Justificatio seu defensio Censurae Facultatis S. Theologiae Academiae Lovaniensis, contrà assertiones quasdam professorum ibidem Societ. Nominis Jesu. De scriptura sacra, praedestinatione, & gratia Christi. Iussu reverendissimorum & illustrissimorum

151쪽

1so Caput XI de Gratia ri credente. Dicit etiam in lactis praeparari

boluntatem a Domino, quam praeparatio Inem si intellexisset a fidei conversione emotape distinctam, non esset cur eam praepa , rationem proprie tribuisset electis ad con . versionem &idem, cum mon electis, nunquam omnino credituris hae praeve nieos, praeparan gratia inveniatur me communis. Postremo jam dicant ipsi, quae scist gratia sussicienter praeparans, qua in is me posita, homines aliqui nec credere Vo-' 'iunt, nec vivere recte. Ajunt enim de facto sepe fieri it quis babeat auxilium praeve.

niens omnino sufficiens in genere auxilii prae venientis ad conversionem, tamen non. convertatur quodnam ergo istud suffici enter praeveniens Nimirum, junt, bonae cogitationes ex parte intellectus, affecti- ones dionum, aversionemque a malo ex parte voluntatis. At quonam istud modor Si quis enim sussicienter ascitur ad praedicatum sibi Dei Verbum in errorem contrarium susscienter avertatur, jam Ultc re'

dere, eamque assectionem ipse sibi sentit ad

ςonversionem tussicere: si autem nondum vult credere adhuc fidem aversatur, nondum etiam habet lassicientem affectionem ad ea, quae sunt propositae sibi religionis. Unde colligitur, sufficientem praeparationem nunquam esse a credendi aut benefaciendi voluntate disjunctam. Si enim affectio bona praeparatio est, ergo sufficiens assectio sufficiens erit praeparatio. Atqui probari

152쪽

D Asrianti auxilio omni- Is sufficienter affectus, qui praedicationen ejus

respuere perrexerit, ipsaque sufficiens ad credendum affectio jam n des est,in sufficienter ad conversionem ine intelligi nequis non esse conversus.

. . .

Restres ad argumenta polagia.

SEd jam ad argumenta respondendum est, quibus suam Apologia causam tuericO-

natur. .

Primum ac praecipuum est,quod ex Conco Trid verbis conficitur, in quo dinoruendo cita nuDoctores aliqui Catholis i operam posue s in i mrunt, quorum libri extant, nec infirmat tra-

ditaui ex Augustino doririnam. Est enim I :zτ'

verissimum, gratiae excitanti hominem li mi. ν. . bere assentiri seu acquiescere, quando per 3 ς' ι, eam praeparatus, libere credit, a poeniten ψ

ti m agit, neque nihil agere inspirationem lyam recipienco quippe qui de illam a jicree possit non credendo. No'.qxuid simul consistere queant, ut inspir donem recipiae oceam abjiciat, sed sic inspirationem recipit

credendo, ut tamen possit, si uelit non cre

dere Agit ergo recipiendo mens hominis, Wagi liberes quia sic credit, ut per flexibilem in 'ppositum arbitrii libertatem possie n-Mς o Maeresis autem contra quam ista de Geta sunt, primitin asserix gravam afferre credendi benEque vivendi necessit, tem, nec posse eum qui credit, iidem suam abjicere. Denique liberum arbitrium, velut

