Tractatus De virtutibus infusis ad mentem d. Thomæ [microform]

발행: 1913년

분량: 130페이지

출처: archive.org

분류: 철학

81쪽

Ecclesia sive solemni u licio sive ordinario et liniversali magisterio tanquana divinitus revelata credenda Proponuntur.

Cone Vatic cap. IlI. le Fide .a'. Ex Scripturis. Euntes in mundum universum raedicat Evangelium omni creaturpe: i, crediderit alvus erit qui non cre terit condenraiahitur.' Marc. I. Is . Euntes docete quaecumque mandavi vobis. V Matth. XVIII. Ο). Certe hic agitur de fide necessaria ad salutem OuΟdnam autem dicitur ejus esse objectum Evaneelium. utique totum. i. e. quaecumque aristus mandavit sive per Scripturam sive per traditionem oralem ad nos usque perveniant. Sed ubinam est di tinctio inter articulo sundamentales et non fundamentale μ' 3'. Ex ipsa ratione. Nam ratio. Prol ter quam credimu A. At auctoritas i ei revelantis Si igitur vel num arti uti Di sufficienter Dropositum extas jam ipsam divina in auctoritatem rejicis. Oportet ei tu ut vel omnia a Deo revelata prorsus ejicia vel omnia indiscriminatim aequa fide teneas. Hic est proprie verum illud Jacobi II. to

Ouicumque autem totam legem servaverit Osfendat autem in uno sactus est omnium reus.

a In hjecto fidei materiali. , ilest cli tin reui

Objectum primarium qui Deu e Ri et objectum Secundarium, qui e sunt aliae res revelatae sed qua totius hahent cir linem at Deum. Unde fido non At virtus theolii dica ratione Objecti formali tantum sed alii, iii etia in objecti matorialis pri inarii, ni id a Theologi vi cari ςolet objectum formale quod, tum lictori li Dei re veli in-

82쪽

tis dicitur Ohjectum formale quo, seu propter quod Si

consideremus materialiter ea quibus fides assentit non solum est ipse Deus, sed etiam multa alia quae tamen sub assen ni fidei non cadunt nisi secundum quod habentali civem ordinem ad Deum p Ut scilicet per aliquot divinitatis effectus hona adjuvatur ad tendendum indix mam iuitionem et ideo etiam ex hac parte Di jectum fidei est tuo damna ad Verita 'rima in quantum nihile adit sub ide nisi in ordine ad euna. II. II q. I. a. I .sh, Si quaeratur utrimi articuli fidei creverint

secundum secessionem temporum respondendum um, Thoma ivi, l. cluantum ad substantiam articulorum fidei non est iactum eorum augmentum e tem I, iratara Succeti Sionem luia quaecunilanie oKteriores credideri micontinebantur in fide praecedenti una 'atrum licet implicite. Sed quantum ad Aplicationem ore Ituranteria articul ortam quia tute lana XI, licite O , alta sunt a IH sterioribus quae a prioribus noti cognoscebantur

explicite. Unde Dominus Moy i dicit Exod. I. a

'Egri sum Deus Abraham. Dcus facie Deus ac li. Et

nomen meum dona non indicavi ei ς' et David I 's CX III. 'Super senes intellexi' et Apostolus Ephes. Ill 'Aliis generationibus non est agnitum mysterium Christi, sicut nunc revelatum est Sanctis Apostolis ejus et I'ro I, hetis. ci Ilebr. I. I. 2 .lline licit S. Sregorius Maiemi illo mil. in I Zech.

lili I. lli, mil. V. n. Ia Secundum incrementa tem p ,rmi eri it cientia spiritualium Patrinia. 'lus namque Mox es suam ,hralia m. lus 'ro h t. iniam V y e .s,lus Apostoli iluam 'ro hetae in nraii talentis Iei,cientia cruditi sunt. Sed quum revolatio sit naseleta in Christo ei, Pii, ti, lis jam post ipsos articuli il ei re cere non possunt nisi Suhjective, quatenus proficere I O-Sumta in

83쪽

cognitione Revelationi. in Christo et iii Apostolis

conali letae. Ex ais malaifeste apparet quana longe a recto catholici e veritatis tranii te horrent illi noderni auctores qui post hiatoni uni tuent herum et Georgium ΙΙermutem. asserere non verentur 'intelligontiam logniatum esse variana liversis aetati hiis pro diverso statu scientiarum philosophica ruiti in apo, totis intellicentiam fuisse noni sui lena salsam sed in aperiectana iii S. S. Patrihu fuisse eriectiorem cluaria in apostolis se i innien lonee remotam a sua ulti in periecti ille nianc vero Per Uram philoso'hiam et in hac hic scientia ruria recentioris aetatis ad I lenum intellectum veritatum revelatarum pervenienthina esse ''Juxta hos auctores Ecclesit in fallit,ile ranisteriunt. si tu id admittendum est. eo tantuni se ecta l. m inter varia sententias te sensu Ogi Natis illa praevaleat clitarpro tali tempore sit aptissima. In qua sententia ita eri cole situ te finiti inem serie valente concedunt cili Peresse aliquam veritate in . Sed non ideo veritate ni sili4ν liciter et totam Crit χ tum ut sue sic ritu ressu tem-

