장음표시 사용
151쪽
136 CAPITI Qv ARTrAthanasius primo damnatus, eique Gregorius Emis nus in Episcopatu suffectus est , quo recusante, Gregorius alter sed Arianei sectae Alexandriam mittitur,qui mi. litum praesidio vacantem inuasit sedem Athan locis supra adductis Soet om lib. 3 cap. 3. Socrat. lib. 2. cap. 6. Rufflib. I. cap. 39.In hoc vero cociliabulo plura sane im.
Ita,indecoraque ab Eusebianis sancita fuere, Catholiciscet obsistentibus, qui Athanasi abdicationi, neque suffragio, neque subicriptione assenseres, quod Iul ius obicit Constantio , Epist ad eum data, quam recitat Athanasius Apolog α. Quamobrem multi ex vicinis
locisEpiscopis animaduertentes liberum haud futurum cuique votum, Antiochiam non concedere satius duxerunt, quorum unus fuit Maximus Hierosoly morum Episcopus de quo Socrat. lib. 2. cap. 3 αξιμο ατοι ο
cario successerat, adiltad neutiquam accessit ratus flaccessisset se compulsum iri, Albanasitabastationi subscribere. Quanta vero huic Synodo sit habenda fides, ex e dem Socrate cognosces, qui haec ita prosequitui.
-ααικαιοκἐ .Quin etiam Iulius Episcopus Romanu neut quam aderat: neque quemquam qui eius locumsuppleret, mi idque cumGnonEcclesiasticin iubeat non oporte reabsque semientia Episcopi Romani decreta Eccles, sancire. Sed Missi eodem cap.7.narrat Athana*abdicatio-
152쪽
mutare laborant, qui tametsi nihil eorum,quae in Concilio Meano acta unt, reprehendere dolebant, re vera tamen fidem Con-
sub annalis percrebra Concilia labefactar erum alite deside decidere aggressisunt. Sed vide apud C. Baron. dicto anno 3 r. Eusebiano. rum eorumdem varias, simul repugnantes fidei formulas, astusque, Hecipulas , quamobrem Pontifex quam ad eum miserunt,iure optimo rcspui Sozom. lib. 2.cap. Io.4 Athan Apolog., Atque hinc factum est, vi Canonibus illius Synodi, tanquam non rite coactie illegitimae, improbatae, nulla sit fides habita, unde Chrysostomus, cum aduersus eum quartus obiceretur Canon quo statutum est Episcopum a Concilio depo. situm non polse nisi a Concilio restitui perta fionte reiecit, inquiens, huiusmodi decretum non ad Ecclesiam
Concilium Carthaginense a Gratiano, loco recensium sextu fuit, verum in executionem literarum, quae Innocentius Papa contra Pelagium,&celestinum promulgauerat, atqueZosmo eius successore sciente in
approbante , per actum, praesidente Apostolicae sedis legato Faustino, Potentinae in Piceno Episcopo,ut eiusdem Concilijacta cap. α demonstrant, remque ipsam
fusius explicat C. Baron. tom. I. anno II. 4I8.
153쪽
i38 Api T s Q, R Tagnante Theodosio iuniore , coactum dicit, est secundum in primo Conciliorum volumine, ut initio ipsius apertissime constat, ubi in eo recitata fuisse dicuntur diuersa Concilia, totius Prouinciae Aphricae, temporibus AurelisCarthaginensis Episcopi celebrata, hoc licet Prouinciale pariter sit habitum,sub Bonifacio primo,cui Romanae sedis, legatos interfui e demonstrant acta epistola eiusdem Concili ad Bonifacium Pontificem, quae animaduertit C.Bar tom. F. anno'I'.
