장음표시 사용
651쪽
norem ablatum restituere, quae persevere
tia injusta in damni illatione aut non restit tione moraliter identificatur aetiit praeceden ti, ac si illud damnum tunc primo inferretur Pili ius. Rutem supposito videtur beia est omis P debere esse mere detensivum, si dicet iustissima. όum sit justum, seu ea defenso sit contra damnum inserentem primo seu secun do modo; differentia tamen est inter an , dos hosce dis endendi, quod primus contra actu inferentem positive injuriam, aut inu
dentem bona vel vitam, dicatur absolute defensivus , alter vero modus propulsalido in . iuriam contra eum, qui olim intulit, aut non vult satisfacere, dicatur absolute ostensivus.
Ex quo dispalescit bellum pure defensivum
manifestius esse licitum , quam offensivunti Ut enim inter privatas personas, clim quis adhu infert vim alteri, licitum est illi eam repellere vi, si tamen transit illa vis, utut diseret adhuc moralis ejus effectus, non licitui, est amplius privato eam vim resarcire, sed per Magistrarum obtinere debet; Ita clare
constat in bello proprie sc dicto facilius ii
cere pugnare cum his, qui actu inserunt vim, quam cum his qui antea intulerant, nolunt
tamen satisfacere, Et huc rcferri possunt illa a .rB Thummii Th. 8. pag. 18, 19. sed sensioum, quod defensionis gratia seu cipitur ; AEliud osse νum quod non suscipissoria ex ionis eausa, sed mi ad tandicandum
stiriam, set ad recuperanda amisse vel ad emercendam crudelituram vel acquirenda- prae dam
652쪽
l rium quia , sicut fortitudinu τμ ct perfectio , magis posita est in suo reηdo quam 'scipiendo ita fistus ct persectio belli massita se in d
fendendo , quam inferendo omneque bellam perfestim est ratione defensionis quam ostensio- ims , cum magis juris n itura sit ct politici si defendere, quam Uendere. Notandum hie
tatae admitti possunt, nec necessum est reducere ad duas tantum. M Ut ipli are videtur citra necessitatern Gcausas justi belli , detennonem, recu- ctione ea
perationem , punitionem & persectitionem eius, quod nobis debetur, producendo. In quo etiam operosus est Ludovicus Molina cum Franc. Victoria, qui justam causam bel- a vult esse injuriam via impediendam,vel rein
653쪽
G P ANNOTATIONEs IN Laa. H. GRoma sarciendam, vel vindicandam, quae cum Gotianis coincidunt, ex quibus Autlior probabiliter haec hausit. At prima causa r ducitur ad bellum pure defensivum, duae ait tem ultimae ad unam videntur posse reduci, nempe ad resarciendam injuriam seu damnum illatum; Interim negari nequit, si punitio considcratur sol malicer, esse distincta ia recuperatione, neque coincidere cum re- sarcienda injuria sive damno illato. Possumus itaque tres illas causas admittere, quas etiam Chrysostomus posuit,prinad defentionem,s cundo vindicationem, tertio recuperationem recensens; dextras, i quit, habemus a DEO, ut de nobis ipsis & aliis injuria affectis opem. seramus, ut scelera de medio tollamus, ut his quibus vis & damnum affertur simus portus & refugium.
Ad Th. II. OBsΕRvATro II l. Non expungenda est e numero caussarum Belli Vindicta injuriae.
ilud maxime controversum cst quodG o- tius ponit, punitionem esse causam justam belli in quantum contradistinguitur dese soni & recuperationi, adeoque quaerit. An si quis restituat honorem seu rem ablatam cecsetque causa illa belli, quam Grotius vocat r . cuperationem, possim taliten aggredi eum, ut
ejus culpas puniam Quae quaevio dupliciter
654쪽
D 1war ByLLa ET D ficis. 6o; quidem capi potest, aut ut intellio tur de Superiori , qui ius habet puniendi; &
sane ita praeter restitutionem licitum crit i li punire, cui juri dum nolunt acquiescere sibiliti, eo ipso jam rebellant, potestque illas tal resuperior compescere vi & armis: vel
potest intelligi quaestio de non subditis. de
alio rege, Principe vel Republica an sic. facta restitutione damni aliquis Princeps possit bello aggredi illos vel illam. saltem ut puniat culpam i c. commissam λ Dominicus Bannes, Lorca & alii in assirmativam propendent,quo Crotius quoque respicit, dum punitionem inter causas belli ponit. Argumenta illorum praecipua, haec sint: . i) quia Princeps injuriam inferens eo ipso sit subjestiis ei cui infert, M quia etiam nocens, qui nullum habet sit periorem meretur aliquam poenam, E. debet esse aliquis qui illam pi,siit infligere illi. Nullus autem melius id facere potest quam Princeps ille, qui laesus est de bellum gerit adve sus uterum; ;) quia scriptura id ipsum assi mat; David enim intulit bellum Ammoniatis, quod raserint barbam suis Legatis, ubi causa belli non fuit defensio, nec recuperatio rerum, damnum cnim nullum fuit illatum, punitio, lI. Sam. X. Sic filii Ibael Beniamiutas desevcrunt armis, non ex causa defenso. nis, nec rerum reeuperationis, nihil enim erat
ablatum, sed ex eo tantum, quod noluerint exhibere viros illos, qui uxorem Levitae vi Iando occiderunt, Jud. XX. Sic Nabuch
An restitu. to damno puniendae culpae g tia bellum inferri queat Argumen ta eartis itastis.
