장음표시 사용
171쪽
ιν v. XI. Rest ad Aug. Iocaeti operata in homine ut velit, quando per eam excitatus ille consenserit. Tenendum igitur est cum Aug. non possibilitatem soliti adiuvari, id est, non selum adjuvari nos ut Possimus, Verurn etiam voluntatem xactio nem, id est ulterius adjuvari nos, ut velimus. α agamus : id quod neque per excitantem fit gratiam, qualem pontuat etiam cum mat' voluntate consisteres ea enim posse tantum adjuvat, non etiam ulteritis velle facita neque etiam per illud, quod volunt, concomitans auxilium rccte fieri intelligitur, cum hoc adjutorium de quo Rug. loquitur, Ve- Iit ipse esse gratiam Dei per Jesum Christum.
ἡν . i. immerito fuisse a nobis reprehensam affertionem Io. quae hahebat Auet ubicumq- dicit nos non tantum egere gratia, qua possimus,
sed etiam qua faciamus, intelligendus est de concomitante cbncursu 1up. dicto, quam quamis ipsa Apologia aliquam hic cor rectionem adhibere videatur, dicens, magis else ex mente Aug. ut gratia qua possimus, sit liberum arbitrium, gratia autem qua iaciamus, sit gratia habitualis, excitatio, V -
is alio, potectio, d concursus. At neque hoc Nos ex mente Aug. esscte censemus. Siquidem
praeter liberum arbitrium agnovit ad posse pertinere legem atque doctrinam, perque ista possibilitatem adjuvari ad benefacien-3 2 dum Pelagio lubens ipse concessit. Quod autem adjungitur de habituali gratia, cui pon manifestum est, qui per illam posse tantummodo tribuatur Nam dc primis hic
172쪽
apsum hominibus gratia habitualis non de- ' fuit, quibus docet Aus gratiam datam esse tantum, qua possent ii vellent, non autem Deum in illis operatum ut vellent. Hinc B. Apostolus de iis loquens, qui iam erant habituum infusione iustificati non dicit Deu est qui operatus est in nobis velle semel in ii i fundendo habitum , sed ostendens , non sussicere, quod semel datum est Deus est , inquit, qui operatur velle. Inde enim veteres Patres, per justificantes habitus polle. tantum dari considerantes, non continudipsum faceres praesertim in hac corruptione Mimbecillitate naturae definierunt gratiam Dei ad singulos actus non datam, sed j
dari. Ad excitationem vero quod attinet, non necesse est longe repeti probationem. Fatetur hic Apologia, per liberum arbitrium sufficiento excitatum iraeparatum, proprie nos dici posse. Igitur excitans gratia , Hiifficienter etiam secundum i QS . Praeparans proprie non tribuit nisi possiepraesertim ciam csicut sup ostensum tona tur etiam in his qui adhuc nolunt, neque consentiunt. Additurin protectio. Sed nec Deitates .
illa plus tribuit, quam posse. Superest con
cursus, quem ipsi non dissilentur non perti nere ad specialem Christi gratiam, quam nobis Script commendant. At qui gratia Christi est, eaque specialis, de qua Script d ' August. coni Pelagddocent, quod non tau xum posse tribuat sed etiam velle ingere.
Veterem autem illam. sententida Patrum, i
173쪽
dainnaretur, confiteri coactus est,m Alig. epist. ον Catholicam fidem pertinere judicavit gratiam Dei non*lumPer singula inomenta veram eti m M singulo, actus dari Dyesse interpretari de conEursu supernaturali, alienum certὁ est ab Augustini mente,' tridententiam illam explicans,
causam amiae desingulos gratia re
peti ex .corruptione inurae; quemadmodum: videre est in epistola memorata. Ille autem concursias etiam Angelorum naturae est necessarius. Deinde radi iisdem gratiae significationem icconiniotatillud Hal. ressitati tuae Quo certe minim concursus il te iudicatur Denique concursus hujus nul' lana gnification a reliquiit; item non in norabat-creatioriis; non repara 'nispei tinere beneficium. Nati quoque ita est ouae petitur H justificatis, quando dicitur, fiat voluntas tua ne nosinducas in ten-xationem. Item, praecistitie, - fmuentaturihEcclesiis. Deus emtori uin meum intende, &, Adiutor meus esto, ne derelinquas α, Domine non moreris rclan non sit Ecclesia de illo concursit ibili usta, num stiparatum esse iri
Neque enim sc est instituta natura ive hominum , vel Angelorum , ta absque hoc concursu posset quidquiam vel cogita e bob
habitu, vel de hoc concursi lisqui rur, uni
in epist. U Ctesiphont drangulos actus
174쪽
i ei te itit auxiliani, dice uter caetera, semper largitor, semperque donator est. non mihi sitficit quod seuae donavit, nisi semper donaverit peto , ni accipiam ,
Sed neque abo in sumna, ubi praeter L AE to, infusium gratiae habitum , requirit ad sto
