Observationes maximam partem theologicæ, in libros tres De iure belli et pacis, Hugonis Grotii publicatæ à Johanne Adamo Osiandro ..

발행: 1671년

분량: 787페이지

출처: archive.org

분류:

451쪽

ex eo, quia alias si Apostolus hoc voluis bisingulari fuisset usus & dixisset: potestatis pereminenti sit subj B; At non ita loquitur, sed ut concretum innuat, dicit ps testatibus supereminentibus in plurest; tum ex eo, quia Apostolus Petrus explicat, quid per potestates supereminςntes intelligarii

. Epistola c. a. dum ponit concrcium Rex est quim facit posset aliquis ita insurgere contra Reges de Principes, dicendo se vetanerari quid em potestatem illam in abstracto, recalcit re autem personae, sive subjecto ii lius. Neque obstat ipsa vox, quae vidς pro Grotio stare, n/m vox etiam svi potestas usurpatur pro subject' potestitis; pro Regibus & Principibus, ut patet tum Sacris Luc. XII. 11 tum illo Suetonii Claudio Iurisdietionem per provincias poti, statibus demandavit; tum ex usu loquendi re cepto apud Italos hodierno, qui praesides ta ei ex veteri lingua Potestates appellant ob serv nte Marco Antonio de Dominis.

Argumentum tertium ex Lucte cap. 3. depromptum miscet putamb

ara baccis plenius est vindicandum. T Aut gumentu tertio petito ex Joham

orationem ABaptistx verbis non est nervus contem

452쪽

,Ds Junt BELLI ET PACI s. 297 Lib. i. c.2,nianos, qui respondent ad locum objectum orba Iohannis ad Christianos non pertine-ie, quia ille non fuerit lux illa, quae nos illva. nhiare debuerit, sed Christus, nec Evangelii, adeoque novi vivendi generis autor. Vel rum respondet ad hanc exceptionem photinianorum Crotius recte quidem, quod 1 hanites & Christus eodem exordio doctrinae , quam asseruerint, flammam indicarint,

uerum math deinde addit i) Christus regnum coeleste b. e. legem novam dicit coepisse invadi a diebus Baptistae Johannis: ne, que enim Christus neque Johannes legem

riovam protulerunt, neque per regnum coeleste lex nova intelligenda erit, sed rcgnum gratiae . sib majori mensura & amplitudine. Nec probari potest Christum respexisse ad illum modum loquendi, qui Hebraeis fuerit familiaris. Errat 1 quando dicti, Johannem nunquam distinguereChristum a se praeceptorum discrepantia. Neuter enim praece-ipta eo sensu in medium protulit, sed conspirarunt in doctrina. Quapropter longe meliu respondetur Photinianis, simpliciter negando,Verba Johasiis adChristianos non pertin re. ham quamvis non fuerit ille lux vera, quae illuminat totum mundum, fusi tamen luce ny praelucens, praecursor Domini , qui viam paravit: absit autem, ut statuamus praecurso rem Domini contraria tradidisse Domino ,

approbasse quod principali displicuerit. Putida itaque & in fraudem Veritatis conficta sunt illa Photinianorum scribentium:

dunt rho..tiniani. Resellun. tur rationibus.

Legnum ci

Christi noest lex no va, 1ohannes nulla praeceptu pro potuit.

453쪽

. XI. y s. I , IS, I6,IT. adeoque Omnis suis numeris expletam; tum, quia pCeni--ntia n0n supponit praeviam animi probita- tem, nec praecursor Iohannes salutaris disci plinae fundamenta jecisse dici potest; cui nnon tantum supponatur impei sectae poenirentiae illum fuisse praeconem, sed & absum , dissime arbori malae ante c0nversonem tria Luantur fructus boni contra Enunciatum 'risti Matth. ViI. v. i8. se) Dissimulat, quae Erasmi asinus huic argumento opposuit, quaeque 3μ ς' δὴ

hic diluere debuisset Crotius, qui reposuit: Iohannem haec non dixisse Christianis, sed potius gentilibus, aut certe profanissimis Judaeis. r)Bellasse Judaeos legi, stipendia autem meruisse sub alienis Ducibus non sco 3 benasse Judaeos sed jussu Numinis Chri litanos autem non habere jussum Christi, sed potius oppositum. Dixisse itaque juxta d

heophylaetum haec militibus, non ut ea servantes bene, sed ut minus male viverent. Verum ad haec respondetur quidem ad fi) Ene tua non posse probari illos, quos allocutus suit

