장음표시 사용
181쪽
II. cap. XII. D Ucientibitrio: quae perseverantiae distinctio ex O- . .
ih ossicina profecta, nobis visa non est
do firmae Augustini consectanea eo satis lain sit, priorem illum modum , quem cemet Catharinus esse paucorum , ab Augustino fieri communem omnibus , qui usque in m inhabitaturae fragilitate perseverant. Ad nomen iuitem quo attinet, non potuimus intelligere donum perleve- tantiae, nisi donum quod est perseverantia. Nini si intelligatur domum, quod datur ad perseverandum , deinceps etiam fides in electis rect dicetur esse donum perseve- .
Postquam explicatum est, quae proprie sit Christi vitia, quae ad juste viven-
tar. Quivissiciat, non dimile est perspicere,
dis Atin eane omnibus demi hominibus an vero quibusdam dumtaxat ad id peculiariter ele- detur per misericordiam indebitam
alii veris negetur per justitiam. Si enim Christi gratia non uin pulsatum, Iam aperit, neque selum vocat tapectis
hominis obedientiam, Verum etiam cor du-
ει - , non tamen obsequuntur nec ve-
182쪽
qua omnib- -riis, grauia ainiunt atque obediunt, nondum essae gratiam subministratam, quae ad ipsorum conversionem salutemque iussiciat. Neque set est inqui dixerit sufficiebat quod datum est ad inchoanduini saltem c inversionem , si is uti homo voluisset. primitim , quod hoc ipsam non de interiore modo pulsi , verum etiam cxteriore vocatione; vere dixerimus, ad imchoandam fidem minisse sussiceres, si bene quia gratia risti non est a bono usu 1ὰjuno a 1ed facit hominem bene uti oblatis aflatis occasionibus ut vel ex eo colligi poses , nonduin in momini ad incipiendunt sincientium gratiani. quod Minum usum
eorum,quae ad salutem vocant, non habeat, Ut igitur taceamus, probari non posse omnibus adultis immitti , semperque a principio in Othni gente, eque natione inini a Misimitus esse motiones, quibus intriinsecus excitarentur ad sui conversionens tamen neque illuminatio dumtaxat suaseria, nequς metus seu terror, etiam poemarum posthanc vitam luendouor, incusari, esset id imast, illima minor hem,sed praeterea gra' etia opus est , quae cor sic motum atque per culsum inflectat atque emolliat: videlicen
ita accedat operatio necesse M - νει - a divino inc Giustoque Spiritu aeui dicis
itur. Rii. - . , ariduini salia quod 'liaum, fana quo es saucium rege quodis devium. Et
enim quicquid intus est , quod si det tan 'ton, AEC 'sarsuadet, alliciti,n in tui tartem e uoticinit truis amore assicit. Quo
183쪽
nia ad legem pertinent, atque doctrinam de qua dici non potest, quod cuiquam ad inchoandam conversionem , ingrediendamque salutis viam sufficiat. Imo,in anteriores quasdam allocutisne August. annus s .is inerat exterioribus quaisnys videlicet cor ' f adhuc pulsant, atque ad aperiendum solae
non suffciunt. Spiritus, inquit, Sanctus operatur intrinsecus, ut valeat aliquid medistinas qua adhibetur extrinseus. Ahioqui etiamsi Deli, ipse utens creatura sibi subdita , aliqua specie humana sensius alloquatur humanos 'sive istosco , . oris, sive illos, 'u' istis simillimos habe- mus in somnis, nec interiore gratia men tem agat, regatque, nihil prodest hymidipmnis praedicatio veritatis. Purro hanc interiorem gratiam , Haementem adiit regitque, non omnibus passim ingeri, docet verbis Consequentibus iacit
autem hoc Deus Inquit , a vasis sericordia, iravas discernens dispensatione , qtιam ipse novit, muta tum oeculta. sed ramen iusta Aperteucro Epistola Io . Inter eas sententias quasse stire . dicit ad Catholicam fidem pertinere, qua to loco ponitin hanc gratiam Dei non om- nibus hominibus dari.Cui quidem fidei praejudicium generant non parvum , qui non dubitant aperte profiteri, unicuique homini . . sussicientem a Deo gratiam dari, qua exurgant a peccatis, saliatemque aeternam Con- sequantur. Ac ne cui forte placeret, Omni
bus quidem hanc offerri gratiam sed ideo quosdam
184쪽
ouosdam non accipere, nec habere, quod eam oblatam propria respuant voluntate,
displicere id ui responsum in eadem Epist.