153쪽

reque se passive habere. perta sunt haec Concilii verba in omnia dc attente legenti, Ut 0 multum ad nos pertineat, quid hic aliqui respondere dicanxur Tametica res .ponsio non mala, quae inhiasum interpret- tur ex parte intellecti , qui assentitur gra

in illumiliatrix dociatria , cum praesuritia . Concilium expressam illuminationis menti onem iaciat, eamdemque nispirationem illam esse significet quae' recipio aboici possit. Isti ulmodi ergo responsio per hoc male retritata creditur, quod in Concilii Merbis nominetur liberum arbitrium. Nam

liberum quidem arbitriuii voluntas est, dei non siit intellectu, nee solus voluntatui

actas, sed Scis qui est intellectus, velut ipsum credere, seu assenti ii vocanti Deo, libero hominis arbitrio est adscribendus. Liberum igitur arbitrium acquiescit gratia: excitanti a juvanti, repur intellectuiri ac sentiemis S per voluntateni operando siquidem duobus illis excitandi&adjuvan- di verbis, duo alia subjuniit Concilium

correspondentia, assentiri,in cooperari. Caeterum suasoriam illuminationein potest voluntas nondum inclinata resipuere, bona

vero acquiescendi voluntas propri- loquen-d r uliuem op non potest. Si enim res spuit, inala est sin acquiescit, bona: simul

auteta dea tona in mala esse non potest. Quod autem aliqui respondere dicuntur, ideo libeia moveri quia voluntari non co-

154쪽

viderint sane quinam ita respondeant. m'do id nobis responsum studiosὸ non affin ' gallic sed nec cimus qui nune dicant, liber--'taten bibo vim impediri, quia non ipsa milias adimatur, sumitio dumtaxat usu

impediatur. Quis enim dicendum putet C . , tholicus, impediri, libertatis usum, cam fatendum sit, voluntatem libero adhu moveri in Deum HSic enim prorsus movetur in Deum, ut per rationis judicium,in diversum stipsu inflecterein movere possit. Et qua ad hunc ipsum actuin Dei gratia hominui inlanimum dein net, tamen scuta petitui Piscis ad ejiciendum Ionam determinavit Deus, per modum naturae appetitui tali congruente i ita Sc determinat gratia ad actum pietatis, per modum electionis libero convenientem agenti Quod vero di cito quidam nuper respondita, Concilium ea in parte non vide relactum, ouodam in linto deprehensin errorem, hoc e nostro gremio nenninem dicentem audivimus, nec si quis ita diceret, ferendum esse putare i

Aliud argumentum ex ratione Iiberi actus petitur, ad quem hoc pertinere statuitur, ut

voluntas quomodocumque praeparata, si indi re indeterminata ad illum a-'ctutatii aliquo instantiante tante actum ' et

vel etiam 1icut Apologia posterior ad Dua ιι- δε censem Censuram expressit, ut actus proco data voluntate temporein naturi prius in determinata ad ipsum. Inde colligitur, si

155쪽

ys Cap. XL Re . ad argum. H. in fallibiliter voluntate ni ad actum suum determinet, tunc actus delirui libertatem.

Ilic animadverti cupiuius quanto periculo asta dieantur. Primum enia , si tali assertione gratiae, demitidi si trus iustus ab IVocedentis, damnanda erit assertio Cath

icis probata multis,inscripturae atque Augustini doctrinae consentanea. Deinde non mediocriter adjuvatur haeresis, ut saltem probabiliter vicisse videatur in eo, quod per gratianti asserat in stici liberta ena Si

quidem antecedens, un4 hoc viligiti si

non certum est tamen ne me damnatum M pris,abiliteretiam juxta scripturae4 A gustini sententias defenditur. Consequentiam autem sic Professbres concedunt confirmantque etiam, posito illo de liberi actus ratione principio Non erit igitur haerGsilla damnanda, sed probabiliter etiam a struet, praedicatione gratias . MM age di submovet idibertatem. Ex quibus perspici

31msse putamus, quam periculose nobis dei li praescribatur, quo firmetur, hoc esse de ratione liberi aetus, ut voluntas quomod cumque praeparata sit, tamen tempore renatura prius sit indetermium ' iifferens rao ad istum actum. S:ds me verum M esse

incipium ex e pors intelligi, quod in Deo ceria, opriissimas ratio liberi actus ,

qui tamen priusquam caelum & terram vel Jet condere fingi non potest ad eum actum fuisse indeterminatusin indifferens Christum quoque ex x conceptionis suae puncto

