Balth. Nardii Arretini. Expunctiones locorum, qui in libro de Papatu Romano ignoti auctoris deprauantur, mutilantur, & tam falsò afferuntur, quam in prima parte Reipub. M. Antonii De Dominis, vnde per compendium videntur congesti. Animaduersiones iti

발행: 1618년

분량: 437페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

161쪽

a 6 CAP. QUARTI

ubi ex decretis Iuth piseopi Romani, ad orientales Episcopos cap. 3o scribitur Apost obcae pedi concessa seneste iste priuilegia, tam de congregandu Concilijs,m Iud Us, acre lautionibu Episcoporum, quam asummo Ecclesia rum trigocys, quia, de priuilegij praefatis non apparet, uvbi de relato non constar, non creditur referenti.

ὰ42 N. Item ab Apostolis, aequalem Episcopis potest

tem datam esse satis probatum fuit. Impie N. Atque Excanone Apostoloru, de binis Concili, singulis annis celebrandis, nulla huius priuilegiimentio fit, minus in Concilio Nyceno, quare Iuli arrogantiae potius adscribendum est, ideo ab Orientalibus eidem Canoni contradictum fuit, in epistola ad Iulium p. volumine Conciliorum.

Os fatui stultitiam ebullit, si testes huiusmodi priuilegiorum quaerit, eiusdem Iubilega primam

epistolam ad ipsos Orientales Episcopos, scilicet Eusebianos, in Athanasium immaniter saeuientes, ubi haec illis impingit,'psi ereprima Sedis Ecclesia conuocandorum generabum Θnodorum iura, oe iudicii scoporum,singulari priuilegio, Suangelio in Apostolicu, atque Canonicu concessabunt institutis, quiastemper maiores O 2, adsedem Apostolicam, multu authoribus referri praeceptastunt. Ipse namque omnibus maior Mata est Ecclesiis qua nonslummodo

fanonum M Sanctorum Patrum decretis, sed Domini Saluatoris, in voce,singularem obtinuum incipatum, Tu es inquit Petrus, oesiversan Petram aedificaboEcclesiam meam, , quacunque ligaveru, α consule C. Bellar d. Concit. cap. 12 de quo satis superque alias diximus.

162쪽

Non igitur ab Apostolis, sed ab ipso Deo Iurisdictio.

nem omnem Romanus Pontifex habet , quid mirum quod veritati Catholicae obstiterint refractari Atriani quorum integram retulit impiam impudentissimamq; Epistolam nonne Haeretici omnes, in hoc perpetuod

horarunt, ac summa ope nituntur, Romana Sedis primatum saltem conuicijs, cim postulis continuo i sectari, ut tyrannide esse populis persuadeant,postquam eius fundamenta euertere in maiestatem supprimere immani eorum furori non licet, & Ranae edentulae, quia mordere nequeunt, semper crocitant.

Cur potius Epistolae, quam AEgyptiiAntistites,is-uientibus in eos Eusebianis, ad Felicem Papam dedere haec non recensuit verba, Domino Beatissimo, Gresonora bib,Sancto Patri Felici Sancta Sedis Apostolicae, urbis Romae vapae; et stro Sancto Aggerimus Apostourvi, ut nostri, more ubi solito μlicitudin gerere dignemimi, &c. Et inta, deo a C ins te Beatissime, quia stemper antecessores nostri, ut nos estrae solica Sancta Sede auxilium hausimus, ct nostri vos mram habere agnouimus,praefatam Apostolicam pummam expetimu , iuxta Canonum decreta sterim , ut inae auxilium eapiamus, undepraedecessores nos, rordinatisnes do mata, atquepubleuationes ceperunt. Ad eam quoque, quasi ad matrem recurrimin, ut eius uberibus nutriamur, quoniam non potessate obliuisci infantem um, sic os nolite obliuistinos, mobis ommi*os, quoniam non leuibus nos immici nostri impi, cauerunt afflictionibus, m quotidiefacere moliuntur,m apprehendere aut ferris nos constringi minantur, nisi eorum consentiamin erroribus , quod nequaquam obis inconfutu erepraestumimus, senonibu quippe rubentibus absque Rymano de mam