Quinque Synodos Arelatae habitas Gratianus recenset, quas iste bonae fidei possessor eodem refert ordine, quo ipsas in canone isto nactus est, neque ultra sibi laborandum esse censuit, ut historiae veritatem indagaret, dumodo illiniat paginas siue veris, siue falsis nihil interest; Extant quidem in primo Conciliorum tomo duae Synodi Arelatenses, quarum prima nullis Patrum sub scriptionibus est conlignata , altera vero plures habet,
eas vero simul confundi censuit C. Baron tom. 3. anno
3a postquam utraque habita sub Constantino dicuntur, cum re vera una dumtaxat ipso imperante celebrata fuerit, tres autem habemus, nec plures Arelatenses
Synodo quas Probatissimi recensent Authores. Quarum prima est subsiluestro r. constatino Magno, quae eandem esse, quam Gratianus primam refert apertissime deprehenditur ex numero C. Patrum, quos totidem huic Synodo interfuisse inquit etiam August. epistolae contra Parmenionem lib. I. cap. F. Quod autem Siluester cum S. Caesario Episcopo
Arelatensi, Author extiterit canonum, qui in ea sanciti fuerunt, ut Gratianus habet, mendacium est patens,
154쪽
squrdem Sylvester huic Synodo non interfuit, sed viceiptius in ea praesiderunt Claudius,& Vitus Presbyteri,
Eugenius, &Cyriacus Diaconi imo ipsa acta ad Sylvestrum miserunt Patres, ut ab eo confirmarentur,extat vero de hoc eorum adsiluestrum epistola videC. Baron. anno praedicto, . Secunda vero fuit pseudo altera illa Synodus Arianorum a Constantio imperatore, atque Arianae haeresis assertore, eam tantum ob causam coacta, post relatam de Magnetio Victoriam,vi innocentius mus Athanasius iterum damnaretur. Equidem Constantissastus, temeritasque post debellatum Tyrannum eo vique elatisiit, ut A mmiano teste lib. i s. aeternitatem meam aliquando subscribere consueuerit, totiusque Orbis Dominum se appellarit, sed quoniam, ut de eo inquit Zosimus lib. 1. in fin assentatores ijs potissimum insidiantur, quo rum fortunae bene constitutae videntur, unde arrogantiores, secundis rebus moderare uti nesciunt, hinc calumniatoribus aditum, qui eorum dignitates se sperant assecuturos, quos calumnijs obruendo sua e fortuna deiciunt. Quamobrem cum audisset Liberium Ponti. ficem neque Arianos Episcopos in communionem recepisse, neque Athanasium damnasses, prout epist. ad eum data post mortem luth, ipsi Ariani postularant,de
st ira,vt furore exaestuans, faelicitate enim ita plerumque corrumpitur animus, ut nihil has voluntati, nec
ipse Deus iure posse obsistere, falso existimet, statim promulgauit edictum, quo ut refert Seuerus hist. lib. 1. sanciuit omnes in exilium fore pellendos, qui in dan,
155쪽
r o CAP. QUARTI nationem Athanasij non subscriberent. Praescius igitur imminentium malorum Liberius Concilium Romae coegit in quo reiectis Arianorum petitionibus, pro se ciendum est futuris calamitatibus statutum est, ideo ad Constantium missi Arelate legati, Vincentius,& Marcellus, qui de cogendo Concilio, ipsum interpellarent. Quod ipsi quoque Ariani effagitabant, eo namque remedio Pontifex praevisam Ecclesiae persecutione anteuertere posse censuit,ut eius epist ad Constantium,inter opera Luciferi Calaritani, 'o m. v. Biblioth. SS. PP. Malia ad Osium Cordubensem apud C. Baron eodem
anno. 313. n. IT. 48. constat. Haoita itaque ibi Ariano.
rum Synodo, diu certatum, an prius Athanasiidamnatio subscribenda, vel de fide esset disceptandum, χorum vicit sententiam,vi refert Seuerus lib. 2. tom. 2.san.
Biblioth. qui Athanasium primo damnandum contendebant,idque actum fuit,eiusque iniustussimae damnationi unus ex legatis Apostolicis . Vincentius Imperio Constantiivictus, inrianorum fraudibus circum. uentus subscripsit, ut idem testatur Athanas Apolog.ad Constant MLiberius dicta epist.ad Osiu,apud QBaron. citatis anno, de numero, atque hic Conciliabuli finis, quamobrem Liberius secunda ad Constantium legatio. ne, eandem ob causam Luciferum Episcopum darita.
num, Pancratium Presbyterum,& Hilarium Diaconum
Romanae Ecclesiae misit, ut alia Liberii epist ad Constant in append. ad opera Luciferi constat, de reliquis
consule C. Baron. t m. . anno IF .
Tertia est quae sedente Leone Pontifice acta fuit anno 33 cui unus tantum S.Caesarius praefuit,ta Baron.d.