156쪽

Dosolitanti auxilio omnium. I smori voluisse, rectissime, Ecclesia desenis ditur. Cur ergo necesse est, ut liberum-xumtempore latura praecedat uideterim. natio S indisserentia voluntaxis si Prosessores Scotum sibi patrocinari existi, mant, alium sibi norunt quaerendum ejus locum, quam in Apologia expresserint, Videlicet in s. senti dist. 18. quo loco divere potius confirmatur sententia. Est id quidem verum & apud variosalse inores reputiis Ad radonem libertatis pertinere, ut Ouinibus positi ad agendum necessariis, hi potestate sit agere o non agere sed omnibus ad agendum positis, non necesse est vel minimi temporis inter- Venire moram, priusquam agat. Cum ipso

quippe actu constat illa agendi non

agendi potestas ut Mnt ab aeterno volute Deus hoc uni minum condere, ita simul ps tuerit non veste Rutilim tametsi requiratur ad libertatem, naturalis ad aetum indeter

minatio, id est, ut voluntas ad suum actum nulla sit naturali necessitate constricta, quomodo constriccta est in motibus naturalibus: tamen non requiritur, ut vescumo instanti, aut temporis, aut natu e ordine praeco

. einde mainaxm.Chmortum sit, ni Deo, in quo fonsest summaq, libertatis proprie fias, nihil realiter esse prius aut posterius

tempore vel natura. Quod autem ad rationem liberi actus reciuiratur, ut voluntasinon sit ad ei matura determinata aut con stricta naturali nec usitate, quomod p 0-

157쪽

ininus gratia Christi efficaciter nostram vo-. x luntatem determinet, salva actas libertate. Neque enim determinat eam per modum naturae, sed per modum electioiais, operans in nobis velle, fata eo volendi modo, in 132. quo summa inest nolendi potestas. Cur enim hoc facere nesciat sapientissimus instaurator aut quid hic ei deshumanarum ratiuncularum imbecilitate praetcribimus. Ideo taque nec illud verum est Gratia Dei essicaciter determinante posita, necessario ope- rari arbitrium ii i intelligatur de necessitate consequentiae seu compositiOmS SI-mul enim conlistere nequeunt, ut Deus sic efficaciter hiat nanam voluntatem agat,

ni Σ ipsa non sequaturi sive, ut Apostoli etiam

Utamur verbis, ut Deus operetur Velle inmine, & ipse non velit. Hoc mu ardus ipse docet: .um agendo eficere,

inrt 7. pu Ut homo veniat secundum naturam suce li-

boni quamvis simul Lait consistere ne- queant, ut secundum Dei propositum agatur, opse non sequatur. Qui etiam de ni Ac Concordia gratiae & liberi arbitrii agens, quintam propositionem sic expressit Sola gratia efficacis operationis divinae pesita, necessario sequitur effectus quem operatur: fides scilicet, conversio, perseverantia, α

. opus bonum, quamvis simpliciter per arbi-

si ' tr: libertatem possint non nerI QIO esiam pertinet qaod D. Prosp. dicit, Impossibile esse ea, quae praedicta sunt de conversione

Gentium, non fieri, non modo propter di-

158쪽

Des seiani auxilio omnium os praecientiae ins bilitate ierum etiam propter efficaciam volunt uns. Sed im-

ssibile hoc esse dici in sensi composito,

cum quo interim libertatem conversionis inon dubitat posse consistere. Nam quis ita sibi praefidat, ut neget posse Deumessicaciter innectere, sibique praeo Perando sublice re hominis arbitrium Iiberum . lic tamen ut ii luit rapi se et naturalem elus operandi

