장음표시 사용
161쪽
rso Cap. XL Resip. ad Aug. Dca ina ejus causa nulla naturali necessitate constringitur 1ed ab ea uscipitur libera eler 39. ctione Ex quibus non est difficile animad- Vcrtere, quam parui oporteat illo terriculamento moveri, quo dicitur, fore homitiem tota vita sua necessitate adstrictum, si ponatur in eo Deus efficaciter operari cum ne in una quidem ejus actioue haec adhuc sit probata necessitas. Putamus etiam homini Catholico statim displicere debere ejusmodi sermonem, quo dicatur efficax praeparatio Dei, libertatem actionis aufer- 'ii rei cum in eo quod Apostolus dicit Deum perari in nobis vellein perficere, plane estica ejus operatio telligenda sit, non ea, qua volentem suo concursu comitatur, quoa incorruptis hominibus fuit necessarium, sed ea qua praevenit ac praeoperatur,
ut velit, sic omnino, ut eam gratiam non
habeat,nisi qui velit. Declarat hoc Augustiris h. ., is locus mertum est,inquit, nos velle cum reii, ι, volumus, sed ille facit ut velimus bonum, de quo dictum,st, quod praeparatur voluntas Domino de quo dictum est, A Domino gressus hominis dirigentur, de quo. dictum est, ii operatur in nobis velle perficere, abatque non raro. Et hunc Apo- stoli locum, gratiam Christi quae praestat efficaciter ut velimus, de praeoperAnte gramtia explicat, qn de illo concomitante concursu, quem non ignorabat ad 1. naturae institutionem creationisque beneficium,non
ad Christi proprie gratiam pertinere. Quod autem addit inpologia, ipsam excitationem esse
162쪽
i e sufficiant auxilio 1 inm. 161ςsse Vatiam eficacem, ciuando itast sicuti fraescit Deus hominem Iecutumim, hoc iud nihil est,maam effracitatis rationem ponere in eventus praestistitia, qtu, modo dc ipsa exterior vocatio gratia efficax erit, qtiando ita fiet ut praescit Deus hominem
de Civit. Dei, ubi ponitduos aequaliu. ter assi clox animodi corpore, &pari tentatione pinare sue dicithue, alterum horum
tur, eum non requirere gratiam istam effica eis praeoperationis ita eo qua steterit. Verum
S hoc male colligitur, nequ e satis ad propositum allegatur Augustinus. Primum qita horum intentio est,probare Ex August duobus in gnatia paribus , proto Volan ateianum eadere Uthritiae vexa state, ideoque
discretione n horum duorum non esse petendam a gratia, in qua ponantur pares, sed a Tolla libero arbitrio, dod in uno per ωpsum stet, non appositi eficaciori gratia, . t tuum habuerit ille qui cecidit. At D. Aus. nulla π etesis pari a Ignificationein facit,
sed ponit equaliter ast ei si apore 'igio recty intellis; M affectione
.in constiturioni naturali potestque exem-
163쪽
16, cap. XI. R. o. ad Aug. loca hus, qui eodem modo se habeant in statu castitatis, eidemque tentatione pulsentur quorum unus oblata pulchritudine, accendatur ad turpem amorem, alter vero persi. stat immotus. Deinde imperiinens erat Au- .giistino, qua ratione, quove auxilio fieret, ut alter staret Cum satis esset ejus proposi- to, eum qui caderet, non nisi propria cadere voluntate : neque enim illic quaerebat Augustinus causam voluntatis standi in bono, sed unde esset mala voluntas cadenti- .
