장음표시 사용
171쪽
i36 CAPiTI QUARTIN. Tandem ad propositum rediens, oncilium inquit Sardicae habitum mandato Constantis qui viij litteris
exoratus, Constantio fratri Arianorum tautori persu si,ut Episcopis Orientis Sardicam com eniendi mand tum daret &c cocluditque: ullae ergo Iuth huius Con-ciiij conuocandi partes extiterunt.
N. Idque constare dicit clim ex litteris eiusdem Comciiij, qua in p. vol. Concit extant, tum quia Osi huic SInodo praefuit, atque ipse de non legati Romanae Eoclesiae caeteros interrogabat, ut Grai. asserit, in cap. primmo dist. 6. ipsique Canones ii eiusdem Concili d monstrant, quorum omnium idem est initium Osius Episcopus dixit. QVod in hac nodo indicenda omnes extiterint, ς edemque recipuae Iulii partes eius adconstantium epistolae, degationes demonstrant, quarum testes sunt Athanasius napolog ad Const. α Socrat.lib.
Quoniam ver&Athanasium suae cupiebat Ecclesiae restituere, quem iniuste ab Arianis damnatum, sua sententia iam declarauerat animaduertens prudentissimus
Pontifex , quod nulla alia posset via, quam Concilij id
assequK praeuiderat etiam Constantium Arianaehaeresis assertorem numquam permissurum, in Oriente Syn dum cogi, quam Ariani effugere semper studuerant, nequesententiam rescindi perpessurum, quae eius iussa in Athanasium sibi inuisum pronunciarant Eusebiani. Quamobrem Iulius tempori inseruiendum ratus, Con stantem interpellare, rogare epit, ut Constantium ad Synodum conuocandam induceret, non ergo M-
172쪽
ExpQNCTIO. 117 factus potestatis, sed necessitaturatione coactus fecit, ipse tamen Episcopos Sardicam conuenite iussit, die quo adessent praescripsit auctor est Socrates loco ante dicto: praefuerunt eius legati, Concili acta ple pro abavit de quibus consule C. Baron tOm. I. anno. 364. Const ans igitur non propria authoritate,sed literis, atq; legationibus uti Ponti is impulsus, Constantio scriptit, ut Concilium Sardicae cogendum Orientalibus suis mandaret.
Profecto ea fuit huius Concitu indicendi ratio . ut Athanasio,& Marcello Ancyrano,qui propri, Ecclesijs
iniuste ab Arrianis eiecti exulabant, aliquando oti suleis retur, quamobrem allos praecipue oportebat esse, qui Accusatorum partes in ipse susce erant, quid igitur mirum si Iulius iam expertus quomodo ijdem Orienta4les Ariani, ab eo alias vocati ad Synodum Romae habendam venire detrectarint, atque cum Constantio pariter Ariano sibi agendum fore animaduertens, Coninstanti suggessit,atq; ab ipso Sagitauit, ut cum Const te muscederet,eique persuaderet, ad sedanda iam oborta dissidia, ullam aliam quam sic iiij patere viam Equi. dem omnis temporalis potestas gladium a Deo recepit, ea tamen lege , ut spirituali opem ipsius imploranti, semper presto sit. Neque litterae eiusdem Concilii aliud probant, ii
celentin Patres Imperatorum mandato Sardicam conuenisse dicant, attamen quod praecesserint Conciliumessi agitatio,& assensus I uiri Pontificis nequaquam ex-
cludunt, in eorum igitur executionem mandatum acceis
si dicam, umautem usuuApostolicae edis Leg,
173쪽
i38 Api Tis I ARTItum in eo praesedisse superius demonstrauimus sed eiusdem Concilij nunc primum improbat Canonem, quo sancitum et licere omnibus Episcopis i Concilio Episcoporum damnatis, suoque gradu deiectis ad
Papam prouocare, neque effrons dicere reueretur. Αὐά. . Quod statutum fuerit suggestione Romani Po Menda tisicis super Orientales praelationem ambientis.
