Balth. Nardii Arretini. Expunctiones locorum, qui in libro de Papatu Romano ignoti auctoris deprauantur, mutilantur, & tam falsò afferuntur, quam in prima parte Reipub. M. Antonii De Dominis, vnde per compendium videntur congesti. Animaduersiones iti

발행: 1618년

분량: 437페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

141쪽

uilis Potestas suprema, absoluta sit, tamen quia a spirituali distinguitur ratione,in fine, etiam dum inferior periori, ob maius bonum, inseruit, nullum prorsus in sacratus est, non quod nihil esse Principi cum Ecclesia more Donatistarum existimem ius liberum denego,inlpectionem quamdam in sollicitudinem affero, vetueatur magis, quam cognoscat, vim, turbas, atque extera haec mala ab ea arceat, quod in ipso est,pac ta sacra praestet, stadiumque pro ea, ubi opus erit, pius exerat, explicat haec Aristoteles polit 1. c. XI de ciuibus Magnus idem Constantinus ab Eusebio merito larudatur, lib. I. c. 37. 38 ipsius vitae. Eadem ratione grassantibus praeeipue in Oriente olim haeresibus, quae nonnullos etiam Imperatores sui propugnatores habuerunt, Orthodoxi Episcopi profrijs e ledibus per vim deturbabantur, Schismata foueantur, errores palam asserebantur 4 Pontificum iussia detrectabantur, unicum tot malorum remedium eranConcilium, & quum Imperatoribus obsistentibus, co-:i nullo modo potuissent, Pontifices , qui necessitati-ius Ecclesiae consulere omnino cupiebant, temporii

seruiendum esse animaduertentes, Imperatorum auctoritatiplus equo aliquid indulgere,lucrum existimantes,. vi ipsi Concilium indicerent hortabantur, rogabant,acia: pe ut Synodorum acta confirmatione munirent, etiam eis permittebant, quo minus ea impugnandi facul-

cio continentur. qua de re qui exempla exigit D natistarum, Arianorum, Iusebianorum gesta e

censeat.

142쪽

Neque tamen ex his plus iuris Imperatori quaeri potuit, quam Ethnicis sua Tyrannide quaesitum fuit.

Conuocari uniuersitas nisi per superiorem non debet l. i.vbi DD. d. Albo Scrib. I. I. c. d. deci. lib.x. c. in Synodo dist. G s. Innoc.inc. I. d. malo. obed neque is

vocare potest qui ius in vocatos non habeti siquis ex aliena d. Iudic. de quo in animaduersione ad primum M. Antoniilibrum latius disseruimus. Verum enim vero Siluestri Papae sententia, Concilium hoc indicta a Constantino fuisse, testes sunt s. Synodus act. 18. Damas in Pontifici Russ Hist. lib. io c.

r. pluribus rationibus,&authoritatibus comprobant C. Baron. tom. 3. anno. 323. V. Bellarm. d. Concit. lib. r. cap 13.

Quamobrem, ut refert Athan in Apolog. p. Osius Cordubensis, quem cum alijs collegatis, vice eiusdem Siluestri huic Concilio praefuisse superius probauimus,

ad Constantinum haec scribit, Ne nobis in hocgenere praecipe sed eapotius a nob disce, tibi Dears imperium commiser, nobis ea quaseunt Ecclesiae concredidit.

Vides ergo an Osius in ea Synodo Constantini vices gerere pronteatur,cuius nedum iussa detrectat, sed cum eo tanquam superior agit Quod si in re antiquitate obsita, coniectiaris probare licet, quod certis non potest monumentis demonstrari; quis sane mentis dixeritosium, unius Ciuitatis Hispania Episcopum, proprio iure praesedisse Concilio uniuersali in Oriente habito cum haec Romani dumtaxat Pontificis praerogatiua sit,

cuius unius absque assensu cecum enicas conuocari Synodos Canon Apostolicus vetat λ