10hannes fuisse Gentiles vel profanissimos Iudaeos , & dehortatum ita esse saltem illos, .ut minus mali essent. H Posito quod Gentilibus haee dixerit Johannes, multo magis hoc ipsum dictum erit Christianis, quorum. vita debet esse illustrior vita Gentilium,

qualescunq; fuerint, venerunt adJohannis baptishau, rei piscentia omnibus commendatur, nec excipiuntur milites, aut admittuntur nisa

sub conditionς depositi balthei, abjecti H

454쪽

Lib. t. e. i. Secundum Iudaei ει- Pendia sub Graecis &RCmanis Imperatoribus fectarunt.

positu ita sese reni habere, sequeretur fuit militiain rnercenariam non posse proba ti, quid vero siet, si defendenda civitas coiitri incursiones hostium, s Respublica nequi conservari, nisi vi opposta armis adversam tibus. fr) Falsum est aliis Principibug non militase Judaeos; militarunt enim Xerxu Alexandro M., ut docent Chaerili versus, quoi Josephus producit, ut constat ex Hecataeo, Antiocho, Demetrio, Plistoriaris, Pompe-jo, Romanis , prout hoe ipsunt constat ex '

Josepho, Appiano, Eusebio & aliis. Aine

Grotius eiciarimat hos sive Φωτας , ut Salmasus cum Beeta exponit aut Herodi,uut Philippo aut etiam Roman;s mi litasse. Curi Romani Iudaeam pactini suo, partim Sebasterio, partim Caesariensi milite custodierint justa Josephum sine 19. Origi-nui L. Caesarienses verbJudaei fuerulit. Alii vero volunt militasse partim sub Herode Ai tipa contra Aretam Regem Arabum, partim sub praefecto templi, partim sub Pilato Praeside Romano, paria habet Ludovicus Wolgogenius Socinianus in Commentario.

34 si quando alienis Principibus noluerunt militare; causa fuit non ipsius belli, tanquam rei illegitimae, aversatio , sed cultus Iudaici suillaminatio. Qui enim sunt sub alieno a bitrio, illi suis sacris non possunt ita desii si, ut volunt. Audiamus hic iterum Grotium

hanc causam exponentem, cui & alias addit,

455쪽

naist Judaei, ita exp ditiones si qui salva r limone vix ρctorant: se a Sabbutho ferre ar- -a ct magna itinera facere per legem veta- . hantur: adde quod permixti externis vix yote

duas caussas a Joriis obiendi solita ι ad impetrandam k'α ruis liquet ex Dolabelia literis . ad Oh sins, ita ud Josephum extant. io a L. Lestulo Judaeos relisionis causa missis. nem impetrasse narrat. st sua cavist quae interdum jurios a militia arcebat haec erat , si adoret ira 'pulares essent pugnaturi ; Nam κα-

alium esse , & suppotai, Christianos contra Bellum no stiset 1 iussum belligerare, nec dicta quae , Visti Matth. V. leguntur, huc quadrant, ut consta bit eκ sequentibus. 24 Si esset contra Chri sti voluntatem, etiam veteres Christiani ab- . stinuissent; atqui contrarium constat ex Historia legionis Thebaeae sub Marco Aurelio, ex Tertulliano in Apologetico cap. s. ex Ba-

silio, qui refert multos Sanetbrum fuisse in eastris Gentilium in Oratione de laudibus o militum Maayrum ex Augustino & aliis. 3 ) Quomodo eontra voluntatem Christi' hoc esse potuit, cum ille nihil immutarit ciri ea dictum hoc, nec reprobarit cffatun illud Johannis, sed passim ad ipsus enunciata provocarit. Frustra itaque producitur Theophylactus. Nam dictum hoc esse militibus,

antum ut minus male viverent, textui adve satur. Dixit Johannes: Facitefrudi poeni-Ce . itntia

