장음표시 사용
251쪽
loco pc ita, profescto aut in infimo necesse est imiserabiliter jaceat, insummo seno et raciter feliciterque requiescat. Quodam enim amore rapitur, stu cum obedientia se - .vatur, ct creatori bono bene subjicitur , sῖνι cum sumrbia deprimitur , ut creatura bona male dominetur. Ubi ad istam divisiqnenti amoris reoicit Fulgentivi, qua creatura
Deum diligit ni stipsam. Mimam quin primam post D um dili'it, ct a se ad alia di
luenda progreditur. Se verὸ diligere, hoc est, seipse, suoque bono gaudere , ut supra dixit Augustinu , superbia est uesi igitur mens rati
nans sine creatoris amore producatur, necesse
erit, ut vel seipsam, uel aliud a se diligat,
consequenter ut simam ante dilua L. Nec enim aliud a st voluntvi diligit, nisi prius dilia gat si, ut alibi ex Augustini mente acclaraviamin. Utrumvis autem fecerit, maia Ium ratis erit. Quodsicuti juxta supradicta - LUini principia, qua de peccati natura ratione tradidit, mavis um s ita juxta eundem aeque certum est, hoc ipse peris fam ct miniam futuram rationalem creaturam, quo Deum voluntata non diligit. Volum sim enim non diligens Deum, e a tu e habitu, non nisi mala ct preversi esse potest, quia non diligit id, quod eam alerna lex diligere jub t. Audi disertissimis verbis pracinentem dictis meis Augustinum: Mirum si voluntas potest in medio quodam ita consistere, ut nec bona nec malast, ut enim iustitiam choc GE,
Deum, ut ditauini sumus infra) diligit, ct λ-
252쪽
nus , minus bona est : aut si omniκo non diligi- mira, non bona est Quis vero dubitet dicere voluntatem nulli modo justitiam diligentemtam x modo esse malam,sed Giam ρessimam voluntatemptunde ct alibi de Angelis eum crearentur: Quid erant sine bona υοIuutare nisi Mali Θ Et ono sitionem immediatam interju. sitiam. injustitiam, hoc est, bonitatem ma-titiamque creatura rationalis videlicet utentu tradrns: Dic qua se te, inquit, nonne fat
heris eum, qui non est justin, injustum /s; ct qui non est prudens, imprudentem esse; ct qui non est temperans, intemperantem esse λελ dubitari de his aliquid porsὶ Respondet ei Evodius: Fateor, hominem quando justus non est, injustum esse: hoc etiam de temperante re intemperante responderim. Justus autem es nemo potest, nisi justitiam diligat: stram propterea, si non diligit injustum est malum, consequenter esse necessarium est. Sed sive habendo bonam istam voluntatem, hoc est, a
morem creatoris, creatura cum creatur mala
esset, ut, videtur aperte sentire A Uinussis certὶ non bona i non satis est ad amorem istum habeo um Osrictam esse creaturam,ut quem admodum ex aeterna letis praescripto debet, principium ct finem suism, unum ct solum oum siver omnia am i ct colat. Denique . Caramuelianis illa Sinnichii Corcagiensis. 3;hnieli MHiberni lib. I. cap. mo. g. 377. querillantis C r-mvη
de Temeritate Caramuelis & theologice dis . .: di
serentis: Omnes quotquot adverses natura
253쪽
Iegem peccant , in illam generalem ct qua
transcendentalem ipsim ieeis sanctionem impingunt. Q m ecd:m e N ino teste ,ο- οmnci h ibent in corde sxam: quod tibi non vis fieri alteri ne feceris. Nunquid hoc de paginis dis itur, non in natura ipsa quodammo do Mitur ' Furtum vis pati λ Otique non vis. Ecce lex in corde tuo, quod tibi non m pati, facere noli. Et hanc luem transgrediuntur homines. Porro quia hanc bu msibi intima
notam transgrediuntur,noη mq ope a ros sed praevaricatores iure merito reputεntur, dicente Psalmurapho navaricantes reputavi omnes peccatores terra. Nustinenim es prout g.
