장음표시 사용
241쪽
Lib.3. e. t. I 86 ANNOTATIONEs IN LIB. H GRorri ' XI. v. 2. & tum quia omnia,quae cadunt sub legem naturae, non sunt mala nisi quia prohi- bentur a DEO, R ipse libere ipsa prohibet, supremus Dominus & gubernator. Item quia ejus oppositum non implicat contradi- .i . ctionem, cum ablata prohibitione reliqua o- a mnia facile consequamur. Quod ultimum fundamentum est Occami, quem sequitur
Petrus de Alsiaco, Andreas de Castro novo, Almain & alii. Verum non potest haec sententia sine grandi errore defendi, adeoquel Grotius hic non male scripsit, ita esse immutabile ius naturae, ut ne DEus quidem in Resutatur illo dispensare possit. Nam ut paucis pre- strii. imamus tales, stante hac sententia, posset DEUS praecipere homini, ut ipsum metDEUM odio haberet, adeoque facere, ut ipsemet esset odio dignus, neque summe bonus; posset facere contradictoria , nam obedire lago dicit quendam amorem ejuS,N obligatio ad obediendum includit amo- rem , quomodo itaque obligari quis potest ex praecepto ad ipsum D Eu M odio haben- dum; praeterea stante hac sententia, posset. DEus mendacium praecipere, & conseque ter ipse quoque dicere, quo admita tota ce titudo fidei periret Quapropter responde tiones con argumenta proposita, & quidem ad i)xrarias; a DEuM posse dupliciter considerari, aut uti aupremum rerum IDominum, aut ut legislatorem summum. Psiori modo non dispe
sit, sed dominia transfert: Posteriori au- rςna modo si considererur, tum non di-
242쪽
' Ias iust L BELL1 ET PACIS. 187 Lib. i. e. ispensat, sed mutat aliquid & tollit materiam Irgis, adeoque non agit ut hegislator , sed
tuendo alia potestate, quae ei competit. Ad h) respondemus, exempla adducia non Ob' ΕΨem esse: non primum; nam,si Dpus vi dominii stii pla3 in creaturam universalis potuit ipse dcstruere Isaaei im, Isaacum,non dispensavit in lege naturae, nihil φψiδ'si . enim interest, qua manu DEus utatur, Abrahami an alterius, cum si ipse Drus hoc fecisset, fecisset pro competente potestate. Neq; hic a Dus si Hisset consumatus ab Abrahamo, fuisset contra securulam tabulam, sed fuissetaehus conformis primae tabulae, non enim jussit simpliciter occidere 1saacum, sed occidere in sacrificium: Sacrificialis autem destructio est cultus divinus spectans ad primam tabulam. Secundum exemplum non qua drat ; Nam quamvis non probemus illos, Fornieariae
qui dicunt, in visione hoc contigisse, sed
realiter statuamus faetum, non tamen DEus
jussit scortari, neq; ita contra legem de puritate sectanda dispensavit: sed jussit Prophetam
aliqua,quae hactenus fuerat fornicaria ducere, S legitimo sbi copulare matrimonio. TertiuExemplum itidem non premit; tum, quia illi actui ratio furti non competit ex eo, quia spolia illa AEgyptiaca non fuerunt accepta in spoliorum vito Domino, vel principali DEo quo jubente hoc ipsum, fecerunt Israelitae, Exod. Ill. v. Ult. nec minus principali & secundario ipsis
AEgyptiis: partim, quia ipsi IEgyptii fecerunt
petere eos incitando,offerendo, ut Caietanus observat ad Exod. c. XII. v. 36. partim, quia i
243쪽
Lib. i. e. i. i88 ANNOTATIONEs ΙΝ Lis. H. GRoiri ipse Josephus testatur lib. a. cap. s. ipsos AEgyptios ornasse donis Hebraeos, alii quo celerius discederent, alii propter vicinitatis consuetudinem, atque hoc pacto exitum esse esse dentibus AEgyptiis & poenitentibus, ob
praeteritam malam tractationem; tum ex eo,
