장음표시 사용
371쪽
i Da Iusta BELLI ET PACIS. III Lib.1. c. setur etiam illa sententia voluntaria & improbabilis , cum nullum fundamentum habeat, vel in Evangelio vel in Historia Ecclesiastica, aut doctrina Patrum. ') Observan Aitumen.
dum, argumenta adducta non concludere. allata
Non i) quia non est consequens, ante le- tibne est, gem decimη fuerunt solutae, E. sunt juris dia Decimaiu, vini vel naturalis: tum, quia non omne id, quod ante legem obtinuit, ad legem naturae primMi pertinuit, nisi velimus etiam dicere, Sacrificia e. g. Abelis & caeterorum Patriarcharum descendisse ex iure naturae, circumcisionem esse juris naturalis, & alia, quae ante legem Mosaicam obtinebant ; tum, quia non neces
sarium est,ut quod Abrahamus vel alius fecit, fecerit vi alicujus obligationis ex iure naturae vel divino descendentis, quasi actus fuerit justitiae, cum potuerit facere ex spontanea pro- ν pensione & motivo alterius alicujus virtutis;
tum, quia illa decimarum exhibitio ab Abrahamo praestita, posito quod non fuerit ex gratitudine, reverentia ac devptione & g tiarum actione pro victoria in bello parta, multo minus ex obligatione justitiae, fuit tamen in recognitionem dignitatis & Sacerdotii Melchisedechi Christum figurantis, adeoque plane extraordinaria. quid quod Caieta nus non intelligat hic quotam Z sed speciem pro genere positam esse existimet, ut sensi sit dedit Abraham ipsi Melchisedech tanquam Sacerdoti DEI excelsi portionem ex
omnibus , quam consuevimus decimam nominare: sic enim apud Israelitas nominaba-
372쪽
Iab. e. i. ANNOTATIONES IN LIB. H. GRomi tur tempore Moysis, qui tamen vapulatciis contrarium tenentibus. consimiliter pronunciandum de Jacobo, quem in Theatrum producunt Archi- Episcopus Spat tensis
Zepperiis: libere enim & voluntarie, non loge , non praecepto divino adactus decima ' rum Exhibitionem promisit , agnoscente Iarco Antonio de Dominis, quamvis autem dat votum hoc non fuisse de opere super. erogationis, ex justitia DEO non debita, cum ex divina lege naturali, scripta in cordibus optime intellexerint prisci seculi notitiam l si ex fide habentes ex beniρnitate d nantis, ct propterea se teneri partem aliquam DEO tanquam Authori omnium bonorum c pei fect e Domino refundere, & in ipsius specialem cultum insumere , hanc vere partem decimam esse debere DEO sic inspirante, & in cordibus ipsoruni revelante agnovisse, principium tamen illum petere, quivis sacile deprehcndit, non tantum, ciuia lex naturalis in dμbito gratitudinis iubsistit citra, determinationem quantitatis: verum etiamsi admittamus illam inspirationem & revelaxionem Jacobo factam, quoad quotam, nondum tamen illa tui divinum universale & pe . petuum stabili t. Ad cr) argumentu respondetur: primo leges illas omnes,quae adducun-xur ex Exodo Levit. & Num. spectare ad V. Test. neque obligare Christianos N. T , fecundo, quod decimae fuerunt assignatae
Levitis in V. T. id factum ex peculiari causa lcuae hodi e cessat. Ideo enim illae cedebant l
373쪽
illis, quia carebant haereditate & duodeciamam tribum faciebant: quae quomodo Ministerio Ecclesiarum Christi, quis aptare velit, non videmus. Neque 33 illud concludit, quod de iustitia superabundante adjicitur ex Matth.V., tum, quia non est necessa rium, ut Christianorum austitia superabundet S praevaleat Pharisaicae in tertio exhibendarum Decimarum, cum ex alia parte superabundantiam Christus potuerit requirere; tum, quia justitia Pharisaica non erat justitia vera, hinc Christus non voluit intensiorem gradum a Christianis sectandum : adeoque rejecit justitiam Pharisaicam plane; si antem rejecit plane & pars istius iustitiae fuit Decimarum exhibitio, potius concludendum erit, sic magis rejectas fuisse decimas, q iam imperatas: tum, quia Christus per superabundantem justitiam aut intelligit justitiam legalem aut Evangelicam. Si prius, quod Calixtus& alii Theologi volunt, requirit justitiam ex asse Decalogo conformatam, ad quem decumae accurate loquendo non pertinent, ut constabit ex sequentibus. Si vero Evangelicam, ut alii Theologi sentiunt. nihil illa
