장음표시 사용
71쪽
iso Caput tertium auxilio, quo fieret ut in finem usque actu
perseverarent , sed eis cum adesset per gratiam, ut perseverare possent, si vellent, relictum est in corum arbitrio, ut Vellent ac
perseverarent, usque adeo, ut inter perseverantes 'Angelosin non perseverantes disi s crimen non ipsa fecerit gratia, quae es et utriusiue communis, sed liberum tantum ar-
bitrium. Ideo igitur Sanctis illis Angelis irraeordinata Vita fuit ex pers:verantiae prq cientia, quia revera quoad sui complemen- tum non praedestinata ; sed praescita dum-
taxat fuit eorum perseverantia. At nunc
post an sum non sufficit auxilium gratiae, quo possimus si climus, sed plane etiam illo est opus, quo fiat ut velimus, atque in
finem usque perseveremus. Ut inter perseverantem non perseverantem non jam
solum liberum arbitrium discrimen faciat; sedis gratia ipsa, quae aliis ad perseverandum per indebitam misericordiam datur, allis autem iusto Dei judicio non datur Cur. autem ex duobus piis, inquit, August. huic D M'. pir donetur perseverantia usque in finem, illi autem non donetur inscrutabilia sunt judi- cia Dei. Quod si nosse desideret, clara ne sit de praedicto perseverantiae discrimine Ati-gust. doctrina, in promptu sunt, quae scripta reliqui lib. de correptionein 'ratia, quae hic non pigebit subjicere. Primo, cip. ra inquit, homini, qui in eo bono, quo faectus fuerat rectus, acceperat posse non peccare, Iosse non mori, posse ipsum bonum non
deserere, datum est adiutorium Perseveran-
72쪽
De Elect ad Gloriam immed. Itiae, non quo fieret ut perseveram, sed sine quo per liberum arbitrium perseverare non posset. Nunc vero sanctis an regnum Dei per gratiam praedestinatis non tantum tale, adjutorium perseverantiae datur, sed tale, ut ipsis perseverantia ipsa donetur, non solum ut sine ipso perseverantes esse non possint,
verum etiam ut per hoc donum non nisi per . severantes sint Et rursum. Ac per hoc, in ιι a m ob quit, nec de ipsa perseverantia boni Voluit M. eius Deus sanctos suos in viribus suis, sed in ipse opitii.
gloriari, qui eis non seloni dat adiutorium,
quale primo homini dedit, s1ne quo non possint perseverare si velint sed in eis etiam operatur ocile ut quoniam non perseveri rabunt, nisi possint velint, perseverat)di eis possibilitas & voluntas divinae gratiae largitate donetur. Tantum quippὸ Spiritu Sancto accenditur voluntas corum, ut ideo possint, quia volunt, ideo sic velint, quia Deus operatur ut velint. Nam si in tantiis infirmitate visae hujus, ipsis relinqueretur Voluntas sua, ut in adjutorio Dei, sine quo perseveraret non possent, manerent si vellent,necDeus in eis operaretur ut vestisne,in 'ter tot &tantas tentationes, infirmitate sua voluntas ipsa succumberet, Mideo verso-Verare non possent, quia deficientes infi initate sta, alim pellenti aut nonica vel iem: infirmitato voluntatis, ut possent Sub tum est igitur infirmitati voluntatis humanae, ut divini gratia indeclinabiliter 8 insuperabiliter Meretur,&ideo quali sinfir
73쪽
aliqua vinceretur. Ita factum est, ut Voluntas hominis invalida desimbecilla in bono adhuc parvo perseveraret per virtutena Dei sum. mluntas prim hominis fortis Scst . na in bono ampliore nis perseveraverit, habens virtutem liberi arbitrii; Liamvis non do Miuo ad torio Dei, in quo mi posset perseverare si vellet, noni tamentali, quo in illo meus operaretur ut vehet. Tortissimo quippe dimisit atque permisix facere quod vellet, infirmis servavit.