655쪽
Lib.r.ea. co ANNOTATioNEs IN Lia. I GRotii saltem ratione, quod per bellum es et factus ipsus superior, nam bellum est supremus γ
ctus justitiae, E. illud justὸ indicens est judex ejus, cui indicitur Jerem. Quo respicit illud juris Canonici, ubi capite. ultimo de
foro competenti dicitur , quemlibet ratione delictisortiri forum,b. e. feri subditum ejus, quemla sit. In contrarium tamen militant solidiora Argumenta, quorum si inpet L . fau- tum ex eo, quia Rem, utut laedat alterum, ex offensione & culpa, non propterea sit subditus Regis laesi, neque ratio recta patitur, ut
praecisὰ ex capite ostensionis laesus sat judex, quia nimium semet ipsium aestimat, ut propterea magis in judiciis civilibus hoc ipsum' obtineat,quibus cessantibus bellum tanquam altera tabula arripitur & siiccedit, si illa sub lectio ex puncto offensionis & culpae nullo
ex iure potest demonstrari, 3 ) non potest
l cum obtinere ex eo, quiae supponendum esse caput quoddam virtute supra omnes tales Reges & Principes independentes, a quibus talis lex constitueretur : in temporalibus at tem hodie nullum est tale caput; imo si tale esset, illud deberet judicare de ea causa.&punire eum Regem exorbitantem, quo jam do- strueretur status quaestionis nostrae, quia pi, nirentur isti Reges susuris limone alterius,pdeoque multo minus posset unus scriJudex
lterius, cum haberent unum commune sun
menta par. mum Eaput. Ad argumenta itaque respo0χ ς detur & quidem ad i supponi falsum, empasianum Prurcipem injuriam inferentem eo ipso seristia
656쪽
D L Iuli t B OL L 1 Ei P A Ciri 6os Lib.2. e. r. sibi ectum ejus , culinseri, pariter enim si queretur Regem inferendo subdito injuriam Deri subditi subject iam. Vis enim argumenti consistit in vi offensonis, quid illa ex se moraliter operetur. Ad ab resp0ndetur; s.eunditia
quamvis mereantur poenam delicta eorurn,
qui nullum habent saperiorem , non tamen propterea confestim Judicem esse Regem aulcrum offensum, a quo offendens est inde- pendens. Ut enim si talis Princeps alia 'committat poena digna, Sodomiam, periurium, ebrietatem &c. non potest puniri ab altero Rege, qui nullam Juri dictionis in ipsum habet, sed relinquendus est DEO justo judici, cui soli subest: Ita etiam in culpa ali- qua, quae commissa est adversus Regem ait rum vel Principem. Ad s) respondetur, &ci q uidam adlexempum Davidis, bellum illud
Ammonitis illatum, non fuisse illatum prae*sὰ, ad puniadum sed ad honorem laesum compens nilum. Cum enim Legatis quae si injuria in ipsum redundet Principem, ideoque. David merito honoris restitutionem bello illo intendit. Σ respondetur ad lexemplum Benjamitarum , illud non e cludere, tum quia Benjamitae ob connexionem fuerunt subiecti toti communitati. Judaeorum ; Si e- 'enim sit aliqua Respublica constans I 2. parti- bus, procul dubio ex consensii praesumitur unam partem debere esse paratam majori parti sese submittere, & reliquis XI. partibus , tum
quia facinus illud efiim erat laesio honorii ;xum quia DEO jubente , &supremo rerum.