los actus Dei motu,nem, hunc Concursum intellexit nomine motionis Cum sicut Rugu tinus , causam necessariae hujus ad sing .las actus gratiae repetat ex imbecillitate, luntatis humanaes concursus autem ille et, iam irtissimo ante peccatum homini ne ccessarius erat. Addunt Professores excitationes, sed, neque eas ad diligula, opes a dari restant et ii timui putentere sufficere. de fatentur excitationibus dari proprie posse, non agere, cum gratia quae ad singulosaeius aqtur, ea sit gratia, quae non dolum posse donat, sed etiam agere. Negas porro Pelagitii concursum, vel hunc supernatis s. . ratem vel illum naturalem iterum dicimus; nobis nore videri, neque id Augustinus inter elusistrata muneravit, ubi ex ptosesi Pelata hisresim commenic t. - metuebat Pelagius, quia admodum id aper
tum erat, ne tali concursu liberum frangeretur arbita ium. Neque nos soli sumus, qui Rua ui
ardus , cujus verba sum Concedere, quod de Ato,imis
sit posse quoddam ad bonum v eo, qui non s I
175쪽
Cap. XL Reo ad Aug. beast quod sine Dei cooperatione, ut causae gratiarum universali, hac facultate uti nou valemus, quod nec Pelagius unqua negavit. Et iterum: De concursu,inquit, nulla est qui stio, cum nec Pelagius generalis huyus a xilii cocursum negaverit. Siedensit Gasparsaoati cis Caisanu Conimb. quiTrid. Conc.interfuit Lishuria. i. de quadripartita just Pelagius, inquit, haud de ι - quaquam negabat generalem Dei influetiam in necessariam omnibus causis secundis ad Oin-
ρ nesin singulos effectus earum, ad grati-
am creationis pertinentem sed putans ge-
heralem ejusmodi influentiam sussicere, ne- gabat indigere nos speciali auxilio gratiae Christi, ad parandum usum nostrarum naturalium potentiarum , moralem delibera- tum, virtuosum, vel non malima, intelli gendo volendo, operando. Et rursus cap. i. Nunquid negavit Pelagius, inquit, gener iem influxum esse necessarium hominibus ad ben operandum Non scitur hactenus nec creditur de ipso: non enim sic sapere po- tuit,nisi prius desiperet, quomodo possit o- perari causa a.sine concursu causae r. Sic illi judicarunt, nec magni faciunt, quod aliter Da r H Cunerus senserit, quem fefellit non satis di-
I. ligenter inspectam Hieron lecti mon
enim significat, Pelagium concursiam ii- Premae causae negasse ad ea quae faciamus, Ied directionem & gubernationem Dei per singulos actus nostros , nobis esse necessa-
, iam qualem directionem petit Ecclesia, a s. dum dicit, Dirigereri sanctificare, regere, gubernax utinare Domi icvs Rex
176쪽
Caeliis terrae, hodie corda, Sc corpora nostra, sensus, sermones,in actus nostros, in lege tua, de in operibus mandatorum tuorunt. Hanc Pelagiani guberitatioheiri Des nou serebant, aer superbiam volantes a seipsis regi , non a Domino, εe hoc propter libertatem. Ita enim, inquit s. Hieronymus, . gratiam ponunt , ut non per sin uia opera ejus num νε teganiue auxilio. ' Et ierum Injuriam tibi fieri butas, destrui arbitrii libertatem, si ad Deum semper authorem recurras, si ex illius pendeas Voluntates dicas. Oculi mei semper ad Dominum; quoniam ipse evellies de laoheo pedeς meos. Undes audes'ihsua πόferre
temeraria, unumquemque arbitriolivo regi.
Si suo arbitrio regitur, ubi est aurilium υς Si Christis rectore non iud et quom.)o scribit Hiem: nias : est in homine via ejus, a Domino gressus bonisinis dirigenis tur minc etiam objicit Pesatis illud Iac. Ecce muς qui dicitis, hiridie mi erasito Uscenni in halis Civisitἡm. Quae Apino ob ino mon habe reprehentionem
Propter Erlorantiam concursus atque inss
entiae, sed topter superbiam de ignorantiani divinae gubernationis, quia dies a Rue
o debeatis dicer. Si Dominus voluerit vixerimus. Nunc autem exuliatis ins
perbiis vestris, quasi videlicet superioreta Dominum non habetum P cujus nutu pre lingula debeatismis -- penodere. Multum ciam interest inter gui tionem, '
177쪽
tionem, & concursum Nana concursiis comitaturin adest paratus agere volenti,ideo ique palam est, nullum inde libertati nostrae fieri praejudicium gubernatio vero atque directio praeest ad agendum potestque eam superbus metuere, ne sibi adimat libertatem. Rursus, comitatur concursus etiam in actibus noti bonis at his quae male scimus, non a Domino, sed a nobis ipsis gubernamur Hinc qui bene humiles sunt, ii a Deo per singula regi cupiunt, ne propriae permissi gubernationi, deficiant. Inde ille gratulatur Dominus regit meis nihil mihi deerit. Augustini vero locus de Correctία Gratia c. i. Per excitationes quae tan tum posse tribuunt, non agunt indecliuabi liter, aut per protectionesi non ussidienter