456쪽

UNi. e.Σ. Αοχ ANNOTATIONEs D Lia. H.Gxoru tentia dignos s arbor Mnfaciens fructum δ' num in unem mitterire: hoc fulmen cum ulli set, corda penetrasset, quaerunt, ut publica

milites: quinam igitur friictus boni λ quid 'ciendum informat itaque illos Iohannes non de minus malis, sed bonis fructibus, disi probandus hic est Theophylactus, pri' bandum quoque erit Turbm adventantem fuisse innocentem ad opera bona, ut ille sensit eontra Effariun Iohannis versiculo bis jus capitis septimo.

illud negativum est, quod quinto

co Author producit. IN hac thesi quaedam minutiora occurrit tiangcnda; utpote illud, quod in quinio argumento ponit legem se. forensem dura' usque ad Reipublicae destructionem, Chria stum nec Apostolos unquam de istius cestatione locutos, nisi quatenus id compreher sum V;deri possit in Reipublicae destructi ne: quod, qua ratione possit subsistere, sup rius expensum est, ubi de abrogatione nim adem, ius legis etiam actunu chod dicit: quaed unnimi puxi- permissa ante Christi tempora, eri m in m quoad animi puritatem, quod admitti no ' quit tiam saltem impunitatem in foro e terno habebant , qui vel uxorem repudi

etur

457쪽

Dn 1 ustn BaLLI ET PAcis. ηοῖ Libi. c. a. bant, vel aliquid aliud agebant dissonum retiae rationi, neq; propterca magis fuit inten si puritas illa sub N. T. quam sub V. Addit Paulum dicere summum Pontificem esse con hii u, iustitutum, ut judicium ferret secundum legem Moysis A Dor. 2 . vers. in qua citatione mendum sorsan typographicum, cuin illud Iegatur Actor. 2s v. 3. At vero hic seipsum ferire Crotius videtur: pugnat enim pro p

testate belligerandi, pro jure gladii. Ipse autem censet iudicia capitalia, iam tempore Uiristi cessasse, & ad verba illa Iudaeorum

ἡμῖν e εξε ν ου Γνα , nois non licetinisueuerie Joh. 18. v. 3I. ita com-ntentatur: si ite innuunt Iesiuam tantorum eriminum teneri, ut Omnino morte luenda Id autem non erat ipsorum λotestatis.

Nam si qui aliquando a Iudais sunt interfe- , id factum est motu populari, quanquam

interdum praejudicium quoddam int/rcessit ae Senatus eos reos declarantur. & ad Matthaei cap. s. eiusque versiculum vigesimum secundum laudat Thalnaudicos, qui titulis de Syne trio & de Sabbatho dicant: Iudicia animarum, id est capitalia ablata fuisse a Gnatu

magno quadraginta annis ante excidium et 'bis. .amvis autem haec non probemus , Mec ex vero dicta esse existimemus pἡr sa, quae iri contrarium disputat thichardus Montacutius Originum Ecclesiasticarum Tomo priori partis posterioris, numero 77. &Hulsemannus in Harmonia numero I O. huic tamen argumento, quod hic producit

C ς ε bellum

458쪽

ANNOTAetio&rs Iu Lig. H C ό, ii bellum indicere luculenter depreberi liniri Hinc ipse limitare cogitur nimis laxe dicta.

scribendo ad locum Actor. 2ῖ. ι sem juicialem, quamdiu manserit Respubli. ca ct secundum iliam judicare ἁὸbuisse Eb os judices intra eos cognitionis limites, quos mani ipsis conced ba0 . sectuald nititur sure damento valde lubrico verbis: scit . illis Pauli: Tu sedens judicas m si M. dam segem, ct contra legem juίεου me percisti: quae v ba qua dam accipiunt non de illo , quod tum 1 elctu competier: t Pontifici Ananiae, sed de tacto, quod sibi arroguit, cum Sonatus N Pau. lus lilc non cohuciaci int, uQudcx & reus, sed ut duae partes adversae' ligatites coram