143쪽

118 CAPITI QI ARTIycis Et Falso pariter Panuinum adducit, qui in Chronico

anno. 237. Fabianum in serie Pontificum.XXI .recenser,

nihil prorsus de Concilijs, in Catalogo vero ex Platinae volumine, alijsque scriptoribus ab eodem Panuino collecto, in Fabiano, Concilium Sexaginta Episcoporum, Platina aut hore refertur, qui quide Platina nullo pacto Concilium a Fabiano,imo potius ipso iam praedefuncto coactum dicit, Nouatianus inviis Urbis Roma praeseγter, ob cupiditatem Episcopalis, Omnia diuina, atque humana m rebat, ne in manus Corne , qui Fabianosuccessis, Pontifica videuenirer, ab Ecclesia enimseparatis,4 Hane ob rem Roma concilia exaginta Episcoporum, o totidemi resἶγrerorum, cum Diaconispluribus habitum est,&c. ut ex C. Baron animaduertimus,sed concedamus Fabiano superstiteConcilium istud actum, ubi alterum est 3 quocuque te vertis in mendacium impingis Bardus pariter falso adfertur, qui Concilium a Fabiano indictum, seu habitum nullibi dicit., F li igitur pergit, Can. Saneta dist. 16.octo Concitaui: cilia authoritate Romani Pontificis roborari scribit, noenim confirmare dicitur qui omnino illa sequi tenetur, at Papa cum promouetur eadem octo Concilia seruare promittit ut Deus dedit, in collatione canonum, qui in Bibliotheca Vaticana conseruantur , dicit cuncta haec transumpsit ex Gloss. d. cap. dist. 16.PRofecto Concilia uniuersalia, celebrari nullatenus posse, nisi Rom. Pontificis authoritas accesseriis tui Canon Apostolorum , relatus a Marcello Papa Epist ad Episcopos Antiochenae Prouinciae sanxisse Nycenam synodum , testatur Concilium Alexandri

numa

144쪽

num, epist ad FHicem, Iulius Papat epist ad Episcop.

apud C. Bellam. d. Concit. lib. I. cap. 11.4 statuit can. regula.dist. IT. Neque absoluta,4 valida dicunt ut, donec summi Pontificis, qui Caput est totius Ecclesiae, sententia seu confirmatione roborentur can. α. dies tr. plura ad hoc congessit C.Bellarm. d. Concit. Author. cap.II eoru ergo decreta Romanus Pontifex non tenetur sectui,ante quam ab ipso probata fuerint, cum ab eo robur o- ne omnemque authoritatem habeant , non quidem ex necessitate, exceptis quae de fide sunt. Verum ex honestate,ipsaseruare debet, quemadmodum Princeps,.

qui supra leges est, legibus ij idem subiacere dicitur. Atque haec ab illa pendent quaestione, an Papa sit

supra Concilium cui non posse Pontificem se ipsum subhcere. eruditissime probauit ipse C. Bellar. d. autho-rit.Concii cap. 18. De qua satis erit dixisse, quod eum Iuvenalis Episcopus Hierosolymitanus, in Synodo Ephesina Primatum Palestinebin praeiudicium Episcopi Caesareae,connivem te maxima Episcoporum parte , sibi vinruasset, Leo Pontifex Romanus, huiusmodi decretum Conciliiitrutum fecit, epist eius σα apud C. Baror tom. I. anno. Vnde Gelasius epist ii ad Episcop. Dardan Sed nee praeterim , quod Apostolicasedesfrequenter, ut dictum GH more maiorum, etiamsine sta praecedente S nodo, G absolam- di quos Bnodus inique damnauerat,is damnandi nuda ex stente θη- , quo Olortuit , bdiuifacultarem,See idquo

145쪽

quos Concilia sedibus ciecerant, S: Pontifices restitue-Itriat, aliorumque Episcoporum, quos Synodus Ephe-sna deposuerat. N. in Sardicensi inquit, Concilio , duos dumtaxat MErida legatos Romanae Ecclesiae interuenisse legitur, in cae

sium teris nullos.

Item in hoc Osius praefectus fuit,atque Concilis Author legitur, legatorum authoritas nul a apparet,ex quo Perpet, Romani Episcopi, in conuocando illo, aut praesidendo facultas probari possit. P Rima pars huiuscemodi verborum mendacium co-tinet impudentissimu, generalem siqui iem negatiuam constituit, quam reuincere, haud sane difficile ei in nullum umquam fuit Oecumenicum, legitimum Concilium, quod Romani Pontificis iussu, aut horitate, vel assent indictum, habitumque, vel ab eo persi ,aut per legatos ipsius,qui vice illius prae lederint probatum non

fuerit quod si ab ipsa Nycena prima ari Tridentinam

usque Synodum, aeta cuiusque, Uiltoricorum monumenta euolueris, rem ita utique comperies, neque

aliter legitime, riteque id fieri posse sanxere Apostoli ipsi, Cano ne illo a Marcello relato, epistola sua de qua

superius aditi meis, atque in Chalcedonensiacst. 16. libera fronte allatuere Lucentius, sa1chasius Apostolicae

