장음표시 사용
91쪽
mentarius, quonlim Pelagiani illius stripti,
cujus sup initio secimus mentioliem, nou aliud quam limes castigatio quaedam est , rametsi non ubique semper satis exacta, diligens, contentus hoc loco haereticum, qui
in Pelagii latebat verbis, exclu-ὴ sensum' de Apostoli germana sententia non ita solli citus fuit. Uno Pelagii 'erba nqnnullis re-duariam vocularuni quae Inc a Pr fessoribus tamen omittuntur adjectione
temperavit. Praedestinavit, inquit, ut qui dono ejus esset conformis in vita esset con formis in gloria. Ubi tamen ad executionis
respicere ordinem potuit posteriori justitiaς praedestinationi respondentem. Et hinen , quidem ad xo. Authorum testimonia resipondimus, quos partim quidem ut param
ad testandum idoneos, partim ut paruis Op Portunos, rejiciendos esse docuimus, uxtantus ille tamque terrificus testium numerus adis huculos prorsus tres videlicet, aut
ad summum quatisor, vel 1 reciderit, qui muris iv iii aliquid dicere vide uri satis non possimnus nconsideriit mcontra Scriptorum ipsorum meisten citandi rationein ut lacile appareat, non esse ipsorum verbi quoa nimis hic frequenter occurrit ex ipsis bntibus, diligenti eorum contemplatione allata. Sed his omissis, ad caeteros, qui restant, veniamus,' Quid pro diversa sententia ' estire videantur, audiamus. Horum primui Ambrosius est, cujns l. s. de fide ad c ra
tianum c. 3. sic sunt erba. Quid in in-
92쪽
Auit, quod ommus ait, non est meum da ire Obis pnon est meum, qui justitiam se Vo, non gratiam Dentimue ad Patrem re
Tens, addit,quibus parati m est, ut ostende ret Patrem quoque petitionibus non desero Glare , sed meritis, quia Deu acceptor per Ribnarum non est. Unde de Apostolus ait, 'P
quos praestivit, iraedestinavit. Haec ille. Ibi manifestum est, loqui eum de vita aeter na sub ratione mercedis: quam sic conside ' .ratam, ut Certum est, meritorum esse intui :tu praeparatam neque enito merces praeparari nisi merit piae , ita perspicuum st, debitam esse secundiani justitiam quemadmodum expresse ipsis signivi
hac comparatione ad electionem gratiae teupraedestinationem gratuitam, de qua parte Suc agitur, minime pertinere. terum praepor hanc mercedis praepara i ionem, quae ad Dei iustitiam pertinet, ag
hoscenda in primis est, iit supra diximus, 'i'ita muriis, qui ratione gratia est, prae
pariitio, juxta id quod Paulus praedicat, gra tiani Dei esse vitam aeternam, gratiae autem
apud Apostolum rationem non haberet, nisi quadam consideratione esset indebita, uec Abomini ex eipso nihil meritorum adferenti p. plamque in signo, gratuita Dei mi P . pr 'arata quae gratiae oraeparatio propris ε iecitndum August. definitionem, prae ἡ destinati est. Quod vero adjiingitur apud , 3.