explicaturri neque tamen indeci inabiliter aguntur sancti, quia non possunt simpliciter declihare, eg quia cum tali directione Dei agente ipsos spiritu, non consistat, ut de l
clinent, quamVis ex infirmitate eorum proa
pria imir sim, si lapsus facilis. Quocirca
non putamus ad haereticorum ex potitiones
esse rejiciena usquod Apologia facit si dica
tur Deus efficaciter determinare voluntates homini, ad ejus praecepta facienda, quo sic Impleatur ut promissum est facta ut in praeceptis meis ambuletis. Quippe voluntas ad faciendum nondu deter nata, nondu facit. . Si igitur gratia novi Testamenti facit ut ais profecto determinat, idque eis caci ter Haeresis vero in eo damnanda est, quod
3'. 3xῖ - J9luntatis tribuat determinatio-
178쪽
doneni, ut eam neget seles Hetrematirare. tanquam quae mees passive se habeat, aut ex gratiae determinatione mecessarium subeat motum, libera eleetione sublata. Quod autem ad dilue sdam objecmonem de Muride Magdalena, aliisque nonnullis dicitur, non esse propterea magis meritoriuua quia magis ut liberum, prorsus non satisfacit. Neque enim praetendit obtesto, quod restonsio senatone iurationem ex Mertate aes mi, sed quon a meriti ratio sine libertate non constet, vula actionem non esse merit riam, quae Iibertate privetur. Et quia praesupponunt assertiones, cum Apologia esi ςacemexculmonear, --n fit . libiliter determinet , esse libertati actionis contrariam,sequitur Paulum, Magdalenam, alios non liberosuiste conversos, re ideo, re uis, si forae sim, ut tint, Mita discacitate convers. Aut ergo i lis alia ,
voluntatem infallibiliter determinans , non tollit agendi libertatem , aut si tollit, nullo modo merit in Pal l conversione, aut in
logia temperant , ponui it Lanc distineti nem, ut alia sit gratia inficienter praeparans , cui illa , alia cui difficillime resisti Mossit tanquam fuerit in Paulo grai: iam esuriciter finiassim aut prius poni videbatur sed tamen talis, cui ille dissicile potueris resistere. Quaecun dicum , mn ni gratiam quantumvis efficii
179쪽
tare. Incipio sanὶ Augustiniri non sequnti. tur, nec in ipsa quidem i. ad Sinap. quaesiubi expresse dicit, non posse iactum mistiaricordiae Dei esse in hominis potestate, ut 19
inter holisinem iis di mei, secere integrum, lapsuin, per excitationes, re protectiones, atque istorii modo Augustini doctrinam eludere, daphc de causa apparet esse caducum Prannum
quia Muntationes ac prore mones, ut ipsi etiam sup significant, proprie tribuunt tano/ tum offeci squidem cum excitatione etiam suffMenti putane consistere, ut homo novi Atque A iustin.aperto docet , stra mailapsi a gratia hoministra egri eo in re,
ouod illa tribuebat posse , tua autem non Iolum posse , verumetiam ςllein perseve- rare Deinde neque primis honuntinis ante lapsim 'noti in anticitatumes defuturae erant, quibus ad glorificandum Deum exci- tarentur. Siquidem ad eam utilitatem atque usum excitandi fuerat mundi hujus creatu- rectis nibus & mitia viri tum instruetis, potuisse teneri viam justitiae, nisi participatione incommutabilis boni, d, rimam adiutorium praeberetur rq si a m
tinium posita comparao dimentis, uuibus Murura recreantur corpora Ne quisquam fora hoc, quod diuit, ad cooperationem divinae
180쪽
1ivini providentiae seu concurim superint .
toralem referenduin putet. Cum ergo docet Augustinus Adamo tuissedarum ut per
leverare posse vi esset,io' autem ut, let lapsis velo etiam dari, ut veline perseverare, atque etiam perseverent, alicunspuetarit portet, quam hic Apislogia sis-nificat differentiae rationem. Ex quibus etiam patet responsio ad Apolbsiam assertionis ax qua a nobis illa reprehensastae assedi,tio, qta dicebat. Iti statu indocentiae sim . ciebat Eomissi ad Elutem gratia, qua posset perseverare si vellet, ergo radae. Id quod nobis direct contra Aug. dici de- satur Neoue quin ita fit; MMuc Maedogia expedit, cum ea ipsa quae pertinere dicit adlapsi gratiam; excitationes ,rotectiones, non aliud propris tribum quam pone. Si enim ipsa gratia habit vidis, cunia risui consistit mala, aversa volvittas, tantum tribuebat homini pine, quanto magis citatus, quae etsi sit lassiciens, tamen confistit cum eo, ut boino nolit idcid quod excia latur. Adde is hic quoque ad ei, Apologiarii, non eam de nomine, q----ide re ipsa, nos sollicitos propterea quod affertio prae se ferebat duplicem quem . . Miseveris si ia-- , -- --- . . quo scut Aug. in indeclinabili fageren tur viqiue in finem , quibus vides daretur per graxioni ipsumusquo in finem persevexarui alium ex communiorenti, quo detur
perseveris. ωsse ratesint Minis atque persevertat id libero par vitiae