장음표시 사용
641쪽
acie. Quapropter, si vel summa necessita .' exigat progredi in bellum, licitui id es. iii telligitur ex mente Crotii, vel si lex Reipii- . blicae urgeat, cui resistere noni convenit, nisi velit quis turbare publicum, censendum taxit posse quoque Clericos in tali necessitatis casu vel Reipublicae statu ad bellum adhiberi Annectit pro Confirmatione sententiae suae Grotius , quod Levitae olim extra belli munia, & laudat Josephum pro sita sententia oppositum tamen doceri potest e, Scriptur nam primo Levitae laudantur ob interfectos a se adoratores vituli Exod. 3r .a9. Phineas occiso palam fornicatore perpetuum Sacerdotium est consecutus, Hophni &Phb: nees profecti sunt in bellum & in illo octii
buerunt l. Sana. q. v. II. tandem Maccabaei,
qui sumum gesserunt Sacerdotium una miss-ca bella gesterunt, ut docet tota illorum hiastoria. Secundo dicitur Josuae undecimo ex vers iq. Omnem praedam istarum urbium a
jumenta disseruWt sibi sit, ora I eunctis A. minibiu interfectis. At si Tostato fides accessit aliquid ex praeda etiam Levitis, qui in praeliis hisce un, pugnarunt cum caeteris. TEr tio adhibiti fuerunt ad ossicia bellica LeVi
de Sacerdotes, portabant Arcam, clangebatio tubis, qui itaque etiam non manus censerum' rint, praesertim tot hostibus arma opponentibus, ipsi sane Pontificii Levitas fuisse bel licosissimos de arma tractas se asserunt, atque discrimen eonstituunt inter Levitas & Sacem idotes V. T. atq; N. quod illi alia sacra & qui ' idea
642쪽
m g Iu an BELLI ET PA CI L. NI Lie dem minora tractarint, quam hi sic. ex falsa hypothesi de sacrificio missatico quidem, interim ex hoc ipso discrimine dispallescit hula sententiae illos accedere. Locum Josephi non adducit, forsan respexit ad illum lib. 3.
Antiq. cap. II. ubi assirmat laudatus Author, quod ἰε οὶ , πιντων α πλεις, lacri erant vi ab omnibus immunes, quod de militia pon unt. Scriptura etiam videtur favere; . nam Numerorum primo capite, ubi num rantur turmae ex tribubus dicitur versiculo quadragesimo septimo: Letata in tribuD-harum suarum non sunt numerati cum eis , lainen haec tantum probant non fuisse destia natos bello Levitas, ordinarie non fuisse o 1 ligatos, non tamen concludi potest interductum illis fuisse bellum, fuisse illicitum illis , prohibitos fuisse a caede & sanguinis emisi
ne, cum alias peccassent graviter illi, quos supra recensuimus. Sunt etiam, qui locum aulagatum ex Num. cap. i. v. 7. intelligant de castrorum metatione, quod scit. Levitae in illa non collocati sint cum aliis tribubus, sed secreti,ut essem circa tabernaculum,cujus miti nisterio erant deputati, ut docet vorsiculus .
capitis quinquagesimus. Utinam vord nostri temporis Eccleuastici in Papatu non proniores essent quandoque ad arma, quam ad sa- a, non essent, qui baculum Aaronis & gla- dium Nimrodi una manu regerent, altero pugno Codicem, altero ensem gestarent, unaq; serte Clerici, altera parte belli duces saltuari yellent, ut loquitur b. noster Thummius.
643쪽
De Inachidis, quae prodit Author
de in notis illustrare satagit nec fa tis certa,nec satis vero consona est deprehenduntur. REcte Author disputat contra illos, φύ
summam potestatem esse volunt populi. ita ut Reges quoties Imperio suo malὸ utuntur liceat illi coercere & punire quod periculosum & seditione plenum dogma. Dubit mus tamen de argumento primo, quod sub nectit de servitute ex Exod. 2i. v. s. de quo alio die; nec non de lege Regia ad quam respicit scribendo populum in Romanos Prii cipes omne suum Imperiit & Potestatem comtulisse, quam Connanus, Clapinarius, Paui, meis er & alii suspectam reddunt, quoruni tamen argumenta tanti non sunt, ut omneni praestent securitatem, sed lik Plato jubet qui lcere. Sine censura autem, nequit illud transimitti de Inachidis, de quibus p. s. &in iam e mina est lis. ubi asserit Enahim Deut. r. v. io. fuissetnaehidis suisse Divinatio
Inachidas & Lacedaemonios producit in the trum cognatos Abrahami juxta historiam Maccabaicam. Non tamen possumus calcu- Ium addere viro Magno ; Nam Enakim esse Inachidas mera divinatio est ex nominum as sint.