Ambrosiu' hisce verbis non enim ante praedestinationem, quam praestiret, sed quo- rim morit pravistet, eurii praemia ae
93쪽
tam: si recte accipiatur iuxta icaxum a nobis sensum de praedestinat aeuustitiae, non grati m sciendum tameu vit, Vetustiora exemplaria diversis impressa mporibus, a Verba non halierc, laud. acimtis quanam ratione in textum Ambros, nun irrepsisse p0tueris Liadem responsio ' VOmmentarium Ambrosio inserip-
QVis irae lastinavit Cuj iis verba sic ha- isto ςnim, inquit, quos praesicivit fu- turos sibi devotos, ipsos c egit ad proimissa praemia capessenda. Ubi cum expressam PVM t mentionem, satis insinuat, gratuita praedestinatione seu gratiis
Hoetion se loqui, sed ea, qui intinam ei merces pro dein labore de-
, unum. Videt; et Iacob, elegit praesd; orum sprevit cum in primis,
ere Comm*ntarium, licat, quona indi- at Ligust. l. de dono persevcr. c. 8 uti 'imirum II escientiam pro praedestinatione, author ille eo loco posuerit cujus Batulli gentiae Videri possit signisi rationem aliouam: suggerere , quod subjusti dice a Miu lagit, propositum Dei manet, quin f Mnon potest evenire quam scit de propcuuit an ibo, ut saliate diu nussit. Por-. one Scriptury qqidem usu alienam esse,
94쪽
tibi scribit laetis advenis secundu ira prae, selemiam, id est, praefinitione uain praeordinatione in Dei I atris, in sanetificationer Spiritus. Quam quain intedigi etiamCommentarius ille possit, ut de elecmone adglo ripe mercedem dicanxur esse locutus; pGesertim quia Mucis uverpositis dicat iii hunc nindum hoc quasi maridius, non persena
rum acceptor nam neminem damnatan. icquam peecet, di nullum coronat, antequam vincat. Declara igitur Authoraue,
non decerni a Deo vel praemia, vel poena nullo causae halaxo res sed prae a ' qvidem ob merita bona quae praestivit, poenas vero ob peccata. Eanadem recipiunis, tutionem Chrysestomi verba, quae expressit Hom. o. in Matth tra stans illud LUenite henedicti Patris mei. Nam antequam, ait, nati sitis, ilia sciebam vos ejusmodi futu ixos, haec Vobas a me praepa ara fuerunt. i.
Agit urso manifeste dea immiorum, q'a in qu tum: hristusnodi, ex praevisione sit inieritiorum sed quae ideo praevisa sunt quia donanda me runt ad consequendum beatae. vitae finem gratuita id absoluti Dei praedestinatione
peccatoribus ab aeterno, praeparatum D inasceni locus ex Diti. contra miriolos .
95쪽
ωμι mmm . . Parit. Loquitur enim, ut ex antecedentides illis verbis constat, de gubernatione Dei; quae , providentiae , propositi, ac praedestinationis executio est, qua velut justus Iudeat
pro meritis cuique vel praemia, Vel poenas reddit: quae quoniam futurorum sit praescius, ab aeterno eum ait immutabiliter praefinivisse ac praedisposuime. Sic enim ejus se habent verba : Deus omnibus prospicit; omniaque guberna , nobis tamen , qui nec quae futura sunt,nec quae praeterire,nec ea omnia quae praesentia sunt novimus, ejus gubernatio minime aequa videtur, cum sit aequissima, optima, iustissimaque Nam qua in nobis sunt, ceu praesentia cognoscit, quaeque futura sunt juste, prout illi placet,lvise, iudicat. Et mox Deus, Inquit ita 'judicat, ut numquam judici eum poeniteat, neque etiam post latam sententiam tunc demum rem agnoscat, sed omnia priusquam fiant, praecognoscit, cunicuique quantum conducit, nste ac prudenter praedestinavit:
Concinne ea quae extra nos sunt, eis quae pe-
nes nos sant, praeordinans Hinc paulo post ea subjungit verba, quae ab ipsis urgentur et Praevidens itaque Deus ea quae nos sponte facturi sumus, ea videlicet, quae in nostra sunt potestate; virtutem puta litium, Mea quae non sunt in nostra potestate laeterna videlicet praemiai supplicia praedest- ' nivit.Ubi manifestum est, eum agere non de . gratis,sed justitiae pridestinatione, pr definitione, qua pro benefactis mercedem ac praemia decernit. Porro Clemens lex-
96쪽
tand tametsi ob non paucos errores detr ista ei a Gelasio auctoritas est, ut merito etiarejici a nobis potuerat, tamen quid dicat ex-l.
