Justificatio seu defensio Censurae Facultatis S. Theologiae Academiae Lovaniensis, contrà assertiones quasdam professorum ibidem Societ. Nominis Jesu. De scriptura sacra, praedestinatione, & gratia Christi. Iussu reverendissimorum & illustrissimorum

111쪽

1 io caput'Mintum. rit,pro ratione non tantiim ponit,qtiod eum non protexerit, sed persequentibus exposuerit . aut quod ei patiendi voluntatem , per . charitatem inspirarit , verum etiam quod aeterna stia voluntate praeordinarit Christi passionem ad humani generis liberationcm,

jecundum illud inquit, quod dicitur Isaiaeue . Dominus posuit in eo iniquitates omnium nosti sim. Et iterum mominus voluit eum conterere in infirmitate. Mirum est au- - te Prosessores, cum priores duas ex D Tho. rationes desumpserint, tertiam, quae ibidem

subjungitur , dissimulare volitisse s id quod

animi est sane parum candidi, miseritatem non fati; sincere investigantis. Concurrunt autem ad D. Thomae explicationem vetes s runt etiam Patrum sententit,ut Le0nis serm. s. de passione Domini Sacramentum,inquit, Dominicae passio ili in salutem generis hu- mani, ante tempora aeterna dispositum. Et iterum. In salvandis hominibus per crucem Christi, communis voluntas erat Patris , silii, communeque consilium, nec ulla poterat ratione turbari, quod ante aeterna.saecula Miriisericorditer erat dispositum,in incom- amarabiliter erat praefinitum tal.bi: Cumi ergo omnia, inquit quae in Christum Iudai- ea admisit impietas,tanto arae praedieta sint. ni non iam de futuris,quam de praelmitibus, propheticus sit sermo contextus, quia aliud

nobis quam sempiternarum dispositionum Dei in mutabilis ordo reseratur, apud quem discernenda jam iudicata, futura jam

lacta sunt 3 Cum enim di qualitates actio

112쪽

omnino non fieri. Quam empiternamin i commutabilem dispositionem Dei probans, adducita cum Rctorum .a nobis incensi Ta citatum Convenerunt facere quae manu. tua re conssilium tinam fieri decrevsrunt. Ubina- quasi Calvini Muturus argui lenimus ψunquid, inquit, iniquitas peries munici, christum ex Dei est ortae turilio λ Et illud

facinus, quod omni majus est crimine rara. nus divinae praeparationis armavit νNon hoc plane de summa justistiassentienis dum est, quia multum diversuiri multumque contrarium est, id quod in dignitate Judae uita est praecognitum& quod in Christi

est passione dispotium , non , Elii ocessit

voluntas interficiendi,unde nomendi, ede uno exstitit Spiritu atrocitas celeris, &io Ierantia Redemptoris. Non enim has impiat furenimur mantis immisit in se dominus, sed

Mnusit , nec praesciendo quod faciendum esset, coegit ut fieret,cum tamen ad hoc carseneni suscepisset, ut fiere dcc Hactent silla. Ad eandem divinae voluntatis di pertine quodhabet Augusti stuper Ioa nemicribens. Quis potuit, inquit, quae facit Tra' ita disponere, quomodo dispinait homo ille. quae passus est scd homo modiator Dei rehominum, homo de quo praedustum legitur: homo est. ει quiscognoscet ruinyraii

113쪽

hant homiuem, sed non agnoscebant Deum, homo namque apparebat,is idem ipse disia tinniebat haec omnia , qui latebat. Et haec rudem se Misti moretera passione Gramirum est nec placet licut Ionat, quo ait Apologia, praevidisti e uiri. Iudaeorum In R-btiamper conditionatam priscientiam Ninquod impliciter futurum erat, Deo ah lutemis topera mirere, cur non absolute tutum prae ridit , ut absolute etiam malitia illauri, velledad pes agendunt in inmicae passi ni sacrainentiun,quod in ho mini talutem absolutὸ disposuerat Iam ut ad .Martyres veniamus , similiter re de ipsis sentiendum

puramus.

Ut praesupposito hominum lapsu, Deus absbluta voluntatevictos quos esse Ma tyres. Abii in passione esse conformes

volueritis proptet ipsimi in crucia,

tus tormenta patienter tortite, que tot Tarent; sed ad hane implendam circa illos suas gratiae dignationem,malitia quorundam hominum uti v liiit,quam praevidebat, permittendo eis In illos laevire, uos 1am ad passionesis pro Christola unaan prius eligerat. Quare diu tot Ad iiii Maesunt causae, vas in christicinartyrio D Th. supra loco

citato conjunxic: M videlicet eiectorum suorum Deus martyria faciat . non eos tantum adversus persequentium non protegendo furorem, aut fortitudinem ad perferendimi inimmando. vertimetiam ipsam praeo