docet August. cum sic ait: Quomodo dicitqνρmnes eam fuis accepturos si non illi quibus non datur eam sua vol'ntate respuerent , eum multis no vitur parquiis, ct siti id piarique nroriantur, qui non habent contrariana voluntat,m - liquando civientibus, festina ni ib eis paret tibus, iniuris quoque qlentibus ης paratis, Deo norit non detur
cum repente quie quam detur expiret, pro quo in ae
ciperet, currebaturis Declaraς his verbis Augustin id quod ante dixerat . ad fidem Catholicam persipere , non si accipiendum, us estimetur omnibus quidem offerri gratiam ex parte pi, sed ideo non dari, quia respua 'tur obigia. Verum praeveniendo etiam contrariae voluntatis pr*visionem , ideo non dari, quia Deus nolit dari , idque ipsum sine caligine manifestari in parvulis quos proptere produxit in exempJum. quod de iis, qui it se res habea coptro'ςrsiam esse
Nam di quod pertinet ad homines adultos, si omnibns quidem suam gratiam dare paratus est , semperque fuit, sed ideo non dedit tam Hultis vri ante Christum natum , vel post ejusdem adventum hominibus ratione utentibus , quod eos videbat respuituros, non est secundum 'ugust=- pcdvitq6 admirabilis grati e dispensario fluxus misericordiae a vasis irae discernit, non est inscrutabile Dei iudicium , cur tam multo
185쪽
inscrutabilia judicia ejus, neque ex parte hominum ullam a nobis reddi possie differentiae
rationem, Cur igitur in hac vocatione, qua sic vocat hominem , ubi eum videt secuturum, gratiam ad exurgendum a peccatis absolute sussicientem constituant, fateantur que Deum nolle hanc talem vocationem
omnibus hominibus impertiri, sequitur eum nolle omnibus dare gratiam, eam, quae Vel ad exurgendum a peccatis absolute sussciati Quo loco si responderint, paratum quidem esse Deum hanc omnibus Vocationem impertiri, sed ideo nolle omnibus, quod non omne quantum in ipsis est faciant, neque ςonantur ut ad eam perveniant, sequitur ,
quod illi quibus haec praestatur vocatio, sedulitate faciendi quod in se est , bonoque
salutari conatu eam sibi conciliaverintate que meruerint. Unde ulterius conficitur,
quod ea gratia , quae proprie Christi gratia est, quae videlicet obedire fidei, ad Deum
venit e facit, secundum merita nostra detur. Quod si rursum dixerint, hanc vocationem pretecedere alia quaedam excitantia Dei dona , quibus si homines bene uterentur in ea non respuerent, tum postea sic vocarentur, sicuti videt Deus eos secuturos . Quae
rimus illa dona priora omnibusn sint om munia , An vero quibusdam dumtaxat Deo denturi Si non dantur illa omnibus etiana inde confirmatur, Deum non esse para . tum. Omnibus suam gratiam largiri, quae fatis sit ad exurgendum. Et quidem non dari omnibus plane probabile est, cum tam
186쪽
ague Cap. XII. De fissicienti inultis tamdiu negata fuisso constet exteriora adminicula praedicationis de uno Christo, sine quo salus esse non poterat. Sine illa au- 'tem praedicatione , frustra adsunt interiores pulsus, Sopita quaecquaque moventia aut e* citantia ad saliat m. Sed ut omnibus praestita fuisse donemus omni tempore junquid per hoc effugient gratiam fidei, dc conversioni quae sequitur, iecundi ni merita nostra dari'
Non eqvjdem videmus qui possint. Siquidem bbnus ilIedunbrum illus ac conatus qui congruentiae merito non caret, propriu est, sicuti fateriaebebunt , humani arbitrii eorum qiui bene utuntur. Cum enisa illa in- 'teriora dona communia si it bene Raalequententibus, quid est, quod in hac honJmani Q-
