Observationes maximam partem theologicæ, in libros tres De iure belli et pacis, Hugonis Grotii publicatæ à Johanne Adamo Osiandro ..

발행: 1671년

분량: 787페이지

출처: archive.org

분류:

321쪽

Dr Junt Bri Li ET PACI s. 26s Lib. t. e. quia tion fuit inquilinus Iudaeae. Verum respondeo utique posse ipsum dici prosely-

tuo portae sue in lyilinum. Nam prosely ius portae live inquilinus non dicebatur talis ex actu li inhabitatione terrae sanctae, sed ex sure, quia licuit ipsi habitare inter Judaeos, quocI caeteris, qui non erant proselyti non licuit; quamvis hoc jus quoque restrictum fuerit in proselytis portae, ut quidem vel habitarem vel habitare potuerint in hoc vel illo loco xerrae sanctae, non autem Hieroso mis, proselyto enim domicilii juxta Mai- monidem non concessus fuit habitandi locus in Urbe Hierosolyma, idque per & propter loci sanct itatem ; quemadmodum nec concessum fuit, ut mortuus pernoctaret in illa Urbe ob eandem causam. Quod denique tertium concernit, certum quidem est

Tyriis, Moabit;s & AEgyptiis nunquam suis quid de se imper tum a Prophetis,ut legis onus subbrent, si sci de lege ceremoniali & forensi si ortui. krmo. Nam haec spectabant ad solam Judaeam. Si verb de lege morali intelligat Austor, ut intelligit, falsum hoc est; quousque

nim oracula Prophetarum dimanarunt, eQusq; etiam imm Evangelio lex moralis, quam observare tenetur quivis homo, & utilia hodiὸ omnes obligat,sive Iudaeos sive Gontiles, tanquam exeri lar quodda verae bonestatis, ita etiam aecellarium fuit,ux tales susciperent ligem Mosis, ad quos scripserunt Prophetae Interpretes Moysis, & num non annuend

Naamani proponenti sibi cultu Numinis veri

322쪽

Lib. t. CL, ANNOTAN vs In Laa. H. stori relicta Idololatria Elisa insinuavit praecepi itabulae priuiae primum & secundum 81ni

i non Ionas praedicando Ninivitis ex lege los peccatorum convicit, ulterius progressi ad Evangelii usque denunciationem 3 ves inim illi fuerant converit ad D Au M unu Annon Daniel Nabuchodonosori commeridavit abruptionem peccatorum,quae legi diu nae adversabantur λ num non multorum se itentia fuit conversus, imo salvatus hic Impiarator, quod prolixe docet Pere ius & qui scribendo Prophetae ad Tyrios, Moabitas AEgyptios intenderunt aliud, quam Mosaic: exponere legem, ostendere quantum dissi rant illorum mores ab hae regula,sulminibex Sinai mutuatis illos terrere, S ad poetentiam promovere '

circumcisio probabilius censetur' restringenda ad solos Israelitas.

MOVet hic Author dubium illud satis praeter I eli

oriundi fas 8escendentes ex Jacobo, etiam reliqui

αα ι Abramidae fuerint obligati ad circumcisio

sonem 3 nem, scit. Idunyaei, qui Vedecennes circum cidebantur teste Origene, quia is maὸ . XIII anno a talis fuit circumcisus, MCethurae filiis nati Z quos vult esse pas