114쪽

norare , ut pro Christi Domine paterentur. Quocirca etsi in eo tantum Dei permissio em

tabo hei secuto es malitios crudeliseique Maii res tiantii atque affigantur 1 sed

di voluntas Detin constitutio. Et sequitur quidem , si vult i Deus passionem , vult reactionem sine qua passio esse non potest sed non equitur ι ergo hanc vult actionem exodioin crudelit Iesmstet MMM supra de Christoae dictum agri amo a non sequitur, Christas sum que occisus est, voliti ergo inique occidi: quia a substantia transit ad qualitatem ut itiillo vulgato exemplo: Comedere voluit quod omit, crudum emit, crudum ergo in Vmtano voluit a Mentissillac si in alitem tui locuti enoclud mii, netvlum in eadem iaci re Professeribus sententia Faustum etia in illuin Rhegiensem fulis Epistoputia, cujus eadem cum Massi-isiensibus sentientis mentionem supra jam se, cimus. Is enisa'. 24 de gratiae&ι libero aria trio de Bethlaemticis infantidi , eos iisderibit Hai sta que parvuloruminiquit, intersectionem non si itio Dei, - - pietas ordinisit inimici. Errursus n6n eos, inquit, praedestinatio morti addixit, sed ca De occasio consecravit me eos miritui est sequii ius, quam Dista Thomam

115쪽

PFrseverantiae , uti praedestinationis

Certitudo non ex conditionata,quam is

rarefutavimus sed ex abssiluta Dei peten- piae en η', qua, quos elegit , gratiae titudo; vel gratiar efficacia neque libertatim nobis, nequin excidendi possibilitatem adiamit. Undὸ non satis candide pologia ita mostram proponitiententiam, quasi certitu dinem ex aera gratiae efficacia statuamus, ii in est , liberani itrii cooperationem cum Calaino diminus, o prodanminii ve rum est iniδiueuntis, hi Deum perseveran tiam in nobis operari, ut defectibilitatem voluntatis, cadendique per singula periculum non auferat. Unde respectu proximae causes, praedestinatus absolute loquerido excidere , non istum are, non silvari,

semeritiseaquae non simplex Mabsbium,sed se ex suppositione necessitas est optime autem cum hac explicatione consistit ille in Apoc. locus t Tene quod habe, ne alius accipiat coronani tuaim inprum , quia generarem homet ea sententia admonitionem ad omnes in genete Iustos pertinentem, qua monea tur, ita sumet adeptam custodire iustiuρm, ut

116쪽

D Pνώνd PHI Christi. ii eiu ne ab ea per socordiam excidant, alio enim siturina ut corimam quoque, quae non nisi persevermitibus octiat, perdant ipsi, atque alteri cedat. Id quod iis temporaliter stis certum ac evidens est frequenter impleri. Nam hi veram nec simulatam aliquam habent iustitiami, quemadmodum perie 'Verantiam, rad coronaim Orare possune ac debent. Ad Praedestit in vero quod at

tinet,rem Hlli hujus peritali admonentura quia licet eorum perseveramis

natibi, di tertissima sit, tamen quia per liberam ac defectibilem humanae voluntatis cauis 'sam propositum hoc suum impleturn est Deus, recte vigilandi solicitudinem ac tini Hris humilitatem imperat quis re per quam custodire se in iustitia , ω operati in eis perseveriantiam sol a. . Quomodo hunc M in σΑpoc locuti, valvi beia ligustinus.

post eum Bonavent tractavit quam explicandi rationem ieci Thomas caeterique i. praeteriere Scholastici. Unde intelligi potest e excidendi possibilitatem neque perseverantiae certitudini, neque emacias electionis ad gloriam eslam ait econditio tinis raec filionein, quidquam adversari . nectae, derate reprisensum Augustinum. Sed visum hic professbribus fuit Catharinum sequi potius, qui libro, de pt,destinatio- rejecto Aug. non dissimilia commenta

117쪽

S Upersunt in hoc praedestinationis arguis mento Scripturae aliquot quarum gemnano intellectu controvertitur, in quibus priorem conu B. August. sim eum

Apolligia tueari tingit. Non pigebit in pactoit mire diligeimis. Hismarum

qui sit me Patris, ut omne quod dedit mihi, non perdam ex eo, sed resuscitem illud c. Ne hinc praedestinationis certitudo de absoluta Dei Patris voluntate descem dens, statui posset; sic telligendum Pr sed ad mines mirino peririeret limittae ut se assis sit, hanc esse uitris vo luntatem, ut omnes iussicientia habeant ex Christi m rito auxilia, non stet per ς M,' iones'.