commune habet cum operibus, neque consistit in agendo, sed in recipiendo, non in nostro exercitio, sed in alterius meriti & satisfactionis amplexu. Ad 3 argumentum respondetur i)nsi esse consequens: Christus voluit, ut non omitterentur Decimar, E. in N. T. obligatio obtinet ad exhibitionem ib. Jarum, quia Christus loquebatur hoc stante
374쪽
gi 3 ANNOTATioNrs IN LIB. H.GRomet adhucdum Republica Judaica & Sacerdotio. Praeterea loquitur Christus de decimis vilis morum olerum, quas lex Moysis ita stridie non exigebat, imis quas pendebant juxta Drusum non ex lege, sed majorum traditione, ut Interpretes illud: Oportuit ista no, omittere, non tam de debito juris divini, quam de convenienti & commodo actipiant. Quid quod totum illud nossit accipi ex hypothesi diictum, ut Christus intelligatur locutus ad mentem pharisaeorum, si scit. putarent, haec minima etiam deberi. i) .an
do dixit i Reddisndum asse DEO, DEI
sunt, non tam respexit Decimas , quam renovationem cordis, ut quemadmodum d
narius dabatur Caesari , cui imago Caesaris fuit impr νsa, ita cor exhibeatur D E O imagine DEI insignitum. Hinc peda: Soli L.
mm Ab nostro denarium cum decem pro cepta luis illius, quocunque modo implere aut observare quod commodius dicitur Ptagimus. Sane si pro Ministerio faciant haee
verba, ut volunt dissentientes, non tantum
Decimae illis crunt ex iure divino debitae, sed & quicquid est in hominum Facultate ,
viribus & Substantia. ) Quicquid si de
Constitutionibus istis Clementis, quas supposititias esse agnoscunt Critici praestantissimi, ut ostendit Scultetus, agnoscit Perronius, docet Blondellus. Respondemus illas non urgere, tum, quia pensionum verbulum generale est, & Patres sibi plus quandoque tri
buerunt in hisce assertionibus, quam probari potest,
375쪽
DE Julis BELLI ET PACIS. 379 Lib. r. c.
potest, tum, quia hoc ipsum intelligi potest
commode de Decimis consideratis quoad bstantiam, non quoad quantitatem; tum, quia accipi etiam possunt talia enunciata de ratione exempli, quod se. Christianis etiam im-p0sita sit decima no peculiari verbo, sed veteris constitutionis exemplo quamvis non praecise thlis. In veteri sane Ecclesia decimae non vetua se . dabantur, sed vivebant Pastores & Clerici ex Oblationibus spontaneis fidelium,quod POL eimis pinsidonius in vita Augustini,Ambrosius & Am- sitavit. mianus etiam Marcellinus docere potest. Legatur totum primum Caput libri noni de Republica Ecclesiastica, Marci Antonii de Dominis , in quo ipse docet Clerum ex Oblationibus panis & vini victitasse usq; ad tempora innocentii tertii , & abundantiam illarum redulidasse ad pauperes, viduas & pupillos; neque etiam hoc fuisse firmum & stabile,
ut repetundis essent obnoxii, qui illas negarent, dicere enim Tertullianum modicam unusquisque stipem menstrua die vel cum velit, & si modo possit, opponit: nam nemo compellitur, sed sponte confert. Hisce in Epictisti, antecessuin positis breviter totam doctrinam
sequentibus aphorismis complectimur. i Decimarum exhibitio non est de jure naturali, idque probatur ex eo, quia ipsum lumen
naturae non dictat necessarium esse ad hon statem morum dare decimam partem Sace dotibus ad sustentationem ipsorum, cum nec certum, nec evidens sit illam copiam esse illis necessariana, aut esse justum stipendium. Nec
376쪽
Lib i. c. . Iaeobum nulla lex ad dandas D ecinias obligavit;
3ro ANNOTATIONEs IN LIB. H. GR6 et Nec obstat, quoil de Jacobo supra obiectum de quod gentile, idoIolatrae naturali instin de suis decimas sese debere agnoverint. Sic Romani Herculi decimas solverunt, quae pars herculana a Plauto dicitur in Rud. Ar, bes Arabiae thuriserae thuris collecti, ant quam distraheretur, decimas DEO cuidam dedcrunt, quem Sabin vocarunt, ut Pliniit,
docet lib. 1 . sic AEgyptii ex Cinnamomo, sie Victores de spoliis hostiu decimas persolverunt vel Jovi vel Apollini vel Dianae. vid.Cic.