ne donorum boni usus discrimen facit, pisi liberum hominis arbitrium mec enim istos gratia quae communis est sed propria dum taxat voluntas discernit Sjcq erg con , temptus ac respuitionis demeritum in iis, 'qui nondum inde proficiunt , solius est liberi arbitrii ita boni uius Cona tusque meritum in aliis soli erit libero arbitrio assignanduo a. sed ante diximus, non tum talia dona aC-
Cipere, sed etiam illis bene uti, specialia ella
gr*tiae Dei: quam gratiam illis, qui non bene utuntur, palan a esse non dari. Denique si hac est discriminis ratio saltem ordinari , cur illa vocationis oratia non detur omnibus, sed aliis detur , aliis negetur, relinqui tur non esse inscrutabile Dei judicium is it
187쪽
propterea quod respondere possint, quibus dam adeo duris, si interiora quoque admi- picula respuant , atque abiiciant, nihilominus pro summa Dei misericordia, tam effi- .cacis repente vocatiqnis vim adhiberi , ut subit converta'tur ad Dominum, suaque iugo ejus colla submittant. Id autem Cur
praestet aliquis adeo praestactis , prae aliis, '
ad inscrutabilia Dei judicia pertinere Uerum hoc est , in paucis quibusdam convertendis inscrutabilitatem divitiorum 1 adicio brum allegare , quam Veteres ad omnium elector una conversionem fidem pertinere Voluerunt. Hujus autem doctrinae, qua traditur sufficientem omnibus a Deo gratiam ingeri, Faustii quemdam Galliarum 373 Episcopum, post Augustini contra Pelagium disputationes, fuisse reperimus Aucto . rem, qui Pelagi dogma ad noc callide se in-Ωetare prae se tulit, ut securius Patrum eo
rum, qui Pelagianis se opposuerunt definita Convelleret. Sic autem stribit Nuhes, in xquit, veniendum est ad illos, qui, dum gratiam aliis dari, aliis negari asserunt, munus ' ' 'gratiae cum Pelagio perdiderunt.. Quibus ille verbis quid aliud reprobare aggreditur, quam quod Alig. inter 12 fidei Catholicae
recensuit regulas, gratiam Dei non omnibus hominibus dariis Et rursum C. . Clim dixe rint , inquit, totum gratiae Dei est, quis non 'ad tam reverendum nomen toto cordis in-ctiqetur asseeti Sed cum responderimus, totum plane gratiae est, sed omnibus eam offert atque ingerit ad salutem omnium con
188쪽
I88 Cap. XII. desulficientiditor redemptor Ad haec illi longya pietatis tramite recedentes, respondere praesumunt , non eam Salvator omnibus dedit quia nec pro omnibus mortuus est ECCessatim in secundis apparet gratiae impugnator, qui in primis putabatur affertor Haec ille, aliaque eo spectantia quae equuntur; quem nonnulli dum securius legunt, tanquam probatae in Ecclesia doctrinae Pr fessoxem, catholicum per omnia tractatorem , hanc nobis ad posteros de sufficienti gratiae sententiam transmiserunt, non sit praejudicio traditae a Patribus adversus P, dagium de gratia Christi doctrinae. Ideo enim Gelasius Pontifex ,δε ut supra memi nimus, in consili, o Episcoporum, pusscula, inquit, Fausti Episcopi Regien Gallia- l. rum Apocrypha Hunc autem Faustum Cujus de libellis duobus agimus, apud Regiens. Galliae Episcopatu functum, de gratia ac libero arbitrio scripsisse, testis est Genna dius cujus de illo testimonium memoratis; ibellis praefigitur . ut dubium non sit, duos: hosce libellos pro apocryphis babendos . Catholicisque vitandos,sicut habent expressa in dicto decreto verba Gelasii. Sed ex illius 2 Fausti non faustis, ut putamus, principiis, qui hunc doctrinae tramitem putaverunt se. . quendum , cito sunt in diversa distracti, ut vel sic opinionis imbecillitatem ostenderent. Quidam enim, Deum aequaliter omni bus impartiri gratiam, quantum in ipso si.