ut ipso donant myti,isSim quod bonum est , vellera: hoc defitere invictissima
Hactensis Augustinus perseverantisquod volumus discrimen luculenta admodiunora rione explicavit. Qui vero nullam p uti differetitiam inter perseverentiam hqminis lapsi atque vitiati,in Sanctorum Angelorum, qui in sua rectitudine perstiterunt, eoque clarissim in Α-doctrinam aper- ec , ollunt, lorumque libium,in quia hus Pelagianismi quaedam haesere reliquiae,rlacitarac sententias querelasque renovant', auesane mirilim, si eod hi 'dou hue pro destinati prae-stientia definiant. Hylarius certe ad Aug. scribens quid Massilienses hac in parte de P. Augimini doctrina judicarint, nusmodi verbis expressit. Deinde, inquit, moleta fe- .runt ita diridi gratiam, quae vel tunc primo
homini data est, vel nunc,mnibus detur, ut ille acceperit perseverantiam, non sua fieret ut perseverare sed sine qua pei: liberum
74쪽
T Eba. ad Hammmed. 73 arbitrium perseverare non posset Nunc vero Sanctis in regnuna pei a xiam praedestinans non tale adjutorium perseverantiae detur, sed tale, ut eis ipsa perseverantia. donetur non solum ut sine isto dono perse- Verantes esse non possint, Verum etiam ut
se hoc donum no nisi perse verantes sint.
saec ergo Massiliensibus perseverantiae di stinctio io placuit, quo propterea in quaest de Praedest. Sanctorum caligare adhuc Augustinus dicit Nimirum quod perse- Verantiae,qmplementum in bominibus apsis, scutin in I ngelis Sanctis seli prescientiae subjicerent, non praedestinationi Dei ascriberent. Ideoq ex illius priscientia me-xiti, vellent non Angelos modo Sanctos, ,ersim etiam homines lapsos, depravatos esse ad vitam praedestinatos. Quocircti
nunc quidem Augustini judicio, in eadem quaestiones ligare censtiadi sunt, qui priu- destinatibnem vitae ex tali suspendunt phae .
scientia, non modo propter perseverantiae complementum, verum etiam propter ublatae grati' acceptatio m Mincipiendum M perficiendum. Haec exista omisia tali sub si jecta praescientiae subtrahuntur praedestinationi, quae alem, ut sentiunt, preterequirit praescientiam. Quia suera si haec quoqus praedestinata serent, tantum praedestinata esse concedi oporteret ex ipse praedestita tione ad brutae vitae finem in si praedestipata, ergo prilescita. Siquidem respectu eiusdem non praedestinatio praescientiam, sed
75쪽
qilia quod futurum non est nisi volente az Operante Deo, non ideo vula Deus, quia futurum praevideat, verum idcirco praevidet tuturum, quod essicacissime velit ut fiat.
Secundo loco objici potest, quod reprobatio non sit ante omnem peccati praestien- tiam, eoque nec vitte praedestinationem ante meriti boni praevisionem. RespondendulΠ, multam hac in parte inter praedestinatio nem reprobationem esse distantiam. Si enim Deus reprobaret hominem, id est, aeternae ni orti addiceret ante omnem pec- Cati praedisionem, quid aliud quam naturam
bonam perdere vellet mihil aliud in ea res .piciens, nisi quod ipse fecisset, hoc autem Sc ab ejus bonitate atque justitia longe est alichum. Si dicamus, inquit Augustin. lib. ad
Simpl. q. . Deum fecisse quae odiiset, ab - 1hrdum est, occurrente alia scripturaet di- Cente, neque enim odio habens aliquid constituis2s,in nihil odisti eorum quae fecisti. Quo enim merito Sol factus est Aut quid offendit Luna, ut tanto illo esset inferior, vel quid promeruit uisyderibus aliis clarior cre- 'aretur Sed haec omnia bona creata sunt, quaeque in genere tuo. Non enim diceret. Deus, Solem dilexi, Lunam autem odio habui, sed omnia illa dilexit, quamvis excellentiae diversis gradibus ordinata, qt Oniam