323쪽

circumcisis a umerat He-

dolus : Homeritas appellat Epiphanius, respiciens forsan ad quae leguntur apud Iosephum lib. I. cap. 16 qui Tethuraros in coluisse dicit m ν τρωγλοδ ηο & partem Ara abiae felicis: quod tamen displitet Ariae Montano, qui Tethii ros asserit occupasse loca, deserta inter se divisa, sita inter Moabitas, Oxiamqnitas ad Occidentem, & Chaldaeos ad Orientem inde ab Aram Naharaim, sive Mesopotamiam, nec invita Scriptura, quae te- si tur ablegatos esse Κethuraeos in Orientems c. versus Euphratem, Mesopotamiam & Ba-Dyloniam,cum Troglodytae versus Meridiem habita int Ethiopiae vicini. Sunt, tamen qui putant hodiernos AEthiopas, quos Abyssinos vocant sub Praeto Gio vanni esse cxKetbura o - ii in os, qui hactenus cum Baptismo circum Isioneam retinuerunt,de quo alibi,& firma- vam amplectitur. Observandii autem hic i quos ram plane in excessu peccare, inter quos referimus Franciscum Suarea, qui cum Seba-piano Ux mensi Episcopo statuis circumcisonem, in quantum in remedium peccati oriannalis fuit ordinara, ct professo de Christo futuro, potuisse esse in usu omnium gentium, i uat hoc signum inter alia eligere potuerint, quod sine dubio validum fuerit ad illum ςDs ea in latione seret, quamvis non feret cum intentione profitendi Iud ismum, seque illi populo adjungendi. Nam i hoc foedus circumcisionis apertὸ erat restrictum Abrahamum & ejus posteritatem , R susci-

. v suarere; cluncisio. nem justo laxius existendit.

tuet.

324쪽

U t. e t. ANNOTATIONrs laris. H. Gst suscipere hunc ritum cum intentione alici sis remedii & sub ratione professionis de Chri sto futuro non potest concipi sine praevia informatione, quod sit remedium peccati , h- q iod sit professio Christi venturi : At ver bo & tali informatione camure gentiles, a literis avulsum nullius est usu 'ci uiri cisio, quae sigillum est, inter oen itiles ob verbi defectum non habuit illun a sum, quem sacramenta praestant. Inservandum, Grotium restrictius quidem pereo dum saltim circumcisionem exten ad Ismaelitas, Idumaeos & Cethurae posteros interim tame non posse probari ipsius senter tiam, Utut argumentis videatur esse suffulta se

quentibus. ia 0 in institutione circum cisionis semini Abrahamitico simpliciter hoc

Sacramentum datum est. Semen autenti A brahamiticum erat eti in Ismael, di Κethu rar siti, nec non Esau cum posteritate. νQuam late lex patebat, tam late etiam circumcisio sigillum legis , quemadmodun qu am late Evangelium, tam latὸ Baptismus

lose protendebat, 3 actu ipso praeter Israὰ ς

litas alii populi quoque ex Abrahamo oriun cri Sacramentum circumcisionis observarunt. Verum haec argumenta non sunt satis solida. Non primu quia Ismael & filii Cethurae accu- orate loquendo non possunt dici semen Abra Ahae, quamvis genuerit illos. Cum enim diceret Sara: Hice ancistam ct lium enu, non enim eris hirci filius auristae cum filio meo liberae,

tentia expenditur. Argumen- um.

325쪽

Da Ju RE BELLi ET PACIS. 269 Lib. uioris nam in I ac tibi vocabaur en, Gen. XXI. 2) Secundum non concludit, quia non solii a ita circumcisio obli garet omnes populos , cum lex moralis ad quines spectet, verum dispar ratio quoque in hoc sit, quod hie nullum mandatum de circumcisione extendeoda ad omnes posteros, extentio autem Baptismi ad omnes apertὸ legatur, Matth. XXVIII. Euntes in mundum utim versum, prae is te Esangelium s bapti

ara c. 3 Tertium denique argumentu in non concludit, quia quod a posteris istis citae uincisio fuerit observata, id non arguit obligatos fuisse ipsos, cum etiam alii populi ab