lib. 1. de Ossic. & l. 3. de nat. Deorum. Plin. I. I 2. c. l . & I9. Herodotus lib. 1. Xenophon
l. s. de Cyro, & lib. de rebus Graecorum Nam, quod Iacob fecit, idipsum huc non facit, qui non fecit ex obI atione juxta ipsbs Ponti scris, sed ex devotione & spontanea lpromissione. Praeterea quamvis ipsa ratio coii-gruentiam aliqua ostendat in denario, de quo Petrus Bungus non tamen est sussiciens illud fundamentu ad legem naturae obligantem in hac materia probandam. Plura enim probabiliter ex ratione innotescunt, quae nondum juris naturalis sunt, sed aequitatis alicuius probabilis. Alterum non concludit,
quia non id, quod apud populos alios obtinuit, confestim ceniendum est juris natur iis , cum potuerit oriri vel ex traditione ali qua a Majoribus accepta, vel ex conversati
ne cum Iudaeis, vel denique, quod hic maxime probabile, a persuasione Diaboli,qui ut simia est operum divinorum, & sacra illius ad se quoque transferre semper annisus fuit, ita
377쪽
Ds Juns BELL1 ET PACI s. 32 ita hoc quod Daus praecepit lsraelitis voluit, ut imitarentur quoque Gentiles. Praeterea Exemplis d gentili lino productis opponere possumus Exempla aliorum, etiam Christianorum: multos in Africa non solvisse decinias Augustinus docere potest, Poloni ve herihus erant compellendi ad exhibitionem illarum & resilierunt quidam ex hoc onere Nobiles a Christianismo,teste Longino Cr coviens oenonico; de Normannis Adamus Bremensis refert, quod suo tempore decimas dare, aut nesciverint, aut noluerint; contra declimas pugnarunt Germani per Johannem Teutonicum, qui dictus Semeca) Pr postrum S. Stephani Halbei stadensem de Glossarorem Decreti Gratiani, quem propterea Clemens quartus excommunicavit.
Decimarum exhibitio non est quo. que Juris divini, positivi, perpetui; Probatur hoc ex eo, quia nulla constitutio in N. T. vivenitur de decimis exhibendis. Nec obstat, quod in jure Canonico dicitur, decimas constitutione divina deberi, C. tua. 21. de Decimis. Et quod dicitur decimas esse ju
ris divini, DEu3sque praecepisse sibi selvi in
signum universalis Dominii, C. tua nobis. ari eod. quae loca urgent Canonistae. Nanidbcimae dicuntur deberi constitutione divina, quia mus primitus praecepit solvi De - cimas in V. T. , ad cujus imitationem in E clesia etiam obtinuit hoc vel illo loco. i )Dicuntur iuris divini terminative, non for
Deeimara pensio non est Iuria Pereetin.
378쪽
lia quomodo in iure na turae fundenturi tuo rem, Pore interclitisilaossvorint.