Doris pro alio ultiori stadio scientia mini iri cessariam rediti te finiti ita et ii persectiorem clitia ili: prior huic posteriori stadio scientiar ani apta ii Oii ι- t. ide. Pluta l. ad Icta et Decrctam alio Uat . illi et si inites uerit heri errore fi Tuti ii a Pharilais I ilieri Uii X e r l, at et lamnati s , ii l. Inreve ad

alii a ah co quoia intellexit et intellicit Eccle in anathema sit. Sess. Ill can. 3 de Fide et Ratione .

84쪽

Et jure itidem aerit 3 itie nani juxta lane opinionem. I cclesia ligi progressu tranes iret a tenebris ad lucem a partiali errore ad ampliore in veritatem Religio Chri At non esset nisi tuo litam systerra a iiii O-O 'hic uiri. at hil mano ingeni continuo perficienduna et in lalli hile Ecclesiete inagisterium luti essi alia Illius praeter vanam aut potius falsam nanino appellationem quia in ejus te finitionibus nihil in re res I onderet objective certum et immutabiliter verum uod essentialiter re Ii uenati p-imet Divinae Revelationis notioni. Manet enim er-hum fidei in aeternuira. V S. . ilia nasius Epist. hir Ν,

l lura ilia hujus incidi. iue otiam laic loci in ii enir possent ex νος ita lenius invenies in tractatu e 1 cclesia.

t na tantum nunc remanet lurae, tio hic Hilvei ad a.

scilicet:

se Utrum objectum fidei possit esse aliquid visum

se evidens I t idolii mirantiam cum . Thoma res On- loridum Aentit ii uellectu alicui clupliciter uno modo luia ad hoc movetur ah ipso objecto quod est per seip-um connitum. -icut patet in rincit iis ,rimis. suoru in est intellectus . vel per aliud cognitum sicut Date de conclusionibus quarum est scientia . lim modo intellectu a Asentit aliciti non nita sufficienter moveatur ab Olij octo proserim sed e quamdam electionem voluntario lecti nan in ira iam artona inaci iniam ira aliam.

I t si pili leni hoc si olim dubitatione et Ormidine alteriu- arti M. erit Dinio si autem sit cuin certitudinentis sui tali formi lino erit fi los illa autem videri licun

85쪽

His cons mare vi lentur Scri turi 'tu in mumit illi Oil periectilin si evacuat, itur luci l e parte fit i Cor. XIII. O . Connitio ille er l, arti est, id fit in a Persecta cognitio auteni cienti: est Deriecta. I rno cientia i lena evacuat. Et bide e t Derandarum sui ,

Illa Dr: est , -- dici in tu intellectui sua a pacitatun eJu non X ce lunt ut intellectu in ei liueratur: talibus en in alii sui a--entit non m ple te timonium ala enum sed pro ter c-timoni uita proprii tellectus illa ero iure iacultatem intellectu excedunt absentia o fit dicuntii a sensiliu animi. In te intellectu in ei liui non

et pec rosarie credi i dicuntur. LUnde fidei ,l Jeclara esti l luod At ah en, ili in t loctu vel tiana re non ali Parens ii est res L. iiii vi-ti erit . . . XI '. i. iii Nota tamen 'ciuod illud suod est sc um ah in .li 'te fit esse creditum at alio ecundunt iam ira Cor. XIII, 23: Uidemia nunc lier lieculum et i n aenium a te. tunc autem iacie ait facies n. lualia lui lena vi timem amata uel liabunt uia te luod nos ore illuni illi ident et te imiliter I Otest intinuere. lui, i ut luoi est visum, Vol scitum ab ii , hostiliae etiam in statu viae . sit ab illo rcclitum. lui bis dena Onstrative non nituit. illae n. lui, i mi a uniter ii inibus ,rOI onitur hominibus ad credera luna est Omin uniter non scit illai et sta sun quae inii, licii r ile subsunt. II. I. l. I. a. i. Nota etiam tu dira scias tu aestio ii an e ς' de mysterii Ilo Irae te te illimia sul aer naturali iliti qui it priticipalia

L; cota fidei ciuae ''ilis ius fidei velamine contecta et qua iam tua fit caligine obvoluta manent quana diu in hacn tali vita ercerinamur mino Conc atic.