, , sicuti facile id perspicit qui totum ca- put dignatur inspicere Certum est igitur, e duobus paribus re eum qui cadit, non cade . . te nisi propria voluntate in eum qui stat, per liberum quoque suum arbitrium stare. erum utrum is qui stat, major sit adjutus 'auxilio, quam alterina cecidit, ad institu. , t tum Augustiui non pertinebat. Non enim '' idcirco alter non cecidit per suum solum li-iberum arbitrium, quia alter stetit peculiari djutus beneficio graitiae Dei. Neque ideojam
eontra Augustinum ponuntur dispares, quod unus speriatum adsutus ut tentatioru resistat, non item alimrsam ponat Augustinus avresso ambos fuisse ius
animo , corpore, ante illam visionem & tentationem : ut etiamsi ante statuerentur in
ver justitia omnino pares, nihil tamen irohiberet, quod ad hunc attinet Augustini cum, qui post visionem uentationem peculiaris eos gratia discerneret i, Secundo citatur Aug. ex lib. si quaest.
tui ex lib. quo loco dicit: ut Veniret vocati ad coenam,
a. q. ,ει erat ii libera ewam potestate, , si quise
164쪽
4 iam sita tribuat, ouod venit vocatus, nouiatnen 'est sibi tribuere,quod sitio tus . . Ubi respondemus ad priora verta, nec gra--ιtiam quidem ficacis vocationis impetae, . quo minus homodi vocatu rubeat in libera sua potestate venire, ut Aia dictum est. Ad poneriora dicinius, hanc esse Aug nidistinctionem quod quis sit vocatus, solius Dei esse, quod autem vocatus venit, sic esse Dei, ut tamen sit etiam-liberi tu bitrii. Id quod verissimum est, emissi speciali gratui praestet homini, ut veniat. Quam gratiam eo loco non negat August. cum ea possit sub ipsa vocatione comprehendi est enim, eatio quaedam effectriri bonae voluntatis, ut omnis eam vociatris tuitu , nec miratus',
quisquam nisi vocatus de qua dictum
in Apoci C. Is Beati qui ad coenam nuptiarum gni vocati sunt Asa ver,comm
nior, de qua seripturi est. Multi vota pauci .erAincti. Nare et , ruinanis meminerit usustinus, gratiae tamen arto' o . illam essicaciter moventeni. corque tum ' ' 'tantem non exclusit Natificam Pavitum es,
hi dicit, in incacissilia Voca necis-ium eui dubium insit
tione si nificare voluerit, enectam esse Paulo honam volantatem Non itatis ne 4. ina .r
de tali matione disserendo magis quam asserendo loquatur Disputare enim eum . potius quam assicitiare atque res luere, illa
165쪽
i6 Cap. XL esp. ad Aug. loca f. rix est bona voluntatis, ut omnis eam vocatu sequatur, quomodo verum erit Musti Vocati, pauci vero electi An teste illi qui
hoc modo vocati non consentiunt, possient alio modo vocati accommodare fidei voluntatem Et alia quae sequuntur, magis sunt investigantis conantis proficere, quam ejus qui se in ea quaestione Latis instructum esse demonstret , multoque est consilitisis ut sup admonvimus Augustinum postea in argumento exercitatissimum sequi lat. . tendere, quam illius inquirentis adhuc in- , vestigantis 'erbis adeo velle mordicus inh-rere Est tamen verum, in illa ejus disputatione vicisse gratiam, quia cui inter alia hoc repetamus ur gratiae efficacis expressione multum illa verba faciunt, quando sic scri bit Iliud, inquit, nescio quomodo dicatur; frustra Deum misereri, nisi nos velimus. Si erum Deus miseretur,ac Volumus ad eam quippe misericordiam pertinet, ut velimus Deus enim,st qui operatur in nobis vellet perficere pro bona voluntate. Quare quod postea idicit cujus miseretur sic eum vocat, quomodo scit ei congruere, ut vocantem non respuat recte si accipjtur, ut id propterea dicatur scare,qura sua Vocatione facturus est, ut Vocanti obtemperet. Quod item dicit in eadςm quaestione rus velimus, suum esse voluit, donostrum , suum vocando, nostrum sequendo, nihil obstat, quo minus erunt sit de effectriciilla bonae voluntatis vocatione, quae tuo nunquam seu