373. ex Augustino audivimin, qui faciat alteri furiae nisi qui 'ri sibi nolit. Et in hoc tr- greditur naturae legem , quam non sinitu Ma, enorare ς dum id, quod facit, non vult pati. Inquirit praeterea idem Aueustinus mox ibiad m , Nunquid lex ista naturalis non re in populo Israel λ Respondet autem: Erat pla- η , quoniam ct usi homines erant. Sine lege naturali essent,si praeter naturam humani neris se potuissen;. Quaesententia signanter rec ι est ηοη solum,quod praetextitiam ignoramnam praedictasAn tiquis naturalis amputet, sed quod ρr i rea nquitiam istam σφ&ηe exotia ticam Cara iuriis positioncm juguli , qu ita asserit. Fosse D um creare homines.exleges , hoc est, nulli morali legi subjilios. ia cnin , tuustino mox rιla o censetur tam impossiabile, quam homines praeter naturam humani νηιΠ se, hoc est, hominu nequaquam homia l
254쪽
Dt Iusta BgLLI ET PACI s. Is esse. Nequ/ ibi se continere potin Carminuesica innovandi libentia , sed eo inque se exporrigit, ut a mei: posse Deum subjirere
legi morali contraria Decalogo,quoad praecepta saltem secunda tabulae. Sic enim ait ibidem erim n. Mδ . inrticulos secunda tabula toruit Mus Mon indixisse, ct potuit indixisse contradictorios, imὸ ct contrarios. Et rursis n. rm. in tribuι prima tabulae articulis D muon potest dissensere contrarie: in tota tamen lege potest contradictorie, in secunda tabula etiam contrari e. Ubi quantum ad primam Urtionis partem non satis sibi constat asser-t r. Nam si Deus non possi dissensare contrarie in praeco tis prima tabulae, emo ea pr ripta necelsario tenent vim obligandi sali noratenus, ut nemini liceat exercere actus eis
cistrarios. Quod si ita sit, non possit De ι creare homines ealeaees, quia quicunque ab ipse creabiles fuerint, siubjecti erunt tes morali ρω-LAnti exercere actus contrarios praceptis priama tabula, quippe in quibus ne Dein quiden ipse ρessit contrarie di sensere. In secunda af sertionis parte sivit Deum pin hominibus dicere: Non opus'ut alteri cuiquam faciatis, qκοὸ vobis feri vultis. In tertia denique parte sirit posse Deum facere homines , quantum η pia secunda tabula non modo exleges,
verum etiam antileges, ut nimirum loco istius uneralis pracepti universam secundam tabu-um complectentis ς sit cunque vultis ut fa
255쪽
θως quicquid vultis ab hominibus feri τοbs,
contrarium facite istM: Exempli causas multis a filiis restris honorari, sed vos inhonorare pa renire vestrost, vultis a nemine occidi, sied votoccidite quoiquot poteratis : Vultis, ut nul re estra, furto vel rapina vobis asst .rat. βι quicqv d poteritis clam aut palam ab alii o erre, a ferte: multis , ut ad uxores vestras extranem nustus ac dat, sed vos quin equi emissar' ad uxorci proximorum vestro rum hinniter Vultu, ut nustus contris vos μιhum testimonium proserat , sed vos in Iθρο- crisi loquimini mendacium, unusquisque cum proximo suo ct d proximo suo: multis, ut mmo concupiscat uxorci vestras, nemo domis vestras, aut servos, aut ancillas, aut bove ,
aut Unos, aut aliud quiquam vestrum ς sid
concupiseeite Uos quicquid occurrerit commo-ὰum aut delectabile in bonis alienis, sive uxor fuerit. siue domus, siveservus, sive ancista, ebos, De Unm seve aliud quidpiam libidini v frae complaciti7. Verum quia ista Caramulsi subtilitatis portenta integro nuper finiaemate disicussit ac displosit conterranes ista Caramuelis nolo diutis immorari: dum tame de istono Iegislatore Caramuel co dixero, quod de fictitiosi anichaeorum Deo Augustinvi olim rba
talem colant Deum, qui nolunt colere Deum.