156쪽
EXPUNCTIO. anno tom. c. in hoc etiam Gratianum esse deceptum non vidit. N. In cani inquit 1. 3.&4. dist.Is. Rom. Pontifex re rvio.'cipit quinquaginta canones Apostolorum, qui tamen authoritate recepti non dicuntur, sed quo ad illorum professionem tantum:siGalli hodie Concilium Triden. tinum reciperent, non ideo Tridentinum a Gallorum authoritate dependeret. P Rimo autem falso asserit in citat .can. 2. 3 cla 4 P pam recepisse canones quinquaginta, nam, secundi haec sunt verba, Sexaginta sententias Apostoli prascripserunt, cum alijsplurimu Oscopis, m seruandas censeuer
Terth haec, sementis librum, destiem soli itinerarium, oe Apostolorum senones numerant Patres inter apo cr ba,exceptis quinquaginta capitalis, qua decreuerunt Orth doxae fidei adiungenda. Quarti vero , Huic Sanctae nodi tamodo confir Mia ην rarasint canonum C solorum capituti. H. tamen dere, consule Turrianum contra Mam deburg Centuriatores, C.Bellarm. lib. p. de verbo Dei
C. Bellum. d. lib. p. eod. cap. contra Theses Hannanias, ut scias a Romanis Pontificibus, vel aliquo cec menico Concilio,non quidem ita probari canones istos Vt tanquam vere potiolorum essent, inter diuinas habeantur scripturas, sed quod in ipsis decreta, ab omnibus aeque recepta videantur.
157쪽
I 2 a P UT I s IAt quorsum hec canones praedd. quando etiam vere ab Apostolis conditos esse constaret, non quidem ab Authoritate pcnderent RomanorumPontificum, quod illorum essent Authores, vel eos probassent, ut vim legis haberent, sed ipsorum authoritate uti tales ab omnibus reciperentur, ac seruarentur, profecto inquit Aug. Ego ero Euangelio non crederem, nisi me Latholicae Ecclesiae
Mendx N. Ex his arguit Falsum esse can Synodum Episcoporum dist i 7 quo generale Concilium absqueRomani Pontificis authocitate celebrari non posse statuitur. Ed quam rite ex praemissis sequelam deduxerit, imo extorserit, quis non videt nulla profecto conclusioni, cum his quae praecedunt intercedit affinitas.
N. Falsitatem vero Canonis praedicti ab inscriptione probat, siquidem inquit Marcelli ad Maxentium est inscriptio,&tamen dicta Epistola decretalis, unde ille
Canon collectus est, ne vel bum quidem de eo conm
.-- ibidem ad Maxentium haec leguntur. Inoilum I ergo,a que huius Sancti Jedi, authoritate Discoporum, quamquam Mositam Oscopo possiti congregare, non potesturerulariterfacere, neque ' stum Dissopum qui hanc appellauerit e, postolicam dem, damnare, antequam binoententiam ritua procedat, nam si seculares in publici iudici,s,libtilis tuntur appellatorijs quanto magis Sacerdotibus haec eadem agere licet, quisuper istossiunt, de quibin dictum sit, o dixi Di surEademque in praedicto Canone praecis habentur. Menda N. Epistola vero Decretalis, inquit, unde Canon ille
desumptus est, ad Episcopos Orientales scripta est, ii
158쪽
E in hoc etiam mendax, siquidem nulla reperitur EpiM- Marcelli Epistola ad Orientales Episcopos, sed
una tantum ad Episcopos per Antiochenam Prouinciam constitutos, ibique idem recensetur Canon, altera ad Maxentium, nec plures, eodemque ordine extant in p. Cociliorum volumine, atque illius Canonis verba eadem utraque continent. De quo quidem Canone satis dictum in animaduersione huius capitis est. N. Sed Canon , addit, usu receptus non probatur, imo potius sum contrarium inualuisse constat, nam Marcellus vixit anno. 3o . tamen annis postea 313.3is. Ἀis in Hispania in Carthagine, Concilia absq; Romae Pontificis authoritate fuerunt facta, item secum dum Concilium Arelatense, Caesariens , de ipsum Nycaenum ut probatum est. IN circuitu impij ambulant, ad eadem reuertitur adhuc,que superius toties repetijt, nullum umquam generale Concilium habitum reperitur, quod Romani Pontificis authoritate indictum, ratum non fuerit. Concilia vero in Hilpania habita Elibertinum Telmenisse, Hispalensia Tarraconense, Valentinum, Toletana tredecim, vere prouincialia fuerunt, preter unum,quod generaliter ex omnibus Episcopis Hispaniarum,4 eius Galliae Narbonensis, quae Gotnorum parebat imperio,
coactum est, sciente, permittente Pontifice Pelagio,
& cui legatus Apostolice sedis praefuit. S. Leander Epiucopus Hispalensis, Tudensis, essidorus in Chron.