163쪽

r 8 C A UI ira QI ARTIioribus causis nihil debere de cernere Pontifice ideoque adpropolisum recurrentes, mad nauium properantes . estrae Apostolica sedis imploramus auxilium, quia ut credimus , non desepexitDeu precescum lacomi ibi oblatraseruorum Auorum, sed ob duospraedecesseres vestros Apostolicos, videlicet inraesules

insiummitatu arceconstituit,omniumque Ecclesiarum eis curam

Quare Epistolam Orientalis Ecclesiae, ad Symmachum Pontificem consulto praeterhi, ubi post initium legisset. Haec dixi Sanctissime audenssiupplicare, non pro perditionemnius Oui nequeproperditione unius Drachma, sed pro amica nobissalute, non Orientalium Patrum tantum fedtriumprope plagarum habitabilis mundi, non corruptibili argento. auro redemptarum, de vana conuersatione, a Parentibus tradita, floretiosi anguine Dygni Dei sicut docuit beatinglorioserum vostolorum CPrinceps, cuius Cathedram Beatitudini tuae credidit Christis optimus astor, c Vel quam ob causam alteram non transsumpsit Epistolam Orientalium Episcoporum , ad Agapetum Papam contra Anthimum, cuius est inscriptio. Domino nostroper omniasanctissimo,oe Bearissimo, Patri Patrum, Archiepiscopo Mmanorum,oePatriarchae Agapeto ab Epissopi Orientalis dia celli, O ab his usuntμ sanctis locis risti Dei nostri,nec non Amba satorius es caeteris Clericis in hac regia de congregatis. c. ubi haec quoque. Ex quo Christis Devi noster,pro debiliis nobispraemise propter sum in omni tempore, cum dera duciaflua inuisibili acterribili virtute diuulgaram confessionem super evenerabile caput vestrum, requiescerescit, cumsedem Apostolorum vobis Pater

164쪽

B at e commisit, si mauit persirmam petrampedes vestros. c. At nonne in tertia Chalcedonensis Synodi actione extant Orientalium libelli, quibus Leonem Papam Sanctissimum Beatissimumque niuersalis Ecclesiae Episcopum appellant. Non ne hunc Romanae Ecclesia Primatum, quamplures Orientis Antistites agnouere,& venerati sunt, eorum epistolis diuersis Pontificibus conscriptis, Anastasius Hierosolymae Patriarcha, epistola ad Foelicem, Ioannes epistola adHorsmidam, Eutherius epistola ad Uigilium alter Ioannes epistola ad Constantinum, Tarasius inSynodo Nycena, α. Nicethorus epistola adLeo. nem 3. Photius epistola ad Nicolam, Ignatius epistola

adeundem ac2.3. octauaeSynodi,Ioseph in Concilio Florentino sess.vit. Mennas de quatuorConciliis Oecumen.

Methodius in martyrio Dionysi Areopag. hi omnes Constantinopolitani fuerunt Patriarchae. Ioannes Patriarcha Alexandrinus, Gabriel, item Iacobus aurcus, in Epistola Asiatica, Petrus Patriarcha Maronitarum, epistola ad Leonem. X. Abdysus Patriarcha Assiriorum, Liud siue Suluana, Patriarcha Nestorianorum, in professione suae fidei, plures alios Episcoporum Archimandritarum recenset,COccius tom. p. Thelauri lib. . art. 6. Vide C. Baron annal. tom. 2.an

no. O . Ic ne cuncta euoluam eius volumina hu iuscemodi exemplis referta. An autem una Arrianorum epistola, tot orientalium Praesulum literis praeferenda sit, iudicium erit

165쪽

iso CAPITI Qv ARTreorum, qui legent haeretica pervicacia non obcaecati qui vero dictam Eusebianorum epistolam rccta lance pensitarit, sane maiestatem fateri licet imperium iniuste detrectari facile animaduertet. Sed ijsdem Orientalibus non solum Romani Pontisces legem rescripserunt, veru eorum Epitcopos,&Pa triarchas propria authoritate deposuerunt Damasus nimirum Antiochenum Flauianum, Theodoretus lib. s. hist. cap. 23. Socrates cap. 23. Sozomen. lib. 8 cap. 3. Sixtus 3. lierosolymitanum Pulchronium, in adiis Suti tom. p. Concilior Agapetus Anthimum,4 octo alios Constantinopolitanos recenset Nicol. i. epist ad Michaelem, Liberatus in Breuiar cap. hi Zonaras invita Iustiniani, verum depositos a Synodis Orientalibus

propriis restituerunt levibus, Iulius i. Athanasiu Alexandrinum,Paulum Constantinopolitanum,& Marcellum Ancyranum &Theodoretum Sozomen lib4. cap. 7.&Concilio Chalcedonaca .p.pluraque alia possent exe-pla referri falso igitur praefricte fontisHe reticomomus arrogantiae notam impingit ullo Pontifici sanctitsmo, qui insontis Epilaopi Athanasij, contra Arrianorum se uitiam patronus iustissimus extitit, eiusque ab imp stutis, sicalumniis innocentiam vindicauit. N. Et falso pariter inquit,hoc initium,hec origo preeminentiae Ecclesiae Romanς, apparuit, cum Ainanasius ab Arianis in Concilio Antiocheno damnatus ad Iulium

Romam conuolauit, qui occasionem non praetermi

tens & causam iustam amplectens propter quam Ecclesia Romana, super Orientales acquirere poterat, illum defendens, Constanti Imperatori, qui Mediolani viue

166쪽

EXPUNCTIO. IIbat,&c hic stetit calamus, periodum obtruncans,dees ista se autem censeo litteras scripsit. cium.

