Observationes maximam partem theologicæ, in libros tres De iure belli et pacis, Hugonis Grotii publicatæ à Johanne Adamo Osiandro ..

발행: 1671년

분량: 787페이지

출처: archive.org

분류:

731쪽

Libine.a. 68b ANNOTATIONEs Iri Lig. H. G etiadinariam solum atque publicam denegavit . . ut constat ex Jud. XI. 48. & sunt Interpretes qui volunt primum per negasse, sed pati lo post mentem in melius iniit illa; tum quia bello non aggressus est Moses Idumaeos, in terveniente etiam ipsa prohibitione divina r& sane non fuit metus periculi irrati0nab

iis apud Idumaeum , ut excluderet primum Israelitas. Erat enim populus ingens, v nas & armis instructus. consulatur hic Franciscus Pauigarola in Speculo bcllico loco rata Uod secundum exemplum concernit, illud

ipsam non videtur quadrare, quanquam proximius icopum tangat: tum quia bellum a d v rsus Emoraeos non ideo filii sustum praecise , quod denegivit transitum, sed ideo quia aggressus erat Emoraeus Silion Israel tas, excesserat e finibus suis cum exercitu,

obviarat Israelitis iisque injuriam intuler ciui patet ex Judicum XI. 2o. tum quia alia ratio sic ut privatorum hominum, alia totius exercitus ; via publica ut quis privatu utatur nemo potest facile prohibere, sed ut

exercitus totus transeat, hoc ipsum qui* cum periculo Reipublicae coiijuhctum, non semper tutum & perinde non concedendum

adeoque non in hoc peccavit Sihon iuxta

quos lim, sed in altero supra notato: tum quia singularis hic providentia divina inte venit ex qua etiam dicitur in duratus Em

lim. li raeus, ex qua ad regulam aliquam ordinariam nulla consequentia. Q od III. conti. iiis. cccnit, nψa simpli iter admittendam, sis o

732쪽

Da Justa BAL La ET PACI A cῖILib. 2.cia. utetur prius transitus & negetur, vindicari posse, sed si negetur ex nulla ratione pr- queat ab,bili & causa justa. 6 Utique metus potest alterius alicuius jus suffaminare. quis enim x nium juris habet, ut si metuam de securitate publica & sollicitus sim, me et mat ut metum istum deponam. 3ὶ Illa tran missionis ratio dicit aliquam servitutem quam debeo alteri, cur itaque in id quod libe rati meae inimicum est: ita pronus esse debeoὸ Interim non negamus, posse quandoque transtum concedi, si omnia sese recte habeant, hoc autem nimis rigidum, bellum posse propterea inferri, si transitusalicui de negetur.

Quae de vectigalitas disputat exscriptura non simpliciter a nobis probari possunt.

Disputat bic, an mercibus vectigalia imponi possint, si detur transitus ab eo , qui Imperium habet & respondet, si onera nullum habeant respectum ad illas me -ces , nullum vectigal posse imponi ; si vero habeant, & aut ad praestandam securitatem

mercibus, aut inter caetera etiam ob hoc onera sustineantur ad ea compensanda , vectia

sal aliquod imponi mercibus posse, dummodo modus Causae non excedatur. Probare

Logit hoc tesum ex vectigali equorum M

733쪽

Indagatur mens Gisitu.

VB. a. e. z. ANNOTATIONEs IN Lis. HGRoor Neti, 'iae Isthmum Syriacum transibant quod acceperit Rex Salomo , & allegat eum ἡν 'u' in finem locum I. Reg. X. 28, &XII. 1 . Ux autem constet de hoc conciliore dicto DJ

mens Grotii erit investiganda, io ipse locus examinandus, & 3 quid Nigeliani sentia addendum. Quod sI concernit, verba

legata ita habent: Educebantur N i Salom ni de GH pto ct de Coa: n viatorci mini emebaut de Coa, ct stativo prerio per ce bant. Errediebatur autem quadriga ex suto ιορ siclis a dyti O equm iso atque in hunc modum cuntiti R α Hethaeorum O S riae equos venundabant. Hic Grotius existi mat, Salomonem equos & fila, qualia erant

Coa Graecis & Latinis notissima, subiecisse vectigalibus & equos ex AEgypto venientes, cum transierint per Judaeam in Syriam atri ad Hetheos, debuisse vectigal magnu , pro transitu pendere Salomoni, sicut pro ibu stransitu pendebatur vectigal, & sic etiam RHges Hethaeorum & Syriae. Verum quod hiud, Hr pinὶctum est , nondum obtinuit Grotius, gallum quod voluit fac allegatione. Nana si locu rio sus o liquidus sed valde obscurus, ut ii Grotius in suum sensura non potuerit illum Hlegare, nisi prius evincat ita haec verba est

accipienda. Σὶ Probabilius est, saec verbi

non ita esse accipienda de vectigali imposito, eum quia non probabile est Salomonem tar' abjecto fuisse animo & sordido, ut tale negotiationis genus institu et, qui AEgypti