Non est certe iste Deus Fatriarchqrum, cui nullas similis in legislatoribus t Non est Deus 6raelitarum, cui dictum est . Psalmographo: Narraverunt mihi iniqui fabulationes, sed non ut lex tua. Non est Dein Prophetarum,
256쪽
Dc Junx BaLLI ET PAc IS. 2CI Lib. r. qui per horum anum ait: i condunt i ges iniquas, scribentes scripserunt injusti-eiam Non est D in Evangelistarum, cyrei innquis rerum arbitris indignabunde dicebat . Quid autem ct a robis usis non judicatis quod justum est, quasi diceret: cur non ex eo, quod fieri vobis vultis, collieitis qualiter erga alios vos gerere debeatis 3 Non est Dei ε solerum, de quo horum qui iam ait: Non ol dissensionis Dem sed pacis, hoc est , non es qui ea
pracipiat qui ι humana societas penitus disseisatur parricidi , homicidiis. adulteriis, furtis, rapinis, perjuriis, flagitiis omnia misceantur, quibus humanum genus tu eum praecipit tur statum, quem Poeta desicribens uit. Vivitur ex rapto non ho Ire ab hossite tutim ς Non socer a genero fratrum quoque gratia pro
ara est. Imminet exitio Vir conjugu ista mariti Lurida terribiles mscent aconita novemea: Fillius ante diem patrios inquirit in annos : Victa jacet quietas i Nec est , quo prρ ruenda Caramuelis sententia obtendatur DEI Omnipotentia : Neque enim seriu-stino teste, potentia tem raria', sed Sapientia 'Virtute omnipotens e F. Unde. Pelusiotadi ex nobis quaratur, inquit, an omnia DEOp sibilia sini : Respondemus, eum omnia hac pusse, quae ipsim natura consentanea Jnt. Qu nam autem hac sint, edisserit pro parte Theodoret vi , cum ait y Gd si dixerint, quamnque τult potest Deus, dicendum illis erit,
nil eum veste facere, quod natura non con-
257쪽
vult mali; natura est justus, nil ergo vult in justi; natura est verax, mendacium e go respuit; natura est immutabilis mutationem ergo non recipit. Previter ct an te Au gustiη- Quod non potest juste, inquit, nonpotest iustio.Qrod mox ibidem exempto ex seripturis sumpto consirmans: Dominin, inquit, cum per An los Di justum Loth de Sodomis exeun. ram urgeret, ut properet in Sure: Non pol ro, inquit, facere rem, donec tu sisb introeas.
Non pus se dixit, quod sine dubio poterat per potentiam, sed non poterat per justitiam. Sed
nec minus apposite Anselmin. Sicut in Deo, inquit, quantumlibet parvum inconveniens siquitar impossibilitM: ita quantumlibet parivam rationιm, si majori non vincatur, comiratur n/cessim. Hinc es3 ista Richardi V
ctorini brevissima quidem μή nervosa de Deo sententia: Nihil nisi quod decet, facere potem
Non arbitror quenquam vel mediaeriter I pie tem reperiri, qui censeat decere Deum , aut congruere ejus naturae, bonitati, sapient a, iustitia, aequitati, ut praecipiat hominibus facinora illa ac sagitia, qua tanquam eontraria praceptis moralibus sicunda tabula mox recensuimm ς aut inscribat eorum cordibus ν-neralem illam; sid plane irregularem regula universa complectentem : Quicquid sustis ab hominibus feri vobis, contrarium facile istis.