EAndemque epistolam Eusebianorum ad Iulium

Papam iterum aduocat testem , ut hoc impium probet mendacium, en quantaveritatis laboret inopia ac si nullum inter probatos repererit Authorem, quem inuertendo de mutilando in suam traheret sententiam, cur Lutherum , Caluinum, aut Bezam, vel Protestantium conferronum,aliquem alium potius non adduxit, ne ad obsoletos istos semper confugeret. Racus, N. Rescripsit Iulius Orientalibus Episcopis, omnes posse ad Romanam Ecclesiam confugere,tanquam alijs superiorem, eiusdemque tenoris plurimae aliorum Romanorum Episcoporum urbis Romaei forsan est Syno-nimum, vide quanta ipsi cum Cicerone intercedat necessitudo literae scriptae fuere, quamuis effectum so tiri non poterant, resistentibus dispositionibus conciliaribus, superius allegatis & nullo umquam tempore Orientales Romano Eprscopo subiecti esse voluerunt, Nihilominus Gratianus Monachus, omnium bonam rum scripturaru corruptor, Haeretica modestia ut est in parenta,ex illis Epistolis,usu non receptis,Canones confecit, quibus superioritatem Romani Pontificis, super omnes probare voluit.

PLur paucis, eademque impudentissima, coacerua inuit Mendacia , quorum alterum est, Qu*d Iulius omnium Pontificem primus, scripsit omnes posse ad Romanam Ecclesiam confugere, tanquam ad eam,quq caeteris alijs praeest.

Namin plures alij Romani Pontifices, qui Iulium

167쪽

11 CAPiTI QUAR Ti longe ante praecesserunt, hoc idem statuerant, scilicet

Anactetus episti. 3. adipiscopos omnes, rideles, Euaristus epist. i. ad Episcopos Agypti Alexander p. epist. p.ad omnes Orthodoxos Sixtus, epist ad omnes Episcopos, Hyginus eoist. p. ad omnes Christi fideles, Anicetus epist ad Episcopos Galliae Eleuit, epist. ad Galliae prouincias, Zeserinus episti ad Episcopos Sicilienses,Callistus epist. ad omnesGalliarum Episcopos, epist ad Benedictum,Fabianus epist x. ad Episcopos .is Orientales, Marcellus epist ad Episcop. Antioch Six- ., ζῆ xu Ἀ-ςpM- ad Gratum,&epist. ad Episcopos in Pro- Rom. uincij Hispaniarum, Melchiad epist ad omnes His-y'' pani Episco p. de plures alios possem recensere.

Alterum est o d obstantibus Conciliorum San-ομ ctionibus supra adductis, iterae quae Pontifices hac de re scripsere, effectum sortitae non sunt. Sed nulla in capitulis praecedentibus, recensentur Concilia legitima,quae huic aduersentur Catholicae ve-

Menda ritati,imo neque Antiochenum, aut Arelatense Conciliabula, ad que, veluti ad sacram anchoram, semper confugit, hoc unquam sanxisse reperies. Tertium est , quod Orientales Romano Episcopo nullo unquam tempore, subiecti esse voluerunt. Verum testes huius rei advoco, nedum supra relatas Epistolas Egyptiorum , ad Felicem , eorumdemque Orientalium ad Symmachum,& ad Agapetum, ac tres alias, in s. Chalcedonensis Synodi actione relatas. Sed mendacium istud satis reuincere potest legatio

illa ad Stephanum Papam, Episcoporum Orientis, qui in Synodo coriij habita statuerant ab Haereticis baptisatos

168쪽

ExpvNCTIO. 13Σatos iterum sacra aqua fore lustrandos, quamobrem rationem reddituri de gestis in eadem Synodo, legatos Romam miserunt, supplices postulando communioni restitui S M. Ecclesiae,aqua fuerant seclusi, k Stephani

Cum inter Asiel Episcopos de illa tam graui,ela veteri

controuersia ageretur, Palchatis celebrandi, Luna decima quarta, Polycarpus, ut in re tanti ponderis, sum. mum Pontificem consuleret, Romam ad Anicetum se contulit, C.Baron. tom. 2.anno eodem .Epilcopi Pentapolitani, Sabelli Sectatores Dionysium Episcopum

Alexandrinum, tam gliam de fide non recte sentientem, apud Dionysiu Romanu Pontificem accusarunt,quamobrem pontifex Concilio Romae coacto ipsum Dion sum interpellauit, ut vel litteris causam diceret Paruit ipse ac tandem iudiciali examine eius innocentia cogni ra, sentetiam proDionysio absolutoria protulit, Athan. in comment.d. sent Dionys Euseb. lib. 7. cap. 21. Card

Baron tOm. h. anno praedicto.