quia illa bona non fuerunt res aliena: erant enim merces, pro servitute & laboribus a summo judiee assignata, ut constat ex Sap. IG. v. IT. tum ex eo, quia, si quis dispensatio. quideiri in hoc praecepto, salima in eo, quod circa fraudulentam actionem DEus fuerit occupatus; quia fraudulenter egerint, commodato illa petendo,
non in possessionem perpetuam, sed saltim
usum teniporarium , cum intentione nunquam restituendi petitum : tamen non obtia vult, ex eo, quod supponit commodatd petiisse lsraelitas ista vati Nam iii
Hebraeo tale verbum occurrit, quod ge- dieitium p ς ς Petitio autem ut se praescindit a petitione tali vel tali. Ad si stargumentum respondemus falsissimum esse, omnia quae cadunt sub jus naturae,esse tantum mala ex prohibitione divina, cum antec denter ad illam ex ipsa objecti ratione sine bona vel mala. Quomodo autem ex oppo-D sequatur contradictio, demonstratum est in argumento nostro Ethico. . sol servandum, restare aliquod dus esum ςQnjugiisi fratrum & sororum in pria mordio mundi, ubi saης DEus videtur di-jensasse. Vergin pondum probatum est,
244쪽
Iuas si 1L1 ET PACIM Libi. oti talia coniugia esse contra jus naturae, tr Posito, quod contra jus naturae sint, non ii cessariu fuit,ut Dsus in illo dispensaret: quia. 'lat supradiximus, jus naturae vel est absolute tale, vel ex hypothesi tale; Conjugium tale non est contra jus naturae absolute tale, sed contra ius naturae ex hypothesi, & suppositione multiplicati generis humani. 3J Ipse
Augustinus huc collimavit, quando scripsit: Hoe ipsum factum esse ita, ut DEus non dispensarit, & quod quanto antiquius compellente necestitate, tanto postea factum esse damnabilius , religione prohibente, lib. I s. de C. D. camas, quo ipso ostendit, postea religione prohibente, facta scit. multipli- catione . detestabile factum esse istiusmodi eonjugium. Ex dictis vero facilὸ constabit, quid sentiendum de opinione petinandi vasquii Menchacens spinciam Hispa- notatur' ni iurisconsulti scribentis libr. i. cap. a .
possit Dem mentes soaninum hac imbuere ophisne, hane legens facere, M hominem homini in uari aut necem inferre, vel quovis modo nocere visis non esset: Non magis quam . . pecudes, armenta , ferri, volucrti, vel j jua . meam turbam interficereia Nam ct omin'thagorici philosophi hujus erant se Atentia , se brota animantis Min terrestria es en . . De τοιucria, sue aquatilia) homisi non sic
rei occiis , non magis quam rei quis homi- ηοι. Ergo, ut postea mortale geniti mutavis siristentiam, coepitque exiistimare omnia bruta
ammantia, aquatilia, torrestria, ct solatilia i
245쪽
quin possit ponte DEH mutare sententiam
xistimaraque id liberum fraque esse fores sim, per Θ Et in hunc sensium salvari poterit, tueris poterit opinio Occhami se ra relata, qui nihil aliκα sese se mihi visu est; quatenus voluit posse Deum di sensere cum ρ aceptis Decalogi,
ut intestexerit contraria Vrecepta eum posse imm,re hominum animis ct mentibu3. Jus enim naturale nihil aliud esse, quam rectam ratιonem ab ipsa Nativitate, est origine humano generi a D o innatamsupra edontisumvi. X, si ipsemet Deus contrariam rationem a nostra' origine mentibuου nostris imbuerit, id fimiliter erit jus naturale. ct ut hoc jin naturate, quo utimur cyzoque interdum abutimur , l. bonum est quia a DEO nobis infixum ιm Lia s contrarium nobis detrit jus, eo ipse, quia l
ipsi dederit, bonum erit. Nec ut nobis vid tur, recipienda est sententia Dominici de So-io uti supra existimantu, non posse Deum sic re, quod bonum sit, ut homo V m muri amare desinat, vel fori. odio habere incipiat.