644쪽
Di Junt Bazaei ET PACI s. NI Lib. 2.e. snitate S literarum cognatione , quae nondum sanguinis nexum docet. Notu est, quam graviter lapsus sit Tacitus cx Nominum similitudine scribens lib. s. Judaeos Crata Asila profugos novissima Libiae in Asse memorant,
argumentum a Nomine peritur: Inclitum iis creta Idam mont m accolas Idaeos auctσia barbarum coquomento Judaeos vocitur Secundo nemo,quod sciam interpretum Enahim in.
tellexit de Argivis populis Graeciae, sed vel Anahim acceperunt de populo terrae Chanaa, vel appellative pro insignitis rorque,Viro: si illustrium ornamento, videatur Scheraeus; Neque hic vestigium aliquod vel in haldaea vel Graeca Interpretum versiolicd ertio A rgi 'vorum Regnum coepit tempore nati Jacobi iuxtaEusebium, regnavitq; tunatempor is primus Inachus,& deuit circa tempora Dcborae. ut constare potest ex Scaligcro: quanquam tu animadversionibus adducat aliquos, qui inacia Regnum cum exitu Israelitarum ex AEgy.pto conjungunt; quicquid autem sit non co- venire haec cum origine Enahim, es interitu illoruro facile ostendi potest; & quamvis vox Graecis Regem signis carit, incertum tamen hanc vocem ex ebraea esse deductam. Illud vero absque fundamento est, quod ex Lacedae LMaccab. cap ia. v. T. producit. Nam primo bro uri ista illa Epistola es iupp'sititia. Refertur e cog ta snim illam scripsisseDyius ; at talem fuisse Re bgem Spartiatarum nullo testimonio demon strari potest. Quamvis auteGrotius inCOm. hinentario ad hunc locum pro Dario substituat GPp Arium T
645쪽
Iab. i. e. AN NOTATI Es IN Lip. H.Gnorii Arium exJoses io,non tamen temporis ratio convenit. Arius enim de quo Pausanias ci in
Pyrrho conflixit Olympiade ir3. ad minima annis octoginta anteq aliae literae scriptae,&Nabis TyrannusOlymp.rq . circa quod tempus haec Epistola scripta dominatus est Spa tae. Secundo quis credat Judaeos Spartiat spro fratribus agnovisse,qui voluerunt esse discreti ab omnibus exteris,meminisse illorum
in diebus festis, in sacrificiis & precibus suis
omni tempore, quos ab Ecclesia alienos esse ccnsuerunt. Terrid merae divinationis est, quod dicit illos ortos esse ex Abrahamo &fuisse ex Cethurae posteris, quod non probat vel sedes illa in Arabiae & Syriae confiniis, nec sermonis reliquiae, quae tantae nioli susti nendae & firmandae non sunt
646쪽
Injuria caua est justa Belli susciapiendi.
On male ὀistinpuuntur cat is belli, quod aliae sint uti ros subratione utilis, aliae justae siti, ratione justi moventes. Causam na
keG justam belli suscipiendi nullam esse a :ό.uili 2
sam posse nisi injuriam conforniiter Augu- seipiendistino asserit, quam Franciscus Victoria quoque & caeteri probant. Dpbitari autem sor- .sen posset, num haec causa esset adaequata: dicit enim Paulus citr exceptionem ullius u- 'niversali r, μὴ εὐ/τους -λκουν-ς α ατ πὶ, vosmetipsos vindicantes dilisti. Roman.