strat ir μ' In qua eroculdubio voca-'
166쪽
- qua in Apologia objiciuntur 'ες ..tione inclusa est illa gratiae energia , quae averi in re malam hominis voluntatem
certis con mi, invehit. Nihil erro illos loci illi juvant, ubi. D. Au ad cordis con
versionem nihil aliud, quam vocationem Videatur requirere, cum adeo manifestum sit, ponere euna quandam vocationem, qui hoc ipsum praestetur efficaciter, ut ii quibus illam impertir, vocanti consentiam Deo qualis est oerimum electorum Vocatio, qu , vocantur secundum propositum grati Des sis
od vero proferru exl de Spiriti actit . item, blutionem habet ex fine cupitis ejus
dem, ubi his utitur verbis Jamisi ad illam profunditatem scrutandam quisquam nos soarci et, cur illi ita Radeatur, ut persua' deatur, illi auteni non ita duo sola occur imi quae respondere mihi placet O.altitudo δειε. divitiarum Et numquid iniquitas est apud Deum 3 Cui responsio ista displicet, quaerat doctiores, sed caveat, ne inveniat prae- svriptores Ex quibus Angustini verbis coi, ,
si itur, praeter inas suasiones aliquid eum
gratiae occulitoris ad consentiendum requi, ν rere, quae gratia non modissuadeat, sed et , illim,ersuadeat, quae cur uni subministretis
non alteri, ad inscrutabilia pertinet Dei ju- dicia. Si autem paribus postis stasionibus , se unus ideo consentit, quia ex sein sic as-- feci iis est xii clinatus, ut suasione obediar, alter ver non sic assuetus sit ob inaiorem voluntatis alienationem, jam honestinstrutabile, cur uni sic suadeatur, ut persuadea, . tur, alteri opero n. In promptu enim est a ratio,
167쪽
ratio, ex diversa hominum affeci jone petita. In qua certe cavendum ex praesumptiq- ne periculum est, ne dum rei impeI1cruta- hilis volumus reddere rationcm, nitrum. aliquod credulitatis bonaequo voluntatis depravatis naturae viribus, ante gratiam Dei triouamus. Quo tamen speci at, illud. quod ut variam istam hominum affectio :nem comprobet, unde creden ci& non cre dendi nascatur diverutas, posita Orisint eῖν. . intus suasionum paritate, profert Ruardus
ιsum exς- cis, M aliud 1Ecus iani, almian petrosa, L . I aliud in spinas, aliud in terram bonam ce- .fM.tos' iderit. Haec, inquit, illa est affectionum qualitatumque diffurciaria, qua fit, ut illud interius divinae suasionis semen au fructum ferat, aut sine fructu stratur. Qinnin Ρω- sessores ipsi xcitantem gratiam atque suf-. Cienter Praeparantem,nomine seminis intel ligi volunt in pirabolaMatth. 14.chm tamen neque semen illud Euangelicum aliud quam exteriorem verbi praedicationem insinuet. Neque existimandum it, quod gratia intus animum sum cienter praeparans terram inveniat bonam, sed faciat, ut verbi Dei se me cum fructu capiatur. Siquidem ex nobisin petrosa terra, . spinis aspera me possumus, terra vero bona, nisi caeli sti gratia praeparamur, esse non possumus. Et quam-' quam alius alio pravior est atque adfuse cipiendum cum fructu divini verbi semen e stipse minus idoneus, nullus tamen ex selin
168쪽
paret, reperitur idoneus. amo tales fuerunt, inquit Prosper, oui sunt attracti, quales hi qui in duritia sua iunt reliciti, id est, similiter affecti . sed illis tribuit graria stupenda quod vo,uit, istis tribuit veritas justaquod debuit. Sic Prospex lib. devocatione Gem. cap plane docens, non esse dimimen sumendunt ex diversa dispositione subjectorum , sed ex inera ordinatione divini conlilii; quae hominibus duris, omndignatur mollire pergratiam,sium vero in simili duritia relinquit per summam justitiam. Postea singuntur argumentari Magistri a g. nostri Si relinquitur homini liberum, ut con tiat vel non, g gratia Dei est pedissequa votivitatis. Quin Magistri v.
