장음표시 사용
701쪽
IN hoc capite agit Author de eo, quod nostriam est, & illud dividit & deindes . de in iis proprietatis, quomodo illud quod ab initio commune fuerit factum fuerit pro prium disserit, modosqne occupationis r tione objectorum definit, ubi aliquoties graviter impingit contra prima Theologiae vel Historiae sacrae principia. Ad Th. II.
OBsERvΑTIO LDe Collatione Iuris generi hurri no primitus & Noachi tempore fa- quasi omnia communia fuissent, dis ieritAuthor citr assensum Doet
T Tla Author plane monstrose disputati ci . Ierrat dicendo, Deum humano generi generaliter contulisso ius in res hujus ins rioris naturae, statim a mundo condito, &iterum eodem reparato. Nam primo supponit omnia fuiss e primitus communis, D minio & proprietate exclusa, & DEuM homini generaliter contulisse ius in res ins riores, quod cum Historia sacra non ex δὶ convenire videtur ; non enim contulit homino generi jus, sed Adamo, quamvis autem in Adamo extiterit totum geni humanum , dc ille acceperit benefici ailla viri
702쪽
non prositantum , sed etiam pro posteritate tua , nihilominus primo fuit ipsi collatum jus in res , quod deinde derivandum erat per modos transferendi ad posteros; etsi
.Dominium convine admittatur respectu totius Generis humani, non tamen illud privaro fuit simpliciter oppositum,nec si Hominem Drus indefinite constituit Dominum, γει huc consequens erit, quod nectit Crotius. Σὰ quod de mundo reparato dicit, itidem ad- Et prem mitti nequit 3 nam Noacho contulit Deus jus in res hujus inferioris naturae, qui deinde totum hunc olbem haereditatis initar divisione facta reliquit suis filiis, teste Epiphanio io Anchorato, Eusebio in Chronicis, cuius Iaec sunt. Noverunt omnes justum IVoe, reli quivi mundi factum post diluxium. Cum i-
aitur relictis esset, lasee ct tres fir ipsi vi , ut qui justus esset , ct bοi su os pios escere conaretur , ut ne in eadem mala inciderent ,
is ut ij q*i in duluvio perierant, non solum ter doctrinam istis pietatem proposuit, sed e- iam per judurandum ab uno quos ipsori benevolentiam erga stultime egit. Et dirue ii quidem, velut haeres mundi a Deo coi fluertitus, tribus Iliis suis universum mundum sebi artem missum, ct unamquam1, partemta fortem singulis distribuit. philistrio in
703쪽
Iurenatu. xae non Omnia su runt munia.
diviserit, ded rit ac definierit O partierit dine , de quo plura in Collegio nos ro Hu ostorico Tertio quemvis confestim arripere potuisse quod vellet ad usus,&talem usum suis. se vice proprietatis absurde dicitur, si de consumtibilibus sit sermo, nam in consumtibia . Iibus usus rei praesupponit proprietatem: quomodo enim rem possum consumere aut desiniere nisi supposita antecedanea proprietate λ cessante quippe Dominio cessat etiaam jus consumendi. Sed haust haec Grotius non ex Scripturis, verum Dd. Scholasticis, & commini illo falso principio dὸ natura omnia fuisse communia. quod L psum ipsi Scholastici coacti sunt agnoscere non esse satis solidum, quia si de jure natorae omnia essent communia, proprietas repugnaret iuri naturae, adeoque esset illicita rhinc ipsin et distinguunt atque emolliunt, dicendoinisse communia negativs tantum,qu tenus natura ipsa nulli privato alicujus rei. - . minium applicuit. . Molina etiam existimat Iumen naturae dictare quidem potuisse, necessariam esse divisionem post apsum, & obligationem ad illam faciendam, non tamen potuisse seri ab ipsa natura, sed debuisse ii venire vel consensum communitatis, vel Primcipis , ut authoritate ejus diviso & modus illius decerneretur. Imo ex modernis sunt qui hoc reiiciunt & ulterius progrediuntur, dicendo , illud axioma de jure natura omni ιsse communia ita esse accipiendum, ut intelli
704쪽
Ds Juas Isti i ET PACI s. 63ῖ Lib. 2. ciet. telligatis de jure illo naturali, quod Iustinianus describit, quatenus dicit ius commune hominibus & bestiis ; quo sensu divisio rerum & dominiorum non est de jure inuinaturae, qui est propria hominis, prout dinfert a bruto. sunt, qui ab Abella & Caini .
temporibus privata dominia deducunt, illi enim fuerunt sua pecora & compascua, huic vero agri & sua sata; & de Caino refertur, quod primus agris terminos posuerit, te, satur Seldeni Mare clausum lib. i. cap. M . Q
Status, quem Grotius pingit, no 'suit durabilis. J Rrat Author longe gravius dicendo it
luna statum durare non potuisse, sc. communitatis, nisi homines in magna simplicitate perstitissent , aut vixissent inter se in mutua quadam animi charitate. Et vult primum probare exemplo Americanorum, alterum Essenoctim & deinde Christianorum. Verum, haec plane sunt absurda. Nam putat statum talem fuisse durabilem etiani post lapsum posita simplicitate & eximia ch ritate. Atqui hoc inere dicitur, non probatur, neque concludit I. exemplum Anaci . canorum,tum quia non potest ex Historia do nonstrori, ibi obtinere istiusmodi cominu vitatem quam propugirat Grotnis: Hoc qui
statu ε eommunionis ut i unquaguit se ita nec dura.