86쪽

SeΝΝ. III. caν. in . edis iuni egi quaeqtio de iis quae per se uinante rationi impervia non sunt, tute tamen divinae sapientia et cinitati placuit revelare ut in ,raesenti generis humani conditione ab omnibus expedite firma certi tu line et nullo admixto errore cognos, i Possint.' Cone Vatic. es R. III cat' a . opponunt adversarii illud a postoli: Accedentem ad Deum 'ortet credere quia egi et quia inquirentilius se remunerator sit. V in concludunt omnibus nece Agarium esse ad salutem ut redant ipsam Dei existentiam : quia est. Sed illud testimonium non valet. Nam uti a Dparet in tot contextu . post Ii IIehr. XI per tot uno non agitur hi de exi Atentia Dei quatenus est auctor naturae.

sed de Deo quatenus ut auctor cratiar rationi impor vita μomnino est Fide enim sine qua in pΘssit,ilo es edicitur placere De i. qt sperandarum substantia rerum, argumentum non apparentium' fides pia . l, raham e X Doctahat funda in enta :Llientem civitatem cujus artis X et conditor Deus juxta suam te iuncti quia omnes isti non accel tis repromi--ionibu sed a lonne ea aspicientes, et alutante R. et confit rates luia Peregrini et hospites

Sunt super terram.

Opponunt secundo illud Joan. XX. 20 . Ouia vidisti me. Thoma credidisti: cati qui non viderunt et crediderunt.' Sed respondet ,ri, nobis . Gregi rius Magnus II Omil. 26, in v. n. i. xlii id vidit aliud credidit. mortali quippe Oinino divinita videri non potuit. Iominem erilia villi O Doum conie-sus est

87쪽

lirietati hu actu fidei et in secundo age inus de judicio credibilitatis quod illum praecedit.: I. DR NATURA R Put PRIETATIn Us . CTU FIDEI.lla positio ii . Actus fidei formaliter ad intellectum

pertinens non est simple notitia rerum revelatarum. sed assensus in illas uti a Deo revelatas.

a Aetum fidei ad inti l lectum Drmaliter pertinere

et seritur contra Ni, vati resolui sero iniim fidem non tam assensum cluana fiduciam definiunt: id licia veri, non est actus intellectus sed voluntata . ibi Non es e autem sim I licem oriana Miltiam seda μcnsum. luo firmiter reditur a Deo revelata esse vera.

Propter sola in ipsius o revelantis auor tritatem statuitur tum contra Calvinia in tum uitra Rationali Atas. IS. Contra Calvinunt qui in Docti, res atholico invehit. quasi ipsi solii in sensum exietant sua nivi palpabili ignorantia credendorum fidele laborent. In hoc dupliciter errat Calvinus: rimo salso upponii doctores avere populorum ignorantizo in re religiosa citium Omnibus con-tet etiam moti lilius institutos esse catechismos pii divi me doctrinae intrabile continent cura pendium ut cuivis legenti patet. Secundo salso iterum qu νonit apprehensiori in seu notitiani verit Mis i fiam fident Onstitu cre . tuum ii in sit nisi i Naedam pricata ratio ad item. de tua infra dicetur. 2'. Contra at ima lilias ni distin e uiant cluselicem fidem unam cluam vi 'ant reliori Ram .i r ira est iii ultri horrainum in ivit, iis nihil aliud est niuei enitii, relicto arum veritatum ut, involucris symbolici citra connitionen scientificaria alteram quam apyollant fidem rationalem aut metas'hysicam cui puram veritatem attribuunt prout est in hominibus doctis in quihu conniti a illa est ad scientiam vecta.

88쪽

I. Quoad I partem. 1 E Ecclesiae definitionibus. Si tui dix it fidem v tificanti ira nihil aliud esse

luani fiduciam divinae misericordiae pecc. . renaittenti proset 'liri, tum vel cam fiduciani sola), e .se luacita Sti fica inur. A. N. Onc Trident. cari. 33. lloc tu ac lue Perpetuus Eccu iae Calla alicae conscia tis tenuit et tenet duplicem esse Ordinc in unitioni A. Lm solum principio sed objecto etiam lis tinctum. Priticis, quidem, quia in altero naturali ratione et in altero fide divina cogno cinuis . . . V Kon Vatican sc Ν. II. caP. i. Di K ponuntur ad is, sam justitiam. uni excitati divina irratia et a iij uti fidem ex auditu concipiente i l)erena ventur in Deum credentc vera , e quae divinitus 1 elata et Promis, a fiunt . . . ne Trid. Res R. I.