pendere non gravabimur. Sςd sententia UM. de sonte se repetenda est, non ut a Professoribus iesertur, truticata Ecelesia i-tholida, inquit, lib. et stromat Dei volun-.tate per unum Dominum congregat eos,
qui jam sunt ordinati, quos praedestinavit Deus, cum eos justos cognovi1set. Hic locus etiam pro nobis facit. Nam in prioribus illis
verbist congregat eos, qui jam sunt ora nati allusio est aperis ad illud A r. 1 Cressiderunt ouotquot erant ordii ad viniam ubi nosti a aperi confirmatur sententia. Quod autem sequitur, rectum ac fa cilem habet sensum: Quos praedestinavit, cum justos cognovisset sed tales utique suo munere lacturus facturus autem ad assequendum prictestinatum gl*ria finem, in quem eos iam alit ordinarat Suberest Ilie-ion cujus i. i. c. Maac, quae haec sunt Verba
Porro dilectio modium Dei, vel ex pr- scientia nascitur futurorsura, et ex Operibus alioqui novimus, quod omnia Deus diligat, nec quidquam corum oderit quae creavit; sed proprie vos suae 'indicet charitati,qui vitiorum hostes sunt &rebella αδ ntra illos odit, in aveo destructa cu piunt turnis e struet e. Ηόc loco, quia in
odium pertinet, clarum est, quod ait,ex praescientiati,sci futurorum semine enim odio habet Deus, nisi peccati, quod praestit, i initu. - αν expositione indiget.
97쪽
coistisitam. cum si maiusta j quod etiam ligat is quemadmodum Apostolus ad
Rom. docet, suos quoque inimicos, pro' quibus obire non dubitavit, ut amicos sibi ex inimicis redderet. Alioqui enim & dilectio qua ad gratiam sit impertiendam ex
praescientia erit meritorum, si neminem ominino diligat, nisi quem 'itior a invenerit hostem. Dicit ergo ine tan quod neminem Deus ad gloriam diligat, id est, qliod nemini dare gloriam statuerit, nisi qui vitia odisset hoc autem quibus aliquanto inesset, id praescivitontequam esset, sed ideo futurum praescivit, quia per grati m suam id erat ipse eis ecturus Schoc propterea, ut is, qui erat reccatori gratiuia praedestinae ioneir destruatus, finis, esse quoque posset ji istum prae
inium mercesque laboris. Idem vero . I o.
Epist quam stribit ad Edibiam, haec habet verba Vasa, inquit, miseric6rdiae quae praeparavit in gloriam, quae vocavit Choc est nos qui non solum ex Iudaei sumus, sed etiam ex gentibus J non lalvai cirrationabiliter Mabsque iudicii veritate . sed ea dis praece dentibus quia alii non susceperunt filium:
Dei, alii aute recipere sui sponte voluerunt. Et mox ex quo, inquit, Ostenditur, non gen 'tes eligi, sed hominum voluntates. At his
Hieronymiis erbis non aliud xili dicere. quam aeternam hominum salutem ex meriti, esse. 3ρ eam quemque adibisci, nou quiaeertes Nationis, sed quis bonae si volun
Et haec quidem ad Veterum testimonia dicta
98쪽
huy. a Gisianis irimed. octa sufficiant ex quibus intelligi queat,
quaa,noit rete 3 Aug. sententiae laon sint ad versici quidquid ad Scholasticos Octores meos uricos nonnullos sit respondendum, qvi in Oedestinationem ad gloriam ex meriatomimi si titia interduin profluere dicant, Iur in primis ad Ruaxdum MDraedo irem in Apologia citatos, quando disertis verbis praemia ac reamne rationi faciantanentionen ; id quod a Dominico annes observatum fuit p. I. D. h. q. q. Rrt. . . Nulla hic urg tanter Graecos Latinoique
est, nee M eos iiii r se conciliandos necesse est ad diversati confugere praedestinationis apud e os significationem , ut ille quidem
propositum liuellexerint donandae vitae aeternae, Aug. vero gratiae, quae ducat ad
ream. Nam is me si adversus Pelagium intentus, ad totam fir respiciat effectuum