705쪽
tib cr. - ANNOTATiONE, IN Lia i Gnoet iidem certum est, quod major obtine, conia munitas , quam penes nos , non tamen ibi omnis rerum & dominiorum diuisio locuta non habςt; tum quia absurdissimum est argu-' mentari ab Americanis, qui instar bruto. rum vivunt, ad Civitatem & ordinem illi debitum : quia ipse Aristote Ics jam pridem
praestruxit .huic argumento , istiusmo li ex-
empla removens iamcn impertinentia,&na
tura tales homines bcstiales appellans. secundum exemplum non quadrat nempe Es- sonorum; de quibus Scaliger, Drusiris. Junius, Scultetus de alii, non enim hoc laud.
bile fuit in Essenis , sed vituperio dignusis itum quia Divinum icis vult, ut aliquiis non sua quaerat, hed etiam qua aliorum sunt ρα-ctet , ad Philipp. II. quod neglexeritot Est
ni; tum quia jus ua urar ostendit non nos nobis natos cile, sed nostii partem Potriam vindicare, partem parentes, partem amicos teste Cic. i. Os . tum quia hoc otio ana vitae genus accedit voluptario, quod Epicurus proacripsit, observante Plutarcho: Sanc se clam hariae Essenorum, quae vcste utebatur
alba, nec prius mutata donec' penitus consumta, quae ita aversabatur communioncm,
noster Chemnitius reprehendi statuita Paulo Coloss. II. 8. Iudaeos titisse Philo & Jose bus docent,superstitionibus deditos pingit Psist
ria. Tertium exenapta non quadrat, nempe Christianorum, qui Hierosolymis habit bant, una quia non omnia habebant ita cosiuis nia ut vult Crotius, sucruptenim ipsis distii
706쪽
Da Iuas BEL Li ET PACI s. 613 Lib. xcia. aedes, cum per singulas cibum sumserint Acr. II. 46. tum quia commode hoc i-2 psum potest accipi, quod omnia habuerint
communia quantum ad usum, manente alia qua proprietate. Hinc Maria Marci mater retinuit domum suam , ut constat ex Aet. XII. ia. tum quia & horum status non fuit
deo ut vendiderint omnia, quia instabat e cidium urbis, & in commune contulerint , non tamen hoc ipsum faciebat ad durationem & constantiam, unde egestas anticipavit apud plures, ut etiam Eleemosynae fuerint propterea Hierosolymitauis colligendae.
OBsERvATIO III. De primo homine extra terminos revelationis periculose philosopli r
Ravissimὰ errat Grotius disserendo de a primis nostris parentibus, quasi nullam unquam inspexisset Scripturam. i) Dicit, simplicitatis argumentum praebere nudita istem, & fuisse in primis hominibus magis Ignorantium vitiorum , quam cognitionem virtutis, hanc simplicitatem dicimois Philoni, Paulo. H disserit da arbore vitae & arbore sesentiae boni & mali, adducit Mictum Ecclesiastae VII. de pri
707쪽
mo homine condito, atque ex hoc vult coraligere statum communitatis omnium esse
durabilem posita simplicitate , locumque Eam buisse vel maxime in statu integritatis. At i etiam hoc falsum est: nam nisu solum inuiti iuri destituto, sed etiam ;nnocentiae obtia integrita- nuit divisio rerum & distincti dominiux, I xy' quod probat tum fundamentum distinctionis, lex scit. de non furando Adamo data, ic cordi inscripta: Quomodo enim potest juberi, ut aliquis non furetur, si non supponatur rerum proprietas λ tum exercitium vi
tutum vel maxime in primo homine locum habens, inter quas & justitia & liberalitas , quaen si possunt iasi stipponere divisionem rerum, hincMartinus de Esparga Artieda lib. 8.quaestione 42. art. 8. scribit ; sublata rerum divisione nullum aut vix ullum superesse locum liberalitati, beneficentiae, gratitudini &similibus virtutibus, quarum opus sit aliis rogate de proprio, defuturum itaque ma imum i mani generis decus & Ornainci tum & mutuae beneficentiae ac charitatis vinculum. quis ergo hoc decus negabit stu i decentissimo λ tum denique ipse ordo, cujus D sus author est, debuit enim esse famili
rum distincti in statu integritatis, si per
ras et Adamus in illo, de consequenter etiam bonorum; Advocemus Caramuelem qui quid , Ied non totum dicit & sequentia prodit lib. 1. Theol. moralis pag. 2O6. by credunt Deum fecisse homines dire Io est proprietarios dominos olim orset rarum o jura
708쪽
' jure natura cq a tu ct intePra omrias isse in poenam culpae revocat a. Huic se rentiae videtur Dbscribere Scotis in .. dist.