Abrahamo non oriundi potuerint hunc ri tum adoptare & observare. Quaproster hoc non factum est cx, obligatione aut conscientia, legis ligantis, sed religione quadam &reverentia animi, qua ritum illitin tanquam di inum a se in pretio haberi, & a se tanquam ex Abrahami prosapia oriundis susceptum primitus fuisse testarum facere volu runt. II l) itaque observandum longὸ probabiliorem esse sciatentiam Crotianae oppode res rictione ad solos Israelitas, tum quia expresse dicitur Gen. XVI. 29. ro. &ah Erigam foediti mrum cum Isaaco in foedus aeternum, ct semine em post illum; per op pontionem ad Ismaelem, erigam cum Isaaco, auem pariet tibi sara. Exclusive ergo re- ingitur scedus circumcisonis ad astiacum , & omnes reliqui excluduntur: tum quia ad

solum Isaacum & postςro; ipsius pertinuit

Opinio probabillo

326쪽

lana foedus circumcisionis, prout aperte coh-

stat ex Gen XVII. 8. tum, quia illo te pore, quo DEus circumcisionem instituit voluisset alios quoque obligare, obligasse: etiam Melchisedecum, Lothum, qui tame non fuerunt oblistati. Et quod de terra Ca

naan urgetur in secundo nostro argument

id etiam militat contra Idumaeos ab Esau Vasquefii descendentes. Confirmat hanc sententi Idueitui. Opero e Gabriel Vasquea , qui in tertia

p,rtem Thomae Tomo secundo DispuCLXII. capite r. sequentia habet: Vera se ientia ψῖ rati Onestivis, ct gen rationis praecepto non fu si comprehensos Ismaeum, que Esa, neque post eros ipsorum quamvis tquam vernaculos 2 domesticos sitos suos cir cumcid re d berent Abraham ct Jacob ct reliquos servos. Ita docent S. Trim. in θ'

d. i. q a. a. a. q. . ad 3. Duranae q. Major. q. I. f. contra primam. adde etianes quod ad prioram partem attin. Sotun in a. a. q. t. a. ad quartum peroti mam t.' p. .. q. M. a. i. aub. i. Hugonem de S. Vi Io rel. i. de Sacramentis p. ia. cap. a. in Ine ub

hoc praeceptum datum putat solum obruta ρra Isaac o deinde pro Jacob, ct duodecinia

tribubus hoc autem rationes nis , oestir non ratione familia de qua dicemus, capite si quente. Probat autem quia Job creditur μὴ de stive 'au, non tamen luitur fuisse cir cumcisus. Secundo probatur de Onae,exe

327쪽

ia I u R E BEL LI ET P A CIs. 27a, Lib, i.cir. cantur, quicunque ex ipsis vagatione cara μου unt, sed sem/n et Graiasium dia euntur descendentci e et Isaac Semen auram G descend/ntes tantum ex Iacob. Nam Gen. vigesimo primo dixit Sara ad a b - sam: Hice antistam hanc, ct foum Vira, μοι eris Hares si lius ancita cum filio meo Isaac, quod cum aegre tulisset e Graia , dixit Dominus ad eum: non tibi videatur asperum , c. omnia quae dixerit tibi Sara, auri vocιmeim quoniam in Isaac, vocabitur tibi Semen, qua quiarm posteriora verba citavit Faulus ad 2 emanos s . ut ostenderor, non omnes, qui ex aliqua parte secundum carnalem generationem oriuntur, vocarismen istius. quod attina ad Esau, eadem sententia eodem modo probatur. Quia licet secundum carnis generationem descenderit ex Gaac, qui pracepto circumc sionis pro se, ct simine suo tenebatur, diximus, tamen non astimatur in semine Isaac, sedsicut semen Abraham tantum vocain

tur in Isaac, non in Ἀμαιυς Ita etiam sime Isaac pocatur stam in Iaca, ct illi etiam iis resolum astimatur, id quod ιοdem modo dixist P. Paulus ad Romanos. s. juxta expcμψ-

m, quam locis citati eculibum M.