tum Regem tam facilem Lisse in isto mon

734쪽

ppso concedendo, ut magno se & suos qumitu privaret, δη finitimorum Regum in se provocaret odium; neque alii Reges tam Ginassent&observassent Salomonem, illumque quotidie prosecuti essent muneribus, si vel vilis lucri captatorem vel tanti vectigalis impositorem agnovissent; tum, quia sensus hujus loci commode potest ita haberi: Salo. monem ex AEgypto & Coa emisse sibi equos& Netum, ut sibi & Reipubricae de re ad

militares & plures alios usus necessaria prospiceret, adeoque indicatur saltem unde habuerit Salomon equos in tanto numero, cum pauci fuerint equi in terra ssraelis, nempe

habuisse ex AEgypto, & quia vicina illa Judaeae, potius inde dedi ixisse quam ex Hispania, aut aliis Regionibus transmarinis. ne

que quod dicitur de quadrigis & equis, quod

scit. penderint sexcentos siclos & centulam

quinquaginta necessario est intelligendum de vectigali imposito,sed de pretio quod pro singulis equis pendebat Salomon,& quod impendebatur in currum; quia quod de Regibus Hethaeorum & Syriae apponitur,illud ipsum non intelligendum est de vectigali im, posito illis,qui transibant Iucheam & deserebant equos ad Reges Hethae'rum & Syriae . sed de venditione equorum quam institu bant Reges Hethaeorum & Syriae si niliter AEgyptiorum Regi, quod se. eodem pretio vendiderint Equos Salomoni Syriae & Hethaeorum Reges, quod ipsum clarius probatur II. Paral. I. i . ubi aperie dicitur simi Uu 6 liter

735쪽

Neque ul-butorum Iustitiae favet euia.

vigellano

rum error

Drepudia.

liter de universifregnis Hethaeorum,&gibus Syriae emtio celebrabatur 3) Author vult obtinere ex hoc exemplo iustitiamtribit ti& vectigalis,& allegat nihilominus ad hune locum quoque locum ex l. Reg. XII.

ubi dicit Re habeam : Pater metu aggra vavit jugum festrum,ego vero addam; ostro: Pater mem cecidit vos sag llis , ego Meromos cada corpionibus. Ut autem non dicamus non posse probari a Grotio respici prae cise ad hoc vectigal in hisce verbis cum maxime de tribetis agat, quae Civibus & incolis fuerant imposita non quadrat hic locus ipsius scopo, cum non justum vectigal in illo vesqualecunque tributum exprimatur , sed potius dirum excedens, iniustum, quod scorpi num ictus retulit. Quod III in concernit, Uigeliani planὰ negant iustum esse accipere vectipat. Hoc quidem concedunt, subdiatum debere solaere vectigal & tributum, Magistratum non posse accipere. Proinde posito quod de vectigali ageret hic locus in probarent hoc in Salomone,prout etiam ob jiciunt, Magistratum debere potiusDavidens imitari, qui tanquam peregrinus in terra notae acceperit tributum aut vectigal. Verum aliud ostendit Christus Matth. n.es s ar. &Paulus Rom. XIlI. e. 6. & 7. cr) quamvis David se agnoverit peregrinum in hac terra ut tamen huic qualitati vel statui non obnit possessio fundorum , ita nec acceptio tribuit Regii vel vectigalis, nec minus indiget es

monia peregrinus, quam qui est domi

736쪽

Da Iuas BEL Li ET PACI s. 683 Lib.a. cata piamvis non constet, quod David transeun- 'tibus imposuerit vectigal aut mercibus transeuntium, ex analogia tamen jus imponendi colligitur. Si enim publicas debuit facere impensas pacis& belli tempore,si dignitatem - debuit tueri Regiam, nec tamen tam lautum habuit patrimonium a Parentibus ut sussc reti sane a subditis debuit accipere tributum hunc in finem, & si ab illis accepit & accipere

potuit, cur non citam a transeuntibus& me

cibus eorum si praestitit securitatem,si propter inas onera sustinuit t, Ad Th. XVI. R

Non simpliciter admittitur Assertio de expulsorum habitatione per

petua.

AUibor hic disputat de externis qui sedia

bus suis expulsi receptum quaerunt, an illis perpetua habitatio concedenda sit ξ & aD firmat, prout affirmavit de praetervehentibus aut praetereuntibus transitoriam in thesi ai recedente. Caeterum i num etiam pratcr' Hulibui

vehenti vel praetereunti concedi debeat nam sede sua ra 1n litore vel solo a populo Occupato, ha

videtur dis eptari posse , posito quod :ςἰςg-

in tempus tantum petatur : tum quia ii ebridium

accessus potest prohiberi ad littus, multo ma- ne. Qs mora in litore ; tum quia potuit fieri ut

talis

737쪽

686 ANNOTATIONrsis Lia H.GRO iii talis qui appollit periculum aliquod crcet illis, a quibus littus est occupatum; tum quia aliqua qualitas potest existere, quae faciat ut prudwter inhabitans littus istiusmodi hospitem Luentantem arceat. interim tamen si adveni

