hostiam offerri,nec divinae justitiae eo modo setisfieri. Neque enim, ut haec ver dici queant,sussicit,ut
ea consilii sui altitudine permiserit, quando eadem consilii altitudine occidere Iudaeos smusit, qui tamen ut o Herentalon vo i iesiue imiten hiis sequitur . quia Chri
suum Mori atque occidi Pater Voluerit, voluisse quoque ut eum Iudaei, vel aliqui alii per m litiam occiderent, ut ita peccati au-
rhor esse vi mix , id quod hicuae Calvinisi qui praesupponunt, in eoque parte, terilini ejus non parum adiu fant. Sed hoc sequi ne .sainus Potuit eniJ Filium suun per hiaus
innocuas Pater ipse occidere , quemadirio dum praecepit Abrahae, ut pilium suum Dae' immolaret. Quae igitur circa Christum suum facere per se ipse Pater potuit, ea ut fierent
ad hominum salutem absolute voluit at que disposuit ouodsiis propositum suom ut impleret, 'udam uni nitalitia quati ad haeem ratam re preb Hebat uti constitui
auocirca ut Christum Iudaei oreaderent, in eumque odio seu mallignit ateiae Irent i peris
misit tantii ma non aute sin quo Calvini est error etiam decrevit. Ut vero Christus Dccideretur desecisi, - , plicii genere aiusce restiae , bd ἡ ω
110쪽
nec a men disp0nitieiis, ut hujusmodi tentationes exurgant , sed permittit tantummodo , Christiis diaboli enixionein quam vitare potuerat, perferre utique de ribuit. Non voluit lainen ut vin ηUplaiphemias pass30pis imp c eidem lim Neque enim occidenas dare piaeceptum. Sed cum lioqposset,maluit optimam suam de Christi morte immqtatione voluntatem p Ptae zo 'gnitam Iudaeorum imples' malitiam, non
sisse filium ipse si itur . quia pers
. Nam his quoque, pqrsuam perminionem, Apologia non satisfacit. Si earum cussit, quia percuti permisit, protexiti
ssili Di non et Protexit,lia, ut digni erant, ad tantum nefas agite misit Evasiones ersu istae nequς Δώripturas explicant, neque doctrinae sanioritatisfaciunt. Et ideo D. Thom. aperimas Musumn 3,