vidit Deus quia bona sunt, cum dicto ejus sint instituta ut autem odisset Esau nisi m-i justitiae merito, injustam est. Haec eo loco Augustinus, latis ostendens, odium Dei seu reprobationem non cise nisi ex praescientia
76쪽
injustitiae quod alias esset absurdum acin. iustum, odio haberi creaturam bonam, nullius res in peccati. At si hominem indignum ac in massa Corrupta damnataque repertum velit nihilominiis beatum efficere
perfectaque in suo regno justitia donare, quid istud in eo proposito quam munifi- centissiim quaedam ejus elucet bonitas, qua tanta dilectione ac miserapone suos etiam prosequitur inimicos ' sed gloria, inquiunt, postremus est prae φθα destinationis effectus, posteriores autem effectus mereri possumus, erg5 quod Deus
ab aeterno praedestinaverit gloriam, e prae
Visis meritis fuit, quae per gratiam ipsius
eramus facturi Respondemus, gloriam quidem esseexum in ,,si es praedestinationis ultiimum, sed secundum executionem, primum autem secundum intemonena, in quantum finis est, Propter quem caetera dantur. Ideoque primo Deus electis suis gloriam praeparaVit, ac deinde necessaria media Atque, ut supra di 6 Q. .ximus, hoc inodo Vita aeterna sub praedes anationem proprie radit. Sic enix gratia est indebita, quatenas ab aeterno peccatori est praeparata 5 nullum ex se metatuna gloriae orre idoneo. In quantum tamen de lutae mer dis subit rationem, ita est ex meritis pri aiata sedilia justitiae non gratiae praedestinatio Deieci io est. Quomodo etiam Ueteres loquuntur de praedestinatione ad mortem ex praescientia videlicet pec-
77쪽
16 Caput ternum. cedentia merita, neminem ad vitam adduci.
nec tamen ex meritorum praescientia ipsius
praedestinatio est, quae utique gratiae praepa ratio sit. Aliud quippe ad vivam praedestina tio, aliud adductio est,aliusque hujus&iulius ordo quae proinde in hac disputationu sunt accurate distinguenda. Alioqui possex ad similem modum concludi , nemo si uri tatem dcquieten obtinebit,nisi commodum prius habuerit domicilium; ergo quietiSPIS. destinatio ex faciendae domus praescientia aut proposito exoritur quod perspicium est vitios concludi Neque enim quietis curitatis appetitus ex proposito nascitur domicilii connparandi, sed diverse, domicilii comparandi propositum ex appetitu desiderioque quietis. Indesnon aliud in inq tali argumento confici potest, quam nemi
nem Maedestinari ad vitam aliter compa, randam, quam per bonorum operum, aut me justitiae meritum. Quem in sibi quietem S securitatem pr destinat
atra ratione obtinet adam, quam idoneo do micilio in emn nem comparato Distin-
uendus ergo execimonis repropositi or- uo, qui in supra i argumento porporam
confundituri ,. Obi t. Sed instant,aeterne Vitε promissiones jux- s.' ta Conc Trident doctrinam, conditionatae
zῖ, o sunt, MCalyini estχontrarium, indico se . o. se gunt eleetionem MVitam similiter deber
io. Respondemus, nec hic sine consimili et re, electionem ac praedestinationein cum r'missi
78쪽
D Elis ad cymam imm d. 1 promissione consutidi, quasi
plurimum cum viis promissio primum tem 'poralis sit, electio autem aeterna illa deinde glomnes pertineae, quibus Euangel pyε dicatur, quibus dicitur, si vis ad vitam ingredi, serva mandata, inui perseveraVeritusque in finem, salvus erit. Hic paucorum sit, quibus ipsa vita divino est preparata de ccreto Issa preterequisitae conditionis non secum adserat impletionem hqc autem pr steta praebeat. Ex quo intelligitur electionena ad vitam non esse conditionatam sicut pro' missi est, sed absolutam existimari eoque juxta Augustin absolutum sit donam.