φ ' Endacissimam vero impostura nulla probatione
comunire est ausus,quod c. . 7. ω eiusdem Co-ciiij potestatem Rom. Pontificis nimium aperte asseri cognouerit, de quo nos in animaduersione ad primum lib. de Repub M. Antoni latissime egimus aduersus opusculum Casau boni de liberi Ecclei
Menda tu Ide, Concilium ipsum omni prorsus robore, fide carere dicit, atque Gratianum ind. cap. prima dist. 16. testem adduxit, quia sexaginta tantum Episcopis canones dicst Synodi subscriptos refert,& tercetum sexaginta qui Sardicam conuenerant, 'uia consentire,inquit, non praesumuntur,qui non subscribunt,factu non dicitur quod a maiori parte gestum non fuit, supra relato igitur Canone, unde Romanae preaeminentiae oriaginem ducere volunt, nulla ratione probat. Nos autem Athanasium aduocamus testem, eundemq integerrimum, omniq, aceptione maiorem, postquam non uti Gratianus, ab alijs accepta, sed cinae ipsemetpraesens vidit in eo Concilio peragi sine fucoi fallacia retulit, in cuius sententiam, quae a Socrate, & Sozomeno non discrepat,C. Baronius ivit aduersus Gratianum ipse igitur in Epistola ad Solitarios, conuenisse ex Oriente M Occidente Episcopos fere
174쪽
ExpvNC IO. 19 trecentos inquit,&4 Apolog plusquam trecentorum Patrum sententia, innocentiam suam exploratam, probatamque dicit, paulo vero inferius antequam nomina Occidentalium Episcoporum recenseat, quorum ducenta octoginta numerauit, addic Eorum autem , qui Sγnodo subscripserunt nomina rerorumque aliorum ista uni,
Osiis ab I lpama, c. post haec; qui igitur decretis S nodisubstri erant, ni isti scilicet supra recensiti,plurimiq; item aliy, c. Et quia plus fidei Athanasio quam Gratiano a dhibendum erit, non a minori, sed a maiori parte huius Concilij decreta, imo a potiori subscripta hiisse dicimus , siquidem solis Ariani ea probare , aperta
fronte renuerunt, Athan ead Apolog. 2.Socrat lib. 2. cap. I 6.S OZom. hist .lib. 3 cap. IO. II. Theodo.lib. I. c.
r. ra apud C. Beli. d. Concit. lib. p. cap. r. C. Baron.
Neque ius istud Romani Pontificis, eo Sardicensi Canone ortum ducit, sed ijs innititur Euangeliiverbis, quibus, Claues Petro curam uniuersi gregis sui Christus demandauit,ipsis namque constitutum fuisse
Iudicem ordinarium, Momnium summum luculentis. sime explicat C. Bellar. d. Rom. POnt. lib. p. cap. I . - 1 6. de Concit. lib., cap. I 2 49. Et quoniam Appellatio eo procedit ordine, ut semper a minori ad maiorem dcferatur Iudicem, trita est
regula Iuristarum, Episcopus igitur qui a sentenria Prouincialis Concilij prouocat, non quidem ad aliud Pro. uincialeConcilium appellare debet quia secundum ma ius primo non erit, cum utriusque eadem sit dignitas, eademque potestas, Neque generale Concilium ad c
175쪽
ico C A PII I Iiuilibet inius postulationem couocari oportere vllum diceret sinum caputri ad unum ergo Rom. Pontificem, qui Concilis,maior es, necessario prouocandum erit. Quamobrem supradicto Canone, nihil noui fuit sancitum, unde Balsamon in explicat.3. Canonis huius Concitu Sardicensis inquit, debere prouinciales, propter honorem Sedis Apostolicae,quae ad eos delata sunt, Papei Romano relinquere. At non ne longe ante,quam
Sardicensis Synodus noc statuisset, Basilides Legione sis Episcopus,lapsus tamen, ubi Ecclesia ingressum sibi vidit occludi, aliumque in eius locum esse suffectum, ad Stephanu Pontifice appellauit, yyrian epist.68. C. Ba
ron.tom.2.anno praedicto Athanasius itident, & plures alij ad Romanos Potifices antea prouocarant,quoru appellationes examinaui in d animaduers ad h. i. M. Ait. Tertium tempus a Iustiniano, ad Carolum Magnum
ducit, quo Imperatoribus subiectos, sauperrimos Pontifices fuisse asserit, atque hinc eorum authoritatem caepisse probat, ex his. N. Episcopos Romanos semper Imperatori subditos fuisse, comperiemus ex Platina,& caeteris illorum facta, atque vita scribentibus,atque singulos Romanos Pontilices electos a Caesare confirmationem sempera
buisse , ipsiusque iurisdictioni subditos fuisse legitur: iussi Theodorae Imperatricis Vigilius sexagesimus Episcopus Romanus ligatus Constantinopolim transuectus est,carceribusque mancipatus, Martinus septu
gesimus quintus Pontifex iussu Theodori Calliope liga.
tus pariter, eodem transuehitur, atque in Carceribus postas ut Platina,& caeteri inuitis utriusque attestantur.