Quinimo forte poterit, si velit escere, ut id bonum sit. Nam ut sapissime accidit, ut ho- mo hominem odio habeat, ct non raro ut intak ρarenies odio habeat. m g βη. Hist. quod cunaeo. cst l. t. 1 ad macod. est Glas nox. in L . C. de patit. Unde Ovidim sic cecinit. . Alius ante diem patrios inquirit in annos.
246쪽
Da Julia BaLLi ΕΥ ΡAeis. I9I Lib. l. 1. per patris cadaver carpentum. in quo sedebat, ire eo st, sic se ibit Ovidius. lib. b. Fast. Filia carpento patrios initura penates, ibat per medias alta seroxque vias. corpus ut assexit , lacrymu auriga profusii R stitit, hi nc tali corripit ista sono: Vadis an exspectas precium pietatis amariιρDuc, inquam, iuet ias 'sa per ora ronu. Certa Dci facti, dictiti sceleratim ab ista Vicm, ct aterna rci ea pressa nota eLLtuo, qui non d bgit fratrem fisum, quem via det aut quod det rim est odio harit patrem Dum, quem videt, ab eo scit se hominem factum, vitamque recepisse. Qtrid mirum, si
Deum non diluat, quem nunquam vidit: haec consequentia teni t fecundum Divum Ioannem
epist. ι. cap. o. ad fnem. ct multos usi, fuisse que contemptorci ct Gorti DEI, ct experientia docet ct isatur. Qua ob conditione, in prisc. 1. de cond. instit. 9 sa issime ut experientia docemur, s passim libris tam fabulosi quam vero reperies, ut vir amet foemrnam, qua ipsium odio habet, ct ex diverso, nec δε- sinat an are ille, qui amare coepit, etiamsi nouuno t, se ab amato vel amata odio haberi. Si ergo Dem 't. maximus hanc mentem a primis cunabulis nobis vestet ει ere, ut eum
odio haberemus, id ue ris i ct ludibrio haberat. Quis vetat quin id si ere ρ st, ct nia hilominus nos diligere , si sibi libitum sci,
Ladsit is, humanis dirimi solentia rebus.
247쪽
Quid itidem pronunciandum de Sententia. Jacobi Marchanti sub distinistione statue tis hominem posse exlegem, & ab omni
praecepto liberum creari. Verba illius sunt: his vertendum inem ct praeceptiam duplicitarer sumi posse. pro regula aliqua ἀ-HAιτa ad actionem velfinem absque usto alio
formali de res. ori praerapio, ct absqua usta ab arioneyuperaddita; pisi selisti rectitudinis debita inesse actui ex natura sui intrinseca Ut finis ad quem regula dirigit adipiscendi.&cundo pro formali creto vel mandato μνὸμgatione alicujus culpa vel poena a tranIsrediente incurrenda. His sic prauotatis; a spondeo: primo Deum, juxta primam accepit nexis non posse condere hominem exlegem. RA-
articipatis legis naturά, ct =ro sto habes actiones prout humatia sunt Or hominem ad sinem, ad quem conditus est, dirigeri. Ei Memodo implicat hominem faesionaliis e/ndi, μι lege , qua sit ratio, crearis Respondeo se cundo. fisa tinnita poteηtia posse eondere hominem absque adjunea formati aliqua lue νιι pracepto orationi superaddito , quo frax irdye ad culpam stet ad poenam obligetur. Ratio est, quia non isnplicat, ct alias homo abis
248쪽
tas praecepto ver ου est homo, rationale animal, DEI imaginem militudinem referens, beatitudinis aeternae juxta media ab Omni-
sciente ct Omnipotente DEO disponenda per oi nitam suam sapientiam capax. Et legem νοχὴ praeceptum Jormale haberesuperadditum non est hominis essentia ct natura, etsi a principio condita natura superaddita sint. Quid denique de propositionibus & Corollariis superciliosissimi Joannis Caramuelis Satria. Caramueinensium ti Campanensium Episcopi, qui ita dec nit inTheologia intentionali lib.Σ. disp.