at jactatus mari & pulsus ad has oras, si indi

geat mora aliqua ad reparationem navis aut valetudinis restitutioncm, si forte fortuna coisit delatus, non videtur ipsi denegari posse hoc ossicium humanitatis,ut etiam tugurium momentaneum ponat in littore, nec si morari aliquantisper tantum desideret, de quo in thes praecedente, deneganda illi erit haec Benevolentia. Laudantur Barbari in Insuli Melita iubil receperint uvidos, ignem accen derint & caetera praestiterint, quae naufragis conducebantActor. XXVIlI s. i. & seq. ip ti, ut loquitur Chrysestomus,Calamitate. H quod dicit de perpctua habitatione id ipsum dissicilius est; tu quia adpellere potest inge' aliqua multitudo, cui sedes perpctuas concedere conjunctum esse potest cium ipsorum in colarum excidio &oppressione, tum quia pellere possunt ratione qualitatis dissentientes: in Religione, tales autem recipere nunqua debemus in Rempublicam, quemadmodi ii nunquam pestem aliquam quis domui sis vult inferre aut admittere ubi prohiberi pq-test; tum quia possunt tales peregrini esse vi liis quibusdam vel naturalibus vel moralibiis infecti, ex quo periculum Reipublicae&fel 'citati illius imminet. Sin vero nulla causas

rationabilis denegandae perpetuae sedis,

denda sit is qui sedibus suis

738쪽

Dς Iunx Bet Li ET PACI s. 687 Lib.a. citali perium subeant,nec non alia quae ad vetandas seditiones sunt necessaria,non videtur denegari posse perpetua habitatio, nisi alia obstent. ) od Crotius dicit barbarorum esse hospites pellere, hoc ipsum non absoluiden accipiendum, nam etiam prudentum est pellere hospites, ne se. Erenaceus receptus noceat pristinis incolis.

Ad Th. XVII.

Quae de parte territorii deserta pronunciat limitate quoque sunt a cipienda. A Urbor hic de parte territorii deserta

disserit & putat, id advenis postulantibus quoque concedendum, ratione adjecta quia occupatum censeri non debeat quod non excesitur. Verum si priores ipsius positiones non sunt absolute sed saltem cum limitatione Verie, multo minus haec assertio simpliciter erit admittenda. a) sterile aut desertum solum, si plane sit sterile & nec sperari possit aliqua stibactio sterilitatis, etiam non expugnari poterit a talibus advenis ;imo is recipiantur intra illud solum sterile, illudque sit intra viscera alicujus Regni, potest hostis hac ratione adductus esse in Rogni exitium. Si vero solum illud non sit,bsolute sterile, cedet ejus usus i colis, neque jus aliquod habet adveniens hospes in tale solum sive sit abselute sive sit comparate ste

momodo

Territoriudesertum alienariqueat r

739쪽

te sterile. Ratio adjecta non est firma.

quali occupatum censeri non debeat, quod non excolatur: potest eoim aliquod Solum non coli vel ex dc Dina hominum , vel ex praelatione partis melioris, vel ex infortunio belli aut calamitatum , nec tamen propter ea censendum erit non occupatum, quia non excositur.

Ad Th. XXI. & seqq. OssERVATIO I. De Libertate contrahendi Matri- . monia apud vicinas gentes laxior est

Grotius caeteris.

hendi m trimoni cum ext

Postquam Author in v

afictus , quos vita humana delicierat, de iure ad emenda natura-utem XX. disparitatem quoaducia Nollem declaravit, te iure ouaerendorum matrimonioruni disputat: xternorum, quantum ad venationem, pil

uonem &c. & dicit haec negari non posse uni populo, nisi delictum praeccsserit cola sirmatque illud ex Jud. XX. Verum ci quod concernit libertatem matrimonia ambiendi contrahendi, jusque peregrinorum, non subscribendum esse existimamus Gro. tio: partim quia ita libertas Parentum nimi- estringeretur,& jus quod habent superi s, in discrimen adduceretur 3 par

740쪽

quia ex parte peregrinorum qualitas a. liqua potest obstare, quo minus ipsis subveniatur, nempe vel diversitas religionis, vel morum inaequalitas, vel alia quae attendentur in connubiis: partim quia si privatus non potes urgeri, ut huic vel illi tradat filiam suam, multo minus Respublica poterit pr mi aut censenda est obligata ad ex traditionem feminarum, dispensationem erga illos, de quorum vita ante acta , ingenio &moribus non constat. Ulut itaque habeant Viri tales facultatem comparandi unores, non tamen determinate habent respectu talis vel talis Reipublicae.

Ad Th. XXII.

O B s E RV A T I o II. Disputatio ex Francisco Victoria mota caute est tractanda. - . TAngit Author disputationem illam quae

est inter FranciscumVictoriam pari. a.

relectionum de Indis insulanis & Ludovici Molinam, quorum prior statuit iure gentium fas esse cuique peregrinari in alienas pro incias de ibi degere, sine aliquo incolarum detrimento , ita jus cuique esse eo navibus appellendi, utendi portubus & fluminibus, quia haec omnia snt omnibus communia, fas es e praeterea cuique negotiari in alienis provinciis importando merces, quibus ibi carent, & eaportando aurum & argentum,

SEARCH

MENU NAVIGATION