장음표시 사용
461쪽
CusERVATIO Iure singulari bellum gesserunt Israelitae adversus Chananaeos.
Eis E Author statuit non unam belli in causam esse & ante tempora occupandae terrae Cananaeae pios rationis duetu, melius forsan revelationis, quae in arduis negotiis suscipiendis illos animabat, bella gessuri &postea aliis quoque de causis. De jure au--Israeli. rem belli Israelitarum adversus Cananaeos b. m. disputari potest, an ex solo titulo mandati nanaea de- divini pependerit, nec ne ρ Sunt, qui existi- .a hortamant ius aliquod accrevisse Israelitis ex scele- steterum rum mensura & impietate Chananaeorum, ζ 'E' is. de quo Gen. XV. v. I; de Levit. XVIII. ff. tuto repe-2 ,2I, 26, 27, a 8. titulo repetundarum; Senii enim posteros Majores Iudaeorum ex hac ipsa Regione vi ejecisse olim Chananaeos, atque ita iure repetiisse veterem possessionem & haereditatem. An autem haec sufficiant dubium esse potest. Primae enim caus opponi potest, quod non confestim populo in populum jus aliquod competat, si alter sit sceleratus, cum de potestas summa populi implentissimi immediate subsit DEo vindie de udmissa hac licentia societas humana in discrimen adduceretur, nec ita invadere tantum potuerint Israelitae Cananaeos, sed &alios populos aequae vitiis contaminatos, ipsi-
462쪽
Lib. .e. 'μη ANNOTATIONEs h I in. H. GRotu lsraelitae non fuerint iiitegri vitae scelerisque puri, tum in AEgypto, tum iri Alteri vero, quia tractus hianorum 'oo tiquod excurrit, illam elidat, posscssio quieu, per aliquot seculorum decursus, quae si non obtineret, ut alibi Grotius loquitur domini rerum semper essent incerta & fluctitarent in Salo in mei ει controvςrsarum; plures e iam fuerint Semi de stirpe nepotes prae israelitas in Oriente, qui pari jure, pariquet titulo potuissent repetere occupat s sedes: Graiax cnim Semo filii Elam Assur, Arphaxad, i. - Lud & Aram Gen. X. v. χοῦ. unde Persae, Asssyrii, Chaldaei, Lydii,Syri. Hinc eti m comi questi sunt Chananaei de injustitia armorum, quae moverunt Israςlitae apud Procopium ita bio de BelloVandalico, Evagrium lib. .ca 'i8. N passim Gen:iles, Alexander Polyhistor T itus, iustinus, Strabo illa improbaru it; ipsi denique t Ianichaei apud Epiph haeresi
sed ex so. 66. Quapropter ad authoritatom S volunt DLI te,n divinam solam videtur recurrendum utoritaις- obnoxia D s enim per populum aliquem alterum evertere jurupotcst, & moitu nunc uti hac nunc illa, nunc
hoc, minc illo ministro justiti*: DEus praedia
approbatur xit sc vindicatu um iniquitates huius populi
Genes as. Dεus praecepit &jussit occuparet hanc terrain Josua: i. v. p. & 3, qui, si nulla
si et causa ex parte Chanana orum jure supremi Dominii potuisset bona hujus ter transferre a possessoribus ad alios Dan. ILI. ι i. Colligitur hoc primo ex Scriptura qua osten
463쪽
i. Cstendit voluntatem divinam. Dicit enim Donainus Josuete i. v. a. Sur ct transiγο donem istum, tu ct omnω popuIus tecum io, quam Em dabo siliu 4rael: ubi vox o juxta M sum emphasii habet: Doceti Israelitas ad hoc ius provocasse , ita enimi IephtabJudicum XI. v. 2I, 22, 23. Tradiditi amminis Sihonem Regem eAmorrheum in i get amu Urael cum omni Exercitu fiso, qui per-
cuspis eum ct possedit omnem Terram Amor i ha habitatoris resonis illius ct unitierses sinesi ejus de Arnon inque ad Iaboc ct is suturivil uque ad Iordanem. Dominus erio Deus lyraes subisuit Amρrrhaum prinante contra illum populo βρ ζω ι Mon rat Gentiles quoque hoc jure fuisse nises, utut ex falsa opinione versiculo vigesimo quarto, quod profani Scriptores comprobant; Herodotus lib. r. Xenophon lib. . &alii. Secundo Rab- ro Rabbi, binorum consensu , iuxta quos bella qu*d in jussu legis gerebantur, ut probς animad-vρrxis noster Schichhardus in Iure regio, titulo de Bello, theoremate 16. Tertio Patrum ut Ριφη testimonium piaeprimis Augustini libro ia. contra Faustum cap. 78. Calumniosa imperitia Morsos reprehenait ri quod besta gesserit, qui minuι reprehendi debuit si siua βοηtν gererer, quam si DEO jubente non gerera: 'seum verst Deum quod talia iusserit, audere repre- nire: vel Deum justum ct bρnum talia ju- flere potuisse, non credere hominis est, ut mitius
loquar, cogitare non valentis divina providen- ter cundisssimma atque ima tendenti, nec cc 1 noFum
464쪽
Quum esse, quod eritur, nec perire qiud ma ritur, sed in auosingula quaequi ordineseu --
iurarum, tris meritorum vel cedere, vel Zere, vel rmauere: hominum autem re tanta a