caν. i. Ex his constat fidei actum elicitive pertinere ad intellectum quum fide dicatur esse luoddam comitionis Princi Pium non secus ac ipsa ratio ex iiditu concipi: atqMe credere vera esse quae divinitus revelata et

ia, ut si alitia Graece 'oστασις. i. e. hasis aesut lamentum. λ τι μενων an alii duri in s et verti tu testturi I erantiu in hominiani tum reum sperandarum. Sed in utraque interpretatione sensus est evidenter idem. Nihil enim aliut o t fidem os e substantiam Peran-

89쪽

n Oia ha hedire ulla ira subsistentia in nisi in iii tellectu per fidem itaque fides ea apprehendens et irrenti repraesentans facit eas sui danaini,do raesente R. Hi an vis in se nim sint nisi iii turae. Illud aute in tu id se luitur aruumentula re ruri mal l=arentium ελεγχος ο βλoro-νων es noli, tratio, e convictio eorum inite non con piciuntur ut cuit

S. Augustinus. Ita pio detinitio fidi ah . postolo tradita duas tintinet fido prourietate R. uia an ia iacit stiti sistere in antia o ea eluae Perantur iritura alterani Raa acit in- tollectuna iis assentire suo non intelliuit. Ex inim intelliginius si leni christianam disti iacui al, canini hu aliis habitibus intellectus . . alii a particula substantiar c ni utili giles darum ' distinctiit fidem christianani a fide

hianiana tuna inita fide litaniana Ote K e se fallax et

vali l. e. t uni nita nona in rerum Durandariana intelliguntur bona divina ac ei Dic Mita niae fides una an non Dervenit. arguinentum ' sive convictio distin cui fident christianam ab opinione suspicione et tu hilatione i la enina non convincunt in tollectunt ad aμ sensu in .l' 'm sit dii de illa voce non se arenti una V distingruunt eam dein fidem a cientia et intello citi. ni: non patiuntur

Oh-curitatem se i lumeia et evidentia in iis tirunt.

Dona inia in ira dicitur: trade intillici in iis alitata esse, Ulula vortio Dei. Vis hi deseri hitur actu fidei per meum iiii 'lli condi iniae nullo modo ad fiduciam ac conini dari potest. Dein Pi le Oe nietuens a se lavit arcam. hi fidei actus nim potest esse fiducia cnita ducia tion ei enit metum sed expellit proinde si iei ac iii in cie fuit credere certo suturum ibi tu in nam ex illo actu credendi

metu exortus cata a stat cur abi raretur arca.

Scit maxime probant liae , crba inc fide impossibile At lacere Deo nam acce lenterii ad Deum Portet

90쪽

t hi sine dubio per veri, una credere explicatur actu fidei j iustificantis ne lue pii te At ulla rati ii ipsum credere detorqueri ad fiduciam imi enim confidimus Deum fi e sed certe judicamus et assentimur sci. Joan. XX. Ο:Ac t. VIII. 373. Ita sere tellarm. I e Justii lib. I. eaPν. . 3, 63. II. Quoad a V partem. Ou autem fides iistificans non sit proprie notitia sed assenueti in rem etiam incognitati probat Ilud argumentum non apparentium ' hinc enim intelli ei mus

fidei issicium non esse esticere ut re obscurae alit er-s Picu Ie sei ut credantur etiamsi non appareant. Mire et in injunxit Apiisl Olus arcu nientum iamia apparentium ut si unificaret item id iacere piod iaciunt rei nunt a. Sed alii, nicido. Nam argumenta et maxime demonstrationes faciunt ut intellectu omnino assentiatur sedli , faciunt l, e evidentiam rei intellectum convincundo dum cata Ras ilisas et Proprietat ei at,eriunt. At filios facit sui lem ut intellectu omnino assentiatur sed non per es Rentiam rei et notiam causa et proprietatum. sed credendo auctoritati licentis. Itaque in fide manet res hq cura ut antea erat sed creditur propter auctoritatem dicentis non igitur fides proprie tinniendo estu ititia simplex sed assensu S. Prose,sitio cla res sunt principalex aςtus fidei theologicae proprietates nempe: Obscuritas, libertas et certitudo tum infallibilitatis ut aiunt, tum indubitabilitatis.

I. Quoad I ' partem. Est enim actus fidei obscurus tum ex parte objecti materiali q. tum ex parte hiecti formalis: I'. quidem ex parte objecti materialis enim lix in rias di a Pra fides

SEARCH

MENU NAVIGATION