ordio mulum in nobis sit meritum, o nu quam tamen mas ultimum respicit ess)- istum, ad quem gratuito etiam praedestinatos esse nos velit 4 1 solum non ex legis vel naturae, sed ncc gratiae quidem praevisis operibus. Sed ubi e certissima, solidissima,
ficillim conciliandi si io, si ill salixerim de prae limatic 'ς one , --ὸ non gratiae, sed iustitiae incisos, Augusti Sinin . . num veris de gratuit, quomodo palim est 'l'--α
Apostolum usurpasse , quando electionem gratiae nobis commendar. Unde constat Au-
99쪽
ruere, ac verum esse, quod post Augustinum Ccιa Ruardus a. i. f. 3 s annosare non dubita-Vita ante exortam Pelagi haeresim non tuisse exacte disputatum de divinae praedestinatio , ni re reprobationis judiciis, re nondum huiusnaystcrii dissiculiates in quaestionem venis sent, haereticis Pelagianis nondum Ecclesiaui, Purturbantibus. Sed loco huic priusquam si ne imponamus, breviter nobis ad Augustini loca quaedam danda responsio est, quae a qui- insdiob; iciuntur , ut eum sibi ipsi adversum faciant, atque contrarium Ausustinus, in- quiunt, in praedestinationis deunitione non Praeparationem tant sim, sed etiam prae1ciui3-
'ζ . tiam ponit Praedestinatio, inquiens, est prS
scientia, praeparatio beneficiorum Dei. fraedestinationem ergo ex meritorum Proe scientia statuit. Respondemus jam sup a no--μki. i. ais fuisse admonitum Augustinum eodem vi radest in per omnia praeicientiam Sc praeparationem referre, hoc est, ad universa beneficia, qui- . hus certissime liberantur quicumque be- Tantur. Nec enim dicit, praedestinationem esse praescientiam 'aperitorum,' propter merita praeparationem gloriae; sed est, in-
quit, praelatentia, &non solum praescientia,
serum etiam praeparatio beneficiorum Dei, quibus certa electores in liberatio continetur.
Eodemque modo rcspondere licebit ad id quod habet . lΜ: Hypognost apud Auis, gustinum. Propterea, inquit, praedestinat, quia quale futtirum sit praescit. Neque enim ignificare voluit, praedestinarii nem CX me ritorum esse praescientia, sed praescientiam dc praeiacstinationum ad idem reἰ eren ob in
100쪽
sectum, hoc dixit. Hoc enim est ne prae , adestinare, ut repetit non sume August.quia is eridi ille Hypognostici Author noluerit vi eae
praedestinationi na, ex ineritorum praescien ilia definire, aliquanto post satis laperte osse ridit. Dicimus inquit, de damnabili ho ni minis massa Deu praescisse misericordia, non meritis , quos ex elictione gratiae pridemnavit id vitan . Sed cur ergo, inquimit,
gustinus ibi niuiirati in aedestiriatio
praescientia, hoc est, certa futurorum prae notione non sit. In quo plurimuin ab huma ni praedestinationibus divina distinguitur. Homines enim multa saepe tacere constitu ω ι
lint, quae facturine sint, certum habent: Proponit enim homo, minus disponit At
suis electi, dolia a praeparavit, u cicor ma οὐ ditos esse donaturum. Ide, alibi Augusti iviri r . 'nus: Ista, inquit, dona sua quibuscumque Deus donae, procul dubio donatnrum se esse praestivit, In sua praesciuntia praeparavit. Et infra Nan in sua, malim quo falli muta, rique non potest,it cientia, mera sua fit. eura disponere, id omnino, nec aliud uusa quam est praedestinare. idedereo praeci tiae nomen in praedestinationis descriptio Augustinus censuit interponendum, ne divi . tia praedestinatio absque scientiae certiti. dine cogitetur.Sed cur prius, inquiunt, prε- scientiam posuit,deinia vero praedestinati Mni . Non ideo factum quia sua araris mae me dat praestlantia, tanquam prori