Claudio Lysia Judice, qui eum eripuerat Judaeo: una furori, si gris in ipsum is quisive', & postremo die inter senatum de Paulum confrontationem instituerat: iussit itaq; Poliati sex percutere Paulum non vi potestatis cuiusdam judicialis, sed ex Intemperie quadam & Iix potentia animi. Tertio' oppositum colligunt quidam ex versiculo quinto, dum dicit Paulus: Nesiciebam s atres, Princeps est Sacer Otum, hoc cnim pronui classe, non quasi ignoraverit hunc Ananiam filium Nebedaei se venditare pro Pontifice , sed . quod reprobarit Principem in Ordine Ecclesiastico,neque agnoscere voluerit illum ulterius, quia Sacerdotium vetus cessarit Ebr. 8. quo collimantBeda, Rabbanus, Salmeron Gagnejus, nec non ut familiarem ipsi laud mus, Daniel Heinsius, cuius sunt sequentia:

459쪽

DE Justa BELLI ET PACI s. 'os Lib. . e. Ego nec tu assentiri neque eatem possum The tuis, qui in his ct similibus Faulum humani-- quid passim volunt, O, Gripsi is ruunt'

gratia fuisse, qui nec voluisse Apostolum, quod volunt, existimo. Ut cum scirer, sciliceae Pomii is m fuisse summum, id dissimularer ς Comstat enim tantam tum fuisse ἀναρχύαων, ut i ἀ- qu. si essent Pontilices, aut non essent; qua confusione vr nilfoedim, ita nihil justim; ρο quam factione hummorum quoque Sacerdoriram ct mendaciis damnata veritin, damnata P atrum spes, damnatus esse summus omnium

Sacerdotos. Paulum erra ut acerbe ita vere

quod sentires dixisse: nesciebam esse vel ad se Pontisitam. mens perstaeua ct clara, nec repugnant Graca. De loco Matthaei quinto quae annectit, caduca sunt. Loquitur enim Christus principaliter de lege morali, partim, quia connectit cum illa Prophetas, partim, quia hanc complevit sincera explicatio. Deo vindicatione a corruptelis Pharisaeorii, deinde praestatione obedientiae. quae illi debebatur Rom. 8. q. partim, quia in sequentibus Vitur de praeceptis legis moralis, quae contra Pharisaeos stabiliti

In argumento undecimo Author incommode loquitur. Maah viri-

- . . . . Christi

Ton satis dextre Author in argumento sa-

undςcimo diciti Christi legem solam

460쪽

4os ANNOTA Tios Es Isi is H GRO le em Mosis, quae gentes ab Hebraeis sepat bat, sustulisse. Male, quia christo nulla lex

competit, quia instiper maceria illa rupta non

f uit lepe hristi, sed aduentu in carnem ocpimpas :ione Evangelii ad extraneos quoque. Locus ex Eplaesiorum capite secundo addui'us in tantum coneludit, in quantum quas honesta sunt, non sublata esse adventu

Christi os cndit: directe veris agit de leoceremoniali illa enim paries intergerinus , qui ruptus praemisso fgno in aulaeo templi . de quo Matib. 27. v. si . illa inimicitiis occasionem dedit inter Iudaeos & gentes, de quo Actor. Io. v. 18. illa denique fuit lex in ritibus posita, de qua Eb. Io. v. I. remittimus iterum ad Beetam, qui sic scribit in Notis ma joribus: quidem in genere Christin-bu im I sit, sed non ut istam irritam fac

rit, sicut avrertem ct peccatum d struxit. Nam rem talam quidem te'em sic abrogavit rem ipsam pro umbris seubstituerit: ct quod ad moralem lagem attinet, tib ra ut nos quiden ab ιjus in ledictione, sed tantu- abfuit ab ut illam to eret, ut e contrario nos justificatori

id s ab ista luis condemnatione assertos, sani ἱIisicei, id est, illiu ρro viri in praestania stu-oo nos δεηet , sicut passim docet e ορ-

SEARCH

MENU NAVIGATION