장음표시 사용
281쪽
. 22 ANNOTATIONEs IN LIB. H.GROTirdari; supra enim docuimus non omnes leges civiles esse rivulos iuris naturalis, fluere quaedam ex arbitrio Pr Upis, & in illud sese refundere: cumque in tali si potestas legislativa, sussiciens fundamentum obligationis de .prchcnditur etiam citra illum ordinem &respectum ad ius naturae. Si vero posterior lsensus intentus sit, mitius erit censendum quamvis in rei veritate non tam vim obligandi, quam explicandi illa qui iam naturaliter praeseripta sunt, videatur admittere: Iiquet autem leges csse vel declarativas iuris naturalis e g. quae vetant homicidium, adulterium, furtum & caetera. Quibus tamen novus accedit obligationis nervus ex Principis jussu vel prohibitione; quasdam obligativas specialiter rei alias naediae e. g. exportationis frumenti, numi vel alterius alicujus rei in aliam Provinciam. nec tantum priores obligare vi materiae praeceptae & concurrentis
ictus prohibitorii a Principe, sed & posterio
res, non quidem ex materiae bonitate vel maliatia, sed Superioris Imperio. hec dependentias admittatur ex lege naturae uniformis est: cum vel lex humana pendeat ex illa per moduconclusionis, vel pςr modum determinationis lege naturali in generali tantum subsistente. in priori genere dependentiae fortior est obligatio; In posteriore remissior, qui prior, & vi iuris naturae, & iussus accedentis obligat; posterior vero,in quantum determinativa, obligat tantum vi optestatis legisl luvae in Superiore, penes quem est v ηυνον civi-
282쪽
DE Junt B LLI ET PACI s. 223 civitatis. A Calvino vero & qui illum sequuntur, recedunt ex sociis Musculus, Ursi. nus & alii, di non male pronunciat Robe tus Sanderson Theologus Anglus, hos, qui assirinant leges humanas obligare in Conscientia & commodius ad vitae institutionem, cautius tutiusque ad vitandum errandi perieulum, εe ad formam sanorum verborum propius locutos, quam qui uegative. Candide verδ nium agant pontificii Anabaptistis sociantes maldenses, quasi potestatem legi latoriam in Maiestate non agnoverint,digno sci potest ex illis, quae ex Regnem Inquisitore, Coutardo Sorbonista, Claudio Seis eulensi ArchiepiscopoTaurinens hostibus illorum aliqui producunt. Obsignamus hanc observationem verbis Augustini, quae leguntiis lib. V. de civitate DEI cap. II. Civitas,
inquit,coelestis, dum apud terrenam civitatem, velut captivam vita sua peregrinationis agit,
Iam promissi,ne redemptionis ct dono seir
titali, tanquam pignore accepto, legibim terrena civita, M. quibuου haec administrantur, qu. Iustentanda mortali vita accommodata sunt, obt Nerare non dubitat. Et infra : hac ergo listis civitati dum peregrinatur in terra, ex
omnibus gentibus cives evocat, atque in omH-
uetuis perVrinam colligit societatem, non curans quidquid in moribus, legibus institi lique diversum est, quibus pax terrena vaconquiritur Vel tenetur, κihil eorum rescindens, vel ostructi, immo etiam servans, ac turma P Ad
283쪽
Quanquam admittatur Ius quo ψ-dam Gentium , Ratio tamen illius Missicilis est Eplicatu ex varietate O
pinionum. IN eadem thes Author, cum tres specie constituisset juris humani , civile, & arctius civili, quod est oeconomicum, & latius patens, quod est jus gentium, de iure gemitum disserit, materia sane intricatissima dejus gentium definit id esse, quod gentium
Omnium aut multarum voluntate vim obli-
Ius tentiu gandi accepit. Recte quidem videtur dicere oblis xv jus gentium habere vim obligandi; nullum e- 'φ' nim jus, nulla lex est absque vi obligandi- Minus autem dextre juxta quosdam, quod iu; lam vim obligandi a gentium omnium vel multarum voluntate deducit. Alii itaque aliter sentiunt: laudat in suam sententiam Fe nandum Va ilium, qui censet: Ea omni qua sunt iuru gentium prim fuisse juris ra .rum civilis, sed paulatim sevisse, ast vese ter transvolas ad relictum gentes ct regiones sicque cum primum ob uno vel abero homine vel regione inventum quid fuisset Optum, tunc juris tantum civia non ct juris . gentium id esse. Verum postquam eo juremnes omissio aut pleiaque aliorum gentis luti qui que coepissent , jamjuris gentium essectum
284쪽
Ds Justa BELLI ET PACIS. 227 Lib. r. c.I. ctum videri, inque gentium conversum ct transfrmatum. Quemadmodum 9 ex di.