dum Sesea, quae in Africa diuersis sunt celebrata tempo-
159쪽
r CAPITI Q ARTIribus, uno excepto, quod generale dicitur, quia ex omnibus Africanae Ecclesiae Prouincijs Episcopi in unum coluere caelum , quod Anastasi Romani Pontificis iussu inchoatum, ipso praedefuncto Innocentio eius
succetare mandante abiblutum fuit C. Baro tom. F.
Arelatente Conciliabulum Arrianorum fuisse probauimus supra, Caesariensis hucusque nulla extat impressa synodus, quod si Neocaesuriensi caput obtruncauit, Ptolomeum,& Strabonem, ilinium consulat, quibus cum Orbem peragrando melius ediscet quam loge Pamphilia,&palestina ubi suntCςsareet,&Cappadocia cuius Neocaesarea urbis est ab inuicem distent, ac sumptibus parcet verum, Meam Neocaesariensem
ab Episcopis unius prouincia Cappadocis habitam esse,&Nicenae legatos Siluestri Papar pr fuisse iam diximus. N. modo acutissima hac ratiocinatione insurgit, si M in ante Constantini tempora Episcopos congregari non ineptis permittebatur, quonam modo Marcellus, super huius' modi generali conciliorum conuocatione , ad Antiochenos Episcopos scribere potuit, non entis nullae sunt qualitates, Falsus igitur Canon, sicut, ipsum ius Pomtificium fallum est.
Siste lector rogo,&vilissimi,perditissimiq;Apostatae
impudentia, impietate recogita,atq;in ore sacrilego impia Lurhei verba ista agnosce tuti est oia negare. Mendax obliuistitur esse memorem, supra in episto Ia Marcelli ad Episcopos Olientales Canonem Apostolorum relatum esse dixerat modo in Epistola ad Episcopos Antiochenos dicit. At
160쪽
EXPvNCTIO. 43 At nonne Marcellus annoso . Pontifex renunci tus est, C. Baron.wm. t. d. anno ,attamen longe ante in
ipsis scilicet Ecclesiae iniths, dum rabies Iudaeorum in discipulos Christi furens gladium exerebat, quoties
Apollolivi Ecclesiarum necessitatibus consulerent, in unum conuenete consessum, cum furor Gentilium in Christianos immanius saeuiebat, vides Synodum a Ciero Romano, sede vacante post mortemFabiani conuocatam , ex Episcopis qui mutato habitu latitabant,
apud C. Baron. to m. a. anno F3. quot etiam Concilia,
ab Episcopis, diuersis in locis clam fuere coacta, vide
Augustinum apud C. Baron . Cm. 2. anno 3O3. etiam in Crypti , prout contra Marcellinum habitam esse Synodum anno o3. idem C. Baron testatur. Causa vero ob quam Marcellus Antiochen Prouin.
cita Antistibus de hoc scripserit, ea est, quod hi Primatum sibi arrogare illius Prouinciae molientes, Ut eadem epistola explicat , ad Romanam sedem prouocare nulli Episcopo permittebant , sed in eorum Concitus ipsos iudicare, sed mouere proprio iure volebant, quod, Papa inconsulto nulli prorsus licere, sanxerunt Apostoli Canone superius relates vide Iuth. i. Epistolam a. ad Episcopos Orientales rem hanc explicantem, neque falsus Canon esse potest, quin falsum
etiam non sit Concilium Nycenum, quo innovatum esse iam diximus, quamobrem verus est Canon praedi- His, verumque lus Pontificium, quod ubique Terrarum ab omnibus Catholicis aeque colitur & seruatur; ipse effrons mendacissimulque Sycophanta. quoi N. Praeterea canon.Ideo. 2.q.6.falsus di impostum est,