176쪽
SEd hallucinatus est Platina in Vigilio,qui ut claris
sime probat C. Baron. dom. 7. anno 1 6 a Iustiniano rogatus, Constantinopolim sponte profectus est, ibique Pontificiae Maiestatis nullatenus oblitus,nedum aperta fronte Iustiniano, Theodorae Anthimum ab Agapeto depositum, in sedem Constantinopolitanam restituere denegauit, verum in Haereticos Acephalos, Servianos,&Eutichianos, ipsamque in Theodoram, Anathematis inflixit sententiam,&quamuis Chalcedonem fugere lustiniani insidias coactus fuerit, victor tamen eius perfidiae redijt,amplissima legatione ab eodem
Iustimano reuocatus. Martinus vero I. ConstantisImperatoris Arriani mandato, Theodoro Exarcho vinctus in Chersonam deportatus, non Constantinopolim transuectus fuit. At cur SS. Petri&Pauli, quia Nerone, Clementis a Traiano,aliorumq; Pontificu,qui abIdololatris, Tyrannis ultimo fuerunt damnati supplicio, non adduxit exemplaὶat nonne hoc Atheismum redolet, vere dixisinspiens in corde suo , non est Deus. Vel cur impius dolo reticuit tot Imperatores Idololatras, schismaticos, qui Romanorum Pontificum,lbcet eos oderint peius cane, Mansue, Maiestatem, MPrimatum agnouerunt,4 debito honore sunt prosecuti 3 Aurelianum, qui Pauli Samosa teni a Concilio damnati, atque depositi supplices reiecit libellos,respondens id fore agendum, quod una cum Romano Episcopo, Italiae Christiani decreuissent, Euseb libis cap. 4 in fin. apud C. Baron. tom. 2. anno. 272. Valentinianum III. Iustinianum LFridericos I.&II.Philippumi Ludovicu.
177쪽
ica AOTis IV quorum exempla apud C. Bellarm. lib. p. d. transsat Imperi cap. m. sunt recensita. N. Sed potestatem Roniani Pontificis augerim pisse dicit, primum ab Honorio, inrcadio, postmodum a
Iustiniano, qui Clericis immunitatem indulserunt, causis duntaxat criminalibus exceptis, mirum vero in modum a Carolo Magnos qui Clericos in omnibus causis ab Episcopis indistincte iudicari mandauit, quo praetextu , Ecclesiastici authoritatem sibi arrogasse videntur,
causas etiam cognoscendi imperatorum, Regum.
HAE c eadem ex lib. 3. Repub. Bodini accepit,qui si
cuti omnes nostre epestatis Atheopolitici tona, ni Pontificis maiestatem,potentiamque adlatrant,&4nsectantur, iura Pontificia circunscribenda esse clamitae
suis finibus , qui principio angusti admodum fuere, at quam inepte hac de re philosophetur,hoc uno ostenda, quod summi Sacerdotis Christianorum potestatem eadem ratione constare falso existimant, qua Ethnici suorum Pontificum iurisdictionem pro libito contrahebant,cos' adeo obcecauit impietas, ut non animaduertant argumentu ab exemplis nullo modo cogruere,nisi circustanti inius omnes ita alteri respondeat,ut nec una
deficiat. Quis autem dixerit nisi Ethnicus Imperiuillius, qui Christi vices gerit in terra, ijside regulis metiendum, aut legibus moderandum esse, quas Ethnici suis praeserbi serunt Sacerdotibus,quorum omnis auctoritas apopio dumtaxat pendebat data est Christo omnis potestas in coelo,&in terra,&ipsi Petro, eiusque succetaribus suas delegauit vices Christi ergo inperium in Christi Vicario agnoscant Politici, degem ab Ethnicorum institutis longe diuersam Christicolis latam, eorumq;
178쪽
sapientiam uti stultam irridereDeum tandem addiscant; Genus eleetiim, regale Sacerdotium sibi Christus te. sit, illorum scilicet qui eius peculiati obsequio addicti,
sacra capitis diminutione conditionem mutarunt, Thelesphorus epist ad omnes fideles;quae semel Deo dicata sunt non esse ad usus humanos transferenda naturalis ratio suadet,ideo & res sacras in communi non esse commercio ius declarauit, multo igitur magis Personae,que: tanto rebus praestant, ubi Deo dicantur a communi statu suo iure eximuntur,Innocent in c. 2. d. Maior. Mobedient unde seruus ordine sacro initiatus reddito precio liber essicitur,etia Domino inuito c.per venerabilem qui filiisint legitim. c. si seruus dist , .c. miramur de ser. non ordin. fortius est ius Domini quam solius iuris dictionis, sicuti archius est seruitutis, quam subiectionis vinculum. Idem lane instinctus naturae Pharaonem QAux: M''xersem docuit Sacerdotes, lona eorum in pristinam μvindicare libertatem, qua ab omni temporalis Imperijditione immunes sunt. Sacerdotem sui muneris praerogatiua omnes antecellere laicos nemo dubitat c. duo sunt dist. 96. Nefas est igitur, tidius manibus Epscopus autiussione deEcclesia trahatur,