328쪽

In di isto ex Epistola ad Romanos cap. r. ad duelo pseudhermenia deprehenditur. AU bor noster allegat dictu Rom. II.i . ,& illud dupliciter exponit, sed incoim

venienter vocabulumesitura ad praedic tum reserendo, quod sc. gentiles faciant na tura ea, quae legis sunt, 13 referendo ad subiectum, ut tensus st: gentiles natura tales facerς ea, quae legis sunt. Prior sensus est legitimus, verum aliquo modo corrumpitur ab Authore, dum addit, illud Natura notare mores ex primaevo fonte manantes. Atqui nou mores. hic intelliguntur ex primaevo sonte manantes, scd ipse fons primaevus, naturae se ductus, instinctus& principiorum in mente bominis reliquorum complexus natu raliter improinus; quod patet tum ex oppostatione: nam opponit Paul' gentiles Judaeis,qui . . . non natura, sed voluntate divina , non ψbo M sed θέαμ habuerunt legem, tum ex hujus vocabuli usu communi, quod institutioni φp ponitur, r. Cor. XI. tum ex effectu, quia vi hujus in sequenti versiculo dicitur: 'tera re-gento ea , qua luis sunt. Altera autem j ix expositio, quam annectit, ex Arminianorum. ' llaunis hausta est, qui ideo referunt ad subjectum vocem Natura , ut concludant eos,

329쪽

Da Iusta ΒεLLi ET PACIA 2 7s Lib.r. ea, qui natura gentos si int, ea facere , quae legis

sunt, per quandam supernaturalem omnibus hominibus communem gratiam. Quae interpretatio refutatur partim ex eo, quia Apostolus hic sive naturam conitituit a-

gendi principium, non ponit ut subjocti attributum; partim ex eo, quia oppositionem instituit inter Judaeos lege instructos & gentiles extra gratiam constitutos, qui solo natum instinctu ferantur; partim ex eo, quia Augustinus lib. . contra Iulianum c.3. hanc in-terpretationem, quae fit per fallaciam divisionis, ream egit pelagianiunt, & contra eam sequentia prodidit: m. quos commeano rare vo-tmsti, is qui ι ait Apostolas Gentes legem nobis Atti, sibi ipsis 'nt lex, qui habent opus I tu siriptum in cordi ι suis: Quid Te -

ment, omnino non video. Fer hoc enim probare conatus es , etiam alienos a Me Christi. Gram posse habere justitiam, eλ qiud isti, teste Apsodo, uaturaliur, qua legissιnt, faciunt. Hoc est, uni eos maxime detestatur christiana Ecclusia. Tertio, quae annectit

ex eodem capite versiculo 26. non quadrant, examin

si intelligantur de praeputiato observante i em ita, quas detur gentilis, qui legi se conformet, & consequenter praeputium illius pro circumcisione in foro divino reputetur.

Talis enim nunquam in rerum natura exti

est,sed bypothetice loquiturApostolus, si prinputium justificationes legis servaverit. Si aliq s esset, qui Regulae sese conformaret divinae, gratum fore DEO, aequὸ ut circum-s cisiin. -

330쪽

lab.ne. D 27 ANNOTATIONrs IN LIA. H. GRoratcisum , quod sequentibus versiculis

mat.

Proselyti justiti* non simplicit

fuerunt Israelitis aequiparatiuriosibii A insor dicit Hebraeos illos proselytos,' uti,u, ι' Zadih hospites iustitiae

inferiores pari jure secum censuisse, qu9d cum grano in lixi . salis accipiendum, non absolute; tuin, qΟ . proselyti eti in iustitiae non poterant eligi rimembrum Sanhedrina, sive Synedrii magni, quod erat Hierosolymis: nobilissimos enim e Sacerdotibus Levitis & reliquo populo allegebant, ut Cas onus docet ex Mosegyptio,Exercitatione prima contraBaronium pag. mihi ar. tum , quia in communi commercio cum illis exercendo vilipendeban- ου tur; & suos Judaei admonebant dicendo: Vetu ad decimam ius ginerationem a prosilit u cmve : tum quia credebant eorum liberos pisa ta a,m mnque esse pessimos. Hinc Absolonem e .

Maacha, quam proselytam secit David, iudi': '. cant fuisse tam impium, tribuunt ipsis proselrtiis causam conseim vituli a*rei & pla να illius, quae ob desiderium carnium Israelitis. infliba filii. Imb in genere utuntur lio proverbio, teste Maimonide: Durisant pro- stlyti parsitis simi Maga lepra. Conten itaque fuerunt habiti, non secus atque

. Romae

SEARCH

MENU NAVIGATION