657쪽
Donnino dante licentiam istiusmodi bellum fuit susceptum. Ad 3ὶ respondetur, illud de
Zedchia no procedere, partim quiaJeremias saltem narrat factum citra qualitatem; nec dicit utrum jure an inique Nabuchodonos
usurpar;t illam authoritatem iudicandi Zede-kiam: partim quia nia refertur, qualia suerint ista judicia seu in ordine ad quam materiam, partim quia, si jus sic obtinet, Dsus dedit Nabuchodonosori illud in Zedehiam,
hinc etiam nomine DEI mandavit Propheta, ut se traderet cum sitis Nabuchodonosori, &inobedientes graviter puniendos esse Pr pheta praedixit. Ulut autem haec ita disputari possint, non tamen propterea Vindicatio Iniuriae ut injusta ex Albo causarum Belli erit expungenda,cum illam indicet Scriptura Ni meror. cap. XXXI. M 3. ubi DEUS dicit
Arnet te ex νολι viros ad qui possi retritionem Domini expetere de Midianitu, ubi& textus Ebraeus de Chaldaeus Paraphrastes& LXX. interpretes in Vindictae voce coim irant. Et ac etiam Mathatias morti proximus sequentia praescribit. DdM . caccaba- , qui viribus a Iuventute valuit Dux militia instra sit, iste B llum pro populo gerat . O nci legis cultores vobis adjungite, causam populi atque iniuriam vindicate I. Maccab. IL
L66. 67. probet Augustinus loco ab Ai thore nos ro allegato, stabiliat etiam rectatio: neque omnia sunt solida quae in respoliasionibus ad Argumenta superius adducta pro-
. ponuntur. inamvis mini principium illi ut quod
658쪽
Da Iusta BELLI ET PACis. 6o7 Libiquod de subjectione promunt ex iniuria ill
ta non militet, atque illa punitio, quae alias adversus subditos exercetur non admittenda sit, nihilominus vindicta illa publica non erit proscribenda & vel maxime locum habet , ubi talis adversarius Rex occurrit; qui compar Zedchiae, non enim in Jeremia est saltem narratio facti, sed approbatio sententiae: constitutus enim fuerat Rex a Nabuchodonoso-xe pro Joachimo, foedus initum turpiter violaverat, juramentum juxta Lyranum sidelitatis impie ruperat; qui itaque non potuerit jure in ipsum animadVertere Nabuchodonosor, de quamvis durum videstur quod exercitum fi ii in filios Judicium, obtinuisse tamen contra rebelles hanc legem, ut liberi cum parentibus plecterentu Petrus Faber docet lib.3. cap 8. oculos eruere Zedehiae indignum luce ratus
eum, qui DEUM & Homines perjurio suo
o fisendisset, ut loquitur B. Osiander, cui su centuriamus D. Hulsemannum graviter pr
nunciantem in Aphorismis practicis Aph. s. pQ 7 88. Typum AEquissimi Judicis gessitNG cadnecar quod Zede iam in praesentissimo rebelliouis sagitio deprehensium judicialiter famen convincere ct condemnare voluit: adimia
rationem supremi istius indicis, qui quanquam fovissis Protoplastos nostras semi fuisse, pri'
mum tamen citavit eos: Adam ubi Os 8 Gem. . v. s. Deinde inquisivit quis indicavit tribi OG v, tr. 3. convicit per propriam Confesmnem v. m. denique condemnavit v. seqq. processum cum Sodomitis quanquam i in pro
659쪽
si Desen sici contra Invasorem, quae eum vulnerati
Invasorem observatis observandis non tantum vulnerat licite & ju- invasus, sed etiam occidit. AU:bor hic ex prima causa belli disquiri
num si corpus impetatur vi praesente cum periculo vitae non aliter vitabili, bellum sit tacitum etiam cum interfectione periculum m- serentis, ex affirmative pronunciat. Insiiperunde hoc jus defensionis sit desitiit, iacia peprimario non ex injustitia aut peccato alterisus,qui periculum intentat, sed ex natura, qu unum quemque sibi commendat. Sed cirrabanc quaestione i) quidam dubitarunt & di stinxerunt inter forum poli &soli, atque ne rarunt licere in foro poli etiam aggrest rem occidere, licet injustum, utut in foro soli hoc ipsum concessum, quoad impunitatem. Ia ba sentcntia fuit Augustinus de Ancona, Richardus de S. Victore, & Bassolis. Griatius autem cum agat de jure naturae de gentiatim non respicM ad soru externum, sed inte
660쪽
dam occurrunt. Nam I)Augustinus aperte rosa improbat hoc ipsum dicendo de occidendis hominibus, ne ab eis quisque occidatur, non mihi placet consilium, nisi forte sit miles aut publica functione teneatur, ut non pro se hoc ficiat, sed pro aliis accepta legitima potestate α) nemo porcst alium occidere nisi publica semota. auuroritate, invasus autem non occidit publi ca authoritate; 3 salus aeterna proximi prae- serenda est vitae temporali propriae, cum itaque invasor sit in statu peccati aggressionis actualis iniustae, charita invasum obligabit,
morte injustam potiustolerare, quam aeternae damnationi exponere invadentem. Accedit
quod homicidium gravius quam simplex for- 4nicatio. Nemini autem ad conservandam vitam licita est sornicatio, E. nec homicidium. erit ad defensionem licitum. Ut vero illi in defectu peccant, ita quidam excessivὸ Io cuti sunt & putarunt, etsi invasor sit Pater Dominus vel princeps,pose eundem licite δή iuste occidi,postis scit. ponendis, extrema scit necessitate, si omnis via evadendi sit prae- ω clusa & certo constet Mortem invaso immi vere praesentissimam,de quo alibi;nunc ad ar- umenta prioris sententiae. Adorimum igitur . reipodetur Augustinum loqui dotali casu, si ex intentione per viam aggressionis &Waeventionis aliquis se defendit privata at doritate adeoque directὸ mrendit moriscis alium occidere ex in e'tione non