Q0d de tot sanctissimis Episcopis dicam, qui ab Aristianis in exilium acti proprijsque expulsi sedibus, quod

Athanasij noluerunt damnationi subscribere, non ne ex toto Oriente ad Iulium Pontificem undique cons

Sed AEgypti quoque Episcopi apud Liberium Pa

pam de oppresso nibus Arrianorum conquesti,duabus ellistolis, opem ab eo humillime implorarunt, Concit

169쪽

ad magnum Petrum concurris, uti,f, qai Antiochiae deinstitu- tu legalibus contendebant, ab seo ad erret volutionem, mulio magis nos, qui abiectissumus, m pusilli ad Apostolicam vestram pedem currimus. 'ν Ecclesiarum ulceribus medicinam a vobis accipiamus, 'νobis enimper omnia primos esse conuolt, multis enim quibusAuperiores estis ornaturvestra sedes. lias enim urbes ornat, vel magnitudo, et pulchritudo, mel multitudo eorum, qui habitant, Nonnullas autem se priuatas Ana quadam illustrant stiritualia iustae autem redundantem bonorum viam dedit is, qui est bonor largitor a senim omnium maxima,mpreciarissima,mquapras Orbi terrarum, se eorum, qui inhabitant,abundant multitudine Accedit his, quod hoc quoq; quod rem potitur eperitImperio, inproprias a appellatione eos, quibus imperat impertjr, Praecipue autem, mi gniteream exorna des o fide dignus testis diuinus pψο-lus qui clamat des vestra annunciatur in niueso mundosi autem diuinae praedicationis statim se ceptis feminibus mirabiles

hosfructus, o tam beres tulit, quaenam ad eam , qua nunc in ea versatur, pietatem Ludibus celebrandam suscerit oratio. Vabetautem comunium quoquePatrum,s deritatu doctorum Petriolausis ultura, quae fidelium animas illuminant. Athanasius, Basilius, Eusebius Samosatenus,&alij Orthodoxi Orientales Episcopi,cum Ecclesias illius plagae, a Valente Imperatore Arriano, atque ab Eusebianis

immaniter vexari, ac poene concuti animaduerterent,

suppetias ipsis ferre simul statuerunt , verum proprijs

haud fidentes viribus consentaneum existimarunt RO- manum Pontificem de omnibus certiorem facere, legatos miserunt ad Damasum, efflagitantes, ut quae ab Arrianis gerebantur consideraret, praeberetque consi-

170쪽

EXPUNCTIO. 1stium, atque sua authoritate, cuncta prospiceret, Athan. epist. . Basit epist. 17. 38. 6y.apud Cardinat.Baron.

Leo primus mortuo Theodosio, cuius patrocinio impietas & saeuitia grassabantur,legatos Bizantium mittit,qui lapsos cogente Dioscoro, vel fallente Eutichetet, a de defecerant, volentes ad Ecclesiam redire , eius

Timotheus Alexandriae Episcopus,per legatos apud Simplicium veniam sui lapsus rogauit,quem Iudicem de vindicem sciret, cunctis praeesse piscopis, fassus est,ubde eiusdem Simplici epistolasa. ω'. Iohannes item Alexandrinus praesul iussu Zenonis Imperatoris Arriant,propria sede expulsus,ad Simpliciupariter prouocauit, atque ad Romanam Ecclesiam,omnium Matrem, conflictatorum Patronam confugit, Liber cap. X l. Breuiar Card Baron. tom. 6. anno 478.&483.

Et Chrysostomus exul, InnocentiiPapae implorauit iudiciti,innumeraque alia cogerere possem exepla,at nimium in longum fluxit oratio claudant igitur Patres MeleuitaniConciliiqui ante latam in Pelagium sententiam an damnandus foret, Innocentium consulunt,&Ephesina Synodus, quae causam Ioannis Episcopi Antiocheni,iudicio Celestini Pontificis reseruauit:quod si in ore duorum vel trium stat omne verbum,ambigendum non erit testimonia duorum Conciliorum ad det gendam Imposturam mendacis homunculi satis super, que esse.

V ij

SEARCH

MENU NAVIGATION