perseverantiae propositum, quam exor- dinatione Dei vita aeterna conlequitur cer itissime. .mquam autem novi Testamen- ti promimo, qua beatam imprimis vitana complectitur, de qua dicitur,&cognoscent me omnes a minori usque ad majorem, absoluta sit quemadmodum Prosper' ex, nonita tamen uti duod Calvini molitur hae 'resis excludat metita: sed sic omnino ut 0 eo α. 'sa quoque electis merita praestet, pex quae ad vitae perveniant finem. und liquet, quid' ad hoc responden . .
dum quod alibi ingerunt, Calvini esse do I I Ar
ctrinam, praedestinari ad Vitam aeternam a Datiam. Deo ex mero ejus beneplacito a Dei prae ordinatione. Nam quamquam imprimi non ' - ''
id ro falsimi id sit, i d idem Calvinus ti am disceat, habet enim hoc omnis haeresis ut falsis vera permisceat, tanquam lepra Varios co 're .s bibς ubi 'ςqΠς Προπ ς'
79쪽
quq vera dicuntur amare oportet falsitatem, neque propter falsa fugerem abomoari quam interponunt veritatem. mamoliam ergo hoc ita se habeat, aliud tamen est quod agit Calvinus, sub hac doctrina concludit Ita nimirum mero Dei beneplacito praeparuum regnum, ut non sit ex meritis comparandum , quod nos non dicimus,in sequi inde negamus rata enim
praedestinatam asserimus gratuita Dei electione gloriam, ut tamen nisi ex meritis assequi non liceat, quae tamen ipsa etiam homini sunt praeparata ut ad gloriae finem per ea perveniatur. Siquidem veta utrumque dici-2it.: tur& praeparari gloriam propter merita, dcorie. .s merita propter gloriam Hllud quidem utis. ανα significetur gloriae causa meritoria cistud in x p. , , his ut indicetur meritorum causa finalis. ' Quare viderint qui in diversa sententia sunt, utri cum Calvino potius sentiant, ejusque adjuvent causam alli ne qui ex gratuita Dei ad vitam electi e tolli cum e merita putent, an qui sequi hoc inde negant. ii petitas Nunc ad Scripturas, quas objiciunt, recpondeamus. Et primum quidem opponunt, quod est apud Matth as ubi dicitur, salvandis pr4aratum regnum a constitutione Μim si propter merita. Respond verba Christi eo loco haec sunt i rinita Benedicti Patris mei posvite aparatum obis regnum a consi-
80쪽
ficatur uti praetendit Igumentum praeparandi regni ex parte Dei Causam in meritorum pomam praeVisione, sed possidendi ex parte hominum, in eo causam esse quod benefecerint electis enitia suis Deus regnum praeparavit nulla In eis reperiens merita;
sed ea per gratiam dare Volens, quibus jam gloriam praeparat: quo sic meritis bonis praeparati atque instructi ad regni pines.sionem Introducerentur. Et quamvis dici 'etiam posset pr*paratum esse regnum ex contemplatione meritorum sub debitae me cedis ratione consideratum, prior tamen sensus Euangelio magis congruit. Non enim dicit,salvandis proparatum esse regnum propter meriti sed ad id possidendum propter 'merita vocari, ut illud Uinimi enim respiciae non voculam paratum' sex possidete)alioqui dicere debuisset, possidete paratum regnum, quia esuriturus eram. vos mihi daturi manducare. Sed Videri queat Apost , i,hahia Paulus ex meritorum priviscientia prae ii Mammos. nationem statuisse, iam in Episto ad Rom. ita scribit. Nam quos praescivit, cpraedestinavit c formes fieri imaginis Filii sui simissi Verum ejus loci cum non si una interpretandi ratio, nihil inta pro adversa sententia .
concludi potest. Est autem una responsio, ut Praescientia non pro meritorum praenotione capiatur, tanquam Propter quae praedesti
navitDeus adChristi conrormitatis rantiam, sed pro praedilectione, quodin ipse annotavit Origenes, hunc Apostoli locum interpretan praescisse quos in affectum amoremque