Sedis legati. At nonne Siluestri admonitione Constantinus Magnus ycenum coegit Episcoporum caelum 3 cui vice eiusdem Siluestriosius, Victor, Vincentius praefuere, primique ante omnes Episcopos, ipsumque Imper

146쪽

torem acta Concilij signarunt, vide apud C. Baron. tom .annis 324. 321.testes de hoc quam pluresvi irrefragabiles. Ephesinum i non ne indictum est, curante id Theo. doso seniore, apud Celestinum Pontificem 3 cuius interfuere legati Philippus, Archadius,& Prouectius C.

Chalcedonesi, Lucentiu kPaschasium nomineLeonis 1 praesedisse, eiusdem Concitu acta demonstrant. Ad Nycenanae α. Adrianus a legatos misit Petrum presbyterum, Petrum Monachum, huius rei assertores plurimos recenset C.Baron. tom. 9. anno 87. atque haec quatuor ex octo encralium Conciliorum exempla ad mendacium confutandum sussiciant. Secunda vero pars, ipsa eadem fronte Mimpictas te mendax, prout quicunque rei Veritatem trutinare, rectaque lance expendere voluerit,eruditissimas de hoc animaduersiones C. Baronij, facile quidem comperiet.

Siquidem ex his, quae alias gesta legimus, regulam

nobis praescribunt Historiae, qua metiri, iudicare debemus, quaecumque simillima contigisse viderimus, licet quo sint ordine peracta ignoretur, quorum enit eadem ratio est, idem quoque ius esse debet. Cum igitur compertum habeamus, caeteras generalis Synodos , Romani dumtaxat Pontificis authoritate coacta, ab eoque semper probata fuisse , ipsisque Apostolicae sedis legatos primo loco praesedisse,&subscripsisse, quod vel ex actis eorum quae integra extan liquido patet, vel qui res gestas literis consignaruntenaciant,cui dubium esse potest idem quoque in Sardia

147쪽

censi suun seruatum postquam bonam actorum partem huius Synodi deperijsse constat. Praesertim cum Athanasius, qui Sardicensis Concilii unus ex Patribus fuit, Osium post Polixenum,& Archi, damum, Papae legatos consueto aliorum Conciliorum

more, primum recenseat apolog L. cap. H.

Quod autem osius simplex Cordubae Episcopus, Concilij generalis in Oriente Author fuerit, absurdum profecto est dicere, cum quia ad Romanum dumtaxat Pontificem proprio iure periinebat, iniuste hoc igitur Osius sibi arrogasset, quae autem nisi per iniuriam fieri nequeunt,nuquam gella praesum unt ur, praesertim aviro frugi, eruditoque, qualis ipse fuit, tum etiam quia alijsi Concilijs, quibus legatus praesivit, eundem Pontificiae authoritatis acerrimum semper propugnatorem fuisse constat ex relatis a C. Baronio loco iam dicto denique Sozomenus libri cap. H. post legatos Apostoliacos, ipsum recenset, plus igitur legatis tribuit, quamuis potius Athanasio, qui interfuit,quam Sozomeno alterius fidem secuto, credendum sit; mentitus esterpo. Verum qui modo generalibus tantum Concilijs sua comprobare mendacia spopondit, Vertumnum agit, neque stat promissis. N. Vt enim inquit sensibus probatio subiciatur, e ba Canonis prima dist is transcribi placuit, in quo

Conciliorum Authores nominantur, c Hic verba Canonis annectit, quibus Gratianus viginti quatuor Concilia, eorumque Authores recenter. SZd quoniam paucis exceptis,omnia sunt prouincia-lia,prout ex Caedrino deprehendere licet anno X.

148쪽

Ex PUNCTIO. III ConstatiniPogonati pag.36I impressBasilen .anni. Issa. ωψ V. . sis ἀ iam,' ἀ--οῦ omisses . . rum . Tenendum est etiam alias uisse certis in locu S3nodos quarum decreta habemus, tametsi ea innumero si x istorum Conciliorum non extant. Tale fuit quod Ancyrae actum est, Item Neoce reuesangis, Antiochi Leo. diceae, Sardicae Carrhagini. Haec enim coacta punt, quaestiones certis locis obortas, de eorum conuocatione cum

Sectarijs quaestio nobis nulla est , alacter nostet

mendaciu extorquere a Gratiano frustra conatur, quod ipse nunquam excogitauit,Conciliorum scilicet, quae in hoc canone recensentur nullas fuisse partes Romani Pontificis,po'quam singulorum refert authores,super. uacanea itaque toret expunctio, sat igitur erit ostendere Gratiani incuriam oua in pluribus deceptus est &Romani Pontificis authoritate esse habitas uniuersales, quas in canone isto recenset, plurimisque prouinci lium ex his Apostolicae Sedis interfuisse legatos. Atque ab Ancirana exordiendo quam primam posuit, Vitalem Antiochenum, eius dicit Authorem,Neo. cesariensis vero Uitalem Salaminum.