non aperte doceant, liberuos relinqui coi, sentire,in non consentire, Sic enim nos Dei gratia consentientes facit, us tmen non austra disseniundi potestatem. Ped equ' i s autem gratia adeo fieri pi: hos videt ar,quod magis ponatur gratia in potestate liberi ar-
bitrii, quoad ejus usum, quam libem ΓΜ
neni. Nes enim domin xur gratia, in ,, sibi, quam vult, subjicit voluntatum. Da subservit praevisas hominum affectibus, adsosque se accommodat, non sequis ierisO- quos inbuerit, sed dumtaxat V an ue
viderit homines ex praeviis quibpi 'inin
fectionibus secuturos. Hoc enim est uiniis ixo. tacitus dicit, quem sequuntun aec, inquit '
169쪽
rs Gu XL Resp. ad Aug. Mea Ruod. ἡ vit Dein, ut sequantur. Praecedit ergo, se-ν--φθ eundiim Ruardum, ii aedam ad sequendum dispositio bona, ad quam 1e divina vocatiuat temperat, providente Deo, quod liberum arbitrium, prout affectum est, tali vocatio
Paulo post ostendunt' gomodo accipienda sit Augustini sententia, de gratia Dei quε
nullo corde respuitur interpretantur eam de gratia excitante Myocante sicut ' novit Deus hominem secuturum Respondemus attendendum esse id quod pro ratione subjungit Augustinus. Ideo nimiriim a nullo duro corde respui, quia ad hoc ipsum dc-tur, ut Cordri durities penitu auferatur. Si ergo idcirco Deus videt secutur im, quod tali vocatione esciet ut veniat, ista vocatio gratia est, illaque a nullo duro corde respui
stet sequendi obedientiam : si autem vocatio talis praesupponit praescientiam veniendi . id quod horum requiri intentio, tunc non est ista gratia quae cordis duritiem au fert Leo quod exspectet praevisam obedienisso. iam non praestet. Praeterea duobus positis per omnia similibus , atque in gratia excibrante paribus, unus, ut ponunt ex Aug. de G. et 4 civit. Dei, consentit, alter non consentit: tqui haec excitans graria, in eo qui non i consentit inon est gratia quae a nudo duro oc eorde respuitur , igitur nec in eo qui consentit, est enim eadem omnino. Nec sussicit addi oraescientiam de consenses propterea
quod hoc pacto etiam exterior vocatio di-
170쪽
qua in pologia oblisiuntur is secenda esset gratia, quae a nullo duro corde respuitur. Respondent praeterea ad c de gratia Christi apud Aug. ubi a Pelagio tria εxpencituruistinguuntur, velle, possie in agere. Dici
turque ille posse homini tribuisse, propterii Lb.de fas berum arbitrium. trali non ad Illud suum chrias cap. posse Pelagius graciae auxilium adiunxerit, 'T quod in lege poneret atque doctrina. DIcit enim apertiis me in eodem C. 4. Pelagius quod possimus omne bonum facere, dicere, cogitare, illius eli, at O posse donaVir, 4 d. .fihi qui hoc possie adsuvat. Cum ergo Pelagius lib. elusitem tribueret homini posse, non solum propter T. liberum arbitriuin, verum etiam propter '' gratiae auxilium, quid est cur ab August. est reprehensus ξ Nimirum quod eam solum po Is I. neret gratiam, quae posse homini tribueret, si vellet, non etiam quae operaretur, ut Vellet. Itaque quacunque in re ponatur gratia Dei, sive in exteriori, sive in interiori exCitatione , modo ponatur ea dare tantum
posse si homo clit, non eti/m operari, ut Velit, in eandem Aug. reprehenssionem in- Curritur Dimo vero .Apostoli, quem ad hoc ille citat dicentem, Deus qui operatur in nobis velle perficere. Quid autem aliud Philiρ. a.
illa istorum excitans gratia tribuere fingitur, quam posse si velis, quandoquidem mag- m etiam itane suffciens ponitur in iis qui
nolunt. Si enim tum solum intelligitur ope arari ut homo velit, quando per eam motus atque excitatus consenserit , tum non plusiliouitur hac in parte interiori vocationi. uam exteriori quae recte etiam dicitur Operata