Wrso, si id quod hodie juris gentium est, in de Det Suem abire seria coepisset, ita ut penta
unum tantium provincia maneret, sine dubio .
joris gentium esse desineret, ct jam juris tantum civilis esse diceretur. h. e. istius civitatis vel regionis, penta quem adhuc id jus perdurareri Distinguunt itidem quidam & praemi tunt jus gentium accipi aliquando laia & improprie, taquando stricte de proprie. Late cceptum ius gentium esse, quod pluribus populis placuerit intuitu utilitatis cuiusdam
publicae, citra tamen obligationis mutuae nexum : stricte autem acceptum jus gentium inutuam obligationem complecti. Ut vero pauid penitius in hoc argumentum rospiciamus, notamus I. controversam esse
Existentiam hujus juris. Nam I. in Scripturis sacris nihil de illo occurrit; & Paulus Romanorum capite secundo & tertio uomsanit contra Gentes & Judaeos tantum exi e naturali & divina. II. Ar;stoteles Primum. r. Eth. cap. septimo universum ius m ς--μιμνλιαων dividit in naturale de legitimum :nec tantum silentio praeteriit jus gentium , sed, si expendatur oppositio videtur illa esse immediata: ea autem, quae juris gentium, vel ad prius membrum ius scit. naturae, vel ad pollerius posse referri, & vel divinum est itulud ius vel humanum; non prius agnoscente ipso Grotio; ergo posterius. Si aute hoc non
gradu istudinis videtur differre a jure
285쪽
Lib r. e.1. ANNOTATIONEs IN Lia; H. GRorii legitimo, sive civili, quod Vas quiana volunt. III. Ius illud gentium aut arcessimΗs a Dro lsgislatore per insitionem in corda genitu, vel a populorii voluntate & conspiratione. Si prius. erit potius ius naturale quam gentium, &qui voluntarium dici possit contradistincte ad ius naturae videtur Δαταληππν. Si posterius, non tantum dissicilis ille consensus erit demonstratu, sed & ad rationem legislationis non adspirabit, sed intra pacti sines subsistet. & sane verba a Vasquio supra adductati a Grotio in praesidium causae laudata, jus gentium a dignitate uia, quam obtinuit hactenus, inter reliqua iura dejicere videntur magis. quam stabilire. Dari tamen ius geutium quoddam non videtur absolutὸ negandum, nec argumenta supra adducta conclu Respolide dunt: non primum; quia non opus est, ut in
. . t Scripturis expresse os endatur hoc jus, suss- ' eit si aliundὰ constet obtinere inter populos,
nec consequens est, si Paulus mentionem illius non injiciat illud negasse, nam nec juris civilis meminit, cum fuerit extra scopum illius, qui coiivictio Judaeorum & Gentium et de peccato , quod sufficienter potuit fieri comparando illos ad legem divinam & naturalem ; di forsan non tam transgrediuntur gentes iura gentium ex utilitatis respectu, quam naturalia, quae solo honcstatis fundamento subsistunt. Non alterum vestigia enim θjuris gentium occurrunt apud Aristotelem lib. i. Politi cap. 6. & lib. 2. cap. quamvis
etiam divisio illa ex Ethicis petita sit imme- .