T. f. iΙ8 9,I18q. p. 23y. Undecimum Theorema In iis legibus potest Deu . dispensare, quas ρο- tuit non ferre. Corostarium L. Si omnes leges potuit Dem non ferre, in omni potest di- ίpensare. Corollarium II. Si in omnibuι ρotest dispensare, omnes potuit non ferre. Parent omnia, quia si aliqua Lx, posita hominum crea tione es conservatione nec Farib a L eo lata. nece rio a Deo conservanda est, adeoque nec irritatione poterit nec dispensatione cassari.
ι οι ubilis non est, adeos etiam non ferri ρο- init. Duodecimu Theorema. In omniis siounda tabulae articulis potest Deu dispensare permis- sive, contradiἱtorae oe contrarie. Cor- Wium. Articulos secunda tabula potuit Dein non indixisse , ct potuit indixisse con radictorios, imo
contrarios. Pater; quia omκει illi inhibὸnt materiam, quae non est contra Deum, sedD-
249쪽
to de Iurisdictione Disp. 37. pag. 178 r. ita
decernentis: a plectenda se nobissent/ntia Divi Thoma r. a. q. Ioo. artic. δ. C etani. Ab isiodorensis lib. 3 . tractatu. ... s. Rich r. 'di in s. dist. 37 art. s. q. I. Abul. Exod. ao. q. 39. Dii. a. de just. q. 3. art. 8. Ur antiquArum , omnia videlicet praecepta. Decalogi nec divina potentia dispensari posse , pratιr temtium, ea ex parte, qua ceremonalis ac δε jure positivo en. De eo enim, ea ex parte Ipse i
Sententia hac praeterquam quod impugnatio pracedentitam susscienter comprobata est, has unica ratione probatur. Tria ista principia supra a nobis commemorata DEO facienda non est injuria, parentibussimilitar non estΟ- lcienda injuria, itemque reliquis proximis non est jacienda injuria ,sunt per se nota adeoquae nec aria, ut neque divina potentia cis opposita liceant. Implicat enim contradictionem, injuriam factam DED, parentibus, aut abra proximis injuria rationem retinentem, licitam io: Sed ex istis tribus principiis evidenter μο necessiri. deducuntur pradicia omnia Decatio pracvia. Sunt quippe in eo sensu in-riastenda, ut eis opposita sint injuria mo, ρα-rentibus aut aliis proximis istata, ut Divus Thomas articulo δ. citato explicat, ct nos istis
sngulis, in quibus dubium aliquod se poterat,
niora Vas quianis, sunt illa Ludovici Moliis, Tomi tertii parte posteriore Tractatu qui pra
250쪽
Dil Iunc BEL Li ET PACIS. as Lib.i. c. praecepta neque divina potentia dispensari posylant. Lege quoad hactenus dicta tota hac dia
sputationae , qua copiose supra iis posteriori parte diffutationis os e Linavimin. illis enim non modica lux ac corroboratio h Atmω di. Era accedet. Marchantianis vero illa Co
nelii Jansenti Episcopi Yprensis Tomo se ranmitiscundo de statu naturae purae cap.Mpao Gi. iis scribentis et Non potese creatura radioisal 'α.
sine amore Creatoriae juxta doctrinam Auρusini produci. Cujm ratio est, quia hoc Uὸ
quo illa Vincipii sui amore caret, velut ροα-dere, quo in locum suum connaturalem 1 r-geatur distorta per perseque volu utatis est. M cesse est inim in aliquid voluntas diligat, hoσ est, ut anima ad aliquid sese moveat appetendo vel fugiendo. Unde Augustinin tanquan necessarium concludit, animas aut carere vita, cst .animas non esse, neque quicquam veste seu nolis, appetere vel fugere : -ut si Moerent, et 2 anima esse possint , ct aliquid tale agerenusto modo μου ns vita vi vere. Et paulo post 'nimam vocat sontaneum ct vividum mo
dicitur : Vita cordis amor en3, cst idcirco omnin; impus ile est, ut sine amore sir cor , od vivere cupit: Et praclarissime Fulgentiis 'post praceptorem discipulus: Nuntas. por, bcreatura rationalis sine qualicunquet amore a nou ροι si esse. Ne sic potest diligere, ut amorem sisum non velit ad aliquid religare: qua inter summum bonum a quo creata est, ct in