voluntatem, divinae legi conjungi, inordinatam vo o cupiditatem diviva Iegis ordine coerceri Wnec bonu. aliud, quam praecipitur, velit: uel malus ampum, quam permittirur , posit: ita sane, ut non impune possit, quod injustu volis rit: ac per hoc in omnibus, qua humana nitas horres, aut timor, seu iniquito jure damnatur : eatera sunt νel tributa natura rum, vel merita culparum. Quamvis verbsola voluntas divina possit nobis esse causa, non tamen negat nus Uuperius allegatas du 'posse quoque in numerum causarum referri,
non quidem separatim sumptas, sed conjunctim & cum hia connexas, quae sola principalis vim sustinet, Augustino & Cassiano etiam alibi partim criminum multitudinen partim haereditatis repetitionem allegantibus. ndiscarunt autem exules Chananaia Oppidum Tingen munitissimum in Numidia, ubi duae ex albo lapide columnae quitibus inscriptum erat: Nes Maurissisimis
465쪽
Tributa solvenda sunt summae Potestati, etiam noli attento Fine,
IN nono Argumento ex sne colligit Au- Tributa na dixi,or & concludit, cum tributorum finis se, ut potestates publicae habeant unde sum- teria tanis prum faciant ad bonos tuendos, & coercen- dos malos bellum ex genere illorum esse, lege Christi non sublata. In subsidium vocat locum Pauli Rom. XIII. V. 3, 4, 6. ubi disputant quidam num tributa solvere semper se honestum & praeceptum conscientiam obligans, si sest. non intendatur Tuitio bo- 'rum di Coercitio malorum, sed aliud , euam noxium uni vel alteri in Republica vel statui adversem,& videtur Grotii argumentum ulterius non concludere, quam si tributa cum sine bono coniungantur, & ad illa ad quae alias vergere debent adhibeantur. At sed piseo. Apostolus non tam ex suis qualitate, quam P xii praecepti authoritate agit, unde Socius quondam Religionis: nes finis, nec fom, nec materia, aere ratisnem habuisse Apsolum vero istimum videturi quia*-- mirer tributum, vestigal cui inctigal d μι-,μωjubar Disitum istud ex patrestate imperantis, non ex jure Imperi' est mans, quasi
466쪽
Lib. i. e.r Iz ANNOTATIONEs IN Lia. KCRomit sive bo sibi usurpent. Rationes sunt: Rectoribus quatenus suprema pote ita μ' ct gladium glanx, non segitimi aut tu Mitores siunt, erat resistere. a. Quia, ιν tuitimi acjusti Rectores tiat, di sima est a judicationis. s. Christiani a Petro jube xur par re Dominis, non solum b-qηρ --εm sed etiam mῖς σκαλιο ς, id est, 'vis aut distortis; r. Pet. a. ιδ. 4. ρομφgalia sol ηtur bono Reipublica istim in V. vicimus ct cujus membra sumin, ad quod 'c'randum etiam periculo vim ct damno fora tunarum omnium obstringimur, or qu curare praesumitur Princepi, sinon Reipi sic
Dietum Eseianum neque condtionate neque absolute explicatusa a Grotio sine Censura transmitti ps
REsolvuntur bic quaedam, quae vid tui militare contra militiam, in quibus A inor partim recte procedit, partim cespit Opponit. Author sibi testimonium ex Lia lI. seqq. α respondet ad illud i ditionate posse accipi, ) si intelligatur pure, nondum impletum id esse, sed implendum
467쪽
l Dr I unx BEL Li ET P ACI s. q73 Ub i. e. zdum in convetaone generali Judaeorum adhuc expectanda. Sed male agit, quod I. di, cit conditionale esse accipiendum: nam Ora- hi: ζ ,
la de suturo statu N. T. non sunt hypot elice sed pure accipienda. 1. Pari ratione caetera oracula & vaticinia possent hypothetice accipi, e. g. illud Genes. XLIX. de venturo Messia ablato sceptro. 3. Judaeis ita &profanis amplissima aperiretur janua eludendi vaticinia V. T. , si Commentum Grotii subsisteret. 2 Errat, quando dicit intelligenia iuud Gro. alibi idem esse pure, sed rem ipsam docere i Aus h. nondum impletum hoc esset Atqui hoc ipsum dum essedi est contra Authorem & tasissimum illud, dE. Isti quia hoc dictum non accipit de temporibus tuic Messiae & illa insequentibus in Commentatio suo, sed perverse refert ad illud tempus. quo Urbs ab obsidione Rasinis & Phaceae liberata fuit, & multi ex populis hostibus Syroru Hierosolymam se ut ad locum tutiss-
itium contulerint, & ibi in atrio Gentium
D uM adorarint. Falsissimum vero, tum, idem vati quia utique carca inllia N. T. Apollolis mii N. T. im
sis in universum Orbem coepit hoc impleri: plerum est,
turn , quia nihil nisi summa fidelium in Ee
etesia N. T. consensio indicatur, scit. natio. num, ingeniorum, statuum, animorum di- ,ersissiimorum concentus, & harmonia suavissima; tum, quia Patres etiam antiquissimi adimiserunt iii N. T. iam esse hoc vaticinium inpletum. Origenes 2. Homil. in Gen. Basilius Hom;I. io. Chrysost. Homil. aa. in Gen. Hieron. in Continent. ad h. l. Gregor.