n. vers. I9. Secundo, si consideretur bellum P p α Israe-
647쪽
96 ANNOTATI rs IN Lia. H. Gihora Israelitarum adversus Cananaeos illud fundatum fuit in hac causa justifica , nulla enim injuriam fecerunt Isse elitis Chananaei terras domosque suas pacate incoluerunt. potius benescia & humanitatis ossicia exhibuerunt Majoribus Israelitarum Satoribus , Abrahamo, Isaaco& Jacobo peregrinis in hac terra ue potius itaque causa erat injuria illata ab Israelitis Chananaeis arma expediendi adversus illos, & si injuria proritari debuisset
bellum, vertenda erant arma potius contra
gyptios, quam Chananaeos; cum inter illos fuerint contemptim & male habiti, pressi, afflicti Tertio si injuria causa est belli justisca& quidem sola, idcin erit offensus & judex, quod juri naturali contrariatur. Princeps nim officia sus aggrediendo offendentem ii dicis ossicium exequitur, & si privatis nega, itur vindicta ob periculum excessus ex affectu, etiam neganda videtur Principi. Denique phriter, si privatus non posset per ludicem se vendicare, posset sua authoritate id facere, Ldeo enim Principi conceditur, quia non est modus alius justae vindictae. Tanti autem non sunt haec ut dimovere possint veritatis studiosum a sententia Grotii de injuria in Solium causae justificae posita. Nam quamvis Paulus generaliter loquatur & vindictam v lit remotam ab omnibus fratribus, ab orianubiis Christianis,non tamen nisi de vindicta privata loquitur. Bellum autem quod Princeps gerit ex causa iniuriae geritur ab eo, ut
persona publica, ut Vicario DEI in his terris
648쪽
I ut ministro seuprrioris . ad vindictam malifa oorum Rom. i3. geritur anim' compescendi hostes, geritur denique boni publici causa & in salutem litarum , quibus ex ossicio
subveniendum. Secundo disputa ostatus de bello lsraelitarum & Chananaeorum, atque rael flarum istimat illud ex utraque parte fuisse justum, x parte quidem filiorum Israel materialiter tiaque -&formaliteri ex parte vero Chananaeorum formaliter solum, quatenus invincibiliter ignorantes donationem & voluntatem DEI bsque peccato se resque suas fuerunt tuiti. unde Molina & alii opinantur sufficere ad Iniu-m vellum justum interdum injuriam materiali,
ter,hoc est,ab que peccato;quod tamen con- eiens cansa
e nequit Abulensi,aliud edocente n0 Ras ab Osuae siccii Joversiculos. Interina&hic si militavit pro Israelitis causa illa belli justi sica:
considerandi enim veniunt ut Executores volutatis divinae, DEuM vero atrocilinjuriaChao inanaei assecerunt, scelerum mensuram compleverunt, & propterea Drus immisit lsrae-utas, in scelerum Vindices tanquam supremus judex, dedit & assignavit illis istam tem in tot foeditatibus inquinatam, nec hoc tantum, sed & excisionem populi demandavit, de quo in primo actum est libro. Tortio abfirdum non est eundem esse offensum& Ju iudex ea. dicem, si gaudeat potestate publica: si enim Dcus & offenditur & nihilominus juste ju-Gat, idem obtiner e poterit in Vicatio Dialladio vindic non frustra armato . Praeterea
649쪽
Vb i. e. i. 398 ANNOTAHONE, INU . H. ootnim ple facilius modum excedit vindictae.
quam hic : uno enim tantum mentis oculi regitur, quem facile Affectus obnubilat , at Princeps pluribus videt oculis, Consiliarios habet prudentes, qui negotium probe ex- pendunt & perspicere faciun rincipem, ne modus excedatur, & contra jus atque fas in ' tam arduo negotio aliquid agatur. Accedit, i' quod vindicativa potestas publicae persona: di Vinitus data & commissa ad Bonum com mune &pii blictim, quale quid de privato ad privatum Bonum reserente actum vindicatu demonstrari nequeat. Tandem, si je si eativae delicti punitione sit sermo, falsissimum est si PQ stMi3 persona privata vindictam non possit obtine- vindicare re a ludice, quod i pia possit illius supplere iniuriam vices: obstat enim semper desectus potestati vindicativae, reparare bona ablata descierite ljudice posse privatum tolerabilius dicitur, et vindicare injuriam nulli privatae concedimus. Iniuria autem, quam Crotius causam belli constituit, procul dubio non est levis aliqua ised atroκ & bclli damnis proportionata, de cujus gradu vel intcnsione & proportione judicabunt prudentes. Non male Ludoviculi Molina Tom. I tradi. II. disp. 1Or. 3. T. p P . qi8. Illud est an madvertendum cani Victoriatico e lato m m. di aliis, non quamcunque
injuriam vel mat ria mi vessimul etiam so molem, is suscientem, ut ristum juste i matur, sed oportere esse pruintis arbitrio γ
650쪽
l est, quoniamsicut non licet pro quacunque culpa exequi grauci paenin, ut mortυ, abfissionis membri, oes et storum, in internos malefactoro: ita non licor pro quacunque injuria ab externis istata bellum adversus eos movere, quo tot caedia, direptiones, incendia, vastatisum, similia alia gravissima mase in untur. Eienim juxta dei sti quantitatem esse deber plagarum moduι. Unde pro Doloribus injuriis, ct caresis concedisolent repraefaba, quae vocant, de quibus infra erit sermo.
Defensio recte inter causas bellis urincipem obtinet locum. IN hac thes A ubor agit de causis iustis
belli, & statuit tres ex aliorum sententia, defensionem scit. recuperationem rerum & punitionem, quibus jungit persccutionem o-
jus, quod nobis debetur. At t) disputari
potest, num omne bellum ut sit justum debeat esse defensivum. & consequenter defen. sio utramque faciat quas pastinam Advenetum
tendum tamen iniuriam aut damnum aliquod .
dupliciter homini posse inferri , vel quasi eatur, ' Physice & ainu, ut quum quis violenter rapit mea, aut si quis infami nomine adspergat, aut verberet, vel habitualiter, cuin illatum re- era damnum non vult compei sare, aut E Po a norem