Verum ex actis ipsarum liquido pater, Vitalem Sal minum utrique subscripsisse primu ad quem uti orimae sedis Orientalis Praesulem, Sy nodum conuocare speet

bat Cardin Baronius tomo. I. anno. 3I .

Concilii Epauensis authorem Ceturium asserit,uerum inter Episcopos , qui acta eorum subscriptione com signarunt, iunt Alcinus, Avitus Viennensis, neque

149쪽

r3 CAP. QVAR Trullus legitur Caesareus C. Baron. t m. 6. anno. Oct. Aurelianenses Synodi, quinque reperiuntur,quarum prima sub Clodoueo, sedente Symmacho acta est, verum non septuaginta Canonibus, sed triginta tribus tantumodo constat, neque Aurelius Arelatensiis ipsi interfuit, prout in eo canone legitur,oli hoc idem acta ipsit demonstrant, quibus Auentinus Diniensis Metropolita primus subscripsit, quemadmodum neque secundae, neque tertiae, neque quartae, quς regnante Childeberto habitae sunt, Aurelius Arelatensis interfuisse legitur,

quem Gratianus earum facit authorem, sed quintae tantummodo, ut ex acetis earum liquido constat, veruntamen Sacerdos Episcopus Lugdunensis, ante Aurelium subscripsit, quamobrem is potius author illius Synodi dicendus esset, neque Albinus AndegavensisEpiscopus, in Cathalogo Patrum huius Concilis recensetur,Vt Gratianus habet, qui vere non huic quintae sed tertiae interfuit Synodi, quarto loco obsignans, tacta demon

In Sardicensis quoque legatis hallucinatus est, qui Vincentiu Capuae, lanuarium Beneuenti, chalepodium Neapolis Episcopos Romanae Ecclesiae legatos praefuisse retulit, siquidem Osium Archidamum,&Philoxenum Iuli Pontificis in hac Synodo gessisse vices aduersus Gratianum probat authoritas Athana

qui interfuit, C.Baron. to m. I. anno 346.

Antiochenae Synodi Gratianus, quam loco quintam ponit, Auctorem dicit Eusebium in Palestina, eamque inter Catholica Concilia percenset, sed in utroque deceptus est, & Primo Eusebium hunc Caesare Palestinet.

150쪽

iam superiori anno praedecessi ila, eiqvi suffectum esse Acacium qui huic interfuit Conciliabulo, Soetona dia

Huic Concilio interfuerunt, non Eustebius Alum , qui postvaulum eiectum Nicomedia translatus sedem fonstantinopolitanam occupauit, verum etiam Acacim, Fus V cognomento Pamphili ῖccessor ouc prout C. Baron. Om. I. anno.

3 t. n. 37. animaduertit.

Praeterea haec illa est pseudo Synodus, quae Auctore,&Promotore Constantio, imperatore Ariano, laabita fuit occasione celebris illius Dedicationis Maximi Tem. pli, Magno Constantino olim Antiochia cepti,&a Constantio postea absoluti , quod ob praeclaram , Imperiali munificentia dignam eximiamque structuram ureum Dominicumest appellatum, ut adnot. C. Baron. citato anno in principio Ad hasce ergo Encenias Episcopi nonaginta in Constantio conuocati, quorum triginta sex Ariani, ipsius Constanti auctoritate Conciliabulum aduertus Athanasium cogi curarunt, hoc praetextu detrectantes Romam profici lci ad Concilium , quod Iulius i. postulantibus eorum demet sebianorum legatis, Romae habendum indixerat, ipsitque per uncios suos intimauerat, diemque statuerat, quo ad causam dicendam adessent, ii Athanasium propria eiecerint sede prout ipse Athanasius testis est, lib. de Sy nod in epist ad solitar Malia ad Orthodox MApolog. a. In hac igitur Conventicula,ipse

SEARCH

MENU NAVIGATION