286쪽
Dt Juax BELLI ET PACIS. -r9 Listi. r.e, ndiata, si ius legitimum laxὸ accipiatur, prout& jura gentium & civilia comprehendit, Toι- tamen defendi potest. si το νομικώstridi ius accipiatur ; tandem non gradu latitudinis tantum differre a civili jure, si sit humanum, ex eo patet, quia etiam inter iura visa. humana specifica obtinere potest differentia generice se habente ad illa τω humano. non tertium utut valdὰ speciosum. nam utut non tertio a Da o deducatur hoc jus per modum impressionis naturalis, non tamen necessum est illud derivare a cina sensit populorum, cum alii aliud Fundamentum ponant: praeterea, si . consensis ille ad pacti taciti naturam accedit, posito, quod fundamentum hoc si admittendum,saltem consequens erit non stricte sic ductae legis ratione jus gentili habere, sed debiliore modo, vel inseriore gradu aliquo nomia ne&dignitate juris gaudere,de quo in Epicris. II. Controversam esse illius distinctim Distinctionem a jure naturae. Quidam enim opinan tur jus gentium differre a jure naturali, quod eatur &boc etiam ad bruta se porrigat, illud vero
tantum inter homines locum habeat Verum, platio refus rem recta judicii lance expendamus, di- -ς stinctio talis ex superioribus admitti nequit,
& jus gentium in illo sensu, quo in Corpore
Iuris & apud peritos hujus artis occurrit, non 'videtur aliud esse quam jus naturae seia su the logico acceptum; tum, quia describitur . ut tale, quo gentes utuntur humanae, fere ad mentem Apostoli Rom. 2. v. Iq. tum, quia exempla illius recensentur religio in D urus,
287쪽
Lib. i. e.1, 2Jo ANNOTAGONEs IN LIB. H. G Triobedientia erga parentes, insidiarum nefas &c. quae iuris utique naturalis , & in Dec logo repetita sunt ab ipso Dgo; tum quia illud jus, quod proprium homini, contradistinctum voluntario, divino atque humano Altera. nullum videtur nisi ius naturae. Alii disce mini jus gentium a naturali, ut illud se ha beat per modum conclusionis remotae a jure naturae, hoc autem in primis principiis subsistat, vel si discursus interveniat proxime juris punctum attingat. at ita differet jus gentium & naturale non secundum intrinsecani rationem vel speciem, sed tantum secundum gradum propinquitatis ad originem; imo, si concluso etiam remotior juxta quamplures eandem habet naturam cum principio, ex
quo suit, non tam distinctum erit jus illud, quod gentium dicitur, quam ramus in arbore, folium in flore: secundo, si gaudet intrin.
. seca necessitate, si conclusionis naturam refert ex iure naturae, non humanum sed divunum erit jus, non oriundum ex gentium ar- obitrio, sed summi Regis Imperior denique stante hac sententia erit hoc jus immutabile, neque consistet explicatio cum illis, quae At thor produxit ex Vasquio. Quidam denique jus naturale.& gentium ita distinguunt, lut illud dicam complexum principiorum vel l. conclusionum citra respectum ad societatem lhumanam vel voluntatem nostram, adeoque antecedenter ad illa; Hoc vero complexum conclusionum ex principiis naturae cum respectu & ex Suppositione humanae societatis
288쪽
Da Juna BaLLI ET PACI s. 23ILib. I. e. α consideratione circumstantiarum ad con .servationem illius necessariarum. Sed & hie pedem figere non videtur tutum, nam quamvis praecepta juris naturalis, exempli gratia secundae tabulae, antecedenter quidem in ho-xhine existant ad societatem humanam , &quam primum homo esse incipit, illa sibi h ' beat impressa, tamen respectum quendam involvunt ad societatem; & quando indicat
lex naturae non esse adulterandum, non iurandum & caetera, indicat proximo non esse inserendam injuriam , neminem laedendum
esse, societatem non esse turbandam: ut nihil dicamus hane sententiam iisdem argumentis premi, quibus secunda, in quantum nonnisi ex iure naturae derivare intendit illud, quod dicitur Ius gentium. Unicum prae- Distinctio terire non possumus hic, distingui a quam .
plurimis ius gentium in primaevum & secun maVum Mdaevum in cujus tamen explicatione mire secunda variant, aliis ex tempore diverso cum Conna no, aliis ex diverso propinquiore scit. vel re- tur motiore nexu cum iure naturali cum Vas-quio, aliis ex societate diversa domestica vel civili cum aliis illam distinctionem deducen-ctus, quam ut non necessariam putamus
posse negligi. Consulatur Iacobus Maester. Hus Dubitatione lX. qui pariter illam rejicit.