3ra ANNOTATIONEs IN LIB. H.GROTirsecratae & dicatae, prout res sacrae dicuntu juris divini, quia peculiari modo ad DE uripertinent, & in ejus dominio ac jure sunt, agnoscentibus ipsis Moralistis. Si ex Vet. Test. Jus deducitur, non male Gentilletus in Apologia arguit Clerum Romanum, qui velit in exigendis Decimis Levitarum sit cestarem se profiteri; ubi vero de rerum soli praediorum possessione agitur nolle Leviatis accenseri. M
III) Decimae spectant ad ius ceremoniale
& judiciale V. T. Ubi disputatur tamen, ait magis ad juriciale, an magis ad ceremoniale spectent. Uod vero ad utrumque ceremoniale & judiciale pertineant, probatur ex Exod. XII. Lev. XXVII. Num. XVIII. locis supra citatis. Semper tamen observandum, utut statuamus fuisse mixti generis, iri jure tamen naturae sundari, quantum ad ipsam exhibitionem merccdis pro labore, ipso Christo dicente: Dignum esse operarium
mercede sua Matth. 1o. v. io. demonstrante aequitatem & obligationem Paulo I. Cor. 7. W7. & sequentibus, ex jure gentium,Mosaico& naturali, nec non graviter monente, ut,qui docetur, in Verbo comunicet omnia sua bona cum eo, a quo docetur Gal. 6. v. s. & nobis esse sermonem de determinatione quoad quotam. In Ecclesiis N. T. vero coepit juxta ZepperiiConstantini aetate; cum Hermannus Gigas testetur Constantinum M. primo praecepisse, ut de rebus omnibus Decimae Ecclesiis omnibus solveremur, juxtaCrantalum
379쪽
DE Iung BELLI ET PACIA SH Lib. r. r. illi Quantitatis circumscriptio, tempore Caroli M., qui tributa remiserit illis, & eorum loco Decimas assignarit Ecclesiis & Episcopis. Probabilius tamen cum Iohanne Stella
ad Gregorii quarti Pontiscis, & Ludovici
peratoris tempora hoc referunt, praepri-
in i , si de iure exigendi sit sermo. An au - An sint iuctem sit magis iudiciale, an ceremoniale prae e tum illud, disputari potest. Videtur au- iddieuititem esse praeceptum ceremoniale, quia spectabat ad virtutem religionis ; quibusdam melius tamen dicitur esse judiciale, quoad determinationem partis decimae ; tum, quia praecepta iudicialia dicebantur, quae ad debutum ordinem, & aequitatem inter partes illius populi servandum ordinabantur: praec
plum autem decimarum ordinabatur ad constituendam aequitatem quandini inter homines illius populi, quia tribus Levi non habuit partem cum diis tribubus quoad prae-oa, & ideo oportuit illud aliquo modo r compensari; tum, quia praeceptum illud non filii primo & per se datum propter significationem, sed propter convenientem ordinem illius Reipublicae; tum, quia praecepta cer m nialia ita ce arunt, ut renovari per legemlhumanam non possint. Praeceptum autem
de Decimis exhibendis fuit apud aliquas Ecclesias observatum, & adhucdum observatur. Hoc certum mixti fuisse generis, quantum adoblationes Jel 'vae ex Decimis p aeceptas, videri magis respexisse ad legem ceremonialem. de quo po,
380쪽
Πρωτα κοιτα φυαν, sive prima Naturae videntur affinia puris naturalibus, quae a nostris reprobantur.
Frima Na tutalia stabiliunt statum pu
tiualium ab orthodoxis reiectoruma
IN hoc Capite Autlior agit de bello, &probat illud non repugnare juri naturae si Rationibus, 1 probat hoc ex scriptura, is ) eι Consensu. Circa primum quaedam
supponit, quae censuram merentur,tiones etiam ejus, quas affert, non omnino concludunt: ideoque eas examinabimus, 'deinde so exceptiones Photinianorum, quibus bellum contra jus naturae esse probatum eunt, refutabimus Prius ergo de primo. Supponit Author noster dari quaedamnaturae, scit. instinctus naturales, in conservationem sui ipsius propendentes, dc interitum alienantes, nec non consequentia, quae post haec cogui a sequuntur. Et de primis naturae dicit, in examinando iure naturae primum videndum esse, quid illis primis conveniat. Verum num illa prima naturae, quae Author hic commendat, obtineant, merito dubitatur, Nam i/ illa prima naturaevidentur fundare statum illum purorum naturalium, quem Scholastici confinxerunt, de Pontiscit adhuedum defendunt, quibus a