Sed lim non rideat, quam haec com ian Mnta uixerpretiuio sit, ad ipsin iun videlicet innexa contoriaque dodixin uia duit, Amilogia paulis cimis,spectilis G

nationem ad solos in genere fideles, inter eos tamen creprobos, pertinere interpreis tantur. Sicubi vero ad solo etiam praedestinatos reterri videatur, tum salm quidendi

illos absta th futuros significari, sed non ante omnem posue finem conditio . . . Se sum; neque iam de omnibus, neratim hominibus, nec de reprobis. iam ad

118쪽

ad tempus fidelibus, sed de solis praedestinatis accipienda esse, Mos B. Joannes Urebus Euangelii sui capitibus ο ιγ sed atos Christo a Pine cribit, ineruae us. - η

aud de conditionata praescietatia, commen tum supra abunde confutatum est. Ergo non esse ibi de omnibus hominibus Ioanm sermonem, nec eos omneLintelligendos Christo donatos, inde primum cognosci potest,

uod Christus donatos sibi contra Mundum istinguar quod discrimen prima illa intevligentia conrimesti onuies omissio bomis totumque Mundum nullo sepiens distri ne

donatum. Deinde venire ad se ait omnes quotquot ipsi a Patre donetura omne, inquit,innod dat mihi Pater ad irae veniet. At

quonfideles permanent ad Christum non veniunt, non ergo sunt filio donati Pr. aerea innue hqjunnodi qui trahuntur a P

tre, ab ': docentur, eumque audiunt, perseveranter ad Christum veniant. Atqui

infideles qui non veniunt, nec Credunt, non trahuntur, neque docentur . ergo nec donantur. Sed nec inter donatos censendi sunt

reprobi temporaliter fideles. senatorum enim nemo p ire sinitur sed dat sis Christus vix Mn aeternam. Ubi ii dicas, non r, re, quantui' in ipso est, jam id omnibus et,

iam reprobis erit commune Deliad Christus servasse se omnes ait sibi donatos, neo ex eis quempiam periisse. At periere Ca- pharnati ae Iudas, ad tempus fideles, qui

proinde 4-ti non mer x, iuxta illud.

119쪽

sed iis filius perditionis. Roga

Christus pro sibi devotis. ut eos Pater se vel in nomine suo. In qua sane petitione exauditus pro sua reverentia fuit. At non servantur reprobi ad tempus justi, non sunt ergo donari. rario rogat Patrem Christus, ut quos ei dederit, cum ipso sint de gloriam eius videant, non id autem contin-

lex repropis etiam rem'poraliter diligentiaus non erg donati sunt. Postremo, donatos Christus contra Mundiam distinguit, reprobi autem omnes ad Munduin pertinent, etiam temporaliter fideles s alioqui

etiam pro eis Christus rogam: nec utiquo frustra' non ergo de numero sunt donatin rum Non erit robi uili, sed selypti edestinati intelligendi sunt Christo e donatii

nec alibi in scriptura usquam aliter hanc vo-- cem usurpatam temere invenies. Nam quod -- - , Ps. 2. Gentes ac termini terrae Christo in hae- θυι- reditatem re possessionem , donantur, prO-

pri in electus,' electorum per totum or-vem futurorum ratione , quibus reprobieemporalite sim in adliae quasi stipunumerum uimini lii , , , , intelligi d

bet Matthaei autem ultimo capit , data christo significatur etiam in re robos judicii damnationis potestas , qui tainen dici non possunt Christo donati. Sicac apud Io--nem cap. 17. Dedit Pater Filio potestatem omnis carnis, id est , in cionem carnem seu

nihleuis es ut elaetos nisi sericorditer heret I rem,mos ero promeritis lais judia ες φHM, domi et Oenique omnia quae

120쪽

Patris, eadem allii sunt, sed pe EMyrno do electi noti lo Helicet creationis tit

lo, sed gratuitae etiam electionis ac praedestis nationis beneficio. Sed operae pretium jam fuerit, quaenam paternae donationis hujus apud Augustinum interpretatio sit, breviter

demonstrare. Ejus itaque lib. de 'rrept. Si gratia ista sunt verba. Hi ergo, inquit, Chrim intelligunxur dari, qui ordinati sunt ad ' 'vitam aeternam, ipsi sint illi praedestinati e

secundum propomum Vocati, quorum nullus perit. Ac per hoc nullus eorum ex bonom malum , mutat9s, finit hanc vitam quoniam sic est ordinatus,& ideo Christo datus ut non pereat, sed habeat Vitam aeternam Lelib. s. contra Iulian. Absit enim, inquit, mpraedestinatus ad vitam sine sacramento in diatoris finire permittarii hanc vitam Prodipter hos Dominus ait hae est amem voli n-tas ejus qui misit me Patris, ut omne quod dedit mihi, non perdam ex eo, Sic de pr*dest. Sanctorum: Omnes, insuit, docibiles Dei veniunt ad Filium, quoniam audierunt,

8c didiceruntarque per Filium, ii videi tissim dicition inis ui audivi a Patrex

didicit , venit ad meo morum autenrienno perit , quia omne quod dedit ei Pater , non . perdet ex eo quidqxiam chrisquis indi est, omnino non perit mezerit in d qui peribit. Similiter super Joannem tract. ros. empn

do,inquit, sbi a Patre dicit Filii, gales h minet, quibus ilio ineo dicit: Ego vόs elegi de Mqndi, in meus Filii is demundo ele est cum Patre . idem ipse alpino Filius do