IIL Controversam esse illius Originem, origo di- adicem & Fundamentum. Opinantur enim cI shnsu, quidam illud ex consensu populorum fluxis populoria se, sed natales hos impugnat non una ratio in contrarium, di videntur spurii partim,
289쪽
Lib. i. e. i. 232 ANNOTATIONEs IN LII. H. GROTit quia talis consensus demonstrari nequit, par tim, quia universalis non potest ostendi, pamtim, quia quae consensu coaluerunt, opposito. dissensu possunt rursum desinere. Jus au tem gentium firmius est , quam ut a tam mutabili principio pendeat, & dissensu sol. lΕxaminan vatur. Urut autem speciose haec dicantur.
reponi tamen poterit non necessarium esse , hic consensus demonstretur, quasi opia fuerit, uς gentes convenirent in unum, & cle quibusdam placitis conferrent, in quae comspirare animus, cum sit consensus tacitus &comprobatio usu stabilita, nec ut uniyersalitas probetur, cum illa non requiratur ad ius genti araa, cum alias quamplurima ex Albo
hujus juris essent expungenda, quia qui lana l
populi contrarium sequuntur; undem non ' quae consensu fuerunt stabilita, cpnfestim
dissensu quoque posse dis tui, si consensus
ille innitatur communi tranquillitati a ratio- ite recta ostensae existimamus, nec ut pro absoluta immutabilitate juris gentium operoserupuetur necessirium esse arbitramur, recte enim Suarcet: Diss runt isti naturae ctgentium in 'gentium non potest esse tam immuta-ε naturali, quia immutabilitas ex nec Isitate oritur: Eoo quod non est carue neces sorium, non potest ine aeque immutabile. . li V. Controversam esse illius Formam , l. iii '' ' indolem & Desnitionem. Gabriel VasqueΣrisqueali. Disiputatione CLVII. cap. 3. describit illud. q uod sit jus permissiqnis-utilitatis conveniens humanae naturae, consideratae in ci
290쪽
xili communitate. 5 addit quaedam hoc modo convenire & utilia esse hominibus in civitate constitutis, ψ iae homini secundum se& solitarie degenti non conveniant. Hanc igitur permissionem rei convenienter totipaturae hominis secundum statum civitatis
dici sus gentium. Hugo de Roy definit, quod Hugonis
it tale jus, quod naturalis ratio inter omnes homines constituerit usu exigente & humana necessitate, & explicat ulterius dicendo: nimirum quod rationis discursu ac ratiocinatione hominum, multo rerum usu, variaque necessitate humanae conditionis de statu societatis exigente, ab hominibus introductu, atque ob evidentem per omnia naturalem rquitatem , atque utilitatem de tempore altempus in gentium usum moresque pervaserit. Scholastici Doci ores illud volunt esse scholasti. jὴβ gentium, quod libera omnium, aut fer ' μφ'
omnium nationum consensione atque usu
receptum vim obligandi acceperit, quae Definitio Crotianae proxime accedit, & quam probant Franciscus Suareet, Gregorius de Va- lentia, Lud0Micus Molina, Salas, Bonacina, castro Palao & alii. f ponunt autem illam ita, ut de libera consensione dicapi, non tsuscere qd jus gentium, ut plures seorsim &independenter ab invicem ad privatum bonum suae Reipublicae eas leges condant, quae ijdris gentium non censeantur, sed debere
easdem communi authoritate & consensu ad bonum omnibus commune statuere, animo