. tum est, asseruerunt, alii. inaequaliter Rur-
sum alii quibuscumque eti in obduratissi-
189쪽
rum , iis qui deserti esse dicuntur, gratiam Dei semper, ubique praesto adesse voluerunt. Alii vero tam generalem influxum quam pexiale aurulium existimarunt deesse unq iam nemini, ni vel indurato, qualis Pharao iit , vel in sensium reprobum tradito, de cujuimodi loquitur Paulus ad Rom.
V. cap. De quibus utrisque ait Rossen. art. 36. Contra Lutherum: Certum est quod
auxilio Des speciali Aetin destituti. Has et
vero, et s. non leviter inter se pug- 'nantes non dubitat dicere Ruardus , doctristnaei Augustini non esse consentaneas, neque etiam scriptura posse probari. Tertii sunt, qui putent esse credendum, quod Deus ex abundantia misericordiae suae, omnium singulorum corda aliquando Eltem sic inooat, ut credere possint,in conversi idque ceniunt insinuari ab Augustino qui
mus, ita etiam existimamus hoc, obari non possie,Vel experientia.generali omnium,sicut
Oom ios asseritus . vel ratione, es ejus
modi quae meo, coirimovere authoritate. sola quippe nititurpr sumpti emisericordiae Dei. Oddimus 'oc,qualecumque subsidium,quod aliquando subministrari dicitur in iis, qui neque credunt, neque convertuntur 'docrisinum, non fulta sussicietis adfidem ut conversipnem. Quippe gratia ad conversibnem lassiciens ipsa convertit, quae Vero non convertit, non sussicit. Quod vesex e , saxi ex quia pro quolibet non converso si si , iis Ecclesii, ut
190쪽
iso Dasius laniitrviis .mnium involariar. Quid autem orando petit , nisi ratiam, qua Minonsiliiiiiiii coris visit, sed etiam ut convertatur. Ea est v tia quam potistius deprecantes , Converte nos Deus salutarisioster 'erieuam tuam ammis.
S Uperest ut tigumefit excutiantiit quibus potissimii niti videtur opinio de kratiae circa omnes homines perpetua suae gentia Primum est; si bii prasto Ieremi adsit homini alia susscietis ad ejus c-versionem , eveniet ut aliquandb non possit eonverti di si nunquam adsit sussciens, ut eo est positu eos sequetut rursum ut in ipso tempore , quo erit suffcienti gratia destitutus noti haneat liberum arbitrium, M-tem ad bonum sed sicuti diabolus; an tum ad malum. Respondes ius primuhi ut homo post tanVerti noti requiri gratiam suscientem e Ussi emista quo posse dicitur,sed satis esse si habere illam, obtinere, ouae sussiciat possit. Quomodo homo dicitur posse manducares anem etiam c. panem hori habet, heque eluim
quicquam, unde sibi panem omparet ut etiam dicitur videre posse, qui non habet ilicem, sed in tetrum carcerem conlectus quamvis sine luce surus sis nunquam.