inquit, Inod Mariscon. a. c. s.pro quosemper Deum morat, cui inuocato nomine Domini, ad Saluationem corporis animaeque Sucharistiam si eporre cit,&c. Superiorem autem ab inferiori, inuerso ordine, iudicari ratio non sinit, deges vetant, cap. cum inferior,&cap. solite d. maior.&obed. Buialtat scripsit Greg. .lib. 8.epist. 21. Sacerdotes Chri yi, Regum in Trincipum omniumque F
179쪽
Ideo laicis in clericos neque consuetudines, neque praescriptione ulla ius unquam quaeri potuit, c. inferior. dist. χi ibique Canonistae adnotant, unde apud AEgyptios eosdem fuisse iudices,quiSacerdotes erant.Testatur Elianus lib. i . var histor. Et quamuis omnem animam sublimioribus potestatibus subiectam esse,&Principibus tamquam luti administris, omnes parere propter conscientiam Deus mandauerit non tamen priorem mutauit sententiam, dum clericali ordine a sitorum
Principum iurisdictione eximi voluit qui subiecti antea
fuerant, nam mutatione status iura perlonarum immutari necessaria exigit ratio praerogatiuae,quae tantaeci haeret dignitati, omnium iura Regnorum ab eius pendent arbitrio, qui vitae necisque potestatem in homine habet, suo igitur libito Deus imperia, uominia sicuti confert, itari iuste aufert, aransieri, neque ulli infert iniuriam dum suo iure utituri; qui e Principum aula sunt immunitatis huiusmodi gaudent priuilegio, ut inconsulto Principe in iudicium vocari neque trahi debeant, suos ergo eximere administros a temporalium Principum potestate, Principi Regum terrae non licebitὶ quid ergo subsannati, irridenti Deo Atheopoliticorum inscitia leges praescribere impudenter praelumita sunt Reges,&Principes Dei Vicarh,a Deo igitur ius in homines nabent, metito eos, quos suae voluit ditioni reseruare,
180쪽
ipsi etiam a suo Imperio iudicarunt immunes, nec pro priam imminuit potestatem, qui alienam non invadit, Quod si Ethnici Imperatores in ipso Ecclesiae ortu ius in Clericos sibi usurparunt, vis&iniuriae deterrima exempla legis robur nullum habere poterunt,in qui ex eis de Christianis Sacerdotibus iudicat, impius, in λdelis merito est habendus, Hoc enim eradem non habere
clamar oprianin epist. si hoc es Deo honorem non dare, cuius nutu arbitrio regio gubernari omnia ciminis crediamis obstiterunt Ecclesiae ne suo uteretur iure, at non valenti agere nulla currit praescriptio,neque tamen summi Pontifices, caeterique Antistites proprio defuerunt muneri, sed quantum in summa temporum illorum an-gtistia licuit, hanc libertatem asserere in vindicare co nati sunt Alexander, epist.ad omnes Orthod.ubia tem.
poribus Apostoloru hoc idem seruatum tellatur, Caius Papa epist adscelicem Episcopum Marceli epist. h. ad uniuers Episcopos Orient. Siluester in Concilio Rom. I. an Gelasius apud Gratianum in c. Christianis, ninc Siluester. i. q. 1.Thelesphorus epist. ad omnes fideles, Leo . epist. 96 ad Episcopos&Presb. Thraciae, Boni factus V. epist ad Episcopos Galliae, refert Gratianus in C. nullus ead .causs&q. Greg. lib. i. epist. 32 ad Romanum Siciliat defens&epist. 4 ad Bonifacium defens Corsicae Sileant ergo Marsilij Patauini, Lutheri, Caluini, Illyrici.&Petri Diaboli martyris, impii sectatores,
quorum latis revinxerunt errores illustrissimus Bella minus d. Cleric lib. t. c. 13. tract. d. potest sum m. Pontifc.34.&3s.doctilismus itidem SuareZd. Primatu summi Pontis lib. 3.