una in io4um iam cum iussicio libera-elini, ne suscipituri Nam quod subjicitur, de amore bearorum erm Deum, Nonis est ex nuda suppositione essicasiis De Opera . itionis necessarius, sed ex eo quod humanae voluntatis si ς immutavit Deus statum, eam

due sic perutis hic affectione inibuit atque firma it, ut quasi in naturalem conversimo in Dei ε clare, Sc secun- dam propriam sui speciem. bene dispositae ' menti exhibita Divinitas; objectiv ucis

vel, ut animum ad se totum rapiat. lic autem cum nihil tale sit, neque in confirmatione voluntatis ad bonum, neque in objectiram admiratnda atque amabili claritate, sola fingitur' ratio ini, quae nos venef1. ciat sic.efficaciter Deus mi eiquo dcondisdit, ut naturatem, quein Nidit, operandi modum non corrumpat.istantem necessita aret Deus hominem ad aliqimmaetum, esset hetq; idem ille necessarius non ex mera divi e Motionis suppositi0rie, sicut A ilogia

159쪽

movetur ad appetendam in geheres, alitu dinem miseriamque fiagiendam. Quo modo inmora videtur intellexisse Chrysostomus , Deum αἶφ'- non praevenire nostras, untates, videlicet eas necessitando, ne stram temeret liber-

tem, quod Manichaei, contrea quos ille esse pirat, faciebant introducendo natur in tria ex qua inaly, dc natur m boni ex qua M. um esset necessarium facere.Porro tametsi quod supponitur, id est, divina motio non sit in hominis potestates movet enim ille cor no-i4 strum, quando Vule, quantum vula, non '' expectata ad id nostra quasi priore volu tate ι tamen sic agit hominem pro ipsiusalabem conditione, ut actum quem producit, in libera ejus potestate relinquat.N-ω-

stus,cnm est,hber est,quantumCunque Contradixerit Catharinus. Alioquin nunquam homo vel Angelus libere agit nec praevia xequiritur deliberatio aut indeterminatio,

ne Deutri quoque i viri actus sui libertate spissimius crati quo ouistitiae est samentior atque aut a dum inmmos. eois sinus deliberat. Licet autem facta suppositiorie,

sequatur actus necessario, necessitate coli Cutionis, non tamen est in se necessarius, propter causi a conditionem, sed liberi

uiscilicet sic fiat ab homine, ut possit idem, sε. libera continus ei mone non fieri. Quod si proprei ea , non erit actus an hominis, tes Suilina, quia Amsippositione tuum

nae motionis, non consistat, ut eodem tem

poris purust homo non agat, jam dc sibi

160쪽

Das ieienti Messio ommum. Issquisque agendo quippiam, liberam aufert

positione inuiuis, non eoninaestivit ut boni' non agat. Mimiasti, si quod neces

satio colligitur necessitate consequentiae, ideo non est in nostra mitestate, qua quod in antecedente 1upponitur, in nostra potestate non sit, auari ipsi falcri cogentur,

non esse inlimera potestate Christime audire quia vocatio id sic vocat ueridet nominem sicuturum non est in nostra

ria, sic Deus vocat petrum, uti eum videt secaturum, ergo sequetur. Antecedens non est in Petri potestate ergo nec consequens . Similique ratione efficeretur Gentium conversionem non esse liberam, quia promissio

Dei, Grillum MNuia promisit, noli erat inominam potestate, qua tinnien promis

me supposita, ta ea hedetario concluditu conversionem fuisse futuram. Denique non videmus, qua magis ratione roboraria a mari aeat aereus, ad tollendam incon- 'ersione liberam potestatem, quam si quid virium istae habere putentur argutiae. sis Vitur istius κli errori, principia, di Neremo vi arma figieniri. -homitiis actum v. g. Oeclare. - liberium. Et in se, quia non habet necessariam habitudinem ad caussam sui proximam, quae est libera hominis voluntas dc in sua causa, quia liber est Deus imma, qua movet, operatione Cor