468쪽
fastica N. T. si primum; ex Historia constrinnato Christo pacatum fuisse Orbem , portas clausas, ut vere dici potuerit:
Pax me certa ducis placidos coni vir in v Agricola nunosum, militis aute fui.
Hinc de Augusti tempore Virgilius:
A fera tuAc positis mus nisecula Me iEt quamvis dicatur: Muru ad praelium , potest tamen phrasi Mi pturae notari non tam perpetuum, quam lan gum tempus pacis optatae. Consulatur Suet nius in Augusto cap. 22. Si secundum; uti
que temporibus Messianis pax floruit in O be; tum, quia Evangelium fuit propagati sine instruinimis bellicis & armorii vi, Su
da oris divinitus animata, nec excisi, qui limctenus Idolis litarunt, ut quondam Chana , nati. sed oleae insti; tum, quia inter Iudaeos& Gentes Maceria fuit disrupta Eph. a. tum, quia animorum fuit consensus maximus ia. ticlesia, tranquillitas conscientiarum, cini stis sinceritas Actor. IV. 32, quQcunque modo autem exponas, quanquam posterior
sit praeserenda primae,nihil contra bellum in. de concludi potest, non ex primo, quia non praecipitur quod faciendum vel omittendunt: sed refertur quid futurum,cuius complemei
tum docuit eventus; non ex altero , quia
post oti & Christiani sub ipsis persecutioi bus non suerunt tyxbati, sed gaudentes A
469쪽
- , Da Iusta ΒεLO ET PACIR qis Liritie. a. v. 'I. & vere quisque fidelium potuit esse sanguinis & belli mediis tranquillus in undis. 3J peccat Giotius, hoc dictum torquen Generaris do ad generalem conyersonem Iudaeorum, si pure intelligatur & talem generalem con 'pectan versionem audacter statuendo. melius fecisset. si rem in suspenso reliquisset, prout mulsi Theologi faciunt circa hoc dubium, aut ii in negativam propendisset cum B. Luthero Tom. 8. Jcia. Iop. tum, quia illam unive suem conversionem gentis JudaeorGm ina- ipusnat maledictio illa gravissima , de qua Ps 96. v. 20. & Ps. IIy. v. i7. Matth. VlII. iI. N XXVlI. i . tum, quia consistere non videntur haec duo: generalis Iudaeorum Con verso, & tanta Raritas sdei in ultimis temporibus, de qua Luc. XIlX. 8. tum, quia infrenias gentium cum consummatione seculi immediate nectitur, Luc. XXI. 26, 23,
O s s E R V A T IO II. In dicto Christi ex Matthaei quin
to capite refovendo Author miscet iiquaedam, quae non possunt admitti.OPhonit sibi Author loca ex Matth. V.
atque respondet ci) Christum non alloqui Magistratu, sed privatos, qui impetuntur, nec de quavis agere injuria, sed de tali, qualis est alapa. Verum ut primam respon-
470쪽
Lib.r.e.L. M , ANNOτΑTIor Es INLrg. A.G creth ιό .d sionem non improbamu , ita circa asterantcto eo a. n eritb dubitatur, num scit. alapa ibi sub ri Phoi, non tio ite tali proponatur, I levis injuria a cir pilientiam sto es e dicatur; partim, quia alapa in se situ atrociuris atrox est injuria, neque Christus illud quoiiDjR , atrox est Voluit leve dicere, qui alias rei'
locutus est prout se habet; partim, quia Chi, stus etiam in graviori iniuria requirit, ut iis lil. Dicta resistamus malo; partim, quia comparat bes,. . . '' verba intelligenda sunt, scit. potius esse pes ferendam alapam & alteram maxillam exulbendam, quam alapar regerere , & vin is Etam sibi sumere privatam , quia in prior: icasu injuriam salieni, patior,in posteriori tern me vindico, Magistratus jura iiivplo, asque ita peceo ; quidvis autem potius su .nendum est quam pecca n luto: & verba saeut probὸ observavit Augustinus , non timintelligetida sunt de exhibitione operis , quam de praeparatione cordis, quo scit in mus adeo debet esse liber ab Affectu vinci., ut potius paratus sit novarn injur
ferre, quam veterem peccamidose vindic
ἡ. Quod Socius Religionis docere bens: Chrestin eo ipso, quodscus quam Mis sua optimin interpre , significasti se se a tuis Ga i tergi si
factum hoe Christi non exstare , ratiorem cogeret. Nos verbaluis Iesu Christi se allia ct non κα- m ρητὶ, interpretari. N mi. quid si percuti ens maxillam dextram , f