V. quaest. a. art. t. conri. t. unde jure
naturae lama non sent omnia commvn a. Sed hoc assertum subsistere non potest , in opinio- ου ne eorum, qui dicunt jim natura esse irrev cabit per ρ tuum ς quoniam si tale est, ab- rori non potuit. Caeterism , cum in mea jus natura si actus liber DEI eod m modo de issu ac de rei quis libaru DEI actibu/ philo - , p,ph bstr. I ia quae dixi Commentari' in Reg. Foneri num. G. Di Ilicet tamen hec opt- .nio , quia universeriter Uirmat omnia futuro fuse .communia, si Adam. non pecc6st, quod Amonstratur esse fatum. Primo quis etiam in statu innocentia, imo ct natura pu- - , Poru et suarum actionum tarticulΗ- ,ris dominus, ita ut istis domi naretur Iolim eκ clusis qui blibet aliis. Secun o , es t etium Drricularis rim ra substantiarum , qua. de novo produco et ς puta , suorum, quus go r i , animalium , ct merastorum qua ue κο- ν' produceret industria artiseciali. 7Art. b, quia nuta lege tenerentur homines in s tui'nocentia agere vitam communem, possΘη que dominia divi ire majoris commodiuatis Iratia . ct forte erant facturi, si culpa non pro avisset naturam rationalem. Err cum au Nψdu
em est, quod putat limplicitatis indicium in sim=lieri
Adamo fuisse auditatem illam cum iacti argumentum puritatis in affectibus, optimit mpcramenti in corpore, non indigeoie ciit perb
709쪽
6ueg ANNOTATIONEs IN Lis. H.GROTII perimento. Erroneum est quod fingit Adamum simplicem infantili simplicitate, quarmentis est inopia, & redundat in ipsum DL-uM ; quod dicit hanc simplicitatem vocari IMM/, αφθ ρωα enim non est simplicitas sed immortalitas, hinc Budarus verba
illa vertit Sap. a. v. 13. Dein creavit hominem ad naturam non interituram; vocari ἀα ό-
misi ab Apostolo: nam si concedamus ad illam respici, non simplicitas infantilis notabitur voce απλοτητέω, sed simplicitas atquia valens integritati, candori, & ut ipse dicit opposita vafror c lliditati, puritas fidei non permixta Judaeorum vel Philosophoru err ribus. Unde etiam Arabs, Anabrosius & Augustinus pro simplicitate legunt casi itatem Npuritatem; percurrantur omnes Epistolae Paulinae in quibus aliquoties haec vox occumrit , nunquam tamen illa significatio, quam Grotius comminiscitur comparebit, quit quies usurpatur in laudata Epistola secunda ad Corinthios, at ne semel illa probare poterit intcntum sensum, quem ipse hic fingit. Erroneum est, quod arborem vitae putat fuisse symbolum tantum cultus divini: non enim dicta est arbor vitae tantum symbolice per modum significationis, sed essective, quia vere viri ute naturali praedita erat conservata si vitam primi hominis: Et loci ex Proverbi rum capite tertio versiculo Is. nec non ex Apoc. 22. s. r. non conducunt: non primu ;quia quamvis cum Ebraeis Drusus accipiae
illum de sapientia divinitus dispensata, & aiaia ludi
710쪽
Ds Iusta Ba Lxi ET PACis. 619 Lib. a. eludi a Salomone ad Paradvsacam arborem
opinetur, nondum tamen evictum, illam a
borem vitae fuisse unicὸ unici culcus divini Vmbolum, commodiusque intclligi possiet de sapientia hypostati a. ut quidam Patres acceperunt, quo sensu non poterit dici lignum vitae sub ratione symbolica cultus, sed radicis & principii omnis illius vigoris , qui in ramis, hoc est fidelibus conspicitur. Alter non quadrat, quia pariter de Christo ab Orthodoxis accipitur. Sic absurdum 3c err neum est, quod dicit de arbore scientiae boni de mali. quasi fuerit symbolum artium variarum, ad quas homines applicuerint animum; longe enim aliter senserunt de hac a
bore Augiistinus in Genesi ad litteram D. cap. II., aliter Theologi, qui putant ipsam ap- rellatam ita fuisse, partim ratione finis a D sontenti, ut esset quasi ara D EI & templum , in quo experiretur homo, qu3m bonum esset DEO obedire & quam malum rebellare;
fartim ratione eventus. qui fuit consecutus;
Erroneum denique est, quod dicit Salomonem respicere ad illam simplicitatem, quando dicit: DEUS creavit hominem re
stum Eccles VII. At i longe aliud est recti
tudo, aliud bruta simplicitas, Σ Crotiosi lane hie insistit vestigiis Photinianorum, qui
hanc rectitudine ita explicant, ut dicant fuisse Adamum simplicem & expertem omnis mali; cum tamen in Hebraeo sit vox Iaschar qtiae tectitudinem, positivam virtutum praesensim notat, ut constat ex Deuter. IX. s. t r