Quod cum ita si, prosccta fassium est, quοι
ramuel asserit, posse Deum insecunda Dec tui tabula iuspensare etiam contrarie. Ex aD 'erso autem verum est, quod ex Augustis δει pra
258쪽
Ds Iusta gELLI ET PACI s. 2os Lib. . e. t. ra memoravimin, hominos sine lege naturali eisnt , si 'ratem naturam humani generis esse potuis it. Ex quo ulterius sit , ut, cum im- '. possibio sit homines praeter naturam humani generis esse, impossibile pariter sit, eosdem sine μίσε naturali esse : Me ilia nimirum lege natu- rnu, quam nemo sinitur ignorare, qua praescribit, ut aliis non faciamus, quod nobis steri ἡοι- Diam.
conformius exprimi potest, ut constat ex sequentibus. HIs itaque omnibus ita discussis, & sena na.
tentiis vero non consonis reiectis, a s. hise Iiam subjungimus definitionem juris naturae, nempe hanc: Iaex natura en reffuti quaedamsirmiter homini infra, qua ct indicat,
jectandum, posterius vitandum oblit L. Haec definitio eonstat genere & differentia sua. Genus est Regula. Si enim omnis lex hu- neeptu, mana & divina, naturalis & positiva regulam dicit, nee tamen omnis regula confestim lex
est, sequitur habere sese synonymice, & tanquam latius Quid ad ipsam legem naturae, quodque in abstracto enunciari de illa potest. Dicitur autem regula firmiter infixa, . N tit
259쪽
Lib. i. c.1. 2O6 ANNOTATIONrs IN LIB. H.G1 ozir aut intelligamus a parte rei dicere non actum, aliquem, sed habituale quid, semper adhae-l rens ment' hominis. Regulam autem esse lcgem natiirae constat ex eo, quia praescribit, . . dirigit, & omnes regulae partes, ossicia &actus implet; firmiter autem impressum &habituale quid, quia est aliquid de reliquiis imaginis divinae , Si itaque imago divina
fuit hasitus, & reliquiae naturam imitantur
totius, habituale quoque debet quid esse lex nisai.' ' Denique differentia petita est, &ex actibus & ex objecto. Actus sunt indi . care & obligare. Objectum est justum,sc. in latitudine acceptum, non in quantrim denominatur saltim a iustitia particulari, sed ii iiiversali, & aequipollet recto. Confirmari potest haec sententia ex ipso Grotio. ipse enim Thesi nona, Jus in quantum aequipollet legi definit per regulam actuum moralium
obligantem ad id quod rectum est; Si itaque haec est definitio legis generatim & largissi me sumptae, quidni etiam applicanda erit legi specialite, acceptae, sive iura naturae, sub, h*c ge'ere comprehenso, cum restrictione ex Obiecto, unde differentia petitur, quae bic est rectum & justum immu-
260쪽
Ad Th. X. - φOBsERVATIO U. Lex naturae aliter sese habuit in , statu Iii tegritatis, aliter in statu Corruptionis.
C servandum autem hic est , hanc defi- nitionem posse dupliciter explicari, aut duplicem es e constituendam definitionem. Primo potest explicari ita, ut τὸ justum sub se comprehendat id, circa quod
etiam actus spirituales occupantur , aut satitiin id, circa quod occupantur actus mora.
te & civiles; aut denique in praecisione, quatenus jultum praescindit & late accipitur , atqse ita dicitur tum a justitia spiri. tuali, tum morali. Si posteriori modo a 'ipiatur, tunc haec definitio communis est, &iuri naturae in statu integritatis, & jurinati irae in statu lapsus. .i vero priori modo ia-cipiatur, tunc, quia aliud ius naturae est in statu integritatis , aliud in statu lapsus, et-i' duplex desinitio surgit, ut scit. lex naturae in statu integritatis dicat regulam firmiter menti impressam, quae & ostendit rectum ex asse tale, sive iustum, & ad illud obligavit ; Rod ex eo constare potest, quia ius naturae in statu integritati nil aliud fuit a parte rei, quam Decalogus cordi hominis impressus, qui ideo a D E o in monte Sinai fuit repeti-xu. , ut urgeret hominem ad pristinae perfectio.